11894 research outputs found
Sort by
Design and development of metal-organic frameworks for gas storage and separation
Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός νέων καινοτόμων Μέταλλο-Οργανικών Δικτύων (Metal-Organic Frameworks, MOFs). Αυτά είναι πορώδη πολυμερή συναρμογής, υψηλής κρυσταλλικότητας, που αποτελούνται από ανόργανες και οργανικές δομικές μονάδες. Η δυνατότητα ελέγχου των χαρακτηριστικών τους, όπως είναι το μέγεθος και το σχήμα του πόρων, οδηγεί στη σύνθεση καινούργιων υλικών με βελτιωμένες επιθυμητές ιδιότητες. Αρχικά, μελετήθηκε η συμπεριφορά ενός εύκαμπτου Zn-MOF του εργαστηρίου μας μέσω ροφήσεων αερίων στις κρυογενικές τους θερμοκρασίες. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε η επίδραση των διαφορετικών πρωτοκόλλων ενεργοποίησης (διαλύτης και θερμοκρασία ενεργοποίησης) στον δυναμικό χαρακτήρα της δομής. Ακόμη, μελετήθηκε η απόκριση του υλικού σε 2 διαδοχικούς κύκλους ροφήσεων Ar, το φαινόμενο παγίδευσης μορίων Ar στους πόρους του MOF και η ρόφηση πολικών CO2 και άπολων αέριων μορίων CH4, στους 195K και 112K, αντίστοιχα.
Στη συνέχεια, συντέθηκαν και χαρακτηρίστηκαν καινοτόμα MOFs υψηλού πορώδους (τιμή όγκου πόρου πάνω από 1 cm3 g-1 υλικού, στη πίεση κορεσμού) με 2-σθενή μέταλλα, Zn2+ και Cu2+, και νέους εκτεταμένους καρβοξυλικούς υποκαταστάτες, με σκοπό την αποθήκευση αερίων με σπουδαίο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, όπως είναι το H2 και το CO2.
Ακόμη, με πηγή μετάλλου Zr4+ και τη χρήση ενός νέου 4-τοπικού καρβοξυλικού υποκαταστάτη απομονώθηκαν μονοκρύσταλλα κυβικής μορφολογίας, πιθανότατα (4,12)-συνδεσιμότητας δίκτυο, ftw τοπολογίας. Η δομή παρουσιάζει πολύ υψηλό πορώδες, με τιμή όγκου πόρου πάνω από 2 cm3g-1 υλικού, στη πίεση κορεσμού. Τέλος, συντέθηκε και το ισοδομικό υλικό με Hf4+, με ίδιες πειραματικές συνθήκες.The aim of this thesis is the synthesis and characterization of novel Metal-Organic Frameworks, MOFs.
They are highly crystalline porous coordination polymers consisting of inorganic and organic building
blocks. Their tunable pore size and geometry among others characteristics, can lead to the development
of new frameworks with optimum, desired properties.
Firstly, we tried to investigate the flexible character of our novel Zn-based MOF by measuring a series of
sorption isotherms at cryogenic conditions. In particular, we focused on the effect of different activation
protocols (various solvents and temperatures) on Ar sorption isotherms of the Zn-MOF. In addition, we
tested the dynamic behavior of the material in 2 consecutive cycles of Ar sorption measurements. We,
also, studied further the observed trapping effect of Ar molecules into framework’s pores and measured
gas sorption isotherm of polar molecules CO2 and non polar CH4 at their boiling point.
Moreover, we designed and developed new highly porous Zn-based & Cu-based MOFs (total pore
volume higher than 1 cm3 g-1, at p/p0=0.99) with innovative elongated carboxylate organic ligands with a
view to store gases with significant environmental interest such as H2 and CO2.
Last but not least, we synthesized and characterized a robust, highly porous Zr-based MOF (total pore
volume higher than 2 cm3 g-1, at p/p0=0.99) with a unique 4-topic carboxylate linker. The crystalline
product- cubic like single crystals- is probably a (4, 12) - connected net, ftw topology. Finally, we isolated
the isostructural Hf-based MOF, with the same experimental conditions
Development of electron beams for diffraction and other applications
Δέσμες ηλεκτρονίων χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρονικά μικροσκόπια για τον
προσδιορισμό της δομής μορίων και υλικών και σε τεχνικές όπως η Υπερταχεία
Περίθλαση Ηλεκτρονίων (UED) για την καταγραφή μηχανισμών χημικών
αντιδράσεων σε ατομική κλίμακα. Η χρήση μη-Γκαουσιανών δεσμών ηλεκτρονίων σε
αυτές τις τεχνικές είναι πιθανό να παρέχει επιπλέον πληροφορίες για το εξεταζόμενο
σύστημα, μη διαθέσιμες με τις Gaussian δέσμες που χρησιμοποιούνται σήμερα. Για τη
σχετική διερεύνηση απαιτούνται νέοι τρόποι παραγωγής τέτοιων δεσμών.
Η παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφει πειράματα για παραγωγή
ηλεκτρονιακών δεσμών μη-Γκαουσιανής (non-Gaussian) κατανομής και συγκεκριμένα
ηλεκτρονιακών δεσμών με κατανομή δακτυλίου (ring) με χρήση οπτικής δέσμης
λέιζερ. Συγκεκριμένα, ένα axicon χρησιμοποιείται για τη διαμόρφωση της δέσμης ενός
excimer laser (ArF, 193 nm) σε δακτύλιο. Αυτή η οπτική δέσμη-δαχτυλίδι δοκιμάστηκε
στη συνέχεια στην παραγωγή δέσμης ηλεκτρονίων σε δυο διατάξεις φωτοκαθόδου, η
μια εμπροσθο-φωτιζόμενη (front-illuminated) και η άλλη οπισθο-φωτιζόμενη (back-
illuminated).
Στην πρώτη, η οπτική δέσμη-δαχτυλίδι από το axicon προσπίπτει σε μεταλλική
φωτοκάθοδο-καθρέπτη μέσω ενός οπτικού συστήματος με φακούς και καθρέπτες. Τα
ηλεκτρόνια παράγονταν στο σημείο της καθόδου όπου έπεφτε το φως και απωθούνταν
άμεσα από κατάλληλο ομογενές ηλεκτροστατικό πεδίο προς ένα ανιχνευτή
απεικόνισης (imaging detector) ο οποίος κατέγραφε την κατανομή τους στο χώρο. H
χωρική κατανομή των παραγόμενων ηλεκτρονίων είχε περισσότερο σχήμα Gaussian
(μεγαλύτερη ένταση στο κέντρο) παρά δακτυλίου. Λόγω της απόστασης φωτοκαθόδου
ανιχνευτή, αποδίδουμε αυτό το αποτέλεσμα σε φαινόμενα άπωσης μεταξύ των
ηλεκτρονίων (space-charge) που αλλοιώνουν την αρχική κατανομή τους.
Στην οπισθο-φωτιζόμενη διάταξη, η φωτοκάθοδος ήταν ένα παράθυρο quartz
επιστρωμένο με λεπτό στρώμα Ag. Η οπτική δέσμη, αμέσως μετά το axicon, χτυπούσε
την πίσω μεριά της επίστρωσης και από την μπροστινή μεριά (εντός του θαλάμου
κενού) παράγονταν τα ηλεκτρόνια και ανιχνεύονται όπως προηγουμένως. Σε αυτή την
διάταξη επιτεύχθηκε το επιθυμητό σχήμα δακτυλίου για τα ηλεκτρόνια. Επιπλέον
χαρακτηρισμός και βελτιστοποίηση της παραγωγής non-Gaussian κατανομών
ηλεκτρονίων με αυτό τον τρόπο είναι σε εξέλιξη.Electron beams are used in electron microscopes to determine the structure of
molecules and materials and in techniques like Ultrafast Electron Diffraction (UED)
for the recording of chemical reaction mechanisms on atomic scale. The usage of non-
Gaussian electron beams in these techniques is possible to provide additional
information for the system under study, not provided in Gaussian beams that are used
today. For the relevant research new methods are required to develop these beams.
This work introduces experiments for the development of electron beams with
non-Gaussian distribution and specifically electron beams in a ring array using an
optical laser beam. Specifically, an axicon is used for the configuration of a laser
excimer (ArF 193 nm) beam to a ring. This optical beam-ring was then tested in the
production of the electron beam in two arrangements of the photocathode, the front-
illuminated and on the other hand the back-illuminated.
At first, the optical beam-ring from the axicon encounters a metal photocathode-
mirror via an optical system of lenses and mirrors. The electrons were produced at the
point of the photocathode where the light struck and from there were repelled through
a homogenous electrostatic field to an imaging detector which recorded their
distribution in space. The spatial distribution of the produced electrons had more of a
Gaussian shape (bigger intensity in the center) than ring. Because of the distance
between photocathode and detector, we attribute this result to the phenomenon of
repulsion among electrons (space-charge) where they alter the initial distribution.
In the back-illuminated arrangement, the photocathode was a window coated in a
thin layer of Ag. The optical beam, right after the axicon, was hitting the back side of
the layer and from the front (inside the vacuum chamber) electrons were produced and
detected as before. In this arrangement the desired shape has been achieved. Further
characterization and optimization of the development of non-Gaussian distribution on
electrons in this way is in progress
Formation and Collapse of the Subject in the work of Theodor Adorno
Η εν λόγω διπλωματική εργασία εξετάζει τη συμβολή της Σχολής της Φρανκφούρτης στην εξέλιξη της κριτικής σκέψης και ειδικότερα το έργο Διαλεκτική του Διαφωτισμού των Horkheimer και Adorno. Οι στοχαστές συνθέτουν μια διαλεκτική μέθοδο που συνδυάζει φιλοσοφία, κοινωνιολογία και ψυχανάλυση, επιχειρώντας να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί η πορεία του Διαφωτισμού, αντί να οδηγήσει σε μια εξανθρωπισμένη κοινωνία, κατέληξε σε νέες μορφές βαρβαρότητας. Κεντρικός άξονας είναι η κριτική στον εργαλειακό Λόγο, ο οποίος μετατρέπει τη φύση και τον άνθρωπο σε αντικείμενα και ποσότητες, καταπνίγοντας κάθε ποιοτική διάσταση. Η ψυχανάλυση, ως συμπλήρωμα της μαρξιστικής θεωρίας, φωτίζει τον κατακερματισμένο εσωτερικό κόσμο του υποκειμένου και τη συγκρότηση του Εγώ υπό το πρόταγμα της αυτοσυντήρησης, οδηγώντας σε αυταρχικές και παθολογικές μορφές ατομικότητας. Παράλληλα, η πολιτιστική βιομηχανία λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικής κυριαρχίας, ομογενοποιώντας την εμπειρία, εμπορευματοποιώντας την τέχνη και υποβαθμίζοντας τον ελεύθερο χρόνο σε μηχανισμό αναπαραγωγής της εργασιακής δύναμης. Έτσι, η κοινωνία αποκτά ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, ετεροκαθορίζοντας πλήρως το άτομο. Η εργασία καταλήγει στην κριτική των ίδιων των Adorno και Horkheimer, καθώς η θεωρία τους παραμένει αμφίσημη και εγκλωβισμένη στη δυστοπική περιγραφή της ιστορίας που κορυφώνεται στον φασισμό. Ωστόσο, διαφαίνεται στον Adorno μια διέξοδος μέσα από την
σελ. 5
αισθητική ορθολογικότητα, όπου η τέχνη, συμφιλιώνοντας φύση και άνθρωπο, μπορεί να αποτελέσει το έδαφος για τη συγκρότηση ενός επαναστατικού φορέα κοινωνικής αλλαγής.This thesis examines the contribution of the Frankfurt School to the development of critical thought, focusing in particular on Horkheimer and Adorno’s Dialectic of Enlightenment. The thinkers construct a dialectical method that synthesizes philosophy, sociology, and psychoanalysis, seeking to answer the question of why the Enlightenment, instead of leading to a truly humanized society, resulted in new forms of barbarism. A central theme is the critique of instrumental reason, which reduces both nature and human beings to objects and quantities, suppressing every qualitative dimension. Psychoanalysis, as a complement to its theory, sheds light on the fragmented inner world of the subject and the constitution of the Ego under the imperative of self-preservation, leading to authoritarian and pathological forms of individuality. At the same time, the culture industry functions as an instrument of social domination, homogenizing experience, commodifying art, and reducing leisure time to a mechanism for the reproduction of labor power. In this way, society acquires totalitarian characteristics, fully hetero-determining the individual. The thesis concludes with a critique of Adorno and Horkheimer themselves, since their theory remains ambivalent and trapped within a dystopian account of history that culminates in fascism. However, Adorno points to a possible way out through aesthetic rationality, where art, reconciling nature and humanity, may provide the foundation for the emergence of a revolutionary agent of social transformation
Gender, social representation and commons : women's participation in cooperative initiatives in Athens
Η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ) αποτελεί εναλλακτικό τρόπο οργάνωσης της παραγωγής και της εργασίας, προωθώντας ισότιμη συμμετοχή, συλλογική δράση και σύνδεση με τις ανάγκες της κοινότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις εμπειρίες των γυναικών που εργάζονται σε συνεργατικά εγχειρήματα ΚΑΛΟ στην Αθήνα με τη χρήση ημιδομημένων συνεντεύξεων και θεματικής ανάλυσης. Αναλύονται τα κίνητρα συμμετοχής, ο ρόλος τους στην κοινωνική αναπαραγωγή και στις μη ορατές μορφές εργασίας, η εμπειρία τους σε διαδικασίες ισότιμης συμμετοχής, καθώς και η αντίληψή τους για τη συμβολή της ΚΑΛΟ σε διαδικασίες κοινωνικής αλλαγής. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η συμμετοχή των γυναικών σε εγχειρήματα ΚΑΛΟ δεν καλύπτει μόνο βιοποριστικές ανάγκες, αλλά συνδέεται με πολιτικές ταυτότητες, και αξίες. Αναδεικνύονται τόσο οι δυνατότητες χειραφέτησης και ενδυνάμωσης, όσο και οι προκλήσεις που προκύπτουν από άτυπες ιεραρχίες, έμφυλα στερεότυπα και αντιξοότητες της λειτουργίας των εγχειρημάτων.The Social and Solidarity Economy (SSE) represents an alternative way of organizing production and labor, promoting equal participation, collective action, and connection to community needs. This study examines the experiences of women working in cooperative SSE initiatives in Athens through semi-structured interviews and thematic analysis. It analyzes their motivations for participation, their role in social reproduction and invisible forms of labor, their experiences in processes of equal participation, and their perceptions of SSE’s contribution to social change. The findings show that women’s participation in SSE initiatives goes beyond meeting livelihood needs, also connecting to political identities and values. The results highlight both the possibilities for empowerment and agency, as well as the challenges arising from informal hierarchies, gender stereotypes, and operational difficulties within the initiatives
Psychometric Evaluation of Numerical Reasoning through a Computerized Adaptive Testing (CAT) System : methodological approaches and practical application.
Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στην επίτευξη τριών βασικών στόχων. Ο πρώτος στόχος αφορά στην ανάπτυξη και διερεύνηση της ψυχομετρικής ποιότητας της τράπεζας στοιχείων ενός υπολογιστικού συστήματος προσαρμοστικής αξιολόγησης (Computerized Adaptive Testing - CAT), του Numetrive, το οποίο αξιολογεί τον αριθμητικό συλλογισμό. Το Numetrive, στοχεύει στην ακριβή και αξιόπιστη εκτίμηση της ικανότητας των εξεταζόμενων, προσαρμόζοντας δυναμικά τη διαδικασία της αξιολόγησης στις δυνατότητές τους. Ο δεύτερος στόχος αφορά στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της απόδοσης του αλγοριθμικού συνδυασμού που συνθέτει σύστημα Numetrive. Και τέλος, ο τρίτος στόχος επικεντρώνεται στη διερεύνηση της εγκυρότητας του ψυχομετρικού εργαλείου Numetrive, προκειμένου να εξακριβωθεί κατά πόσον το εργαλείο αξιολογεί την εννοιολογική κατασκευή για την οποία σχεδιάστηκε. Αρχικά, αναπτύχθηκε μια τράπεζα στοιχείων που αποτελείται από 174 στοιχεία, τα οποία βαθμονομήθηκαν με το λογιστικό μοντέλο των δύο παραμέτρων (2PLM) και ύστερα εξισωθήκαν με την μέθοδο της ταυτόχρονης βαθμονόμησης ώστε να τοποθετηθούν σε μία κοινή μετρική κλίμακα. Τα στοιχεία της τελικής τράπεζας παρουσιάζουν παραμέτρους δυσκολίας που κυμαίνονται από -3,4 έως 2,7 λογιστικές μονάδες (logits), και παραμέτρους διακριτικότητας που εκτείνονται από 0,51 έως 1,6. Εν συνέχεια, η συγκεκριμένη τράπεζα στοιχείων χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του αλγοριθμικού συνδυασμού που συνιστά το σύστημα Numetrive μέσω Monte Carlo προσομοιώσεων. Το Numetrive αποτελείται από έναν μοναδικό συνδυασμό αλγορίθμων που έχουν επιλεγεί για να διασφαλίσουν ακρίβεια στην μέτρηση της ικανότητας θ, χαμηλή έκθεση των στοιχείων και σύντομες αξιολογήσεις. Ο αλγοριθμικός συνδυασμός του Numetrive αποτελείται από τους αλγόριθμους της Μέγιστης Πιθανοφάνειας με Όρια (Maximum Likelihood Estimation with Fences - MLEF) για τη βαθμολόγηση των εξεταζόμενων, την συνδυαστική μέθοδο της Προοδευτικής Περιοριστικής Στρατηγικής του Τυπικού Σφάλματος (Progressive Restricted Standard Error - PR-SE) για την επιλογή και τον έλεγχο έκθεσης των στοιχείων, και το τυπικό σφάλμα μέτρησης (SE) ως κανόνα τερματισμού της αξιολόγησης του συστήματος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης προσομοίωσης, η ακρίβεια στην εκτίμηση της ικανότητας των συμμετεχόντων ήταν εξαιρετικά υψηλή, όπως υποδεικνύεται από διάφορους στατιστικούς δείκτες. Επιπλέον, η μελέτη ανέδειξε ότι ο μέσος όρος του αριθμού των στοιχείων που χορηγούνται από το σύστημα Numetrive είναι εξαιρετικά χαμηλός, καθώς κατά μέσο όρο χορηγήθηκαν μόλις 13,6 στοιχεία. Ταυτόχρονα, τα ποσοστά έκθεσης των στοιχείων παρέμειναν σε σημαντικά χαμηλά επίπεδα. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν πολλαπλές προσομοιώσεις Monte Carlo για να αξιολογηθεί η απόδοση του Numetrive σε σύγκριση με άλλους αλγοριθμικούς συνδυασμούς, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους ελέγχου έκθεσης στοιχείων. Το σύστημα Numetrive, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο PR-SE, απέδωσε καλύτερα από όλους τους υπόλοιπους αλγοριθμικούς συνδυασμούς. Χρησιμοποίησε ολόκληρη την τράπεζα στοιχείων, διατηρώντας ταυτόχρονα το χαμηλότερο ποσοστό έκθεσης. Επιπλέον, χορήγησε πολύ λίγα στοιχεία, εξασφαλίζοντας υψηλή ακρίβεια μέτρησης, όπως υποδεικνύεται από διάφορους στατιστικούς δείκτες. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη εγκυρότητας που παρείχε ισχυρές ενδείξεις τόσο για τη συγχρονική εγκυρότητα όσο και για την συγκλίνουσα και αποκλίνουσα εγκυρότητα του συστήματος Numetrive.This doctoral dissertation is centered around three main objectives. The first objective focuses on the development and evaluation of the psychometric quality of the item bank of Numetrive, a newly developed computerized adaptive testing (CAT) system that measures numerical reasoning. Numetrive aims to accurately and reliably estimate the ability θ of examinees' ability by adapting the assessment process to their capabilities. The second objective concerns the psychometric evaluation and investigation of the effectiveness and performance of the algorithmic combination that constitutes the Numetrive. Finally, the third objective is to investigate the validity of the Numetrive and determine whether it accurately evaluates the conceptual construct for which it was designed. Initially, an item bank consisting of 174 items was developed concurrently equated and calibrated using the two-parameter logistic model (2PLM), with item difficulties ranging between – 3,4 and 2,7 and discriminations spanning from 0,51 up to 1,6. Subsequently, this item bank was used in the psychometric evaluation of the algorithmic combination that constitutes the Numetrive system through Monte Carlo simulations. Numetrive consists of a unique combination of algorithms selected to ensure accuracy in measuring the ability (θ), low item exposure, and brief assessments. The algorithmic combination includes maximum likelihood estimation with fences (MLEF) for θ estimation, Progressive Restricted Standard Error (PR-SE) (McClarty et al., 2006) for item selection and exposure control, and the standard error (SE) as the stopping rule for the system's assessment. According to the simulation study results, the accuracy of the ability estimation for participants was extremely high, as indicated by various statistical indices. Moreover, the study revealed that the average number of items administered by the Numetrive was extremely low, with an average of only 13.6 items. At the same time, item exposure rates remained significantly low. Subsequently, multiple Monte Carlo simulations were conducted to evaluate the performance of Numetrive in comparison to different algorithmic combinations using various exposure control methods. The Numetrive, employing the PR-SE method, outperformed all other systems. It utilized the entire item bank while maintaining the lowest exposure rate. Additionally, it administered very few items while ensuring high measurement accuracy, as indicated by various statistical indices. Finally, a validity study was performed to evaluate the concurrent, convergent, and divergent validity of the newly developed CAT system. Findings verified Numertive's robustness and applicability in the evaluation of numerical reasoning
Παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου τον 21ο αιώνα : αντιδράσεις των θεατών και της κριτικής
Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στις παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στην Επίδαυρο τον 21ο αιώνα και προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, διχάζοντας θεατές και κριτικούς. Έγινε μελέτη των αντιδράσεων κατά των πέρασμα των χρόνων, προσπαθώντας να απαντήσει σε ερωτήματα όπως τί είναι αυτό που προκαλεί σοκ στον θεατή στις αρχές του 21ου αιώνα και κατά πόσο έχει αλλάξει με τα χρόνια. Πόσο επηρεάζει ο χώρος της Επιδαύρου και η ιερότητα που του αποδίδουν αρκετοί; Τί θεωρείται ιεροσυλία για τον χώρο αυτόν και τί για τα κείμενα των αρχαίων ποιητών; Ο συντηρητισμός έχει αρχίσει να υποχωρεί ή, σε κάποιους τομείς, ακόμη καλά κρατεί;This study focuses on the theatrical productions staged at Epidaurus in the twenty-first century that generated intense controversy, dividing audiences and critics alike. It examines the reactions these performances elicited over time, seeking to address questions such as what continues to provoke shock in contemporary spectators and how these sensibilities have evolved. The analysis considers the extent to which the performance space of Epidaurus—and the aura of sanctity many attribute to it—influences public response. It further explores what is perceived as a violation of the site’s sacred character, as well as of the texts of the ancient dramatists. Finally, the study investigates whether cultural conservatism has begun to recede or whether it remains firmly in place in certain respects
Μέτρηση ισοτοπικής χειρομορφίας και γιγαντιαίας χειρομορφίας λεπτών υμενίων μέσω πολωσιμετρίας οπτικών κοιλοτήτων με αντιστροφές σήματος.
Η ανίχνευση της χειρομορφίας είναι κρίσιμη σε πολλούς επιστημονικούς και βιομηχανικούς
τομείς, όμως τα εξαιρετικά ασθενή χειρομορφικά σήματα συχνά καλύπτονται από θόρυβο και
γραμμική διπλοθλαστικότητα. Η Ομάδα Φασματοσκοπίας Πόλωσης (PSG) στο ΙΤΕ/ΙΗΔΛ
αντιμετώπισε αυτές τις προκλήσεις με την τεχνική sr-CRDP, μια πολωσιμετρία οπτικής
κοιλότητας με αντιστροφές σήματος που επιτρέπει απόλυτες και υψηλής ευαισθησίας μετρήσεις.
Στη διδακτορική μου εργασία αναβάθμισα τη διακριτική ικανότητα στο επίπεδο του 1 μdeg/√Hz,
βελτίωσα τη χρονική απόκριση και ενίσχυσα τη σταθερότητα του συστήματος. Οι κύριες
βελτιώσεις περιλάμβαναν ακριβέστερο mode matching των δύο δεσμών αντίθετης κατεύθυνσης
(1η αντιστροφή σήματος), βελτιστοποίηση του ηλεκτρομαγνήτη για ταχύτερη και σταθερότερη
αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου (2η αντιστροφή σήματος), χρήση FPGA για καταγραφή
όλων των παλμών του λέιζερ, και ενσωμάτωση υψηλής ποιότητας οπτικών στοιχείων όπως ο
χαμηλών απωλειών μαγητοπτικού κρυστάλλου CeF3 (α ≈ 0.002 cm-1). Με αυτές τις βελτιώσεις
φτάσαμε κοντά στο όριο Cramér–Rao. Με το αναβαθμισμένο πολωσίμετρο μετρήσαμε για
πρώτη φορά ισοτοπική χειρομορφία σε ηλεκτρονιακά μη χειρόμορφα μόρια σε αέρια φάση και
παρατηρήσαμε εντυπωσιακά ενισχυμένη χειρομορφία σε λεπτά υμένια. Τα αποτελέσματα
δείχνουν ότι η χειρομορφία δεν είναι εγγενώς ασθενής και προερχόμενη μόνο από
ηλεκτρονιακές μεταβάσεις, μπορεί να προκύψει από ηλεκτρονικο-πυρηνική σύζευξη και
μοριακό σχήμα, ενώ ενισχύεται σημαντικά από τη δομή και τον προσανατολισμό των μορίων.
Τα συμπεράσματα αυτά ανοίγουν τον δρόμο για ανίχνευση ελάχιστων ή ακόμη και
μεμονωμένων μορίων.Chiral sensing is essential across many scientific and industrial fields, yet the detection of
extremely weak chiral signals is fundamentally limited by spurious birefringence and slow
background removal. The Polarization Spectroscopy Group (PSG) at IESL/FORTH addressed
these challenges with signal-reversing cavity ring-down polarimetry (sr-CRDP), a cavity-
enhanced technique that employs rapid signal reversals to achieve highly sensitive, absolute
chiral measurements. During my PhD, I advanced sr-CRDP sensitivities to the 1 μdeg/√Hz level
while significantly improving the time resolution and overall robustness of the system. Key
developments included refinements to the signal-reversal scheme: precise mode matching to
maximize the overlap of the counter-propagating cavity beams (1st signal-reversal), and an
optimized magnetic-field reversal enabled by a redesigned, high-stability electromagnet (2nd
signal-reversal). A fast data-acquisition system capable of recording every laser pulse—
combined with a higher-power, higher-repetition-rate laser and high-quality intracavity optics
such as low-loss CeF3 (α ≈ 0.002 cm-1)—pushed the sensitivity toward the Cramér–Rao limit.
This enhanced performance enabled the first detection of isotopically induced chirality in
electronically achiral molecules in gas phase and the observation of giant surface-induced
chirality in thin molecular films. These results challenge the notion of chirality as an intrinsically
weak, purely electronic effect, revealing that nuclear–electronic coupling, conformer geometry,
and molecular orientation can dramatically amplify chiroptical signals, paving the way toward
few-molecule and ultimately single-molecule chiral detection
Design, implementation and evaluation of educational materials using the distance learning method for teaching the geographical regions of Greece in primary school
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο σχεδιασμός η υλοποίηση και η αποτίμηση μιας ολοκληρωμένης e-learning παρέμβασης με τη μεθοδολογία της ΕξΑΕ, σε μαθητές Ε' Δημοτικού στο πλαίσιο του μαθήματος της Γεωγραφίας. Το γνωστικό αντικείμενο που επιλέχθηκε ήταν τα Γεωγραφικά Διαμερίσματα της Ελλάδας. Το εκπαιδευτικό υλικό δημιουργήθηκε σύμφωνα με τις αρχές που έχουν διατυπωθεί από τους θεωρητικούς της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, ενώ για την υλοποίησή του χρησιμοποιήθηκαν το εργαλείο H5P και η ψηφιακή πλατφόρμα Chamilo. Για την αποτίμηση του εκπαιδευτικού υλικού διεξήχθη ποιοτική έρευνα με ερωτηματολόγια ανοιχτού τύπου ερωτήσεων, η επεξεργασία των οποίων έγινε με το λογισμικό Atlas.ti, μέσω της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Η δειγματοληψία ήταν σκόπιμη και περιλάμβανε 3 ειδικούς της ΕξΑΕ και 10 μαθητές της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγίας Βαρβάρας Ηρακλείου. Από την αποτίμηση προέκυψε ότι το εκπαιδευτικό υλικό που δημιουργήθηκε ήταν συνεκτικό, εύχρηστο, τεκμηριωμένο, διαδραστικό, με απλή και κατανοητή παρουσίαση του γνωστικού αντικειμένου και σύμφωνο με τη μεθοδολογία της ΕξΑΕ και τις αρχές της Πολυμεσικής Μάθησης.The purpose of the present study was the design, implementation, and evaluation of a comprehensive e-learning intervention based on the methodology of Distance Education (DE), aimed at fifth-grade primary school students within the framework of the Geography course. The selected subject matter focused on the geographical regions of Greece. The educational material was developed in accordance with the principles established by theorists in the field of Distance Education, while its implementation utilized the H5P tool and the Chamilo digital platform. For the evaluation of the educational material, qualitative research was conducted using open-ended questionnaires, the analysis of which was carried out with the Atlas.ti software through qualitative content analysis. The sampling was purposeful and included three Distance Education experts and ten fifth-grade students from the Primary School of Agia Varvara in Heraklion. The evaluation results indicated that the developed educational material was coherent, user-friendly, well-documented, and interactive, with a simple and comprehensible presentation of the subject matter, fully aligned with the Distance Education methodology and the principles of multimedia learning
From the encyclopedia to digital artificial intelligence tools : the evolution of educational content creation media in Distance Education
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την εξέλιξη των μέσων δημιουργίας εκπαιδευτικού υλικού, από τις παραδοσιακές εγκυκλοπαίδειες έως τα σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ), εστιάζοντας στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης, ανάλυσης πλατφορμών (Canva, H5P, Genially) και πειραματικής εφαρμογής σε διαδραστικά μαθήματα, εξετάζονται οι δυνατότητες και οι προκλήσεις της ψηφιακής εκπαίδευσης. Παράλληλα, αξιολογείται η χρήση και η αξιοπιστία του εκπαιδευτικού υλικού που δημιουργήθηκε με σκοπό την παρουσίαση αυτής της εργασίας. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η ΤΝ και οι διαδραστικές τεχνολογίες βελτιώνουν την προσβασιμότητα και την εξατομίκευση της μάθησης, αλλά εγείρουν ηθικά ζητήματα για θέματα όπως πνευματικά δικαιώματα και προκαταλήψεις. Επισημαίνεται η μεταβαλλόμενη δυναμική μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή, καθώς και η ανάγκη για πολιτικές που μειώνουν το ψηφιακό χάσμα. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η μελλοντική εκπαίδευση θα βασίζεται σε υβριδικά μοντέλα, συνδυάζοντας την αυτοματοποίηση της ΤΝ με την ανθρώπινη δημιουργικότητα.This thesis explores the evolution of educational content creation tools, from traditional encyclopedias to modern artificial intelligence (AI)-powered digital tools, with a focus on distance learning. Through literature review, platform analysis (Canva, H5P, Genially), and experimental application in interactive courses, the capabilities and challenges of digital education are examined. At the same time, the use and reliability of the educational material created for the purpose of presenting this work is evaluated. Findings reveal that AI and interactive technologies enhance accessibility and personalization in learning but raise ethical concerns regarding intellectual property and biases. The changing dynamic between educators and learners is highlighted, along with the need for policies to reduce the digital divide. In conclusion, future education will rely on hybrid models, combining AI automation with human creativity