21241 research outputs found
Sort by
Klasik Türk Edebiyatı Mensur Hikâyelerinin Modern Anlatı Teknikleri Bağlamında İncelenmesi
Get PDF[Anstract Not Available
Insulin in children with Type 1 Diabetes mellitus the effect of treatment modalities on somatic growth: A controlled archive study
Get PDFAmaç: Tip 1 Diyabetes Mellitus (Tip 1 DM), pankreas beta hücrelerinin harabiyeti sonucu insülin eksikliğiyle karakterizedir ve tedavisi eksojen insülin replasmanıyla sağlanır. Son yıllarda, yoğun insülin tedavileri, insülin pompası ve sürekli kan şekeri izleme sistemleri (CGM) gibi teknolojik gelişmeler, Tip 1 DM yönetiminde önemli ilerlemeler sağlamıştır. Bu çalışmada, Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniklerine başvuran Tip 1 DM tanılı çocuklarda insülin tedavi çeşitlerinin somatik büyümeye etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya 2013-2024 yılları arasında Düzce Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Çocuk Endokrinoloji polikliniğine başvuran 85 pompa insülini kullanan ve 85 kalem insülini kullanan tip 1 DM hastası ile pediatri polikliniğine başvuran 85 sağlıklı çocuk dahil edildi. Hastaların takiplerindeki somatik büyümede kullanılan boy, kilo, persentil değerleri retrospektif hasta dosyalarından alınıp veriler analiz edilerek değerlendirilmiştir. Bulgular: Kalem insülin tedavisi kullanan hastaların boy persentillerinde (p=0,615) anlamlı bir değişiklik gözlenmezken pompa insülin tedavisi kullanan hastaların boy persentillerinde (p=0,013) anlamlı azalma görülmüştür. Hem pompa insülin hem de kalem insülin kullanan hastaların kilo persentillerinde (sırasıyla p=0,182, p=0,813) anlamlı bir değişiklik görülmemiştir. Hastaların kullandıkları insülin tedavileri sonucunda Hba1c değerlerinde (p<0,001) anlamlı seviyelerde düşüklük olmuştur. Sonuç: Pompa insülin kullanan hastalarda boy persentilindeki azalma dikkate alınarak, hastaların büyüme gelişmeleri daha yakından izlenmeli ve uzun dönemli çalışmalarla pompa insülinin büyüme üzerindeki etkileri daha detaylı incelenmelidir. Ciddi hipoglisemi riski yüksek olan hastalarda tedavi protokolleri gözden geçirilmeli hastaların ve ailelerin bilinçlendirilmesi için eğitim programları düzenlenmelidir. Pompa insülin ve kalem insülin tedavilerinin uzun dönemli etkilerini karşılaştıran geniş örneklemli çalışmalar yapılmalıdır.Objective: Type 1 Diabetes Mellitus (Type 1 DM) is characterized by insulin deficiency due to destruction of pancreatic beta cells and is treated with exogenous insulin replacement. In recent years, technological advances such as intensive insulin therapies, insulin pumps and continuous blood glucose monitoring systems (CGM) have led to significant improvements in the management of Type 1 DM. In this study, it was aimed to investigate the effect of insulin treatment types on somatic growth in children with Type 1 DM admitted to Düzce University Faculty of Medicine Pediatrics Outpatient Clinics. Materials and Methods: The study included 85 patients with type 1 DM using pump insulin and 85 patients with type 1 DM using pen insulin who applied to the Pediatric Endocrinology outpatient clinic of Düzce University Research and Practice Hospital between 2013 and 2024 and 85 healthy children who applied to the pediatrics outpatient clinic. The height, weight and percentile values used in somatic growth during the follow-up of the patients were obtained retrospectively from the patient files and the data were analyzed and evaluated. Results: While no significant change was observed in the height percentiles of patients using pen insulin therapy (p=0.615), a significant decrease was observed in the height percentiles of patients using pump insulin therapy (p=0.013). There was no significant change in the weight percentiles of patients using both pump insulin and pen insulin (p=0.182, p=0.813, respectively). There was a significant decrease in HbA1c values (p<0.001) as a result of the insulin treatments used by the patients Conclusion: Considering the decrease in the height percentile in patients using pump insulin, the growth development of patients should be monitored more closely and the effects of pump insulin on growth should be examined in more detail with long-term studies. Treatment protocols should be reviewed in patients with a high risk of severe hypoglycemia and educational programs should be organized to raise awareness of patients and families. Large-sample studies comparing the long-term effects of pump insulin and pen insulin treatments should be conducted
Association between the triglyceride-glucose index and contrast-induced nephropathy in chronic total occlusion patients undergoing percutaneous coronary intervention
Get PDFObjective The triglyceride glucose (TyG) index is a biomarker of insulin resistance and is associated with an increased risk of cardiovascular events. Contrast-induced nephropathy (CIN) is an important complication that causes poor outcomes in patients undergoing percutaneous coronary intervention (PCI). In this study, we aimed to investigate the relationship between the TyG index and CIN and mortality in patients who underwent PCI due to chronic total coronary occlusion (CTO). Methods Two hundred eighteen individuals from three separate medical centers who underwent procedural PCI between February 2010 and April 2012 and had a CTO lesion in at least one coronary artery were recruited. According to the TyG index, patients were divided into two groups. Patients with a TyG index >= 8.65 were included in Group 1, and patients with a TyG index < 8.65 were included in Group 2. Patients were followed up for 96 months. The main outcome was the development of CIN and mortality. Results The mean age of the patients (65.8 +/- 10.94 vs. 61.68 +/- 11.4, P = 0.009), diabetes mellitus (60 [44.8%] vs. 11 [13.1%], P < 0.001), and dyslipidemia rates (52 [38.8%] vs. 21 [25%], P = 0.036) were higher in group 1. In multivariable logistic regression analysis, it was seen that age (OR = 1.04, 95% CI = 1.01-1.08, P = 0.020), chronic kidney disease (OR = 2.34, 95% CI = 1.02-5.33, P = 0.044), peripheral artery disease (OR = 5.66, 95% CI = 1.24-25.91, p = 0.026), LVEF (OR = 0.95, 95% CI = 0.92-0.99, P = 0.005), LDL cholesterol levels (OR = 1.00, 95%CI = 1.00-1.02, P = 0.024) and TyG index (OR = 2.17, 95% CI = 1.21-3.89, P = 0.009) were independent predictors of the development of CIN. Conclusion Our study demonstrates a correlation between the TyG index and the prevalence of CIN in patients with CTO undergoing PCI. Adding the TyG index to the routine clinical evaluation of patients with CTO undergoing PCI may help protect patients from the development of CIN
Investigation of the relationship between decision-making styles and problem-solving skills of employees in public institutions
Get PDFBu araştırmanın amacı, kamu kurumu çalışanlarının karar verme stilleri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Buradan hareketle, Gençlik ve Spor Bakanlığı çalışanlarının karar verme stilleri ve problem çözme beceri düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi hedeflenmiştir. Karar verme alternatifler arasında en uygun olanını seçerken belirsizliği azaltma süreci olarak tanımlanabilir. Problem çözme becerileri ise bireyin karşılaştığı zorluklarla etkili şekilde başa çıkabilmesi için gerekli olan becerileri kapsamaktadır. Bu çalışma, ilişkisel tarama modeli çerçevesinde yürütülmüştür. Araştırma örneklemini, 2025 yılında Gençlik ve Spor Bakanlığı bünyesinde çalışan 439 personel oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Melbourne Karar Verme Ölçeği ve Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Veriler SPSS 25 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Betimsel istatistiklerin yanı sıra korelasyon analizi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, karar verme stillerinin bireylerin problem çözme becerileri üzerinde anlamlı etkiler oluşturduğunu göstermektedir. Karar verme stilleri ve problem çözme becerileri çalıştığı yer, eğitim durumu, hizmet sınıfı, kadro durumu, gelir urumu değişenleri ile anlamlı ilişkileri olduğu saptanmış ancak cinsiyet yaş, medeni durum ve meslekte çalışılan süre değişkenleriyle anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.The purpose of this study is to examine the relationship between decision-making styles and problem solving skills of public institution employees. From this point of view, it is aimed to examine the decision-making styles and problem solving skill levels of the employees of the Ministry of Youth and Sports in terms of some demographic variables. Decision making can be defined as the process of reducing uncertainty while choosing the most appropriate one among alternatives. Problem solving skills, on the other hand, include the skills necessary for the individual to cope effectively with the difficulties encountered. This study was conducted within the framework of the relational survey model. The research sample consisted of 439 personnel working within the Ministry of Youth and Sports in 2025. Personal information form, Melbourne Decision Making Scale and Problem Solving Inventory were used as data collection tools. The data were analyzed through SPSS 25 program. In addition to descriptive statistics, correlation analysis was applied. The findings show that decision-making styles have significant effects on individuals' problem solving skills. Decision-making styles and problem solving skills were found to have significant relationships with the variables of place of work, educational status, service class, tenure status, and income level, but no significant relationship was found with the variables of gender, age, marital status, and length of service in the profession
Rigorous Wiener-Hopf analysis of a horn radiator with thick walls
Get PDFThe radiation from a two-dimensional horn radiator with thick walls is studied rigorously when illuminated with a dominant TEM mode. The method consisting of the mode matching method and the Fourier transform technique together gives rise to a scalar modified Wiener-Hopf equation of the third kind (MWHE-3). The formulation includes branch-cut integrals, which are evaluated approximately, and an infinite number of unknown constants that satisfy an infinite system of linear equations that can be treated numerically. The effects of the wall thickness of a horn radiator, as well as the horn width and length, on the radiation from the horn are also presented in comparison with similar structures that are available in the literature
Chemical weed control strategies for sweet corn in Tükye'ris diverse production areas
Get PDFSweet corn production in T & uuml;rkiye is failing to match growing demand from consumers and the food industry. Weeds severely limit sweet corn production, yet only a single herbicide is registered in T & uuml;rkiye. Due to labor costs, hand weeding is no longer affordable and growers are demanding cost-effective weed control strategies for sweet corn production. Nine treatments including preemergence (PRE) and/or postemergence (POST) herbicides were tested across the country's diverse growing environments. Compared to the weedy control, all treatments increased the number of marketable ears. Only two treatments-s-metolachlor plus terbuthylazine followed by isoxaflutole plus cyprosulfamide plus theincarbazone-methyl and dimethenamid followed by mesotrione plus nicosulfuron-provided consistent late-season weed control and fully protected crop yield. This study quantifies the value that additional herbicide registrations in T & uuml;rkiye could have for controlling problematic weeds in the country's sweet corn production.Scientific and Technological Council of Turkiye (TUBIdot;TAK) [117O179]This research was financially supported by The Scientific and Technological Council of Tuerkiye (TUEB & Idot;TAK) (project number: 117O179) . We greatly appreciate TUEB & Idot;TAK and the technical support of Mehmet Soezsoy, & Idot;brahim Ciner, Cemal Deniz, Salih & Idot;nan, Ahmet Kahraman, Mehmet Ayd & imath;n Bayku & scedil;, Ahmet OEzcelik, Vedat Sizer, Hakan Durak, Levent Ta & scedil;k & imath;n, and Selcuk Ekizo & gbreve;lu
A study on developing a virtual reality application: Virtual client
Get PDF04.12.2025 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.Bu çalışma, rehberlik ve psikolojik danışmanlık alanında dijital dönüşümün bir örneği olarak geliştirilen sanal danışan Vira uygulamasının tasarım süreci ve bu uygulamanın psikolojik danışman adaylarının mesleki gelişimlerine etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Vira, yapay zekâ tabanlı bir sanal danışan olarak, danışman adaylarının mesleki yeterliklerini artırmaya yönelik yapılandırılmış bir öğrenme ortamı sunmak üzere özel olarak geliştirilmiştir. Uygulamanın geliştirilmesinde hem psikolojik danışma kuramları hem de eğitim teknolojileri temel alınarak, gerçekçi senaryolar ve anlık etkileşim sağlayan bir yapay zekâ altyapısı kullanılmıştır. Araştırma, yarı deneysel desenle yürütülmüş ve deney (Vira uygulamasını kullanan) ile kontrol (geleneksel eğitimle devam eden) gruplarından oluşan toplam 34 psikolojik danışman adayıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama sürecinde Psikolojik Danışma Becerilerini Ayırt Etme Ölçeği (PDBAÖ), Psikolojik Danışman Öz Yeterlik Ölçeği (PDYÖ) ve Etkili Psikolojik Danışman Niteliklerini Değerlendirme Ölçeği (EPNİDÖ) kullanılmış; ayrıca, deney grubundaki katılımcılarla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla nitel veriler elde edilmiştir. Elde edilen bulgular, Vira uygulamasının danışman adaylarının mesleki becerilerinin gelişimine, öz yeterlik algılarının güçlenmesine ve etkili psikolojik danışmanlık niteliklerini kazanmalarına anlamlı katkılar sağladığını ortaya koymuştur. Ayrıca uygulamanın, danışma pratiği ile teorik bilgiyi buluşturması sayesinde adayların mesleki öz güvenini artırdığı ve danışma sürecine ilişkin farkındalıklarını derinleştirdiği görülmüştür. Sonuç olarak, bu araştırma yalnızca Vira'nın etkililiğini ortaya koymakla kalmayıp, aynı zamanda rehberlik ve psikolojik danışmanlık eğitimine yenilikçi bir dijital araç kazandırmış; mesleki beceri kazanımını destekleyen, etkileşimli ve çağın ihtiyaçlarına yanıt veren bir öğrenme deneyimi sunma potansiyelini de ortaya koymuştur. Anahtar Sözcükler: Sanal Gerçeklik, Yapay Zeka, Sanal Danışan, ViraThis study aims to explore the development process of the virtual client application Vira and its effects on enhancing the professional competencies of psychological counselor candidates. Vira is an AI-based virtual client specifically designed to offer a structured and interactive learning environment that supports the acquisition of counseling skills. The application was developed by combining theoretical foundations in counseling with educational technologies, utilizing realistic scenarios and artificial intelligence-driven responses. The research was conducted using a quasi-experimental design with 34 psychological counselor candidates assigned to experimental and control groups. While the experimental group interacted with the Vira application, the control group received no such intervention. Data were collected using the Counseling Self-Efficacy Scale, the Microcounseling Skill Discrimination Scale, and the Effective Counselor Characteristics Assessment Scale. Additionally, semi-structured interviews were conducted with participants to obtain in-depth qualitative insights regarding the impact of the application. Findings reveal that the Vira application significantly contributed to the development of counseling skills, enhanced self-efficacy perceptions, and supported the acquisition of effective counselor characteristics. The application also played a meaningful role in bridging theoretical knowledge with practical counseling experience, thereby increasing participants' professional confidence and reflective awareness. In conclusion, this study not only demonstrates the effectiveness of the Vira application but also introduces an innovative digital tool for counselor education. It shows strong potential for strengthening the link between theory and practice in psychological counseling training programs
An examination of social policies for ex-convicts: The case of Düzce province
Get PDFBu tez, ceza infaz kurumlarından tahliye olan eski hükümlülerin topluma yeniden kazandırılması sürecinde sosyal politikaların rolünü incelemektedir. Araştırmanın saha çalışması Düzce ilinde gerçekleştirilmiş olup, 40 eski hükümlü ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla nitel veri toplanmıştır. Katılımcıların demografik özellikleri, suç türleri, ceza süreci deneyimleri, cezaevi koşulları, tahliye sonrası karşılaştıkları sosyal, ekonomik ve psikolojik sorunlar detaylı biçimde analiz edilmiştir. Bulgular, cezaevinde sunulan kurs, seminer ve işyurdu faaliyetlerine katılımın yeniden uyum sürecini olumlu etkilediğini; ancak bu programların sürekliliğinin sağlanamaması, bireylerin serbest kalma sonrasında desteklenmemesi ve mesleki becerilerin piyasa ihtiyaçlarıyla uyumsuzluğu nedeniyle etkinliğin sınırlı kaldığını ortaya koymuştur. Denetimli serbestlik uygulamaları, katılımcıların sosyal hayata yeniden adaptasyonunu destekleyen önemli bir araç olarak öne çıkmıştır. Ancak bu sürecin bireyselleştirilmiş destek mekanizmalarından yoksun olması, etkisini sınırlamaktadır. Devlet destekli sosyal yardımların ve mesleki eğitimlerin katılımcıların yaşam koşullarını iyileştirmede kısmen etkili olduğu, fakat bu hizmetlerin erişilebilirliğinin ve sürekliliğinin yetersiz kaldığı tespit edilmiştir. Özellikle sabıka kaydının istihdam sürecinde oluşturduğu yapısal engeller, bireylerin ekonomik bağımsızlıklarını kazanmalarını zorlaştırmakta, toplumsal dışlanmayı pekiştirmektedir. Araştırma sonuçları, Türkiye'de eski hükümlülere yönelik sosyal politikaların daha çok kısa vadeli ve merkezi düzeyde yürütüldüğünü, birey odaklı, bütüncül ve sürdürülebilir stratejilere ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Toplumsal damgalamayı azaltmaya yönelik kamu farkındalık çalışmalarının yetersizliği, bireylerin yeniden suç işleme riskini artırmakta, sosyal bütünleşme süreçlerini zorlaştırmaktadır. Çalışmanın sonunda, eski hükümlülerin iş gücü piyasasına katılımını kolaylaştıracak düzenlemelerin yapılması; mesleki eğitimlerin piyasa ihtiyaçlarına göre revize edilmesi; psiko-sosyal destek hizmetlerinin yerel düzeyde yaygınlaştırılması; denetimli serbestlik süreçlerinin bireysel ihtiyaçlara göre yeniden yapılandırılması ve sivil toplum ile kamu kurumları arasında etkin koordinasyonun sağlanması önerilmektedir. Ayrıca, sosyal politikaların yalnızca cezaevi sonrası döneme odaklanmakla kalmayıp, infaz süreci boyunca bireyin rehabilitasyonunu destekleyecek şekilde yapılandırılması gerekmektedir.This thesis examines the role of social policies in the reintegration process of former convicts released from penal institutions. The fieldwork was conducted in the province of Düzce, involving qualitative data collection through semi-structured interviews with 40 former convicts. The demographic characteristics of the participants, types of offenses, incarceration experiences, prison conditions, and the social, economic, and psychological challenges encountered after release were comprehensively analyzed. Findings indicate that participation in prison-based programs such as courses, seminars, and vocational workshops positively contributes to reintegration; however, the limited continuity of these programs, lack of post-release support, and the mismatch between vocational training and labor market demands reduce their effectiveness. The study highlights the importance of probation practices in facilitating social adaptation. Nevertheless, the lack of individualized support mechanisms in this process limits its impact. While state-sponsored social aid and vocational training partially improve participants' living conditions, their limited accessibility and continuity hinder their overall effectiveness. In particular, the structural barriers posed by criminal records during job-seeking processes reinforce social exclusion and prevent economic independence. Research findings reveal that current social policies targeting former convicts in Turkey are predominantly short-term and centrally implemented. There is a pressing need for person-centered, holistic, and sustainable strategies. The absence of effective public awareness campaigns to reduce social stigma increases the risk of recidivism and complicates social integration processes. In this context, the study proposes the following policy recommendations: regulatory reforms to facilitate the labor market participation of former offenders; revision of vocational training programs in alignment with market needs; expansion of psychosocial support services at the local level; restructuring of probation practices according to individual needs; and strengthening coordination between civil society and public institutions. Moreover, social policies should not solely focus on the post-release period but be structured to support rehabilitation throughout the incarceration proces
Fuzzy Fitness Distance Balance Gradient-Based Optimization Algorithm (fFDBGBO): An Application to Design and Performance Optimization of PMSM
Get PDFThe exceptional properties of Permanent Magnet Synchronous Motors (PMSMs), including their small construction, high power-torque density, and high efficiency, make them one of the most popular electrical machines. However, the motor structure needs to be optimized for circumstances like boosting the PMSM's energy efficiency, optimizing output power, and lowering motor weight and cogging torque. This research aims to identify the optimal values for the parameters essential to achieving the most efficient design of a 15 kW PMSM. For this purpose, a new optimization algorithm is proposed. This proposed algorithm is an application of the fuzzy logic-based fitness distance balance design to the gradient-based optimization algorithm (GBO). The developed algorithm is called fuzzy Fitness Distance Balance Gradient-Based Optimization (fFDBGBO) algorithm. The proposed algorithm and various optimization algorithms with effective results in the literature were tested for the fitness function determined to find the optimal values of Embrace, Offset, Skew Width, Magnet Thickness, and slot bottom width (Bs1) of PMSM. The results indicate that the suggested algorithm achieves better performance than rival algorithms in terms of effectiveness. Compared to the GBO algorithm, the proposed fFDBGBO method achieves a 0.2979% increase in efficiency. Compared to other algorithms, the suggested algorithm's objective function has the highest slot fill factor (49.9995%), yet it still complies with the specified limit value. Relative to the initial design, the motor efficiency achieved with the fFDBGBO algorithm improved from 91.7788% to 93.0366%, while the magnet weight decreased from 2.14837 to 2.09475, and the total motor weight remained approximately the same as 53.2286 kg and 54.0436 kg
Investigation of the effect of Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2 pandemic on autoantibody
Get PDFAmaç: Bu çalışmanın amacı Severe Acute Respiratory Syndrome-Coronavirus 2 (SARS-CoV-2) enfeksiyonu ile sistemik veya organa özgü otoimmün hastalıklar arasındaki olası ilişkiyi belirlemektir. Yöntemler: Çalışmamıza Mart 2018 ile Mart 2022 tarihleri arasında çeşitli kliniklerden, otoimmün hastalık ön tanısı olan hastalardan Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarı’na gönderilen serum örnekleri dâhil edildi. Bu dönemde laboratuvarımızda çalışılan indirekt immünofloresan antikor test sonuçları hastanemiz otomasyon sisteminden elde edilerek retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Coronavirus Disease 2019 (COVİD 19) pandemisinden önceki iki yılda ve pandemi dönemindeki iki yılda indirect immunofluorescence assay (IIAF) değerlendirmesi yapılan 8325 hastanın 2256’sında anti-nükleer antikor (ANA) pozitifliği saptandı [2038 hastada tekli patern (1363’ü benekli), 218 hastada çoklu patern]. Otoantikor pozitifliğinin zaman içindeki değişimi incelendiğinde, pandeminin ilk iki yıllık döneminde önceki iki yıla göre ANA, anti-double-stranded DNA antibody (anti-dsDNA), antigliadin,anti-islet cell antibody (anti -ICA) ve anti-Gliadin otoantikorlarının pozitiflik oranlarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış olduğu tespit edildi. anti-mitochondrial antibody (AMA),, anti-smooth muscle antibody (ASMA), anti-Endomysium, anti-neutrophil cytoplasmic antibody (ANCA), otoantikorlarının ise pozitiflik oranlarında COVID-19 pandemi döneminde ve öncesinde farklılık gözlenmedi. Sonuç: Pandemi döneminde ANA, anti-dsDNA, anti-ICA, anti-Gliadin otoantikorlarının pozitiflik oranlarının artması, COVID-19 sürecinin bazı otoimmün hastalıkları etkileyebileceğini düşündürdü.Aim: The aim of this study is to determine the possible relationship between Severe Acute Respiratory Syndrome-Coronavirus 2 (SARS-CoV-2) infection and systemic or organ-specific autoimmune diseases. Methods: Serum samples sent to a Medical Microbiology Laboratory from patients in various clinics with preliminary diagnoses of autoimmune disease between March 2018 and March 2022 were included in our study. During this period, the indirect immunofluorescent antibody test results studied in our laboratory were obtained from the automation system of our hospital and evaluated retrospectively. Results: In the two years before the Coronavirus Disease 2019 (COVİD 19) pandemic and the two years during the pandemic anti-nuclear antibody (ANA) positivity was detected in 2256 of 8325 patients who underwent indirect immunofluorescence assay (IIAF) evaluation [single pattern in 2038 patients (1363 speckled), multiple pattern in 218 patients]. When the change in autoantibody positivity over time was examined, it was determined that there was a statistically significant increase in the positivity rates of ANA, anti-double-stranded DNA antibody (anti-dsDNA), antigliadin,anti-islet cell antibody (anti -ICA) and anti-Gliadin autoantibodies in the first two years of the pandemic compared to the previous two years. No difference was observed in the positivity rates of anti-mitochondrial antibodies (AMA), anti-smooth muscle antibodies (ASMA), anti-endomysium, Antineutrophil cytoplasmic antibody (ANCA) autoantibodies before and during the COVID-19 pandemic. Conclusion: The increase in the positivity rates of ANA, anti-dsDNA, anti-ICA, anti-Gliadin autoantibodies during the pandemic period suggested that the COVID-19 process may affect some autoimmune diseases