Lublin University of Technology Journals
Not a member yet
4285 research outputs found
Sort by
Zrównoważoność środowiskowa, instytucje i wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu w krajach MINT: ścieżki do osiągnięcia SDG 13 – Działania na rzecz klimatu
No full textDevising pathways to achieving SDG-13 in MINT becomes crucial as the economies are positioned to become a powerful force in trade and growth due to their dominant geographic and demographic structures. While the economies are focused on driving inclusive growth, there remains a concern about how quality institutions could shape their achievement of environmental sustainability. Based on the sustainable development framework, data were obtained on key variables from 2000 through 2023. Environmental sustainability, inclusive growth, and institutions were proxied with the SDG-13 performance index, human capital index, and institutional quality index, respectively. The institutions were further decoupled into political, economic, and governance. Using the PSCE estimator to analyze the dataset, the findings show that (i) Inclusive growth frustrates environmental sustainability. (iii) All the institutional dimensions dampen the influence of inclusive growth on environmental sustainability. Amongst the recommendations is that the regulators pay particular attention to strengthening institutional dynamics in MINT countries by ensuring a system of transparency, accountability, and political stability to enhance public trust in the inclusive growth policies. Also, policy actors should ensure that inclusive growth policies are eco-friendly by initiating policies and programs that could raise citizens’ awareness on the adoption of sustainable practices. The findings of this study are highly relevant to broader sustainable development goals. Strengthening political, economic, and governance institutions (SDG 16) promotes transparency and accountability in implementing climate-related projects (SDG 13). Similarly, integrating renewable energy investments (SDG 7) and fostering inclusive employment opportunities in green sectors (SDG 8) can reinforce both environmental and social dimensions of sustainability. Institutional efficiency also underpins innovation-driven industrialization (SDG 9), supporting a circular and low-carbon economy in MINT countries.Opracowanie ścieżek do osiągnięcia SDG-13 w MINT staje się kluczowe, ponieważ gospodarki są pozycjonowane jako silna siła w ekonomii ze względu na dominującą strukturę geograficzną i demograficzną. Podczas gdy gospodarki koncentrują się na napędzaniu wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, nadal istnieje obawa o to, w jaki sposób instytucje mogłyby wpłynąć na osiągnięcie przez nie zrównoważenia środowiskowego. W oparciu o ramy zrównoważonego rozwoju, dane dotyczące kluczowych zmiennych uzyskano z lat 2000–2023. Zrównoważenie środowiskowe, wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu i instytucje zostały zrównane odpowiednio z indeksem wyników SDG-13, indeksem kapitału ludzkiego i indeksem jakości instytucjonalnej. Instytucje zostały dodatkowo oddzielone od czynników politycznych, gospodarczych i zarządzania. Analiza zbioru danych przy użyciu estymatora PSCE wykazała, że (i) wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu niweczy zrównoważenie środowiskowe. (ii) Wszystkie wymiary instytucjonalne osłabiają wpływ wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu na zrównoważenie środowiskowe. Wśród rekomendacji wskazujemy na to, żeby organy regulacyjne zwróciły szczególną uwagę na wzmocnienie dynamiki instytucjonalnej w krajach objętych programem MINT poprzez zapewnienie systemu przejrzystości, rozliczalności i stabilności politycznej w celu zwiększenia zaufania społecznego do polityki wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Ponadto podmioty polityczne powinny zapewnić, aby polityka wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu była przyjazna dla środowiska, inicjując strategie i programy, które mogłyby podnieść świadomość obywateli w zakresie wdrażania zrównoważonych praktyk. Wyniki niniejszego badania są niezwykle istotne dla szerszych Celów zrównoważonego rozwoju (SDGs). Wzmocnienie instytucji politycznych, gospodarczych i zarządczych (cel 16) promuje przejrzystość i rozliczalność we wdrażaniu projektów związanych z klimatem (cel 13). Podobnie, integracja inwestycji w energię odnawialną (cel 7) i wspieranie możliwości zatrudnienia sprzyjających włączeniu społecznemu w zielonych sektorach (cel 8) mogą wzmocnić zarówno środowiskowy, jak i społeczny wymiar zrównoważonego rozwoju. Efektywność instytucjonalna stanowi również podstawę industrializacji opartej na innowacjach (cel 9), wspierając gospodarkę o obiegu zamkniętym i niskoemisyjną w krajach MINT
Zobowiązania na rzecz zrównoważonego rozwoju w Umowie o Partnerstwie Gospodarczym między Kenią a Unią Europejską
No full textThe December 2023 EU–Kenya Economic Partnership Agreement (EPA) is hailed as the most ambitious trade deal ever signed by the EU with a developing country in terms of sustainability. This paper examines the EPA’s sustainable development commitments, guided by two research questions: why Kenya chose the EU over other global actors, and whether it is equipped to comply with the EPA’s obligations. The analysis focuses on Annex V on Trade and Sustainable Development (TSD) and related provisions. The EPA embeds binding obligations on labour standards, climate and environmental protection, and gender equality, requiring implementation of ILO core conventions, the Paris Agreement, and CEDAW. It prohibits lowering standards to attract trade and includes institutional mechanisms for cooperation, aid, and civil society oversight. Enforcement relies on general dispute settlement, with limitations. The paper situates the EPA within EU trade policy and assesses Kenya’s legal, institutional, and economic capacity to meet its commitments. While the EPA reflects an ambitious trade for sustainable development model, its success will depend on credible implementation and sustained support.Umowa o partnerstwie gospodarczym (EPA) zawarta w grudniu 2023 r. między UE a Kenią została uznana za najbardziej ambitne porozumienie handlowe, jakie Unia kiedykolwiek podpisała z krajem rozwijającym się pod względem zobowiązań w zakresie zrównoważonego rozwoju. Artykuł analizuje te zobowiązania, kierując się dwoma pytaniami badawczymi: dlaczego Kenia wybrała współpracę z UE zamiast z innymi globalnymi partnerami oraz czy posiada zdolność do wdrożenia zobowiązań wynikających z umowy. Analiza koncentruje się na Załączniku V dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju (TSD) oraz powiązanych przepisach. Umowa zawiera wiążące zobowiązania w zakresie standardów pracy, ochrony klimatu i środowiska oraz równości płci, wymagając wdrożenia podstawowych konwencji MOP, Porozumienia Paryskiego i CEDAW. Zabronione jest obniżanie standardów w celu przyciągania handlu, a umowa przewiduje mechanizmy instytucjonalne wsparcia, współpracy i nadzoru ze strony społeczeństwa obywatelskiego. Egzekwowanie opiera się na ogólnym mechanizmie rozstrzygania sporów, choć z pewnymi ograniczeniami. Artykuł osadza EPA w szerszej polityce handlowej UE i ocenia zdolności prawne, instytucjonalne i gospodarcze Kenii do realizacji zobowiązań. Choć EPA stanowi ambitny model handlu na rzecz zrównoważonego rozwoju, jego skuteczność zależeć będzie od realnej implementacji i trwałego wsparcia
Wpływ interesów narodowych na współpracę w globalnej polityce środowiskowej: krytyczne studium Porozumienia Paryskiego
No full textThis study examines the interplay between national interests, domestic politics, and international climate cooperation, focusing on the Paris Climate Agreement as a landmark in global environmental policy. The agreement marked a potential shift toward enhanced multilateral cooperation. However, nearly a decade since its adoption, persistent compliance challenges have raised concerns about its effectiveness in reducing global greenhouse gas emissions. Employing an analytical-descriptive approach combined with a chronological analysis to evaluate states' compliance with the agreement's commitments. The analysis is grounded in a dual theoretical framework: institutional neoliberalism to assess the agreement's institutional achievements and realism to interpret how national interests and domestic pressures impede compliance. Findings indicate that domestic priorities significantly shape adherence, revealing a disparity between ambitious Nationally Determined Contributions (NDCs) and their practical implementation.Niniejsze badanie analizuje wzajemne oddziaływanie między interesami narodowymi, presjami politycznymi wewnętrznymi a współpracą międzynarodową w dziedzinie klimatu, koncentrując się na Porozumieniu Paryskim jako punkcie zwrotnym w globalnej polityce środowiskowej, które zapoczątkowało potencjalny zwrot w kierunku wzmocnionej współpracy wielostronnej. Jednak po dekadzie od jego przyjęcia utrzymujące się wyzwania związane z przestrzeganiem jego postanowień budzą obawy co do jego skuteczności w redukcji globalnych emisji gazów cieplarnianych. W badaniu zastosowano podejście analityczno-deskryptywne w połączeniu z analizą chronologiczną w celu oceny stopnia realizacji zobowiązań przez państwa, przy czym analiza opiera się na podwójnych podstawach teoretycznych: neoliberalizmie instytucjonalnym do oceny instytucjonalnych osiągnięć porozumienia oraz realizmie politycznym do wyjaśnienia, w jaki sposób interesy narodowe i presje polityczne wewnętrzne utrudniają jego wdrażanie. Wyniki wskazują, że priorytety krajowe w znacznym stopniu kształtują poziom przestrzegania zobowiązań, ujawniając rozbieżność między ambitnymi krajowymi wkładami (NDC) a ich praktyczną realizacją
Czy turystyka może być zrównoważona? Perspektywa międzynarodowa
No full textSustainability and tourism have had a long-standing relationship. Tourism as an industry has shifted towards making sustainable choices and implementing policies to align with the Sustainable Development Goals. However, this relationship has layers of complexities and is paradoxical in nature. Practising one within the other is a difficult task, as tourism, primarily, is driven by consumption and economic prosperity, sustainability propagates production, inclusivity and restraint for a better future. This paper discusses the nuanced relationship that sustainability and its three key tenets, namely economic growth, social inclusion and environmental protection, share with tourism. It proposes a framework of measures to materialise sustainable development goals within the tourism industry in real time and practice and cites examples of such implementations from across the globe. In assessing the dynamism between sustainability and tourism, this paper highlights the need to strike a balance between the two and the significance of newer forms of tourism models, such as regenerative tourism, community-led initiatives, and sustainable practices, which can lead to an equitable and just future.Zrównoważony rozwój i turystyka mają długą historię. Turystyka jako branża ewoluowała w kierunku dokonywania zrównoważonych wyborów i wdrażania polityk zgodnych z Celami Zrównoważonego Rozwoju. Jednak relacja ta jest wielowarstwowa i paradoksalna. Praktykowanie jednego w drugim jest trudnym zadaniem, ponieważ turystyka jest napędzana przede wszystkim konsumpcją i dobrobytem gospodarczym, podczas gdy zrównoważony rozwój promuje produkcję, inkluzywność i powściągliwość dla lepszej przyszłości. Niniejszy artykuł omawia skomplikowaną relację między zrównoważonym rozwojem i jego trzema kluczowymi założeniami, a mianowicie wzrostem gospodarczym, włączeniem społecznym i ochroną środowiska, a turystyką. Proponuje ramy działań mających na celu realizację Celów zrównoważonego rozwoju w branży turystycznej w czasie rzeczywistym i w praktyce, a także przytacza przykłady takich wdrożeń z całego świata. Oceniając dynamikę między zrównoważonym rozwojem a turystyką, niniejszy artykuł podkreśla potrzebę znalezienia równowagi między nimi oraz znaczenie nowszych form modeli turystycznych, takich jak turystyka regeneracyjna, inicjatywy kierowane przez społeczność i zrównoważone praktyki, które mogą prowadzić do sprawiedliwej przyszłości
Emisja dwutlenku węgla, kapitał ludzki i wdrażanie technologii zielonej energii w Afryce Subsaharyjskiej
No full textIn this paper, we examine the relationship among human capital, carbon emissions, and the adoption of green energy technology. The study engaged 39 countries from Sub-Saharan African (SSA) for the period 2000 - 2022. We made use of panel data approach that handles cross-sectional dependence and heterogeneity – including Cross-Sectionally Augmented Distributed Lag (CS-DL), Cross-Sectionally Augmented ARDL (CS-ARDL), and Fixed-effect regression with Driscoll-Kraay standard errors. Results from the study show that carbon emissions have a significant negative impact on renewable energy adoption, proving that ecological dilapidation could induce green energy transitions. For SDG-15, mean years of schooling appears to significantly slow down the progress toward achieving the goal, possibly due to construction of schools. While regulatory quality improves the progress toward achieving SDG-15 in East Africa; the regulation hinders the progress in Southern Africa, perhaps due to land crisis in the region. Pre COVID results suggest that mean years of schooling have positive and significant effects on both renewable energy adoption and SDG-15 progress; but the finding reversed in the post-COVID. Lastly, carbon emission has negative and significant effect on both sustainability indicators in the pre-COVID but appear insignificant in the post-COVID. The study contributes directly to the achievement of Sustainable Development Goals (SDGs), specifically, SDG-7 Affordable and clean energy and SDG-13 Mitigation of climate change by highlighting the need for clean energy adoption, climate-resilient policy frameworks, and the critical role of education in sustainable energy transitions. The findings emphasize the essence of integrated policy efforts that strengthen human capital and regulatory frameworks to support low-carbon transitions across SSA, with context-specific approaches contingent on sub-regional variations. By integrating indicators related to SDG 4 (quality education), SDG-7 (affordable and clean energy), SDG-13 (climate action) and SDG-15 (life on land), this study provides a multi-goal perspective on sustainable energy transitions in Sub-Saharan Africa.W niniejszym artykule analizujemy związek między kapitałem ludzkim, emisjami dwutlenku węgla a wdrażaniem technologii zielonej energii. W badaniu wzięło udział 39 krajów Afryki Subsaharyjskiej (SSA) w latach 2000–2022. Wykorzystaliśmy podejście oparte na danych panelowych, które uwzględnia przekrojową zależność i heterogeniczność – w tym Cross-Sectionally Augmented Distributed Lag (CS-DL), Cross-Sectionally Augmented ARDL (CS-ARDL) oraz regresję o efekcie stałym z błędami standardowymi Driscolla-Kraaya. Wyniki badania pokazują, że emisje dwutlenku węgla mają istotny negatywny wpływ na wdrażanie energii odnawialnej, udowadniając, że degradacja środowiska może prowadzić do rozwoju zielonej energii. W przypadku Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15, średni czas nauki wydaje się znacząco spowalniać postęp w realizacji tego celu, prawdopodobnie ze względu na budowę szkół. Podczas gdy jakość regulacji prawnych poprawia postęp w realizacji Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15 w Afryce Wschodniej, regulacje prawne hamują postęp w Afryce Południowej, prawdopodobnie ze względu na kryzys gruntowy w tym regionie. Wyniki sprzed pandemii COVID sugerują, że średnia liczba lat nauki ma pozytywny i istotny wpływ zarówno na wdrażanie energii odnawialnej, jak i postęp w realizacji SDG-15; jednak odchylenie to uległo odwróceniu po pandemii COVID. Wreszcie, emisja dwutlenku węgla ma negatywny i istotny wpływ na oba wskaźniki zrównoważonego rozwoju przed pandemią COVID, ale wydaje się nieistotna po jej zakończeniu. Badanie przyczynia się bezpośrednio do osiągnięcia Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG), a konkretnie SDG-7 Przystępna i czysta energia oraz SDG-13 Działania na rzecz klimatu, podkreślając potrzebę wdrażania czystej energii, odpornych na zmiany klimatu ram polityki oraz kluczową rolę edukacji w zrównoważonych transformacjach energetycznych. Odkrycia podkreślają istotę zintegrowanych działań politycznych, które wzmacniają kapitał ludzki i ramy regulacyjne w celu wspierania transformacji niskoemisyjnych w całym regionie Afryki Subsaharyjskiej, przy czym podejścia specyficzne dla danego kontekstu zależą od różnic subregionalnych. Dzięki zintegrowaniu wskaźników odnoszących się do Celu Zrównoważonego Rozwoju 4 (jakość edukacji), Celu Zrównoważonego Rozwoju 7 (przystępna i czysta energia), Celu Zrównoważonego Rozwoju 13 (działania na rzecz klimatu) i Celu Zrównoważonego Rozwoju 15 (życie na lądzie), badanie to przedstawia wielocelową perspektywę zrównoważonych transformacji energetycznych w Afryce Subsaharyjskiej
Znaczenie 3 i 4 Celów Zrównoważonego Rozwoju w kontekście ogólnego zrównoważonego rozwoju
No full textThis study investigated the importance of Sustainable Development Goals 3 and 4 for overall sustainable development. Hierarchical cluster analysis was applied to the healthcare systems of 32 European countries, including all EU member states as well as the United Kingdom, Norway, Iceland, and Switzerland. The analysis covers the years 2014 and 2019–2022 and is based on indicators of population health status (life expectancy, healthy life years, perceived health), tertiary educational attainment, preventable and treatable mortality, and healthcare expenditure.
The results reveal a consistent division into two main clusters. Cluster 1 is composed primarily of Western and Northern European countries, along with high-performing non-EU states such as Switzerland, and is characterized by stronger health outcomes, higher education levels, and greater healthcare expenditure. Cluster 2 consists largely of Central and Eastern European member states, which systematically report weaker results across most indicators. In addition, smaller clusters (Clusters 3 and 4) emerge in specific years, grouping countries with distinctive profiles. These include high-performing countries such as Ireland, Luxembourg, and Cyprus, as well as countries with relatively high educational attainment but lower health outcomes, such as Latvia and Lithuania.
Comparison with established healthcare system classifications confirms the relevance of these patterns. The best-performing clusters overlap with advanced Bismarck and Beveridge systems, the high-capacity groups identified by Reibling et al. (2019), and the higher-expenditure groups of Di Gioacchino et al. (2024). Conversely, weaker clusters, particularly those in Central and Eastern Europe, align with Bismarck or mixed models, Etatist Social Health Insurance systems, or low-supply systems, and are typically associated with lower healthcare expenditure.
Overall, the findings highlight persistent regional divides in healthcare performance.W niniejszym badaniu zbadano znaczenie Celów Zrównoważonego Rozwoju 3 i 4 dla ogólnego zrównoważonego rozwoju. Hierarchiczną analizę skupień zastosowano do systemów opieki zdrowotnej 31 krajów europejskich, w tym wszystkich państw członkowskich UE, a także Wielkiej Brytanii, Norwegii, Islandii i Szwajcarii. Analiza obejmuje lata 2014 oraz 2019–2022 i opiera się na wskaźnikach stanu zdrowia populacji (oczekiwana długość życia, lata zdrowego życia, postrzegany stan zdrowia), poziomie wykształcenia wyższego, śmiertelności, której można zapobiec i którą można leczyć, oraz wydatkach na opiekę zdrowotną.
Wyniki wskazują na spójny podział na dwa główne klastry. Klaster 1 składa się głównie z krajów Europy Zachodniej i Północnej, a także z krajów spoza UE o wysokiej wydajności, takich jak Szwajcaria, i charakteryzuje się lepszymi wynikami zdrowotnymi, wyższym poziomem wykształcenia i większymi wydatkami na opiekę zdrowotną. Klaster 2 składa się głównie z państw członkowskich Europy Środkowej i Wschodniej, które systematycznie wykazują słabsze wyniki w większości wskaźników. Ponadto, w określonych latach pojawiają się mniejsze klastry (Klastry 3 i 4), grupujące kraje o charakterystycznych profilach. Należą do nich kraje o wysokich wynikach, takie jak Irlandia, Luksemburg i Cypr, a także kraje o stosunkowo wysokim poziomie wykształcenia, ale gorszych wynikach zdrowotnych, takie jak Łotwa i Litwa.
Porównanie z ugruntowanymi klasyfikacjami systemów opieki zdrowotnej potwierdza trafność tych wzorców. Klastry o najlepszych wynikach pokrywają się z zaawansowanymi systemami Bismarcka i Beveridge'a, grupami o wysokiej przepustowości zidentyfikowanymi przez Reiblinga i in. (2019) oraz grupami o wyższych wydatkach zidentyfikowanymi przez Di Gioacchino i in. (2024). Z kolei słabsze klastry, szczególnie te w Europie Środkowo-Wschodniej, odpowiadają modelom Bismarcka lub mieszanym, państwowym systemom ubezpieczeń zdrowotnych lub systemom o niskiej podaży i zazwyczaj wiążą się z niższymi wydatkami na opiekę zdrowotną.
Ogólnie rzecz biorąc, wyniki badań podkreślają utrzymujące się regionalne różnice w wynikach opieki zdrowotnej
Ekopodatki i rozwój finansowy jako katalizatory zielonej innowacji i zrównoważoności środowiskowej w UE: wspieranie Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ
No full textThe effectiveness of eco-taxation in driving green innovation and sustainability in the European Union (EU) remains a contested issue, with critics arguing that it may burden businesses and compromise competitiveness. This study examines how eco-taxation and financial development interact to influence green innovation and environmental sustainability across EU member states, while accounting for the moderating effect of economic growth. Panel data spanning 2010 to 2022 is used, and the System Generalised Method of Moments (GMM) estimator is employed to tackle endogeneity and dynamic relationships. The findings reveal that eco-taxation significantly promotes green innovation, especially in financially developed economies. Moreover, economic growth supports sustainability when aligned with robust environmental policies, but may lead to resource stress in their absence. By situating the findings within the framework of the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs), the study contributes to SDG 7 (Affordable and Clean Energy), SDG 8 (Decent Work and Economic Growth), SDG 9 (Industry, Innovation and Infrastructure), SDG 12 (Responsible Consumption and Production), SDG 13 (Climate Action), and SDG 17 (Partnerships for the Goals). Specifically, it advocates for integrated policy frameworks that align eco-taxation with green finance (SDG 8 & 9), innovation strategies (SDG 9), sustainable production and resource efficiency (SDG 12), and climate resilience (SDG 13). Furthermore, it underscores the role of targeted R&D investments, enhanced financial instruments, and strengthened public–private partnerships (SDG 17) in supporting the EU's green transition while preserving economic resilience.Skuteczność ekopodatków w napędzaniu zielonych innowacji i zrównoważonego rozwoju w Unii Europejskiej (UE) pozostaje kwestią sporną, a krytycy twierdzą, że mogą one obciążać przedsiębiorstwa i zagrażać ich konkurencyjności. W niniejszym badaniu analizuje się interakcje ekopodatków i rozwoju finansowego, wpływając na zielone innowacje i zrównoważony rozwój środowiskowy w państwach członkowskich UE, uwzględniając jednocześnie moderujący wpływ wzrostu gospodarczego. Wykorzystano dane panelowe z lat 2010–2022, a do analizy endogeniczności i dynamicznych zależności zastosowano estymator System Generalised Method of Moments (GMM). Wyniki wskazują, że ekopodatki znacząco promują zielone innowacje, zwłaszcza w gospodarkach rozwiniętych finansowo. Co więcej, wzrost gospodarczy wspiera zrównoważony rozwój, gdy jest powiązany z solidną polityką środowiskową, ale może prowadzić do presji na zasoby w przypadku jej braku. Umieszczając wyniki w ramach Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ (SDGs), badanie przyczynia się do realizacji następujących celów Zrównoważonego Rozwoju: 7 (Przystępna i Czysta Energia), 8 (Godna Praca i Wzrost Gospodarczy), 9 (Przemysł, Innowacje i Infrastruktura), 12 (Odpowiedzialna Konsumpcja i Produkcja), 13 (Działania na rzecz Klimatu) oraz 17 (Partnerstwa na rzecz Celów). W szczególności badanie opowiada się za zintegrowanymi ramami polityki, które dostosowują opodatkowanie ekologiczne do zielonych finansów (SDG 8 i 9), strategii innowacji (SDG 9), zrównoważonej produkcji i efektywnego gospodarowania zasobami (SDG 12) oraz odporności na zmiany klimatu (SDG 13). Ponadto podkreśla ono rolę ukierunkowanych inwestycji w badania i rozwój, ulepszonych instrumentów finansowych oraz wzmocnionych partnerstw publiczno-prywatnych (SDG 17) we wspieraniu zielonej transformacji UE przy jednoczesnym zachowaniu odporności gospodarczej
Progowa rola demokracji w powiązaniu zrównoważonego rozwoju i polityki fiskalnej
No full textThis study investigates how democratic quality conditions the fiscal implications of sustainable development policies in OECD countries. Building on the theoretical notion of a democracy threshold, the analysis explores whether fiscal stance – measured through budget balances and debt dynamics – responds differently to sustainability-oriented expenditures across varying levels of democratic maturity. Annual data for 38 OECD economies spanning 1993-2023 are employed, and a dynamic panel threshold model following Caner and Hansen (2004) and Kremer et al. (2013) is estimated to capture potential nonlinearities and endogeneity. The model integrates fiscal, macroeconomic, and institutional variables, with the democracy index serving as the threshold variable. The results reveal the presence of a statistically significant democracy threshold, indicating that below this point, sustainable development amplifies fiscal pressures, leading to higher deficits and debt accumulation. Above the threshold, however, democratic consolidation strengthens fiscal discipline and allows sustainability to be absorbed without destabilizing public finances. These findings underscore that fiscal stance and democratic governance are mutually reinforcing components of sustainable development rather than competing objectives. Policy implications highlight the importance of tailoring fiscal frameworks to institutional maturity – strengthening fiscal transparency and accountability in low-democracy regimes while integrating sustainability assessments into fiscal rules and budgeting in advanced democracies. The study contributes to the literature by introducing the democracy threshold concept into fiscal stance analysis and providing empirical evidence of regime-dependent effects of sustainable development. By linking fiscal stance, democracy, and sustainability performance within a unified empirical framework, this research aligns with SDG 8 (Decent Work and Economic Growth), SDG 12 (Responsible Consumption and Production), SDG 13 (Climate Action), and SDG 16 (Peace, Justice, and Strong Institutions), offering guidance for designing more resilient and equitable fiscal strategies in OECD countries.W niniejszym artykule analizuje się, w jaki sposób jakość demokracji warunkuje fiskalne implikacje polityki zrównoważonego rozwoju w krajach OECD. Opierając się na teoretycznej koncepcji progu demokracji, analizujemy, czy polityka fiskalna – mierzona saldem budżetowym i dynamiką długu – reaguje odmiennie na wydatki zorientowane na zrównoważony rozwój w różnych poziomach dojrzałości demokratycznej. Wykorzystano dane roczne dla 38 gospodarek OECD z lat 1993–2023, a dynamiczny panelowy model progowy, opracowany na podstawie prac Canera i Hansena (2004) oraz Kremera i in. (2013), ma odzwierciedlać potencjalne nieliniowości i endogeniczność. Model integruje zmienne fiskalne, makroekonomiczne i instytucjonalne, a indeks demokracji służy jako zmienna progowa. Wyniki ujawniają obecność statystycznie istotnego progu demokracji, co wskazuje, że poniżej tego progu zrównoważony rozwój wzmacnia presję fiskalną, prowadząc do wyższych deficytów i akumulacji długu. Powyżej tego progu natomiast konsolidacja demokratyczna wzmacnia dyscyplinę fiskalną i pozwala na absorpcję zrównoważonego rozwoju bez destabilizacji finansów publicznych. Wyniki te podkreślają, że polityka fiskalna i demokratyczne zarządzanie są wzajemnie wzmacniającymi się elementami zrównoważonego rozwoju, a nie konkurującymi ze sobą celami. Implikacje polityczne podkreślają znaczenie dostosowania ram fiskalnych do dojrzałości instytucjonalnej – wzmocnienia przejrzystości i rozliczalności fiskalnej w systemach o niskim poziomie demokracji, przy jednoczesnym zintegrowaniu ocen zrównoważonego rozwoju z regułami fiskalnymi i budżetowaniem w zaawansowanych demokracjach. Badanie wnosi wkład do literatury naukowej poprzez wprowadzenie koncepcji progu demokracji do analizy polityki fiskalnej i dostarczenie empirycznych dowodów na zależne od systemu skutki zrównoważonego rozwoju. Łącząc politykę fiskalną, demokrację i wyniki w zakresie zrównoważonego rozwoju w ramach ujednoliconych ram empirycznych, niniejsze badanie wpisuje się w Cele Zrównoważonego Rozwoju: 8 (Godna Praca i Wzrost Gospodarczy), (Odpowiedzialna Konsumpcja i Produkcja), 13 (Działania na rzecz Klimatu) i 16 (Pokój, Sprawiedliwość i Silne Instytucje), oferując wskazówki dotyczące projektowania bardziej odpornych i sprawiedliwych strategii fiskalnych w krajach OECD
Badania nad strategiami zrównoważonego rozwoju dla kultury ludowej na obszarach wiejskich Chin: w oparciu o perspektywę doświadczania
No full textThis study explores sustainable development strategies for folk culture in rural China from the experiencing perspective, aiming to propose practical and context-specific pathways tailored to China's unique conditions. Rooted in rural communities, folk culture represents a significant component of Chinese cultural heritage and holds unique value across social, economic, and environmental dimensions, serving as a vital cultural resource for rural revitalization. However, as urban modernization progresses, folk culture faces challenges in transmission and innovation. By integrating the experiencing perspective with the inheritance and innovation of folk culture, and leveraging the rural revitalization strategy, this research examines sustainable development strategies and proposes multidimensional implementation pathways. These strategies include policy support, educational outreach, digital technology application, and integration with modern industries, promoting the continued transmission and development of folk culture in contemporary society.Niniejsze badanie analizuje strategie zrównoważonego rozwoju kultury ludowej na obszarach wiejskich Chin z perspektywy doświadczania, dążąc do zaproponowania praktycznych i kontekstowych ścieżek dostosowanych do unikalnych warunków Chin. Zakorzeniona w społecznościach wiejskich, kultura ludowa stanowi istotny element chińskiego dziedzictwa kulturowego i posiada wyjątkową wartość w wymiarze społecznym, ekonomicznym i środowiskowym, stanowiąc istotny zasób kulturowy dla rewitalizacji obszarów wiejskich. Jednak wraz z postępem modernizacji miast, kultura ludowa staje przed wyzwaniami w zakresie transmisji i innowacji. Integrując perspektywę doświadczenia z dziedzictwem i innowacyjnością kultury ludowej oraz wykorzystując strategię rewitalizacji obszarów wiejskich, niniejsze badanie analizuje strategie zrównoważonego rozwoju i proponuje wielowymiarowe ścieżki wdrażania. Strategie te obejmują wsparcie polityczne, działania edukacyjne, zastosowanie technologii cyfrowych oraz integrację z nowoczesnymi gałęziami przemysłu, promując ciągłą transmisję i rozwój kultury ludowej we współczesnym społeczeństwie
Zrównoważona Intensywność emisji dwutlenku węgla, zużycie energii odnawialnej i SDG8 – godna praca i wzrost gospodarczy w krajach MINT
No full textThis study investigates the interplay between carbon intensity, renewable energy consumption, and SDG 8—Decent Work and Economic Growth in the MINT countries (Mexico, Indonesia, Nigeria, and Turkey) over 2000–2023, encompassing pre-, during-, and post-COVID-19 periods. Employing a multi-method empirical strategy, the analysis combines Panel Autoregressive Distributed Lag (PARDL) within the Pooled Mean Group framework, country-level Fixed Effects (FE) estimation, and Method-of-Moments Quantile Regression (MM-QR) to capture short- and long-run dynamics, country-specific heterogeneity, and distributional effects. Results reveal marked heterogeneity across countries and periods. Long-run PARDL estimates indicate that GDP per capita and carbon intensity are primary drivers of SDG 8, while energy use and renewable energy exert nuanced effects. COVID-19 interactions highlight that both carbon-intensive and renewable sectors temporarily stabilised employment and growth. FE and MM-QR results show Mexico and Turkey benefited from positive linkages between renewable energy adoption and SDG 8, whereas Indonesia and Nigeria faced weaker or negative associations, reflecting structural and policy constraints. Quantile analyses further demonstrate that lower-performing economies are more vulnerable to the adverse effects of carbon-intensive activities and less able to translate renewable energy investments into decent work gains. Structural break tests confirm the pandemic as a regime-shifting event, altering the impact of growth, energy use, and carbon intensity on SDG 8. This study contributes to the literature by integrating dynamic, country-specific, and distributional perspectives on the energy–growth–employment nexus, providing actionable insights for policies that promote inclusive, low-carbon, and resilient economic development in MINT economies.W niniejszym badaniu analizuje się wzajemne oddziaływanie między intensywnością emisji dwutlenku węgla, zużyciem energii odnawialnej a realizacją SDG 8 – Godna praca i wzrost gospodarczy w krajach MINT (Meksyk, Indonezja, Nigeria i Turcja) w latach 2000–2023, obejmujących okresy przed, w trakcie i po pandemii COVID-19. Wykorzystując wielometodową strategię empiryczną, analiza łączy metodę Panel Autoregressive Distributed Lag (PARDL) w ramach metody Pooled Mean Group, estymację efektów stałych (FE) na poziomie kraju oraz regresję kwantylową metodą momentów (MM-QR), aby uchwycić dynamikę krótko- i długoterminową, heterogeniczność w poszczególnych krajach oraz efekty dystrybucyjne. Wyniki ujawniają wyraźną heterogeniczność między krajami i okresami. Długoterminowe szacunki PARDL wskazują, że PKB per capita i intensywność emisji dwutlenku węgla są głównymi czynnikami napędzającymi SDG 8, podczas gdy zużycie energii i energia odnawialna wywierają bardziej złożone skutki. Interakcje z COVID-19 podkreślają, że zarówno sektory wysokoemisyjne, jak i odnawialne tymczasowo ustabilizowały zatrudnienie i wzrost. Wyniki FE i MM-QR pokazują, że Meksyk i Turcja odniosły korzyści z pozytywnych powiązań między wdrażaniem energii odnawialnej a SDG 8, podczas gdy Indonezja i Nigeria odnotowały słabsze lub negatywne powiązania, co odzwierciedla ograniczenia strukturalne i polityczne. Analizy kwantylowe dodatkowo pokazują, że gospodarki o niższej wydajności są bardziej podatne na negatywne skutki działalności wysokoemisyjnej i mają mniejsze możliwości przełożenia inwestycji w energię odnawialną na korzyści w zakresie godnej pracy. Testy strukturalne potwierdzają, że pandemia jest wydarzeniem modyfikującym wpływ wzrostu gospodarczego, zużycia energii i intensywności emisji dwutlenku węgla na SDG 8. Niniejsze badanie wnosi wkład do literatury poprzez integrację dynamicznych, specyficznych dla poszczególnych krajów i perspektyw dystrybucyjnych dotyczących powiązań między energią, wzrostem gospodarczym i zatrudnieniem, dostarczając praktycznych wniosków na potrzeby polityk promujących inkluzywny, niskoemisyjny i odporny rozwój gospodarczy w krajach MINT