5794 research outputs found
Sort by
The art of tajahul al-Arif in the Qur'an as a mode of address that leads the addressee to reflection
No full textKur'ân-ı Kerîm'de bazı âyet-i kerîmeler bazen istifham (soru) üslubuyla, bazen de istifhamsız bir tarzda belirli amaçlara binâen nazil olmuştur. Bu sorulardan bazıları hakiki bir soru mahiyetinde olmayıp çoğunlukla muhatap üzerinde belirli bir etki bırakmak için kullanılan ve bir nükteye has olarak gelen tecâhül-i ârif sanatına mülhak edilebilecek örneklerdendir. Kur'ân-ı Kerîm'de yer alan belâgat sanatları arasında muhatabı tefekküre sevk edici yönüyle öne çıkan tecâhül-i ârif sanatı, hitap ve muhatap bağlamında tefekkürî ve tefsirî bir perspektifle ele alınmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu sanatın Kur'ân-ı Kerîm'de çoğunlukla istifham üslubu ve hitap biçimi olarak ortaya çıkması, özellikle hitabî niteliği ve müfessirlerin bakış açıları doğrultusunda kazandığı anlam derinliğiyle birlikte incelenecektir. Araştırma, Kur'ân-ı Kerîm'de tecâhül-i ârif sanatını içeren âyetlerin, taşıdıkları nükteler (amaçları) ile tefsîrî boyutlarıyla analiz edilmesine yöneliktir. Klâsik ve modern belâgat ve tefsir kaynakları ışığında yapılan konulan bu çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde Kur'ân'ın hitâbı, Kur'ân ile muhatapları arasındaki ilişki ve tecâhül-i ârif sanatının Kur'ân-ı Kerîm'deki hitap boyutu ele alınmıştır. Tecâhül-i ârif sanatının örnekleri incelendiğinde, bu hitabın muhatap üzerindeki tefekküre ve tedebbüre sevk edici etkisinin çoğu zaman bir eğitim üslubu niteliği taşıdığı ve muhatabın akıl ve zihin dünyasını terbiye etmeyi amaçladığı görülmektedir. Bu nedenle birinci bölüm bu konuya tahsis edilmiştir. İkinci bölümde tecâhül-i ârif sanatının hem klasik dönemde hem de modern dönemde neşredilmiş belagat kitaplarında yer verilen tanımları ve Arap şiirlerinden bolca verilen örnekleriyle kavramsal çerçevesi oluşturulmuştur. Ardından sanatın isimlendirilmesine dair müellifler arasındaki görüş ayrılıklarına yer verilmiş ve bu farklılıkların gerekçeleri üzerinde durulmuştur. Söz konusu örnekler, mûceb ve menfî olmak üzere iki kısımda incelenmiştir. Daha sonra, tecâhül-i ârif sanatının nüktelerine değinilerek bu sanatın sınırları belirlenmiştir. Son olarak, bu sanatın yakın ve benzer sanatlarla olan ilişkisi açıklanmış, ortak yönleri tahlil edilmiştir. Bu bağlamda, v ulaşılabilen Arapça ve Türkçe belâgat kitaplarının büyük bir kısmından istifade edilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümü ise Kur'ân-ı Kerîm'de tecâhül-i ârif sanatını içeren âyetlere ayrılmıştır. Bu âyetler, istifhâm üslubu içerenler ve istifhamsız olanlar şeklinde iki başlık altında tasnif edilmiştir. Belirlenen âyet-i kerîmeler, Arapça metinleri ve Türkçe mealleri ile mushaf sırasına göre numaralandırılarak sunulmuştur. Ardından, ilgili âyetlerde tecâhül-i ârif sanatının hangi nükteye binâen kullanıldığı, seçilen tefsir kaynakları doğrultusunda ve müelliflerin görüşleriyle sınırlı kalınarak tespit edilmiştir. Nüktelerin yorumlanmasında müfessirler arasında ortaya çıkan görüş farklılıkları da çalışmanın ilgili kısımlarında ele alınmıştır. Anahtar kelimeler: Tefsir, Belâgat, Bedî' İlmi, Tecâhül-i Ârif Sanatı, Hitap, Tefekkür.. In the Qur'?n, certain verses have been revealed either in the form of interrogative expressions or in a non-interrogative manner, depending on the intended rhetorical purpose. Some of these questions are not genuine inquiries but rather serve specific rhetorical functions aimed at leaving a particular impression on the audience. These examples can often be associated with the rhetorical device known as taj?hulu- ??rif—the figure of feigned ignorance—employed to convey subtle meanings and nuances. Among the various rhetorical arts found in the Qur'?n, taj?hulu-??rif stands out for its capacity to stimulate contemplation in the addressee. This device is examined here within the framework of address and audience, from both a reflective and exegetical perspective. In this study, the frequent appearance of taj?hulu-??rif in the Qur'?n in the form of rhetorical questions and direct address will be analyzed in light of its oratorical quality and the interpretative depth it gains through the perspectives of classical and modern exegetes. The research focuses on analyzing the Qur'?nic verses that include this rhetorical art, both in terms of the subtleties they convey and their exegetical dimensions. The study is structured in three main chapters, drawing upon classical and modern sources in Arabic and Turkish rhetoric and Qur'?nic exegesis: The first chapter discusses the nature of Qur'?nic address, the relationship between the Qur'?n and its audience, and the rhetorical aspect of taj?hulu-??rif within this discourse. Upon examining examples of this rhetorical device, it becomes evident that such address often functions as a didactic method designed to provoke thought and reflection in the audience, aiming to refine their intellectual and spiritual faculties. For this reason, the first chapter is devoted to this theme. The second chapter outlines the conceptual framework of taj?hulu-??rif based on its definitions in both classical and modern works of rhetoric, accompanied by numerous examples from Arabic poetry. It then explores the differing terminologies and naming conventions used by scholars for this device, addressing the reasons behind these divergences. The examples are categorized into affirmative and negative vii forms. The chapter further elaborates on the rhetorical subtleties (nukat) of the device, establishing its boundaries and clarifying its distinctions and overlaps with similar rhetorical figures. In this context, a wide range of accessible Arabic and Turkish rhetorical sources have been utilized. The third chapter is dedicated to verses of the Qur'?n that contain the rhetorical device of taj?hulu-??rif. These verses are classified under two main categories: those that employ an interrogative style and those that do not. Each selected verse is presented in its original Arabic form along with a Turkish translation, numbered in the order they appear in the mu??af. Following this, the rhetorical purpose behind the use of taj?hulu-??rif in each verse is identified, based on selected exegetical works and limited to the interpretations of their respective authors. Divergences in interpretation among the commentators regarding the subtleties of these verses are also addressed in the relevant sections of the study. Keywords: Tafsir, Rhetoric, ?Ilm al-Bad??, Taj?hul al-??rif, Address, Reflection
Okul Öncesi Eğitimde 60-69 Aylık Çocukların Öz-Düzenleme Becerileri Üzerinde Yoga’nın Etkisi
No full textThis study investigates the impact of a yoga training program on the self-regulation skills of children aged 60 to 69 months who are enrolled in preschool education. The research utilizes a quasi-experimental design featuring pre-test and post-test control groups within a quantitative research framework. The participants of the study consist of a total of 36 children, including 13 boys and 23 girls, all aged between 60-69 months and enrolled in preschool classes. The selection of participants was made using a purposive sampling method. To obtain participation consent for the children involved in the study, an “Informed Consent Form” was presented to their families, and demographic information of the children and their families was gathered using a “Personal Information Form”. The “Self-Regulation Skills Scale for 4-6 Year-Old Children (Teacher Form)”, developed by İvrendi and Erol (2018), was employed to assess the self-regulation abilities of both the experimental and control groups.The scale has an internal consistency coefficient of 0.94 and a test-retest reliability coefficient of 0.81. The overall Cronbach’s Alpha value of the scale is 0.96. For the analysis of the data, statistical software was utilized, and the pre-test and post-test data were analyzed using the t-test. The findings of the research indicate significant differences between the pre-test and post-test average scores of the experimental group in the sub-dimensions of inhibitory control, attention, and working memory related to self-regulation. Based on these results, it can be concluded that yoga has a positive impact on the development of children’s self-regulation skills. Thus, it is suggested that yoga can be integrated into educational programs as an alternative method.Bu çalışma, okul öncesi eğitime devam eden 60-69 ay arasındaki çocukların öz-düzenleme becerileri üzerindeki yoga eğitim programının etkisini araştırmaktadır. Araştırma, nicel araştırma çerçevesinde ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel bir desen kullanmaktadır. Çalışmanın katılımcıları, 60-69 ay yaş aralığında olup okul öncesi sınıflarına devam eden 13’ü erkek, 23’ü kız olmak üzere toplam 36 çocuktan oluşmaktadır. Katılımcılar amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Araştırmaya katılan çocukların ebeveynlerinden izin almak amacıyla “Bilgilendirilmiş Onam Formu” sunulmuş, çocuklar ve ailelerine ait demografik bilgiler “Kişisel Bilgi Formu” ile toplanmıştır. Deney ve kontrol gruplarındaki çocukların öz-düzenleme becerilerini değerlendirmek için İvrendi ve Erol (2018) tarafından geliştirilen “4-6 Yaş Çocukları İçin Öz-Düzenleme Becerileri Ölçeği (Öğretmen Formu)” kullanılmıştır. Ölçeğin iç tutarlık katsayısı 0.94, test-tekrar test güvenirlik katsayısı ise 0.81 olarak belirlenmiştir. Ölçeğin genel Cronbach’s Alpha değeri 0.96’dır. Verilerin analizi için istatistiksel yazılım kullanılmış ve ön test-son test verileri t-testi ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, deney grubunun ön test ve son test ortalama puanları arasında öz-düzenleme ile ilişkili olan engelleyici kontrol, dikkat ve çalışma belleği alt boyutlarında anlamlı farklar olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlara dayanarak yoganın çocukların öz-düzenleme becerilerinin gelişimi üzerinde olumlu bir etkisi olduğu sonucuna varılmıştır. Bu nedenle, yoga uygulamalarının eğitim programlarına alternatif bir yöntem olarak entegre edilmesi önerilmektedir
Design and development of hydroxyapatite based chitosan/collagen graft using 3d bioprinting method for natural bone regeneration in tissue engineering applications
No full textKemik dokusunun rejenerasyonu ve yeni dokuların mühendisliği, modern tıbbın en kritik araştırma alanlarından biri olarak öne çıkmaktadır. Bu nedenle, bu araştırma alanına dayalı olarak geliştirilen tez, biyobozunur ve doğal olarak biyouyumlu malzemelerden yapılmış yeni kemiklerle yenilikçi biyo-kompozit greftler tasarlamayı ve geliştirmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, geleneksel greftleme yöntemlerinden farklı olarak, 3D baskı yardımıyla kişiye özel greft üretimini kazandırmayı hedeflemektedir. Bu çalışmada, greftlerin çevre dokularla entegrasyonunu sağlama çabalarına odaklanmıştır. Malzeme seçimi ve scaffold yapısı hem mekanik hem de biyolojik açıdan optimize edilmiştir. Üretilen kitosan/kolajen bazlı hidroksiapatit greftlerin yüzey morfolojisi, mekanik dayanıklılığı ve biyolojik aktivitesi analizlerle değerlendirilmiştir. Bunun yanı sıra, deneylerimizde biyouyumluluğu hatırı sayılır seviyelerde olan kitosan ve iki yüzü farklı molekül yapısı bulunan kolajen yapılı malzemelerin basımı üzerine yapılan testlerde, alveoler kemik yapısına ve gingiva oluşumu süreçlerinde dental rejenerasyonundaki etkinliği vurgulanmıştır. Bu projenin özgünlüğü, 3D baskı teknolojisi ve nanomalzemeler kullanılarak, hastaların ihtiyaçlarına göre bahsi geçen biyouyumlu malzemelerin, hasta bazlı özelleştirilmiş, tasarlanmış gözenekli yapılı greftlerin üretilebilmesinde yatmaktadır. Bu sayede greftler, vücutta doğal kemik görevini tam anlamıyla yerine getirebilir ve klinik uygulamalarda iyileşme süreci hızlandırılabilir. Sonuç olarak, bu tezde geliştirilen yeni greft malzemeleri ve tasarımlarının kemik rejenerasyonu alanında büyük katkılar sağlayacağı ve gelecekteki tedavi yöntemleri için sağlam bir temel oluşturacağı öngörülmektedir.Bone tissue regeneration and the engineering of new tissues stand out as one of the most critical research areas in modern medicine. Therefore, the thesis developed based on this research area aims to design and develop innovative bio-composite grafts made from biodegradable and naturally biocompatible materials as new bones. The study aims to introduce patient-specific graft production with the aid of 3D printing, in contrast to traditional grafting methods. This study focuses on efforts to ensure the integration of grafts with surrounding tissues. The material selection and scaffold structure have been optimized both mechanically and biologically. The surface morphology, mechanical strength, and biological activity of the produced chitosan/collagen-based hydroxyapatite grafts were evaluated through analyses. In addition, tests on the printing of chitosan and collagen-based materials with different molecular structures on two sides, which have considerable levels of biocompatibility in our experiments, emphasized their effectiveness in dental regeneration in alveolar bone structure and gingiva formation. The originality of this project lies in the ability to produce patient-based customized, designed porous grafts of the biocompatible materials using 3D printing technology and nanomaterials, according to the needs of patients. In this way, the grafts can fully perform the function of natural bone in the body and accelerate the healing process in clinical applications. In conclusion, it is predicted that the new graft materials and designs developed in this thesis will make significant contributions to the field of bone regeneration and form a solid foundation for future treatment methods
Dikey ve Paralel Yanaşma Yapıları Önünde Tekil Pervane Kaynaklı Oyulma Dinamiklerinin Deneysel Olarak Araştırılması
No full textShip propeller jet-induced scour while berthing and unberthing poses a sig-nificant threat to berth structure stability. With the increase in size and capacity of vessels, the propeller-generated flow interaction with seabed erosion is gaining signif-icance for port facility management. The present investigation experimentally inves-tigates single propeller jet-induced scour behavior around quay walls of various wall configurations. Flume experiments in the laboratory were conducted with the use of sand of median grain diameter d₅₀ = 1.2 mm, 10 cm diameter propellers, and Froude numbers of 4.71 and 6.23. The role of rotational speed of the propeller, gap (G) verti-cally, and the propeller-wall distance were studied under conditions of unconfined (no-wall) and confined (parallel and vertical wall) cases. The results show that for unconfined cases, deeper gaps decrease scour depth and greater rotational speed in-creases it. In confined cases, deeper separation between the wall and the propeller de-creases scour depth, and wall orientation significantly influences the scour profile. These kinds of results enhance understanding of the mechanisms of sediment transport near quay walls and allow for the development of predictive models for estimating scour.Yanaşma ve ayrılma sırasında gemi pervanelerinin oluşturduğu jet akımları, yanaşma yapılarının stabilitesini ciddi şekilde tehdit edebilir. Giderek artan gemi bo-yutları ve kapasiteleriyle birlikte, pervane kaynaklı akımlar ile deniz tabanı erozyonu arasındaki etkileşimin anlaşılması, liman altyapısının korunması açısından kritik hale gelmiştir. Bu çalışma, çeşitli duvar konfigürasyonları altında tekil pervane jetlerinin oluşturduğu oyulma desenlerini deneysel olarak incelemektedir. Deneyler, ortalama tane çapı d₅₀ = 1,2 mm olan kum kullanılarak, 10 cm çapında pervaneler ve 4,71 ile 6,23 arasında değişen Froude sayılarıyla gerçekleştirilmiştir. Duvar bulunmayan (yapısız) ve duvar bulunan (dikey ve paralel) koşullar altında; pervane dönüş hızı, dikey boşluk (G) ve pervane-duvar mesafesinin oyulma üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Sonuçlar, yapısız durumda pervane ile yatak arasındaki mesafe arttıkça oyulma derinliğinin azaldığını; dönüş hızı arttıkça ise oyulmanın derinleştiğini göstermektedir. Yapılı ko-şullarda ise pervane-duvar mesafesi arttıkça oyulma derinliği azalmış, duvar yöneli-minin de oyulma profili üzerinde önemli etkiler oluşturduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, rıhtım duvarları yakınında oluşan sediman taşınım mekanizmalarının anla-şılmasına katkı sağlayarak oyulma tahmin modellerinin geliştirilmesine olanak sun-maktadır
Çocuk Araştırmalarında Mimarlık, Yapılı Çevre ve Kentsel Alanda Metodoloji ve Teknikler
No full textThe built environment's design greatly influences children's growth, well-being, and daily experiences. As urbanization advances and the number of children worldwide grows, there is an increasing need to examine how urban and architectural spaces might be adapted to meet the special needs of children and encourage their holistic development. In recent decades, a large body of literature has evolved from various disciplines, including architecture, urban and regional planning, and interior design, that investigates children's perspectives on their personal experiences. This paper presents a summary of methodological and ethical factors that researchers should consider when designing research projects with children, as well as methodologies and procedures for extracting their ideas in architecture. The publication invites researchers to think critically about these methodological concerns and the processes they choose to apply in this article, as they are intended to have a scientific impact on data collection and analysis for methodology in children's research. A combination of techniques was employed in the research after doing a comprehensive literature review, scientific mapping, and content analysis. The study's findings indicate that concepts such as children, education, playground, and inclusive design are useful. Furthermore, extensive analyses of the methodology used in children research were offered.Yapılı çevrenin tasarımı, çocukların gelişimini, refahını ve günlük deneyimlerini şekillendirmede önemli bir rol oynar. Kentleşme ilerledikçe ve dünya çapındaki çocuk sayısı artmaya devam ettikçe, kentsel ve mimari alanların çocukların benzersiz gereksinimlerini karşılamak ve bütünsel büyümelerini desteklemek için nasıl uyarlanabileceğini araştırmak için artan bir zorunluluk vardır. Son yıllarda, mimarlık, kentsel ve bölgesel planlama ve iç mekan tasarımı dahil olmak üzere çeşitli disiplinlerden, çocukların kendi deneyimlerine ilişkin bakış açılarını inceleyen önemli bir literatür gövdesi ortaya çıkmıştır. Bu makale, araştırmacıların çocukları içeren araştırma çalışmalarını planlarken dikkate almaları gereken metodolojik ve etik hususların yanı sıra mimarlıkta düşüncelerini ortaya çıkarmak için yöntem ve prosedürlere genel bir bakış sunmaktadır. Makale, araştırmacıları bu metodolojik endişeler ve bu makalede kullanmayı seçtikleri prosedürler hakkında eleştirel düşünmeye teşvik etmektedir, çünkü bunların toplanan veriler ve çocuk araştırmaları için metodoloji üzerindeki veri analizi üzerinde bilimsel bir etkiye sahip olması amaçlanmaktadır. Araştırma yönteminde, sistematik literatür incelemesi, bilimsel haritalama ve içerik analizi yapıldıktan sonra karma bir yöntem kullanılmıştır. Araştırma bulguları, çocuklar, eğitim, oyun alanı ve kapsayıcı tasarım kelimelerinin etkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca, çocuklarla yürütülen araştırmanın metodolojisi hakkında ayrıntılı analizler sunulmuştur
Development and Characterization of a Polycaprolactone/Graphene Oxide Scaffold for Meniscus Cartilage Regeneration Using 3D Bioprinting
Get PDFMeniscus injuries represent a critical challenge in orthopedic
medicine due to the limited self-healing capacity of the tissue. This study presents the
development and characterization of polycaprolactone/graphene oxide (PCL/GO) scaffolds
fabricated using 3D bioprinting technology for meniscus cartilage regeneration.Methods:
GO was incorporated at varying concentrations (1%, 3%, 5% w/w) to enhance the bioactivity,
mechanical, thermal, and rheological properties of PCL scaffolds. Results: Rheological analyses
revealed that GO significantly improved the storage modulus (G’) from 36.1 Pa to 97.1 Pa
and the yield shear stress from 97.2 Pa to 507.1 Pa, demonstrating enhanced elasticity and
flow resistance. Mechanical testing showed that scaffolds with 1% GO achieved an optimal
balance, with an elasticmodulus of 614MPa and ultimate tensile strength of 46.3MPa, closely
mimicking the native meniscus’s mechanical behavior. FTIR analysis confirmed the successful
integration of GO into the PCL matrix without disrupting its chemical integrity, while DSC analysis indicated improved thermal stability, with increases in melting temperatures.
SEManalysis demonstrated a roughened surface morphology conducive to cellular adhesion
and proliferation. Fluorescence microscopy using DAPI staining revealed enhanced cell
attachment and regular nuclear distribution on PCL/GO scaffolds, particularly at lower
GO concentrations. Antibacterial assays exhibited larger inhibition zones against E. coli and
S. aureus, while cytotoxicity tests confirmed the biocompatibility of the PCL/GO scaffolds
with fibroblast cells. Conclusions: This study highlights the potential of PCL/GO 3D-printed
scaffolds as biofunctional platforms for meniscus tissue engineering, combining favorable
mechanical, rheological, biological, and antibacterial properties
Matter, Form and Meaning in Architecture: A Cross-Cultural Reading of Parliament Buildings
No full textPurpose – Seeking meaning in architecture has been an ever-present strand in architectural theory, whose
reverberations sound in critical considerations of the complicated interdependence among matter, form and
meaning conveyed in designed environments. The interdependence is especially evident in public architecture,
where buildings pass beyond functional significance to become bodily expressions of administration, culture
and national identity. Of these, parliamentary buildings hold a particular significance in their designs since they
reflect the political aspirations, ideological models and social values of their eras. Designed as a vocabulary of
governance, these buildings articulate the prevailing political ethos, encoding meaning through their materiality,
spatial composition and architectural language. This study explores the semiotic dimensions of parliamentary
buildings across three distinct geographical contexts, analyzing how their design is crafted to convey meaning.
Design/methodology/approach – This study examines the semiotic dimensions of three parliamentary
buildings, analyzing how architectural elements – form, materiality, ormamentation and spatial arrangement
– encode and communicate meaning. Using semiology as a methodological framework, it explores three
parliament buildings in distinct geographies, historical contexts and political systems: the Scottish Parliament
(Deconstructivism), the Welsh Parliament (Contemporary Architecture) and the Turkish Parliament (Neo-
Classicism).
Findings – The findings reveal that architectural signs and their signifiers are given meaning according to their
respective eras’ ideological foundations and stylistic preferences. Certain elements, such as the geography and
historical context of a building, are semiotically reflected through material choices, serving as tangible
connections to place and heritage. In contrast, architectural styles and their symbolic meanings are more
explicitly influenced by the prevailing ideologies and architectural trends of the time, shaping the symbolic
significance and interpretation of architectural signs.
Originality/value – This study provides a novel framework for understanding how ideological and political
identities are embedded in built environments by applying semiotic theory to three parliament buildings in
different geographies with different stylistic approaches. It offers insights into the constructed relationship
between architecture and governance, contributing to architectural theory and practice
Influence of Initial Grain Size on the Formation of Sigma and its Effect on Corrosion and Wear Properties of 2205 Duplex Stainless Steel
No full textIn this work, grain size dependent sigma phase formation was studied in AISI 2205 alloy. For this purpose,
samples with two different grain sizes were held at 800 ◦C for 15 min and 60 min followed by quenching.
Moreover, the microstructure, corrosion, and wear properties of the samples were determined. The sigma phase
morphology was directly affected by the initial grain size, and continuous and fine grain precipitates were
observed in coarser grain structure of the AISI 2205 duplex stainless steel. On the other hand, the finer grain
structure of the alloy enhanced the growth mechanism of the sigma, and the sigma phase ratio was increased at a
longer process time. The highest corrosion rate and severe corrosion damage were obtained in coarser grain
structure of the alloy following the process at 800 ◦C for 60 min. Contrary, continuous and fine grain sigma
precipitates improved the wear properties in this sample and the wear rate values were decreased to 2.56⋅10ˉ⁴ 4
mm³/Nm and 0.77⋅10ˉ⁴ 4 mm³/Nm after 15 min and 60 min of heat treatment process
The Temperature-Dependent Tight Binding Theory Modelling of Strain and Composition Effects on the Electronic Structure of CdSe- and ZnSe-Based Core/Shell Quantum Dots
Get PDFWe propose a temperature-dependent optimization procedure for the secondnearest
neighbor (2NN) sp3s* tight-binding (TB) theory parameters to calculate the effects of
strain, structure dimensions, and alloy composition on the band structure of heterostructure
spherical core/shell quantum dots (QDs). We integrate the thermoelastic theory of solids
with the 2NN sp3s* TB theory to calculate the strain, core and shell dimensions, and composition
effects on the band structure of binary/ternary CdSe/Cd(Zn)S and ZnSe/Zn(Cd)S
QDs at any temperature. We show that the 2NN sp3s* TB theory with optimized parameters
greatly improves the prediction of the energy dispersion curve at and in the vicinity of L and
X symmetry points. We further used the optimized 2NN sp3s* TB parameters to calculate
the strain, core and shell dimensions, and composition effects on the nanocrystal bandgaps
of binary/ternary CdSe/Cd(Zn)S and ZnSe/Zn(Cd)S core/shell QDs. We conclude that
the 2NN sp3s* TB theory provides remarkable agreement with the measured nanocrystal
bandgaps of CdSe/Cd(Zn)S and ZnSe/Zn(Cd)S QDs and accurately reproduces the energy
dispersion curves of the electronic band structure at any temperature. We believe that the
proposed optimization procedure makes the 2NN sp3s* TB theory reliable and accurate in
the modeling of core/shell QDs for nanoscale devices
The Combined Effect of Energy Density and Hollow Microspheres Additive on Structural and Wear Properties of Polyamide 11 Composites Produced Via Selective Laser Sintering
No full textThis study investigated the production and properties of polyamide 11 matrix hollow ceramic microsphere reinforced composites. The composites were produced at 10 wt% and 20 wt% reinforcement ratios by selective laser sintering using different energy density values. The influence of the energy density values and hollow ceramic microsphere additive on the properties of the samples was determined. The ceramic microspheres provided the production of lightweight samples. Moreover, the wear behaviour of the samples improved significantly with a combined effect of the energy density and usage of ceramic-based microsphere. The wear rate was reduced to 2.75·10−4 mm3/Nm at 0.0500 J/mm2 energy density and 20 wt% reinforcement ratio