Uniwersytet Medyczny im.Karola Marcinkowskiego w Poznaniu: Wydawnictwo Naukowe UMP / Poznan University of Medical Sciences: Open Journal Systems
Not a member yet
285 research outputs found
Sort by
Wpływ stylu życia na stań kośćca osób starszych
No full textWraz ze starzeniem się społeczeństwa osteoporoza jest istotnym problemem, o którym powinno się mówić i edukować w jaki sposób jej zapobiegać. Osteoporoza jest chorobą szkieletu, w której dochodzi do obniżenia gęstości mineralnej kości (BMD). W celu zapobiegania osteoporozie konieczna jest podaż odpowiednio zbilansowanej diety – wapnia, witaminy D, K, białka, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega – 3 oraz codzienna aktywność fizyczna. Aktywność fizyczna w dzieciństwie jest istotnym czynnikiem dla zachowania masy kostnej w wieku starczym. Według WHO osoby powyżej 65 r.ż. powinny wykonywać 150 minutowy trening aerobowy lub 75 minut intensywnej aktywności fizycznej. U osób, u których wystąpiła osteoporoza wykazano, iż suplementacja wapniem (1200 mg/dobę) i witaminą D (800 IU/dobę) zapobiega złamaniom szyjki kości udowej oraz utrzymuje odpowiednią gęstość mineralną kości. Należy jednak kontrolować spożycie fosforu, który może spowodować wydalanie wapnia wraz z moczem, co wpływa niekorzystnie na stan kośćca. Stosunek spożycia wapnia do fosforu powinien wynosić 1:1. Odpowiednio zbilansowana dieta jest w stanie pokryć zapotrzebowanie na kluczowe składniki wspomagające profilaktykę osteoporozy tj. witamina K oraz kwasy omega-3. Słowa kluczowe: osteoporoza, styl życia, żywienie, dieta, aktywność fizyczna,
Stymulacja płodu muzyką Johanna Straussa, zespołu ABBA i jej wpływ na parametry kardiotokograficzne
No full textCel: Celem badania była analiza parametrów kardiotokograficznych płodu podczas stymulacji muzyką zespołu ABBA oraz muzyką klasyczną Johanna Straussa.Materiał i metody: Do badania zaproszono 60 kobiet w III trymestrze ciąży, średnio w 35 tygodniu. Wykonano 90 zapisów kardiotokograficznych przed i podczas stymulacji muzycznej.Wyniki: Podczas stymulacji utworami muzyki klasycznej Johanna Straussa zaobserwowano istotne obniżenie podstawowej częstości serca płodów. Podczas narażenia na utwory zespołu ABBA zaobserwowano znaczące obniżenie wartości dotyczących akceleracji >10 uderzeń na minutę (>10 BPM), obniżenie epizodów wysokiej zmienności. W grupie stymulowanej muzyką klasyczną stwierdzono istotnie większą liczbę akceleracji > 10 uderzeń na minutę, akceleracji >15 uderzeń na minutę oraz epizodów niskiej zmienności niż w grupie stymulowanej utworami muzycznymi zespołu ABBA. W grupie stymulowanej muzyką zespołu ABBA zaobserwowano istotnie większą liczbę skurczów macicy niż w grupie Johanna Straussa.Wnioski: Wyniki tego badania sugerują, że stymulacja muzyką zmienia wartości parametrów kardiotokograficznych u płodu. Wyniki są pouczające, mogą zostać wykorzystane w diagnostyce słuchu lub skrócić czas badania NST. Interwencja muzyczna jest bezpieczna, tania. Potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia wpływu słuchania muzyki na stan płodu
Skala Wydolności Opiekuńczej (SWO) – wstępna charakterystyka psychometryczna.
No full textWstęp. Rodzina pełni wiele kluczowych funkcji w życiu człowieka m.in. funkcję opiekuńczo-zabezpieczającą, którą należy rozumieć, jako sprawowanie opieki nad niesamodzielnymi i niezdolnymi do samopielęgnacji członkami rodziny. Prac podejmujących problematykę wydolności opiekuńczej rodziców wychowujących dzieci z zaburzeniami rozwojowymi i dzieci zdrowe jest niewiele. Istnieje konieczność eksploracji tego zagadnienia przy pomocy wystandaryzowanych narzędzi badawczych o zadawalających właściwościach psychometrycznych, oceniających złożony proces opieki nad dzieckiem.Cel. Celem pracy było określenie psychometrycznych właściwości autorskiego narzędzia badawczego służącego do oceny wydolności opiekuńczej rodziców.Materiał i metody. Badaniem o charakterze przekrojowym, objęto rodziców wychowujących dzieci z niepełnosprawnością (grupa badana – 243 osób) oraz rodziców dzieci bez zaburzeń rozwojowych (grupa porównawcza – 264 osób). W badaniu wykorzystano autorską Skalę Wydolności Opiekuńczej (SWO).Wyniki. Wyniki uzyskane w SWO różniły się między grupami. Wyliczony dla obydwu grup wskaźnik alfa-Cronbacha potwierdził rzetelność autorskiego narzędzia badawczego. W ramach szacowania trafności kryterialnej uzyskano korelację SWO z GSES, skalą o podobnej koncepcji teoretycznej. Trafność SWO zweryfikowano też w konfirmacyjnej analizie czynnikowej (CFA).Wnioski. SWO cechują zadowalające właściwości psychometryczne – rzetelność i trafność. Skala ta może dostarczyć wielu cennych informacji o poziomie wydolności opiekuńczej rodziców. Uzyskane rezultaty przemawiają za stosowaniem SWO w badaniach naukowych i jej dalszym doskonaleniem.
Zapobieganie nieścisłościom w praktyce pielęgniarki operacyjnej – to praca zespołowa? Prevention of near misses in perioperative nursing practice – a team effort?
No full textStreszczenieWstęp. Śródoperacyjne nieścisłości w kontroli liczby materiału opatrunkowego i narzędzi należą do czynników ryzyka niezamierzonego pozostawienia ciała obcego w miejscu operowanym. Zdarzenie to wymaga monitorowania celem rozpoznania przyczyn wystąpienia i metod, które umożliwiły uniknięcie zagrożenia. Wystąpienie tego zdarzenia niepożądanego powinno determinować organizację okresowych szkoleń całego personelu sali operacyjnej.Cel. Przedstawienie przypadku wystąpienia nieścisłości w kontroli liczby materiału operacyjnego w trakcie realizacji procedury chirurgicznej z próbą sformułowania zasad postępowania w przypadku stwierdzenia niezgodności oraz zapobiegania podobnym sytuacjom. Prezentacja niniejszego przypadku ma służyć uwrażliwieniu członków zespołu operacyjnego na konieczność przestrzegania zasad bezpieczeństwa.Opis przypadku. Do procedury laparotomii zwiadowczej realizowanej w trybie nagłym przygotowano materiał opatrunkowy, którego ilość po przeliczeniu wstępnym zgadzała się z liczbą zadeklarowaną przez producenta na opakowaniu. Liczenie końcowe przeprowadzone przed przystąpieniem do zamknięcia powłok brzusznych wykazało brak jednej sztuki gazika o wymiarach 10cm x10cm. Wnioski. Mimo odpowiedzialności pielęgniarki operacyjnej za zgodność początkowej liczby materiału operacyjnego z końcową, każdy członek zespołu ma do odegrania swoją rolę w zapobieganiu wystąpienia niezamierzonego pozostawienia ciała obcego w polu operacyjnym. Szczegółowe i wnikliwe procedury dotyczące postępowania z materiałem operacyjnym i narzędziami powinny zapewniać bezpieczeństwo pacjentowi oraz stanowić jasne wytyczne postępowania dla personelu.AbstractIntroduction. Intraoperative inconsistencies in surgical count, such as incorrect counts and discrepancies are known to be a risk factor contributing to retained surgical items. They may lead to serious sentinel events. The analysis of near misses reveals its causes and helps develop proper preventive methods. The occurrence of near misses in perioperative practice should effect in reccuring operating room staff training.Aim. The aim of this article is to present a case study of near miss in surgical count, propose the principles to follow in case of an incorrect count or discrepancies and prevent the occurence of simillar situations. This case study was described to raise awareness among the surgical team regarding patients safety.Case study. The initial surgical counts’ result before emergent explorative laparotomy were in accordance to the amount declared on packages by the producer. The final count conducted before the peritoneal cavity closure was incorrect - one of the radiopaque 10cm x10cm sponge was missing.Conclusions. It is perioperative nurses’ responsibility to maintain correct surgical count, although every team member of the surgical team plays a role in prevention of unintentional retention of a foreign body in the surgical site. Detailed and insightful procedures which regulates the proceedings with surgical equipment and instruments should be designed to reassure patients safety and provide clear pattern of conduct for the surgical team members. Słowa kluczowe. Niedoszłe zdarzenie niepożądane, Opis przypadku, Pielęgniarstwo operacyjne.Key words. Near Miss, Case Study, Operating Room Nursing
Technologie wykorzystywane w telepielęgniarstwie.
Get PDFStreszczenie Wprowadzenie: Technologia komunikacyjna jest obecna w naszym codziennym życiu korzystamy z telefonu, wiadomości tekstowych, e- maila i wideo. Na rozkwit telemedycyny ma wpływ kilka złożonych czynników: postęp informatyczny, ochrona zdrowia a także czynniki demograficzne, społeczne i ekonomiczne. Technologia ma pomóc pacjentom i personelowi medycznemu w szybkiej i wczesnej diagnostyce problemów zdrowotnych. Najbardziej pożądanym urządzeniem telemedycyny przez lekarzy kardiologów jest przekaz opisu EKG a przez lekarzy rehabilitantów- postępy rehabilitacyjne pacjentów. Natomiast personel pielęgniarski od telemedycyny oczekuje możliwości monitorowania pacjentów. Narzędzia telemedycyny podniosą nie tylko jakość wykonywanych usług ale także wzrost poczucia bezpieczeństwa pacjenta przebywającego w szpitalu, jak i w domu. Zmniejszająca się z różnych względów liczba personelu pielęgniarskiego wpływa na poziom wykonywanych usług a możliwość wykorzystania sprzętu medycznego w telepielęgniarstwie poprawi opiekę nad pacjentem.Cel pracy: Celem pracy jest zwrócenie uwagi na szybki rozwój urządzeń telemedycznych stosowanych na świecie i w Polsce oraz dalsze rozpowszechnienie w placówkach służby zdrowia jak i warunkach domowych pacjenta.Wnioski: Wprowadzenie urządzeń telemedycznych do praktyki pielęgniarskiej spowoduje nie tylko poprawę relacji lekarz-pacjent-pielęgniarka ale także usprawniłoby działanie systemu w placówkach ochrony zdrowia. Urządzenia wykorzystywane przez personel pielęgniarski w telemedycynie umożliwiłyby sprawowanie ciągłego nadzoru nad zdrowiem pacjenta.Słowa: telemedycyna, telepielęgniarstwo, teleopieka, urządzenia i usługi telemedyczne
WPŁYW ZAJĘĆ W SZKOLE RODZENIA NA PRZEBIEG PORODU
No full textWstęp. Udział w Szkole Rodzenia pozwala przyszłym rodzicom świadomie przeżywać ciążę oraz przygotować się do porodu, połogu i późniejszej opieki nad noworodkiem. Lepsze i bardziej świadome przygotowanie wydaje się być korzystne dla samej rodzącej, lecz także odgrywać znaczącą rolę w komunikacji z personelem, skracając czas trwania porodu.Cel. Analiza przebiegu porodu u pacjentek uczęszczających w zajęciach szkoły rodzenia w porównaniu z nieuczestniczącymi.Materiał i metody. Badaniu poddano 100 kobiet w ciąży donoszonej po porodach drogami natury. Metodyka badań zakładała analizę dokumentacji medycznej oraz gromadzenie danych przy pomocy formularzy wypełnianych przez badacza. Populację badaną podzielono na dwie grupy: uczestniczące w zajęciach Szkoły Rodzenia oraz nieuczestniczące. Obliczenia wykonano przy pomocy programu Statistica v 10.0 firmy Statsoft. Do oceny zależności wykorzystano test Chi kwadrat Pearsona. Za poziom istotności statystycznej przyjęto p £ 0,05.Wyniki. W grupie kobiet uczęszczających do Szkoły Rodzenia 66% posiadało wyższe wykształcenie, 26% średnie, a 8% zawodowe (p= 0,000002). 76% uczestniczek Szkoły Rodzenia, stosowało leki p/bólowe podczas porodu. W badanej grupie 96% nie stosowało znieczulenia zewnątrzoponowego. Wśród uczestniczek Szkoły Rodzenia 66% miało poród indukowany oxytocyną. Ponad połowa (54%) uczestniczek Szkoły Rodzenia rodziło bez nacięcia krocza, 24% miało pęknięcie krocza I stopnia, a 22% nacięcie krocza.Wnioski. Uczestnictwo w Szkole Rodzenia wydaje się być podyktowane rodnością, ilością przebytych ciąż oraz wykształceniem. Ciężarne po kursie przedporodowym zdecydowanie rzadziej podlegają procedurom śródporodowym. Uczestniczki Szkoły Rodzenia są bardziej świadome możliwości postępowania przeciwbólowego, konieczności wykonywania niektórych procedur śródporodowych oraz wpływu przebiegu porodu na stan ich dziecka
„Hanna Chrzanowka prekursorka polskiego pielęgniarstwa rodzinnego – świadectwo jej życia”
No full textWstęp: Hanna Chrzanowska, niezwykła kobieta, polska pielęgniarka, która żyła w latach 1902 – 1973. Cel pracy: przedstawienie świadectwa życia Hanny Chrzanowskiej, prekursorki polskiego pielęgniarstwa rodzinnego.Podstawowe założenia: Życie Hanny Chrzanowskiej było świadectwem miłości, wiary, troski, opieki i pomocy bliźnim a lata pracy związane z pomocą drugiemu człowiekowi. Miała niebywałą charyzmę i dar zjednywania ludzi, co czyniło ją osobą ponadprzeciętną. Była twórczynią polskiego pielęgniarstwa środowiskowego, autorką szeregu artykułów, podręczników, pedagogiem zaangażowanym w merytoryczne przygotowanie uczennic do wykonywania zawodu pielęgniarskiego, dbała o ciągły rozwój i wzrost poziomu kształcenia. Wskazana działalność Chrzanowskiej na wielu płaszczyznach porównywalna jest z ideologią Florence Nightingale.Podsumowanie: Hanna Chrzanowska była najznamienitszą osobowością i bohaterką polskiego pielęgniarstwa. Po odejściu jej posługa nie zakończyła się, uznano jej pośmiertne świadectwa i w 2018 roku została błogosławioną. Warto, aby świat poznał życie i czyny tej wyjątkowej osoby – pielęgniarki.Słowa kluczowe: Hanna Chrzanowska, pielęgniarstwo, powołanie, Florence Nightingal
Ocena bólu u pacjentów z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych
No full textWstęp: Miażdżyca jest chorobą przewlekłą zajmującą ściany naczyń tętniczych, prowadzącą do zmniejszania światła naczynia lub całkowitego jego zamknięcia. Najczęstszą dolegliwością z jaką pacjenci zgłaszają się do lekarza jest ból kończyn dolnych. Dystans jaki pokonuje chory do czasu wystąpienia bólu nazywany jest chromaniem przestankowym. W krytycznym niedokrwieniu ból kończyny pojawia się również w spoczynku, często nasila się w nocy w trakcie snu. Cel badań: Celem pracy była ocena doznań bólowych u pacjentów z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych, zakwalifikowanych do zabiegu naprawczego.Materiał i metody: Badania prowadzono w Oddziale Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej D w Szpitalu Klinicznym im. Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. Badanie przeprowadzono z zastosowaniem Kwestionariusza do oceny bólu według McGill-Melzacka oraz Skali numerycznej (NRS- Numerical Rating Scale). W badaniu wzięło udział 52 pacjentów (20 kobiet, 32 mężczyzn), w przedziale wiekowym od 52 do 82 lat.Wyniki: Wszyscy badani zgłaszali dolegliwości bólowe kończyn dolnych; średnia natężenia bólu wynosiła 8 pkt wg Skali numerycznej. Najczęściej wskazywanym miejscem bólu była łydka (42% badanych) oraz stopa i łydka (29%). Wśród określeń bólu, badani najczęściej wybierali: męczący (96,15%), uciążliwy (96,15%), dokuczliwy (94,23%). Wykazano zależność pomiędzy stopniem niedokrwienia według skali Fontaine a aktualną oceną bólu oraz liczbą wybieranych określeń bólu.Wnioski: Dolegliwości bólowe występowały u wszystkich badanych z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych. Liczba wybieranych określeń bólu wzrastała wraz ze zmniejszaniem się chromania przestankowego. Stopień niedokrwienia kończyn dolnych miał wpływ na natężenie dolegliwości bólowych.Słowa kluczowe: przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych, miażdżyca tętnic kończyn dolnych, ból przewlekły
Postrzeganie zawodu pielęgniarki przez studentki pielęgniarstwa w okresie kształcenia na studiach licencjackich
No full text StreszczenieWstęp. Właściwy wizerunek należy do istotnych aspektów zawodu pielęgniarki, ponieważ wpływa na jego prestiż społeczny oraz pozycję wśród innych zawodów związanych z ochroną zdrowia.Cel. Celem badań wykonanych w ramach niniejszej pracy była ocena postrzegania zawodu pielęgniarki przez studentki pielęgniarstwaMateriał i metody. Badania miały charakter longitudinalny i zostały przeprowadzone wśród 196 studentek licencjackich studiów pielęgniarskich w czterech uczelniach. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety opracowany dla potrzeb przeprowadzonych badań. Wyniki. W kolejnych latach studiów pielęgniarskich pierwszego stopnia globalny wizerunek zawodu pielęgniarki w ocenie studentów stawał się bardziej negatywny. Najbardziej pozytywny wizerunek zawodu pielęgniarki prezentowały studentki rozpoczynające studia pielęgniarskie, a najbardziej negatywny, te same studentki rozpoczynające trzeci rok studiów. Wnioski. W kolejnych latach studiów studentki pielęgniarstwa postrzegały swój zawód bardziej negatywnie. Istnieje zatem konieczność wzmacniania pozytywnego wizerunku pielęgniarstwa na studiach, jak też w środowisku zawodowym i społeczeństwie. Słowa kluczowe: wizerunek zawodu pielęgniarki, stereotypy zawodowe, studenci pielęgniarstwa AbstractIntroduction. The right image is one of the important aspects of the nursing profession because it affects its social prestige and position among other professions related to health care.Aim. The aim of the research carried out as part of this paper was to assess the perception of the nursing profession by nursing studentsMaterial and methods. The research was longitudinal and was conducted among 196 undergraduate nursing students at four universities. The research tool was the author's original questionnaire designed for the needs of the research.Results. In subsequent years of undergraduate nursing studies, the image of the nursing profession in the assessment of the surveyed students became more negative. The most positive image of the nursing profession was reported by the students starting nursing studies, and the most negative by the same students starting their third year of study.Conclusion. In subsequent years of study, nursing students perceived their profession more negatively. There is therefore a need to strengthen the positive image of nursing at universities, as well as in the professional environment and societyKey words: image of nursing profession, professional stereotypes, nursing student
Terapia zajęciowa, jako uzupełnienie procesu wczesnej interwencji terapeutycznej dzieci z Zespołem Williamsa-Beurena
No full textZespół Williamsa jest rzadkim zaburzeniem genetycznym spowodowanym mutacją w długim ramieniu jednego z chromosomów siódmej pary – 7q11.23 i występuje z częstością 1:20 000 urodzeń. Dotknięte nim dzieci różnią się od siebie, lecz posiadają pewne wspólne cechy kliniczne, jak na przykład: nadzastawkowe zwężenie aorty, niedoczynność tarczycy, hiperkalcemia, czy upośledzona kontrola ruchów precyzyjnych. Oprócz tych patologii, dzieci mają charakterystyczne rysy twarzy przypominające baśniowe elfy, jednak najbardziej wyróżnia je zamiłowanie do muzyki oraz zdolności językowe. Terapia zajęciowa u dzieci z zespołem Williamsa może stanowić uzupełnienie wczesnej interwencji terapeutycznej oraz spełniać funkcję diagnostyczną, informacyjną, wspierającą, stymulacyjno-terapeutyczną.