Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
Not a member yet
    542 research outputs found

    Cartas y dibujos acerca de una inscripción romana desaparecida: el ara de Trabanca (Vilagarcía de Arousa)

    Get PDF
    Edition and study of five documents (three letters and two drawings) signed by Juan Fernández Gil y Casal, 1909 - 1917, reveal the complete text, the physical characteristics as well as the circumstances of the discovery of a Roman altar that was found in 1890 in Trabanca da Torre (Vilagarcía de Arousa, Pontevedra), that disappeared before 1909. This early disappearance leads some researchers to question their existence, and it also explains the news that were published in the twentieth century about the altar which have been limited to tangential references or incomplete transcriptions, without any attention to the physical characteristics of the piece. The only aim of this collaboration, which excludes reviews or textual interpretations, is to present the five documents (four that are not still published and another one that has been recently published in 2012) which are preserved in Museo do Pobo Galego, Real Academia Galega and Museo de Pontevedra, documents that can serve as an indirect source for the study of Trabanca’s altar stone until its recovery as we hope.Edición y estudio de cinco documentos (tres cartas y dos dibujos) firmados por Juan Fernández Gil y Casal entre 1909 y 1917 que proporcionan el texto íntegro, las características del soporte y las circunstancias del hallazgo del ara de Trabanca da Torre (Vilagarcía de Arousa, Pontevedra), encontrada hacia 1890 y que en 1909 ya se consideraba perdida. La temprana desaparición del ara –que indujo a algunos investigadores a poner en duda su existencia–, explica que lo publicado a lo largo del siglo XX acerca de esta pieza se limite a referencias tangenciales (la de García de la Riega, en 1904, para apuntalar su tesis helenística en la polémica entre celtófobos y celtómanos), o a lecturas parciales y sin atención a las características del soporte. La única finalidad de esta colaboración, al margen de relecturas epigráficas o interpretaciones del texto, es dar a conocer los cinco documentos (cuatro inéditos y uno publicado en 2012) conservados en el Museo do Pobo Galego, en la Real Academia Galega y en el Museo de Pontevedra, que pueden servir como fuente para el estudio indirecto del ara de Trabanca hasta que se consiga –como esperamos– su recuperación. [gl] Edición e estudo de cinco documentos (tres cartas e dous debuxos) asinados por Juan Fernández Gil y Casal entre 1909 e 1917 que proporcionan o texto íntegro, as características do soporte e as circunstancias do achado da ara de Trabanca da Torre (Vilagarcía de Arousa, Pontevedra), atopada arredor de 1890 e que en 1909 considerábase xa perdida. A temperá desaparición da ara –que levou a algúns investigadores a dubidar da súa existencia–, explica que o publicado ó longo do século XX acerca desta peza sexan referencias tanxenciais (a de García de la Riega, no 1904, para reforzar a súa tese helenística na polémica entre celtófobos e celtómanos), ou lecturas parciais que non prestan atención ás características materiais da peza. A finalidade desta colaboración, allea a relecturas epigráficas ou a interpretacións do texto, é dar a coñecer os cinco documentos (catro inéditos e un publicado no ano 2012) conservados no Museo do Pobo Galego, na Real Academia Galega y no Museo de Pontevedra), que poden servir como fonte para o estudo indirecto da ara de Trabanca, namentres non sexa, como agardamos, recuperada

    Las últimas voluntades de Lope Gómez de Marzoa: un ome poderoso y muy emparentado en la cibdad de Santiago

    Get PDF
    The aim of this paper is to make known the last wills of Lope Gómez de Marzoa, city councilor and public notary of Santiago de Compostela. Apart from analising his testamentary dispositions, some of the less well-known aspects of his biography will be briefl y studied. This will be done specially trying to clarify his family roots and his role as businessman and member of urban elites in Galicia during the 15th century. Besides, this essay will make reference to some of the litigations in which he, and, above all, his heirs were involved. Finally, the article makes public new documents that allow to reconstruct the last moments and wills of Lope Gómez de Marzoa. KEY WORDS: testaments, urban elites, business, Santiago de Compostela, 15th century.El objetivo del presente trabajo consiste en dar a conocer las últimas voluntades del regidor y notario compostelano Lope Gómez de Marzoa. Además de analizar sus disposiciones testamentarias, se estudiarán brevemente algunos de los aspectos menos conocidos de su biografía, tratando de clarificar especialmente sus orígenes familiares y su papel como hombre de negocios y miembro de las élites urbanas en la Galicia del siglo XV. Asimismo, se hará referencia a algunos de los pleitos en los que se vieron inmersos tanto él como, sobre todo, sus herederos. Finalmente, se publican los nuevos documentos que permiten reconstruir los últimos momentos y voluntades de Lope Gómez de Marzoa. [gl] O obxectivo do presente traballo consiste en dar a coñecer as últimas vontades do rexedor e notario compostelán Lope Gómez de Marzoa. Ademais de analizar as súas disposicións testamentarias, estudaranse brevemente algún dos aspectos menos coñecidos da súa biografía, tratando de clarificar especialmente as súas orixes familiares e o seu papel como home de negocios e membro das elites urbanas na Galicia do século XV. Así mesmo, faráse referencia a algúns dos preitos nos que se viron inmersos tanto el como, sobre todo, os seus herdeiros. Finalmente, publícanse os novos documentos que permiten reconstruír os últimos momentos e vontades de Lope Gómez de Marzoa

    Los gallegos en el Perú: la migración de los malpicáns al puerto de Chimbote

    Get PDF
    The aim of this paper is to present a brief historical study with bibliographical and ethnographical contributions on the migration of people from the Concello de Malpica de Bergantiños to the peruvian port of Chimbote, during the second half of the past century, when Peru was experiencing a fishing bonanza. This paper is part of a doctoral thesis in progress called Peru and Galicia:migration before and now. Fieldwork began in mid-2012 in the port of Malpica de Bergantiños and continues today in Perú. Previous research done by others has been the basis of our investigation to which we have added data obtained from our personal interviews with the actors themselves, who gave us an account their migration experiences. We believe that recovering this migration process highlights an old and on the same time new reality: this movement of people outside their countries to look for better life conditions. Nowadays, two generations of immigrants converge in this Galician harbour, the Peruvian sailors who live there and the “malpicans”, who migrated to Perú years back, where they were given shelter and work.El objetivo de este artículo es presentar un breve trabajo histórico con aportes bibliográficos y etnográficos, respecto a la migración de la población del Concello de Malpica de Bergantiños hacia el puerto peruano de Chimbote, en la segunda mitad del siglo anterior, durante los años de bonanza pesquera en este país. Este trabajo es parte de una tesis doctoral en vías de realización denominada Perú y Galicia: la migración antes y ahora. La recopilación de la información se inició a mediados de 2012 en el puerto de Malpica de Bergantiños y continúa a la fecha en Perú. Para este artículo, nos hemos basado en investigaciones previas y en los datos obtenidos de nuestras entrevistas con los mismos actores, quienes han narrado sus experiencias migratorias. Creemos que rescatar la memoria de este proceso migratorio, pone de relevancia una realidad actual y pasada: el desplazamiento de las personas fuera de sus países para buscar mejorar sus condiciones de vida. Pues actualmente en este puerto gallego confluyen dos generaciones de inmigrados, los peruanos que actualmente viven allí y trabajan en la pesca y los malpicáns que años atrás migraron al Perú, donde se les brindó acogida y trabajo. [gl] O obxectivo deste artigo é presentar un breve traballo histórico con achegas bibliográficas e etnográficas, respecto á migración da poboación do Concello de Malpica de Bergantiños cara ao porto peruano de Chimbote, na segunda metade do século anterior, durante os anos de bonanza pesqueira neste país. Este traballo é parte dunha tese doutoral en vías de realización denominada Perú e Galicia: a migración antes e agora. A recompilación da información iniciouse a mediados de 2012 no porto de Malpica de Bergantiños e continúa á data en Perú. Para este artigo, baseámonos en investigacións previas e nos datos obtidos das nosas entrevistas cos mesmos actores, os cales narraron as súas experiencias migratorias. Cremos que rescatar a memoria deste proceso migratorio, pon de relevancia unha realidade actual e pasada: o desprazamento das persoas fose dos seus países para buscar mellorar as súas condicións de vida. Pois actualmente neste porto galego confl úen dúas xeracións de inmigrados, os peruanos que actualmente viven alí e traballan na pesca e os malpicáns que anos atrás migraron ao Perú, onde se lles brindou acollida e traballo

    La literatura de viajes y el transporte en Galicia desde el último tercio del siglo XVIII hasta mediados del XIX

    Get PDF
    Spain, in general, and Galicia, in particular, stayed away from the Grand Tour, major exponent of the modern tourism born in Great Britain. The ignorance of the land and the poor ground transportation contributed to this distance, among other things. In this way, the paper focuses in the analysis of both obstacles in the first tourism development in Galicia, between the late eighteenth century and the mid-nineteenth century, before the railway construction. On the one hand, it analyses the image that some foreign travelers offered about their travels in Galicia, and, on the other hand, it studies the state of the ground transportation during the period. The foreign testimonies about the Galician region were short compared with other parts of the peninsula. Although they relieved in certain degree the ignorance about Galicia with the marking of some points of future tourist interest. At last, several and partial improvements in the ground transportation were made in the last third of the eighteenth century.España, en general, y Galicia, en particular, permanecieron alejadas de las rutas del Grand Tour, exponente principal del turismo moderno iniciado en Gran Bretaña. El desconocimiento del territorio y el deficiente estado de los transportes terrestres contribuyeron a este alejamiento, entre otros factores. Así, el trabajo se centra en el análisis de ambos obstáculos al primer desarrollo del turismo en Galicia entre finales del siglo XVIII y mediados del siglo XIX, antes de la construcción del ferrocarril. Por un lado, se analiza la imagen que ofrecieron algunos viajeros extranjeros en sus crónicas de viaje por tierras galaicas y, por otro lado, se estudia el estado del transporte terrestre de la época. Se observa que los testimonios forasteros sobre la región gallega resultaron escasos en comparación con otros puntos peninsulares aunque aliviaron en cierto grado el desconocimiento que pesaba sobre la comunidad, marcando una serie de puntos de futuro interés turístico. Por último, se realizaron una serie de avances en el transporte terrestre que mejoraron sólo de manera parcial la accesibilidad turística en el último tercio del siglo XVIII. [gl] España, en xeral, e Galicia, en particular, permaneceron afastadas das rutas do Grand Tour, expoñente principal do turismo moderno iniciado en Gran Bretaña. O descoñecemento do territorio e o deficiente estado dos transportes terrestres contribuíron a este afastamento, entre outros factores. Así, o traballo céntrase na análise de ambos os dous obstáculos ao primeiro desenvolvemento do turismo en Galicia entre finais do século XVIII e mediados do século XIX, antes da construción do ferrocarril. Por un lado, analízase a imaxe que ofreceron algúns viaxeiros estranxeiros nas súas crónicas de viaxe por terras galaicas e, por outro lado, estúdase o estado do transporte terrestre da época. Obsérvase que os testemuños forasteiros sobre a rexión galega resultaron escasos en comparación con outros puntos peninsulares aínda que aliviaron en certo grao o descoñecemento que pesaba sobre a comunidade, marcando unha serie de puntos de futuro interese turístico. Por último, realizáronse unha serie de avances no transporte terrestre que melloraron só de xeito parcial a accesibilidade turística no último terzo do século XVIII

    La Capilla Real en el reinado de Juan I de Portugal (1385-1433): el papel de sus clérigos

    Get PDF
    In this work we will study essentially the ecclesiastical members of king João I’s royal chapel. We will begin by presenting a list containing the number and category of the clerics who constituted it, and their respective salaries. We discriminate the functions of its principal members – head chaplain, singers, almoner – and give particular attention to the king’s confessors, recruited among the mendicant friars, who played a fundamental role in the court’s adoption of lines of spirituality and devotion, as well as in the kingdom’s politics, due to their proximity to the king and the royal family. We then take a closer look at the political-religious dimension of this organ, stressing the infl uence exerted by those clergymen on the king – both at the personal level, acquiring assets, positions, benefi ts and privileges, and in their contribution to defi ning and carrying out the kingdom’s policies.A lo largo de estas páginas se estudia a los eclesiásticos al servicio de la Capilla Real de don Juan I de Portugal. En primer lugar, se da a conocer una lista que representa el número y categoría de clérigos que la componían, así como sus respectivos salarios; se detallan las funciones de sus principales miembros, tales como capellán mayor, cantores o limosnero; y se presta especial atención a los confesores del rey reclutados entre los mendicantes, los cuales tenían un papel fundamental tanto en la adopción de las líneas de espiritualidad y devoción de la corte, como también por su proximidad con el rey y la familia real en la política del reino. A continuación, se profundiza en la dimensión político-religiosa de este órgano, poniendo de relieve el peso de estos religiosos próximos al rey, tanto a nivel personal, consiguiendo bienes, cargos, beneficios y privilegios, como en su contribución para la definición y concreción de la política del reino. [gl] Ao longo destas páxinas estúdase os eclesiásticos ao servizo da Capela Real de don Xoán I de Portugal. En primeiro lugar, dáse a coñecer unha lista que representa o número e categoría de clérigos que a compoñían, así como os seus respectivos salarios; detállanse as funcións dos seus principais membros, tales como capelán maior, cantores ou esmoleiro; e préstase especial atención aos confesores do rei recrutados entre os mendicantes, os cales tiñan un papel fundamental tanto na adopción das liñas de espiritualidade e devoción da corte, coma tamén pola súa proximidade co rei e a familia real na política do reino. A continuación, afóndase na dimensión político-relixiosa deste órgano, poñendo de relevo o peso destes relixiosos próximos ao rei, tanto a nivel persoal, conseguindo bens, cargos, beneficios e privilexios, como na súa contribución para a definición e concreción da política do reino

    Oraciones en plata: estudio de la obra inédita de Jacobo Pecul Montenegro

    Get PDF
    The purpose of this research is the study and attribution of new pieces to Jacobo Pecul Monte negro (1753-1817) a silversmith from Santiago de Compostela. His production reflects an aesthetic clearly influenced by French forms which he learnt from his father Claudio Pecul. But also Galician artists´ work, such as Ferreiro or Simón Rodríguez, had an impact on Montenegro's own creations. Twenty four new pieces have been selected from parish crosses, holy chalices, ciboriums, censers, “navetas” and monstrances, which are referenced in Pecul's manuscript “Libro de Caja”. They were extracted by Couselo Bouzas in his Galicia Artística, and catalogued in the Diocesan Archive of the Catholic Church. These pieces have been studied and attributed to Jacobo Pecul Montenegro by the guidelines set by José Manuel López Vázquez, who has studied the work of this silversmith in depth. This article attempts to make a brief study of both the author and the silversmithing typologies in the shift from the baroque style to the neoclassical style. And at the same time this study also aims to draw attention to Galician silversmithing, which is a patrimony of our popular imagery, and more often than not highly neglected.La presente investigación tiene como objetivo el estudio y atribución de nuevas piezas al orfebre compostelano Jacobo Pecul Montenegro (1753-1817), cuya producción refleja una estética influida por una parte de las formas francesas aprendidas de su padre, Claudio Pecul, y por otra de los artistas gallegos, cómo Ferreiro o Simón Rodríguez. Se han seleccionado veinticuatro nuevas piezas entre cruces parroquiales, cálices, copones, incensarios, navetas y ostensorios, las cuales aparecen referenciadas en el Libro de Caja de Pecul, extractado por Couselo Bouzas en su Galicia Artística, y catalogadas en el Archivo Diocesano de la Iglesia Católica. Dichas obras han sido estudiadas y atribuidas a Jacobo Pecul siguiendo las directrices marcadas por José Manuel López Vázquez, quién ha tratado en profundidad la obra de este platero. En estas páginas se realiza un breve análisis del autor así como de las tipologías de orfebrería religiosa del cambio del barroco al neoclásico en Galicia, pretendiendo así mismo ser una llamada de atención sobre la platería gallega, un patrimonio que forma parte de nuestra imaginería popular y que a menudo queda en el olvido. [gl] A presente investigación ten como obxectivo o estudo e atribución de novas pezas ó orfebre compostelán Jacobo Pecul Montenegro (1753-1817), cuxa produción reflexa unha estética influída, por unha parte das formas francesas aprendidas de seu pai, Claudio Pecul, e pola outra dos artistas galegos, como Ferreiro ou Simón Rodríguez. Seleccionáronse vinte e catro novas pezas entre cruces parroquiais, cálices, copóns, incensarios, navetas e ostensorios, as cales aparecen referenciadas no Libro de Caixa de Pecul, extractado por Couselo Bouzas en Galicia Artística, e catalogadas no Arquivo Diocesano da Igrexa Católica. Ditas obras foron estudiadas e atribuídas a Jacobo Pecul seguindo as directrices marcadas por José Manuel López Vázquez, quen tratou en profundidade a obra deste prateiro. Nestas páxinas realizase unha breve análise do autor, así como das tipoloxías de ourivería relixiosa no cambio do barroco ó neoclásico en Galicia, pretendendo ó mesmo tempo ser unha chamada de atención sobre a pratería galega, un patrimonio que forma parte da nosa imaxinería popular e que a miúdo permanece esquecida

    Aportación a la farmacoterapia del siglo XVIII: el recetario médico de Anselmo Arias Teixeiro

    Get PDF
    Among a number of eighteen century manuscripts attributed to Anselmo Arias Teixeiro we had located the document presented in this research, a heterogeneous set of recipes aimed at a public with low income. It is a relatively common type of work throughout the century, whereby, its author based on some popular editions which circulate with relative success despite its limitations from a therapeutic point of view. The manuscript, which we present entirely helps to see the therapeutic of eighteenth century from a different perspective away from medical treatises or the official pharmacopoeia that characterize the new enlightened science.Entre una serie de manuscritos del siglo XVIII atribuidos a Anselmo Arias Teixeiro hemos localizado el documento que presentamos en esta investigación, un conjunto heterogéneo de recetas destinadas a un público con escasos recursos económicos. Se trata de un tipo de obra relativamente frecuente a lo largo de aquel siglo, por lo cual, el autor se basa en algunas ediciones que circularon con relativo éxito, a pesar de sus evidentes limitaciones desde el punto de vista terapéutico. El manuscrito, que presentamos íntegramente, contribuye a ver la terapéuticadel siglo XVIII desde una óptica diferente, alejada de los tratados de medicina o las farmacopeas oficiales que caracterizaban a la nueva ciencia ilustrada. [gl] Entre unha serie de manuscritos do século XVIII atribuidos a Anselmo Arias Teixeiro localizamos o documento que amosamos nesta investigación, un conxunto heteroxéneo de receitas destiñadas a un público con escasos recursos económicos. Trátase dun tipo de obra relativamente frecuente ao longo daquel século, polo cal, o autor baséase nalgunhas edicións que circularon con relativo éxito, a pesares das súas evidentes limitacións dende o punto de vista terapéutico. O manuscrito, o cal amosamos íntegramente, contribúe a ve-la terapéutica do século XVIII dende unha óptica diferente, alonxada dos tratados de mediciña ou das farmacopeas oficiáis que caracterizaban a nova ciencia ilustrada

    «Fazer cavaleiros»: as cerimónias de investidura cavaleiresca no Portugal medieval (séculos XII-XV)

    Get PDF
    The ritual of dubbing to knighthood assumed since an early stage a capital importance, given that it was the necessary step to become a knight. This article will focus on this ceremony, dividing its analysis in two main parts. First, it will try to understand the different meanings of the ritual on the selected period. On the second part, the aim is to focus on the ritual itself, trying to describe how it was processed and analyzing the simbology of each step. As sources, this study uses chronicles, genealogical literature, legislative compilations, chivalric treatises and diplomatic documents. Throughout the text, there will be a comparative view with the rest of the Iberian kingdoms and also with other European regions.Un caballero no nacía caballero: se hacía en uno. Por esa misma razón, la investidura o adubamento tomó desde muy pronto una importancia crucial. Este artigo pretende analizar esta ceremonia en dos puntos de vista. Empezaremos por tratar de entender los signifi cados que la misma ha asumido al largo del tiempo defi nido. En la segunda parte, se analiza el ritual, intentando describirlo y buscando comprender la simbología que le estaba asociada. Para lograr estos objetivos se mezclan diferentes tipologías de fuentes: crónicas, livros de linhagens, obras de naturaleza legislativa y tratadística, recorriendo aún así a documentación de carácter diplomático. Al largo del texto, se buscará mantener una perspectiva comparativa con otras realidades peninsulares, no olvidando también lo que se pasaba en los territorios más allá de los Pirineos. [pt] Um cavaleiro não nascia cavaleiro: fazia-se. Por essa razão, a investidura ou adubamento tornou-se um evento de capital importância. Este artigo pretende analisar tal cerimónia sob dois prismas. Começar-se-á por tentar perceber os signifi cados que ela foi assumindo ao longo do período cronológico defi nido. Na segunda parte, analisa-se o ritual propriamente dito, tentando descrevê-lo e procurando compreender a simbologia que lhe estava associada. Para cumprir estes propósitos cruzam-se diferentes tipologias de fontes: crónicas, livros de linhagens, obras de cariz legislativo e tratadístico, recorrendo-se ainda a documentação de carácter diplomático. Ao longo do texto procurar-se-á manter uma perspetiva comparativa com outras realidades peninsulares, não perdendo também de vista o que entretanto se passava nos territórios além-Pirenéus

    Tras la huella del desconocido maestro ciego del Colegio de Sordomudos y Ciegos de Santiago: Juan Lorenzo González (finales del siglo XIX)

    Get PDF
    Dissemination of Braille as an alternative means of visual communication has been a key factor in the integration of blind people. The Braille system was introduced in Argentina by teaching Juan Lorenzo González.This article aims to contribute to the knowledge of the unknown blind master. Although he remained in Spain overshadowed by other teachers, his altruistic personality led him to settle in the city of Buenos Aires, where he developed his greatest educational work. On 1 March 1887, the official of the Sociedad de Beneficencia of Buenos Aires proposed to him, a newcomer to this city, as a teacher of the blind people in the Asilo de Huérfanos. The proposal was accepted with a quick response and a few months after his appointment, he began his task. It was then when the institutional and professional care of the blind people in Argentina began; until then had only the blind received material support and charitable shelter. This study was approached from a historical perspective, has been based on archival sources,historical and current newspapers and publications, mainly Argentina. In this research reveal meaningful data that allow some of the unknowns about the biography of this remarkable personality.La difusión del sistema Braille como un medio de comunicación alternativo al visual ha supuesto un factor determinante en la integración de las personas ciegas. El sistema Braille se introdujo en Argentina mediante la enseñanza de Juan Lorenzo González. Este artículo pretende contribuir al conocimiento de este ignorado maestro ciego. A pesar de que en España permaneció eclipsado por otros pedagogos, su personalidad altruista le llevó a instalarse en la ciudad de Buenos Aires, donde desarrolló su mayor obra pedagógica. El 1 de marzo de 1887, recién llegado a dicha ciudad, la dirigente de la Sociedad de Beneficencia de Buenos Aires propuso al pedagogo español como profesor de ciegos en el Asilo de Huérfanos. La propuesta se aceptó con una rápida respuesta, y unos meses después de su nombramiento comenzó su tarea. Fue entonces cuando se inició la atención institucional y profesional de los ciegos en Argentina; hasta aquella fecha los ciegos solo habían recibido sustento material y amparo caritativo. En este estudio, abordado desde una perspectiva histórica y fundamentado en fuentes archivísticas, prensa y publicaciones históricas y actuales (principalmente argentinas), se aportan datos significativos que permiten desvelar algunas de las incógnitas sobre la biografía de esta destacada personalidad. [gl A difusión do sistema Braille como un medio de comunicación alternativo ao visual supuxo un factor determinante na integración das persoas cegas. O sistema Braille introduciuse en Arxentina mediante o ensino de Juan Lorenzo González. Este artigo pretende contribuír ao coñecemento deste ignorado mestre cego. A pesar de que en España permaneceu eclipsado por outros pedagogos, a súa personalidade altruísta levouno a instalarse na cidade de Bos Aires, onde desenvolveu a súa maior obra pedagóxica. O 1. º de marzo de 1887, recén chegado á devandita cidade, a dirixente da Sociedade de Beneficencia de Bos Aires propuxo o pedagogo español como profesor de cegos no Asilo de Orfos. A proposta foi aceptada cunha rápida resposta e, uns meses despois do seu nomeamento, comezou a súa tarefa. Foi neste momento cando se iniciou a atención institucional e profesional dos cegos en Arxentina; ata entón os cegos só recibiran sustento material e amparo caritativo. Neste estudo, abordado dende unha perspectiva histórica fundamentado en fontes arquivísticas, prensa e publicacións históricas e actuais, principalmente arxentinas, achéganse datos significativos que permiten desvelar algunhas das incógnitas sobre a biografía desta destacada personalidade

    516

    full texts

    542

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇