Selçuk Üniversitesi Kütüphanesi
Not a member yet
53909 research outputs found
Sort by
The effect of Mindfulness-Based Self-Compassion Program applied to caregivers of schizophrenia patients on caregiver burden, life satisfaction and coping levels
No full textBu çalışmanın amacı şizofreni hastalarının bakım verenlerine uygulanan Farkındalık Temelli Öz Şefkat Programı'nın "bakım yükü", "yaşam doyumu" ve "stresle başa çıkma" üzerine etkisini incelemektir. Araştırma, ön test-son test düzeninde tasarlanmış paralel gruplu randomize kontrollü bir çalışmadır. Çalışma, ClinicalTrials.gov'da (NCT06941909) kayıt altına alınmıştır. Çalışmanın grubunu Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ruh sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine kayıtlı şizofreni hastalarının bakım verenleri oluşturmuştur. Çalışma grubuna müdahale (22) ve kontrol grubunda (22) olmak üzere 44 bakım veren alınmıştır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Zarit Bakıcı Yükü Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği ile toplanmıştır. Müdahale grubundaki katılımcılara, haftada 1 oturum olacak şekilde sekiz hafta FTÖŞP uygulanmış, kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, bağımlı ve bağımsız gruplarda t testi, ki-kare analizleri ile etki büyüklüğüne yönelik Cohen d ve kısmi eta kare analizlerinden yararlanılmıştır. Zaman ve grup etkileşimi ise karma ANOVA analizi ile değerlendirilmiştir. Bağımsız değişkenler yönünden gruplar arası homojenlik ki-kare analizi (çok gözlü ki-kare, Yates düzeltmeli ki-kare, Fisher Kesin testi) yapılarak değerlendirilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, Farkındalık Temelli Öz Şefkat Programı'nın bakım veren bireylerin bakım yükü, yaşam doyumu ve stresle başa çıkma tarzlarına olumlu etkisi olmuştur. Uygulama sonrasında; müdahale grubundaki bireylerin yaşam doyumu düzeyleri ile stresle etkili başa çıkma tarzları ölçeği "kendine güvenli yaklaşım", "iyimser yaklaşım" ve "sosyal desteğe başvurma" alt boyutlarında anlamlı düzeyde artma, bakım yükü düzeyleri ve stresle başa çıkma tarzları "çaresiz yaklaşım" ve "boyun eğici yaklaşım" alt boyutlarında ise anlamlı düzeyde azalma olduğu saptanmıştır (p<0.05). Müdahale ve kontrol grubundaki bireylerin bakım yükü ölçeği, yaşam doyumu ölçeği ve stresle başa çıkma tarzları ölçeği tüm alt boyutları toplam puanına ait başlangıç ölçümü puan ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmazken (p>0,05), müdahale sonrası her iki grubun puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu saptanmıştır (p<0,05). Son test sonuçlarına göre, Farkındalık Temelli Öz-Şefkat Programı'nın müdahale grubundaki katılımcıların bakım yükü (Cohen d=0,882), stresle etkisiz başa çıkma tarzları çaresiz yaklaşım (Cohen d=0,806) ve boyun eğici yaklaşım (Cohen d=0,592) alt boyutları üzerinde azalma yönünde; yaşam doyumu (Cohen d=0,843) ile stresle etkili başa çıkma tarzları kendine güvenli yaklaşım (Cohen d=0,612), iyimser yaklaşım (Cohen d=0,821) ve sosyal desteğe başvurma (Cohen d=0,622) alt boyutları üzerinde ise artış yönünde yüksek düzeyde etki büyüklüğüne sahip olduğu belirlenmiştir. Tüm bu değişkenler için gerçekleştirilen karma ANOVA analizleri, zaman*grup etkileşimlerinin istatistiksel olarak anlamlı olduğunu ve bu farkların deney grubunun son test ölçümlerinden kaynaklandığını göstermiştir. Bu çalışma bulguları doğrultusunda, uygulanan Farkındalık Temelli Öz şefkat Programı'nın şizofreni hastalarına bakım verenlerin bakım yükü ve yaşam doyumu düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzları üzerinde etkili sonuçlar veren, etkili bir hemşirelik müdahalesi olduğu söylenebilir.The aim of this study was to examine the effect of the Mindfulness-Based Self-Compassion Program applied to caregivers of individuals with schizophrenia on caregiver burden, life satisfaction, and coping with stress. This research was designed as a parallel-group randomized controlled trial with a pretest-posttest design and was registered at ClinicalTrials.gov (NCT06941909). The study sample consisted of caregivers of patients diagnosed with schizophrenia who were registered at the Psychiatry Outpatient Clinic of Selçuk University Faculty of Medicine Hospital. A total of 44 caregivers were included in the study, with 22 in the intervention group and 22 in the control group. Data were collected using the Personal Information Form, Zarit Burden Interview (ZBI), Satisfaction with Life Scale (SWLS), and the Ways of Coping Questionnaire (WCQ). Participants in the intervention group received the Mindfulness-Based Self-Compassion Program once a week for eight weeks, while the control group received no intervention. In the evaluation of the data, descriptive statistics, independent and paired samples t-tests, chi-square analyses, and effect size measurements using Cohen's d and partial eta squared were utilized. The interaction between time and group was assessed using mixed ANOVA analysis. Group homogeneity in terms of independent variables was examined with chi-square tests (multi-cell chi-square, Yates corrected chi-square, and Fisher's exact test). According to the findings, the Mindfulness-Based Self-Compassion Program had positive effects on caregiver burden, life satisfaction, and coping strategies among caregivers. After the intervention, significant increases were observed in the intervention group in life satisfaction and effective coping strategies, including the subscales of self-confident approach, optimistic approach, and seeking social support. On the other hand, significant decreases were found in caregiver burden and in ineffective coping strategies, specifically the subscales of helpless approach and submissive approach (p<0.05). While no significant differences were found between the groups at baseline in the total scores of caregiver burden, life satisfaction, or coping styles (p>0.05), post-intervention measurements revealed significant differences in favor of the intervention group (p<0.05). Based on posttest results, the intervention demonstrated a large effect size in reducing caregiver burden (Cohen's d = 0.882), helpless approach (Cohen's d = 0.806), and submissive approach (Cohen's d = 0.592), and in increasing life satisfaction (Cohen's d = 0.843), self-confident approach (Cohen's d = 0.612), optimistic approach (Cohen's d = 0.821), and seeking social support (Cohen's d = 0.622). Mixed ANOVA analyses showed statistically significant time*group interactions across all variables, with the differences stemming from the posttest scores of the intervention group. In conclusion, based on the findings of this study, the Mindfulness-Based Self-Compassion Program can be considered an effective nursing intervention that positively influences caregiver burden, life satisfaction, and coping strategies among caregivers of individuals with schizophrenia.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 23212021 Proje numarası ile desteklenmiştir
Fruit fly (diptera: tephritidae) fauna and systematic of karaman province
No full textBu tez çalışmasında, Karaman ilinin Tephritidae (Diptera) familyasına ait tür çeşitliliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Meyve sinekleri olarak bilinen Tephritidae türleri, ekonomik değeri yüksek tarım ürünlerine verdikleri zararların yanı sıra, bazı türlerin biyolojik mücadelede kullanılabilmesi nedeniyle tarımsal ve ekolojik açıdan büyük önem taşımaktadır Ancak, Türkiye'nin birçok bölgesinde olduğu gibi Karaman'da da bu familyaya ait faunistik veriler yetersizdir. Bu nedenle Karaman ilinin Tephritidae faunasının araştırılması, hem bölgesel biyoçeşitliliğin tespiti hem de ülke genelindeki tür dağılımının anlaşılması açısından önemlidir. Arazi çalışmaları 2023–2024 yıllarında Karaman ilinin çeşitli ilçelerinde ve farklı habitatlarda (step, tarım alanı, orman açıklığı, halofitik bölgeler vb.) yürütülmüştür. Örnekler, atrap kullanılarak arazi koşullarında toplanmış, etil asetat buharı ile öldürülerek laboratuvar ortamında entomolojik koleksiyon standartlarına uygun şekilde müze materyali haline getirilmiştir. Tür teşhisleri stereo mikroskop altında kanat deseni, setal formasyonlar, genital yapılar gibi morfolojik özelliklere dayanılarak yapılmıştır. Tespit edilen türler mevcut literatürle karşılaştırılarak Karaman için yeni kayıtlar belirlenmiştir. Karaman ilinde Tephritidae familyasına ait 2 alt familya (Tephritinae, Trypetinae), 8 tribüs, 17 cinse dahil olmak üzere toplam 48 tür belirlenmiştir. Tephritinae alt familyasında 16 cinse ait 47 tür tespit edilirken, Trypetinae alt familyasında yalnızca Carpomya schineri türü bulunmuştur. Bu çalışma kapsamında Türkiye faunası için Acanthiophilus lugubris, Acanthiophilus minor, Terellia whitei ve Xyphosia laticauda olmak üzere 4 tür ilk kez kaydedilmiştir. Tespit edilen toplam 48 türün, Türkiye için yeni kayıt olan 4 tür de dahil olmak üzere 31'i Karaman ili için ilk kez raporlanmıştır. Türler genellikle 900–1600 m rakımlar arasında, kurak ve yarı-kurak habitatlarda bulunmuştur. Ayrıca, birçok türün konukçu bitkilerinin Centaurea, Cirsium ve Carduus cinslerinden olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışma, Karaman ilinin Tephritidae faunasını ilk defa kapsamlı şekilde ortaya koymuş, 31 türü bölge için yeni kayıt olarak sunmuştur. Bulgular, Karaman'ın zengin ve çeşitli habitatlara sahip olduğunu ve Tephritidae tür çeşitliliği açısından önemli bir merkez olduğunu göstermektedir. Ayrıca, elde edilen veriler bölgedeki meyve sineği tür kompozisyonunun daha iyi anlaşılmasına, tarımsal ekosistemlerin yönetimine ve biyolojik çeşitliliğin korunmasına katkı sağlayacaktır. Karaman gibi yeterince araştırılmamış bölgelerde yapılacak benzer çalışmalar, Türkiye'nin Tephritidae biyocoğrafyasının tamamlanmasına önemli katsetaar sunacaktır.This thesis aims to determine the species diversity of the family Tephritidae (Diptera) in Karaman province. Members of Tephritidae, commonly known as fruit flies, are of considerable agricultural and ecological importance, both due to the damage they inflict on economically valuable crops and the potential use of certain species in biological control. However, as in many other regions of Türkiye, faunistic data on this family remain insufficient in Karaman. Therefore, investigating the Tephritidae fauna of Karaman is significant not only for documenting regional biodiversity but also for enhancing the understanding of species distribution across the country. Field studies were conducted in 2023–2024 across various districts of Karaman province and in different habitats, including steppe, agricultural areas, forest clearings, and halophytic regions. Specimens were collected in the field using traps, killed with ethyl acetate vapors, and prepared as museum material in the laboratory according to standard entomological collection protocols. Species identification was performed under a stereomicroscope based on morphological characters such as wing patterns, setal arrangements, and genital structures. The recorded species were compared with existing literature to determine new records for Karaman. In Karaman province, a total of 48 species of the family Tephritidae were recorded, belonging to 2 subfamilies (Tephritinae and Trypetinae), 8 tribes, and 17 genera. Within the subfamily Tephritinae, 47 species belonging to 16 genera were identified, whereas the subfamily Trypetinae was represented solely by Carpomya schineri. In this study, four species (Acanthiophilus lugubris, Acanthiophilus minor, Terellia whitei and Xyphosia laticauda) were recorded for the first time for the Turkish fauna. Of the total 48 species recorded, 31 were reported for the first time from Karaman province, including the 4 new records for Türkiye. The species were generally found at elevations between 900 and 1600 m in arid and semi-arid habitats. Additionally, it was determined that many species utilize host plants belonging to the genera Centaurea, Cirsium and Carduus. This study is the first to comprehensively document the Tephritidae fauna of Karaman province and presents 27 species as new records for the region. The findings demonstrate that Karaman harbors rich and diverse habitats and is an important center for Tephritidae species diversity. Furthermore, the data obtained contribute to a better understanding of fruit fly species composition in the region, the management of agricultural ecosystems, and the conservation of biodiversity. Similar studies in underexplored regions like Karaman will significantly contribute to advancing the biogeographical knowledge of Tephritidae in Türkiye
Comparison of dietary phytochemicals in adults with different assessment methods
No full textBitkisel gıdalarda bulunan fitokimyasallar, oksidatif stres sonucu oluşabilen birçok hastalığa karşı koruyucu ve tedavi edici olarak kullanılabilmektedir. Fitokimyasalların diyetle alım miktarlarını değerlendirmek amacıyla fitokimyasal indeks (Fİ), Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA), Phenol-Explorer (PE) gibi veri tabanları geliştirilmiştir. Bu çalışmada, yetişkinlerde diyet fitokimyasal alımlarının fitokimyasal indeks, PE ve USDA flavonoid veritabanı kullanılarak hesaplanması; besin tüketim sıklığı anketi ve 24 saatlik besin tüketim kaydı olmak üzere iki farklı diyet değerlendirme aracı ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma, Konya il merkezinde yaşayan 20-65 yaş arası 430 birey üzerinde yürütülmüştür. Katılımcıların sosyodemografik özelikleri ve beslenme alışkanlıkları anket formu ile sorgulanarak, diyet fitokimyasal içeriğini hesaplamak için besin tüketim sıklığı anketi ve besin tüketim kaydı alınmıştır. Alınan verilerin toplam fitokimyasal içerikleri USDA ve PE flavonoid veritabanından, gıda maddelerinin günlük tüketimleri ile bu gıda maddelerindeki polifenol/flavonoid içerikleri çarpılarak ve fitokimyasal indeks (Fİ) hesabıyla belirlenmiştir. USDA, PE ve Fİ yöntemleri besin tüketim kaydı ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p<0.001). Bu farklılık tüm yöntemler arasında gözlemlenmiştir. En yüksek besin tüketim kaydı ortalaması 432.05 ile PE'de elde edilirken, en düşük ortalama 78.64 ile Fİ yönteminde tespit edilmiştir. USDA, PE ve Fİ yöntemleri besin tüketim sıklığı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmaktadır (p<0.001). Bu farklılık tüm yöntemler arasında gözlemlenmiştir. En yüksek besin tüketim sıklığı ortanca değeri 1414.78 ile PE'de elde edilirken, en düşük ortanca değer 82.57 ile Fİ yönteminde tespit edilmiştir. USDA ve PE grubunda sebze, alkolsüz içecek, meyve tüketimi tüketimi en yüksek ortalamalara sahiptir. USDA'da tahıl, kurubaklagil, yağlı tohum ve yağ tüketimleri düşük seviyededir. PE grubunda kurubaklagil, yağlı tohum, kakao ve yağ tüketimi düşüktür. USDA ve PE veritabanlarındaki besin gruplarıan göre dağılım benzerlik göstermektedir. Fitokimyasalların diyet alımlarını değerlendirmede kullanılan veri tabanlarındaki farklılıkları en aza indirmek için yapılan analitik araştırmalarla sürekli olarak güncellenmeli, ülkelerin kendilerine ait veritabanlarıyla diyet fitokimyasal tüketimi değerlendirilmelidir.Phytochemicals found in plant foods can be used as a preventive and therapeutic agent against many diseases that may occur as a result of oxidative stress. In order to evaluate the dietary intake of phytochemicals, databases such as phytochemical index, United States Department of Agriculture (USDA), Phenol-Explorer (PE) have been developed. When the studies in Turkey were examined, no study was found that evaluated dietary phytochemicals using databases. In this study, it was aimed to compare the dietary phytochemical intakes of adults aged 20-65 with two different dietary assessment tools, namely food consumption frequency questionnaire and 24-hour food consumption record, using phytochemical index, PE and USDA flavonoid database. This study was conducted on 430 individuals aged 20-65 living in the city center of Konya. The participants' sociodemographic characteristics and dietary habits were questioned with a questionnaire form, and a food consumption frequency questionnaire and food consumption records were taken to calculate the phytochemical content of the diet. The total phytochemical contents of the data were determined from the USDA and PE flavonoid databases by multiplying the daily consumption of food items with the polyphenol/flavonoid contents of these food items and calculating the phytochemical index (PI). A statistically significant difference was found between the food consumption record averages of USDA, PE and PI methods (p<0.001). This difference was observed among all methods. While the highest food consumption record average was obtained in PE with 432.05, the lowest average was determined in the PI method with 78.64. There is a statistically significant difference between the food consumption frequency values of USDA, PE and FI methods (p<0.001). This difference was observed among all methods. While the highest food consumption frequency median value was obtained in PE with 1414.78, the lowest median value was determined in the FI method with 82.57. The USDA and PE groups have the highest averages of vegetable, non-alcoholic beverage and fruit consumption. In USDA, consumption of grains, legumes, oilseeds and oil is low. In the PE group, consumption of legumes, oilseeds, cocoa and oil is low. The distribution by food groups in the USDA and PE databases is similar. In order to minimize the differences in the databases used to evaluate dietary intake of phytochemicals, they should be continuously updated with analytical research and dietary phytochemical consumption should be evaluated with the databases belonging to the countries
The media's impact on public opinion formation: A network agenda-setting study on immigrants
No full textSon yıllarda meydana gelen trajik gelişmelerin tetiklediği yoğun göç hareketleri, küresel ölçekte olduğu gibi Türkiye özelinde de ciddi etkiler doğurmuştur. Bu demografik dönüşüm, medyada göçmenlere ilişkin içeriklerde dikkat çekici bir artışa neden olmuş ve göçmenlik olgusu hem medya hem de kamu gündeminde üst sıralara taşınmıştır. Bu bağlamda, medya içeriklerinin kamuoyunun konuya ilişkin algı ve tutumları üzerindeki etkisini inceleyen gündem belirleme kuramı, yeniden araştırma odağı hâline gelmiştir. Nesnel (geleneksel) gündem belirleme yaklaşımı, medyada yer bulan meselelerin önem derecesinin, kamuoyunun bu meselelere atfettiği önem üzerinde etkili olduğunu ileri sürmektedir ve bu yaklaşım çeşitli coğrafyalarda çok sayıda ampirik çalışmayla desteklenmiştir. Niteliksel (ikinci düzey) gündem belirleme çalışmaları ise, bireylerin tutumlarına yön veren niteliksel önceliklerin medyada nasıl şekillendiğini incelemiştir. Kuramsal evrimin son aşamasını teşkil eden ağ (üçüncü düzey) gündem belirleme yaklaşımı ise, bireylerin zihinsel temsillerinde kişi, olay ve kavramlara ilişkin bilişsel ağların oluşumunda medyanın oynadığı rolü araştırma konusu yapmaktadır. Bu çalışma, medyanın ağ gündem belirleme kapasitesini Türkiye bağlamında göçmenlik konusu çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, göçmen temalı içerikler üzerinden medyanın kamuoyunda nasıl bir bilişsel yapı inşa ettiği, Afyonkarahisar ili örneğinde ampirik olarak incelenmiştir. Medya gündem bağlantılarının tespiti amacıyla ulusal yazılı basında Hürriyet, Sabah ve Sözcü gazeteleri; dijital medyada ensonhaber.com, mynet.com.tr ve haberler.com; yerel yazılı basında ise Odak, Kocatepe Gazetesi ve Türkeli Gazetesi çalışma örneklemine dâhil edilmiştir. 1 Mart – 31 Ağustos 2023 tarihleri arasında adı geçen medya mecralarında yayımlanan göçmen temalı haber içerikleri nitel içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Ayrıca aynı tarihler arasında sosyal medya platformu X (Twitter) üzerinde üretilen ilgili içerikler analiz edilerek medya-kamu gündemi arasındaki etkileşim boyutuna ilişkin ek bulgulara ulaşılmaya çalışılmıştır. Kamu gündemine dair bağlantılar ise, Ekim 2023 tarihinde Afyonkarahisar'da yaşayan bireylerden oluşan 750 kişilik örneklem grubuna uygulanan zihin haritalama anketi yoluyla elde edilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS ve UCINET yazılımları ile analiz edilmiş; bulgular NetDraw ve Microsoft Excel programları kullanılarak görselleştirilmiş ve yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular, Afyonkarahisar özelinde göçmenlere yönelik negatif eğilimlerin varlığına işaret etmektedir. Ancak çalışmanın odaklandığı ağ (üçüncü düzey) gündem belirleme etkisi açısından değerlendirildiğinde, ulusal yazılı basın ile kamu gündem ağı ve X (Twitter) gündemi ile kamu gündem ağı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Bu durum, ulusal düzeyde öne çıkan medya içeriklerinin ve sosyal medya temsillerinin, yerel kamuoyunun zihinsel gündem yapılarıyla örtüşmediğini göstermektedir. Buna karşın, yerel medya ve dijital medya kaynakları ile kamu gündemi arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bu sonuç, bireylerin zihinsel gündemlerinin oluşumunda yerel medya organları ile dijital içeriklerin hâlâ önemli bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Ayrıca demografik faktörler ve medya izleme alışkanlıkları gibi davranışsal faktörlerin, bireylerin medya temsillerini nasıl içselleştirdiğini ve zihinsel düzlemde nasıl yeniden yapılandırdığını önemli ölçüde etkilediği gözlemlenmiştir. Sonuç olarak bu araştırma, ağ gündem belirleme kuramının yerel bağlamlarda geçerliliğini test eden ampirik bir örnek oluşturarak hem kuramsal hem de yöntemsel açıdan literatüre katkı sağlamaktadır.Recently, the mass migration triggered by a series of tragic global developments has had significant repercussions worldwide, including in Turkey. This demographic transformation has led to a marked increase in media content concerning migrants, thereby elevating the issue of migration to a prominent position in both media and public agendas. In this context, the agenda-setting theory, which examines the influence of media content on public perception and attitudes, has regained scholarly attention. The first-level (object-centered) agenda-setting approach posits that the prominence of issues in the media influences the perceived importance of those issues by the public. This claim has been empirically validated across various regions and contexts. Second-level agenda-setting research has explored how the qualitative attributes of media portrayals shape individual attitudes. The latest advancement in this theoretical framework, network (third-level) agenda-setting, examines how media exposure aids in the formation of cognitive associations—specifically, mental networks—among concepts, individuals, and events within the minds of individuals. This study aims to evaluate the network agenda-setting effect of the media in the context of migration in Turkey. Specifically, the study empirically investigates how media constructs cognitive structures related to migration within the case of Afyonkarahisar province. To identify media agenda networks, a range of sources were included in the sample: national print newspapers (Hürriyet, Sabah, and Sözcü), online news portals (ensonhaber.com, mynet.com.tr, and haberler.com), and local print newspapers (Odak, Kocatepe Gazetesi, and Türkeli). Between March 1 and August 31, 2023, migration-related news content published in these outlets was analyzed through qualitative content analysis. Furthermore, pertinent posts on the social media platform X (Twitter) from the same timeframe were analyzed to further investigate the interplay between media and public agenda formulation. Data regarding public agenda networks were obtained from a cognitive mapping survey conducted in October 2023 with a sample of 750 residents from Afyonkarahisar. The collected data were analyzed using SPSS and UCINET software, while visualizations were generated through NetDraw and Microsoft Excel. The findings indicate the presence of a general negative predisposition toward migrants among the Afyonkarahisar population. Nevertheless, concerning the primary emphasis of the study—the third-level agenda-setting effect—no statistically significant correlations were found between the national print media agenda and the public agenda network, nor between the X (Twitter) agenda and the public agenda network.These results suggest a lack of alignment between national and social media content and the cognitive agenda structures of local publics. In contrast, significant associations were found between the local media and digital media agendas and the public's cognitive agenda networks. These findings underscore the continued relevance and influence of local media outlets and digital platforms in shaping individuals' mental frameworks. Furthermore, behavioral variables such as demographic characteristics and media consumption patterns were found to significantly mediate the internalization and cognitive representation of media content. In conclusion, this study provides an empirical contribution to the agenda-setting literature by testing the validity of the network agenda-setting hypothesis within a localized context, thereby offering both theoretical and methodological insights
The effect of carprofen applied to lactating Assaf breed after mated on the pregnancy rate
No full textSunulan tez çalışmasında, aşım sezonunda östrüs senkronizasyonu yapılan Assaf ırkı koyunlara, aşım sonrası uygulanan karprofenin bazı dölverimi parametreleri üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Çalışmanın hayvan materyalini 2-4 yaşlı, en az bir kez doğum yapmış, ortalama 60 kg canlı ağırlığında, vücut kondisyon skoru yaklaşık 2,75-3, sağımda geçen gün sayısı >120 gün olan 120 baş laktasyondaki Assaf ırkı koyun oluĢturdu. Çalımaya dahil edilen koyunlara aĢım sezonunda (Ekim-Kasım) senkronizasyon amacıyla 60 mg medroksiprogesteron asetat içeren vaginal sünger (Esponjavet, Hipra, Ġspanya) intravaginal olarak uygulandı. Yedi gün sonra vaginal süngerler vaginadan uzaklaştırılarak 10 mg/koyun PGF2α (Dinolytic- dinoprost, Zoetis, Türkiye) ve 400 IU PMSG (Oviser, Hipra, Ġspanya) kas içi yolla uygulandı. Enjeksiyonların yapılmasını izleyen günden itibaren padoktaki sürüye 1/8 koç/koyun oranında 5 gün süreyle koç katımı yapıldı. Aşım gerçekleşen koyunlar karprofen ve kontrol grubu olmak üzere rastgele 2 gruba ayrıldı. Karprofen grubundaki koyunlara (KPG; n=60) aĢım sonrası 9. günde karprofen (Veniven, Verano, Türkiye) 1,4 mg/kg deri altı yolla uygulandı. Kontrol grubundaki koyunlara ise (KG; n=60) herhangi bir uygulama yapılmadı. Koyunlardan aşım sonrası progesteron (P4) düzeylerinin belirlenmesi için 9, 11, 13, ve 17. günlerde kan örneği alındı. Koyunların gebelik muayeneleri aşım sonrası 35-40. günler arasında 6 MHz linear array real-time ultrason ile (Falco Vet, Pie Medical, The Netherlands) transabdominal yolla yapıldı. KPG ve KG gruplarından elde edilen gebelik oranı sırasıyla %65,5 ve %60,8 olarak belirlendi (P>0,05). Gruplardaki çoğul gebelik oranı ve gebelik başına fetüs sayısı ise sırasıyla %63,1 ve %48,4; 1,65 ve 1,48 olarak tespit edildi (P>0,05). Gebe koyunların progesteron düzeyleri KPG grubunda 17. günde 9 ve 11. günlere göre daha yüksek (P<0,001); KG grubunda ise 13. ve 17. günlerde 9. güne göre daha yüksek olarak belirlendi (P<0,05). Sonuç olarak; laktasyondaki Assaf ırkı koyunlara aşım sonrası 9. günde yapılan karprofen uygulamasının gebelik oranı, çoğul gebelik oranı ve gebelik başına fetüs sayısı üzerine istatistiksel bir fark oluşturmadığı ancak sayısal artış sağladığı belirlendi. Ayrıca karprofenin mevcut verilere göre CL formasyonunu desteklediği tespit edildi. Gebeliğin daha çok önemsendiği, suni tohumlama ve embriyo transferi gibi yüksek süt verimine sahip koyunlarda yapılacak biyoteknolojik uygulamalarda gebelik oranındaki bu sayısal artışın önemli olduğu ve dölverimi stratejisi olarak uygulanabileceği kanısına varıldı.Aim of this thesis study, the effects of post-mating administration of carprofen on certain reproductive parameters were investigated in Assaf sheep subjected to estrus synchronization during the breeding season. The animal material consisted of 120 lactating Assaf ewes, aged between 2 and 4 years, with a body weight of approximately 60 kg, a body condition score of 2,75-3,00, a lactation period exceeding 120 days, and having lambed at least once. All ewes were subjected to estrus synchronization using intravaginal sponges containing 60 mg medroxyprogesterone acetate (Esponjavet, Hipra, Spain). After seven days, the sponges were removed, and each ewe received 10 mg PGF2α (Dinolytic, Zoetis, Turkiye) and 400 IU PMSG (Oviser, Hipra, Spain) via intramuscular injection. After the following day, rams were introduced to the flock at a ratio of 1 ram per 8 ewes for a period of 5 days. The mated ewes were randomly divided into two groups: the carprofen group (KPG; n=60) received 1,4 mg/kg subcutaneous carprofen (Veniven, Verano, Turkiye) on day 9 postmating, while the control group (KG; n=60) received no treatment. Blood samples were collected on days 9, 11, 13, and 17 post-mating to determine serum progesterone (P4) levels. Pregnancy diagnosis was performed between days 35-40 post-mating using a 6 MHz linear-array real-time transabdominal ultrasound (Falco Vet, Pie Medical, The Netherlands). The pregnancy rates in the KPG and KG groups were found to be 65,5% and 60,8%, respectively (P>0,05). The rates of multiple pregnancies and the mean number of fetuses per pregnancy were 63,1% and 48,4%; and 1,65 and 1,48, respectively (P>0,05). In pregnant ewes, the P4 level in the KPG group was significantly higher on day 17 compared to days 9 and 11 (P<0,001). In the KG group, P4 levels on days 13 and 17 were higher than on day 9 (P<0,05). As a result, it was determined that the administration of carprofen on day 9 post-mating in lactating Assaf ewes did not cause a statistically significant difference in pregnancy rate, multiple pregnancy rate, or number of fetuses per pregnancy; however, a numerical increase was observed. Additionally, current data suggest that carprofen may support corpus luteum (CL) formation. It is concluded that this numerical improvement in pregnancy rate may be of practical importance in biotechnological applications such as artificial insemination and embryo transfer, especially in highproducing dairy sheep, where pregnancy outcomes are of critical importance. Therefore, carprofen use could be considered a potential reproductive management strategy in such cases.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Proje Koordinatörlüğü tarafından 22212044 proje numarası ile desteklenmiştir
Investigation of mechanical properties of glass fiber reinforced pipes produced by pultrusion method under corrosion conditions
No full textPultrüzyon yöntemiyle üretilmiş cam elyaf takviyeli borular ve profillerin kullanıması endüstriyel birçok alanda son yılların gözde malzemeleri arasına girmektedir. Özellikle metal türevi malzemelerin korozyon ortamlarında mekanik ve görsel özelliklerindeki dezenformasyonlar, tercih alanını kompozitlere yönelmesine sebebiyet vermektedir. Gerçekleştirilen bu çalışmada pultrüzyon yöntemiyle üretilmiş cam elyaf takviyeli boruların derişiği yüksek %37 HCl asit ortamında mekanik özelliklerindeki kayıplar incelenmiştir. Cam elyaf takviyeli kompozit numuneler 5, 10 ve 15 günlerde asit ortamında bekletildikten sonra ağırlık kayıpları ölçülmüştür. Daha sonra bu numunelere üç nokta eğme deneyleri gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen deneyler neticesinde korozyon günlerine bağlı olarak numunelerin ortalama maksimum kuvvet değerleri ve kayıpları belirlenmiştir. Deneyler neticesinde 5 günlük ve 10 günlük korozyona maruz kalmış numunelerin maksimum kuvvetlerdeki kayıplarda önemli bir fark oluşmaz iken, kuvvetlerdeki ani kayıp farklarının oldukça yükseldiği görülmektedir. Bu durum yaylanma etkisinin ve rijitlik kayıplarına HCl asitli korozyon ortamının önemli etki ettiği söylenebilir. 15 gün HCl korozyona maruz kalmış numune ile korozyonsuz numuneler arasındaki maksimum kuvvet değerlerinden farklılığın arttığı tespit edilmiştir. Gerçekleştirilen çalışmada korozyon süresinin özellikle hasar oluşumuna tetikleyici bir etki gösterdiği belirlenmiştir. Korozyon süresi arttıkça elyaf sıyrılma ve elyaf kırılma hasarlarının yoğunlaştığı belirlenmiştir.The use of glass fiber reinforced pipes and profiles produced by pultrusion method has become one of the most popular materials in many industrial fields in recent years. Especially, disinformation in the mechanical and visual properties of metal derivative materials in corrosion environments causes the preference area to shift to composites. In this study, the losses in mechanical properties of glass fiber reinforced pipes produced by pultrusion method in high concentration 37% HCl acid environment were examined. Glass fiber reinforced composite samples were kept in acid environment for 5, 10 and 15 days and then their weight losses were measured. Then, three-point bending tests were performed on these samples. As a result of the experiments, the average maximum force values and losses of the samples depending on the corrosion days were determined. As a result of the experiments, while there was no significant difference in the losses in maximum forces of the samples exposed to 5 and 10 days of corrosion, it was observed that the sudden loss differences in forces increased considerably. This situation can be said that the HCl acidic corrosion environment has a significant effect on the springing effect and rigidity losses. It was determined that the difference in maximum strength values between the sample exposed to HCl corrosion for 15 days and the samples without corrosion increased. In the study, it was determined that the corrosion period had a triggering effect on damage formation. It was determined that fiber stripping and fiber breakage damages intensified as the corrosion period increased
Classification of physiological parameters recorded during high school mathematics exam with machine learning algorithms and comparison of question difficulty
No full textEğitim sistemindeki ölçme ve değerlendirme yöntemleri çoğunlukla geleneksel değerlendirme yöntemleri ile yapılmaktadır. Eğitim sisteminde ölçme ve değerlendirmeyi iyileştirme yönünde bir boşluk bulunmaktadır. Bu çalışmada, lise öğrencilerine uygulanan matematik sınavının başarı oranlarının, fizyolojik parametreler ile bağlantısı ve bu parametrelerin birbirleri ile olan etkileri karşılaştırılarak araştırılmış ve bu sınavın uygulanabilirliği için öğretmenlere destek sağlanmak istenmektedir. Öğrencilerden matematik sınavı sırasında kaydedilen fizyolojik parametreler (SpO2, Nabız, Vücut Sıcaklığı, Solunum Sayısı, Sıvı Tepkisi ve Dolaşım Hızı) kullanılarak test sonuçları makine öğrenmesi algoritmalarıyla sınıflandırılmıştır. Soruların zorluk derecesini karşılaştırarak testlerin uygulanabilirliği konusunda öğretmenlere destek sağlanması amaçlanmıştır. Çalışmada 109 öğrencinin fizyolojik bilgileri Masimo Rad-G cihazı ve termometre yardımıyla toplanmıştır. Her öğrenciye 5 soru sorulmuş ve bu soruların her biri için 30 saniyelik veri kaydedilmiştir. Ölçme aracının değerlendirmesi kolay, normal ve zor olmak üzere üç eşit aşamada yapılmıştır. Bu aşamada öğretmenin belirttiği değerlendirme sonrası elde edilen sonuçlar, sınıflandırma sonrası elde edilen sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Çalışma sırasında iki farklı grupta sınav sorusu üç farklı kademedeki öğrencilere yöneltilmiştir. Sonuç olarak, Karar Ağacı, KNN ve SVM sınıflandırıcıları ile kayıtlanmış olan fizyolojik parametreler, sorular, gruplar ve sınıflar bazında ayrı ayrı sınıflandırılmıştır. Ayrıca sınıflandırma doğruluklarının güvenilirliğinin artırılması için k-katmanlı çapraz doğrulama (k=10) tekniği kullanılmıştır. Soruların sınıflandırılmasında, %100-%99,5 aralığında üstün bir sınıflandırma başarısına, gruplar bazında da %99,4-%96,9 aralığında oldukça yüksek bir başarı oranına ve sınıflar bazında %98,1-%72,6 aralığında yüksek bir başarıya ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar istatistiki bilgilere dayalı geleneksel ölçme ve değerlendirme yöntemleri ile kıyaslamalı olarak sunulmuştur. Makine öğrenme algoritmaları ve fizyolojik parametreler kullanılması, eğitimdeki geleneksel ölçme ve değerlendirme yöntemlerine ek olarak, öğrencilerin zorlanma durumları ile ilgili öğretmenler için anlamlı bilgiler sunmaktadır. Bu çalışma, literatürde bir ilk olarak katkı sağlamaktadır. Ayrıca, çalışma ile sınav sorularını, öğrenci gruplarını ve sınıf kademelerini daha doğru bir şekilde değerlendirilmesi ve eğitim kalitesinin artırabileceği ön görülmektedir.Measurement and evaluation methods in the education system are mostly done with traditional evaluation methods. There is a gap in the education system towards improving measurement and evaluation. In this study, the success rates of the mathematics exam applied to high school students were investigated by comparing the physiological parameters and the effects of these parameters with each other, and it is aimed to provide support to teachers for the applicability of this exam. The physiological parameters recorded from students during the mathematics exam (SpO2, Pulse, Body Temperature, Respiratory Rate, Fluid Response and Circulatory Rate) were used to classify the test results with machine learning algorithms. It is aimed to support teachers for the applicability of the tests by comparing the difficulty level of the questions. In the study, physiological information of 109 students was collected with the help of Masimo Rad-G device and thermometer. 5 questions were asked to each student and 30 seconds of data were recorded for each of these questions. The evaluation of the measurement tool was made in three equal stages as easy, normal and difficult. In this stage, the results obtained after the evaluation specified by the teacher were compared with the results obtained after the classification. During the study, the exam questions were directed to students at three different levels in two different groups. As a result, physiological parameters recorded with Decision Tree, KNN and SVM classifiers were classified separately based on questions, groups and classes. In addition, k-layer cross-validation (k=10) technique was used to increase the reliability of the classification accuracies. In the classification of the questions, a superior classification success in the range of 100%-99.5%, a very high success rate in the range of 99.4%-96.9% in groups and a high success rate in the range of 98.1%-72.6% in classes was achieved. The results obtained are presented comparatively with traditional measurement and evaluation methods based on statistical information. The use of machine learning algorithms and physiological parameters, in addition to traditional measurement and evaluation methods in education, provides meaningful information for teachers about the difficulty levels of students. This study contributes to the literature as a first. In addition, it is anticipated that the study will evaluate exam questions, student groups and class levels more accurately and increase the quality of education
The relationship between death anxiety and hope and psychological well-being in individuals diagnosed with cancer
No full textBu çalışma kanser hastalarının ölüm kaygısının psikolojik iyi oluş ve umut ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı (korelasyon) türde yapılmıştır. Araştırma 2024 yılında Ankara ili Yenimahalle ilçesinde bulunan bir eğitim araştırma hastanesinde tedavi görmekte olan 188 kanser hastası birey ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Ölüm Kaygısı Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Bireylerin kişisel ve sağlık hastalık özellikleri ile ölüm kaygısı toplam puanları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için veriler normal dağıldığı için bağımsız gruplarda t testi ve Oneway ANOVA testi (Post hoc testi: Bonferroni kullanılmıştır. Çalışmada yaş ve ölçeklerin puan ortalamaları arasındaki ilişkisiyi değerlendirmek için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada ölüm kaygısı toplam puanını etkileyebilecek değişkenleri değerlendirmek için backward metodu seçilerek çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre kanser hastası bireylerin ölüm kaygısı ölçeği toplam puanı 7,32±2,53 olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, kanser türü, kanser evresi, tedavi türü, sürekli umut ve psikolojik iyi oluş düzeyi ile ölüm kaygısı puan ortalaması arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur (p<0,05). Bireylerin çalışma durumu, aylık geliri ve sosyal güvence durumu ile ölüm kaygısı toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Bireylerin yaş ile ölüm kaygısı toplam puanla arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Kanser hastalarının ölüm kaygısı toplam puanı ile sürekli umut düzeyi arasında negatif yönlü orta düzeyde bir ilişki (p<0,05), Psikolojik iyi oluşu ile arasında ise yine negatif yönlü orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak bireylerin ölüm kaygısı arttıkça sürekli umut ve psikolojik iyi oluş düzeylerinde azalma olduğu görülmüştür. Bu bağlamda umut ve psikolojik iyi oluş düzeyi üzerinde etkili olan ölüm kaygısı hakkında daha fazla bilgi sahibi olabilmek ve bu kaygıyı etkileyen diğer faktörlerin de belirlenebilmesi için yeni çalışmalar yapılmalıdır.This study was conducted in a descriptive and correlational manner to evaluate the relationship between death anxiety of cancer patients and psychological well-being and hope. The study was conducted with 188 cancer patients receiving treatment in a training and research hospital in Yenimahalle district of Ankara in 2024. Personal Information Form, Death Anxiety Scale, Trait Hope Scale and Psychological Well-being Scale were used to collect data. In order to evaluate the relationship between the personal and health-disease characteristics of the individuals and the total death anxiety scores, since the data were normally distributed, t-test and Oneway ANOVA test (Post hoc test: Bonferroni) were used in independent groups. Pearson correlation analysis was used to evaluate the relationship between age and the mean scores of the scales in the study. In the study, multiple regression analysis was used by selecting the backward method to evaluate the variables that could affect the total death anxiety score. According to the findings obtained in the study, it was determined that the total death anxiety scale score of cancer patients was 7.32±2.53. It was found that there was a significant difference between the death anxiety score average with gender, marital status, education level, type of cancer, cancer stage, type of treatment, continuous hope and psychological well-being level (p<0.05). It was observed that there was no statistically significant difference between the working status, monthly income and social security status of the individuals and the total death anxiety scores. No significant relationship was found between the age of the individuals and the total death anxiety score (p>0.05). There was a negative moderate relationship between the total death anxiety score and the level of trait hope (p<0.05), and a negative moderate relationship between it and psychological well-being (p<0.05). As a result, it was observed that as individuals' death anxiety increased, their trait hope and psychological well-being levels decreased. In this context, new studies should be conducted to gain more information about death anxiety, which has an effect on hope and psychological well-being levels, and to determine other factors affecting this anxiety.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 24202028 Proje numarası ile desteklenmiştir
Design, analysis, and manufacturing of an internal combustion diesel engine piston
No full textBu tez çalışmasında, içten yanmalı dizel motorlarda kullanılan pistonların mühendislik temelli olarak tasarımı, yapısal ve termal analizi ile üretilebilirliği incelenmiştir. Dizel motorlarda pistonlar, yüksek sıcaklık ve basınca doğrudan maruz kalan kritik elemanlar olduğundan, bu bileşenlerin hem mekanik hem de ısıl yükler altındaki davranışlarının doğru şekilde değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu kapsamda, öncelikle pistonun geometrik boyutları teorik hesaplamalarla belirlenmiş, ardından SolidWorks yazılımı kullanılarak 3 boyutlu modeli oluşturulmuştur. Oluşturulan model, ANSYS ortamında sonlu elemanlar yöntemi ile analiz edilerek mekanik gerilme dağılımı, sıcaklık alanı ve deformasyon değerleri değerlendirilmiştir. Mekanik analiz sonuçlarına göre, piston tepe yüzeyine uygulanan 5,884 MPa büyüklüğündeki iç basınç altında oluşan maksimum gerilme değeri 51,6 MPa olarak hesaplanmış ve kullanılan E-145 alüminyum alaşımının izin verdiği sınırların oldukça altında kalmıştır. Termal analizlerde ise, maksimum sıcaklık değeri 410,36 °C ile piston tepe bölgesinde yoğunlaşmakta olup, bu sıcaklık değerinin yapının bütünlüğünü olumsuz etkilemediği gözlemlenmiştir. Ayrıca, toplam deformasyon değeri 0,019 mm olarak bulunmuş ve piston ile silindir arasındaki izin verilen boşluktan düşük olduğu için tasarımın güvenli aralıkta kaldığı görülmüştür. Elde edilen tüm bu sonuçlar, tasarlanan pistonun hem mekanik hem de termal yükler altında güvenle çalışabileceğini ve uzun süreli kullanım için uygun bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, dizel motor pistonlarının mühendislik hesaplarıyla optimize edilmesi ve bilgisayar destekli analiz yöntemleriyle doğrulanması açısından literatüre ve endüstriyel uygulamalara katkı sunmaktadır.In this thesis study, the engineering-based design, structural and thermal analysis, and manufacturability of pistons used in internal combustion diesel engines have been investigated. As pistons are critical components directly exposed to high temperatures and pressures in diesel engines, it is of great importance to accurately evaluate their behavior under both mechanical and thermal loads. Within this scope, the geometric dimensions of the piston were initially determined through theoretical calculations, and subsequently, a three-dimensional model was created using SolidWorks software. The developed model was analyzed in the ANSYS environment through the finite element method, and the distributions of mechanical stress, temperature field, and deformation values were evaluated. According to the results of the structural analysis, the maximum stress value under the internal pressure of 5.884 MPa applied to the piston crown was calculated as 51.6 MPa, which remains significantly below the allowable limit of the selected E-145 aluminum alloy. In the thermal analysis, the maximum temperature was observed to concentrate at the piston crown region, reaching 410.36 °C, and this level of heat exposure was found not to compromise the structural integrity of the component. Additionally, the total deformation was calculated as 0.019 mm, which is well within the allowable clearance between the piston and cylinder liner, indicating that the design is within a safe operational range. All these findings demonstrate that the designed piston can operate safely under combined mechanical and thermal loads and possesses a suitable structure for long-term service conditions. This study contributes to the literature and industrial applications by providing an optimized engineering design of diesel engine pistons, validated through computer-aided analysis methods
Painted decoration in Birgi mosques
No full textKalemişi sanatı, daha çok sıva üzerine uygulanmakla birlikte taş, ahşap ve kumaş üzerine de uygulanan, doğal boyaların ince kıllı kalemlerle ortaya konulan bir süsleme çeşididir. XVII. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı Devleti'nde siyasi ve ekonomik yönlerden zayıflamalarla birlikte nakkaşların Batı kültürüne yönlendirilmesiyle Türk süsleme sanatında değişiklikler olmuştur. Kalemişi süslemelerinde barok ve rokoko üslûpları klâsik desenlere egemen olmuştur. Klâsik motifler yerini akantus yaprağı, perde, kandil, fiyonk motiflerine, istiridye kabuğu, deniztarağı, "C" ve "S" kıvrımlarının yanında stilize yapraklara, çiçek dolu vazolara, meyve çanaklarına ve sepetlere bırakmıştır. Tez çalışmamıza konu olan Derviş Ağa Camii ile Karaoğlu Camii, İzmir'in Ödemiş ilçesinin Birgi bucağında yer almaktadır. Derviş Ağa Camii, XVII. yüzyıla tarihlenirken Karaoğlu Camii, XVIII. yüzyıla tarihlenmektedir. Camiler süsleme açısından incelendiğinde hem dış hem de iç tezyînâtında geç Osmanlı dönemi kalemişi sanatının güzel örneklerini görmekteyiz. Yapıların kalemişi tezyînâtında perde, kandil, akantus yaprağı motifleri, "C" ve "S" kıvrımları, ağaç grupları, çiçek buketleri, stilize yapraklar, üsluplaştırılmış çiçekler farklı kompozisyon örneklerinde işlenmiştir. Yapılarda İsm-i Celâl (Allah cc), İsm-i Nebi (Muhammed sav), çehâr-yâr-ı güzîn (Ebû Bekir, Ömer, Osmân, Ali), Hasaneyn (Hasan, Hüseyin) Ashab-ı Kehf ve Bilâl-i Habeşî isimleri görülmektedir. Renk kullanımlarında mavi, yeşil, sarı, altın sarısı, kahverengi, kırmızı öne çıkan renklerdir. Birgi Derviş Ağa ve Karaoğlu Camileri, aynı döneme tarihlenen camilerle mukayese edilmiştir. Geç dönem Osmanlı tezyînâtından ortak izler taşıyan yapılarda Birgi camilerimizden farklı olarak sivil konut, medrese, cami, minare, kent tasviri, kale motifi görülmektedir.The art of painted decoration (kalemişi) is a type of decoration that is mostly applied to plaster, but also to stone, wood and fabric, and is created using fine-bristled pencils with natural dyes. In the second half of the 17th century, with the political and economic weakening of the Ottoman Empire in the second half of the 17th century, changes occurred in the Turkish decorative arts as the painters were directed towards western culture. Baroque and Rococo styles dominated classical patterns in pencil decorations. Classical motifs were replaced by acanthus leaf, curtain, oil lamp, bow motifs, oyster shell, clam shell, clam, "C" and "S" curves, stylized leaves, flower-filled vases, fruit bowls and baskets. The Derviş Ağa Mosque and Karaoğlu Mosque, which are the subject of our thesis, are located in Birgi sub-district of İzmir's Ödemiş district. The Derviş Ağa Mosque dates to the 17th century, while the Karaoğlu Mosque dates to the 18th century. When the mosques are analyzed in terms of ornamentation, we see beautiful examples of the late Ottoman period painted decoration in both the exterior and interior decoration. Curtains, oil lamps, acanthus leaf motifs, "C" and "S" curves, tree groups, floral bouquets, stylized leaves and stylized flowers are used in different compositions. "Allah", "Muhammed", "Ebû Bekir", "Ömer", "Osmân", "Ali", "Hasan", "Hüseyin", names of Seven Sleepers (Ashabe Kahaf), and "Bilâl-i Habeşî" are seen. In the use of colors are among the prominent colors. Birgi Derviş Ağa and Karaoğlu Mosques were compared with mosques dating back to the same period. Unlike our Birgi mosques, civilian housing, madrasah, mosque, minaret, city depiction, and castle motifs are seen in the buildings that bear common traces of late Ottoman ornamentation