Selçuk Üniversitesi Kütüphanesi
Not a member yet
53909 research outputs found
Sort by
Experimental investigation of different cavity types on the wing surface as aerodynamics
No full textHava araçlarında aerodinamik iyileştirme, yakıt ve enerji tasarrufunun yanı sıra menzil ve yük kapasitesinin artmasında da önemli bir katkı sağlamaktadır. Bu nedenle hava taşıtlarının her bölümü için aerodinamik çalışmalar her zaman güncel ve yenilikçi olmalıdır. Aerodinamik kazanımdan faydalanabilmek için akışın kontrol edilebilmesi çok önemlidir. Bu çalışmada temel olarak bir pasif akış kontrol yöntemi olarak kavite uygulamasına yöneliktir. Sabit kanatlı hava aracı olan İHA'larda, son dönemde kullanımı yaygınlaşan yüksek lift katsayısına sahip NACA 4412 kanat profiline kavite uygulaması ile aerodinamik performansı artırmak bu çalışmanın amacıdır. Böylece, İHA'nın menzil mesafesi ile yük kapasitesini artırmak ve enerji/yakıt tasarrufu sağlamak hedeflenmektedir. Çalışma deneysel olarak rüzgâr tünelinde, 4 farklı hızda ve 6 farklı hücum açısında ve 3 farklı kavite tipinde (üçgen, daire ve kare) gerçekleştirilmiştir. Kanat modelleri 3D yazıcı ile üretilmiş, rüzgâr tüneli kuvvet sensörü aparatına bağlanacak şekilde modellenmiştir. Yüzey pürüzlülüğü minimize edilmiştir. Deneyler esnasında, kuvvet değerleri ve yüzey basıncı ölçülmüştür. Ölçülen değerlerden sürükleme ve lift katsayıları hesaplanmış, kanat modellerinin aerodinamik performansları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar analiz edilerek en iyi kavite tipi ve uygulandığı kanat yüzeyi bölgesi belirlenmiştir.Aerodynamic improvement in aircraft makes a significant contribution to fuel and energy savings, as well as increased range and payload capacity. Therefore, aerodynamic studies for every part of aircraft must always be up-to-date and innovative. In order to benefit from aerodynamic gain, it is very important to control the flow. This study is mainly focused on the cavity application as a passive flow control method. The aim of this study is to improve the aerodynamic performance of UAVs, which are fixed wing aircraft, with the cavity application on NACA 4412 profiled wings with high lift coefficient, which have been widely used recently. Thus, it is aimed to increase the range and payload capacity of the UAV and to save energy/fuel. The study will be carried out experimentally in a wind tunnel, at 4 different speeds, 6 different angles of attack and with 3 different cavity types (triangle, circle, square). Wing models will be produced with a 3D printer and modeled to be connected to the wind tunnel force sensor apparatus. Surface roughness will be minimized. During the experiments, force values, surface pressure, vibration and noise measurements will be made. The aerodynamic performance of the wing models will be determined by calculating the drag and lift coefficients from the measured values. The results obtained will be analyzed to determine the best cavity type and the region of the wing surface where it is applied
Molecular phylogenetic analysis of some species belonging to the genus stratiomys (diptera: Stratiomyidae)
No full textBu çalışma, Türkiye'deki Stratiomys türlerinin morfolojik ve moleküler analizlerini içermektedir. Çalışmada, Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Entomoloji Laboratuvarı'nda bulunan Stratiomys cinsine ait koleksiyon örneklerinden yararlanılmıştır. Morfolojik analizde, toplam 25 bireyden (10 erkek ve 15 dişi) yüksek çözünürlüklü mikroskopla tüm vücut yapıları, kanat, abdomen ve anten gibi önemli morfolojik karakterler incelenmiştir. Ayrıca, şüphe uyandıran örnekler için genital organlar üzerinde diseksiyon yapılmış, genitaller temizlenerek gliserin içinde muhafaza edilmiştir. Moleküler analizde, türlerin DNA izolasyonu QIAGEN DNeasy kitleri ile gerçekleştirilmiş ve elde edilen DNA örnekleri PCR yöntemiyle mitokondriyal DNA'nın COI (Sitokrom C Oksidaz I) gen bölgesi amplifiye edilmiştir. PCR işlemi sırasında, uygun primerler kullanılarak istenilen gen bölgesi çoğaltılmıştır. Sonrasında, elektroforez yöntemiyle PCR ürünleri agaroz jel üzerinde ayrılmış ve UV ışığı altında görüntülenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, Stratiomys türlerinin morfolojik tanımlamaları detaylı bir şekilde yapılmış, aynı zamanda moleküler analizler ile türlerin genetik çeşitliliği hakkında bilgiler elde edilmiştir. Bu türlerin faunistik özellikleri Türkiye'nin biyolojik çeşitliliği açısından önemli bir yer tutmakta olup, elde edilen bulgular, gelecekte yapılacak taksonomik çalışmalar için referans teşkil edebilir.This study includes morphological and molecular analyses of Stratiomys species in Turkey. The study utilizes collection specimens of the Stratiomys genus from the Entomology Laboratory of the Biology Department at Selçuk University, Faculty of Science. In the morphological analysis, the body structures, wings, abdomen, and antennae of a total of 25 individuals (10 males and 15 females) were examined under a high-resolution microscope, focusing on key morphological characteristics. Additionally, dissection was performed on genital organs of suspicious specimens, and the genitals were cleaned and preserved in glycerin. In the molecular analysis, DNA extraction from the species was carried out using QIAGEN DNeasy kits, and the mitochondrial DNA COI (Cytochrome C Oxidase I) gene region was amplified using PCR. Appropriate primers were used to amplify the desired gene region during the PCR process. Subsequently, PCR products were separated using agarose gel electrophoresis and visualized under UV light. As a result of this study, detailed morphological descriptions of Stratiomys species were made, and molecular analyses provided information about the genetic diversity of the species. These species' faunistic characteristics hold significant importance for Turkey's biological diversity, and the findings obtained may serve as a reference for future taxonomic studies.Bu tez çalışması BAP tarafından 21201079 nolu proje ile desteklenmiştir
Histological examination of decellularized matrices of lumen organs in the rabbit
No full textBu tez çalışmasında, doku mühendisliği ve rejeneratif tıp alanında giderek artan önemiyle dikkat çeken desellülerize submukozal matrikslerin, lümenli organlardan elde edilerek histolojik ve yapısal açıdan karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada New Zealand cinsi erkek tavşanlardan alınan 7 farklı lümenli organ (üreter, mesane, abdominal aort, ince bağırsak, özofagus, appendiks ve safra kesesi) kullanılmıştır. Bu organlara desellülerizasyon işlemi uygulanmış ve ardından submukozal matriksleri izole edilmiştir. Desellülerize dokuların histolojik değerlendirmesi için Hematoksilen-Eozin (HE), sirius red, trikrom ve DAPI boyama yöntemleri kullanılmış; ayrıca doku iskeletlerinin ultrastrüktürel değerlendirilmesi taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile yapılmıştır. Desellülerizasyon işlemi sonucunda organlara ait hücresel bileşenlerin büyük oranda uzaklaştırıldığı, buna karşın ekstrasellüler matriksin (ECM) temel yapısal öğelerinin (kollajen, elastik lifler, bazal lamina vb.) büyük ölçüde korunduğu gözlemlenmiştir. Her bir organın işlem sonrasında gösterdiği doku bütünlüğü, hücresel kalıntı miktarı, kollajen dağılımı ve gözeneklilik gibi özellikler arasında belirgin farklılıklar olduğu saptanmıştır. Bazı dokularda desellülerizasyonun tam olmadığı bölgeler dikkat çekmiş, bu durum ilgili protokolün dokuya özel olarak optimize edilmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Bu tez çalışmasından elde edilen bulgular, farklı submukozal dokuların hangi lümenli organların yerine geçebileceği konusunda karşılaştırmalı bir temel sunmaktadır. Ayrıca desellülerize matrikslerin ilerideki doku mühendisliği uygulamalarında scaffold (doku iskelesi) olarak kullanımına yönelik önemli bilgiler sağlamaktadır. Böylece hem bilimsel anlamda özgün bir katkı sunulmuş hem de rekonstrüktif cerrahi, transplantasyon ve biyomühendislik alanlarında klinik uygulamalara öncülük edecek yeni yolların açılması hedeflenmiştir.This thesis aims to investigate and compare the histological and structural properties of decellularized submucosal matrices derived from various luminal organs, which hold increasing importance in the fields of tissue engineering and regenerative medicine. 7 distinct luminal organs (ureter, bladder, abdominal aorta, small intestine, esophagus, appendix, and gallbladder) were harvested from male New Zealand rabbits. These tissues underwent decellularization processes to isolate their submucosal matrices. The obtained matrices were evaluated through histological staining techniques including Hematoxylin-Eosin (HE), sirius red, trichrome, and DAPI. Additionally, ultrastructural properties were assessed using scanning electron microscopy (SEM). The decellularization procedures effectively removed most cellular components while preserving critical elements of the extracellular matrix (ECM), such as collagen fibers, elastic structures, and basal lamina. However, post-treatment evaluations revealed varying degrees of matrix preservation, cellular residue clearance, collagen distribution, and porosity among different organs. In some tissues, incomplete decellularization was observed, highlighting the necessity for tissue-specific optimization of protocols to ensure full cellular removal while maintaining matrix integrity. Findings from this study provide a comparative foundation to identify which submucosal tissues may be more suitable as scaffolds for specific luminal organ replacements. Furthermore, the structural and histological data obtained support the potential use of these decellularized matrices in future applications of tissue engineering. The results also emphasize their feasibility as an alternative to commercially available xenogeneic grafts currently used in surgical procedures. This research contributes not only to the academic understanding of biomaterial preparation but also presents possible clinical pathways for reconstructive surgery and organ repair through bioengineered scaffold technologies.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 23202032 Proje numarası ile desteklenmiştir
The concept of 'death' in russian idioms
No full text'Rusça Deyimlerde Ölüm Kavramı' çalışmamız, ölümü ifade eden Rusça deyimlerin, kültürdilbilimi bünyesinde yapılan analizini ortaya koymaktadır. Her bir kültür, her bir toplum ve her bir birey için evrensel anlam, önem taşıyan 'ölüm' kavramı evrenselliğine karşın oldukça farklı bir ifade zenginliği içerisindedir. Bu zenginlik içerisinde ölüme bakış açıları, ölümü ele alış biçimleri, ölümü yorumlayan mitsel ve dini öğeler öne çıkmaktadır. Deyimlerin bu bağlamda rolü Slav ve Rus penceresinde öne çıkan mitsel ve dini öğeleri ortaya çıkarmaktır. Çalışmamızda Rus kültürdilbiliminin gelişimi, bu bağlamda kavram ve deyim araştırmaları incelenmiş, Rus kültürü çerçevesinde ölüm konusunda deyimleri etkileyebilecek her bir etkene bakılmış ve son olarak deyimler V. N. Teliya'nın deyim inceleme ekolüyle incelenmiş, deyimler aracılığıyla Rus dünya dil görüşünde ölümü betimlemekte kullanılan öğeler belirtilmiştir. Bununla beraber, çalışmamız deyimler baz alınarak 'ölüm' kavramının dil-kültür etkileşimiyle nasıl bir biçim kazandığını da göstermektedir.Our study 'The Concept of Death in Russian Idioms' reveals the analysis of idioms expressing death within the framework of culturolinguistics. The concept of 'death', which has a universal meaning for each culture, each society and each individual, has a very different richness of expression despite its universality. Within this richness, perspectives on death, ways of handling death, mythical and religious elements that interpret death come to the fore. The role of idioms in this context is to reveal the mythical and religious elements that stand out in the Slavic and Russian perspective. In our study, the development of Russian culturolinguistics, concept and idiom research in this context are analysed, each factor that may affect the idioms on death within the framework of Russian culture is examined, and finally, the idioms are analysed with V. N. Teliya's school of idiom analysis, and the elements used to describe death in the Russian world language view through idioms are specified. In addition, our study also shows how the concept of 'death' is shaped by language-culture interaction on the basis of idioms
Determanition of malnutrition,quality of life and anxiety levels of hospitalized individuals with dysphagia
No full textBu çalışmanın amacı hastanede yatan disfajili bireylerin malnütrisyon durumunu saptamak, yaşam kalitesi ve kaygı düzeyleri ve beslenme durumunu değerlendirmektir. Bu çalışma Eylül 2024- Ocak 2025 tarihleri arasında Ankara Etlik Şehir Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinde yatışı olan 18 yaş üzeri 100 hasta ile yapılmıştır. Hastalar beslenme şekline ve oral yoldan aldıkları Uluslararası Disfaji Diyeti Standardizasyon Girişimi (IDDSI) diyetlerine göre sınıflandırılmıştır. Bu diyetler kıvam modifikasyonlarına göre ayrılmıştır. Tüm hastalara genel bilgileri içeren anket formu, malnütrisyon durumunu saptamak için Nütrisyonel Risk Taraması (NRS-2002), yutmaya bağlı yaşam kalitesini belirlemek için SWAL-QOL anketi, yutma kaygısını belirlemek için Yutma Kaygısı Ölçeği (YKÖ) uygulanmış, beslenme durumlarını saptamak için 1 günlük (24 saatlik) besin tüketim kaydı alınmıştır.Çalışmanın sonucunda bireylerin %74'ünün NRS-2002 skoru 3 ve üzerinde olup malnütrisyon riski altındadır. NRS-2002 skoru 3 ve üzeri olan hastaların %58,1'i oral nütrisyon suplemasyonu (ONS) kullanmaktadır. Hastalar cinsiyet ve yaş gruplarına göre sınıflandırıldığında Türkiye Beslenme Rehberi (TÜBER) 2022'de önerilen günlük ortalama enerji, protein ve karbonhidratı yeterli düzeyde karşılamaktadır. Tüm hastalar günlük önerilen posa, omega-3, A ve D vitaminini yetersiz düzeyde karşılamaktadır. Hastalarda SWAL-QOL anketindeki alt alanlardan en çok yorgunluk, sosyal alan, besin seçimi, yeme isteği ve yeme süresi etkilenmiş, en az belirtilerin sıklığı, korku, mental sağlık ve genel yakınma etkilenmiştir. Hastaların beslenme şekilleri yaşam kalitesini etkilemiş olup oral olmayan yoldan beslenenlerde oral yoldan beslenenlere göre daha düşük yaşam kalitesi ve daha yüksek yutma kaygısı görülmüştür. Oral yoldan beslenenlerde yutma kaygısı ile yaşam kalitesi ve SWAL-QOL alt alanları arasında negatif yönlü istatistiksel olarak kuvvetli ilişki bulunmuştur (p<0,05). Hastaların oralden aldıkları kıvam modifikasyonları yaşam kalitesi ve kaygı düzeylerinde farklılıklar yaratmıştır. Hastaların beslenme şekline ve oral yoldan aldığı kıvam derecesine göre malnütrisyon riski değerlendirildiğinde yarı katı modifikasyonun varlığı istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermiştir (p<0,05).Sonuç olarak disfajili hastalarda malnütrisyon riskinin ve kaygı düzeylerinin arttığı, yaşam kalitesinin olumsuz etkilendiği görülmüştür. Aynı zamanda hastaların beslenme şekillerinin ve oral yoldan aldıkları kıvam modifikasyonlarının malnütrisyon, yaşam kalitesi ve kaygı düzeylerini etkilediği gösterilmiştir. Bununla birlikte disfajide yaşam kalitesini artırmak için erken tarama ve çeşitli tedavi yöntemleri benimsenmeli, multidisipliner çalışma esas alınmalıdır. Malnütrisyonun önlenmesi ve tedavisinde diyetisyenlerin aktif şekilde rol alması önemlidir.The aim of this study was to determine the malnutrition status, quality of life, anxiety levels and nutritional status of hospitalized individuals with dysphagia. This study was conducted with 100 patients over 18 years of age who were hospitalized in Ankara Etlik City Hospital Physical Therapy and Rehabilitation Hospital between September 2024 and January 2025.Patients were classified according to their dietary pattern and the International Dysphagia Diet Standardization Initiative (IDDSI) diets they received orally. These diets were divided according to consistency modifications. All patients were administered a questionnaire form including general information, Nutritional Risk Screening (NRS-2002) to determine malnutrition status, SWAL-QOL questionnaire to determine swallowing-related quality of life, Swallowing Anxiety Scale (SAS) to determine swallowing anxiety, and 1-day (24-hours) food consumption records were taken to determine nutritional status. As a result of the study, 74% of the individuals had an NRS-2002 score of 3 and above and were at risk of malnutrition. Among patients with an NRS-2002 score of 3 and above, 58.1% were on oral nutritional supplements (ONS). When the patients were classified according to gender and age groups, the average daily energy, protein and carbohydrate recommended in the Turkish Dietary Guidelines (TÜBER) 2022 were adequately met. All patients met the daily recommended levels of fiber, omega-3, vitamin A and vitamin D inadequately.Among the sub-domains in the SWAL-QOL questionnaire, fatigue, social functioning, food selection, eating desire and eating duration were most affected, while frequency of symptoms, fear, mental health and burden were least affected. The diet of the patients affected the quality of life, and lower quality of life and higher swallowing anxiety were observed in non-oral feeders compared to oral feeders. A statistically strong negative correlation was found between swallowing anxiety and quality of life and SWAL-QOL subdomains in oral feeders (p<0.05). The consistency modifications that the patients received from oral nutrition created differences in quality of life and anxiety levels. When the risk of malnutrition was evaluated according to the patients' diet and the degree of oral consistency, the presence of semi-solid modification showed a statistically significant difference (p<0.05).In conclusion, it was observed that the risk of malnutrition and anxiety levels increased and quality of life was negatively affected in patients with dysphagia.. It has also been shown that patients' dietary patterns and oral consistency modifications affect malnutrition, quality of life and anxiety levels. However, early screening and various treatment methods should be adopted to improve the quality of life in dysphagia, and multidisciplinary work should be taken as basis. It is important that dietitians take an active role in the prevention and treatment of malnutrition
Examination of biochemical markers in rats injected with diabetes with streptozotocin and prediction of diabetes disease with artificial intelligence (machine learning) algorithms
No full textBu tez çalışmasında, deneysel olarak diyabet oluşturulan rat modellerinde biyokimyasal kan parametrelerine dayalı olarak yapay zekâ tabanlı teşhis sistemlerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, geleneksel diyabet belirteçlerine ek olarak yeni biyokimyasal parametrelerin ya da parametre kombinasyonlarının tanıdaki rolü incelenmiş ve bu doğrultuda özgün bir sınıflandırma yaklaşımı önerilmiştir. Çalışma, Necmettin Erbakan Üniversitesi Deneysel Tıp Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde, 22 adet Wistar albino rat kullanılarak gerçekleştirilmiş; diyabet modeli, 3 gün arayla uygulanan 40 mg/kg dozundaki streptozotosin ile deri altı enjeksiyon yoluyla diyabet modeli oluşturulmuştur. 52. günün sonunda serum glikoz, HbA1c, karaciğer enzimleri, vitamin D, mineraller ve lipit profili dâhil olmak üzere toplam 22 biyokimyasal parametre ölçülmüştür. Çalışma sonuçlarına göre, STZ uygulanan diyabet grubunda serum ALP, ALT, AST, bilirubin, demir, fruktozamin, glikoz, HDL, kalsiyum, kreatinin, magnezyum, resistin, total kolesterol, trigliserit, üre ve HbA1c düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı şekilde yüksek (p<0,05); albümin, PTH, total protein ve vitamin D düzeyleri ise anlamlı şekilde düşük (p<0,05) bulunmuştur. ANOVA F-istatistiğine göre HbA1c, fruktozamin ve glikoz sınıflandırmada en etkili değişkenler olarak belirlenmiştir. T-testi sonuçları fosfor ve çinko parametrelerinin düşük etkisini ortaya koymuştur. Lojistik regresyon analizinde ise ALP, demir, fruktozamin, glikoz ve vitamin D öne çıkmıştır. Yapılan deneysel çalışmalar, makine öğrenmesi algoritmalarının bu tezde kullanılan veri kümesiyle diyabeti %100 doğrulukla sınıflandırabildiğini göstermiştir. Sınıflandırma işlemi için HbA1c, glikoz ve fruktozaminin yanı sıra ALP, demir ve vitamin D parametrelerinin birlikteliği de önemli bulunmuştur. Fruktozamin ve glikozun her iki regresyon analizinde de belirgin şekilde öne çıkması, bu parametrelerin güçlü biyobelirteçler olduğunun doğrulandığını ve elde edilen bulguların literatürle uyumlu olduğunu göstermektedir. SMOTE yöntemiyle veri kümesi artırılmış, özellik seçimi sonrası karar ağaçları, Naive Bayes, k-NN ve yapay sinir ağı algoritmaları ile %100 doğruluk elde edilmiştir. Sonuçlar, yalnızca klasik glikoz parametrelerine değil, karaciğer fonksiyon testleri, mineral ve vitamin düzeyleri gibi parametrelere dayalı çok boyutlu bir yaklaşımın da diyabet tanısında etkili olduğunu göstermektedir. Bu çalışma, biyokimyasal belirteçlerin çok değişkenli analizlerle yorumlandığı, makine öğrenmesi algoritmalarıyla entegre edilen ilk yaklaşımlardan biri olması açısından literatüre özgün bir katkı sunmakta ve yapay zekâ destekli tanı sistemlerinin deneysel biyomedikal uygulamalardaki potansiyelini ortaya koymaktadır.This thesis aims to develop artificial intelligence-based diagnostic systems based on biochemical blood parameters in experimentally induced diabetes rat models. In the study, the role of new biochemical parameters or parameter combinations in diagnosis was examined in addition to traditional diabetes markers and a unique classification approach was proposed in this direction. The study was conducted at Necmettin Erbakan University Experimental Medicine Research and Application Center using 22 Wistar albino rats; the diabetes model was created by subcutaneous injection with streptozotocin at a dose of 40 mg/kg administered at 3-day intervals. At the end of the 52nd day, a total of 22 biochemical parameters were measured, including serum glucose, HbA1c, liver enzymes, vitamin D, minerals and lipid profile. According to the study results, in the STZ-applied diabetes group, serum ALP, ALT, AST, bilirubin, iron, fructosamine, glucose, HDL, calcium, creatinine, magnesium, resistin, total cholesterol, triglyceride, urea and HbA1c levels were significantly higher (p<0.05) than in the control group; albumin, PTH, total protein and vitamin D levels were significantly lower (p<0.05). According to the ANOVA F-statistic, HbA1c, fructosamine and glucose were determined as the most effective variables in classification. T-test results revealed a low effect of phosphorus and zinc parameters. In the logistic regression analysis, ALP, iron, fructosamine, glucose and vitamin D stood out. Experimental studies have shown that machine learning algorithms can classify diabetes with 100% accuracy with the dataset used in this thesis. In addition to HbA1c, glucose and fructosamine, the association of ALP, iron and vitamin D parameters was also found to be important for the classification process. The fact that fructosamine and glucose are prominent in both regression analyses shows that these parameters are confirmed to be strong biomarkers and the findings obtained are consistent with the literature. The dataset was increased with the SMOTE method, and 100% accuracy was achieved with decision trees, Naive Bayes, k-NN and artificial neural network algorithms after feature selection. The results show that a multidimensional approach based not only on classical glucose parameters but also on parameters such as liver function tests, mineral and vitamin levels is effective in diabetes diagnosis. This study makes an original contribution to the literature in terms of being one of the first approaches integrated with machine learning algorithms, where biochemical markers are interpreted with multivariate analyses, and reveals the potential of artificial intelligence-supported diagnostic systems in experimental biomedical applications.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 23212026 Proje numarası ile desteklenmiştir
In Vitro effects of antiviral activity and some cytokine levels of Ivermectin on cells infected with BCoV
No full textBovine coronavirus (BCoV), sığırlarda enterik ve solunum yolu hastalıklarına neden olan önemli bir viral etkendir. BCoV'nin çeşitli hayvan hastalıklarına yol açması, insan coronavirusları ile yakın ilişkili olması nedeniyle hem sığır yetiştiricileri hem de araştırmacılar tarafından büyük ilgi görmektedir. Günümüzde BCoV enfeksiyonlarının kontrolü için etkili antiviral tedavi seçenekleri sınırlıdır. Bu çalışmada, İvermectin'in (IVM) BCoV ile enfekte Madin-Darby Bovine Kidney (MDBK) hücrelerindeki antiviral aktivitesi ve Tümör nekrozis faktör-α (TNF-α), Interferon Regulatory Factor 3 (IRF-3), interferon- γ (IFN-γ), Nuclear Factor kappa β (NF-Kβ), interlökin-1β (IL-1β), interlökin-10 (IL-10), interferon-β (IFN-β) ve interlökin-8 (IL-8) gibi sitokinler üzerindeki immünmodülatör etkilerinin in vitro olarak değerlendirilmesi amaçlandı. Ayrıca, elde edilen veriler doğrultusunda, hücre kontrol (HK), virus kontrol (VK), madde kontrol (MK), IVM+BCoV gibi gruplar arasında gen ekspresyon seviyelerinin karşılaştırmalı analizi yapılarak, hücre hatlarında salınan ve inhibe olan sitokinlerin işlevsel rollerinin ortaya konulması hedeflendi. Bu bağlamda, öncelikle sitotoksik olmayan IVM konsantrasyonunun (5 µM) BCoV'un hücreye tutunma ve replikasyon aşamalarındaki antiviral etkinliği, titrasyon testi kullanılarak değerlendirildi. Bununla birlikte, IVM'nin BCoV ile enfekte hücrelerde yukarıda belirtilen sitokin seviyeleri üzerindeki immünmodülatör etkileri, real-time quantitative Polymerase Chain Reaction (Real time-qPCR) kullanılarak 2-ΔΔCt yöntemi ile incelendi. Bu araştırmada IVM'nin BCoV replikasyonunu ortalama %95,6 oranında inhibe ettiği ve proinflamatuar sitokinlerden özellikle IL-8 ve IL-1β'yı düzenleyerek bağışıklık yanıt üzerine etki gösterebileceği ortaya kondu. Çalışılan tüm grupların hücresel gen ekspresyon düzeylerindeki kat değişimleri zamana ve kıyaslandığı gruba bağlı olarak oldukça farklılık gösterdi. Sonuç olarak, bu çalışmanın, gelecekte yapılması planlanan invivo ve klinik çalışmalara temel oluşturabileceği ve BCoV enfeksiyonlarına yönelik tedavi yöntemlerine antiviral ve/veya immünmodülatör olarak katkı sağlayabileceği ifade edilebilir.Bovine coronavirus (BCoV) is a significant viral pathogen responsible for enteric and respiratory diseases in cattle. Due to its association with various animal diseases and its close relation to human coronaviruses, BCoV has attracted considerable attention from both cattle producers and researchers. Currently, effective antiviral treatment options for controlling BCoV infections are limited. This study aimed to evaluate the antiviral activity of Ivermectin (IVM) against BCoV-infected Madin-Darby Bovine Kidney (MDBK) cells, as well as its immunomodulatory effects on cytokines including Tumor Necrosis Factor-α (TNF-α), Interferon Regulatory Factor 3 (IRF-3), Interferon-γ (IFN-γ), Nuclear Factor kappa B (NF-κB), Interleukin-1β (IL-1β), Interleukin-10 (IL-10), Interferon-β (IFN-β), and Interleukin-8 (IL-8) in vitro. Additionally, based on the obtained data, comparative analyses of gene expression levels among experimental groups—cell control (CC), virus control (VC), substance control (SC), and IVM+BCoV—were conducted to elucidate the functional roles of cytokines secreted or inhibited in the cell lines. Initially, the antiviral efficacy of a non-cytotoxic concentration of IVM (5 µM) against BCoV attachment and replication stages was assessed via titration assays. Furthermore, the immunomodulatory effects of IVM on the aforementioned cytokine levels in BCoV-infected cells were examined using real-time quantitative Polymerase Chain Reaction (real-time qPCR) employing the 2^-ΔΔCt method. In this study, Ivermectin (IVM) was found to inhibit Bovine Coronavirus (BCoV) replication by an average of 95.6% and to modulate the immune response, particularly by regulating the proinflammatory cytokines IL-8 and IL-1β. The fold changes in cellular gene expression levels varied considerably among all experimental groups depending on both the time points and the comparison groups. Overall, the findings suggest that this study may serve as a foundation for future in vivo and clinical research, and that IVM could potentially contribute to the development of therapeutic strategies against BCoV infections as an antiviral and/or immunomodulatory agent.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 22212035 proje numarası ile desteklenmiştir
Investigation of skin whitening and antioxidant effects of endemic Ferulago platycarpa Boiss. & Balansa and Ferulago pachyloba (Fenzl) Boiss. in Turkey and determination of total phenol and flavonoit content
No full textDünya çapında yaygın kullanıma sahip olan Ferulago W. Koch cinsi, birçok bioaktif fitokimyasal içeren ve yaklaşık 50 taksonla temsil edilen bir cinstir. Türkiye'de 35 taksonu bulunur ve bunların 18'i endemiktir. Ferulago türleri Türkiye'nin farklı bölgelerinde ′′çakşırotu′′, ′′ çağşır′′, ′′asaotu′′ gibi adlarla bilinir. Ferulago türlerinin taşıdığı en yaygın metabolitler kumarinlerdir ve kumarinler çok önemli fizyolojik aktivitelere sahiptir. Halk ilacı olarak kullanımları sedatif, tonik, hazmı kolaylaştırıcı ve afrodizyak gibi etkilerle olup, aynı zamanda baş ağrısında, ülserde, hemoroitte, yılan ısırmasında, bağırsak kurdunda ve dalak şikayetlerinde de kullanılarlar. Bu araştırmada, F. pachyloba (Fenzl) Boiss. (endemik) ve F. platycarpa Boiss. & Bal. (endemik) türlerinin etanol ve hekzan ekstrelerinin kimyasal bileşimleri ve biyolojik aktiviteleri araştırılacaktır. Bu ekstrelerin 2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH) süpürme yöntemi, 2,2'-azinobis-3-etilbenzotiozolin-6-sülfonik asit (ABTS) radikal süpürücü yöntem, toplam fenol ve flavanoit konsantrasyonu metotları ve metal bağlayıcı aktiviteleriyle non-enzimatik antioksidan aktiviteleri ve Tirozinaz enzim inhibisyon aktiviteleri spektrofotometrik olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma ile, Türkiye'de yetişen sözü edilen Ferulago türleri üzerinde yapılmış araştırma eksikliği giderilmiş olacaktır.The genus Ferulago W. Koch, which is widely distributed and utilized around the world, comprises numerous bioactive phytochemicals and is represented by approximately 50 taxa globally. In Turkey, this genus includes 35 taxa, among which 18 are endemic species. Ferulago species are recognized by various local names in different regions of Turkey, notably referred to as "çakşırotu," "çağşır," and "asaotu." The predominant metabolites found within Ferulago species are coumarins, which possess significant physiological activities. These species have been traditionally employed in folk medicine due to their sedative, tonic, digestive, and aphrodisiac properties. Additionally, they are utilized in the management of various ailments such as headaches, ulcers, hemorrhoids, snake bites, intestinal worms, and spleen-related disorders. In the present research, ethanol and hexane extracts obtained from two endemic species, namely Ferulago pachyloba (Fenzl) Boiss. and Ferulago platycarpa Boiss. & Bal., will be examined in terms of their chemical compositions and biological activities. The antioxidant potentials of these extracts will be spectrophotometrically assessed through several well-established analytical methods including the 2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) scavenging assay, the 2,2'-azinobis-3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonic acid (ABTS) radical scavenging assay, total phenolic content determination, total flavonoit concentration measurement, and metal-chelating activity. Furthermore, the tyrosinase enzyme inhibitory activities of the extracts will also be investigated using spectrophotometric approaches. Through this study, existing gaps in research pertaining specifically to the mentioned Ferulago species endemic to Turkey will be addressed, thereby contributing substantial data regarding their phytochemical profiles and biological functionalities.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 24202049 Proje numarası ile desteklenmiştir
Renewable energy powered sustainable campus design for net zero emission target: GNAT case
No full textGünümüzde iklim değişikliği ve küresel ısınma, doğal ekosistemleri tehdit eden en büyük çevresel sorunlar arasında yer almakta ve fosil yakıtların yoğun kullanımına bağlı olarak hızla artan sera gazı emisyonları küresel sıcaklıkların yükselmesine neden olmaktadır. Bu çerçevede, yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmek, sürdürülebilir ve çevre dostu bir enerji stratejisi olarak öne çıkmaktadır. Güneş, rüzgar, biyokütle ve hidroelektrik gibi yenilenebilir kaynaklardan elde edilen enerji, karbon salımını azaltmakla kalmayıp, tükenmez özellikleri ve düşük işletme maliyetleri ile uzun vadede iklim değişikliğiyle mücadelede en etkin çözümlerden biri olarak değerlendirilmektedir. Dolayısıyla, yenilenebilir enerji sistemlerine geçiş ve bu sistemlerin kamu yapılarında uygulanması, net sıfır emisyon hedeflerine ulaşmada kritik bir rol oynamaktadır. Ankara, Türkiye' nin başkenti olarak birçok kamu binasına ev sahipliği yapmakta ve merkezi konumu sayesinde yenilenebilir enerji sistemlerinin uygulanabilirliği açısından stratejik bir avantaj sunmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Yerleşkesi' nde gerçekleştirilecek olan yenilenebilir enerji destekli sürdürülebilir kampüs tasarımı, kurumun enerji ihtiyacını çevre dostu kaynaklardan karşılamayı amaçlayarak karbon salımını azaltmayı hedeflemektedir. Aynı zamanda, hem ulusal düzeyde iklim değişikliğiyle mücadelede hem de kamu binalarında sürdürülebilir enerji yönetiminin teşvik edilmesi açısından örnek bir çalışma olarak değerlendirilmektedir. Tez kapsamında, TBMM yerleşkesinde sıfır enerjili kampüs hedefi doğrultusunda çok sayıda yenilenebilir enerji bileşeninin entegrasyonu sağlanmış; fotovoltaik (PV) sistemler, günısı sistemleri, elektrikli araç şarj istasyonları, yağmur suyu hasadı, gri su geri kazanımı, sıfır atık projesi, geri dönüşüm sistemleri ve bina otomasyon sistemi teknolojileri bir araya getirilmiştir. Bu çalışmada yalnızca enerji üretim kapasiteleri incelenmemiş; ayrıca enerji verimliliği, karbon ayak izi azaltımı ve ISO 50001 enerji yönetim standardı doğrultusunda alınan önlemler gibi çevresel etkiler de değerlendirilmiştir. Çalışmanın özgün yönlerinden biri, TBMM yerleşkesi içerisinde 9,8 kWp kurulu güce sahip PV sisteminin kurularak gerçek zamanlı veri analizleri yapılması ve bu sayede daha büyük ölçekli bir sistemin fizibilitesinin doğrulanmasıdır. Elde edilen gerçek veriler, sistemin ekonomik ve teknik etkinliğini gösteren güvenilir analizler sağlamaktadır. Çalışmanın bu metodolojik yeniliği, literatürdeki diğer kamu binalarında yürütülen sürdürülebilirlik projelerine kıyasla, geniş ölçekli yenilenebilir enerji sistemlerinin entegrasyonu ve verimliliklerinin önceden doğrulanması bakımından önemli bir üstünlük sağlamaktadır. Ayrıca, bu araştırmada karbon ayak izi analizlerinin periyodik olarak yapılması ve web tabanlı bir yazılım ile sürekli analiz edilmesi, literatürdeki çalışmaların yüzeysel veya sınırlı analizlerinin ötesine geçmektedir. Bu doğrultuda, TBMM yerleşkesindeki entegre enerji yönetimi modeli, yalnızca enerji verimliliği açısından değil, karbon emisyonlarının azaltılması yönünde de sürekli bir takip ve iyileştirme süreci sağlamaktadır. Bu tez çalışmasının sonucu, TBMM Yerleşkesi' nde net sıfır emisyon hedefi doğrultusunda yenilenebilir enerji destekli bir kampüs modelinin uygulanabilirliğini ortaya koymuştur. Çalışmada, 10,41 MWp/8,68 MWe güce sahip bir PV sistem tasarlanmış, yıllık 16.348 MWh elektrik üretimi ile yerleşkenin yaklaşık sıfır enerji tüketimli bir statüye ulaşabileceği tespit edilmiştir.Ayrıca, çalışma kapsamında yer alan günısı sistemleri, yağmur suyu hasadı, gri su geri kazanımı ve elektrikli araç şarj istasyonları gibi sürdürülebilirlik uygulamalarının enerji tüketimini ve karbon salımını önemli ölçüde azaltma potansiyeline sahip olduğu değerlendirilmiştir. Ekonomik analizler sonucunda, yerleşkede üretilen enerjinin öztüketimde kullanılması ve fazlasının şebekeye satılması senaryosunun en avantajlı seçenek olduğu tespit edilmiştir. Bu senaryoda, sistemin geri ödeme süresinin dört yıl olduğu hesaplanmış ve enerji bağımsızlığına katkı sağlarken ekonomik fayda da sunduğu ortaya konulmuştur. Bu çalışma, uygulanan yenilikçi enerji yönetimi modelleriyle literatürdeki benzer çalışmalardan farklılaşarak ulusal ve uluslararası düzeyde sürdürülebilir kamu binaları için örnek teşkil eden bir model geliştirmiştir.Today, climate change and global warming are among the most significant environmental issues threatening natural ecosystems. The rapid increase in greenhouse gas emissions due to the intensive use of fossil fuels has led to rising global temperatures. In this context, transitioning to renewable energy sources stands out as a sustainable and environmentally friendly energy strategy. Energy derived from renewable sources such as solar, wind, biomass, and hydroelectricity not only reduces carbon emissions but also, due to its inexhaustible nature and low operating costs, is considered one of the most effective long-term solutions in combating climate change. Therefore, transitioning to renewable energy systems and implementing them in public structures plays a critical role in achieving net-zero emission targets. Ankara, as the capital of Turkey, hosts numerous public buildings and offers a strategic advantage for the implementation of renewable energy systems due to its central location. In this context, the design of a renewable energy-supported sustainable campus at the Grand National Assembly of Turkey (GNAT) aims to meet the institution's energy needs from environmentally friendly sources while targeting a reduction in carbon emissions. At the same time, it is considered an exemplary initiative both in combating climate change at the national level and in promoting sustainable energy management in public buildings. As part of the thesis, the integration of various renewable energy components was achieved at the GNAT campus to meet the goal of a zero-energy campus. Photovoltaic (PV) systems, solar water heating systems, electric vehicle charging stations, rainwater harvesting, greywater recycling, a zero-waste project, recycling systems, and building automation technologies were combined. This study not only analyzed energy production capacities but also evaluated environmental impacts such as energy efficiency, carbon footprint reduction, and measures aligned with the ISO 50001 energy management standard. One of the original aspects of the study is the installation of a 9.8 kWp PV system within the GNAT campus to conduct real-time data analyses, thereby verifying the feasibility of a larger-scale system. The real data obtained provides reliable analyses demonstrating the system's economic and technical efficiency. This methodological innovation offers a significant advantage over other sustainability projects conducted in public buildings in the literature, as it pre-verifies the integration and efficiency of large-scale renewable energy systems. Furthermore, this research goes beyond the superficial or limited analyses often found in the literature by conducting periodic carbon footprint analyses and continuously monitoring them via web based software. In this respect, the integrated energy management model at the GNAT campus not only ensures energy efficiency but also facilitates a continuous process of monitoring and improvement in reducing carbon emissions. The results of this thesis demonstrate the feasibility of a renewable energy-supported campus model aimed at achieving net-zero emissions at the GNAT campus. In the study, a PV system with a capacity of 10.41 MWp/8.68 MWe was designed, and it was determined that the campus could achieve nearly zero energy consumption status with an annual electricity generation of 16,348 MWh. Additionally, sustainability practices such as solar water heating systems, rainwater harvesting, greywater recycling, and electric vehicle charging stations included in the study were evaluated as having significant potential to reduce energy consumption and carbon emissions. Economic analyses revealed that using the energy produced on campus for self-consumption and selling the surplus to the grid is the most advantageous scenario. In this scenario, the payback period of the system was calculated to be four years, demonstrating not only its contribution to energy independence but also its economic benefits. This study distinguishes itself from similar research in the literature through the innovative energy management models it employs, developing a model that serves as an example for sustainable public buildings at both national and international levels
Investigation of the mechanical properties of nanosilica-reinforced glass composite sandwich structures with 3d printed lattice cores
No full textKompozit malzemeler, hafiflik, yüksek dayanım ve tasarım esnekliği gibi avantajları sayesinde mühendislik alanlarında yaygın kullanım alanı bulmaktadır. Özellikle üç boyutlu yazıcı teknolojileri ile karmaşık iç yapılara sahip hafif ve dayanıklı yapılar üretmek mümkün hâle gelmiştir. Petek yapılar, bu kapsamda mekanik performansı artırmak için sıkça tercih edilmektedir. Ayrıca nano boyuttaki katkı malzemeleri, polimer matrislerin özelliklerini iyileştirmede önemli rol oynamaktadır. Bu tez çalışmasında, piramit formlu petek yapıya sahip iki PLA plakanın, nanosilika katkılı epoksi ve cam elyaf ile takviye edilerek kompozit bir yapı hâline getirilmesi amaçlanmıştır. Üç boyutlu yazıcı ile üretilen PLA plakalar, nanosilika ile güçlendirilmiş epoksi reçineye batırılan cam elyaf takviyesiyle el yatırma yöntemi kullanılarak kaplanmıştır. Alt ve üst plaka birleştirilmiş ve dış yüzey tamamen kompozit katman ile sarılmıştır. Bu yapı üzerinde basma ve eğilme gibi mekanik testler gerçekleştirilmiş, piramit geometrisinin ve nano katkının mekanik özellikler üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, bu tür hibrit yapıların mühendislik uygulamaları için önemli avantajlar sunduğunu göstermektedir.Composite materials are widely used in various engineering fields due to their advantages such as lightness, high strength, and design flexibility. Especially with the advancement of three-dimensional (3D) printing technologies, it has become possible to manufacture lightweight and durable structures with complex internal geometries. Honeycomb structures are frequently preferred in this context to enhance mechanical performance. In addition, nanoscale additives play a significant role in improving the properties of polymer matrices. In this thesis study, it is aimed to produce a composite structure by reinforcing two PLA plates, each designed with a pyramidal honeycomb geometry, using nanosilica-modified epoxy and glass fiber. The PLA plates were fabricated using a 3D printer and subsequently covered with glass fiber impregnated with nanosilica-enhanced epoxy resin via the hand lay-up method. The two plates were assembled, and the outer surface was entirely enveloped with the composite layer. Mechanical tests such as compression and bending tests were conducted on the produced structure, and the effects of both pyramidal geometry and nano reinforcement on mechanical properties were evaluated. The results demonstrated that such hybrid structures offer significant advantages for engineering applications