Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
Not a member yet
    542 research outputs found

    Contribución del Padre Feijoo a la fábrica de la nueva iglesia del monasterio de San Julián de Samos (Lugo): un capítulo documentado de la historia de la arquitectura y de la edición de libros en España

    Get PDF
    The monastery temple of Saint Julian of Samos (Lugo) was concluded in 1748 thanks to the cession of printing and reprinting rights and the sale benefits of the first six volumes of Theatro Crítico Universal [Universal Critic Theatre] (1726, 1728, 1729, 1730, 1733 y 1734) and Ilustración apologética [Apologetic illustration] (1729) done by Father Benito Jerónimo Feijoo (1676-1764) in 1734 to what had been the house where he had taken vows in 1690. The news was known by scholars since notice of it was given by Friar Martín Sarmiento, Feijoo’s friend and correspondent as well as chronicler of the Benedictine Order, in a handwritten report of 1743 (published in 1879) and by Friar Eladio de Nóboa (1765) and repeated since then but with no conviction. We now publish this cession document of 1734 and from it and from father Feijoo’s literary work, we make some comments about the baroque building of the Samos monastery.La conclusión del monumental templo monasterial de San Julián de Samos (Lugo) en 1748 fue posible gracias a la cesión de los derechos de impresión y reimpresión y los beneficios de la venta de los seis primeros tomos del Theatro Crítico Universal (1726, 1728, 1729, 1730, 1733 y 1734) y de la Ilustración apologética (1729) que en 1734 el padre Benito Jerónimo Feijoo (1676-1764) hizo a la que había sido la casa de su noviciado y profesión religiosa (1690 y 1692). El dato era conocido de la erudición, pues ya dio noticias el padre fray Martín Sarmiento, amigo y corresponsal de Feijoo además de cronista de la orden benedictina, en un informe manuscrito de 1743 (publicado en 1879), y fray Eladio de Nóboa (1765) y, a partir de ellos, se ha venido repitiendo, aunque sin convicción. Publicamos ahora ese documento de 1734 y, a su vista y de la obra literaria del padre Feijoo, hacemos algunas observaciones sobre la fábrica barroca del monasterio de Samos. [gl] A conclusión do monumental templo mosteiral de San Xulián de Samos (Lugo) en 1748 foi posible grazas á cesión dos dereitos de impresión e reimpresión e os beneficios da venda dos seis primeiros tomos do Theatro Crítico Universal (1726, 1728, 1729, 1730, 1733 y 1734) e da Ilustración apologética (1729) que en 1734 o padre Benito Jerónimo Feijoo (1676-1764) fixo á que fora a casa do seu noviciado e profesión relixiosa (1690 y 1692). O dato era coñecido da erudición, pois xa dera noticias o padre frei Martín Sarmiento, amigo e correspondente de Feijoo, ademais de cronista da orden benedictina, nun informe manuscrito de 1743 (publicado en 1879), e frei Eladio de Nóboa (1765) e, a partir deles, veuse repetindo, aínda que sen convición. Publicamos agora ese documento de 1734 e, á súa vista e da obra literaria do padre Feijoo, facemos algunhas observacións sobre a fábrica barroca do mosteiro de Samos

    La reutilización hotelera del patrimonio monástico gallego

    Get PDF
    The recovery of monuments by means of the allocation of new distinct uses to the original ones is an increasingly frequent practice in the management of architectural heritage. And the number of hotel establishments located in buildings of great historical and/or artistic value is ever growing. The origin of this activity goes back to the beginning of the 20th century with the birth of a consciousness about the importance heritage possessed for the flourishing tourist industry. The creation of a varied state network of accommodations originated a new kind of hotel that it would be installed in run-down buildings which, once restored would regain their utility, achieving to harmonise the protection of the Spanish monumental heritage with the impulse of tourism. This practice quickly spread throughout the whole country, and also throughout Galicia. This research is completing an important part of the study about the impact of tourism and the cultural management in the conservation of the historical-artistic heritage in Galicia: through the analysis of five religious monuments rehabilitated as hotels we’ll see how the abandonment of the real estate supposes the start of its unavoidable ruin, showing that the option of a new use presents itself as the best guarantee for its survival, understanding this act from the perspective of the capacity of the monument to be alive and to participate in the society of the moment.La recuperación de monumentos mediante la asignación de nuevos usos distintos a los originales es una práctica cada vez más frecuente en la gestión del patrimonio arquitectónico. También es cada vez mayor el número de establecimientos hoteleros localizados en edificios de gran valor histórico y/o artístico. El origen de esta actividad se remonta a principios del siglo XX con el nacimiento de una conciencia sobre la importancia que poseía el patrimonio para la floreciente industria turística. La creación estatal de una red variada de alojamientos dio lugar a un tipo de hotel que se instalaría en edificaciones ruinosas que una vez rehabilitadas recuperarían su utilidad, logrando así armonizar la salvaguarda del patrimonio monumental español con el impulso del turismo. Esta práctica se extendió rápidamente por todo el país, y también por Galicia. Este trabajo viene a completar una parte importante del estudio sobre el impacto del turismo y la gestión cultural en la conservación del patrimonio histórico-artístico gallego: mediante el análisis de cinco monumentos religiosos rehabilitados como establecimientos hoteleros comprobaremos cómo el abandono del inmueble supone el inicio de su inevitable ruina, demostrándose que la opción de un nuevo uso se presenta como la mejor garantía para su supervivencia, entendiendo este acto desde la capacidad del monumento de estar vivo y de participar en la sociedad del momento. [gl] A recuperación de monumentos mediante a asignación de novos usos distintos aos orixinais é unha práctica cada vez máis frecuente na xestión do patrimonio arquitectónico. Tamén é cada vez maior o número de establecementos hoteleiros localizados en edificios de gran valor histórico e/ou artístico. A orixe desta actividade remóntase a principios do século XX co nacemento dunha conciencia sobre a importancia que posuía o patrimonio para a florecente industria turística. A creación estatal dunha rede variada de aloxamentos deu lugar a un tipo de hotel que se instalaría en edificacións ruinosas que unha vez rehabilitadas recuperarían a súa utilidade, logrando así harmonizar a salvagarda do patrimonio monumental español co pulo do turismo. Esta práctica estendeuse rapidamente por todo o país, e tamén por Galicia. Este traballo ven completar unha parte importante do estudo sobre o impacto do turismo e a xestión cultural na conservación do patrimonio histórico-artístico galego: mediante a análise de cinco monumentos relixiosos rehabilitados como establecementos hostaleiros comprobaremos como o abandono do inmoble supón o inicio da súa inevitable ruína, demostrándose que a opción dun novo uso preséntase como a mellor garantía para a súa supervivencia, entendendo este acto desde a capacidade do monumento de estar vivo e de participar na sociedade do momento

    Después de Lepanto: corsarios turcos y berberiscos en las costas de Galicia en el siglo XVII

    Get PDF
    After the victory over the Moors and the success at the Battle of Lepanto, Christians and Muslims continued fighting each other at sea. In the seventeenth century, Turkish-Berber pirates, including Moors expelled from Spain and a large number of Christian renegades, succeeded in extending their corsair activities to the Atlantic Ocean by adapting the European way of building and arming ships. In 1617 the Turkish-Berber pirates started their attacks on Galicia with the assault on the Vigo estuary and the looting and burning of Cangas, and throughout the century they threatened maritime trade and coastal villages, capturing their inhabitants and damaging the fishing operations. About 1621 a Galician privateering arose especially directed against them and against the Dutch, with the construction of a “Squad of Galicia”, which could not fulfill its objectives. On the other hand, many captive Christians converted to Islam in the hope of a better treatment and fortune. Many of these renegades had the opportunity of joining as corsairs and of being able to flee and return to Christianity, but, as they were apostates, before getting their full reincorporation into Christian society they had to appear before the Inquisition tribunals to be acquitted. In the eighteenth century, Turkish-Berber corsairs began its decline, as their predatory bases and activities were annulled in the 19th century with the establishment of European protectorates in North Africa and the withdrawal of the Turkish Empire from the western Mediterranean.Después de la victoria sobre los moriscos y del éxito de la batalla de Lepanto, cristianos y musulmanes continuaron enfrentándose en el mar. En el siglo XVII, los corsarios turco-berberiscos, entre los que se incluían moriscos expulsados de España y un buen número de renegados cristianos, lograron extender sus actividades corsarias hacia el océano Atlántico gracias a la adaptación del modelo de barcos construidos y armados a la europea. En 1617 los corsarios turco-berberiscos iniciaron sus ataques a Galicia con el asalto a la ría de Vigo y el saqueo y quema de Cangas, amenazando a lo largo de todo el siglo de forma constante al comercio marítimo y a las poblaciones costeras, cautivando a sus naturales y perjudicando las faenas pesqueras. Hacia 1621 surgió un corsarismo gallego especialmente dirigido contra ellos y contra los holandeses, iniciándose la construcción de una “Escuadra de Galicia”, que no pudo cumplir sus objetivos. Por otra parte, muchos cristianos cautivos se convirtieron al Islam con la esperanza de un mejor trato y fortuna. Muchos de estos renegados tuvieron la oportunidad de enrolarse como corsarios y de poder huir y volver a la cristiandad, pero, por su condición de apostatas, antes de conseguir su plena reincorporación a la sociedad cristiana debían presentarse ante los tribunales de la Inquisición para ser absueltos. En el siglo XVIII, el corso turco-berberisco inició su declive, quedando anuladas sus bases y actividades predatorias en el siglo XIX con el establecimiento de protectorados europeos en el norte de África y la retirada del Imperio Turco del Mediterráneo occidental. [gl] Despois da vitoria sobre os mouriscos e do éxito da batalla de Lepanto, cristiáns e musulmáns continuaron enfrontándose no mar. No século XVII, os corsarios turco-berberiscos, entre os que se incluían mouriscos expulsados de España e un bo número de renegados cristiáns, lograron estender a súas actividades corsarias cara o océano Atlántico grazas á adaptación do modelo de barcos construídos e armados á europea. En 1617 os corsarios turco-berberiscos iniciaron os seus ataques a Galicia con o asalto á ría de Vigo e o saqueo e queima de Cangas, ameazando ao longo de todo o século de forma constante o comercio marítimo e as poboacións costeiras, cativando aos naturais e prexudicando as faenas da pesca Cara o ano 1621 xurdiu un corsarismo galego especialmente dirixido contra eles e os holandeses, iniciándose a construción dunha “Escuadra de Galicia”, que non puido cumprir os seus obxectivos. Por outra banda, moitos cristiáns cativados convertéronse ao Islam coa esperanza dun mellor trato e fortuna. Moitos destes renegados tiveron a oportunidade de enrolarse como corsarios e de poder fuxir e volver á cristiandade, pero, pola súa condición de apostatas, antes de conseguir a súa plena reincorporación á sociedade cristiá debían presentarse ante os tribunais da Inquisición para ser absoltos. No século XVIII, o corso turco-berberisco iniciou o seu declive, quedando anuladas as súas bases e actividades predatorias no século XIX con o establecemento de protectorados europeos no norte de África e a retirada do Imperio Turco do Mediterráneo occidental

    Peregrinación, pasado y presente. Perspectiva noruega con especial atención a Santiago de Compostela

    Get PDF
    In this article, we discuss the phenomenon of pilgrimage from a Norwegian perspective, exemplified by the past and present role and significance of Santiago de Compostela as a holy site and destination for pilgrims. By taking a historical view, the transformation of meaning and role is stressed. In the Middle Ages, Santiago was an important pilgrimage destination for people living in Northern Europe. Following the subsequent Protestant Reformation and the era of confessionalization, Santiago came to exemplify all the problems and challenges related to pilgrimage and the name of the city became a derogatory word. From this background, the present-day rediscovery of pilgrimage in Norway and the role of the city of Santiago, as the foremost example of the renaissance of the pilgrimage phenomena in present day postmodern times, are discussed. It is argued that the “rehabilitation” of Santiago and the new interest in pilgrimage in Norway were made possible due to the redefinition of pilgrimage that has taken place on what can be characterized as an ideological level. It is a redefinition that reflects the postmodern renaissance of pilgrimage and which is documented in recent social scientific empirical studies on the Camino.En este artículo se analiza el fenómeno de la peregrinación a Santiago de Compostela como lugar santo y meta de peregrinaciones desde una perspectiva noruega. Además, la transformación de su papel y significado queda más claro desde un punto de vista histórico. En la época medieval, Santiago era una importante meta de peregrinación para los habitantes del Norte de Europa. Tras la reforma protestante y la division religiosa de Europa, Santiago ejemplificó los problemas y rechazos relacionados con las peregrinaciones y el mismo nombre de la ciudad se convirtió en algo peyorativo. Teniendo presentes estos antecedentes, se analiza el redescubrimiento actual de la peregrinación en Noruega y el papel que juega Santiago de Compostela como máximo ejemplo del renacimiento de las peregrinaciones en el mundo posmoderno actual. Se sostiene que la “rehabilitación” de Santiago y el nuevo interés por las peregrinaciones en Noruega han sido posibles gracias a la redefinición del concepto, que se ha dado a un nivel que podríamos considerar ideológico y se basa en recientes estudios empíricos del ámbito de las ciencias sociales realizados sobre el Camino de Santiago. [gl] Neste artigo analízase o fenómeno da peregrinación a Santiago de Compostela como lugar santo e meta de peregrinacións desde unha perspectiva norueguesa. Ademais, a transformación do seu papel e significado queda máis claro desde un punto de vista histórico. Na época medieval, Santiago era unha importante meta de peregrinación para os habitantes do Norte de Europa. Tras a reforma protestante e a division relixiosa de Europa, Santiago exemplificou os problemas e rexeitamentos relacionados coas peregrinacións e o mesmo nome da cidade converteuse en algo pexorativo. Tendo presentes estes antecedentes, analízase o redescubrimiento actual da peregrinación en Noruega e o papel que xoga Santiago de Compostela como máximo exemplo do renacemento das peregrinacións no mundo posmoderno actual. Sostense que a “rehabilitación” de Santiago e o novo interese polas peregrinacións en Noruega foron posibles grazas á redefinición do concepto, que se deu a un nivel que poderiamos considerar ideolóxico e baséase en recentes estudos empíricos do ámbito das ciencias sociais realizados sobre o Camiño de Santiago

    La actividad textil en Ourense en el siglo XVI y primeras décadas del XVII

    Get PDF
    Contribution to the study of the textile activity in Ourense in the 16th century and first decades of the 17th century, through file documentation. The different trades are analysed on the basis of data extracted from notarial protocols, among whose textile varieties are highlighted the manufacture of velvets. The results obtained in the investigation shows the coexistence of two production systems in the same temporary space. On the one hand, their manufacture by urban workshops, and on the other, a production system organised by merchants from Ourense under formulas that were similar to the verlagssystem (putting out system) within farming families of the Sober estate.Aportación al estudio de la actividad textil en Ourense en el siglo XVI y primeras décadas del XVII, a través de la documentación de archivo. Sobre la base de datos extraídos de los protocolos notariales se analizan los diferentes oficios, entre cuyas variedades textiles destaca la fabricación de terciopelos. Los resultados obtenidos en la investigación muestran la convivencia de dos sistemas de producción en el mismo espacio temporal. Por un lado, su fabricación por los talleres urbanos, y por otro, un sistema de producción organizado por los mercaderes ourensanos bajo fórmulas próximas al verlagssystem en el seno de las familias campesinas del coto de Sober (Lugo). [gl] Achega ao estudo da actividade téxtil en Ourense no século XVI e primeiras décadas do XVII, a través da documentación de arquivo. Sobre a base de datos extraídos dos protocolos notariais analízanse os diferentes oficios, entre cuxas variedades téxtiles destaca a fabricación de veludos. Os resultados obtidos na investigación mostran a convivencia de dous sistemas de produción no mesmo espazo temporal. Por una banda, a súa fabricación polos talleres urbanos, e por outra, un sistema de produción organizado polos mercaderes ourensáns baixo fórmulas próximas ao verlagssystem no seo das familias campesiñas do couto de Sober (Lugo)

    Transformacións e permanencia do municipium na Gallaecia baixo-romana (séculos III-V)

    Get PDF
    This paper examines the evolution of local organizative framework of Gallaecia between the 3rd and 5th centuries, determining certain transformations of the municipium settled since the previous centuries and contextualizing them in the analogous evolution of the contemporary West. Finally it is stressed the apparent post-Roman permanence of the basic structure of this organizative regime.Se examina la evolución del entramado organizativo local de la Gallaecia entre los siglos III y V, determinando las transformaciones experimentadas por el municipium asentado en los siglos anteriores e incardinándolas en la análoga evolución del Occidente coetáneo. Se destaca finalmente la aparente permanencia posromana de la estructura básica de este régimen organizativo. [gl] Examínase a evolución do entramado organizativo local da Gallaecia entre os séculos III e V, determinando as trasformacións experimentadas polo municipium asentado nos séculos anteriores e incardinándoas na análoga evolución do Occidente coetáneo. Saliéntase finalmente a aparente permanencia post-romana da estrutura básica deste réxime organizativo

    Las causas y las consecuencias del incendio de 1951 en el monasterio de San Julián de Samos. Nuevos datos para su estudio

    Get PDF
    During the morning of 24th September 1951, a fire began in the monastery of San Julián de Samos (Lugo-Spain) and soon it was spread across its rooms. In the present article we propose, on the one hand, to analyze what were the causes of the beginning of the fire and, on the other hand, what were its consequences on the monastic architecture. In other words, we aim to know what was the state of the religious house at the end of the fi re, which took place on 26th September, and just before the beginning of the first works made to accomplish its restoration, two months later. In order to achieve these goals, we carry out the revision of the existing bibliography as well as the search of new documental written and graphic sources. The reading and detailed study of all of them allow us to contribute new data about the image of the monastery after this disaster and to accurately determine not only the remains but also the losses that this accidental event caused in this ancient monastic complex.En la mañana del 24 de septiembre de 1951, en el monasterio de San Julián de Samos (Lugo-España) se declaró un incendio que rápidamente se extendió por sus dependencias. En el presente artículo nos proponemos analizar, por un lado, cuáles fueron las causas del inicio de las llamas y, por otro, qué consecuencias tuvieron sobre la arquitectura de este complejo religioso, es decir, cuál era su estado tras ser controlado el fuego, hecho que tuvo lugar el 26 de septiembre siguiente, y justo antes de iniciarse los primeros trabajos orientados a su restauración, dos meses después. Para alcanzar estos objetivos llevamos a cabo la revisión de la bibliografía existente y la búsqueda de nuevas fuentes documentales, escritas y gráficas. La lectura y estudio minucioso de todas ellas nos permite aportar nuevos datos sobre la imagen del monasterio de Samos tras el siniestro, determinando con mayor exactitud tanto las permanencias como las pérdidas que este hecho accidental provocó sobre esta antigua fábrica monacal. [gl] Na mañá do 24 de setembro de 1951, no mosteiro de San Xulián de Samos (Lugo-España) declarábase un incendio que axiña se estendía polas súas dependencias. No presente artigo propoñémonos analizar, por un lado, cales foron as causas do inicio das chamas e, por outro, qué consecuencias tiveron na arquitectura deste complexo relixioso, é dicir, cal era o seu estado tras ser controlado o incendio, feito que tivo lugar o 26 de setembro seguinte, e xusto antes de comezarse os primeiros traballos orientados á súa restauración, dous meses despois. Para alcanzar eses obxectivos levamos a cabo a revisión da bibliografía existente e a busca de novas fontes documentais, escritas e gráficas. A lectura e estudo minucioso de todas elas permítenos aportar novos datos sobre a imaxe do mosteiro de Samos tralo sinistro, determinando con maior exactitude tanto as permanencias como as perdas que este feito accidental provocou sobre esta antiga fábrica monacal

    De alcabalas y arrendadores. La contribución de concejos y parroquias asturianas a la hacienda regia en 1494

    Get PDF
    The rich documentary fund of the Contaduría Mayor de Cuentas –the Higher Accounting Office of Castile– contained in the Archivo General de Simancas preserves an interesting account of the incomes from the alcabalas –a sale tax applied to certain products– collected in the Principality of Asturias in times of Isabel I of Castile. This document provides a detailed list of the taxes owed by each of the Asturian municipalities and the parish tax allocation in 1494. In this work we aim to present to the scientific community interested in the Castilian royal taxation of the Late Middle Ages an outstanding example of the fiscal pressure experienced by the Principality of Asturias during the late fifteenth century. Our intention is that it can be considered in future comparative studies on the royal finances in the Cantabrian coast for the given period.Custodiado en el rico fondo documental de Contaduría Mayor de Cuentas del Archivo General de Simancas se halla una interesante relación de las rentas de alcabalas tributadas por el Principado de Asturias en tiempos de Isabel I de Castilla en la que se desglosa pormenorizadamente la imposición debida por cada uno de los concejos asturianos y la distribución parroquial de las cargas totales (1494). Queremos, con nuestro estudio, presentar a la comunidad científica interesada en la fiscalidad regia castellana a fines del Medievo un excepcional testimonio de la presión fiscal a la que fue sometido el Principado de Asturias en los años finales del siglo XV con la intención de que pueda ser considerado en futuros análisis comparativos sobre haciendas regias en la cornisa cantábrica para el periodo indicado. [gl] Custodiado no rico fondo documental de “Contaduría Mayor de Cuentas” do Arquivo Xeral de Simancas áchase unha interesante relación das rendas de alcabalas tributadas polo Principado de Asturias en tempos de Isabel I de Castela na que se desagrega pormenorizadamente a imposición debida por cada un dos concellos asturianos e a distribución parroquial das cargas (1494). Queremos, co noso estudo, presentar á comunidade científica interesada na fiscalidade rexia castelá a fins do Medievo un excepcional testemuño da presión fiscal á que foi sometido o Principado de Asturias nos anos finais do século XV coa intención de que poida ser considerado en futuras análises comparativas sobre as facendas rexias na cornixa cantábrica para o período indicado

    516

    full texts

    542

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Cuadernos de Estudios Gallegos (E-Journal)
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇