Via Medica Journals
Not a member yet
55128 research outputs found
Sort by
Atrial standstill phenomenon in a non-dilated cardiomyopathy phenotype of a genetically confirmed laminopathy
No full textPermanent pacing extraction after successful cardioneuroablation in patients with cardioinhibitory reflex syncope
No full textLeczenie uzupełniające ozymertynibem po radykalnym leczeniu chirurgicznym z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca
No full textLeczenie uzupełniające ozymertynibem przez 3 lata jest obecnie standardem postępowania u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca w stadium zaawansowania IB–IIIA z wariantami patogennymi w genie EGFR po radykalnej resekcji. Większość chorych w tej grupie ma również wskazania do uzupełniającej chemioterapii. Opisany przypadek kliniczny obrazuje przebieg leczenia uzupełniającego z zastosowaniem kolejno chemioterapii i ozymertynibu.
Pemphigoid gestationis
No full textPemphigoid gestationis (PG) is a rare autoimmune blistering disorder specific to pregnancy, characterized by pruritic, erythematous papules and plaques that progress to tense blisters. Typically presenting in the second or third trimester, PG can recur in subsequent pregnancies and may be associated with preterm delivery and small-for-gestational-age infants. While its pathogenesis involves the formation of autoantibodies targeting hemidesmosomal proteins within the basement membrane, the underlying triggers and mechanisms remain incompletely understood. Research into the genetic predispositions, immune pathways, and potential environmental influences contributing to PG is essential for improving diagnostic and management strategies. This article presens a case of a patient with pemphigoid gestationis, detailing her diagnostic process and the treatment initiated. Additionally, reviewed is the current knowledge on the aetiology, clinical manifestations, diagnostic criteria, treatment approaches, and maternal-foetal outcomes associated with PG. Pemphigoid gestationis represents a significant dermatologic challenge due to its impact on maternal comfort and potential foetal complications. While advancements have been made in understanding the autoimmune basis of PG, further research is needed to elucidate its triggers and optimize treatment protocols. Effective management typically includes systemic corticosteroids and supportive care, though individualized treatment plans are crucial. Clinicians should be aware of the diagnostic and therapeutic complexities of PG to minimize maternal distress and adverse pregnancy outcomes. Continued investigation into the pathophysiology and long-term implications of PG will be instrumental in enhancing care and improving outcomes for both mother and child
The effect of one-handed and two-handed chest compression techniques in pediatric resuscitation: a systematic review and meta-analysis
Get PDFINRODUCTION: Pediatric cardiac arrest, though less common than in adults, remains a critical medical emergency with significant implications for mortality and morbidity. High-quality chest compressions, defined by adequate depth, appropriate rate, full chest recoil, and minimal interruptions, are fundamental to improving survival and neurological outcomes. Despite current guidelines recommending one-hand (OH) or two-hand (TH) techniques based on the child’s size and the rescuer’s capabilities, evidence comparing these methods remains limited and inconclusive. MATERIAL AND METHODS: This systematic review and meta-analysis followed PRISMA guidelines and included randomized controlled trials (RCTs) and observational studies comparing OH and TH chest compression techniques during pediatric cardiopulmonary resuscitation (CPR) in simulation-based settings. Comprehensive database searches and rigorous eligibility criteria were applied to ensure the inclusion of high-quality studies reporting outcomes such as compression depth, rate, and recoil. RESULTS: The analysis showed no significant difference in mean compression rates between OH and TH techniques (126.92 ± 21.08 vs 123.97 ± 19.58; p = 0.89), but OH achieved a higher proportion of adequate rates (89.84% vs 81.46%; p = 0.006). TH provided greater compression depth (39.53 mm vs 34.16 mm; p < 0.001), while recoil rates were comparable (p = 0.36). Hands-off time was shorter with OH (7.83 vs 8.37 seconds; p = 0.02), but TH generated higher compression pressure (91.61 mmHg vs 79.59 mmHg; p < 0.001). Rescuer heart rate changes were similar, though OH was reported as more subjectively difficult (p < 0.001). CONCLUSIONS: The analysis indicates that the TH chest compression technique outperforms the OH method in compression depth, rate consistency, fatigue reduction, and force distribution. These results support the TH technique as a preferred approach in pediatric CPR, especially for older children or during prolonged resuscitation. Nonetheless, technique selection should consider the child's size, the rescuer's strength, and the resuscitation context
Diagnostyka molekularna nowotworów — podejście praktyczne
Get PDFWprowadzenie terapii celowanych opartych na przeciwciałach monoklonalnych lub drobnocząsteczkowych inhibitorach kinaz do leczenia chorób nowotworowych doprowadziło do istotnej poprawy wyników leczenia wybranych chorych. Wydłużenie czasu przeżycia bez progresji choroby czy przeżycia całkowitego wiąże się jednak z koniecznością wykonania na etapie diagnostyki szeregu oznaczeń molekularnych. Ich mnogość — narzucana zapisami programów lekowych — stwarza ogromne problemy we właściwym doborze poszczególnych oznaczeń oraz stanowi istotne wyzwanie w procesie rozliczania wykonanych badań. W tym opracowaniu podsumowano najważniejsze aspekty diagnostyki molekularnej nowotworów zalecanej i dostępnej w praktyce klinicznej w Polsce
Long-term effect and reasons for switching and combining device-aided therapies in Parkinson’s Disease
Get PDFIntroduction. In the advanced stages of Parkinson’s disease (PD), when standard drug adjustments fail to sufficiently improve patients’ quality of life, device-aided therapies (DATs) such as deep brain stimulation (DBS), continuous subcutaneous apomorphine infusion (CSAI), levodopa-carbidopa intestinal gel infusion (LCIG), levodopa-carbidopa-entacapone intestinal gel infusion, or continuous subcutaneous foslevodoa-foscarbidopa infusion are beneficial in the long run. However, sometimes patients need to switch or combine DATs due to either adverse events or loss of efficacy.
Aim of study. The aim of this article was to summarise the existing data on the long-term efficacy and adverse events of DATs, and to review the data on the rationale and efficacy for switching or combining DATs in advanced PD.
State of the art. A total of 50 studies on the long-term efficacy of DBS (N = 28), LCIG (N = 12), CSAI (N = 10) and 13 studies on switching and combining DATs were included in this review. Although the DATs show a favourable long-term effect on the main motor and non-motor symptoms of PD they all feature specific adverse events that need to be considered when deciding which DAT to offer to a particular patient. Occasionally, switching or combining DATs is recommended, e.g. if the first DAT shows inadequate symptom control, or due to adverse events. The choice of the second DAT depends above all on the main problems of the first DAT being correctly recognised.
Clinical implications. DATs are a safe and long-term effective option for the treatment of advanced PD. Switching and/or combining DATs is recommended for patients in whom the first treatment option is not optimal.
Future directions. Future studies are warranted to address the unresolved issues related to long-term efficacy, side effect profile and switching and combination of DATs in multicentric studies and using advanced analytical approaches such as machine learning
Nie wszystko rak, co się świeci. Downstaging raka płuca po resekcji dwóch guzów z płuca
No full textWystępowanie zmian nowotworowych w różnych płatach tego samego płuca określane jest jako T4 według klasyfikacji TNM(8. edycja, UICC). Ocena kliniczna opiera się na badaniach obrazowych, co może fałszywie zawyżać stopień zaawansowania.Rzadko możliwe jest współwystępowanie zmian nowotworowych i zapalnych. Postępowanie operacyjne umożliwia jednoznaczneustalenie etiologii zmian, stanowi skuteczną metodę terapeutyczną i umożliwia właściwe ustalenie stopnia zaawansowania choroby.Opisano przypadek pacjentki z rakiem gruczołowym płuca, którego zaawansowanie wstępnie określono jako T4. Ostateczniejedna z wyciętych zmian miała charakter zapalny, co spowodowało obniżenie stopnia zaawansowania choroby do T2a
Wykorzystanie wirtualnej nawigacji bronchoskopowej w diagnostyce raka płuca
No full textRak płuca jest jednym z najczęściej występujących nowotworów u obu płci będącym głównym powodem zgonu z przyczyn onkologicznych. W diagnostyce zmian nowotworowych wykorzystuje się między innymi endoskopowe metody pobrania materiału do badań patomorfologicznych, w celu ustalenia właściwego rozpoznania i — w konsekwencji — wdrożenia adekwatnej terapii. Klasyczna bronchoskopia, zwłaszcza w zmianach o lokalizacji obwodowej, obarczona jest jednak istotnym odsetkiem niepowodzeń diagnostycznych. Dynamiczny rozwój technik endoskopowych, w tym zastosowanie wirtualnej nawigacji bronchoskopowej, zwiększa szansę na uzyskanie reprezentatywnego materiału biologicznego. W artykule przedstawiono różne przypadki praktycznego wykorzystania wirtualnej nawigacji bronchoskopowej w diagnostyce raka płuca na przykładzie czterech pacjentów