Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
Not a member yet
    542 research outputs found

    La migración de los célticos y túrdulos de la Beturia hacia el noroeste de Hispania

    Get PDF
    The present work departs from a text of Strabo in which the author affirms that the celtic peoples of Gallaecia came from the banks of the river Guadiana, from where they moved together with the turdulians. We formulate the hypothesis that this migration took place in the context of the Lusitanian wars, concretely during the Fabius Maximus Seruilianus proconsulship (141 B.C.). This theory is based on Strabo’s information; on the political and military context in that period in the area of Beturia, where the most destructive military campaigns by the Roman armies were taking place; on the fact that many populated places in Beturia were abandoned in this time and, finally, for changes in the population of diverse areas of the Hispanic northwest in the middle of the second century B.C. In this context, the migration of the celts and turdulians acquires more coherence as beginning of the legend of the river Limia as “Oblivion river”, for it influenced Junius Brutus’s troops during 137 B.C., when they carried out the expedition up to the river Miño.El presente trabajo parte del texto de Estrabón en el que afirma que los célticos de Gallaecia procedían de las orillas del Guadiana, desde donde se desplazaron junto a los túrdulos. Formulamos la hipótesis de que esa migración se produjo en el contexto de las guerras lusitanas, en concreto, desde el proconsulado de Fabius Maximus Seruilianus en el año 141 a.C. A esta conclusión se llega a partir de datos que se desprenden del texto de Estrabón; del contexto político-militar existente en ese momento en el área de la Beturia céltica, cuando se producen las campañas militares más destructivas por parte de los ejércitos romanos; de huellas de abandono de asentamientos en núcleos poblados betúricos en esa época y, finalmente, por cambios en el poblamiento de diversas áreas del noroeste hispano a mediados del s. II a.C. En este esquema adquiere más coherencia esa migración como inicio de la leyenda del río Limia como “río del Olvido”, que estuvo muy presente entre las tropas de Junius Brutus durante el 137 a.C., cuando llevaron a cabo su expedición hasta el río Miño. [gl] O presente traballo parte do texto de Estrabón no que afirma que os célticos de Gallaecia procedían das beiras do Guadiana, dende onde se desprazaron xunto aos túrdulos. Formulamos a hipótese de que esa migración se produciu no contexto das guerras lusitanas, en concreto, dende o proconsulado de Fabius Maximus Seruilianus durante o ano 141 a.C. A esta conclusión chégase a partir de datos que se desprenden do texto de Estrabón; do contexto político-militar existente nese momento na área da Beturia céltica, en que se producen as campañas militares máis destrutivas por parte dos exércitos romanos; de rastros de abandono de asentamentos en núcleos poboados betúricos nesa época e, finalmente, por cambios no poboamento de diversas áreas do noroeste hispano a mediados do s. II a.C. Neste contexto adquire máis coherencia esa migración como inicio da lenda do río Limia como “río do Esquecemento”, que estivo moi presente entre as tropas de Junius Brutus durante o 137 a.C., cando levaron a cabo a súa expedición ata o río Miño

    Corografías de Santiago de Compostela: la vista de la ciudad monumental del arquitecto Juan López Freire, hijo (1799)

    Get PDF
    In 1799 the architect Juan López Freire, son, made the first engraving of a view of the city of Santiago, looking towards its western façade. This panorama is of undeniable interest to the history of Compostela, as it is the first graphic record of ‘Monumental Santiago,’ the result of a series of new constructions and interventions in the urban layout that took place during the 16th, 17th and 18th centuries. This article is dedicated to the location where the preparatory sketches were made, and to identifying each of the buildings shown.En 1799 el arquitecto Juan López Freire, hijo, lleva a la estampa la primera vista impresa de la ciudad de Santiago, su frente occidental. La panorámica presenta un interés ineludible para la historia de Compostela, constituyendo el primer testimonio gráfico del Santiago Monumental, resultado de las nuevas construcciones e intervenciones en el entramado urbano llevadas a cabo en los siglos XVI, XVII y XVIII. En el presente artículo se reconoce el lugar desde donde se han hecho los bocetos preparatorios, concretamente Sarela de Abaixo, y se identifican uno por uno los edificios representados, definiendo la iconografía arquitectónica de la Compostela del setecientos. [gl] En 1799 o arquitecto Juan López Freire, fillo, leva á estampa a primeira vista impresa da cidade de Santiago, o seu frente occidental. A panorámica presenta un interese ineludible para a historia de Compostela, constituíndo o primeiro testemuño gráfico do Santiago Monumental, resultado das novas construcións e intervencións na estructura urbana levadas a cabo nos séculos XVI, XVII e XVIII. No presente artigo localízase o lugar dende onde se fixeron os deseños preparatorios, concretamente Sarela de Abaixo, e identifícanse un por un os edificios representados, definindo a iconografía arquitectónica da Compostela do setecentos

    Afiliación institucional de los miembros del Consejo Editorial

    Get PDF

    El programa iconográfico del presbiterio y crucero de la catedral de Mondoñedo (1769-1773) y la reconstrucción de la “prueba perdida”

    Get PDF
    In this article we deal with the sculptural and pictorial ensemble in the presbytery and transept of the Cathedral of Saint Mary of Mondoñedo, carried out by Francisco José Terán between 1769 and 1773. We propound its analysis from an iconographic point of view so as to, once subjects are identified, go into their symbolic values in depth. With this, our aim is to try to reconstruct the program —the “lost piece of evidence”— that justifies its choice. In doing so, we act according to the function given by E. Gombrich to the Iconology, that also demands to look for the concrete meaning that this illustrated story has within the context in which it appears. Of that way, handling visual and written sources of the period —standing out those referred to the frescoes by Lucas Jordan in the church of The Escorial, whose similarities with the Mondoñedo program are, at least, strinking— and considering the Counter-Reformation teachings about the prerogatives of the Deipara and the spiritual progress of the faithful, we offer an interpretation focused in the Marian exaltation, whose last target is to remind the people the mediation that, in honour of their Redemption, Virgin undertakes between them and God.En el presente artículo abordamos el conjunto escultórico-pictórico del presbiterio y crucero de la Catedral de Santa María de Mondoñedo, ejecutado por José Francisco Terán entre 1769 y 1773. Proponemos su análisis en términos iconográficos, para, una vez identificados los temas, ahondar en sus valores simbólicos de cara a intentar reconstruir el programa —la “prueba perdida”— que justifica su elección. Actuamos así conforme a la función dada por E. Gombrich a la Iconología, la cual asimismo exige buscar el significado concreto que dicha historia ilustrada posee dentro del contexto en que se gesta. De esta manera, consultando fuentes de época, visuales y escritas —destacando las referidas a los frescos de Lucas Jordán en la Iglesia de El Escorial, cuyas concomitancias con el programa mindoniense resultan, cuando menos, llamativas—, y teniendo presentes las enseñanzas contrarreformistas acerca de las prerrogativas de la Deipara y del progreso espiritual del fiel, ofrecemos una lectura en clave de exaltación mariana, cuya finalidad última es recordar a los hombres la mediación que, en aras de su Salvación, la Virgen acomete entre ellos y Dios. [gl] No presente artigo abordamos o conxunto escultórico-pictório do presbiterio e cruceiro da Catedral de Santa María de Mondoñedo, executado por José Francisco Terán entre 1769 e 1773. Propomos a súa análise en termos iconográficos, para, unha vez identificados os temas, afondar nos seus valores simbólicos de cara a intentar reconstruír o programa —a “proba perdida”— que xustifica a súa elección. Actuamos así conforme á función dada por E. Gombrich á Iconoloxía, a cal asemade esixe buscar o significado concreto que dita historia ilustrada posúe no contexto no que se xesta. Desta maneira, consultando fontes de época, visuais e escritas — destacando as referidas ós frescos de Lucas Jordán na igrexa de O Escorial, cuxas concomitancias co programa mindoniense resultan, cando menos, sorprendentes—, e tendo presentes as ensinanzas contrarreformistas acerca das prerrogativas da Deipara e do progreso espiritual do fiel, ofrecemos unha lectura en clave de exaltación mariana, cuxa finalidade última é lembrar ós homes a mediación que, en aras da súa salvación, a Virxe acomete entre eles e Deus

    Emigración gallega en el siglo XVI: el linaje Bahamonde en Chiloé

    Get PDF
    The article discusses about a Galician emigrant who was part of a military troop destined for the War of Arauco. He had established himself in the captaincy of Chile, leaving signifi cant offspring in the southern island of Chiloé -which name of conquest was precisely province of Nueva Galiciauntil today. It shows historical data on the migrant as well as some genealogical notes about the lineage itself, making evident the need to complete a study that already started some years ago. In summary, a contribution to the presence and heritage of Galician origin outside its borders.El artículo analiza el uso de la conocida como Proporción Armónica o Proporción Áurea en un tipo concreto de esculturas en el noroeste de la Iberia de la Edad del Hierro procedentes del sur de Gallaecia. Se propone que la aplicación de un concepto tan elaborado en la solución de una serie de problemas técnicos implica la existencia de artesanos especializados. Se considera que las esculturas de guerreros fueron un instrumento de legitimación de un grupo social dominante en un contexto de una sociedad de jefatura compleja. Estas esculturas, como artefactos ideológicos, fueron usadas en la Gallaecia de la tardía Edad del Hierro como una representación material del poder social. [gl] O artigo analiza o uso da coñecida como Proporción Harmónica ou Proporción Áurea nun tipo concreto de esculturas no noroeste da Iberia da Idade do Ferro procedentes do sur de Gallaecia. Proponse que a aplicación dun concepto tan elaborado na solución dunha serie de problemas técnicos implica a existencia de artesáns especializados. Considérase que as esculturas de guerreiros foron un instrumento de lexitimación dun grupo social dominante nun contexto dunha sociedade de xefatura complexa. Estas esculturas, como artefactos ideolóxicos, foron usadas na Gallaecia da tardía Idade do Ferro como unha representación material do poder social

    Las nuevas casas de la Inquisición en Santiago de Compostela: del palacio de Monterrey a la sede de Porta da Mámoa

    Get PDF
    In 1726 the Inquisition decided to rebuild its building: the Palace of Monterrey, in Santiago de Compostela. This intervention should have been made according to a project of Fernando de Casas but caused the moving of the Santo Oficio to a new building known as Casa Grande del Horreo or de Calo, in front of Porta da Mámoa. Thanks to unknown documents and the collection of plates of the Inquisition conserved at Archivo Histórico Universitario de Santiago, we will analized the circumstances that caused the change of building as well as propose an hypothetical reconstruction of the Casa de Calo from the testimonies of those who knew it before of the deep removal, directed by the master mason of San Martín Pinario fray Francisco Velasco that transform it into a Palace of the Inquisition.En 1726 el Tribunal de la Inquisición se propuso remodelar sus instalaciones en el Palacio de Monterrey, en Santiago de Compostela. Dicha intervención, que debía realizarse según un proyecto de Fernando de Casas, determinó el traslado del Santo Oficio a un nuevo inmueble: la Casa Grande del Hórreo o de Calo, frente a la Porta da Mámoa. A partir de documentación inédita y del estudio de la colección de planos de la Inquisición que conserva el Archivo Histórico Universitario de Santiago, analizaremos las circunstancias que motivaron el cambio de sede, y reconstruiremos la Casa de Calo según los testimonios de quienes la conocieron antes de que una profunda remoción dirigida por fray Francisco Velasco, maestro de obras de San Martín Pinario, la transformase en un palacio de la Inquisición. [gl] En 1726 o Tribunal da Inquisición propúxose remodelar a súas instalacións no Pazo de Monterrey, en Santiago de Compostela. Dita intervención, que debíase realizar seguindo un proxecto de Fernando de Casas, determinou o traslado do Santo Ofi cio a un novo inmoble: a Casa Grande do Hórreo ou de Calo, frente a Porta da Mámoa. A partir de documentación inédita, e do estudio da colección de planos da Inquisición que conserva o Arquivo Histórico Universitario de Santiago, analizaremos as circunstancias que motivaron o cambio de sede, e reconstruiremos a Casa de Calo segundo as testemuñas dos que a coñeceron antes de que unha profonda reforma dirixida por frei Francisco Velasco, maestro de obras de San Martiño Pinario, a transformara nun pazo da Inquisición

    A proporción da escultura galaica na Idade do Ferro

    Get PDF
    This paper argues for the use of the so called Harmonic Proportion or Golden Proportion in a specific kind of Iberian Iron Age sculptures from southern Gallaecia. We suggest that the employment of such a sophisticated concept in the solution of a set of technical problems points at the existence of a specialized craftsman. We suggest that warrior sculptures were an instrument legitimating a ruling social group in the context of a complex chiefdom. These sculptures were used as ideological artefacts during Gallaecia’s Late Iron Age, and as a material representation of the social power.El artículo analiza el uso de la conocida como Proporción Armónica o Proporción Áurea en un tipo concreto de esculturas en el noroeste de la Iberia de la Edad del Hierro procedentes del sur de Gallaecia. Se propone que la aplicación de un concepto tan elaborado en la solución de una serie de problemas técnicos implica la existencia de artesanos especializados. Se considera que las esculturas de guerreros fueron un instrumento de legitimación de un grupo social dominante en un contexto de una sociedad de jefatura compleja. Estas esculturas, como artefactos ideológicos, fueron usadas en la Gallaecia de la tardía Edad del Hierro como una representación material del poder social. [gl] O artigo analiza o uso da coñecida como Proporción Harmónica ou Proporción Áurea nun tipo concreto de esculturas no noroeste da Iberia da Idade do Ferro procedentes do sur de Gallaecia. Proponse que a aplicación dun concepto tan elaborado na solución dunha serie de problemas técnicos implica a existencia de artesáns especializados. Considérase que as esculturas de guerreiros foron un instrumento de lexitimación dun grupo social dominante nun contexto dunha sociedade de xefatura complexa. Estas esculturas, como artefactos ideolóxicos, foron usadas na Gallaecia da tardía Idade do Ferro como unha representación material do poder social

    La memoria y la historia medievales como realidades indisociables

    Get PDF
    In this paper, we study the relations between medieval history and medieval memory. We will do a historiographical historical and conceptual analysis. The conclusion is that it is impossible to separate history and memory. Also, The historians are important in this balance with his subjectivity and his work.En el presente trabajo estudiaremos las relaciones entre historia y memoria medievales. Para ello recurriremos a un análisis historiográfico, histórico y conceptual de ambos términos. La conclusión es la imposibilidad de separar ambos conceptos y la importancia del historiador con su subjetividad y su trabajo para mantener ese equilibrio. [gl] No presente traballo estudaremos as relacións entre historia e memoria medievais. Para iso recorreremos a unha análise historiográfica, histórica e conceptual de ambos os dous termos. A conclusión é a imposibilidade de separar ambos os dous conceptos e a importancia do historiador coa súa subxectividade e o seu traballo para manter ese equilibrio

    516

    full texts

    542

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇