381023 research outputs found
Sort by
Pluralising knowledge in agricultural development : the case for revitalising indigenous and local knowledges in Ghana
No full textHoewel boeren en lokale gemeenschappen een sleutelrol spelen in onze voedselsystemen, is hun lokale kennis vaak gemarginaliseerd binnen landbouwontwikkeling in postkoloniale contexten. Zowel wetenschappers als mensen uit de praktijk roepen meer en meer op om lokale actoren op te nemen als volwaardige experts en om lokale kennis te erkennen. Maar hoe kan een diversiteit aan kennis worden samengebracht zonder sociale en epistemische onrechtvaardigheden te (re)produceren? Dit doctoraat probeert deze vraag te beantwoorden door middel van een literatuuronderzoek, empirisch werk en een co-creatieve aanpak met een lokale organisatie in Ghana, waarbij concepten als lokale kennis, lokale ontwikkeling en epistemische rechtvaardigheid worden onderzocht
Behind the screen : identifying, mapping, and fostering synchronous online teachers’ competences
No full textTowards a decision support tool for understorey biodiversity in European temperate forests under global change
No full textGematigde bossen bedekken 16% van alle bossen wereldwijd. Hun kruidlaag ondersteunt 80% van de plantendiversiteit en speelt een cruciale rol in ecosysteemfuncties. Klimaatopwarming, stikstofdepositie en bosbeheer bedreigen echter deze laag. Ongeveer 96% van de Europese bossen worden actief beheerd, waarbij bosbeheerbeslissingen essentieel zijn voor het behoud van biodiversiteit en ecosysteemdiensten. Beslissingsondersteunende systemen (DSS) zijn belangrijk, maar een betrouwbaar DSS voor de kruidlaag ontbreekt door het gebrek aan betrouwbare modellen.
Dit proefschrift integreert voorspellende modellering en softwareontwikkeling met behulp van drie vegetatiedatabanken (forestREplot, PASTFORWARD en de Wisconsin Vegetation Database) om: 1) de reacties van de ondergroei op wereldwijde veranderingen en beheer te voorspellen op regionale en lokale schalen, en 2) een webgebaseerde Decision Support Tool (DST), UnderSCORE, te ontwikkelen om bosbeheer in Europese gematigde bossen te begeleiden, met een focus op ondergroei biodiversiteit.
Eerst werden regionale responsen van de kruidlaag op veranderingen en beheer voorspeld met Generalized Additive Models (GAMs) en gegevens van 1814 oude bospercelen in gematigd Europa. Regionale voorspellingen voor Slowakije en Vlaanderen toonden afnames in soortenrijkdom en bospecialisten, waarbij klimaatopwarming de gemeenschap deed verschuiven naar generalisten en houtige planten, hoewel gesloten boomkruinen deze verschuiving verzachtten.
Vervolgens werden site-specifieke reacties voorspeld met Gradient Boosting Regression (GBR) en gegevens van 1363 percelen. Lokale voorspellingen voor acht Oostenrijkse boslocaties gaven een zwakke response op klimaatopwarming, met een toename van houtige soorten en afname van soortenrijkdom bij verlaagde stikstofdepositie. Gesloten boomkruinen ondersteunden bospecialisten en houtige soorten, maar met verminderde diversiteit.
De overdraagbaarheid van de GBR-modellen werd getest op 158 boslocaties in Wisconsin, VS. Alleen het model voor soortenrijkdom was succesvol, wat suggereert dat omgevingsverschillen of ontbrekende voorspellers de prestaties beperkten.
Ten slotte werd een interactieve DST, UnderSCORE (https://bingbinwen.shinyapps.io/UnderSCORE_GAM_GBR/), ontwikkeld, bestaande uit twee modules: UnderSCORE-GAM voor regionale opschaling en UnderSCORE-GBR voor site-specifieke beoordelingen. Deze tool helpt beleidsmakers en bosbeheerders de responsen van de kruidlaag op klimaatverandering, stikstofdepositie en bosbeheer te verkennen en ondersteunt het behoud van biodiversiteit.
In conclusie, dit proefschrift ontwikkelde regionale en lokale modellen voor kruidlaag-dynamiek onder klimaatverandering en bosbeheer en introduceerde UnderSCORE als de eerste DSS voor ondergroei-biodiversiteit in Europese gematigde bossen. De bevindingen benadrukken de cruciale rol van boomkruinen in het verzachten van wereldwijde veranderingen in de omgeving, en ondersteunen het belang voor effectief beheer voor meer biodiversiteit en weerbare ecosystemen. UnderSCORE kan bijdragen aan bosbeheerstrategieën in dit kader
Entrepreneurial endeavors and ambiguous transformations : exploring product-service systems for a circular economy
No full textMove, sit, sleep, repeat : movement behaviors in chronic metabolic conditions. Methodological considerations, theoretical relevance and explanatory variables of 24-hour movement behaviors
No full textDesigning swarm intelligence for the conservation of animal collectives : a step towards animal-robot societies
No full textHet verlies van biodiversiteit vormt een ernstige bedreiging voor ecosystemen en het welzijn van mens en dier. Om natuur beter te beschermen, zijn nieuwe technologieën nodig die minder schadelijk zijn dan traditionele methoden. In dit onderzoek is gekeken naar hoe zwermen van bio-geïnspireerde robots—robots die lijken op vissen—kunnen helpen bij natuurbescherming. Deze robotzwermen kunnen zelfstandig samenwerken om vissen te volgen, te beschermen tegen gevaren en zelfs te begeleiden naar veilige gebieden, zonder de dieren te storen.
Door slimme algoritmes gebaseerd op zwermintelligentie, kunnen de robots zich aanpassen aan veranderende omstandigheden en blijven functioneren, zelfs als sommige uitvallen. Dit maakt ze geschikt voor gebruik in complexe, natuurlijke omgevingen. Daarnaast zijn de reacties van echte vissen op robotvissen getest, wat belangrijke inzichten geeft in hoe dieren robots waarnemen.
De resultaten tonen aan dat zulke robots een veelbelovend hulpmiddel zijn voor duurzame en diervriendelijke natuurbescherming. Deze technologie kan helpen om kwetsbare vispopulaties te beschermen in een wereld waarin ecosystemen steeds meer onder druk staan
Understanding and optimising 24-hour movement behaviours in preschoolers : from associations with adiposity to a parent-based intervention
No full textImpressions of erosive hand osteoarthritis : the physical handprint and molecular fingerprint
No full textOsteoarthritis (OA) is a prevalent musculoskeletal disease, often affecting the hands. Both OA and hand OA are heterogenous diseases. Among its subtypes, erosive hand OA is marked by inflammation, erosions and higher pain and disability levels. This dissertation aims to enhance the understanding of erosive hand OA, addressing key research challenges to facilitate advancements in treatment.
Chapter 3.1 addresses the challenge of understanding comorbidities in OA by investigating the prevalence and incidence of knee OA among individuals with hand OA. By focusing on differences between erosive and non-erosive hand OA, this research highlights that while hand OA itself is a significant risk factor for the development of knee OA, erosive hand OA does not contribute additional risk. The findings reveal that, although there is an association between hand OA and knee OA, no substantial differences exist between erosive and non-erosive forms in terms of their impact on knee OA prevalence and incidence.
Building on the findings from chapter 3.1, chapters 3.2 and 3.3 address the challenge of the absence of commonly used or endorsed outcome measures in hand OA. In this work, I contributed to the ongoing efforts of the OMERACT Hand OA Working Group by aiding in the validation of the OMERACT hand OA ultrasound examination (HOUSE) score and investigating its potential as a reliable instrument for assessing structural progression and joint activity. To achieve this, two systematic literature reviews were conducted, one focusing on thumb base OA and the other on interphalangeal OA. These reviews evaluated existing ultrasound scoring methods, techniques, and scanning positions to determine whether the HOUSE scoring system meets the OMERACT filters of truth and discrimination. While the results demonstrate promise for the HOUSE scoring system, they also highlight the need for further research to optimize scanning positions and enhance its reliability, particularly for thumb base OA. This work contributes to the broader goal of establishing robust and standardized measurement techniques in clinical settings.
xx Summary
In Chapter 3.4, I describe the extension phase of the study on denosumab, a RANKL inhibitor, in the treatment of erosive hand OA. While this earlier work provided key evidence on the effectiveness of denosumab, the extension phase builds upon that research by focusing on whether buffered soluble alendronate can mitigate the rapid increase in bone turnover following denosumab withdrawal. The results indicate that alendronate effectively reduces bone loss when administered for 48 weeks after denosumab cessation, although it does not prevent erosive progression or worsening pain. These findings contribute to the search for effective treatment strategies for erosive hand OA by highlighting the need for approaches that address post-treatment bone turnover.
Chapter 3.5 tackles the challenge of understanding the pathogenesis of erosive hand OA by investigating the feasibility and safety of ultrasound-guided synovial biopsies. The study confirms that this technique provides high-quality synovial tissue from proximal interphalangeal joints, which is crucial for molecular research. Notably, the biopsies yield RNA of sufficient quality for analysis, indicating that smaller joints can contribute valuable insights into the disease. This work opens new avenues for exploring the underlying mechanisms of erosive hand OA, addressing the need for innovative research methodologies.
Finally, Chapter 3.6 builds on the previous chapter’s findings by utilizing the synovial biopsies obtained to delve deeper into the pathogenesis of erosive hand OA. Through single-cell RNA sequencing, this chapter provides a novel perspective on the cellular composition of affected joints, establishing a foundational dataset that enhances our understanding of the biological basis of the disease. This pioneering work addresses a significant gap in the literature by offering a comprehensive mapping of the transcriptome, which can inform future therapeutic strategies and interventions
From survival to recognition : challenging myths on sexual & gender-based violence in asylum procedures
No full text"[You] have been working since you were 17 ... , are financially independent, ... [sell] goods on credit ... , [are a member of a] religious community ... , the choir ... , the majorettes ... , [you participate] in multi-day retreats ... , and ... financed part of your trip yourself ... . These elements demonstrate an ... independence, which is difficult to reconcile with your ... status as a young woman alone and without resources, at the mercy of a [sexually] abusive stepfather." | CASE OF AMANI
With this argument in the decision to refuse Amani international protection, the Belgian first instance asylum authority seems to suggest that individuals who are able-bodied, financially independent, professionally experienced, and socially connected are unlikely to risk sexual and gender-based violence (SGBV). This reasoning shows strong parallels with rape myths identified in the criminal justice context. These incorrect beliefs about rape risk excluding those who do not fit the stereotypical ‘ideal victim’ image from protection. While rape myth acceptance has been extensively studied in the criminal justice system, its role in asylum procedures remains largely unexplored.
Against this background, the UN Refugee Agency (UNHCR) already raised the concern that asylum authorities might base their decisions on stereotypical and/or erroneous gender perceptions. For over 50 years, refugee advocates have worked towards centralising SGBV in refugee law. While ‘gender-sensitive refugee status determination’ is now an obligation under international law (such as the Istanbul Convention), scholars argue that its meaning remains unclear and its implementation incomplete. The fact that the Istanbul Convention’s monitoring body (GREVIO) has labelled the Belgian asylum procedure as insufficiently gender-sensitive, despite the authorities' initiatives towards more gender-sensitive decision making, makes it a fascinating case study to examine the role of rape myth acceptance in SGBV-related asylum procedures.
Therefore, this research analyses how SGBV myths permeate asylum procedures and decisions, using Belgium as a case study. In order to do so, it translates ‘rape myths’ in the criminal justice context to ‘SGBV myths’ in the asylum context, identifies SGBV myths relevant to asylum procedures, and analyses to what extent these SGBV myths are accepted/rebutted in Belgian asylum decisions, as well as how the procedural and institutional frameworks impact these. In doing so, the research relies on method triangulation, consisting of: a law, literature, and case law (n=202) analysis, interviews with asylum applicants (n=19) and officials (n=22), and a survey with asylum officials (n=209).
The research identifies six specific SGBV myths, namely the: 1) resourcefulness, 2) disclosure, 3) survival, 4) non-state protection, 5) state protection, and 6) private issue myth. It concludes that 76% of the analysed decisions/judgments (n=202) relied on at least one of these myths and 20% on four or more cumulatively. This acceptance occurs across all types of SGBV and all regions of origin, regardless of applicants' age or gender identity. SGBV myth acceptance is no marginal phenomenon, as it widely occurs both in first instance (at the Office of the Commissioner General for Refugees and Stateless Persons/CGRS) and in appeal (at the Council for Alien Law Litigation/CALL), as well as across both procedural languages (Dutch and French).
Although ‘gender-sensitive refugee status determination’ remains legally undefined, this research argues that it cannot allow for asylum officials to accept SGBV myths. Asylum decisions that do rely on such myths, especially those where the conclusion does not hold ground when stripped of SGBV myth-based arguments, must be considered gender-insensitive. Such decisions would not only violate the legal obligation on gender sensitivity, but also other (inter)national refugee and human rights law obligations. The research concludes by offering both conclusions and practical recommendations on the role of SGBV mythology in obstructing survivors’/victims’ path from survival to (refugee) recognition."[U] werkt sinds uw zeventiende ... , u bent financieel onafhankelijk ... , [lid van] een religieuze gemeenschap ... , het koor ... , [en] de majorettes ... , [en] u heeft een deel van uw reis zelf gefinancierd... . Al deze elementen getuigen van uw niveau van onafhankelijkheid en zelfredzaamheid ... , waardoor het moeilijk is te geloven in uw profiel als jonge vrouw ... ten prooi van een gewelddadige stiefvader." | ZAAK VAN AMANI
Met dit argument in de beslissing om Amani internationale bescherming te weigeren, lijkt de Belgische asielinstantie in eerste aanleg te suggereren dat personen die fysiek gezond, financieel onafhankelijk, professioneel ervaren en sociaal omringd zijn weinig risico lopen op seksueel en gendergerelateerd geweld (SGG). Deze redenering vertoont sterke parallellen met verkrachtingsmythes zoals geïdentificeerd in de strafrechtscontext. Deze onjuiste opvattingen over verkrachting kunnen ertoe leiden dat personen die niet aan het stereotype beeld van het ‘ideale slachtoffer’ voldoen, van bescherming worden uitgesloten. Hoewel de acceptatie van verkrachtingsmythes al uitgebreid is onderzocht in het strafrecht, is de rol ervan in asielprocedures nog grotendeels onbekend.
In dit licht heeft het VN Vluchtelingenagentschap (UNHCR) reeds bezorgdheid geuit over het feit dat asielautoriteiten hun beslissingen zouden baseren op stereotiepe en/of onjuiste genderpercepties. Al meer dan 50 jaar zetten pleitbezorgers zich in om SGG te centraliseren in het vluchtelingenrecht. Hoewel de ‘gendersensitieve bepaling van de vluchtelingenstatus’ nu een verplichting is volgens het internationaal recht (zoals het Verdrag van Istanbul), stelt rechtsleer dat de betekenis ervan onduidelijk en de implementatie ervan onvolledig blijft. Het feit dat het toezichthoudende orgaan van het Verdrag van Istanbul (GREVIO) de Belgische asielprocedure als onvoldoende gendersensitief heeft bestempeld, ondanks de asielinstanties’ inspanningen tot meer gendersensitieve besluitvorming, maakt het een fascinerende casestudy om de rol van de acceptatie van verkrachtingsmythes in SGG-gerelateerde asielprocedures te onderzoeken.
Daarom analyseert dit onderzoek hoe SGG-mythes doordringen in asielprocedures en -beslissingen, met België als casestudy. Daartoe vertaalt het ‘verkrachtingsmythes’ in de strafrechtscontext naar ‘SGG-mythes’ in de asielcontext, identificeert het SGG-mythes die relevant zijn voor asielprocedures en analyseert het in hoeverre deze SGG-mythes worden geaccepteerd/weerlegd in de Belgische asielbesluitvorming, alsook hoe de procedurele en institutionele context hierop van invloed zijn. Het onderzoek maakt daarbij gebruik van methodetriangulatie, bestaande uit: een wetgeving-, literatuur- en rechtspraakanalyse (n=202), interviews met verzoekers (n=19) en asielinstanties (n=22), en een enquête met asielinstanties (n=209).
Het onderzoek identificeert zes specifieke SGG-mythes, namelijk de: 1) zelfredzaamheids-, 2) onthullings-, 3) overlevings-, 4) niet-statelijke beschermings-, 5) statelijke beschermings- en 6) privéprobleemmythe. Het concludeert dat 76% van de geanalyseerde beslissingen/arresten (n=202) op ten minste één van deze mythes berustte en 20% op vier of meer cumulatief. Deze acceptatie komt voor bij alle soorten SGG en alle regio's van herkomst, ongeacht de leeftijd of genderidentiteit van verzoekers. De acceptatie van SGG-mythes is geen marginaal fenomeen, gezien het zowel grootschalig in eerste aanleg (bij het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen/CGVS) als in beroep (bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen/RvV) en in beide proceduretalen (Frans en Nederlands) voorkomt.
Hoewel een ‘gendersensitieve bepaling van de vluchtelingenstatus’ juridisch ongedefinieerd blijft, kan het volgens dit onderzoek geen acceptatie van SGG-mythes door asielinstanties tolereren. Beslissingen die wel steunen op SGG-mythes, vooral wanneer de conclusie niet standhoudt als dergelijke argumenten wegvallen, moeten als gender-insensitief worden beschouwd. Deze beslissingen zouden niet alleen de wettelijke verplichting tot gendersensitiviteit schenden, maar ook andere (inter)nationaal vluchtelingen- en mensenrechtelijke bepalingen. Het onderzoek sluit af met conclusies en aanbevelingen over de rol van SGG-mythologie bij het belemmeren van de weg van SGG-overlevenden/slachtoffers van overleven naar erkenning (als vluchteling)