Selçuk Üniversitesi Kütüphanesi
Not a member yet
53909 research outputs found
Sort by
Investigation of attitudes towards birth attendance, prenatal paternal attachment levels and dyadic adjustment in father candidates who attended and did not attended pregnancy school; A randomized controlled trial
No full textBu çalışma, gebe okuluna katılan ve katılmayan baba adaylarında doğuma katılmaya yönelik tutumlarının, prenatal baba bağlanma düzeylerinin ve çift uyumlarının incelenmesi amacıyla randomize kontrollü çalışma türünde yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, 06 Kasım 2023 – 06 Kasım 2024 tarihleri arasında Ankara Etlik Şehir Hastanesi gebe okulu ve gebe polikliniklerine başvuran 152 gebenin eşleri oluşturmuştur. Veriler; kişisel bilgi formu, Doğuma Katılmaya Yönelik Tutum Ölçeği (DKYTÖ), Doğum Öncesi Baba Bağlanma Ölçeği (DÖBBÖ) ve Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği (YÇUÖ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare testi, Fisher's Exact testi, bağımsız gruplarda independent simple t-testi kullanılmıştır. İzlem ölçümlerinde paired sample t testi kullanılmıştır. Çalışmaya katılan baba adaylarının yaş ortalaması 29,65±4,05, eşlerinin yaş ortalaması 26,93±3,98, evlilik süresi ortalaması 2,59±1,98 ve gebelik haftası ortalaması 28,46±5,46'ydı. Çalışmada müdahale ve kontrol grupları arasında ilk izlemde DKYTÖ olumsuz duygular alt boyutu arasında anlamlı fark vardı (p=0,016). Müdahale grubunun olumsuz duygular alt boyut puanı, kontrol grubundan anlamlı düzeyde yüksekti. Çalışmada müdahale ve kontrol grupları arasında ikinci izlem DKYTÖ toplam puanı (p=0,011) ve olumsuz duygular alt boyutu toplam puanı arasında (p<0,001) anlamlı fark vardı. Müdahale grubunun ikinci izlem DKYTÖ toplam puanı ve olumsuz duygular alt boyutu toplam puanı kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksekti. Çalışmada müdahale ve kontrol grupları arasında üçüncü izlem DKYTÖ toplam puanı (p<0,001), olumsuz duygular (p<0,001), ve eylemler alt boyutu toplam puanı arasında (p=0,003) anlamlı fark vardı. Müdahale grubunun üçüncü izlem DKYTÖ toplam puanı, olumsuz duygular ve eylemler alt boyutu toplam puanı kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksekti. Çalışmada müdahale ve kontrol grubunun, DÖBBÖ toplam puan ile bağlanmaya harcanan zaman ve bağlanmanın niteliği alt boyutları arasında birinci, ikinci ve üçüncü izlemlerde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Çalışmada müdahale ve kontrol grubunun, YÇUÖ toplam puan ile doyum, uzlaşım ve görüş birliği alt boyutları arasında birinci, ikinci ve üçüncü izlemlerde istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Çalışmanın sonucunda gebe okuluna katılan baba adaylarının doğuma katılmaya yönelik tutumları olumsuz olarak saptanmış, prenatal baba bağlanma düzeyi ve çift uyumunda herhangi bir fark gözlemlenmemiştir. Bu noktada gebe okulu program içeriğinin güçlendirilmesi, baba adaylarına yönelik eğitimlerin çok yönlü planlanması sağlanmalıdır.This study was conducted as a randomized controlled trial to examine the attitudes of fathersto-be towards attending birth, prenatal father attachment levels and couple adjustment in those who attended and did not attend pregnancy school. The sample of the study consisted of the spouses of 152 pregnant women who applied to Ankara Etlik City Hospital pregnancy school and pregnancy polyclinics between November 06, 2023 and November 06, 2024. Data were collected using a personal information form, Attitude Scale Towards Birth Attendance (ATPA), Prenatal Father Attachment Scale (PPAAS) and Revised Dyadic Adjustment Scale (READ). Chi-square test, Fisher's Exact test and independent simple t-test were used in the analysis of data. Paired sample t test was used in the follow-up measurements. The mean age of the father candidates participating in the study was 29.65±4.05, the mean age of their spouses was 26.93±3.98, the mean duration of marriage was 2.59±1.98 and the mean week of pregnancy was 28.46±5.46. There was a significant difference in the negative emotions subdimension of the DKYTS between the intervention and control groups at the first follow-up (p=0.016). The negative emotions sub-dimension score of the intervention group was significantly higher than the control group. There was a significant difference in the second follow-up DKYTS total score (p=0.011) and the negative emotions sub-dimension total score (p<0.001) between the intervention and control groups. The second follow-up DKYTS total score and the negative emotions sub-dimension total score of the intervention group were significantly higher than the control group. In the study, there was a significant difference between the intervention and control groups in the third follow-up DKYTS total score (p<0.001), negative emotions (p<0.001), and actions sub-dimension total score (p=0.003). The intervention group's third follow-up DKYTS total score, negative emotions and actions sub-dimension total score were significantly higher than the control group. In the study, there was no statistically significant difference between the intervention and control groups' DKYTS total score and the time spent on attachment and the quality of attachment sub-dimensions in the first, second and third follow-ups (p>0.05 There was no statistically significant difference between the intervention and control groups in terms of the total score of the CAS and the satisfaction, agreement and consensus sub-dimensions at the first, second and third follow-ups (p>0.05). As a result of the study, the attitudes of fathers-to-be who attended the pregnancy school towards attending the birth were determined to be negative, and no difference was observed in the level of prenatal father attachment and couple harmony. At this point, the content of the pregnancy school program should be strengthened and multi-faceted planning of trainings for fathers-to-be should be ensured
Examining the effectiveness of the digital parenting education program applied to mothers with preschool children (48-72 months old)
No full textBu araştırmanın amacı; okul öncesi dönemde çocuğu (48-72 ay) bulunan annelere yönelik geliştirilen Dijital Ebeveynlik Eğitim Programı'nın, annelerin dijital ebeveynlik farkındalık ve ebeveyn medya aracılığı düzeylerine; çocuklarının ise problemli medya kullanımı ve medya okuryazarlık düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmada, gerçek deneme modellerinden ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2023-2024 eğitim öğretim yılında, Karaman il merkezinde bulunan, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı iki bağımsız anaokulunda öğrenim gören 48-72 aylık çocuklar ve anneleri oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında 32'si deney 32'si kontrol grubunda yer alan toplam 64 anne ve çocukları ile çalışılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, "Dijital Ebeveynlik Farkındalık Ölçeği", "Erken Çocukluk Ebeveyn Medya Aracılık Ölçeği", "Problemli Medya Kullanım Ölçeği (Uzun Form)", "Medya Okuryazarlık Ölçeği Çocuk Formu", ayrıca anneler ve çocuklarının demografik bilgileri ile dijital cihazları kullanım alışkanlıklarını belirlemek için araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Dijital Ebeveynlik Eğitim Programı, araştırmacı tarafından deney grubundaki annelere haftada iki gün olmak üzere yedi hafta boyunca uygulanarak tamamlanmıştır. 14 oturumdan oluşan programın, içeriklerine göre 8 oturumu yüz yüze, 6 oturumu ise Google Meet üzerinden çevrim içi olarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde, gruplar arası farkların belirlenmesinde Ki-Kare testleri ve Bağımsız Örneklem t-Testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Bağımlı Örneklem t-Testi ve Tekrarlı Ölçümler için ANOVA testi kullanılmış; anlamlı bulunan farkların çoklu karşılaştırmaları Bonferroni testi ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda, Dijital Ebeveynlik Eğitim Programı uygulamaları sonrasında, deney grubunda yer alan annelerin dijital ebeveynlik farkındalığının arttığı, deney grubunda yer alan annelerin çocuklarının ise problemli medya kullanımları azalırken medya okuryazarlık düzeylerinin arttığı görülmüştür. Ebeveyn medya aracılığı açısından ise, deney ve kontrol grupları karşılaştırıldığında son test puan ortalamaları açısından yalnızca aktif sınırlayıcı alt boyutunda deney grubu lehine anlamlı farklılık saptanırken; deney grubunun kendi içindeki ön test son test puan ortalaması karşılaştırmasında aktif destekleyici, aktif sınırlayıcı alt boyutlarında anlamlı farklılık saptanmıştır. Ayrıca tüm ölçeklerde, deney grubunun son test-izleme testi puan ortalamaları arasında anlamlı düzeyde farklılaşma olmadığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, Dijital Ebeveynlik Eğitim Programı'nın deney grubundaki annelerin dijital ebeveynlik farkındalığını artırmada, çocuklarının problemli medya kullanımını azaltmada ve medya okuryazarlığını geliştirmede etkili olduğu, ebeveyn medya arabuluculuk becerileri üzerinde ise kısmen etkili olduğu sonucuna varılmıştır.The aim of this study is to examine the effects of the Digital Parenting Education Program, developed for mothers with preschool children (48–72 months), on mothers' digital parenting awareness and parental media mediation levels, as well as on their children's problematic media use and media literacy levels. The study employed a pretest-posttest control group design, which is one of the true experimental models. The study included 64 mothers and their 48–72-month-old children enrolled in two public preschools in Karaman during 2023–2024, with 32 in the experimental and 32 in the control group. As data collection tools in the study, the "Digital Parenting Awareness Scale", "Early Childhood Parent Media Mediation Scale", "Problematic Media Use Scale (Long Form)", "Media Literacy Scale Child Form", and the "Personal Information Form" prepared by the researcher to determine the demographic information of mothers and their children and their habits of using digital devices were used. The researcher implemented the Digital Parenting Education Program for the experimental group mothers twice a week for seven weeks. Of the 14 sessions, 8 were face-to-face, and 6 were online via Google Meet. Chi-square and Independent Samples t-tests examined between-group differences, while Paired Samples t-tests and Repeated Measures ANOVA assessed within-group changes, with Bonferroni tests for multiple comparisons. The results showed that after the program, mothers' digital parenting awareness increased, their children's problematic media use decreased, and media literacy improved. Between groups, a significant difference favoring the experimental group appeared only in the active restrictive sub-dimension. Within the experimental group, significant improvements were found in active supportive, active restrictive sub-dimensions, and total scores from pretest to posttest. In addition, it was determined that there was no significant difference between the post-test and follow-up test score averages of the experimental group in all scales. Based on the findings, it was concluded that the Digital Parenting Education Program was effective in increasing the digital parenting awareness of mothers in the experimental group, reducing their children's problematic media use, and improving their media literacy, while it was partially effective in enhancing parental media mediation skills.Bu araştırma Selçuk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinatörlüğü tarafından 24212020 Proje numarası ile desteklenmiştir
Estimate standard production times in part production using the resin transfer molding method
No full textKapasite ve verimlilik analizlerinin sağlıklı bir şekilde gerçekleştirilebilmesi ve kabul edilen standartlardan meydana gelen sapmaların tespit edilebilmesi için öncelikle üretim süreçlerine ilişkin standart yöntemlerin ve üretim sürelerinin doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Reçine Transfer Kalıplama (Resin Transfer Molding, RTM) yöntemiyle üretim yapan bir üretim istasyonunu ele alarak, üretim sürelerinin tahmin edilebilmesine yönelik matematiksel bir model geliştirilmiştir. Sunulan yöntem, üretim istasyonunun seçimine yönelik kriterleri ve mevcut sürecin analizlerini içermekte olup, modelleme sürecine dair detayları kapsamlı bir şekilde açıklamaktadır. Üretim süresini tahmin etmeye yönelik oluşturulan model, zaman etüdü yöntemi temel alınarak geliştirilmiş ve veri toplama aşamasında video kayıt tekniklerinden faydalanılmıştır. Toplanan görüntüler, video analiz yazılımları aracılığıyla detaylı şekilde incelenmiş ve üretim süreçlerini oluşturan standart faaliyetlerin süreleri belirlenmiştir. RTM tezgahlarında üretilen parçalar için tahmin edilen üretim süreleri, gözlemsel verilerden elde edilen standart süreler ile parça boyutlarının üretim süresi üzerindeki etkilerini değerlendiren istatistiksel yöntemler kullanılarak modellenmiştir. Modelin oluşturulmasının ardından, tahmin edilen üretim sürelerinin doğruluğu test edilerek güvenilirliği değerlendirilmiştir. Bu doğrulama sürecinde, farklı parçaların gerçekleşen üretim süreleri ile model tarafından tahmin edilen üretim süreleri karşılaştırılmış ve tahmin hataları hesaplanarak kontrol grafikleri yardımıyla analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, geliştirilen modelin yüksek doğruluk ve güvenilirlik sunduğunu ortaya koymuştur.For capacity and efficiency analyses to be conducted accurately and to identify deviations from accepted standards, it is essential to first determine the standard methods and production times related to manufacturing processes correctly. In this study, a manufacturing station utilizing the Resin Transfer Molding (RTM) method was examined, and a mathematical model was developed to estimate production times. The proposed method includes criteria for selecting the production station and analyses of the existing process, providing a comprehensive explanation of the modeling procedure. The model developed for estimating production time is based on the time study method, and video recording techniques were utilized during the data collection phase. The recorded footage was analyzed in detail using video analysis software, and the durations of standard activities constituting the production processes were determined. The estimated production times for parts manufactured in RTM machines were modeled using statistical methods that assess the effects of part dimensions on production time, along with standard times obtained from observational data. After constructing the model, the accuracy of the estimated production times was tested and its reliability was evaluated. During this validation process, the actual production times of different parts were compared with the production times predicted by the model, and estimation errors were calculated and analyzed using control charts. The findings obtained demonstrate that the developed model offers high accuracy and reliability
Examining the psychological resilience, divorce adaptation process and life satisfaction of youth adults parents going through a contested divorce
No full textBu araştırmanın amacı, çekişmeli boşanma sürecindeki genç yetişkin ebeveynlerin psikolojik dayanıklılık düzeylerini, boşanmaya uyum süreçlerini ve yaşam doyumlarını incelemek ve elde edilen bulgular doğrultusunda sosyal hizmet alanına yönelik öneriler geliştirmektir. Çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ekim 2024 ile Mayıs 2025 tarihleri arasındaki sekiz aylık zaman diliminde çekişmeli boşanma sürecinde bulunan ve araştırmaya katılmaya onay vermiş 18–29 yaş aralığındaki toplam 188 genç yetişkin ebeveyn oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde katılımcılardan demografik bilgiler alınmış; ayrıca Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Yaşam Doyum Ölçeği ve Boşanmaya Uyum Ölçeği-Kısa Formu uygulanmıştır. Veriler SPSS 30 paket programı aracılığıyla analiz edilmiş olup çözümleme sürecinde Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi, Pearson Korelasyon Analizi, Bağımsız Gruplar t Testi ve ANOVA Testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, psikolojik dayanıklılık düzeyi yüksek olan bireylerin boşanma sürecine daha sağlıklı uyum sağladıklarını ve yaşam doyumlarının daha yüksek olduğunu göstermektedir. Ayrıca psikolojik dayanıklılık, boşanmaya uyum ve yaşam doyumu değişkenleri ile yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve çalışma durumu gibi sosyodemografik faktörler arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma çekişmeli boşanma yaşayan genç yetişkin ebeveynlerin psikososyal süreçlerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamaktadır. Araştırma bulguları, bireylerin psikolojik dayanıklılıklarının güçlendirilmesinin boşanma sürecine uyumlarını kolaylaştıracağı ve yaşam doyumlarını artıracağı sonucunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, psikolojik danışmanlık hizmetlerinin geliştirilmesi ve sosyal destek mekanizmalarının güçlendirilmesine yönelik uygulayıcılara ve politika yapıcılara çeşitli öneriler sunulmuştur.The aim of this study is to examine the psychological resilience levels, divorce adjustment processes, and life satisfaction of young adult parents undergoing contentious divorce, and to develop recommendations for the field of social work based on the findings. The study was designed using the relational survey model, one of the quantitative research methods. The sample of the study consists of a total of 188 young adult parents, aged between 18 and 29, who were in the process of contested divorce between October 2024 and May 2025 and who provided consent to participate in the research. During the data collection process, demographic information was obtained from the participants, and the Psychological Resilience Scale for Adults, Life Satisfaction Scale, and Divorce Adjustment Scale-Short Form were administered. The data were analyzed using SPSS 30 software, and the analyses included Multiple Linear Regression Analysis, Pearson Correlation Analysis, Independent Samples t-Test, and ANOVA Tests. The findings revealed that individuals with higher levels of psychological resilience adapted more effectively to the divorce process and reported higher life satisfaction. Furthermore, significant relationships were identified between psychological resilience, divorce adjustment, and life satisfaction variables and sociodemographic factors such as age, gender, education, and employment status. In conclusion, this study contributes to a better understanding of the psychosocial processes of young adult parents experiencing contentious divorce. The findings indicate that strengthening individuals' psychological resilience facilitates their adjustment to divorce and enhances their life satisfaction. Accordingly, several recommendations were presented to practitioners and policymakers regarding the development of psychological counseling services and the strengthening of social support mechanisms
The effect of taxation on democracy: New evidence from Türkiye
No full textDemokrasi ve vergileme arasındaki ilişkiler çeşitli teoriler tarafından tartışılmakta ve ampirik olarak test edilmektedir. Bu bağlamda Türkiye'de vergileme ve demokrasi ilişkisinin incelenmesi önem taşımaktadır. Çalışma vergileme düzeyi, vergi yapısı ve vergi kategorilerinin demokrasi düzeyi üzerindeki etkisini Türkiye için incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada 1980-2021 yılları arasındaki yıllık veriler kullanılmıştır. Araştırma sorusuna yanıt bulabilmek için zaman serisi ekonometrisindeki standart regresyonlara göre çeşitli avantajlara sahip Ridge regresyon kullanılmıştır. Bu yöntem bağımsız değişkenler arasındaki çoklu doğrusallık riskinin de üstesinden gelebilmektedir. Bulguların doğruluk kontrolü makine öğrenmesi temeline dayanan Lasso regresyonla sağlamlaştırılmıştır. Bulgular Türkiye'de vergilendirme düzeyinin, doğrudan vergilerin, gelir, kar ve sermaye kazançları üzerinden alınan vergilerin ve mülkiyet üzerinden alınan vergilerin istatistiki olarak demokrasiyi pozitif yönde etkilediğini göstermektedir. Uluslararası ticaret vergileri ve mal ve hizmetler üzerinden alınan vergiler istatistiksel olarak demokrasi üzerinde negatif bir etkiye sahiptir. Doğrudan vergiler, gelir, kar ve sermaye kazançları ve mülkiyet üzerinden alınan vergilerin demokrasi üzerinde negatif bir etki yaratabileceğine dair bulgular da elde edilmiştir. Ayrıca dolaylı vergilerin demokrasiyi pozitif yönde etkileyebileceğine dair istatistiki bulgu elde edilmiştir. İstatistiki olarak vergileme düzeyinin, dolaylı vergilerin, doğrudan vergilerin ve diğer vergi değişkenlerinin demokrasiyle ilişkili olmadığı görülmüştür. Çalışmada doğrudan vergilerin, dolaylı vergilerin ve mülkiyet üzerinden alınan vergilerin demokrasiyle anlamlı olmaması, mülkiyet üzerinden alınan vergilerin ve gelir, kar ve sermaye kazançları üzerinden alınan vergilerin demokrasiyi negatif yönde etkilemesi çalışmanın literatürde alışılagelmiş bulgulardan farklılaşmasına neden olmuştur.The relations between democracy and taxation are discussed by various theories and have been tested empirically. In this context, it is important to examine the relationship between taxation and democracy in Turkey. The study aims to examine investigate the effects of taxation level, tax structure and tax categories on the level of democracy for Turkey. Annual data for the period covers 1980-2021 are employed in the study. Ridge regression, which has various advantages over standard regressions in time series econometrics, is used to find an answer to the research question. This method can also overcome the risk of multicollinearity between independent variables. The robustness check of the findings is strengthened with Lasso regression based on machine learning. The findings illustrate that the level of taxation, direct taxes, taxes on income, profit and capital gains and taxes on property in Turkey has a strong positive effect on democracy. International trade taxes and taxes on goods and services have a statistically negative effect on democracy. There are also findings that direct taxes, taxes on income, profits and capital gains and property can have a negative effect on democracy. Additionally, statistical evidence has been found suggesting that indirect taxes may have a positive impact on democracy. It has been observed that the level of taxation, indirect taxes, direct taxes, and other tax variables are not related to democracy statistically. The fact that direct taxes, indirect taxes and taxes on property are not meaningful with democracy, and taxes on property and taxes on income, profit and capital gains negatively affect democracy caused the study to differ from the usual findings in the literature
The effect of flipped learning model in accounting education on students' learning approaches, attitudes and academic achievement
No full textAmaç: Bu araştırma "muhasebe eğitiminde ters yüz öğrenme modeli (TYÖM)'nin öğrencilerin öğrenme yaklaşımları, tutumları ve akademik başarılarına etkisini" incelemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsam doğrultusunda Genel Muhasebe I (GMI) dersinin TYÖM ile yürütülmesinin öğrencilerin öğrenme yaklaşımları, tutumları ve akademik başarılarına etkisini belirlemek ve öğrencilerin modele ilişkin görüşlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma 2022-2023 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Ermenek Meslek Yüksekokulu'nda bulunan Sağlık Kurumları İşletmeciliği ve Sosyal Güvenlik programlarında yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu bu programların 1. sınıfında öğrenim görmekte olan ve kontrol grubunda 42, deney grubunda 40 olmak üzere toplam 82 ön lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma, karma yöntem çeşitlerinden açıklayıcı sıralı desen karma yöntem modelinde, ön test – son test eşdeğer olmayan gruplu yarı deneysel desende yapılmıştır. Araştırmada önce nicel veriler toplanmış, nicel veri sonuçlarını desteklemek amacıyla daha sonra nitel veriler toplanmıştır. Nicel verilerin toplanmasında GMI dersi ders konularından "dönem içi işlemler" konusunu kapsayan 19 maddeden oluşan "Genel Muhasebe I dersi akademik başarı testi", 16 maddeden oluşan "Muhasebe Dersi Öğrenme Yaklaşımları Ölçeği" ve 22 maddeden oluşan "Muhasebe Dersi Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. TYÖM ile ilgili öğrenci görüşlerine ilişkin nitel veriler, yarı yapılandırılmış öğrenci görüşme formu aracılığıyla elde edilmiştir. Araştırmada nitel verilerin analizinde içerik analizi ve betimsel analiz tekniğinden, nicel verilerin analizinde ise SPSS, faktor 10 ve Microsoft Excel programlarından yararlanılmıştır. Araştırmada akademik başarı testinin AFA kapsam, iç ve yapı geçerliği alınmış, deney ve kontrol gruplarına uygulanan başarı testi, öğrenme yaklaşımları ve tutum ölçeğinden elde edilen puanların grup içi ve gruplar arasında karşılaştırılmasında parametrik testler kullanılmıştır. Sonuç: TYÖM'nin muhasebe eğitiminde öğrencilerin öğrenme yaklaşımlarını ve muhasebe dersine yönelik tutumlarını olumlu yönde etkilediği, bununla birlikte akademik başarılarını artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. TYÖM'nin, geleneksel öğretim yöntemiyle karşılaştırıldığında, öğrencilerin öğrenme yaklaşımları, derse yönelik tutumları ve akademik başarıları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir iyileşme sağladığı belirlenmiştir.Purpose: This research aims to examine 'the effect of flipped learning model (FLM) on students' learning approaches, attitudes and academic achievement in accounting education'. In line with this scope, it was aimed to determine the effect of conducting the General Accounting I (GMI) course with FLM on students' learning approaches, attitudes and academic achievement and to determine students' views on the model. Method: The research was conducted in the Health Institutions Management and Social Security programmes at Karamanoğlu Mehmetbey University Ermenek Vocational School in the autumn semester of the 2022-2023 academic year. The study group of the research consists of a total of 82 associate degree students studying in the first year of these programs, 42 in the control group and 40 in the experimental group. The research was conducted in the quasi-experimental design with pre-test - post-test non-equivalent groups in the explanatory sequential design mixed method model, one of the mixed method types. In the research, quantitative data were collected first, and then qualitative data were collected to support the quantitative data results. In collecting quantitative data, the "General Accounting I course academic achievement test" consisting of 19 items covering the subject of "intra-term transactions" from the GMI course subjects, the "Accounting Course Learning Approaches Scale" consisting of 16 items and the "Accounting Course Attitude Scale" consisting of 22 items were used. Qualitative data on student opinions about FLM were obtained through a semi-structured student interview form. Content analysis and descriptive analysis techniques were used in the analysis of qualitative data, and SPSS, Factor 10 and Microsoft Excel programs were used in the analysis of quantitative data. In the study, EFA content, internal and construct validity of the academic achievement test was obtained, and parametric tests were used to compare the scores obtained from the achievement test, learning approaches and attitude scale applied to the experimental and control groups within and between the groups. Conclusion: It was concluded that FLM positively affects students' learning approaches and attitudes towards accounting course in accounting education and increases their academic achievement. When compared with the traditional teaching method, it was determined that FLM provided a statistically significant improvement in students' learning approaches, attitudes towards the course and academic achievement
Mistake in material conditions of reasons affecting the culpability or mistake in existence of reasons affecting the culpability and criminal liability
No full textÇalışmanın konusu "Kusurluluğu Etkileyen Nedenlerin Maddi Şartlarında veya Varlığında Hata ve Ceza Hukuku Sorumluluğu"dur. Kusurluluğu etkileyen nedenler, Türk Ceza Kanunu'nun "Ceza Sorumluluğunu Kaldıran veya Azaltan Haller" başlıklı 24 ile 34. Maddeleri arasında hukuka uygunluk nedenleri ve hata ile ilgili hükümler ile birlikte yer almaktadır. İlgili bölümde yer alan ve kusurluluğu etkileyen nedenler üst başlığında yer alan durumlardan bir kısmı kusur yeteneğini ortadan kaldırdığından kusurluluğu kaldıran neden, bir kısmı kusur yeteneğini ortadan kaldırmamakla birlikte, dış dünyada meydana gelen bazı koşullar nedeniyle kusur yeteneği kapsamında yer alan irade yeteneğinde azalma meydana getiren kusuru azaltan neden, bir kısmı ise, yine dış dünyada meydana gelen koşullar nedeniyle artık kişimim ilgili duruma göre hukuka uygun davranmasının kendisinden beklenemeyeceği sınıra kadar bir motivasyon baskısı altında olduğu kabul edilen mazeret nedenleridir. Bu çalışmada ilk olarak kusur kavram olarak açıklanmaya çalışılmış ve suç teorisindeki yeri, konuyla ilgili ileri sürülen görüşlere yer verilmek suretiyle belirlenmiştir. Devamında, hatanın sınıflandırılmasıyla ilgili tartışmalara yer verilmiş ve hata hususunun ana ayrım olarak kastı kaldıran hata ve kusurluluğu etkileyen hata olarak incelenmesi gerektiği belirtilmiştir. Son olarak Türk Ceza Kanunu'nda yer alan kusuru azaltan neden ile mazeret nedenlerinin maddi şartları tespit edilerek, bunlarda düşülen hatanın sonuçları açıklanmıştır. Çalışmada ilgili sorunlar tartışılırken kaynak Alman hukukundaki doktrin görüşleri ve yargı kararlarına yer verilmiştir.The subject of the study is "Mistake in the Material Conditions or Mistake in Existence of Reasons Affecting the Culpability and Criminal Liability". The reasons affecting the culpability are included between Articles 24 and 34 of the Turkish Criminal Code titled "Conditions that remove or reduce criminal responsibility" together with the provisions on the reasons for compliance with the law and mistake. Some of the situations included in the relevant section under the heading of reasons affecting culpability are reasons that remove culpability because they eliminate the ability to fault, some of them are reasons that reduce culpability that do not eliminate the ability to fault due to certain conditions in the outside world, and some of them are excuse reasons that are accepted to be under a motivational pressure up to the limit where the person can no longer be expected to act in accordance with the law according to the relevant situation due to the conditions in the outside world. In this study, firstly, the consept of culpability is tried to be explained and its place in the theory of crime is detemined by giving place to the views put forward on the subject. Subsequently, the discussions on the classification of the mistake are given and it is stated that the mistake in criminal law should be analysed as the mistake that removes the intent and the mistake that affects the culpability and the reasons for excuse in the Turkish Criminal Code are determined and the consequences of the mistake in these conditions are explained. While discussing the related problems in the study, the doctrinal opinions and judicial decisions in German law are included.Bu tez Alman Akademik Değişim Servisi (DAAD) tarafından doktora sırası araştırma burs programı kapsamında 01.10.2022-30.09.2023 tarihleri arasında 1 yıl süreyle desteklenmiştir
Investigation of biochemi̇cal activity potential of emodin-loaded mesoporous silica materials in human osteosarcoma cell line (SAOS-2)
No full textGünümüzde kemoterapötik ajanların hedefe yönelik ve kontrollü salımı, klasik tedavilerin yol açtığı sistemik toksisite ve sınırlı etkinlik gibi sorunların aşılmasında kritik öneme sahiptir. Bu bağlamda nanoteknoloji temelli ilaç taşıyıcı sistemler, özellikle kanser tedavisinde terapötik ajanların hedef hücrelere etkin biçimde ulaştırılması açısından güçlü bir potansiyel sunmaktadır. Mezo-gözenekli silika nanomalzemelerin (MSNM), geniş özgül yüzey alanı, düzenli ve ayarlanabilir gözenek mimarisi, yüksek biyouyumluluk ve kolay yüzey fonksiyonelleştirilebilirlikleri sayesinde ilaç taşıma uygulamalarında öne çıkmaktadır. Bu tez kapsamında, mezo-gözenekli silika sınıfının temsilcisi SBA-15 nanomalzemelerin sentezlenmiş ve yüzeyleri primer, sekonder ve tersiyer amin grupları ile fonksiyonelleştirilmiştir. Elde edilen yapılar SEM, TEM, FTIR, N₂ adsorpsiyon/desorpsiyon-BET özgül yüzey alanı ve BJH gözenek çapı dağılımı analizleri ile karakterize edilmiştir. Ardından, doğal kaynaklı bir antikanser ajan olan Emodin nanoparçacıklara yüklenmiş; yükleme verimi ile kontrollü salım profilleri nötr ve asidik pH koşullarında değerlendirilmiştir. SBA-15, fonksiyonelleştirilmiş türevleri, serbest Emodin ve Emodin yüklü nanoparçacıklar; insan osteosarkom hücre hattı (Saos-2) ve sağlıklı endotel hücre hattı (HUVEC) üzerinde 24, 48 ve 72 saat inkübasyon sürelerinde test edilmiştir. Biyolojik yanıt, hücre canlılığı (MTT), morfolojik gözlemler ve apoptotik yanıt göstergeleri üzerinden incelenmiştir. Yükleme verimi en yüksek düzeye primer amin ile fonksiyonelleştirilmiş formülasyonda ulaşmıştır. Salım deneylerinde, sekonder aminli formülasyon her iki pH koşulunda da görece daha yüksek salım sergilerken, saf SBA-15 en düşük salım profiline sahip olmuştur. Hücre kültürü çalışmalarında primer ve sekonder aminli formülasyonların Saos-2 hücrelerinde belirgin antiproliferatif etki oluşturduğu; tersiyer aminli formülasyonun ise daha kontrollü/dengeli bir toksisite profili sunduğu gözlenmiştir. HUVEC üzerinde tersiyer ve primer aminli formülasyonların daha düşük toksisite göstermesi dikkat çekicidir. Elde edilen bulgular, uygun yüzey modifikasyonlarının Emodin'in kanser hücrelerine karşı etkinliğini artırırken sağlıklı hücreler üzerindeki istenmeyen etkilerini azaltabildiğine işaret etmektedir. Sonuç olarak, fonksiyonelleştirilmiş SBA-15 tabanlı mezo-gözenekli silika nanotaşıyıcılar, doğal antikanser ajanların hedefe yönelik ve görece daha güvenli uygulanmasında umut vadeden bir platform sunmaktadır.Targeted and controlled delivery of chemotherapeutic agents is critical for overcoming the systemic toxicity and limited efficacy associated with conventional treatments. In this context, nanotechnology-enabled drug delivery systems offer strong potential for more effective delivery of therapeutics to cancer cells. Among these systems, mesoporous silica nanomaterials (MSNMs)—exemplified by SBA-15—stand out due to their large specific surface area, well-ordered and tunable pore architecture, high biocompatibility, and facile surface functionalization. In this thesis, SBA-15 nanomaterials were synthesized and their surfaces were functionalized with primary, secondary, and tertiary amine groups. The resulting structures were characterized by SEM, TEM, FTIR, nitrogen adsorption–desorption (BET specific surface area), and BJH pore-size distribution analyses. Subsequently, the natural anticancer agent emodin was loaded onto the nanoparticles; drug-loading efficiency and controlled-release profiles were evaluated under neutral and acidic pH conditions. Pristine SBA-15, its amine-functionalized derivatives, free emodin, and emodin-loaded nanoparticles were tested in human osteosarcoma (Saos-2) and healthy endothelial (HUVEC) cell lines following 24, 48, and 72 h incubations. Biological responses were examined using the MTT cell-viability assay, morphological observations, and indicators of apoptotic response. The highest loading efficiency was obtained with the primary-amine formulation. In release studies, the secondary-amine formulation exhibited comparatively higher release at both pH values, whereas pristine SBA-15 showed the lowest release. In cell culture, the primary- and secondary-amine formulations produced pronounced antiproliferative effects in Saos-2 cells, while the tertiary-amine formulation displayed a more controlled/balanced toxicity profile. In HUVEC cells, the tertiary- and primary-amine formulations showed lower toxicity. Overall, the findings indicate that appropriate surface modifications can enhance the antitumor activity of emodin while attenuating undesired effects on healthy cells. Amine-functionalized SBA-15–based mesoporous silica nanocarriers therefore represent a promising platform for the targeted and comparatively safer delivery of natural anticancer agents
Kentsel tasarımda epistemolojik ayrım: Teori ve pratiği uzlaştırma
No full textUrban design faces a critical challenge in bridging the gap between theoretical frameworks and real-world implementation. This paper examines the persistent divide between ideals and practice through the lenses of zoning governance, interdisciplinary collaboration, and urban resilience. The study reveals how rigid institutional structures, competing priorities, and fragmented approaches continue to hinder sustainable urban development. Through comparative analysis of global case studies, the research demonstrates that successful urban transformation requires three key elements: flexible zoning systems that balance regulation with community needs, meaningful integration across professional disciplines, and genuine participatory approaches that elevate local knowledge. The findings expose systemic barriers including political-economic constraints, cultural mismatches, and institutional resistance to innovation. The study proposes a new paradigm of reflexive urban practice that combines dynamic policymaking with community engagement DEPARCH 01 and ecological principles. This approach emphasizes continuous adaptation through feedback loops between planning, implementation, and evaluation. The research provides concrete tools for practitioners while highlighting the need for fundamental changes in how urban design is taught, regulated, and implemented. Ultimately, this work argues that urban design must evolve from a technical discipline into an adaptive, inclusive practice capable of addressing 21st century challenges. The findings offer pathways to create more equitable, resilient cities by fundamentally rethinking the relationships between policy, design, and community needs.Kentsel tasarım, teorik çerçeveler ile gerçek dünya uygulaması arasındaki boşluğu kapatmada kritik bir zorlukla karşı karşıyadır. Bu makale, imar yönetimi, disiplinlerarası işbirliği, ve kentsel dayanıklılık perspektifinden idealler ile uygulama arasındaki kalıcı ayrımı incelemektedir. Çalışma, katı kurumsal yapılar, rekabet eden öncelikler ve parçalı yaklaşımların sürdürülebilir kentsel gelişimi nasıl engellemeye devam ettiğini ortaya koyuyor. Araştırma, küresel vaka çalışmalarının karşılaştırmalı analiziyle, başarılı kentsel dönüşümün üç temel unsuru gerektirdiğini göstermektedir: düzenlemeleri topluluk ihtiyaçlarıyla dengeleyen esnek imar sistemleri, profesyonel disiplinler arasında anlamlı entegrasyon ve yerel bilgiyi yükselten samimi katılımcı yaklaşımlar. Bulgular, siyasi-ekonomik kısıtlamalar, kültürel uyumsuzluklar ve yeniliğe karşı kurumsal direniş gibi sistemik engelleri ortaya koymaktadır. Çalışma, topluluk katılımı ve çevre koruma kurallarını bir araya getirerek, esnek bir politika geliştirmek için yeni bir yöntem öneriyor. Bu yaklaşım, planlama, uygulama, ve değerlendirme arasındaki geri bildirim döngüleri aracılığıyla sürekli uyumu vurgular. Araştırma, uygulayıcılara somut araçlar sağlarken, kentsel tasarımın nasıl öğretildiği, düzenlendiği, ve uygulandığı konusunda köklü değişiklikler gereksinimini vurgulamaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma kentsel tasarımın sadece bir teknik alan olmaktan çıkıp, 21. yüzyılın sorunlarını çözebilecek uyumlu ve kapsayıcı bir uygulama haline gelmesi gerektiğini öne sürüyor. Bulgular, politika, tasarım, ve topluluk ihtiyaçları arasındaki ilişkileri temelden yeniden düşünerek daha adil ve dayanıklı şehirler yaratmanın yollarını sunmaktadır
The investgation of the effects of wood dust obtained from certain forest and fruit tree species on the mycelium development of hericium erinaceus
No full textBu çalışmada; Hericium erinaceus'un besi yerinde büyüme ve gelişimine bazı orman (akçaağaç (Acer campestre L.), gürgen (Carpinus betulus L.), kayın (Fagus orientalis Lipsky), meşe (Quercus cerris L.), kavak (Populus alba L.) ) ve meyve ağaçlarının (karadut (Morus nigra L.), elma ( Malus pumila Mill.), fındık (Corylus avellana L), ceviz (Juglans regia L.), trabzon hurması (Diospyros kaki Thunb.)) dal parçalarının laboratuvardaki yüksek devirli değirmen kullanılarak toz haline getirilip, hazırlanan malt ekstrat agar (MEA) besi yerine 5g, 7.5g ve 10g miktarlarında ilave edilip, kontrol grubuna ise hiç ekleme yapılmadan hangi ağaç türünün misel gelişiminde daha etkili olduğu araştırılmıştır. Orman ve meyve ağaçlarından elde edilen dal parçaları laboratuvardaki yüksek devirli değirmen kullanılarak toz haline getirilmiş, 250ml olarak saf su ile hazırlanan malt ekstrakt agar (MEA) besi yerlerine sırasıyla 5g, 7.5g ve 10g miktarlarında ilave edilmiştir. Kontrol grubu besi yeri hazırlanmış ve hiçbir ilave katkı yapılmamıştır. Deneyde 9 cm çapında petri kapları kullanılmış olup petriler Pastör fırınında 180oC de 2 saat tutularak sterilize edilmiştir. Hazırlanan besi yerleri önce manyetik karıştırıcıda karıştırılıp daha sonra otoklavda 1atm basınçta 121oC'de 15 dakika steril edilmiştir. Steril edilmiş petriler biyogüvenlik kabini içerisinde 15 dakika UV ışık altında bırakılıp sonrasında aynı güvenlik kabini içerisinde petrilere steril edilmiş besi yerleri eşit bir şekilde dağıtılmıştır. Besi yerleri petrilere döküldükten sonra UV lambası altında 15 dakika bekletilip ve kabin içerisinde donmaları beklenmiştir. Katılaşan besi yerleri iki gün biyogüvenlik kabini içerisinde bekletilmiş ve bu süre içerisinde petrilerde herhangi bir kontaminasyon olup olmadığı gözlemlenmiştir. Yaptığımız çalışmalarda Selçuk Üniversitesi Mantarcılık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğünün üretim odalarında geliştirilen Hericium erinaceus örneklerinin basidiokarplarından doku kültürü metoduyla geliştirilen miseller kullanılmıştır. Önceden geliştirilen taze miseller biyogüvenlik kabini içerisinde mantar deliciler kullanılarak, 0.7 cm2 misel ihtiva eden yuvarlak parçalar şeklinde önceden hazırlanan besi yerlerine ekimi yapılmıştır. Ekimi yapılan petriler daha sonra 22-24oC arasında inkübasyona bırakılmıştır. 1 gün bekletildikten sonra, ilk ölçüm gününü 0. gün (ilk çizim) olarak kabul edip, 2 gün ara ile misel ölçümleri yapılmıştır. Her bir petride misel gelişimi petri kabını tamamen sarıncaya kadar ölçümler devam etmiştir. Misel gelişimleri ayrıca seyrek (miseller iplik şeklinde tek tek fark edilebilen ve misellerin altında besiyeri gözüken, yüzeysel gelişim), yoğun (miseller iplik şeklinde tek tek fark edilmeyen, yüzeysel gelişim gösteren) ve çok yoğun (miseller pamuksu şekilde gelişim gösterir) olmak üzere canlı (beyazlık çok belirgindir) ve cansız (gelişim zayıf olduğundan beyazlık çok iyi görülmez) şekilde tanımlanmıştır. Aynı zamanda her bir deneye ait tüm petrilerdeki gelişimler tek tek fotoğraflanmıştır. Petriler çizim tablası üzerinde ters çevrilerek, petri üzerine misel gelişim hatlarının çizimi yapılmış ve bütün çizimler bittikten sonra aydınger kağıtları üzerine 9 cm çapındaki daireler hazırlanmış ve bu dairelere petriler üzerine yapılan çizimler aktarılmıştır. Aydınger kağıtlarındaki çizimler bilgisayara aktarılarak Fiji isimli programda sayısal verilere dönüştürülmüştür. Daha sonra sayısal verilere göre değerlendirme yapılıp en hızlı ve en iyi misel gelişiminin hangi petrilerde olduğu ve ilave edilen odun tozunun hangi gramajlarında daha iyi gelişim olduğu tespit edilip rapor haline getirilmiştir. Kurulan deney düzenekleri 3 tekrarlı olarak yapılmış ve faklı farklı olarak kaydedilmiştir. Ayrıca sayısal veriler kullanılarak istatiksel sonuçlar da ortaya çıkarılmıştır. Bu sonuçlar SPSS ve ANOVA programlarında varyans analizi yapılarak değerlendirilmiştir. Yapılan SPSS analiz sonuçlarına göre: 1. deney analizinde hem ağaç türü hem de besi yeri miktarı değişkenlerinin alan üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkileri olduğu görülmektedir. Ayrıca bu iki değişkenin etkileşimi de anlamlı bulunmuştur (p=0.007). Alan üzerinde en etkili değişkenin ağaç türü olduğu ve en yüksek misel gelişimini sağlayan tür olarak meşe ağacının öne çıktığı görülmüştür. Besi yeri miktarı uygulamasında 7.5g ve 10g miktarlarında 5g'a göre anlamlı artışın olduğu fakat 7.5g ve 10g arasında belirgin farkın olmadığı bu yüzden de fazla besi yeri ilavelerinin her zaman anlamlı artış getirmeyebileceği sonucuna varılmıştır. 2. deney analizinde hem ağaç türü hem de besi yeri miktarı düzeyi değişkenlerinin alan üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkileri olduğu görülmüştür. Ayrıca bu iki değişkenin etkileşimi de istatistiksel olarak anlamlıdır (p=0.006). Buna göre en yüksek alan değerleri meşe ve 10g kombinasyonundan elde edildiği görülmüştür. 3. deney analizinde hem ağaç türü hem de besi yeri miktarı değişkenleri alan üzerinde anlamlı bir etki göstermektedir. Ağaç türü değişkeni çok güçlü bir etkide bulunmuş ve varyansın büyük bir kısmını açıklamıştır (F=65.94, p<0.001). Besi yeri miktarı olan gram faktörü de anlamlı çıkmıştır (F=6.65, p=0.002), ancak bu etkinin büyüklüğü ağaç türüne kıyasla daha sınırlıdır. Öte yandan, ağaç türü ile gram düzeyi arasındaki etkileşim istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0.899). Ağaç türü faktörü belirleyici ve baskın bir rol oynamaktadır. Besi yeri miktarı düzeyinin etkisi sınırlı fakat istatistiksel olarak anlamlıdır. En verimli kombinasyon, yüksek performanslı türlerle birlikte 10g uygulamasıdır. Bütün deneylerde en iyi misel gelişiminin yoğun ve canlı biçimde meşe ağacı tozu içeren petrilerde, en düşük misel gelişiminin de seyrek ve cansız olarak kontrol grubunda olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre meşe ağacının H. erinaceus türünün tohumluk mantar miseli üretiminde kullanılabilecek bir potansiyele sahip olduğu belirlenmiştir.In this study; some forest (maple (Acer campestre L.), hornbeam (Carpinus betulus L.), beech (Fagus orientalis Lipsky), oak (Quercus cerris L.), poplar (Populus alba L.)) and fruit trees (black mulberry (Morus nigra L.), apple (Malus pumila Mill.), hazelnut (Corylus avellana L.), walnut (Juglans regia L.), persimmon (Diospyros kaki Thunb.)) branch pieces were ground into powder using a high-speed mill in the laboratory and 5g, 7.5g and 10g of malt extract agar (MEA) was added to the prepared medium and no addition was made to the control group to investigate which tree species was more effective in mycelial development. Branch pieces obtained from forest and fruit trees were pulverized using a high-speed mill in the laboratory and added to malt extract agar (MEA) media prepared with 250 ml of pure water in amounts of 5 g, 7.5 g and 10 g, respectively. The control group media was prepared and no additional additives were made. In the experiment, 9 cm diameter petri dishes were used and the petri dishes were sterilized by keeping them in a Pasteur oven at 180 ° C for 2 hours. The prepared media were first mixed with a magnetic stirrer and then sterilized in an autoclave at 121 ° C at 1 atm pressure for 15 minutes. The sterilized petri dishes were left under UV light for 15 minutes in a biosafety cabinet and then the sterilized media were distributed equally to the petri dishes in the same safety cabinet. After the media were poured into the petri dishes, they were kept under a UV lamp for 15 minutes and allowed to freeze in the cabinet. The solidified media were kept in a biosafety cabinet for two days and it was observed whether there was any contamination in the petri dishes during this period. In our studies, mycelia developed by tissue culture method from basidiocarps of Hericium erinaceus samples developed in the production rooms of Selçuk University Mushroom Application and Research Center Directorate were used. Fresh mycelia that were previously developed were sown in previously prepared media using mushroom borers in a biosafety cabinet in the form of round pieces containing 0.7 cm2 mycelia. The sown petri dishes were then incubated at 22-24 0C. After waiting for 1 day, the first measurement day was accepted as day 0 (first drawing) and mycelia measurements were made at 2-day intervals. Measurements continued until mycelia development in each petri dish completely covered the petri dish. Mycelial developments were also defined as sparse (mycelia that can be noticed individually in the form of threads and the medium is visible under the mycelia, superficial development), dense (mycelia that cannot be noticed individually in the form of threads, superficial development) and very dense (mycelia that show cottony development), live (whiteness is very noticeable) and non-live (whiteness is not very visible since development is weak). At the same time, the developments in all petri dishes belonging to each experiment were photographed one by one. The petri dishes were turned upside down on the drawing table and mycelial development lines were drawn on the petri dish and after all the drawings were completed, 9 cm diameter circles were prepared on tracing papers and the drawings made on the petri dishes were transferred to these circles. The drawings on the tracing papers were transferred to the computer and converted into numerical data in a program called Fiji. Then, an evaluation was made according to the numerical data and it was determined in which petri dishes the fastest and best mycelial development was and in which grams of added wood dust the development was better and it was prepared as a report. The experimental setups established were made with 3 repetitions and recorded differently. In addition, statistical results were obtained using numerical data. These results were evaluated by performing variance analysis in SPSS and ANOVA programs. According to the results of the SPSS analysis: In the 1st experimental analysis, it is seen that both tree species and nutrient level variables have statistically significant effects on the area. In addition, the interaction of these two variables was also found to be significant (p=0.007). It was observed that the most effective variable on the area was the tree species and oak stood out as the species that provided the highest mycelial development. In the nutrient amount application, it was concluded that there was a significant increase in the amounts of 7.5g and 10g compared to 5g, but there was no significant difference between 7.5g and 10g, therefore, additional nutrient additions may not always bring a significant increase. In the 2nd experimental analysis, it was seen that both tree species and nutrient level variables had statistically significant effects on the area. In addition, the interaction of these two variables was also statistically significant (p=0.006). Accordingly, it was observed that the highest area values were obtained from the combination of oak and 10g. In the 3rd experimental analysis, both tree species and nutrient level variables have a significant effect on the area. The tree species variable had a very strong effect and explained a large part of the variance (F= 65.94, p<0.001). The gram factor, which is the amount of nutrient, was also significant (F= 6.65, p= 0.002), but the magnitude of this effect was more limited compared to the tree species. On the other hand, the interaction between tree species and gram level was not statistically significant (p= 0.899). The tree species factor played a determining and dominant role. The effect of the amount of nutrient level was limited but statistically significant. The most efficient combination was 10 g application with high-performance species. In all experiments, it was determined that the best mycelial development was dense and lively in petri dishes containing oak wood dust, while the lowest mycelial development was sparse and lifeless in the control group. According to the obtained results, it was determined that the oak tree H. erinaceus species has the potential to be used in seed mycelial productionBu tez çalışması S.Ü.BAP tarafından 24201058 nolu proje ile desteklenmiştir