Ege University Institutional Repository
Not a member yet
116239 research outputs found
Sort by
Metal nanotaşıyıcı sistemler ve fenoksazin türevlerinin etkileşiminin moleküler modelleme yoluyla incelenmesi
No full textSığır hemoglobininin o-aminofenol ve türevleri ile reaksiyonu sonucu üretilen fenoksazinlerin çeşitli karsinom hücreleri üzerinde anti kanser etkiler gösterdiği bildirilmiştir. Phx-1 (2-amino-4,4α- dihydro-4α,7-dimethyl-3H-phenoxazine-3- one), Phx-2 (3-amino-1,4α-dihydro-4α,8-dimethyl-2H-phenoxazine- 2-one), ve Phx-3 (2-aminophenoxazine-3-one)' ün antikanser etkileri, antiviral etkiler ve immünosupresif etkiler dahil olmak üzere çeşitli biyolojik aktiviteler uyguladığı gösterilmiştir. AgNP'ler, doğal antikanser özellik göstermeleriyle birlikte antikanser ilaç taşıyıcıları olarak da değerlendirilmektedir. AgNP'lerin bu ikili özelliği, özellikle serbest antikanser ajanlarla kombine edildiğinde, tümör tedavisinde sinerjik bir etki yaratmaktadır. Gümüş nanopartikül (AgNP) bazlı taşıyıcı sistemler, kanser tedavisinde biyoyararlanımı artırarak önemli bir terapötik potansiyel sunmaktadır. Bu çalışmada fenoksazinlerin, AgNP ile etkileşimi incelenmiştir. Fenoksazin türevlerinin ve AgNP'lerin konformer analizi moleküler mekanik yöntemi ile Spartan'20 programı kullanılarak elde edilmiştir. Phx-1 için 30 konformer , Phx-2 için 27 konformer ve Phx-3 için 2 konformer bulunmuştur. AgNP için 11 konformer elde edilmiştir. Elde edilen konformerlerin, yoğunluk fonksiyoneli teorisi (DFT) yöntemi kullanılarak Gaussian 16'da Phx türevleri için # opt wb97xd/6- 311++g(d,p) scrf=(solvent=water) density=current prop, AgNP için # opt wb97xd/lanl2dz scrf=(solvent=water) density=current prop, metotları seçilerek gaz ve su ortamında optimizasyon hesaplaması yapılmıştır. Hesaplama sonucunda rölatif enerji değerleri hesaplanarak, ikili etkileşimde kullanılacak en kararlı (en düşük enerjili) yapı seçilmiştir. Bunlar Phx-1 için Phx1-1, Phx-2 için Phx2-2, Phx- 3 için Phx3-1 ve AgNP için AgNP4 ve AgNP1 olarak belirlenmiştir. İkili etkileşimler için # opt wb97xd/gen pseudo=read scrf=(solvent=water) density=current prop yöntemi ile optimizasyon hesaplaması yapılmıştır.Phenoxazins, produced by the reaction of bovine hemoglobin with o-aminophenol and its derivatives, have been reported to exhibit anticancer effects on various carcinoma cells. Phx-1 (2-amino-4,4α-dihydro-4α,7-dimethyl-3H-phenoxazine-3- one), Phx-2 (3-amino-1,4α-dihydro-4α,8-dimethyl-2H-phenoxazine-2-one), and Phx-3 (2-aminophenoxazine-3-one) have been shown to exert various biological activities, including anticancer, antiviral, and immunosuppressive effects. AgNPs, in addition to their natural anticancer properties, are also being evaluated as anticancer drug carriers. This dual property of AgNPs creates a synergistic effect in tumor treatment, especially when combined with free anticancer agents. Silver nanoparticle (AgNP)-based carrier systems offer significant therapeutic potential by increasing bioavailability in cancer treatment. In this study, the interaction of phenoxazines with AgNPs was investigated. Conformer analysis of phenoxazine derivatives and AgNPs was performed using the Spartan'20 program using molecular mechanics. Thirty conformers were found for Phx-1, 27 conformers for Phx-2, and 2 conformers for Phx-3. Eleven conformers were obtained for AgNP. Optimization calculations were performed for the obtained conformers in gas and water environments using density functional theory (DFT) using the Gaussian 16 method: #opt wb97xd/6-311++g(d,p) scrf=(solvent=water) density=current prop for Phx derivatives and #opt wb97xd/lanl2dz scrf=(solvent=water) density=current prop for AgNP. Based on the calculation results, the relative energy values were calculated, and the most stable (lowest energy) structure to be used in the binary interaction was selected. These were determined as Phx1-1 for Phx-1, Phx2-2 for Phx-2, Phx3-1 for Phx-3, and AgNP4 and AgNP1 for AgNP. Optimization calculations were performed for binary interactions using the # opt wb97xd/gen pseudo=read scrf=(solvent=water) density=current prop method
Lengthening the Transfemoral Amputation Stump Using Vascularized Flap From Amputated Limb: A Case Report
No full textCase:A 10-year-old male patient was diagnosed with osteosarcoma and initially underwent prosthetic reconstruction following an extra-articular resection. Local recurrence with extensive neurovascular invasion necessitated the decision to perform a transfemoral amputation. To maximize functional outcome through lengthening the stump, a tibial osseocutaneous vascularized flap from the amputated limb was integrated into amputation stump, utilizing plate-and-screw fixation. At the final follow-up, the patient was independently ambulatory using a custom-made prosthesis.Conclusion:We present a patient operated with a novel technique to increase transfemoral amputation stump length for recurrent osteosarcoma by using an osseocutaneous flap reconstruction.COPYRIGHT © 2025 Elsevier B.V., All rights reserved
High prevalence of subclinical energy availability and poor diet quality among paralympic basketball athletes
No full textBackground: The aim of this study was to evaluate the pre-season nutritional status, diet quality, and energy availability levels of Paralympic athletes competing in wheelchair basketball. Methods: Thirty-two male paralympic athletes, aged 18–63 years, from the Turkish Wheelchair Basketball League participated in the study. Body composition was assessed using dual-energy X-ray absorptiometry (DEXA), while resting metabolic rate (RMR) was measured through indirect calorimetry. Seven-day dietary intake and physical activity records were also collected. Diet quality was analyzed using the Healthy Eating Index- 2020 (HEI- 2020), and energy availability levels were calculated based on the collected data. Results: The findings revealed that 81.8% of the athletes exhibited poor diet quality. On average, the athletes dietary carbohydrate intake was 2.75 ± 1.22 g/kg/day, while their protein intake was 1.04 ± 0.49 g/kg/day. The proportion of energy derived from dietary fat was 38.81 ± 6.7%, with 13.39 ± 2.99% coming from saturated fat. Intake levels of thiamine, folate, vitamin A, calcium, potassium, magnesium, and zinc were found to be inadequate. The average energy level among paralympic athletes was 37.41 ± 11.01 kcal/kg FFM/day, with 21.2% classified as having low energy availability levels and 57.5% as having subclinical energy availability levels. The athletes demonstrated a negative energy balance (- 560.02 ± 593.43 kcal/day), which was more pronounced on training days (- 889.04 ± 683.84 kcal/day). Conclusions: These results suggest that paralympic athletes had insufficient dietary intake of energy, macronutrients, and micronutrients, alongside a high prevalence of low and subclinical energy availability levels. Developing nutrition recommendations tailored specifically for paralympic athletes, combined with implementing nutrition education programs led by qualified dietitians, could play a crucial role in safeguarding and improving their health, enhancing training adaptations, and optimizing athletic performance. © 2025 Elsevier B.V., All rights reserved
A Retrospective Evaluation of Joint Health in Patients Followed Up at a Haemophilia Comprehensive Care Centre
No full text[Abstract Not Acaileble
Sesamia nonagrioides (Lef) (Lepidoptera: Noctuidae) mücadelesinde kullanılabilecek mısır bitkisi uçucu semiokimyasallarının belirlenmesi
Full text linkİnsan ve hayvan beslenmesinin yanı sıra tekstil, inşaat, kimya ve enerji sanayi için hammadde kaynağı sağlayan mısır (Zea mays L.), ekildiği andan itibaren geniş bir arthropod kompleksinin saldırısına uğramaktadır. Mısır koçankurdu (Sesamia nonagrioides (Lef.) (Lep.: Noctuidae) Akdeniz ve Kuzey Afrika'nın en önemli mısır zararlısıdır. Çalışma, zararlının çiftleşmiş dişi bireyleri üzerinde çekici etkiye sahip uçucu organik bileşiklerin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu nedenle öncelikle mısır bitkisinde bulunduğu literatürde bildirilen 82 bileşik temin edilmiştir. Çalışmanın sonraki aşamasında S. nonagrioides çiftleşmiş dişi bireylerine ait antenlerin bu uçucu bileşiklerden 41 tanesine elektrofizyolojik tepki gösterdiği elktroantenogram ile belirlenmiştir. Elektriksel gerilim oluşturan bu bileşiklerin S. nonagrioides çiftleşmiş dişi bireylerinin davranışları üzerindeki etkisini belirlemek için dört kollu olfaktometre düzeneği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda Linalool; (3E,7E)-4,8,12-Trimethyltrideca-1,3,7,11-tetraene (TMTT); 2-Nonenal; α–Farnesene; 1-Nonanol; 2-Ethylhexan-1-ol ve (S)-(+)-2-Hexanol'ün S. nonagrioides çiftleşmiş dişi bireyleri için çekici etkiye sahip olduğu ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda kontrollü salınım yöntemleri konusunda yapılacak araştırmalar ile bu semiokimyasalların S. nonagrioides mücadelesinde kullanılabileceği kanısına varılmıştır.Maize (Zea mays L.), which provides raw materials for textile, construction, chemical, and energy industries, as well as for human and animal nutrition, is attacked by a broad complex of arthropods from the moment it is planted. The Mediterranean corn borer (Sesamia nonagrioides (Lef.) (Lepidoptera: Noctuidae)) is one of the most significant pests affecting maize in the Mediterranean and North African regions. This study aimed to identify volatile organic compounds with an attractive effect on mated female S. nonagrioides. Initially, 82 compounds reported in the literature as present in maize plants were obtained. Subsequent electroantennogram analyses revealed that the antennae of mated female S. nonagrioides individuals responded electrophysiologically to 41 of these volatile compounds. A four-arm olfactometer was employed to assess the impact of these compounds on the behavior of mated females. The study demonstrated that Linalool; (3E,7E)-4,8,12-Trimethyltrideca-1,3,7,11-tetraene (TMTT); 2-Nonenal; α-Farnesene; 1-Nonanol; 2-Ethylhexan-1-ol and (S)-(+)-2-Hexanol exhibit attractive properties for mated S. nonagrioides females. In conclusion, it was suggested that with further research into controlled release methods, semiochemicals could be utilized in managing S. nonagrioides populations
Disaster and Micromobility
No full textThis chapter explores the critical role of transportation and micromobility in disaster management. Transportation systems are indispensable for effective disaster response and recovery, facilitating evacuation, rescue operations, and community reconstruction. However, these systems are vulnerable to disruptions caused by natural disasters, technological failures, and malicious acts. The closure of transportation routes due to disasters can have severe consequences, hindering access to affected areas and exacerbating the overall impact. Accessibility is heavily influenced by transportation infrastructure and facilities. Disasters can significantly disrupt accessibility, making it difficult to provide timely assistance and resources to affected communities. Defined as personal transportation vehicles weighing up to 350 kg, micromobility options offer a flexible and environmentally friendly alternative to conventional transportation methods. Micromobility, encompassing vehicles like bicycles, e-bikes, and scooters, offers a promising alternative for maintaining transportation during and after disasters. Micromobility vehicles can navigate damaged roads, access remote areas, and provide essential transportation services in situations where traditional vehicles are limited or unavailable. By providing real-world examples and feasibility analyses, this chapter demonstrates how micromobility can be effectively utilized in various disaster scenarios, such as earthquakes, tsunamis, and floods, to facilitate rapid resource deployment, support logistical operations, and ensure access to critical services. By enhancing transportation resilience and integrating micromobility solutions, communities can improve their ability to respond to and recover from disasters, minimizing their overall impact and promoting sustainable development. © 2025 Elsevier B.V., All rights reserved
OECD ÜLKELERİNDE CARİ AÇIK SORUNU VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ: DFE-ARDL PANEL MODEL BULGULARI
No full textBirçok ülkede uzunca yıllardır süregelen yapısal bir ekonomik sorun olan cari açık, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde farklı dinamiklere bağlı olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmada, cari açığın belirleyicilerinin, dördüz açık hipotezi yardımıyla, gelişmiş ve gelişmekte olan 30 OECD ülkesi ve 2002-2019 dönem kapsamında, kısa ve uzun dönemli etkileri ortaya koyacak şekilde, incelenmesi amaçlanmaktadır. Yatay kesit bağımlılığının varlığına bağlı olarak uygulanan CİPS Panel Birim Kök Testi sonuçlarına göre, Dördüz Açık Hipotezi’ni oluşturan cari açık, bütçe açığı, tasarruf açığı ve çıktı açığı gibi değişkenlerin farklı durağanlık seviyelerine sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda, değişkenler arasındaki ilişki DFE-ARDL Panel Model üzerinden tahminlenmiştir. Elde edilen bulgular, Dördüz Açık Hipotezi’nin yalnızca gelişmekte olan OECD ülkelerinde ve uzun dönemde geçerli olduğu yönündedir. Bununla birlikte, gelişmekte olan OECD ülkelerinde cari açığın en önemli belirleyicisinin, gerek kısa gerekse de uzun dönemde, bütçe açığından ziyade özel kesim tasarruf açığı olduğu anlaşılmaktadır. Bu açıdan bakıldığında, gelişmekte olan ülkelerde kamusal mali disiplinin yanı sıra yüksek katma değerli mal ve hizmet üretiminin teşvik edilmesi, Bireysel Emeklik Sistemi (BES) ile Bireysel Gelişim Hesapları (IDA) gibi tasarruf arttırıcı politikaların hayata geçirilmesi ve yapısal dönüşüm politikalarının gerekliliği ön plana çıkmaktadır
De-escalation of Endocrine Therapy in Patients with Ductal Carcinoma In Situ After Mastectomy
No full text[No abstract available
Is Dysplasia the Sole Determinant of the Prognosis in Oral Potentially Malignant Disorders?
No full textBackground: The dynamic nature of oral epithelial dysplasia, involving both progression and regression over time, complicates prognostic predictions for the lesion. Objective: This paper addresses the intricacies of this challenge and advocates for a nuanced strategy. It proposes a comprehensive assessment, tailored to individual patients, incorporating genetic, behavioral, and medical factors to enhance the precision of lesion evaluation
A retrospective evaluation of chronic myeloid leukemia patients treated with imatinib
No full textAmaç: Ege Üniversitesi Hematoloji kliniğinde imatinib ile tedavi edilen kronik miyeloid lösemi hastalarının 8 yıllık klinik sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bu gözlemsel retrospektif çalışmaya, imatinib ile tedavi edilen 18 yaş üstü 72 kronik faz KML hastası dahil edildi. Blastik veya akselere fazdaki hastalar dışlandı. Klinik, sosyo-demografik ve laboratuvar verileri hasta dosyalarından elde edildi. Tanıdan itibaren 6 ay içinde imatinib ile tedavi edilenler ‘erken kronik faz’ ve en az 6 ay ve sonrasında imatinib tedavisine başlananlar ‘geç kronik faz’ olarak tanımlandı. İmatinib tedavisinin 3., 6., 12. ve 18. aylarındaki hematolojik, moleküler ve sitogenetik yanıtlar kaydedildi. Veri analizi SPSS sürüm 16.0 kullanılarak yapıldı. Bulgular: İmatinib ile 3. ayda hematolojik yanıt %80,5 iken, sonraki aylarda %94,7'ye yükseldi. Hastaların %80'inde 12 ay içinde tam sitogenetik remisyon (CCyR) sağlandı. Genel yanıt oranı %83,3'tü ve medyan takip süresi 10 yıldı. Olumsuz olayların görülme sıklığı %30,5'ti ve çoğunlukla ödem ve cilt değişiklikleri gibi hematolojik olmayan toksisiteleri içeriyordu. Olumsuz olaylara rağmen imatinib, ikinci nesil tirozin kinaz inhibitörlerine kıyasla önemli klinik faydalar gösterdi. Sonuç: Çalışmamızın tasarlanmasının üzerinden on yıldan fazla zaman geçmesine rağmen imatinib kronik miyeloid lösemi (KML) tedavisinde temel bir rol oynamaya devam etmektedir. İmatinib, yüksek yanıt oranları, maliyet etkinliği ve yönetilebilir toksisiteleri ile KML için hala etkili bir birinci basamak tedavidir.Aim: The study aimed to evaluate the clinical outcomes of chronic myeloid leukemia (CML) patients treated with imatinib at Ege University Department of Hematology over an eight-year period. Material and Methods: This observational retrospective study included 72 chronic phase CML patients aged over 18 years, treated with imatinib. Patients in the blastic or accelerated phases were excluded. Clinical, socio-demographic, and laboratory data were collected from the patient files. Patients were divided as early chronic phase (treated with imatinib within 6 months of diagnosis) and late chronic phase (started imatinib therapy at least 6 months after diagnosis). Hematologic, molecular, and cytogenetic responses at 3, 6, 12, and 18 months of imatinib therapy were recorded. Data analysis was performed using SPSS version 16.0. Results: Hematologic response at 3 months with imatinib was 80.5%, increasing to 94.7% at following months. Complete cytogenetic remission (CCyR) was achieved in 80% of patients within the 12 months. Overall response rate was 83.3% with a median follow-up of 10 years. The incidence of adverse events was 30.5%, compromising mostly non-hematologic toxicities such as edema and skin changes. Despite the adverse events, imatinib demonstrated significant clinical benefits comparable to second-generation tyrosine kinase inhibitors (TKIs). Conclusion: Over a decade has passed since our study was designed, yet imatinib continues to be a cornerstone in the treatment of chronic myeloid leukemia (CML). Imatinib is still an effective frontline therapy for CML, with high response rates, cost-effectivity and manageable toxicities