Uludag University Academic Repository
Not a member yet
50710 research outputs found
Sort by
The effect of pecking function on cutting performance in sawing of materials exhibiting built-up edge
No full textTalaşlı imalat yönteminde iş parçalarının üretim süreci kesme işlemi ile başlar. Endüstride metal ve polimer gibi pek çok mühendislik malzemesinin kesilmesinde testere tezgâhları kullanılmaktadır. Testere tezgâhları malzemelerin istenilen boylarda kesildiği, talaşlı imalat sürecinin başında yer alan bir takım tezgâhıdır. Bu nedenle üretim verimliliğinde kritik bir rol oynamaktadır. Bu husus dikkate alındığında testere ile kesme işlemlerinin performansı ve kesilen iş parçalarının kalitesi incelenmesi gereken önemli bir çalışma konusu olduğu görülmektedir. Kesme performansını artırmada, deneysel çalışmalar ya da kesici takım üreticilerinin önerdiği optimum kesme parametreleri kullanılabildiği gibi takım tezgâhlarına eklenen yenilikçi özellikler veya farklı imalat yöntemlerinde kullanılan işleme teknikleri de tercih edilmektedir. Bu çalışmada, yığıntı talaş oluşumu ile talaşlı işlenebilirliği zor olan metal malzemeler (AISI 304 ve AA 6082) şerit testere tezgâhında, delik delme işlemlerinde de sıklıkla kullanılan ve kesme hızında değişiklik olmadan ilerleme hızının kesintiye uğratılmasına olanak sağlayan bir gagalama fonksiyonu ile kesilmiştir. Deneyler her iki malzeme için de iki seviye kesme hızı, iki seviye ilerleme oranı, üç seviye gagalama süresi ve dört seviye gagalama mesafesi parametrelerinde gerçekleştirilmiştir. Numunelerin ön ve arka yüzey kalitesi yüzey pürüzlülük ölçüm yöntemi ile, yüzey diklikleri ise CMM ölçüm yöntemi ile açısal sapma cinsinden incelenerek gagalama fonksiyonun kesme performansına etkisi incelenmiştir. Kurulan modelin doğruluk oranı ve deney parametrelerinin sonuçlar üzerindeki etkisini belirlemek adına istatistiki analiz yöntemi (ANOVA) kullanılmıştır. Sonuç olarak gagalama fonksiyonunun yüzey dikliği üzerinde kayda değer bir etkisinin olmadığı, yüzey pürüzlülüğünde gagalama ile kesici takım titreşimlerine bağlı olarak artış meydana geldiği ancak belirli malzeme grupları ve gagalama parametrelerindeki değişim ile iyileştirme yapılabileceği gözlemlenmiştir.Talaşlı imalat yönteminde iş parçalarının üretim süreci kesme işlemi ile başlar. Endüstride metal ve polimer gibi pek çok mühendislik malzemesinin kesilmesinde testere tezgâhları kullanılmaktadır. Testere tezgâhları malzemelerin istenilen boylarda kesildiği, talaşlı imalat sürecinin başında yer alan bir takım tezgâhıdır. Bu nedenle üretim verimliliğinde kritik bir rol oynamaktadır. Bu husus dikkate alındığında testere ile kesme işlemlerinin performansı ve kesilen iş parçalarının kalitesi incelenmesi gereken önemli bir çalışma konusu olduğu görülmektedir. Kesme performansını artırmada, deneysel çalışmalar ya da kesici takım üreticilerinin önerdiği optimum kesme parametreleri kullanılabildiği gibi takım tezgâhlarına eklenen yenilikçi özellikler veya farklı imalat yöntemlerinde kullanılan işleme teknikleri de tercih edilmektedir. Bu çalışmada, yığıntı talaş oluşumu ile talaşlı işlenebilirliği zor olan metal malzemeler (AISI 304 ve AA 6082) şerit testere tezgâhında, delik delme işlemlerinde de sıklıkla kullanılan ve kesme hızında değişiklik olmadan ilerleme hızının kesintiye uğratılmasına olanak sağlayan bir gagalama fonksiyonu ile kesilmiştir. Deneyler her iki malzeme için de iki seviye kesme hızı, iki seviye ilerleme oranı, üç seviye gagalama süresi ve dört seviye gagalama mesafesi parametrelerinde gerçekleştirilmiştir. Numunelerin ön ve arka yüzey kalitesi yüzey pürüzlülük ölçüm yöntemi ile, yüzey diklikleri ise CMM ölçüm yöntemi ile açısal sapma cinsinden incelenerek gagalama fonksiyonun kesme performansına etkisi incelenmiştir. Kurulan modelin doğruluk oranı ve deney parametrelerinin sonuçlar üzerindeki etkisini belirlemek adına istatistiki analiz yöntemi (ANOVA) kullanılmıştır. Sonuç olarak gagalama fonksiyonunun yüzey dikliği üzerinde kayda değer bir etkisinin olmadığı, yüzey pürüzlülüğünde gagalama ile kesici takım titreşimlerine bağlı olarak artış meydana geldiği ancak belirli malzeme grupları ve gagalama parametrelerindeki değişim ile iyileştirme yapılabileceği gözlemlenmiştir
Effects of environmental enrichment on performance, egg quality, pasture usage, behavior and welfare traits of layers in free-range system
No full textBu tez çalışmasının amacı, serbest gezinmeli sistemde otlatma alanında uygulanan çeşitli çevresel zenginleştirme yöntemlerinin yumurta tavuklarında performans, yumurta kalitesi, otlatma alanı kullanımı, davranış ve refah özellikleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmada, Lohmann Brown ırkı yumurta tavukları kullanılarak üç farklı grup oluşturulmuştur: Bu gruplar kontrol grubu, obje ile zenginleştirilmiş grup ve ağaç ile zenginleştirilmiş gruplarıdır (her bir grupta 300 tavuk yer almıştır). Obje ile zenginleştirilmiş grupta, sarı, kırmızı ve turuncu renklerde dikdörtgen, kare ve silindirik biçimlerde materyaller kullanılırken, ağaç ile zenginleştirilmiş grupta uzun ve geniş yapraklı dış mekan bitkileri ile mazı ağaçları tercih edilmiştir. Çalışmada, incelenen parametreler 25 ile 56 hafta arasındaki yaşlarda ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlar, zenginleştirme uygulamalarının tavuk kümes yumurta verimi, kirli ve temiz yumurta oranı, ak indeksi, kabuk ağırlığı, kabuk kalınlığı üzerinde önemli etkiler yarattığını göstermiştir (P<0.05; P<0.01). Farklı yaş dönemlerinde, kabuk ağırlığı dışında tüm performans özellikleri ile iç ve dış yumurta kalite özelliklerinde anlamlı değişiklikler gözlemlenmiştir (P<0.05; P<0.01). Zenginleştirme uygulamalarının ortalama tüy durumu üzerine etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmamış, ancak yaş faktörünün bu konuda önemli bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Yaş ilerledikçe, tüylenme ve diğer refah özellikleri (ibik yara, ayak tabanı dermatiti, diz eklem dermatiti ve göğüs kemiği hasarı) açısından olumsuz değişiklikler tespit edilmiştir. Obje ile zenginleştirilmiş gruptaki tavukların otlatma alanının iç kısımlarını daha etkin kullanmalarına karşın, dış kısımlarını daha az tercih ettikleri gözlemlenmiştir. Zenginleştirme uygulamaları arasında heterofil/lenfosit oranı (H/L) açısından herhangi bir fark bulunmamış, bu değer yaşa bağlı olarak 1.19 ile 1.35 arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak, otlatma alanının ağaç ile zenginleştirilmesi, tavuk kümes yumurta veriminde küçük bir artışa neden olmuş, ancak zenginleştirme uygulamalarının kontrol grubuyla kıyaslandığında diğer parametrelerde belirgin bir olumlu veya olumsuz bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır.The aim of this thesis was to investigate the effects of different environmental enrichment practices applied in the pasture area on performance, egg quality, pasture usage, behavior, and welfare traits of layers in the free-range system. In the study, three experimental groups were created using Lohmann Brown laying hens as the control, object-enriched, and tree-enriched groups (each group: 300 chickens). In the object-enriched group, yellow, red, and orange colors of rectangular, square, and cylindrical shapes objects were used; in the tree-enriched group, long and wide-leaved outdoor plants and thuja trees were used. In the study, the parameters were measured between 25 and 56 weeks of age. The results showed that environmental enrichment practices significantly affected hen-house egg production, dirty and clean eggs ratio, albumen index, shell weight, and shell thickness (P<0.05; P<0.01). In different age periods, significant changes were observed in all performance characteristics and both internal and external egg quality parameters, except for shell weight (P<0.05; P<0.01). The effect of environmental enrichment practices on the average feather condition was not statistically significant, but it was determined that the age factor had a significant impact. As age increases, adverse changes in feather condition and other welfare traits (comb condition, footpad dermatitis, hock burn dermatitis, and keel bone damage) have been detected. The object-enriched group of laying hens utilized the inner zone of the pasture area more effectively but showed less preference for the outer zone. No difference was found among the environmental enrichment practices regarding the heterophil/lymphocyte ratio (H/L), which varied with age between 1.19 and 1.35. In conclusion, environmental enrichment practices in the pasture area with trees resulted in a modest increase in hen-house egg production. Nevertheless, enrichment practices had no significant positive or negative effects on other parameters compared to the control group
An inverse parameter identification in finite element problems using machine learning-aided optimization framework
No full textBackgroundThe ability of finite element analysis to produce high fidelity results is greatly dependent on quality of constitutive model and the accuracy of their parameters. As such, the calibration of phenomenological constitutive models to replicate real-world behaviors has remained a focal point of many research works.ObjectiveA new inverse identification approach combining numerical-experimental methods and data-driven techniques to characterize the nonlinear response of materials using a single experiment is proposed.MethodsThis approach integrates finite element analysis, optimization methods and machine learning techniques, such as Artificial Neural Networks and Support Vector Regression, to accurately determine model parameters while significantly reducing computational time. This approach can be used to characterize a wide range of models irrespective of the number of parameters involved. A detailed flowchart of the methodology focusing on its implementation aspects is provided and its each module is explained.ResultsThe proposed model calibration approach successfully identified eight parameters for a cohesive zone model implemented in user element subroutine (UEL), four parameters for a hardening model implemented in user material subroutine (UMAT), and five parameters for a Johnson-Cook plasticity model. In all cases, this method achieved an excellent fit between the simulation and experimental results. Moreover, it demonstrated a significant improvement in efficiency, being 2-3 times faster than traditional optimization algorithms in determining optimal parameters.ConclusionsBased on the presented investigations, the proposed machine learning-based inverse method can significantly accelerate the parameter identification procedure and can be extended to a wide range of material models
Development of high liquid absorption capacity textile surfaces with super absorbent polymers
No full textSüper Emici Polimerler (SEP), kendi ağırlığının yüzlerce katı sıvıyı emebilen, suda çözünmeden şişebilen ve emdikleri sıvıyı basınç altında bırakmayan çapraz bağlı polimerlerdir. Günümüzde kullanılan ticari SEP’ler kısmen nötralize edilmiş, hafif çapraz bağlı poliakrilamid veya poliakrilik asidin sodyum tuzu veya kopolimerleri ile üretilmektedir. Hijyen, tekstil, medikal, tarım, inşaat, kontrollü ilaç salımı gibi birçok alanda kullanılmaktadırlar. Geleneksel emici ürünlerde toz formunda kullanılan SEP'lerin, yeterince hareketsiz hale getirilememesi nedeniyle üretim, taşıma ve kullanım sırasında yer değiştirme sorunları yaşanmakta, bu da homojen olmayan emicilik problemlerine yol açmaktadır. Bu tez çalışmasında, öncelikle SEP'lerin şişme davranışları incelenmiş, toz formu su bazlı kaplama pastası olarak silindir üzeri rakle kaplama yöntemi ile sıvı formu ise daldırma tekniği ile dokuma ve dokusuz yüzey kumaşlara kaplanmıştır. Kaplama yöntemi için uygun proses parametreleri belirlenerek, SEP'in pH'a bağlı şişme davranışı, konsantrasyon, kaplama kalınlığı ve kaplama katman sayısının etkileri incelenmiştir. Ayrıca, kaplama formülasyonunda ıslatıcı, çapraz bağlayıcı ve binder kullanımının etkileri araştırılmıştır. SEP kaplanmış kumaşların statik su emme, santrifüj su tutma ve yük altında su emme kapasiteleri ile su emme hızı ölçülerek istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, kaplanmış kumaların yüzey morfolojisi Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) ile incelenmiş ve kimyasal yapısı Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) analizi ile karakterize edilmiştir.Super Absorbent Polymers (SAPs) are cross-linked polymers that can absorb hundreds of times their own weight in liquid, swell without dissolving in water, do not release absorbed liquid under pressure. Today's commercial SAPs are produced with partially neutralized, slightly crosslinked polyacrylamide or sodium salt or copolymers of polyacrylic acid. They are used in many fields such as hygiene, textiles, medical applications, agriculture, construction, controlled drug release. In traditional absorbent products, SAPs used in powder form face displacement issues during production, transportation, and usage due to insufficient immobilization, leading to nonhomogeneous absorbency problems. In this thesis, the swelling behavior of SAPs was initially investigated. Subsequently, the powder form of SAPs was formulated into water-based coating paste. The coating paste was applied by the knife-over-roll method, and the liquid form was coated onto woven and non-woven fabrics using the dip-coating technique. Process parameters were optimized for the coating method, and the effects of SAP's pH-dependent swelling behavior, concentration, coating thickness, and number of coating layers were investigated. Additionally, the effects of use of wetting agent, crosslinker and binder in the coating formulation were investigated. The static water absorption capacity, centrifugal water retention value, water absorption capacity under load, and absorbency time of SAP-coated fabrics were measured and statistically evaluated. Also, the surface morphology of the coated fabrics was examined by Scanning Electron Microscopy (SEM), and their chemical structure was characterized by Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) analysis
Türkiye’nin ulusal güvenliği ve Orta Doğu
No full textThis study analyzes the evolution of the practices and policies of national security in Türkiye. It examines how the understanding of national security in Türkiye has evolved since its establishment with a particular focus on the place of the Middle East. The study first reviews existing definitions and scholarly work on national security. Second, it analyzes the evolution of national security conceptions by focusing on how policymakers understand and implement this concept. To achieve this, it identifies local and global political events that have influenced the way national security is understood and practiced in Türkiye. The paper then narrows its focus to trace the construction of national security understanding over the past decade, highlighting its transformation following conflicts in the Middle East. It concludes that after the uprisings in the MENA, as conflicts in the region intensified, the Turkish government began redefining the state’s national security framework in relation to geographies beyond its borders, shaping the state’s security narrative accordingly.Bu çalışma Türkiye’deki ulusal güvenlik uygulama ve politikalarının gelişimini analiz etmektedir. Kuruluşundan bu yana Türkiye’de ulusal güvenlik anlayışının nasıl geliştiğini Orta Doğu bölgesinin yeri ve önemine odaklanarak araştırmaktadır. Çalışmada öncelikle ulusal güvenlik kavramına ilişkin mevcut tanımlar ve çalışmalar gözden geçirilmektedir. İkinci olarak, politika yapıcıların bu kavramı nasıl anladığı ve uyguladığına odaklanarak ulusal güvenlik anlayışlarının evrimi analiz edilmektedir. Bunu yapmak için, Türkiye'de ulusal güvenliğin anlaşılmasını ve uygulanmasını etkileyen yerel ve küresel siyasi olayları tanımlamaktadır. Daha sonra makale, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’daki ayaklanma ve iç savaşlar sonrasında geçirdiği dönüşümü görmek için son on yılda ulusal güvenlik anlayışının dönüşümünü izini sürmek üzere odağını daraltmaktadır. Arap Ayaklanmaları sonrasında bölgedeki çatışmalar yoğunlaştıkça Türk hükümetinin, devletin ulusal güvenlik tanımını kendi sınırları dışındaki bu coğrafyalara da referansla genişletmeye ve devletin güvenliğine ilişkin söylemi buna göre şekillendirmeye başladığı sonucuna varılmaktadır
Gastric dilatation and volvulus in thorax of a cat
No full textIn this report, a case of gastric dilatation and volvulus (GDV), which was developed after a traumatic diaphragmatic hernia in a cat, has been described. This cat was brought to the emergency clinic at the Animal Hospital, Faculty of Veterinary Medicine Bursa Uludağ University, with signs of acute dyspnea, left-sided thoracic distension, and lameness. On clinical examination, heart sounds on the right side were more pronounced and audible than on the left. On radiographic examination, loss of the regular diaphragm line, shift of the heart to the right, and shadow of the excessive gas-containing stomach were observed in the thoracic cavity. The cat's current severe respiratory distress was managed with oxygen administration, intravenous fluid therapy, and relief of diaphragmatic pressure by utilizing stomach decompression with a needle. Despite all interventions, the cat died during the operation. To our knowledge, this is the first reported case of gastric dilatation and volvulus (GDV) entering the thoracic cavity in cats. This case report highlights the significance of an overall examination in patients with diaphragmatic hernia and respiratory distress
Evaluation of ecologically based activities within the scope of sustainable tourism and recreation planning
No full textThis study aims to determine the potential of the area for diversifying ecologically based tourism and recreation activities, with a focus on balancing conservation and use to reduce the pressures on natural and cultural landscape values. Data related to the area were examined according to sustainable tourism principles, resulting in the identification of five feasible ecologically based tourism and recreation activities. In the subsequent phase, to analyze the compatibility of these activities with the area's natural and cultural landscape values, suitability class values were mapped using GIS, based on evaluation criteria and indicators. The analysis identified suitable and highly suitable areas for camping, hiking, trekking, landscape, and nature photography, which were marked on the maps. By overlaying the activities, optimal land use was determined to cover 16.25% of the total area. Finally, the activities were assessed within the optimal land use framework using one-way analysis of variance, and relationships between different groups were identified. As a result, the most suitable activities for the study area were landscape and nature photography, while caravan camping was identified as a suitable activity
Improvement of aerodynamic performance parameters via active/passive flow control on airfoils
Get PDFKanat üstü akışta stol gerçekleştiğinde kanat kaldırma kuvveti oluşturamaz ve kontrol yüzeyleri tepki veremez hale gelmektedir. Bu çalışmada aktif ve pasif akış kontrol yöntemleri ile bu olayın geciktirilmesi amaçlanmaktadır. Pasif kontrol yöntemi olarak girdap üreteçleri (VG), aktif kontrol yöntemi olarak ise sabit üfleme seçilmiştir. Bu iki yöntemin ayrı ayrı ve birlikte çalıştıkları durumlardaki etkiler deneysel ve sayısal olarak ele alınmıştır. Pasif kontrol kısmında 20°, 40° ve 60° VG’ler, aktif kontrol kısmında ise 1 m3/h ve 2 m3/h debide sabit üflemeden yararlanılmıştır. VG’ler kanadın %25’ine, üfleme delikleri ise %60’ına yerleştirilmiştir. 10 m/s ve 12 m/s hızlarda, 8,3.104 ve 105 Reynolds sayılarında deneyler, ham kanat ve bahsi geçen kontrol sistemlerinin kombinasyonları ile toplamda on iki durum için incelemeler yapılmıştır. Çalışma sonucunda 10 m/s hızı için kanadın stol açısında 6° gecikme, azami CL değerinde ise %20’lik iyileşme, 12 m/s hızı için ise stol açısında 4° gecikme, azami CL değerinde ise %15,3’lük iyileşme elde edilmiştir. Kanat performansının iyileştirilmesinde, kanadın hücum kenarına daha yakın olmasından dolayı, VG’lerin etkileri daha büyük olmuştur. VG’lerin düzensiz hale getirdiği akış, aktif kontrol ile düzenlenerek kontrol mekanizmalarının ayrı ayrı iyileştirmelerinden daha yüksek bir performans elde edilmiştir. CD değerleri incelendiğinde ise stol açısı ötelendiğinden sürüklenmenin azaldığı görülmektedir. Stol öncesi sürüklenme değerlerinde tüm kanatlar kıyaslanırsa 10 m/s için azami fark VG60+1 kanadı ile VG20+2 kanadı arasında %22, 12 m/s için ise azami fark VG20+2 kanadı ile VG20+1 kanadı arasında %20,5 olmuştur. Sayısal hesaplamalar ile akış alanı ve kanat çevresi görselleştirilerek kontrol mekanizmalarının etkileri daha net bir şekilde anlaşılmıştır.During a stall in the airflow over the wing, the wing loses its ability to generate lift, and the control surfaces become unresponsive. This study aims to delay this phenomenon through the application of active and passive flow control methods. Vortex generators (VGs) are used as the passive control method, and constant blowing is used as the active control method. The effects of these two methods, both separately and in combination, were examined through experimental and numerical analyses. The passive control section utilized VGs at 20°, 40°, and 60°, while the active control section employed constant blowing at flow rates of 1 m³/h and 2 m³/h. VGs were placed on 25% of the wing, and the blowing holes were placed on 60% of the wing. Experiments were conducted at speeds of 10 m/s and 12 m/s and Reynolds numbers of 8.3×10⁴ and 10⁵, examining a total of twelve conditions with the bare wing and the combinations of the control systems. The results showed that for a speed of 10 m/s, a 6° delay in the stall angle and a 20% improvement in the maximum CL value were achieved. For a speed of 12 m/s, a 4° delay in the stall angle and a 15.3% improvement in the maximum CL value were observed. In enhancing wing performance, the effects of VGs were more significant due to their closer proximity to the leading edge. The flow disrupted by the VGs was regulated by active control, resulting in higher performance than the individual improvements of the control mechanisms. Analyzing the CD values, it was noted that drag decreased as the stall angle was postponed. Comparing pre-stall drag values of all wings, for 10 m/s, the maximum difference was 22% between the VG60+1 wing and the VG20+2 wing, while for 12 m/s, the maximum difference was 20.5% between the VG20+2 wing and the VG20+1 wing. Numerical calculations helped visualize the flow field and the area around the wing, providing a better understanding of the control mechanisms' effects.Türk Havacılık ve Uzay Sanayii A.Ş
Structural analysis of the anti-roll bar of an urban electric bus
Get PDFAraçlarda, sürüş güvenliği, yol tutuşu ve konfor açısından kritik öneme sahip olan süspansiyon sistemi temel olarak; yay, amortisör, bağlantı elemanları ve anti-roll bar gibi parçalardan oluşan ve taşıt dinamiğini doğrudan etkileyen mekanik sistemdir. Bu çalışmada anti-roll barın çap ve malzeme optimizasyonu gerçekleştirilmiştir. Anti-roll barlar araç dinamiği açısından kritik görev üstlenir, viraj alma sırasında gövde yalpa açısını sınırlayarak taşıt stabilitesini artırır. Çalışma kapsamında yapılan analizlerde, anti-roll bar üzerinde 1 m/s² yanal ivmeye karşılık gelen burulma yükü uygulanmış ve sonlu elemanlar yöntemi (FEA) ile maksimum yer değiştirme, gerilme dağılımı ve tepki kuvvetleri hesaplanmıştır. Burulma rijitliği, çubuk uçlarındaki moment ve dönme açısı dikkate alınarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, minimum kütle ile hedef rijitlik değerini sağlayan konfigürasyonlar değerlendirilmiş ve optimum çap ve malzeme önerisi sunulmuştur. Ayrıca, analiz sonuçlarının doğrulanması amacıyla literatürde yer alan çalışmalarla karşılaştırmalar yapılmıştır.The suspension system, which plays a critical role in driving safety, road handling, and comfort in vehicles, is a mechanical system that primarily consists of components such as springs, shock absorbers, linkage elements, and anti-roll bars, directly affecting vehicle dynamics. In this study, the diameter and material optimization of an anti-roll bar has been carried out. Anti-roll bars play a crucial role in vehicle dynamics by limiting body roll angles during cornering and enhancing vehicle stability. In the scope of this study, a torsional load corresponding to a lateral acceleration of 1 m/s² was applied to the anti-roll bar, and finite element analysis (FEA) was used to calculate the maximum displacement, stress distribution, and reaction forces. Torsional stiffness was determined by considering the moment and angular displacement at the bar ends. Based on the results, configurations that provide the target stiffness with minimum mass were evaluated, and optimal diameter and material suggestions were presented. Additionally, the analysis results were compared with studies in the literature for validation purposes
Assessing sustainability in urban forests: A case analysis of Atatürk urban forest (Bursa)
Get PDFUrban forests, as part of the green infrastructure systems in cities, are also important components of natural systems. To ensure the sustainability of urban forests, ecological, social, and economic dimensions must be addressed holistically. In this context, qualitative and quantitative evaluations conducted in Atatürk Urban Forest have revealed significant findings regarding the socio-cultural, economic, and ecological sustainability of the urban forest. Atatürk Urban Forest covers an area of 150 hectares and constitutes important urban green infrastructure for Bursa. Sustainability indicators were defined within this study, and an approach for calculating sustainability performance values was developed. In this approach, 32 sustainability indicators were calculated based on parameters such as area size, distance, volume, shape, and the number of facilities. As a result of the calculations, Atatürk Urban Forest’s sustainability performance value was determined to be 187.76 (62.58%). However, this value indicates that there are certain shortcomings in terms of sustainability. Addressing these shortcomings will enhance the quality of sustainability indicators, and Atatürk Urban Forest will play a significant role as a sustainable urban green infrastructure