5916 research outputs found
Sort by
Günlük planlı bakım ve onarım planlaması için zaman pencereli çok depolu araç rotalama problemi.
No full textA compressor manufacturer producing in Kocaeli/Dilovası region makes vehicle routing and employee planning daily to fulfill the maintenance and repair requests of the Marmara region and its surroundings the next day. The service types and times are agreed upon with the customer before service planning. The vehicles and their respective operators for a given planning day are known, with the service personnel's starting and ending points being the residences. All the planned services must be satisfied in the time windows customers give. We deal the issue as a multi-depot vehicle routing problem with time windows (MDVRPTW) and construct a mixed-integer linear programming framework. The mathematical model solution is sufficient to solve the company's 3.000-6.000 maintenance demand problems. A clustering heuristic that provides a good solution in a short time has been developed to solve large instances of malfunction and part replacement requests coming to the vehicle routing and after-sales service side.Kocaeli/Dilovası bölgesinde üretim yapan bir kompresör üreticisi, Marmara bölgesi ve çevresinin ertesi günkü bakım ve onarım talebini karşılamak için günlük olarak araç rotalama ve personel planlaması yapmaktadır. Servis planlamasından önce servis türleri ve süreleri müşteri ile kararlaştırılır. Planlama günü mevcut araçlar ve operatörleri belirlidir, başlangıç ve bitiş noktaları çalışanların evleridir. Tüm talepler, müşteriler tarafından verilen zaman pencerelerinde karşılanır. Araç yönlendirmesi tüm taleplere cevap verecek şekilde planlanır. Problem, Zaman Pencereli Çok Depolu Araç Rotalama problemi (MDVRPTW) olarak ele alınmaktadır ve bir karma tamsayılı doğrusal programlama modeli geliştirilmiştir. Matematiksel model çözümü şirketin 3.000-6.000 bakım talep problemini çözmeye yeterlidir. Arıza ve parça değişimi taleplerinin araç rotalaması ve satış sonrasın hizmet tarafına gelen büyük örnekleri çözmek için, kısa sürede iyi bir çözüm sağlayan bir kümeleme buluşsal yöntemi geliştirilmiştir
Do I see what you see? Institutional quality, action observability, and multimarket contact in the global mobile phone industry
No full textResearch Summary: Drawing on signaling theory and the international business literature that addresses the role of institutions, we argue that multinational enterprises (MNEs) that use multimarket contact (MMC)—that is, meet the same competitors in multiple countries—to reduce rivalry in a given country, will have their actions and performance influenced by the institutional quality of that country. More specifically, we contend that action observability is the mechanism that explains why institutional quality facilitates an MNE's use of MMC with competitors in a host country. We also contend that an MNE's ability to successfully reduce rivalry with host country competitors via MMC is contingent on the institutional quality distance between the MNE's home and host country. We test our hypotheses with data from the mobile phone industry. Managerial Summary: MNEs often meet the same rivals simultaneously in multiple countries, a phenomenon known as market overlap or MMC. Prior studies have found that MMC deters rivals from attacking each other in the countries they have in common. However, these studies have not taken into account the heterogeneity of the institutional environments of the countries in which multimarket rivals compete. We contend that the quality of countries' institutions and the institutional quality distance between home and host countries affect the extent to which MNEs can observe each other's actions, which in turn helps rival MNEs to avoid mutually damaging moves for their sales performance in the countries they have in common
Pediatri hastalarının hasta odalarına ilişkin algılarının mekansal bağlılık bağlamında irdelenmesi.
No full textThe thesis investigates inpatient rooms of healthcare settings in the context of place attachment regarding children whose intention to change the interior architecture of the inpatient room is linked to their tendency to place attachment. The aim of the study is to determine children's place attachment modalities in the inpatient rooms where they are actually hospitalized and the cognitive maps of their inpatient rooms where they would like to be hospitalized through the categorizations clarified in the methodology of the research. The research is conducted through four hypothesizes. It is hypothesized in this research that, (1) the frequency of place attachment modalities of 'self-identity', 'privacy', 'social affiliation', and 'technological tendency' is correlated with the 'gender' of children for the occupied actual situation of their inpatient rooms. (2) the frequency of place attachment modalities of 'self-identity', 'privacy', 'social affiliation', and 'technological tendency' is correlated with the 'age range' of children for the occupied actual situation of their inpatient rooms. (3) the frequency of place attachment modalities of 'self-identity', 'privacy', 'social affiliation', and 'technological tendency' is correlated with the 'gender' of children for the imagined situation of their inpatient rooms. (4) the frequency of place attachment modalities of 'self-identity', 'privacy', 'social affiliation', and 'technological tendency' is correlated with the 'age range' of children for the imagined situation of their inpatient rooms. In the case vise, the sampling group is selected as 7-14 years old children staying more than five days in inpatient rooms of the hospital located in İstanbul. Within the framework of the case study, first, the place attachment frequency of inpatient children during their stay in their inpatient rooms and the place attachment modalities of children are revealed according to the children's gender and age range (Occupied Actual Situation). Secondly, children are requested to draw the inpatient room where they would like to stay during their treatment time while they are hospitalized (Imagined Situation). For both situations, place attachment modalities are categorized according to four different spatial tendencies of children which are arisen depending on their (1) self-identity, (2) occurred because of the need for privacy, improvement of (3) social affiliation (Chawla, 1992), and (4) technological tendency which is added to the scope of the research in accordance with the obtained datasets resulted from the observations and cognitive maps during the case study. Both two phases are analyzed in SPSS through Mann-Whitney U Tests as the nonparametric version of the T-test, to find possible correlations between the independent and dependent variables. Through the results of the first phase (occupied actual situation), the place attachment items for the modality of self-identity are most frequently observed in the inpatient rooms of the children with the dominancy of female participants and 7-11 years old participants. All items related to the place attachment modality of social affiliation are conducted by participants 7-11 years old whose frequency of place attachment modality of technological tendency is more than 12-14 years old participants' frequency. Through the results of correlations of gender and the frequencies of place attachment modalities, it is revelaled that there are not any significant correlations between the variables. Through the results of correlations of the participant's age range and frequencies of place attachment modalities, it is revelated that there are not any significant correlations between the variables except the items of the place attachment modality of technological tendency which can be interpreted as 'almost significant'. Upon this result, it can be deduced that children aged 12-14 years old utilize items of technological tendency the more compared to the children 7-11 years old. Through the results of the second phase (imagined situation), the place attachment modality of social affiliation is most frequently observed in the drawings of children. Besides, the frequencies of the place attachment modalities of self-identity and privacy are similar for both genders. There is an evident dominance of male participants through the frequency of the items of place attachment modality of technological tendency. The frequencies of the drawn items related to the place attachment modalities of privacy and technological tendency are observable for the age range of 12-14 years old when compared with the age range of 7-11 years old. Through the results of the participant's gender and the frequencies of place attachment modalities, it is revelated that there are not any significant correlations between the variables for the imagined situation. Besides, through the results of the correlations of participants' age range and the frequency of place attachment modalities, it is revealed that there are not any significant correlations between the variables for the imagined situation. Regarding future studies, obtained results of this research showed that the flexibility of the interior design of the inpatient rooms which may provide possible opportunities for the needs of children's place attachment related to their gender and age range can be enhanced. With this flexibility which is related to the content of children's need for self-identity, privacy, social affiliation, and technological tendency, the opportunities for personalization of the inpatient room environments can be provided to children. This situation may lead the further interiors of inpatient rooms to be designed through a more child-centered approach.Bu tez, iç mimarisini değiştirme niyetleri, mekansal bağlanma eğilimleriyle bağdaştırılmış çocukların, sağlık yapılarındaki yatan hasta odalarını, mekansal bağlılık bağlamında incelemektedir. Bu tezin amacı, çocukların kullanılan gerçek durumdaki yatan hasta odalarında ve tedavi görmek istedikleri yatan hasta odalarına ilişkin hazırladıkları bilişsel haritalarındaki mekansal bağlılık şekillerini, metodolojide açıklandığı şekliyle sınıflandırmaktır. Tez dört hipotez doğrultusunda ortaya konulmuştur. Bu tezde hipotez olarak varsayılmıştır ki: (1) yatan hasta odalarının kullanılan mevcut durumunda, mekansal bağlanma şekilleri olan 'öz kimlik', 'mahremiyet, 'sosyal bağlanma' ve 'teknolojik eğilim' in sıklığı, çocukların cinsiyeti ile bağlantılıdır, (2) yatan hasta odalarının kullanılan mevcut durumunda, mekansal bağlanma şekilleri olan 'öz kimlik', 'mahremiyet, 'sosyal bağlanma' ve 'teknolojik eğilim' in sıklığı, çocukların yaş aralığı ile bağlantılıdır, (3) yatan hasta odalarının hayal edilen durumunda, mekansal bağlanma şekilleri olan 'öz kimlik', 'mahremiyet, 'sosyal bağlanma' ve 'teknolojik eğilim' in sıklığı, çocukların cinsiyeti ile bağlantılıdır, (4) yatan hasta odalarının hayal edilen durumunda, mekansal bağlanma şekilleri olan 'öz kimlik', 'mahremiyet, 'sosyal bağlanma' ve 'teknolojik eğilim' in sıklığı, çocukların yaş aralığı ile bağlantılıdır. Alan çalışması kapsamında, İstanbul'daki özel hastanenin hasta odalarında beş günden fazla kalan, 7-14 yaş arasındaki çocuklar örneklem grubu olarak seçilmiştir. Bu alan çalışmasının çerçevesinde, öncelikle hasta yatan çocukların odada kaldığı süre içindeki mekansal bağlanma sıklıkları ve mekansal bağlanma şekilleri, çocukların cinsiyet ve yaş aralığına göre ortaya çıkarılmıştır (Kullanılan Mevcut Durum). İkinci olarak, çocuklardan tedavi süreçleri boyunca kalmayı arzu edecekleri yatan hasta odasını çizmeleri istenmiştir (Hayal Edilen Durum). Her iki durum için de, mekansal bağlanma şekilleri, çocuklarda ortaya çıkmasının bağlı olduğu dörk farklı mekansal eğilime göre kategorize edilmiştir (1) öz kimlik, (2) mahremiyet ihtiyacıyla meydana gelen, (3) sosyal bağlanmayı geliştiren (Chawla, 1992) ve araştırma sırasındaki gözlem ve bilişsel haritalardan elde edilen sonuçlanmış veri setleriyle ilişkili olarak araştırmanın kapsamına eklenen (4) teknolojik eğilim. Her iki faz, bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki olası korelasyonları bulabilmek için T-testin parametrik olmayan versiyonu olan Mann-Whitnet U Tests ile SPSS'te analiz edilmiştir. İlk aşamanın (kullanılan mevcut durum) sonuçları doğrultusunda, öz kimlik öğeleri çocuk odalarında en sıklıkla görülen mekansal bağlılık şekli olarak, kız katılımcıların ve 7-12 yaş aralığındaki katılımcıların baskınlığı doğrultusunda gözlemlenmiştir. Ortaya konulan mekansal bağlanma şekli olan sosyal bağlanma öğelerinin hepsini 7-11 yaş arası çocuklar ortaya koymuştur ve bu yaş grubu çocukların mekansal bağlanma şekli olarak teknolojik eğilim öğelerini 12-14 yaş arası çocuklardan daha fazla sıklıkla tercih ettikleri gözlemlenmiştir. Cinsiyet ve mekansal bağlanma şekillerinin korelasyonlarında, her hangi bir anlamlılık gözlemlenmemiştir. Yaş aralığı ve mekansal bağlanma şekillerinin korelasyonlarında teknolojik eğilim dışında her hangi bir anlamlılık gözlemlenmemiştir. Katılımcıların yaş aralığı ve teknolojik eğilim sıklığı arasındaki korelasyon 'neredeyse anlamlı' olarak değerlendirilebilir. Bu sonuca göre, 12-14 yaş aralığındaki çocukların, hasta yatan odalarındaki mekansal bağlılık şekli olarak teknolojik eğilim öğelerini, 7-11 yaş aralığındaki çocuklara göre daha fazla tercih ettikleri sonucununa varılabilir. İkinci aşamanın (hayal edilen durum) sonuçları doğrultusunda, sosyal bağlanma öğeleri çocukların çizdikleri resimlerde en sıklıkla görülen mekansal bağlılık şekli olarak gözlemlenmiştir. Bunun yanı sıra, mekansal baklanma şekli olarak öz kimlik ve mahremiyet öğelerinin sıklığı her iki cinsiyet için benzerdir. Mekansal bağlanma şekli olarak teknolojik eğilim öğelerinin sıklığında erkek katılımcıların baskınlığı söz konusudur. 7-12 yaş aralığındaki katılımcıların mekansal bağlanma yöntemi olarak mahremiyet ve teknolojik eğilim öğelerini kullanma sıklıkları, 7-11 yaş aralığındaki katılımcılara oranla dikkat çekicidir. Hayal edilen durumun değişkenleri olan cinsiyet ve mekansal bağlanma şekillerinin korelasyonlarında, her hangi bir anlamlılık gözlemlenmemiştir. Bunun yanında, hayal edilen durumunun değişkenleri olan yaş aralığı ve mekansal bağlanma şekillerinin korelasyonlarında her hangi bir anlamlılık gözlemlenmemiştir. Gelecekteki çalışmalara ilişkin olarak, bu tezden elde edilen sonuçlar göstermiştir ki, çocukların cinsiyet ve yaş aralığına bağlı mekansal bağlılık ihtiyaçlarını sağlayan iç mimari tasarımın esnekliği geliştirilebilir. Çocukların öz kimlik, mahremiyet, sosyal bağlanma ve teknolojik eğilimlerine ilişkin ihtiyaçları kapsamında sunulabilecek bu esneklikle birlikte, çocuklara kendi hasta odalarını kişiselleştirebilme olanakları sağlanabilir. Bu durum da, gelecekteki yatan hasta odalarının daha çocuk-merkezli yaklaşımla tasarlanmasına öncülük edebilir
Sign advantage: Both children and adults’ spatial expressions in sign are more informative than those in speech and gestures combined
No full textExpressing Left-Right relations is challenging for speaking-children. Yet, this challenge was absent for signing-children, possibly due to iconicity in the visual-spatial modality of expression. We investigate whether there is also a modality advantage when speaking-children's co-speech gestures are considered. Eight-year-old child and adult hearing monolingual Turkish speakers and deaf signers of Turkish-Sign-Language described pictures of objects in various spatial relations. Descriptions were coded for informativeness in speech, sign, and speech-gesture combinations for encoding Left-Right relations. The use of co-speech gestures increased the informativeness of speakers' spatial expressions compared to speech-only. This pattern was more prominent for children than adults. However, signing-adults and children were more informative than child and adult speakers even when co-speech gestures were considered. Thus, both speaking- and signing-children benefit from iconic expressions in visual modality. Finally, in each modality, children were less informative than adults, pointing to the challenge of this spatial domain in development
Restrictions on distribution agreements in the pharmaceutical sector from the perspective of competition law.
No full textÜlkemizde ilacın üretimi, pazarlanması, satışı ve dağıtımı regülasyonlara tabii olarak gerçekleşir. Dağıtım, üretimi takip eden süreçte ürünlerin ihtiyaç sahiplerine ulaşmasını sağlayan bir ticari faaliyettir. Türkiye'de ilaçlar bizzat ilaç üreticileri tarafından değil, bağımsız dağıtıcılar olan ecza depoları tarafından aralarındaki dağıtım sözleşmeleri uyarınca serbest eczanelere veya ihale kanalıyla kamu/özel sağlık kuruluşlarına dağıtılır. Bu iki kanal bakımından yapılan sözleşmelerin tarafları, konusu ve sonuçları birbirine benzese de söz konusu sözleşmelerin hukuki nitelikleri birbirinden farklıdır. Dağıtım anlaşmaları bir ürün pazarının sağlayıcı konumundaki ilaç firmaları ile dağıtım kademesinde faaliyet gösteren ecza depoları arasında alım-satım veya yeniden satıma ilişkin hükümler içermesi nedeniyle rekabet hukuku bakımından "dikey anlaşma" olarak nitelendirilirler. Bu yönüyle, dağıtım anlaşmalarına RKHK md. 4'teki sınırlamalar uygulanır. Öte yandan, bu anlaşmalar yarattıkları faydalar nedeniyle bireysel muafiyet ve özellikle grup muafiyeti düzenlemeleri bakımından da incelenir. Biz bu çalışmamızda, birinci bölümde, ilaç firmaları ile ecza depoları arasında serbest eczanelere ilaç teminini konu alan dağıtım sözleşmelerini inceledik. Bu sözleşmenin özelliklerini dikkate alarak hukuki niteliğine ilişkin değerlendirmelerimize yer verdik. Ayrıca, Rekabet Kurulu kararlarında sıkça rastlandığından ihale kanalındaki sözleşmeleri de kıyasen inceledik. İkinci bölümde ise ilaç sektöründeki dağıtım sözleşmelerine yönelik rekabet hukukundan ileri gelen sınırlamalar üzerinde durduk ve bu sözleşmeleri muafiyet rejimi bakımından kurul kararları ışığında ele aldık.In Türkiye, the production, marketing, sale and distribution of medicines are subject to regulations. Distribution is a commercial activity that ensures the delivery of products to end-users following the manufacturing process. The pharmaceuticals are distributed by independent distributors known as pharmaceutical warehouses to pharmacies or through tenders to public/private healthcare institutions based on distribution agreements. Although the parties to the contract, its subject and the results of the commercial activity are similar between these two channels, the legal qualities of the contracts are different from each other. Distribution agreements are considered "vertical agreements" in terms of competition law because they contain provisions regarding purchase-sale or resale between pharmaceutical companies that are providers of a product market and pharmaceutical warehouses operating at the distribution level. Consequently, distribution agreements are subject to restrictions outlined in Article 4 of the Competition Law. However, these agreements are also examined for individual exemption and especially group exemption regulations based on the benefits they bring. In this study, we examined the distribution agreements between pharmaceutical companies and pharmaceutical warehouses regarding the supply of drugs to independent pharmacies in the first section. We included our evaluations regarding the legal nature of this contract, taking into account its characteristics. Additionally, we comparatively analyzed contracts in the tender channel, commonly encountered in decisions of the Competition Board. In the second section, we focused on the restrictions arising from competition law limitations on distribution agreements and analyzed these contracts in the light of exemption regulations based on decisions of the Competition Board
Yüksek güç-ağırlık oranına sahip bir giyilebilir dış iskelet robotu için tasarım, geliştirme ve kuvvet kontrolü uygulaması.
No full textPhysical rehabilitation has a crucial role in the recovery and preservation of physical function, mobility, and overall health after an injury or disability. Exoskeletons can serve as useful tools in physical rehabilitation by providing a safe and controlled environment for patients to perform functional movements. This thesis proposes a design methodology and validation processes for a lower body exoskeleton with active hip, knee, and ankle joints. Four different designs were presented and qualitatively compared their joint range, torque controllability, weight, and wearability. Using a human-robot coupled simulation model, actuator torques and loading on mechanical links were obtained. The final design was evaluated in the MSC Adams environment concerning two different dynamic motions. Subsequently, the exoskeleton was manufactured and assembled after the final design was verified. To verify the locomotion methods, a robot model constrained in the sagittal plane was created using the RaiSim simulator. The dynamic model of the exoskeleton was calculated using the Lagrangian method, and CTC was also applied. Various controller methods were implemented to validate the exoskeleton and the SEAs, and their position-tracking performances were compared. Furthermore, the torque controllability of the actuator was verified.Fiziksel rehabilitasyon, bir yaralanma veya sakatlıktan sonra fiziksel fonksiyonların, hareketliliğin ve genel sağlığın iyileştirilmesi ve korunmasında önemli bir rol oynamaktadır. Dıs iskeletler, hastaların fonksiyonel hareketlerini gerçekleştirmeleri için güvenli ve kontrol edilebilir bir ortam sağlayarak fiziksel rehabilitasyonda yararlı bir araç olarak kullanılabilirler. Bu tez, aktif kalça, diz ve ayak bileği eklemleri olan bir alt gövde dış iskeleti için tasarım metodolojisi ve doğrulama süreçleri önermektedir. Dört farklı tasarım sunulmuş ve eklem hareket aralığı, tork kontrol edilebilirliği, ağırlık ve giyilebilirlik açısından nitel olarak karşılaştırılmıştır. İnsan-robot eşleştirilmiş simülasyon modeli kullanılarak eyleyici torkları ve mekanik bağlantılara binen yükler elde edilmiştir. Son tasarım, iki farklı dinamik hareket açısından MSC Adams ortamında değerlendirilmiştir. Tasarım doğrulandıktan sonra, dış iskelet üretilmiş ve montajı gerçekleştirilmiştir. Lokomasyon yöntemlerini doğrulamak için, RaiSim ortamında sagittal düzlemde kısıtlanmış bir robot modeli oluşturulmuştur. Dış iskeletin dinamik modeli Lagrange yöntemi kullanılarak hesaplanmış ve CTC'de uygulanmıştır. Çeşitli kontrolcü yöntemleri, dış iskelet ve SEA'ların pozisyon takibi performanslarını doğrulamak için uygulanmış ve karşılaştırılmıştır. Ayrıca, eyleyicilerin tork kontrol edilebilirliği doğrulanmıştır
the example of the 17th Istanbul biennial.
No full textThis thesis, art in the public sphere as a type of space; It is aimed to make sense of it in a two-sided, multi-layered, complex network that occurs in the communication of art, individual and space, and in addition to to to make visible the participation of the city in this weave and what remains of this weave to the city. This aim first required the concepts of art, individual and space, each of which should be understood separately, and the translation of these concepts into the public sphere and the analysis of the dynamic relations between them. This analysis has been accompanied by an evolutionary narrative in which the aforementioned phenomena are sometimes centered in historical perspective, sometimes one by another. The relations between the concepts are examined with the phenomena of experience, interaction, visibility and transformation, so that the conceptual framework and limits of the thesis are revealed in the 2nd part of the thesis. In the next stage of the study, the issues of public space and art in the public sphere were examined with different perspectives and different scales. From past to present, what kind of art practices exist in the public sphere on a wide scale and the effect and contribution of these practices to the public sphere have been made visible. One of these practices is; The biennial activities were examined in detail and the dialogues with the public sphere were tried to be understood with examples from around the world. It is important to discuss this type of permanent but temporary activity in the context of the city and architecture and to observe the different ways of intervening in the city with art as the basic space of the discipline of architecture, to follow its journey and to study the traces it leaves and the potentials of all these for the city and architecture. After this necessary preparation and holistic understanding, art in the public sphere in Istanbul, Istanbul and the arrival of the Istanbul Biennial from 87 to the present day have been examined in the context of the city and public space. In the field survey; The relationship of this large and temporary type of event with the public sphere in the context of the city and architecture is exemplified by the multi-layered structure of the 17th Istanbul Biennial. The evolution of the triad of art, the individual and space into the triad of artwork, urban and public space, and the biennial spaces are examined in the cyclical relationship of the concepts of "experience, interaction, visibility and transformation". In this review, quantitative data about the biennial spaces and audiences, mappings, personal observations and the opinions of the participants were used, and local dynamics were also included in the evaluations. Through the alternative routes of the biennial, the visible and invisible effect of art in the public sphere was explained separately and integrated. Within the scope of the thesis, it is tried to understand how biennials leave their mark on the city in their own temporariness. What does the art activity that takes place in various public spaces of the city for a certain or limited time leave behind? What is left after the biennial period is completed and the vast majority of the works have moved away from the space/public space/city? What are the remains, the visible and the invisible, from this temporary layer? The 17th Istanbul Biennial, which is an example of art in the public sphere, was taken into the lens and its distribution to the city, the potential to turn the audience into an active participant, the visible and invisible traces were tried to be identified and at the same time made visibly, and it was mapped how the seeds sown by the biennial turned into a city exhibition. As a result, with this thesis study, different situations of the effect of a temporary art activity on the city and public space are defined. Keywords: Art in public space, Istanbul Biennials, interaction, experience, transformation, visibility.Bu tez ile bir mekan türü olarak kamusal alanda yer alan sanatı; sanat, birey ve mekan iletişiminde olagelen çift taraflı, çok katmanlı, karmaşık bir ağ içinde anlamlandırmaya ve ek olarak bu örgüye kentin katılımını ve bu örgüden kente kalanları görünür kılmaya çalışmak amaçlanmıştır. Bu amaç öncelikle her birinin ayrı ayrı anlaşılması gereken sanat, birey ve mekan kavramlarını ve bu kavramların kamusal alana tercüme edilmesini ve kendi aralarındaki dinamik ilişkilerin çözümlenmesini gerektirmiştir. Ki bu çözümlemeye sözü edilen olguların, tarihsel perspektifte, kimi zaman biri kimi zaman bir diğerinin merkeze geçtiği evrimsel bir anlatı eşlik etmiştir. Kavramlar arası ilişkiler deneyim, etkileşim, görünürlük ve dönüşüm olguları ile mercek altına alınmış, böylece tezin kavramsal çerçevesi ve sınırları tezin 2. bölümde ortaya koyulmuştur. Çalışmanın bir sonraki aşamasında kamusal alan ve kamusal alanda sanat konuları farklı bakış açıları ile ve farklı ölçekleri ile irdelenmiştir. Geçmişten günümüze geniş bir skalada kamusal alanda ne tür sanat pratiklerinin var olduğu ve bu pratiklerin kamusal alana etkisi/katkısı görünür kılınmıştır. Bu pratiklerden biri; bienal etkinlikleri, detaylı olarak incelenmiş, dünyadan örnekler ile kamusal alan ile diyalogları anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu sürekli ama geçici etkinlik türünü kent ve mimarlık bağlamında tartışmak ve mimarlık disiplininin temel mekanı olarak kente, sanat ile müdahale etmenin farklı hallerini gözlemlemek, yolculuğunu takip etmek ve bıraktığı izleri ve tüm bunların kent ve mimarlık için potansiyellerini çalışmak önemlidir. Bu gerekli hazırlıktan ve bütünsel kavrayıştan sonra İstanbul, İstanbul'da kamusal alanda sanat ve İstanbul Bienal'inin 87'den günümüze gelişi, kent ve kamusal alan bağlamında irdelenmiştir. Alan çalışmasında; bu büyük ve geçici etkinlik türünün, kent ve mimarlık bağlamında, kamusal alan ile ilişkisi 17. İstanbul Bienali'nin çok katmanlı yapısı ile örneklenmiştir. Sanat, birey ve mekan üçlüsünün sanat eseri, kentli ve kamusal mekan üçlüsüne evrimi ile bienal mekanları "deneyim, etkileşim, görünürlük ve dönüşüm" kavramlarının döngüsel ilişkisi içinde incelenmiştir. Bu incelemede bienal mekanları ve izleyicilerle ilgili niceliksel verilerden, haritalamalardan, kişisel gözlemlerden ve katılımcıların görüşlerinden yararlanılmış, aynı zamanda değerlendirmelere yerel dinamikler de dahil edilmiştir. Bienalin alternatif güzergahları üzerinden kamusal alanda sanatın görünür ve görünmez etkisi ayrık ve bütünleşik olarak anlatılmıştır. Tez kapsamında, bienallerin kendi geçiciliklerinde kentte nasıl izle bıraktıkları anlaşılmaya çalışılmıştır. Belirli/sınırlı bir süre kentin çeşitli kamusal alanlarında yer alan sanat etkinliği geride ne bırakmaktadır? Bienal süresi tamamlandıktan ve eserlerin büyük çoğunluğu mekandan/kamusal alandan/kentten uzaklaştıktan sonra geride ne kalmaktadır? Bu geçici katmandan arda kalanlar, görünen ve görünmeyenler nelerdir? Kamusal alanda sanatın bir örneği olan 17. İstanbul Bienali merceğe alınarak kente olan dağılımı, izleyiciyi aktif bir katılımcıya dönüştürme potansiyeli, görünebilen ve görünemeyen izleri tespit edilmeye ve aynı zamanda da görünür kılınmaya çalışılmış, bienalin ektiği tohumların nasıl bir kent sergisine dönüştüğü haritalandırılmıştır. Sonuç olarak bu tez çalışması ile geçici bir sanat etkinliğinin kente ve kamusal mekana etkisinin farklı halleri tanımlanmıştır
Dispersive transverse waves for a strain-limiting continuum model
No full textIt is well known that propagation of waves in homogeneous linearized elastic materials of infinite extent is not dispersive. Motivated by the work of Rubin, Rosenau, and Gottlieb, we develop a generalized continuum model for the response of strain-limiting materials that are dispersive. Our approach is based on both a direct inclusion of Rivlin–Ericksen tensors in the constitutive relations and writing the linearized strain in terms of the stress. As a result, we derive two coupled generalized improved Boussinesq-type equations in the stress components for the propagation of pure transverse waves. We investigate the traveling wave solutions of the generalized Boussinesq-type equations and show that the resulting ordinary differential equations form a Hamiltonian system. Linearly and circularly polarized cases are also investigated. In the case of unidirectional propagation, we show that the propagation of small-but-finite amplitude long waves is governed by the complex Korteweg–de Vries (KdV) equation.Istituto Nazionale di Alta Matematica "Francesco Severi" ; Gruppo Nazionale per la Fisica Matematica ; Instituto Nazionale di Fisica Nuclear
3D beton baskı için reolojik parametreler kullanılarak hassas ve tutarlı ekstrüzyon için akış hızı kontrol sistemi.
No full textThe use of inline quality assessment technologies is of great importance in meeting the consistent extrusion requirements of 3D concrete printing (3DCP) applications. The proposed study suggests a system for regulating the extrusion speed during 3DCP processes in order to maintain the extrusion flow rate at a targeted value. This system is based on a newly proposed equation that combines both printing parameters and the rheological properties of the material used in the printing process. The study presents a novel flow rate control method for 3DCP, leveraging a unique correlation between printing and rheological parameters, to address quality assessment strategies in the process. The control strategy that has been proposed is established to function effectively with different types of cement-based mixtures and has the capability to regulate the extrusion process, thereby ensuring the attainment of a targeted flow rate from the system. Validation tests demonstrate that the proposed flow rate control can maintain an instantaneous flow rate within a certain range and eventually achieve a constant flow rate. During operation, the flow rate is consistently maintained around the targeted value with an average error rate of 6.7 percent. The presented flow rate control mechanism exhibits promising potential as a reliable and efficient solution for achieving precise and constant flow rate values, regardless of the cement mix design employed.3D beton baskı (3DCP) uygulamalarında ekstrüzyon kalitesinin devamlılığını sağlamak için hat içi kalite değerlendirme teknolojilerinin kullanımı büyük öneme sahiptir. Bu çalışma, 3DCP süreçlerinde ekstrüzyon hızını düzenlemek için bir sistem önermektedir, böylece ekstrüzyon akış hızını hedeflenen bir değerde tutmayı sağlar. Bu sistem, baskı parametrelerini ve baskı sürecinde kullanılan malzemenin reolojik özelliklerini birleştiren yeni bir denklem temelinde oluşturulmuştur. Çalışma, baskı ve reolojik parametreler arasındaki benzersiz ilişkiyi kullanarak 3DCP için yeni bir akış hızı kontrol yöntemi sunmakta ve süreçte kalite değerlendirme stratejileri ele alınmaktadır. Önerilen kontrol stratejisi, farklı tipte çimento bazlı karışımlarla etkin bir şekilde çalışacak şekilde geliştirilmiş olup, sistemden hedeflenen akış hızının elde edilmesini sağlayarak ekstrüzyon sürecini düzenleme kapasitesine sahiptir. Yapılan testlere göre geliştirilen sistemin, çimento ekstrüzyon hızını belirli bir aralıkta tutabildiği ve sonunda sabit bir akış hızı elde edilebildiği görülmüştür. Ekstrüzyon işlemi sırasında, akış hızı hedeflenen değerin etrafında sürekli olarak korunmakta olup, ortalama hata oranı %6,7'dir. Sunulan akış hızı kontrol mekanizması, kullanılan çimento karışımı tasarımından bağımsız olarak hassas ve sabit akış hızı değerleri elde etmek için güvenilir ve verimli bir çözüm olarak umut vadetmektedir
Deep transformer-based asset price and direction prediction
No full textThe field of algorithmic trading, driven by deep learning methodologies, has garnered substantial attention in recent times. Within this domain, transformers, convolutional neural networks, and patch embedding-based techniques have emerged as popular choices within the computer vision community. Here, inspired by the latest cutting-edge computer vision methodologies and the existing work showing the capability of image-like conversion for time-series datasets, we apply more advanced transformer-based and patch-based approaches for predicting asset prices and directional price movements. The employed transformer models include Vision Transformer (ViT), Data Efficient Image Transformers (DeiT), and Swin. We use ConvMixer for a patch embedding-based convolutional neural network architecture without a transformer. Our tested transformer-based and patch-based methodologies aim to predict asset prices and directional movements using historical price data by leveraging the inherent image-like properties within the historical time-series dataset. Before the implementation of attention-based architectures, the historical time series price dataset is transformed into two-dimensional images. This transformation is facilitated through the incorporation of various common technical financial indicators, each contributing to the data for a fixed number of consecutive days. Consequently, a diverse set of two-dimensional images is constructed, reflecting various dimensions of the dataset. Subsequently, the original images depicting market valleys and peaks are annotated with labels such as Hold, Buy, or Sell. According to the experiments, trained attention-based models consistently outperform the baseline convolutional architectures, particularly when applied to a subset of frequently traded Exchange-Traded Funds (ETFs). This better performance of attention-based architectures, especially ViT, is evident in terms of both accuracy and other financial evaluation metrics, particularly during extended testing and holding periods. These findings underscore the potential of transformer-based approaches to enhance predictive capabilities in asset price and directional forecasting. Our code and processed datasets are available at https://github.com/seferlab/price_transformer.Publisher versio