381023 research outputs found
Sort by
Unraveling effects of zeolite properties and feed complexity on the conversion of bio-alcohols towards olefins
No full textOm naar een meer duurzame chemische industrie te evolueren, is het belangrijk dat er biogebaseerde grondstoffen worden geïmplementeerd om chemische bouwstenen te produceren. In die context is de dehydratatie van bio-alcoholen over zeolietkatalysatoren naar olefines een zeer relevante route. Om deze omzetting industrieel relevant te maken, zijn fundamentele en toegepaste inzichten noodzakelijk. Daarom zijn in dit doctoraat effecten van voedingscomplexiteit en van zeolieteigenschappen; zowel theoretisch als experimenteel onderzocht. Belangrijke verwezenlijkingen zijn een DFT-gebaseerd microkinetisch model die de dehydratatie van zuiver butanol, zuiver ethanol en mengsels van beiden over ZSM-5 kan beschrijven. Dit model is verder uitgebreid om het gedrag van andere zeolieten en gemodificeerde zeolieten te beschrijven. Een gemodificeerde ZSM-5 katalysator, gesynthetiseerd in samenwerking met het LCS in Caen is zowel actiever als stabieler dan de huidige state-of-the-art. Op basis van de verkregen inzichten en resultaten kan er nu ingezet worden op verdere procesoptimalisatie en intensivatie
Geuzenhoek : identity and coexistence in a protestant enclave in early modern Flanders
No full textIn the heart of early modern Flanders, amidst the pervasive dominance of Catholicism, a distinctive region defied the prevailing religious landscape, harbouring a resilient Calvinist community known as the Geuzenhoek. Situated in the countryside east of Oudenaarde, in villages like Sint-Maria-Horebeke, Mater, and Etikhove, this enclave steadfastly maintained its Reformed tradition throughout the seventeenth century and beyond. Against the backdrop of the prevailing trend of catholization in the Habsburg Netherlands, the Geuzenhoek emerged as one of the few surviving Protestant bastions within an otherwise predominantly Catholic territory.
This doctoral dissertation meticulously traces the extraordinary journey of the Geuzenhoek from the seventeenth to the eighteenth century, unravelling the mystery of how this minority community not only endured but flourished. Employing an entangled microhistorical lens, the narrative delves into the lives of Geuzenhoek villagers within the broader interconnected context of the Low Countries. Through this approach, the thesis explores the forging of a distinct confessional identity and the use of coexistence strategies to navigate and resolve local conflicts.
In doing so, the thesis reveals the Geuzenhoek Protestants to exhibit exceptional resilience in the early seventeenth century, showcasing identity flexibility and strategic use of nicodemism to navigate challenges within their predominantly Catholic environment. The latter half of the seventeenth century witnessed the community capitalizing on geopolitical shifts, seizing opportunities to establish new confessional customs and progressing from mere survival to a phase of thriving. By the eighteenth century, they had successfully disentangled themselves from the Catholic community, evident in ceremonies surrounding pivotal life events like marriage and baptism, marking the complete confessionalization of the community.
A crucial aspect of this transformative journey was the formalization of a ‘connivance’ framework in the eighteenth century. This transition from a system of informal coexistence based on implicit boundaries in the seventeenth century to a more structured form of officially recognized condoning illustrates a compelling parallel with developments in the Dutch Republic, despite significant differences in the size of confessional minorities between the two regions.
By providing a nuanced perspective on the complexities and resilience of Protestant identities beyond the transformative sixteenth century, “Geuzenhoek: Identity and Coexistence in a Protestant Enclave in Early Modern Flanders” challenges prevailing historical narratives that often neglect post-Reformation Protestantism in the Habsburg Netherlands. Rooted in archival sources and enriched by an exhaustive engagement with existing scholarship, this dissertation significantly contributes to our understanding of religious life in early modern Flanders. It unveils a captivating story of dynamism within a Protestant minority, thereby enhancing our comprehension of the broader tapestry of European religious history.In het hart van het vroegmoderne Vlaanderen, te midden van de alomtegenwoordige dominantie van het katholicisme, weerstond een opmerkelijke regio de heersende religieuze normen. In de dorpen Sint-Maria-Horebeke, Mater en Etikhove in het oosten van Oudenaarde, floreerde een veerkrachtige gereformeerde gemeenschap bekend als de Geuzenhoek. Deze enclave handhaafde vastberaden haar gereformeerde tradities gedurende de zeventiende eeuw en daarna, te midden van de algemene trend van katholisering in de Habsburgse Nederlanden. De Geuzenhoek kwam daardoor naar voren als een van de weinige protestantse bolwerken in een overwegend katholiek gebied.
Dit proefschrift volgt nauwgezet de opmerkelijke reis van de Geuzenhoek van de zeventiende tot de achttiende eeuw en ontrafelt het mysterie van hoe deze minderheidsgemeenschap niet alleen standhield, maar ook gedijde. Met behulp van een ‘vervlochten’ microhistorische benadering onderzoekt de scriptie het leven van de Geuzenhoek-bewoners binnen de bredere context van de Lage Landen. Het proefschrift werpt licht op de creatie van een eigen confessionele identiteit en het gebruik van co-existentie-strategieën om lokale conflicten te beheersen en op te lossen.
Daarmee onthult het proefschrift dat de Geuzenhoek-protestanten in het begin van de zeventiende eeuw uitzonderlijke veerkracht vertoonden, waarbij identiteitsflexibiliteit en nicodemisme werden ingezet om uitdagingen binnen hun overwegend katholieke omgeving aan te gaan. In de tweede helft van de zeventiende eeuw profiteerde de gemeenschap van geopolitieke verschuivingen, waarbij ze kansen benutte om nieuwe confessionele gebruiken te vestigen en zich te ontwikkelen van overleven naar bloei. Tegen de achttiende eeuw maakte de Geuzenhoek zich succesvol los van de katholieke gemeenschap, zoals bleek uit ceremonies rond cruciale levensgebeurtenissen zoals huwelijk en doop, wat de volledige confessionalisering van de gemeenschap markeerde.
Een cruciaal aspect van deze transformatie was de formalisering van een gedoogbeleid in de achttiende eeuw. Deze overgang van een informeel samenleven op basis van impliciete grenzen in de zeventiende eeuw naar een meer gestructureerde vorm van officieel erkend gedogen vertoont interessante parallellen met ontwikkelingen in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Ondanks significante verschillen in de omvang van religieuze minderheden tussen de twee regio’s, zijn er dus opmerkelijke gelijkenissen waar te nemen.
Door een genuanceerd perspectief te bieden op de complexiteit en veerkracht van protestantse identiteiten na de transformerende zestiende eeuw, daagt “Geuzenhoek: Identity and Coexistence in a Protestant Enclave in Early Modern Flanders” heersende historische narratieven uit die het protestantisme in de Habsburgse Nederlanden na de Reformatie vaak over het hoofd zien. Geworteld in archiefbronnen en verrijkt door een diepgaande betrokkenheid bij bestaand onderzoek, draagt dit proefschrift aanzienlijk bij aan ons begrip van het religieuze leven in het vroegmoderne Vlaanderen. Het onthult een boeiend verhaal van dynamiek binnen een protestantse minderheid en verbetert daarmee ons begrip van de bredere context van Europese religieuze geschiedenis
Context aware deep learning for predictive healthcare
No full textIn de predictieve gezondheidszorg is het doel om behulp van data gedreven modellen ingrepen voor patiënten te plannen voor symptomen of ziekte optreedt. Het bouwen van deze predictieve modellen vereist grote hoeveelheden informatie en data die beschikbaar zijn in de gezondheidszorg, maar nog niet verwerkt zijn in performante predictieve modellen. Door het gebruiken van externe contextuele informatie wil dit werk deze modellen beter sturen voor de complexe beslissing in de geneeskunde. In een eerste contributie worden de gewichtsmatrices in neurale netwerken opgedeeld in hun singuliere waarden ontbinding wat leidt tot meer robuuste neurale netwerken. Vervolgens wordt deze ontbinding gebruikt om op basis van externe context deze neurale netwerk matrices dynamisch samen te stellen met meer performante modellen tot gevolg. In een tweede contributie wordt elektronische patiëntendata gemodelleerd met semantische grafen die gebruikt worden in een nieuwe methode om representaties van deze grafen te maken en te gebruiken voor het voorspellen van mortaliteit op de intensieve zorgen. Finaal worden twee categorieën tot welke beide deze nieuwe methodes behoren besproken en hun respectievelijke performantie voor het modellen van context afhankelijk problemen
The role of formal and informal institutions in shaping vulnerability to HIV for young people (15-24 years) working in social venues in Uganda : a sequential multi-methods study
No full textFigure 1 summarizes the thesis. Worldwide, young people continue to be disproportionately affected by HIV (Stover et al., 2016). The situation is particularly appalling for young people (15-24 years) working in social venues such as bars, lodges, etc. The vulnerability of workers in these venues stems from the nature and dynamics of their work lifestyle in which both known and hypothesized “risk factors” converge. Whereas several studies in sub-Saharan Africa and elsewhere have been conducted among venue workers (Ford, Wirawan, & Fajans, 1998; Jackson, Highcrest, & Coates, 1992), the focus of these studies has been mainly on the individual sexual behaviors. Understanding the institutions of the venues and how they shape the risk and vulnerability of HIV among the young workers in social places (YPSP) could inform HIV prevention efforts.
The overall research aim of this Ph.D. thesis was to contribute to the scientific knowledge on HIV among a unique and overlooked subpopulation (venue workers) with heightened vulnerability to HIV. This PhD thesis is comprised of four interrelated sub-studies using multiple methods. Figure 1 illustrates the link between the different sub-studies under this PhD thesis. First, I sought to understand the venues that employ potentially high-risk young workers. To profile these venues in Uganda and the young people who work in such venues, a secondary analysis was done using data from an extensive cross-sectional survey of social venues in 25 districts of Uganda. Specifically, data from 480 venues and 1007 young venue workers (15–24 years) were analyzed. A cluster analysis was conducted to obtain venue clusters with similar features or characteristics. In addition, descriptive statistics, including frequency distribution and proportions, were used to describe the characteristics of workers stratified by venue clusters. The relationship between venue clusters and the HIV vulnerability of workers was investigated using a multilevel mixed-effects regression model. The study revealed four clusters of venues: cluster 1 (mainly alcohol-serving sex work venues with a provision of on-site sex); cluster 2 (alcohol-serving sex work venues without a provision of on-site sex); cluster 3 (mainly alcohol-serving venues without sex work or on-site sex); and cluster 4 (mainly non-alcohol-serving venues without sex work or on-site sex). The analysis found a positive correlation between venue clusters and HIV vulnerability: Workers who belonged to cluster 1 (alcohol-serving sex work venues with a provision of on-site sex) had a 0.15 increase in HIV vulnerability compared with those in alcohol-serving venues without sex work or a provision of on-site sex (cluster 3) (coefficient: 0.15, 95% CI: 0.030 to 0.287) after adjusting for age, sex, and marital status.
Secondly, I sought to understand the meso and micro institutional framework at the venues that underpin the sexual risk behaviors and high HIV prevalence observed at social venues in Uganda. To explore the formal and informal institutions of venues and their influence on HIV risk and vulnerability of YPSP, a qualitative study was conducted in greater Rakai district- comprising of two districts of Kyotera and Rakai in southwestern Uganda. Forty-four (44) workers, including cleaners, waiters, and waitresses (below 25 years), and 22 venue managers at 22 social venues were interviewed to explore the informal institutions at these establishments and how the institutions shaped HIV vulnerabilities among the workers. The findings highlighted the informal institutions or unwritten rules at the venues, i.e., selective hiring, rigid reporting structures, informal job contracting procedures, drinking, meager salaries, varying and delayed payments as well as attractive benefits and bonuses from customers among others. Furthermore, the results show that these institutions shaped a risk environment at the venues by creating risk exposure opportunities that influenced worker’s risk-taking, and engagement in sexual risk behaviors such as transactional sex practices, multiple sexual partnerships, and unsafe sex.
Thirdly, I sought to understand the young venue workers navigated (applied or avoided) the institutions and (re-) shaped the rule of the game. To determine how YPSPs navigated workplace rules and procedures that expose them to HIV risk and vulnerability, fifteen (15) Small Group Discussions (SGDs) and 10 In-depth Interviews (IDIs) were conducted with YPSP in the greater Rakai district. The results of this sub-study show that workers in this study negatively coped by largely embracing/normalizing the risks within the venue work environment or by avoiding them.
Lastly, I sought to understand whether the macro institutional framework (national regulations) shaped the rule of the game at venue level. To explore the compliance gaps of the formal and informal institutions of the venues with the existing laws and opportunities for reducing youth vulnerability to HIV in socializing places, we reviewed national laws and policies that affect the safety and health of venue workers, conducted 66 IDIs with the workers, and organized two sub-national/national dialogues with key stakeholders in Uganda. A content analysis technique that involves in-depth interpretation of the underlying meanings of the text and condensing data without losing its quality was used. This sub-study highlighted the absence of specific regulations addressing the unique occupational hazards at social venues, mostly linked to HIV acquisition. The study further reported poor adherence to or compliance with the existing national regulations regarding worker safety and health at the venues..
Based on this research and literature, a comprehensive conceptual framework on the venue environment and HIV risk has been suggested, which combines the worker’s individual factors, structural factors within the venue environment, and the coping and adaptation facility. The suggested framework can provide guidance for future HIV research and programs at the venues.
In conclusion, the workers, especially those at high-risk venues, are a vulnerable sub-population with a combination of behavioral and structural risks of HIV infection, and yet overlooked. Targeting this sub-population with venue-based HIV programs that integrate both behavioral and structural approaches could augment the prevention of new HIV infections and early HIV diagnosis
Elucidating deformation of continental interiors and passive margins : insights from apatite fission-track thermochronology in Southeast Brazil and Peninsular India
No full textDeze thesis poogt om inzichten in traditionele plaattektonische en Wilson Cyclus concepten
uit te breiden door integratie van intraplaat vervorming en om zo een completer
geodynamisch beeld te krijgen. Gebruik makend van apatite fissiesporen analyse, bepalen
we timing en grootte-orde van intraplaat vervormingen in Zuidoost Brazilië en zuidelijk India
– gebieden die beschouwd worden als stabiel sinds hun incorporatie in het Gondwana
supercontinent. We tonen de invloed van geologische overerving en structurele reactivatie
van lithosferische zwaktezones op de exhumatie van sokkelgesteenten. In Zuidoost Brazilië
kunnen exhumatiepatronen gelinkt worden aan geologische domeinen van verschillende
signatuur en ontsluieren zij de verschillende tektonische reacties van orogenen en cratons
van het Plaeozoïcum tot Cenozoïcum. We onderzoeken specifiek het Araçuaí orogeen aan
haar grenszone met het São Francisco Craton, alsook haar noordelijke uitlopers, en
illustreren hoe de orogese en daaropvolgende tektoniek de exhumatie van de
sokkelgesteenten hebben beïnvloed. We reconstrueren ook de exhumatiepatronen van de
oostelijke en westelijke passieve randen van India tijdens en na het opbreken van
Gondwana, waarbij significante activiteit aan de oostelijke rand wordt opgetekend, terwijl die
in het westen beperkt bleef. Deze resultaten suggereren heterogene exhumatie van de
Gondwana sokkel en dagen hiermee de bestaande plaattektonische modellen van uniforme
intraplaat stabiliteit uit
The intricate relationship between socioeconomic status, environmental factors, and their role in shaping health behaviors and food insecurity in peri-urban settings in Flanders
No full textSmall sample solutions for structural equation modeling
No full textStructural Equation Modeling (SEM) is een statistische modelleringstechniek die toelaat om relaties tussen zowel waarneembare als niet-waarneembare variabelen te bestuderen. Voor variabelen van continu meetniveau worden SEMs per default geschat met Maximum Likelihood (ML). Bij gebruik in kleinere steekproeven kampt deze schattingsmethode echter met tal van problemen, gaande van niet-convergentie tot theoretisch onmogelijke of vertekende parameterschattingen. In deze thesis stelden we tot doel de bruikbaarheid van SEM in kleine (maar in de praktijk vaakgebruikte) steekproefgroottes te verbeteren door oplossingen voor courante problemen te identificeren, implementeren en evalueren. In uitgebreide simulatiestudies onderzochten we de performantie van resampling gebaseerde biascorrecties (studie 1) en een brede waaier aan niet-iteratieve schatters voor het meetmodel (studie 2) en volwaardige SEMs met zowel een meetmodel als een structuurmodel (studie 3). Resultaten bevestigen de verwachtte problemen van ML in kleinere samples, alsook het potentieel van de alternatieve schattingsmethodes. Gezien het gebrek aan gebruiksvriendelijke software-implementaties van de onderzochte methodes in SEM-software, demonstreerden we aan de hand van een empirisch voorbeeld hoe de methode kan worden uitgebreid in meer complexe settings (studie 4). Opvallend genoeg vertoonden de resultaten verkregen via ML sterke gelijkenis met die van het niet-iteratieve alternatief, ondanks de zwaardere computationele vereisten van de traditionele procedure
Social services within and across contested borders : insights from Transnistria, Abkhazia and Samegrelo
No full textEffects of ionizing radiation exposure on human brain development, modeled in dorsal forebrain organoids
No full textExposure to ionizing radiation (IR) during critical periods of neurogenesis is currently discouraged, as
observations in survivors of the atomic bombs in Hiroshima and Nagasaki have shown that it can
profoundly affect fetal brain development and possibly lead to a reduction in brain size (microcephaly). In
clinical practice, the use of IR is increasing every year, especially for radiotherapy, and a better
understanding of the potential adverse effects, such as microcephaly , is To date, i t is uncle ar
which molecular mechanisms are at the basis of this defect in humans as the few mechanistic studies
conducted so far have been performed in rodents. Although mouse models are excellent for studying the
effects of radiation exposure and have provided valuable insights, they are not perfect for mimicking
human brain development due to significant differences in neurogenesis between humans and mice. To
ad dress this gap and better replicate aspects of human brain developmental physiology we used human
embry onic stem cell derived dorsal forebrain organoid s as a model for human corticogenesis. The cortical
organoids generated in this study were characterized at the cellular and molecular levels, demonstrating
their ability to recapitulate key aspects of human neurogenesis. Following characterization, o rganoids were
irradiated with a moderate (0.5 Gy) and a high (2 Gy) dose of X rays at two different time points,
representing very early and mid corticogenesis. Organoid growth was monitored until 14 days after
ir radiation and immunostainings and transcriptomic analyses were performed at early (2 h, 6 h, and 24 h)
and late (14 days) time points after irradiation. Irradiation caused a dose and developmental timing
dependent reduction in organoid size, which was more prominent in developmentally younger organoids.
This coincided with a dose dependent canonical p53/DREAM dependent DNA damage response ( DDR),
consisting of cell cycle arrest, DNA repair and apoptosis. The DDR was delayed and less pronounced in older
orga noids compared to young organoids. Besides the DDR, we observed IR induced premature
differentiation of neural progenitor cells (NPCs) and changes in metabolism. Importantly, our
transcriptomic analysis furthermore demonstrated a coordinated repression of primary microcephaly
(MCPH) genes, especially in high dose irradiated organoids. We found that this was a human specific
feature, as i t was not observed in mouse embryonic brains or primary mouse NPCs . To validate this finding,
qRT PCR experiments confirmed radiation induced downregulation of selected MCPH genes ( ASPM , CIT ,
KNL1 and WDR62 ) in human, but not mouse NPCs. Knockdown of TP53 and pharmacological inhibition of
E2Fs, showed that the repression of MCPH genes was dependent on the p53 E2F/DREAM axis ,
underscoring a new mechanism underlying IR induced microcephaly that was only possible due to the use
of a human model . Overall, our study demonstrated that human dorsal forebrain organoid s are an excellent
model for investigating prena tal DNA damage induced microcephaly and uncovering potentially targetable
human specific pathways. Moreover, it builds on the currently scarce knowledge regarding the impacts of
IR during the early stages of human brain development, indicating that exposure to IR during these periods
should continue to be minimized.Blootstelling aan ioniserende straling (IR) tijdens kritieke perioden van de neurogenese wordt momenteel afgeraden, omdat waarnemingen in overlevers van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki hebben aangetoond dat het de ontwikkeling van foetale hersenen diepgaand kan beïnvloeden en mogelijk kan leiden tot een verkleining van de hersenomvang (microcefalie). In de klinische praktijk neemt het gebruik van IR elk jaar toe, vooral voor radiotherapie, waardoor een beter begrip van de mogelijke nadelige effecten, zoals microcefalie, noodzakelijk is. Tot op heden is het onduidelijk welke moleculaire mechanismen aan de basis liggen van dit defect bij mensen, omdat de weinige mechanistische studies die tot nu toe zijn uitgevoerd, gebeurden bij knaagdieren. Hoewel muismodellen uitstekend zijn voor het bestuderen van de effecten van blootstelling aan straling en waardevolle inzichten hebben opgeleverd, zijn ze niet perfect voor het nabootsen van de ontwikkeling van de hersenen bij de mens vanwege de significante verschillen in neurogenese tussen mensen en muizen. Om de mens-specifieke aspecten van de ontwikkelingsfysiologie van de hersenschors beter na te bootsen, gebruikten we van menselijke embryonale stamcellen afkomstige organoïden van de voorhersenen als model. De hersenorganoïden die in deze studie werden gegenereerd, werden gekarakteriseerd op cellulair en moleculair niveau, waarbij werd aangetoond dat ze in staat zijn om belangrijke aspecten van menselijke neurogenese na te bootsen. Na karakterisatie werden organoïden bestraald met een matige (0,5 Gy) en een hoge (2 Gy) dosis op twee verschillende tijdstippen, representatief voor een vroeg en midden stadium van de corticogenese. De groei van de organoïden werd gevolgd tot 14 dagen na bestraling en immunokleuringen en transcriptoomanalyses werden uitgevoerd op vroege (2 uur, 6 uur en 24 uur) en late (14 dagen) tijdstippen na bestraling. Bestraling beperkte de groei van organoïden en het effect was afhankelijk van de dosis en tijdstip van bestraling, waarbij jongere organoïden meer gevoelig waren. Dit viel samen met een dosisafhankelijke typische DNA-schaderespons (DDR), die veroorzaakt werd door de werking van p53-DREAM. Deze DDR was gekarakteriseerd door een celcyclusstop, DNA-herstel en apoptose. De DDR was vertraagd en minder uitgesproken in oudere organoïden vergeleken met jonge organoïden. Naast de DDR zagen we ook IR-geïnduceerde voortijdige differentiatie van neurale progenitorcellen (NPC's) en veranderingen in het metabolisme. Belangrijk is dat onze transcriptoomanalyse verder een gecoördineerde onderdrukking van primaire microcephalie (MCPH) genen aantoonde. We ontdekten dat dit een mens-specifieke eigenschap was, omdat het niet werd waargenomen in embryonale hersenen of primaire NPC's van muizen. Om deze bevinding te valideren bevestigden qRT-PCR experimenten de stralingsgeïnduceerde repressie van geselecteerde MCPH genen (ASPM, CIT, KNL1 en WDR62) in humane, maar niet in muizen-NPCs. Door uitschakelen van p53 en farmacologische remming van E2F toonden we aan dat de repressie van MCPH-genen afhankelijk was van de p53-E2F/DREAM-as, wat een nieuw mechanisme onderstreept dat ten grondslag ligt aan IR-geïnduceerde microcefalie en dat alleen mogelijk was door het gebruik van een humaan model. Over het geheel genomen, toonde onze studie aan dat menselijke hersenorganoïden een uitstekend model zijn voor het onderzoeken van prenatale DNA-schade-geïnduceerde microcefalie en het blootleggen van mogelijk doelgerichte humane specifieke pathways. Bovendien bouwt het voort op de schaarse kennis over de effecten van IR tijdens de vroege stadia van de menselijke hersenontwikkeling, wat aangeeft dat blootstelling aan IR tijdens deze perioden geminimaliseerd moet blijven. Vertaald met DeepL.com (gratis versie) en aangepast
Climate and conflict as spatial drivers of agroecosystems in Ethiopia
No full textKlimaatverandering en gewapende conflicten zijn twee van de meest invloedrijke factoren die agro-ecosystemen in tropisch Afrika vormgeven, met een bijzonder ingrijpende impact op klimaatgevoelige economieën zoals Ethiopië. Klimaatmodelleringstudies benadrukken de cruciale rol van microklimatologische variaties die neerslagpatronen beïnvloeden en vandaar hun impact op de weerbaarheid van gewassen. Convectie-permitterende modellen en satellietwaarnemingen tonen aanzienlijke ruimtelijke en dagelijkse variaties in neerslag, vooral in orografisch complexe regio's. Deze bevindingen onderstrepen het belang van het gebruik van gegevens met hoge resolutie om het huidige en toekomstige klimaat te simuleren en landbouwplanning te informeren. Kwetsbaarheden in ecosystemen worden verder verergerd door gewapende conflicten, die landbouwactiviteiten verstoren, infrastructuur beschadigen en versnelde landdegradatie en verwoestijning veroorzaken. Ondanks de duidelijke microklimatologische diversiteit is de aanpak van Ethiopië voor het beheer van agro-ecosystemen vaak te algemeen, wat heeft geleid tot inefficiënties in de verdeling van hulpbronnen en instandhoudingsinspanningen. Deze bevindingen benadrukken de noodzaak van meer lokale, genuanceerde strategieën die rekening houden met zowel microklimatologische variabiliteit als de sociaaleconomische impact van conflicten om de voedselzekerheid en veerkracht van ecosystemen te verbeteren.Climate change and armed conflicts are two of the most significant factors shaping agroecosystems in tropical Africa, with particularly profound impact over climate-sensitive economies like Ethiopia. Climate modeling studies highlight the critical role of microclimatic variations influencing rainfall patterns and hence their impact on crop resilience. In this work, convection-permitting models as well as satellite observations reveal significant spatial and diurnal variations in rainfall, especially in orographically complex regions. These findings underscore the importance of using high-resolution data to simulate current and future climate and inform agricultural planning. Ecosystem vulnerabilities are further exacerbated by armed conflicts, disrupting agricultural activities, damaging infrastructure, and accelerating land degradation and desertification. Despite the evident microclimatic diversity, Ethiopia's approach to agroecosystem management has often been overly generalized, leading to inefficiencies in resource distribution and conservation efforts. These findings emphasize the need for more localized, nuanced strategies that account for both microclimatic variability and the socio-economic impacts of conflict to enhance food security and ecosystem resilience