381023 research outputs found
Sort by
Experimental-numerical characterisation of hydrogen embrittlement mechanics in high-strength low alloy steel
No full textEr wordt verwacht dat waterstof een rol zal spelen in de energietransitie. De interactie tussen waterstofatomen en metalen infrastructuur leidt echter tot degradatie van de mechanische eigenschappen van het metaal. Dit fenomeen staat bekend als ‘waterstofverbrossing’, en is onvoldoende begrepen, met hoge veiligheidsmarges tot gevolg om mechanisch falen te vermijden. In dit werk werd de mechanica van waterstofverbrossing onderzocht in een laaggelegeerd hoogsterktestaal (een API 5L X70 pijpleidingsstaal), door middel van een combinatie van experimentele testen en numerieke simulaties. Het experimentele testprogramma focust op het effect van waterstof op mechanisch falen in staal, en omvat zowel gekerfde trekproeven als taaiheidsproeven. De resultaten tonen aan dat de graad van verbrossing sterk afhangt van de testparameters, zoals reksnelheid, proefstukgeometrie, oplaadcondities en waterstofconcentratie. Om de fundamentele mechanismen achter de verbrossing bloot te leggen, werden zowel macro- als micromechanische methoden gebruikt. De verkregen inzichten werden vervolgens gebruikt om een numeriek eindige-elementen model te ontwikkelen die waterstofverbrossing beschrijft vanuit een continuüm perspectief. Het model is in staat om falen onder bepaalde condities goed te voorspellen. Het onderzoek draagt bij aan een beter begrip van waterstofverbrossing en biedt inzichten voor het veilig gebruik van metalen pijpleidingen voor waterstoftransport
A theory-driven evaluation of Belgian drug policy
No full textThe complex policy challenge that the drug phenomenon poses for governments, prioritizes evaluation and research to make informed decisions. Inspired by an evidence-based paradigm, the focus of drug policy evaluations and research has traditionally been put on ‘what works’. The introduction of theory-driven evaluation frameworks have encouraged a shift from ‘what works’ to ‘how and why does it work’. This dissertation looks at Belgian drug policy from a 'how and why does it work' perspective and compares the policy’s intentions (policy in the books) with how policy operates in a real-world setting (policy in practice)
The potential of blockchain-based food traceability systems : a socioeconomic perspective
No full textFood fraud and the increasing complexity of global supply chains pose significant challenges to food authenticity and safety. Simultaneously, growing consumer demand for sustainability underscores the limitations of traditional traceability systems. While conventional traceability systems are widely implemented, they often fail to ensure supply chain transparency and product authenticity, resulting in inefficiencies, particularly during food recalls. Blockchain technology offers a transformative solution, enabling immutable records, enhancing accountability, and improving the efficiency and transparency of supply chains. However, the socio-economic potential of blockchain-based traceability systems remains insufficiently explored, prompting the investigations undertaken in this dissertation.
This doctoral research examines the potential of blockchain-based traceability systems from two perspectives: consumers and food business operators. From the consumer perspective, the dissertation conducts a meta-analysis of consumers’ willingness to pay for food traceability, followed by empirical investigations into the factors influencing consumer valuation of blockchain-based food traceability. From the perspective of food business operators, the doctoral research conceptualises the development of trust among supply chain actors during the implementation of blockchain systems. Additionally, the doctoral research conducts a holistic assessment of a blockchain-based traceability system for Protected Designation of Origin (PDO) feta cheese in Greece. This dissertation underscores the socio-economic potential of blockchain-based food traceability systems, providing evidence-based insights to inform their adoption. The findings offer valuable guidance for food businesses, policymakers, and researchers aiming to enhance supply chain transparency, foster consumer trust, and improve the sustainability of food production systems
Unlocking potential : enhancing motivation and engagement of cognitively gifted students in regular secondary school settings
No full textStimulating and developing talents of all young people is an important goal of education
and student counseling. Educational policy in Flanders already pays extensive attention to students
with specific educational needs. However, to ensure that our society can remain innovative and
prosperous, it is important to focus education and student support also on students with
outstanding cognitive abilities. This dissertation revolves around the broad question of how
cognitive talent can be developed by promoting motivation and engagement in school situations,
and more specifically what role teacher support and student counseling can play in preventing and
reducing underachievement of cognitively gifted students in secondary education and in increasing
their motivation and engagement. To answer this question, the following complementary research
objectives were pursued.
The first research objective concerned teachers' motivational strategies in regular
classrooms as reported by teachers, particularly with respect to cognitively gifted adolescents
(Chapter 1, Study 1). In this survey study, we examined 122 secondary school teachers to determine
whether they adapt their strategies to cognitively gifted and typical students. With a gifted student,
teachers reported using a more autonomy-supportive style while also being more chaotic, while
with a typical student they provide more structure but at the same time are more controlling. The
variation in the use of teaching styles could largely be explained by teachers' different beliefs about
the effectiveness of these styles in relation to gifted and typical learners.
The second research objective concerned the effectiveness of an educational intervention,
based on Bloom's Taxonomy, aimed at fostering and challenging motivation and engagement of
cognitively gifted students in the regular classroom setting of 7th and 8th grade (Chapter 2, Study 2).
In the intervention group, 17 teachers received a workshop on implementing higher-order thinking
questions in their lessons. The control group consisted of 17 teachers from a parallel class at the
same school who were teaching the same subject at the same time. We examined whether the
workshop made a difference to the motivation and engagement of the students of these teachers
and of the cognitively gifted students in particular. Students in the intervention group reported an
increase in the number of higher-order thinking questions, while students in the control group just
reported a decrease in such questions. In turn, the perception of higher-order thinking questions
was associated with more experiences of autonomy among students and with higher engagement
and autonomous motivation in the classroom. These correlations were similar among the
cognitively gifted and typical students.
The third and final research objective concerned the effectiveness of a counseling
intervention based on the Achievement Orientation Model and the Pathways to Underachievement
Model, aimed at improving motivation and engagement and to reduce underachievement of
cognitively gifted adolescents (Chapter 3, Study 3). Eight male underachieving adolescents followed
one of two modules chosen based on on the type of underachievement they exhibited. Single case
analyses showed that half of the participants benefited from the module followed. If there was
improvement, it was mainly in the area of identity development. Furthermore, both modules were
found to have effects on all variables, not just on the target variables of the specific module.
This dissertation contributes to a possible guide for schools to increase the motivation of
their cognitively gifted students so that they can turn their potential into talents within their regular
classrooms, by suggesting both measures within the regular classroom and offering an intervention
that can be used in student counseling
Understanding how glacier dynamics are recorded in lake and fjord sediments
No full textGlaciers are currently retreating at an alarming rate worldwide as a consequence of global climate
change. Since glaciers respond rapidly to changes in temperature and winter precipitation,
reconstructing their behavior in the past can provide precious information regarding the evolution of
the climate system. Traditional geomorphic techniques used to reconstruct the evolution of glaciers,
however, provide records that are notoriously discontinuous. Proglacial sediments, on the other hand,
have the potential to hold continuous and high-resolution records of past glacier dynamics. How
changes in glacier dynamics are reflected in sediment physical and chemical properties remains
however relatively unknown.
With this in mind, the goal of this thesis is to understand how glacier dynamics are recorded in
proglacial lake and fjord sediments. We do so by comparing detailed sedimentological and
geochemical analyses of lake and fjord sediment cores collected in different proglacial settings with
existing and newly acquired data on historical glacier variability. Patagonia is particularly suited for this
project since (1) it contains many pristine proglacial lakes and fjords in all types of configurations, (2)
glacier variability over the last century is relatively well known or easy to ascertain, and (3) Patagonian
glaciers are among the most dynamic glaciers on Earth. Four different glacier – sedimentary basin
systems were specifically selected to address research questions related to how glacier variability is
recorded in proglacial lake and fjord sediments
The processes leading to the initial formation of proglacial lake sediment records were examined in
Calluqueo Lake by comparing the progressive deglaciation of the basin during the 20th century with its
lake floor morphology and sediment infill. Results indicate that the initial lake floor right after
deglaciation consisted of diamicton and exposed bedrock, which created an uneven surface. We
hypothesized that the first fine-grained sediments that reached the lake accumulated between the
coarse till material to sufficiently smoothen the uneven lake floor prior to the formation of a finegrained
stratigraphic record. Based on a varve-dated sediment core taken in a relatively small finegrained
sediment field in the lake, we concluded that a fine-grained stratigraphic record only starts
forming 20 – 50 years after deglaciation. This delay likely varies between proglacial basins depending
on the roughness of the basin floor and sedimentation rates after deglaciation. Our findings imply that
(1) the first few decades of glacier variability are not recorded in the proglacial fine-grained lake or
fjord sediments, and (2) deglaciation chronologies based on basal ages are not as accurate as
previously thought.
The influence of proglacial intermediate lakes on downstream sediment properties and yield was
investigated by comparing the detailed reconstruction of the growth of Steffen proglacial lake with
downstream fjord sediment cores. The 137Cs (Cesium-137) chronology of the most distal core combined
with sediment trap data suggest that sediment accumulation in the fjord remained relatively stable
through time, despite the accelerating growth of the intermediate lake. This suggests that the lake
trapping effectiveness was balanced by higher sediment production due to accelerating glacier
shrinkage and meltwater production. Our results also indicate that the growing intermediate lake
increasingly trapped coarse sediments, as demonstrated by the progressive fining of the sediments
deposited in Steffen Fjord. However, this filtering effect appears to reach a threshold above which lake
size no longer influences downstream sediment grain size. When exactly such a threshold is reached
likely varies between lakes, and depends on site-specific geomorphological factors. This study suggests
that glacier variability may not always be clearly recorded in downstream fjord sediments, if an
intermediate lake is present.
ix
The geomorphological, hydrological, and sedimentological impacts of a high-magnitude glacier lake
outburst flood (GLOF) on a river-fjord system were studied at the head of Baker Fjord. One of the
largest contemporary GLOFs in Patagonia is the 1945-10
+8 GLOF that originated from Bergues Lake due
to the retreat of Lucía Glacier. This ~256 × 106 m3 GLOF was identified through the analysis of historical
maps and recent satellite images. A sediment core collected in the downstream fjord showed that the
GLOF triggered a turbidity current, which was recorded as a 6 cm-thick turbidite on the levee of the
main submarine channel. The GLOF furthermore led to the abandonment of a subaerial river channel
and of the associated submarine channel, as demonstrated by historical maps, bathymetric data, and
a sudden switch in fjord sedimentology after the event. These results show that a single GLOF can
strongly shape subaerial river planform and submarine morphology, and alter fjord sedimentology in
the long term.
The sedimentary signature of a glacier transitioning from calving to land-based conditions was
investigated in Eyre Fjord through the study of satellite imagery, hydrographic profiles, and sediment
cores. In 2010, the transition of Pio XI Glacier from calving to land-based resulted in the formation of
an ice-contact delta at the southern terminus of the glacier. Concurrently, turbidity currents started
occurring in Eyre Fjord, as recorded in fjord sediment cores over 35 km offshore of the ice-contact
delta. We proposed that these plume-triggered turbidity currents started forming due to sediments
being concentrated at specific locations along the fjord head once the delta had formed. These results
suggest that (1) a strong change in a sediment record may reflect a relatively small-scale change at the
fjord head instead of large ice-front position fluctuations or strong climatic shifts, and (2) the sudden
appearance of turbidites in fjord sediment records could indicate a glacier transitioning from calving
to land-based, provided that such an interpretation is supported by possible turbidity current
pathways.
Taken together, these results show that glacier dynamics are generally not linearly recorded in
proglacial sediments. Although glacier variability can be linearly recorded in proglacial sediments in
simple settings and on short timescales, multiple processes acting on decadal timescales disrupt this
linear relationship (e.g. GLOFs, delta formation, intermediate lake growth, glacier surges, random
iceberg behavior). These processes might influence the sedimentary signature of long-term glacier
variability (e.g. millennial-scale glacier variations) but likely do not obscure or supersede them.
Overall, our findings indicate that grain size and sediment accumulation rates are the best indicators
of glacier variability in proglacial sediments. Grain size can represent either (1) the grain size of the
sediment reaching the sedimentary basin, which is influenced by proglacial plain geomorphology (e.g.
intermediate lakes and floodplains) and the grain size of the eroded sediment, or (2) hydrodynamic
variability, which is influenced by factors such as distance to the glacier, meltwater discharge, and
current pathways. These observations emphasize that thorough site reconnaissance is needed to
accurately interpret grain-size signals. By comparison, sediment accumulation rates in proglacial lakes
and fjords mostly reflect the amount of sediment brought to the proglacial basin predominantly by
glacial meltwater. Therefore, they can be used to determine meltwater production, hence glacier
variability, particularly on short (decadal) timescales. On longer timescales (centuries – millennia),
sediment accumulation rates increasingly represent glacial erosion rates. Given the difficulties in
obtaining accurate sediment chronologies in proglacial environments, efforts to develop new
chronological methods are urgently needed.
To conclude, this thesis supports the use of proglacial sediments to reconstruct glacier variability, but
it warns that the linear relationship between glacier variability and proglacial sediment properties may
be disrupted by several processes occurring on decadal timescales, such as proglacial delta formation,
growth of intermediate proglacial lakes, and high magnitude GLOFs.Gletsjers smelten aan een alarmerend tempo als gevolg van de wereldwijde klimaatverandering.
Aangezien gletsjers snel reageren op veranderingen in temperatuur en winterneerslag, kan de
reconstructie van hun voorbije fluctuaties waardevolle informatie opleveren over de evolutie van het
klimaatsysteem. De traditionele geomorfische technieken die worden gebruikt om de evolutie van
gletsjers te reconstrueren, leiden echter tot resultaten die notoir discontinu zijn. Proglaciale
sedimenten daarentegen bevatten continue data met een hoge resolutie van de dynamiek van
vroegere gletsjer fluctuaties. Hoe veranderingen in de dynamiek van gletsjers worden weerspiegeld in
de fysische en chemische eigenschappen van sedimenten blijft echter relatief onbekend.
Het doel van deze thesis is dan ook om te begrijpen hoe de dynamiek van gletsjers wordt vastgelegd
in de sedimenten van proglaciale meren en fjorden. We doen dit door gedetailleerde
sedimentologische en geochemische analyses van meer en fjord sedimentkernen, verzameld in
verschillende proglaciale omgevingen, te vergelijken met bestaande en nieuwverworven historische
informatie over gletsjervariabiliteit. Patagonië is bijzonder geschikt voor deze studie omdat (1) het veel
ongerepte proglaciale meren en fjorden in allerlei configuraties bevat, (2) de gletsjervariabiliteit van
de afgelopen eeuw relatief goed bekend of gemakkelijk na te gaan is, en (3) Patagonische gletsjers tot
de meest dynamische op aarde behoren. Vier verschillende gletsjer – sedimentaire bekkensystemen
werden specifiek geselecteerd om onderzoeksvragen te beantwoorden over hoe gletsjervariabiliteit
wordt vastgelegd in proglaciale meer- en fjordensedimenten.
De processen die leiden tot het ontstaan van proglaciale sedimentarchieven in het Calluqueo meer
werden onderzocht door de progressieve deglaciatie tijdens de 20ste eeuw van het bekken te
vergelijken met de morfologie van de meerbodem en de sedimentvulling. Onze resultaten geven aan
dat de oorspronkelijke bodem van het meer meteen na de deglaciatie bestond uit diamict en
blootliggend gesteente, waardoor een oneffen oppervlak ontstond. Wij suggereerden dat de eerste
fijnkorrelige sedimenten die het meer bereikten zich ophoopten tussen het grove glaciale till-materiaal
om de oneffen meerbodem voldoende glad te strijken voordat er een fijnkorrelig stratigrafisch archief
gevormd wordt. Op basis van een sedimentkern gedateerd met varven, genomen in een relatief klein
fijnkorrelig sedimentveld in het meer, hebben wij geconcludeerd dat een fijnkorrelig stratigrafisch
archief zich pas 20 – 50 jaar na de deglaciatie begint te vormen. Deze tijdspanne varieert waarschijnlijk
tussen proglaciale bekkens, afhankelijk van de ruwheid van de bekkenbodem en de
sedimentatiesnelheden na de deglaciatie. Onze bevindingen impliceren dat (1) de eerste decennia van
gletsjervariabiliteit niet worden vastgelegd in de proglaciale fijnkorrelige meer- of fjordenafzettingen,
en (2) dat chronologieën van deglaciatie op basis van basale sediment ouderdommen niet zo
nauwkeurig zijn als eerder werd aangenomen.
De invloed van proglaciale intermediaire meren op de stroomafwaartse sedimenteigenschappen en
hoeveelheden werd onderzocht door de gedetailleerde reconstructie van de groei van het proglaciale
Steffen meer te vergelijken met sedimentkernen in Steffen fjord. De 137Cs (Cesium-137) chronologie
van de meest distale kern gecombineerd met sedimentval gegevens suggereren dat de
sedimentaccumulatie in de fjord in de loop der tijd relatief stabiel bleef, ondanks de versnelde groei
van het intermediaire meer. Dit suggereert dat de sedimentvangsteffectiviteit van het meer in
evenwicht werd gehouden door het versnelde smelten van de gletsjer en de productie van smeltwater,
die hogere sediment hoeveelheden opleveren. Onze resultaten tonen ook aan dat het groeiende
intermediaire meer proportioneel meer grove sedimenten opving, zoals blijkt uit de progressieve
verfijning van de sedimenten die werden afgezet in Steffen Fjord. Dit filtereffect lijkt echter een
bepaalde drempel te kunnen bereiken waarboven de omvang van het meer geen invloed meer heeft
op de stroomafwaartse sedimentkorrelgrootte. Wanneer een dergelijke drempel precies wordt
bereikt, verschilt waarschijnlijk van meer tot meer en hangt af van locatiespecifieke geomorfologische
factoren. Deze studie suggereert dat gletsjervariabiliteit niet altijd duidelijk wordt vastgelegd in
fjordsedimenten stroomafwaarts als een intermediair meer aanwezig is.
De geomorfologische, hydrologische en sedimentologische gevolgen van een gletsjermeeruitbarsting
(GLOF; glacial lake outburst flood) op een rivier-fordsysteem werden bestudeerd in Baker fjord. Eén
van de grootste hedendaagse GLOFs in Patagonië is de GLOF van 1945-10
+8 die ontstond door de
gedeeltelijke drainage van het Bergues meer als gevolg van de terugtrekking van de Lucía-gletsjer. Deze
GLOF met een volume van ~256 × 106 m3 werd geïdentificeerd door de analyse van historische kaarten
en recente satellietbeelden. Uit een sedimentkern genomen in de benedenstroomse fjord, blijkt dat
de GLOF een turbiditeitsstroom op gang heeft gebracht die werd geregistreerd als een 6 cm dikke
turbidiet op de rand van het grootste onderzeese kanaal. De GLOF leidde voorts tot een verlating van
een rivierkanaal op de delta en van het bijbehorende onderzeese kanaal, zoals blijkt uit historisch
bewijsmateriaal, bathymetrische gegevens en een plotselinge verandering in de sedimentologie van
de fjord na de gebeurtenis. Deze resultaten tonen aan dat één enkele GLOF zowel de riviervorm als de
submariene morfologie sterk kan beïnvloeden en de fjord-sedimentologie voor een lange tijd kan
veranderen.
De sedimentaire signatuur van de transitie van een afkalvende gletsjer naar een vasteland gletsjer
werd onderzocht in Eyre fjord door het bestuderen van satellietbeelden, hydrografische profielen en
sedimentkernen. In 2010 leidde de vorming van een ijs-contact delta aan de zuidelijke terminus van
Pio XI gletsjer tot het ontstaan van turbiditeitsstromingen in de fjord, die werden geregistreerd in
fjordsedimenten op meer dan 35 km van de gletsjer. Deze turbiditeitsstromingen ontstonden
waarschijnlijk doordat de sedimenten op specifieke plaatsen op de delta werden geconcentreerd. Deze
resultaten suggereren dat (1) een sterke verandering in een sedimentarchief een relatief kleinschalige
verandering aan het hoofd van de fjord kan weerspiegelen in plaats van grote schommelingen in de
positie van het ijsfront of sterke klimaatveranderingen, en dat (2) het plotseling verschijnen van
turbidieten in fjordensedimenten kan wijzen op de transitie van een afkalvende gletsjer naar een
vasteland gletsjer, op voorwaarde dat een dergelijke interpretatie kan worden ondersteund door
mogelijke turbiditeitsstroomtrajecten.
Samen tonen deze resultaten aan dat de dynamiek van gletsjers doorgaans niet lineair geregistreerd
wordt in proglaciale sedimenten. Hoewel gletsjervariabiliteit lineair kan worden vastgelegd in
proglaciale sedimenten in eenvoudige geografische kaders op korte tijdschalen, verstoren meerdere
processen die plaatsvinden op tijdschalen van enkele decennia deze lineaire relatie (b.v. GLOFs,
deltavorming, groei van intermediaire meren, ijsbewegingsversnellingen, willekeurig ijsberggedrag).
Deze processen kunnen de sedimentaire signatuur van gletsjervariabiliteit op lange termijn
beïnvloeden (b.v. gletsjervariabiliteit op duizendjarige schaal), maar kunnen ze waarschijnlijk niet
volledig verhullen of vervangen.
In het algemeen geven onze bevindingen aan dat korrelgrootte en sedimentaccumulatie de beste
indicatoren zijn voor gletsjervariabiliteit in proglaciale sedimenten. Korrelgrootte kan ofwel (1) de
korrelgrootte vertegenwoordigen van het sediment dat het sedimentbekken bereikt, wat beïnvloed
wordt door de geomorfologie van de proglaciale vlakte (bv. intermediaire meren en
overstromingsgebieden) en de korrelgrootte van het geërodeerde sediment, ofwel (2)
hydrodynamische variabiliteit reflecteren, die beïnvloed wordt door factoren zoals afstand tot de
gletsjer, smeltwaterafvoer en stromingstrajecten. Deze waarnemingen benadrukken dat een grondige
verkenning van de locatie nodig is om de signalen van de korrelgrootte nauwkeurig te interpreteren.
Sedimentaccumulatie in proglaciale meren en fjorden weerspiegelt meestal de hoeveelheid sediment
die voornamelijk door glaciaal smeltwater naar het proglaciale bekken wordt gebracht. Daarom kan
sedimentaccumulatie gebruikt worden om de smeltwaterproductie en dus de gletsjervariabiliteit te
bepalen, vooral op korte (decennium) tijdschalen. Op langere tijdschalen (eeuwen – millennia)
vertegenwoordigd de sedimentaccumulatie in toenemende mate glaciale erosiesnelheden. Gezien de
grote moeilijkheidsgraad om nauwkeurige sedimentchronologieën in proglaciale omgevingen te
verkrijgen, zijn inspanningen om nieuwe chronologische methoden te ontwikkelen dringend
noodzakelijk.
Deze thesis ondersteunt het gebruik van proglaciale sedimenten om gletsjervariabiliteit te
reconstrueren, maar waarschuwt dat de lineaire relatie tussen gletsjervariabiliteit en proglaciale
sedimenteigenschappen kan worden verstoord door verschillende processen die zich op decennia
tijdschalen voordoen, zoals de vorming van proglaciale delta's, de groei van intermediaire proglaciale
meren en GLOFs van grote omvang
Electronic and photonic integrated circuit co-design of a 60 GHz analog radio-over-fiber transceiver chipset
No full textDraadloze communicatie is alom tegenwoordig en de vraag naar meer databandbreedte stopt niet. Om hieraan te voldoen wordt gekeken naar hogere draaggolffrequenties (bijv. rond 60 GHz) en naar het gebruik van gedistribueerde antenne-elementen die samenwerken om gerichte bundels te creëren. Een van de vragen bij dergelijke systemen is hoe een synchroon netwerk te bouwen dat deze antennes voedt. Het doel van deze thesis is onderzoeken hoe 60 GHz signalen kost- en energie-efficiënt aangeleverd kunnen worden aan gedistribueerde antennes. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van glasvezel dat zeer lage verliezen en een hoge bandbreedte kent. Om 60 GHz signalen efficiënt te transporteren werden drie subsystemen ontworpen: (1) een 60 GHz opto-elektrische ontvanger die een gemoduleerd lasersignaal rechtstreeks versterkt en aan een antenne kan aanleveren; (2) een opto-elektrische zender die een draadloos ontvangen 60 GHz signaal op een lasersignaal kan moduleren, zodat het van de antenne naar een centrale plaats gestuurd kan worden; (3) een netwerk topologie die zeer veel antennes met een glasvezelnetwerk kan verbinden. De voorgestelde topologie kan via een bepaalde lasergolflengte een gemoduleerd signaal vanop een glasvezel selecteren. Deze drie componenten maken het mogelijk om 60 GHz gedistribueerde antennes voor toekomstige toepassingen te voorzien
The sound of stress : new insights into speech-based assessment and monitoring of stress and mental health
No full textOptimizing part-time group housing for female breeding rabbits
No full textSociety increasingly expects social farm animals, including rabbits, to be housed in group, preferably in well-adapted housing in compliance with the animals’ species-specific needs. In Belgium, weaned meat rabbits are already housed in group in enriched multi-litter cages. In contrast, breeding female rabbits (does) kindle and nurse their kits in single-litter cages throughout their entire reproduction cycle, imposing a restriction on their social needs. Continuous group housing systems, in which breeding does and their litters are housed in group from kindling until weaning, are unattractive for the rabbit farming industry due to reported negative effects on both kit and doe performance, mainly caused by aggression among females around kindling. Part-time group housing systems are an alternative for continuous group housing systems that have received considerable interest. In this system, does are housed in single-litter cages during the first weeks after kindling and housed in group when the kits are older and have become more independent from the mother. Although doe reproductive performances improved compared to continuous group housing, inter-doe aggression, mainly due to hierarchy fights, remains an important and yet to overcome problem. In order to optimize part-time group housing, animal experiments were conducted with the aim to reduce aggressive behaviour among females and to improve doe reproductive performance and welfare of both does and kits
Data-driven performance and safety analysis in cycling races
No full textTechnologische vooruitgang is niet meer uit ons hedendaagse leven weg te denken. Dit is in het professionele wielrennen niet anders. De laatste jaren is er een enorme toename aan data in de koers, maar deze wordt nog niet ten volle benut. In deze thesis worden verschillende datastromen met state-of-the-art computervisie en/of machine learning methodes geanalyseerd om zo een bijdrage te leveren binnen de domeinen van prestatie-analyse, storytelling en de veiligheid in het wielrennen. De uitgewerkte use-cases focussen op verschillende disciplines. Zo wordt in samenwerking met de UCI de veiligheid van wegwedstrijden verbeterd door middel van computervisie en geospatiale analyse en wordt er binnen het pistewielrennen gefocust op uniforme data captatie en analyse in samenwerking met Cycling Vlaanderen. Tot slot worden video beelden van de broadcaster EMG tijdens cyclocrosswedstrijden gebruikt om automatisch interessante verhalen te genereren met behulp van computervisie
Genotypic and phenotypic diversity of triticale in relation to cell wall digestibility
No full textClimate models predict higher average temperatures, and more frequent and severe drought spells in Europe. Triticale (× Triticosecale Wittmack) is one of the most promising alternative forage crops due to its high yield potential under dry growing conditions. However, its nutritive value for ruminants should be improved. Therefore, breeding triticale forage varieties with a high cell wall digestibility is an interesting strategy.
The main objective of this PhD research was to get a better understanding of cell wall digestibility in triticale forage at both the phenotypic and genotypic level. To this purpose, a collection of 120 winter triticale genotypes of European and North American breeding origin was assembled. In this research, NIRS calibrations were successfully developed as tool to screen cell wall digestibility in triticale forage. When tested in field experiments, a large phenotypic and genotypic variability in cell wall digestibility among triticale genotypes harvested at the soft dough developmental stage was observed. Further, our phenotypic dataset was combined with genotypic data to perform a genome-wide association study. This study allowed to decipher the genetic architecture of cell wall digestibility in triticale and to identify phenotypic traits related to this trait. Moreover, the genomic regions identified in this doctoral research are of great value for breeders aiming to improve cell wall digestibility in triticale forage. Lastly, since triticale forage will be mostly fed as silage, the silage characteristics of soft dough triticale were studied. Our results showed that harvesting triticale at the soft dough stage guaranteed a good silage quality in terms of pH, fermentation losses, and aerobic stability