Kırşehir Ahi Evran University Institutional Repository
Not a member yet
6557 research outputs found
Sort by
Investigation of the effect of chlorambucil and tamoxifen on breast and ovarian cell lines
No full textBu çalışma MDA-MB-231 ve HeLa hücre hatlarında Tamoksifen ve Klorambusil'in sitotoksik, morfolojik ve moleküler etkisinin incelenmesini hedeflemekte olup ve ileri çalışmalarda kanser ilaçlarının geliştirilmesinde ön çalışma niteliği taşımaktadır. Kanser, dünyada en sık görülen kalp hastalıklarından sonra ölüme yol açan ikinci hastalık grubunda yer almaktadır. Kanser tedavisinde ameliyat, kemoterapi ve radyoterapi gibi çeşitli tedavi yöntemlerinden yararlanılmaktadır. Ancak tedavilerde meydana gelen yan etkiler göz önüne alındıklarında hali yeni ilaç tedavileri geliştirmek önem kazanmaktadır. Tamoxifen, anti-östrojenler grubundan nonsteroidal ilaçtır. Son yıllarda, Tamoxifen hem meme kanseri tedavisinde hem de kemoprevensiyonunda kullanılmaktadır. Klorambusil ilacı ise kemik iliğinin çok fazla sayıda anormal beyaz kan hücresi ürettiği Kronik Lenfositik Lösemi (KLL)'de, lenf sistemi hücrelerinden kaynaklanan kanser çeşidi olan hodgkin lenfoma hastalığında, B-lenfosit akyuvar hücrelerinin aşırı miktarda çoğaldığı ve kanda anormal protein serbestleşmesine neden olduğu Waldentsromun makroglobulinemisi tedavisinde, yumurtalık, meme ve testis kanserini tedavi etmek için kullanılır. Bu hipotezle yola çıkarak çalışmada MDA-MB-231 ve HeLa hücre hattı üzerinde Tamoksifen ve Klorambusil ilaçlarının etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. İlaçların hücreler üzerindeki toksik etkisini belirlemek için belli doz aralıklarında optimizasyon çalışmaları yapılmıştır. Bu tezde yapılan deneylerde tamoksifen tek başına uygulandığında hücreler üzerinde etkili olduğu fakat üç boyutlu MDA-MB-231 ve HeLa model hücre hatları üzerindeki etkileri literatürdeki çalışmalara göre etkisinin daha az olduğu görülmüştür. Klorambusilin ise kendine özgü toksik etkisinin tamoksifene göre daha güçlü olduğu gözlemlenmiştir.This study aims to examine the cytotoxic, morphological and molecular effects of Tamoxifen and Chlorambucil on MDA-MB-231 and HeLa cell lines and is a preliminary study in the development of cancer drugs in further studies. Cancer is in the second group of diseases that cause death after the most common heart diseases in the world. Various treatment methods such as surgery, chemotherapy and radiotherapy are used in cancer treatment. However, considering the side effects of the treatments, it is important to develop new drug treatments. Tamoxifen is a non-steroidal drug from the group of anti-estrogens. In recent years, Tamoxifen has been used for both breast cancer treatment and chemoprevention. Chlorambucil drug is used in Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL), where the bone marrow produces too many abnormal white blood cells, in Hodgkin's lymphoma, a type of cancer originating from lymphatic system cells, in Waldentsrom's macroglobulinemia in which B-lymphocyte white blood cells proliferate excessively and cause abnormal protein release in the blood. It is used to treat ovarian, breast and testicular cancer. Based on this hypothesis, it was aimed to investigate the effects of Tamoxifen and Chlorambucil drugs on MDA-MB-231 and HeLa cell lines. Optimization studies were carried out at certain dose intervals to determine the toxic effects of drugs on cells. In the experiments conducted in this thesis, it was observed that tamoxifen was effective on cells when applied alone, but its effects on 3D MDA-MB-231 and HeLa cell lines were less than studies in the literature. On the other hand, it has been observed that the specific toxic effect of chlorambucil is stronger than tamoxifen
Nanopartiküllerin Pseudomonas aeruginosa'nın virülans faktörlerinin gen ekspresyonu üzerindeki etkisi
No full textFırsatçı bir patojen olan Pseudomonas aeruginosa, yanık hastaları ve bağışıklık sistemi zayıf olan kişiler arasında hastalık ve ölüme neden olan birincil faktördür. P. aeruginosa enfeksiyonlarıyla mücadelede yeni yollar sunan alternatif tedavi yaklaşımlarının araştırılmasına ve geliştirilmesine yönelik artan bir ihtiyaç vardır. Bu araştırma alanına yönelik ilginin artmasıyla birlikte bu talep sürekli olarak artmaktadır. Bu çalışma, Bağdat'taki dört hastanede farklı enfeksiyonlara sahip hastalardan toplanan ve P. aeruginosa'nın izolasyonu ve tanımlanması için Cetrimide agar, Blood agar ve MacConkey agar plaklarında kültürlenen 120 klinik örneği içermektedir. Morfolojik ve biyokimyasal testlere göre tüm örneklerde 55 adet Pseudomonas aeruginosa izolatı (%45,8) tespit edilmiştir. Bu izolatların prevalansı kadın hastalarda 28 (%50,9) iken erkek hastalarda 27 (%49,0) olarak tespit edilmiş; bakteriyel enfeksiyon oranının en yüksek olduğu yaş grubu 31 (20-30 yaş), bunu sırasıyla 12 (31-40 yaş), 10 (41-50 yaş) ve 2 (61-70 yaş) takip etmiştir. Bu çalışmada mikrotitre plak yöntemiyle biyofilm oluşumu sonuçları, 55 izolattan 10'unun (%18,2) güçlü biyofilm üreticisi olduğu bulunmuştur. Ayrıca izolatların 21'inin (%38,2) orta derecede biyofilm üreticisi olduğu, diğer izolatların (n=24; %43,6) biyofilm üretimi açısından zayıf olduğu tespit edilmiştir. Çinko oksit nanopartiküllerinin kullanıma sunulmasından önce, P. aeruginosa'nın çinko oksit nanopartiküllerinin sonradan eklenmesiyle karşılaştırıldığında önemli ölçüde daha fazla (p<0.01) biyofilm oluşumu gözlenmiştir. Disk difüzyon yöntemi kullanılarak yapılan antibiyotik duyarlılık testi sonuçları, bu çalışmaya dahil edilen tüm P. aeruginosa izolatları arasında antibiyotik direncinde farklılıklar olduğunu ortaya çıkarılmıştır. Bu çalışmanın bulgularına göre Levofloksasin, Ceftazidime, İmipenem, Tobramisin ve Aztreonam antibiyotikleri sırasıyla %89, %89, %80, %73 ve %71 ile antibiyotiklere karşı en yüksek dirence sahipti. P. aeruginosa izolatları bu çalışmada kullanılan güçlü, orta ve zayıf biyofilmdi ve P. aeruginosa'nın temizlik geni olarak rspL geni kullanılarak PCR tekniği ile tespit edilmiştir. Test edilen P. aeruginosa'nın tümü klinik olarak rspL genini içermektedir. Sonuçlar, son genin güçlü biyofilm üreten izolatların %80'inde bulunduğunu, rhlI geninin ise tüm güçlü biyofilm izolatlarında bulunduğunu göstermiştir. 55 izolattan 10 izolat güçlü biyofilm üreticileri olarak ve 8'i her iki lasI genini de (%80) içerirken, tüm bu izolatlarda rhlI bulunmuştur. Kantitatif PCR reaksiyon deneyi, her biri iki biyofilm geni içeren, Pseudomonas aeruginosa'nın altı adet oldukça yetkin biyofilm üreticisi izolatını içermektedir. Bu izolatlar, ZnO-np'ye göre değişen alt MİK değerleri ile bilinçli olarak seçilmiştir. Bu çalışmada, biyofilm genlerinin mRNA ekspresyonu, bakteriyel büyüme sırasında her bir numune için minimum inhibitör konsantrasyonunun (MIC) altındaki konsantrasyonlar kullanılarak ZnO-np ile tedavi edilen numuneler ile tedavi edilmeyen numuneler karşılaştırılarak kantitatif bir RT-PCR tahlili yoluyla incelenmiştir. Sonuçlar, ZnO-np varlığında biyofilm genlerinde önemli bir aşağı regülasyon olduğunu ortaya çıkarmıştır. Sonuçlar, ZnO-np tedavisi öncesinde ve sonrasında test edilen tüm izolatları içeren Pearson korelasyon analizi kullanılarak RSPL, lasI ve rhlI genlerinin gen ekspresyonu ile biyofilm oluşumu arasında anlamlı bir pozitif korelasyon olduğunu göstermiştir.Pseudomonas aeruginosa, an opportunistic pathogen, is a primary contributor to illness and death among burn patients and individuals with compromised immune systems. There is a growing need for the exploration and advancement of alternative therapeutic approaches that offer fresh avenues to combat P. aeruginosa infections. This demand is continuously increasing, with heightened attention directed towards this area of research. This study included One hundred and twenty clinical specimens collected from patients with different infections from four hospitals in Baghdad, which were cultured on Cetrimide agar, Blood agar, and MacConkey agar plates for isolation and identification of P. aeruginosa. According to morphological and biochemical tests, 55 Pseudomonas aeruginosa isolates (45.8%) were found in all samples. The prevalence of these isolates was 28 (50.9%) in female patients, compared to 27 (49.0%) in male patients, as shown in table (4-1); the highest rate of bacterial infection was within the age group 31 (20-30 year), followed by 12 (31-40 year), 10 (41-50 year), and 2 (61-70 year) respectively. In the present study, results of biofilm formation by the microtiter plate method showed that ten isolates from 55 isolates (18.2%) were strong biofilm producers. Also, it was found that 21(38.2%) isolates were moderate biofilm producers, and the other isolates (n=24; 43.6%) were weak to produce the biofilm Prior to the introduction of Zinc oxide nanoparticles, Pseudomonas aeruginosa exhibited a considerably greater (p<0.01) biofilm formation compared to the post-addition of Zinc oxide nanoparticles. The results of the antibiotic susceptibility test, conducted using the disc diffusion method, revealed variations in antibiotic resistance among all P. aeruginosa isolates included in this study. According to the findings of this study, the antibiotics Levofloxacin, Ceftazidime, Imipenem, Tobramycin, and Aztreonam had the highest resistance to antibiotics: 89%, 89%, 80%, 73%, and 71% respectively. The isolates of P. aeruginosa were the strong, moderate, and weak biofilm used in this study and detected by PCR technique using the rspL gene as the housekeeping gene of P. aeruginosa. All the tested P. aeruginosa clinically contained the rspL gene. The results showed that the last gene was found in 80% of isolates that produce strong biofilm, while the rhlI gene was found in all potent biofilm isolates. Ten isolates from 55 isolates were potent biofilm producers, and 8 contained both lasI genes (80%), while rhlI was found in all these isolates. The quantitative PCR reaction experiment involved six highly proficient biofilm producer isolates of Pseudomonas aeruginosa, each containing two biofilm genes. These isolates were deliberately selected with varying sub-MIC values to ZnO-np. In this study, the mRNA expression of biofilm genes was examined through a quantitative RT-PCR assay, comparing the samples treated with ZnO-np to those left untreated, using concentrations below the minimum inhibitory concentration (MIC) for each sample during bacterial growth. The results revealed a significant down-regulation in biofilm genes in the present of ZnO-np. The results showed a significant positive correlation between gene expression of RSPL, lasI, and rhlI genes and biofilm formation using Pearson correlation analysis which included all the tested isolates before and after the treatment with ZnO-np
Fabrication, Characterization, and Adsorption Applications of Low-cost Hybride Activated Carbons From Peanut Shell-vinasse Mixtures by One-step Pyrolysis
Get PDFThe present work aims to develop an innovative, alternative, fast, and cost-effective one-step pyrolysis method for activated carbon production using peanut shell and vinasse mixture. This facile procedure is based on single-step carbonization treatment at a temperature range of 400-800 degrees C. Different carbonization time (15-360 min), impregnation ratio (1-3 g/g), impregnation time (3-24 h), and nitrogen flow rate (300 and 600 ml/min) were examined. The chemical and physical properties of the activated carbon examined by SEM-EDX, FT-IR analysis, particle size distribution, iodine number, pH(zpc), BET surface area, and surface functional group analysis by Boehm's titration. The results illustrate that the values of BET surface area, total pore volume, average pore diameter, iodine number, pH(zpc), and carbon content of activated carbon were found as 1290.5 m(2)/g, 0.5667 cm(3)/g, 21.2 angstrom, 1258.4 mg/g, 5.7, and 86.89%, respectively
Kronik Böbrek Yetmezliği Olan Ergenlerin Hastalık Deneyimleri: Fenomenolojik Bir Araştırma
No full textBu araştırmada Kronik Böbrek Yetmezliği tanısına sahip 18 yaş altı ergenlerin tanı
sürecinde neler yaşadığını, hangi duyguları hissettiğini, hastalığın yaşamlarını nasıl
etkilediğini ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırma nitel araştırma deseni içinde yer
alan fenomenolojik yaklaşıma dayalı olarak yürütülmüştür. Araştırmanın verileri Sağlık
Bilimleri Üniversitesi Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk
Nefroloji Polikliniğinde 18 şubat 2022 – 1 Mayıs 2023 tarihleri arasında toplanmıştır.
Amaçlı örneklem yönteminden ölçüt örneklem yöntemi kullanılmıştır. Çocuk Nefroloji
Polikliniğine başvuran Kronik Böbrek Yetmezliği tanısı bulunan 10 kişi çalışmaya
katılmıştır. Verilerin analizinde MAXQDA 2022 programı kullanılmıştır. Yapılan analiz
sonucunda Hastalık Öncesi Deneyimler, Hastalık Sürecinde Yaşanan Deneyimler ve
Geleceğe Yönelik Beklentiler olmak üzere üç ana tema elde edilmiştir. Sonuç olarak,
Kronik Böbrek Yetmezliği tanısına sahip 18 yaş altında ki ergenlerin hastalıklarını nasıl
algıladıkları ve günlük yaşam deneyimlerinin fenomenolojik etkilerinin daha iyi
anlaşılması sağlanmıştır
Çim Hokeyi Sporcularının Saldırganlık Düzeyinin Ve Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi
Get PDFÇim hokeyi günümüzde hızla gelişen spor dalları arasında yer almaktadır. Çim hokeyine
karşı artan ilgi beraberinde sporcu sayısında da ciddi oranda artış sağlamıştır. Sporcuları ve
sporcu davranışlarını inceleyen pek çok çalışma bulunmakla beraber her geçen gün sporcu
sayısının arttığı çim hokeyi branşındaki sporcuların davranışlarını inceleyen çalışmalar
oldukça sınırlıdır. Bu sebeple çim hokeyi sporcularının saldırganlık düzeyi ve problem
çözme becerilerini inceleyen bir çalışmanın alan yazına katkıda sağlayacağı
düşünülmektedir. Bu doğrultuda çalışmada amaç olarak, çim hokeyi sporcularının
saldırganlık düzeyinin ve problem çözme becerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu
çalışmaya, Türkiye Hokey Federasyonu faaliyet programına göre Süper Lig, 1.Lig ve 2.Lig
seviyelerinde mücadele eden lisanslı ve gönüllü 202 çim hokeyi sporcusu katılmıştır.
Katılım sağlayan sporculardan 114’ü erkek 88’i ise kadın sporcudur. Araştırmaya katılan
sporculara veri toplamak amacıyla Problem Çözme Envanteri ve Saldırganlık Ölçeği
uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda çim hokeyi sporcularının yaşları ve spor yaşları
büyüdükçe problem çözme düzeylerinin azaldığı ve spor yaşları arttıkça saldırganlık
x
düzeylerinin azaldığı gözlemlenmiştir. Çim hokeyi sporcularının cinsiyet değişkenlerine
göre ise problem çözme becerilerinin ve saldırganlık davranışlarının istatistiksel olarak
anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmektedir. Bir başka değişken olan eğitim düzeyi
değişkenine göre ise, elde edilen sonuçlara göre eğitim düzeyinin arttıkça problem çözme
becerilerinin azalırken, eğitim düzeyi düşük olan sporcuların ise problem çözme
becerilerinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Problem çözme becerisi envanterinden
alınan toplam puan ile saldırganlık düzeyi ölçeğinden alınan toplam puan arasında zayıf
düzeyde, istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmektedir
Artroskopik Rotator Kılıf Tamiri Yapılan Hastalarda Erken Dönem Kinezyobant Uygulamasının Ağrı, Ödem Ve Fonksiyon Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Get PDFKinezyobantlamanın cerrahi sonrası etkileri ile ilgili literatürde çok az çalışma vardır.
Çalışmamızın amacı artroskopik rotator kılıf tamiri sonrası kinezyobantlamanın etkinliğini
araştırmaktır. Çalışmaya artroskopik rotator kılıf tamiri yapılan 45 hasta dâhil edildi.
Katılımcılar randomize olarak kinezyobantlama (KT, n=15), sham bantlama (ST, n=15) ve
kontrol (n=15) olarak 3 gruba ayrıldı. Çalışmaya katılan tüm bireylere konservatif
fizyoterapi programı uygulandı. Konservatif fizyoterapi programı cerrahi sorası ilk 6 haftalık
süreyi kapsıyordu. KT grubundaki hastalara ek olarak kinezyobantlama yapıldı. ST
grubundaki hastalara ek olarak sham bantlama yapıldı. Tedavi boyunca tüm hastaların ağrı
(visüel analog skala), ödem ve fonksiyonel skorları (Western-Ontario Rotator Cuff İndeksi,
Modifiye Constant-Murley Omuz Skoru, Revize Oxford Omuz Skoru, Omuz Ağrı ve
Disabilite İndeksi) belirli aralıklar ile değerlendirildi. Grupların başlangıç özellikleri
homojendi (p>0.05). Üç grubun zamana göre tüm değerlendirme parametrelerinde anlamlı
olarak geliştiği görüldü (p<0.05). Sonuçlar grup*zaman etkileşimleri açısından
incelendiğinde tüm parametrelerde gruplar arasında fark yoktu (p>0.05). Çalışma
sonuçlarına göre artroskopik rotator kılıf tamiri sonrası kinezyobantlamanın etkinliği
saptanmadı
The Effect of Alginate Scaffolds on Bone Healing in Defects Formed with Drilling Model in Rat Femur Diaphysis
No full textAlginate (ALG) is a biocompatible and biodegradable polymer. Mechanical weakness is one of the main problems for the alginate-based scaffolds. Various plasticizer additives or modifications tested to improve the mechanical properties. In the presented study, ALG plasticized with triacetin (TA), and tributyl citrate (TBC) than tested on bone healing. In the presented study, the alginate modified with triacetin or tributyl citrate. In-vitro, and in-vivo efficiency of the scaffolds tested on bone tissue regeneration. Scaffolds fabricated by solvent casting, and physicochemical characterizations performed. Monocytes (THP-1) cultured with scaffolds, and macrophage-released cytokines was determined. In-vivo efficacy of the scaffolds was tested in the rat drill hole model. Alginate and tributyl citrate-modified scaffolds have no cytotoxic effect on osteoblastic cells (MC-3T3). Tributyl citrate modification increased tumor necrosis factor-alpha (TNF-alpha) level but did not increase interleukin -1 beta (IL-1 beta) level. In vivo studies showed that osteoblastic growth was significant in alginate and triacetin-modified scaffolds. However, the best values for osteoclastic activity and osteoid tissue formation seen in the triacetin modification. The results demonstrated that the modified alginate scaffolds were more successful than non-modified alginate scaffolds and can used as long-term bone repairing treatments. © 2023 Wiley Periodicals LLC
Recombinant Production and Biochemical Characterization of Thermostable Arabinofuranosidase from Acidothermophilic Alicyclobacillus Acidocaldarius
Get PDFThe complete enzymatic degradation of lignocellulosic biomass requires the cooperative action of cellulosic, hemicellulosic, and lignolytic enzymes such as cellulase, xylanase, laccase, galactosidase, and arabinofuranosidase. Arabinofuranosidases (E.C 3.2.1.55), which belong to the glycoside hydrolase family of enzymes, hydrolyze the 1,3- and 1,5-α-arabinosyl bonds in L-arabinose- containing molecules. L-arabinoses are present in hemicellulosic part of lignocellulosic biomass. Arabinofuranosidases also play an important role in the complete hydrolysis of arabinoxylans. Analysis of the genome project and CAZY database revealed two putative arabinofuranosidase genes in the A. acidocaldarius genome. The aim of the study was cloning, heterologous expression, purification and biochemical characterization of the arabinofuranosidase enzyme encoded in A. acidocaldarius genome. For this purpose, the AbfA gene of the arabinofuranosidase protein was cloned into the pQE-40 vector, heterologously expressed in E. coli BL21 GOLD (DE3) and successfully purified using His-Tag. Biochemical characterization of the purified enzyme revealed that A. acidocaldarius arabinofuranosidase exhibited activity over a wide pH and temperature range with optimum activity at 45 ºC and pH 6.5 in phosphate buffer towards 4-nitrophenyl-α-L-arabinofuranoside as the substrate. In addition, the enzyme is highly stable over wide range of temperature and maintaining 60% of its activity after 90 min of incubation at 80 ºC. Through the bioinformatics studies, the homology model of A. acidocaldarius arabinofuranosidase was generated and the substrate binding site and residues located in this site were identified. Further molecular docking analysis revealed that the substrate located in the catalytically active pose and, residues N174, E175, and E294 have direct interaction with 4-nitrophenyl-α-L-arabinofuranoside. Moreover, based on phylogenetic analysis, A. acidocaldarius arabinofuranosidase exists in the sub-group of intracellular arabinofuranosidases, and G. stearothermophilus and B.subtilis arabinofuranosidases are close relatives of A. acidocaldarius arabinofuranosidase. This is the first study to report the gene cloning, recombinant expression and biochemical and bioinformatic characterization of an auxiliary GH51 arabinofuranosidase from an acidothermophilic bacterium A. acidocaldarius. © 2023, The Author(s), under exclusive licence to Springer Science+Business Media, LLC, part of Springer Nature
OPRD1 rs569356 polymorphism has an effect on plasma norbuprenorphine levels and dose/kg-normalized norbuprenorphine values in individuals with opioid use disorder
Get PDFThis study aimed to determine the effects of nine OPRM1, OPRD1 and OPRK1 polymorphisms on plasma BUP and norbuprenorphine (norBUP) concentrations and various treatment responses in a sample of 122 patients receiving BUP/naloxone. Plasma concentrations of BUP and norBUP were detected by LC–MS/MS. PCR-RFLP method was used to genotype polymorphisms. OPRD1 rs569356 GG had significantly lower plasma norBUP concentration (p = 0.018), dose- (p = 0.049) and dose/kg-normalized norBUP values (p = 0.036) compared with AA. Craving and withdrawal symptoms were significantly higher in OPRD1 rs569356 AG+GG relative to AA. There was a statistically significant difference between the OPRD1 rs678849 genotypes in the intensity of anxiety (13.5 for CT+TT and 7.5 for TT). OPRM1 rs648893 TT (18.8 ± 10.8) was significantly different to CC+CT (14.82 ± 11.3; p = 0.049) in view of the intensity of depression. This current study provides the first data on a prominent effect of the OPRD1 rs569356 variation on BUP pharmacology due to its metabolite norBUP. © 2023 Elsevier B.V
Failure to thrive among asylum-seeking children: A descriptive study from Turkey
Get PDFObjectiveThe aim of the study was to determine failure to thrive among asylum-seeking children. DesignThe study was a descriptive study. SampleThe sample of the study comprised of 187 children who were registered in an Afghan Association. The power of the study was found to be 97% at 0.5% (moderate) effect size and 95% confidence level. MeasurementsThe data was collected between November 8, 2021 and January 10, 2022 using a sociodemographic form and the children's anthropometric measurement. Results57.2% of children were male and 44.9% were 6-12 years old. It was determined that female and male infants less than 1 year of age were underweight (z-score = -2) and male infants were stunting (z-score <=-1). ConclusionsChildhood growth and development problems are significant issues among asylum-seeking families. Public health nurses need to develop their roles in organizing the healthcare service for vulnerable and underrepresented groups