5794 research outputs found
Sort by
Examining self-critical rumination in the context of negative core beliefs and emotions
No full textBu araştırma, alan yazında yeni bir ruminasyon türü olarak belirlenen özeleştirel ruminasyonu, olumsuz duygular (suçluluk, utanç, pişmanlık) ve negatif temel inançlar bağlamında iki aşamalı bir çalışma ile incelemeyi amaçlamıştır. İlk çalışma, 1027 katılımcıdan oluşmaktadır ve bu çalışmada değişkenler arası korelasyonel ve yordayıcı ilişkiler incelenmiştir. Yapılan Pearson Korelasyon analizi, Çoklu Doğrusal Regresyon analizi ve aracılık modelleri, utanç ve pişmanlık duygularının özeleştirel ruminasyonu pozitif yönde yordadığını ancak yordayıcılık gücü en yüksek duygunun pişmanlık duygusu olduğunu ve pişmanlık ile özeleştirel ruminasyon arasındaki ilişkide, aracılık gücü en yüksek olan negatif temel inancın, dayanıksızlık temel inancı olduğunu göstermiştir. İlk çalışmaya katılan kişiler arasından seçilen 158 katılımcı, deneysel çalışmaya katılım sağlamıştır. Bu çalışmada katılımcıların çaresizlik/dayanıksızlık negatif temel inanç skorları medyan altı (düşük) ve üstü (yüksek) şeklinde iki kategoriye ayrılmış ve katılımcılar, her grupta eşit sayıda yüksek ve düşük dayanıksızlık temel inancına sahip katılımcı olacak şekilde, seçkisiz olarak gruplara atanmışlardır. İkinci çalışma üç farklı gruptan (olumsuz duygu –pişmanlık manipülasyonu, olumlu duygu manipülasyonu ve kontrol grubu) oluşmaktadır. Karma Desenli Tekrarlı Ölçümler ANOVA ile yüksek dayanıksızlık negatif temel inancına sahip olumsuz duygu manipülasyonu grubunun özeleştirel ruminasyon artışının, diğer tüm gruplardan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Söz konusu bulgular, özeleştirel ruminasyona, otomatik düşünce bazında yapılacak bilişsel müdahalelerin yeterli olmayabileceğine ve özellikle dayanıksızlık negatif temel inancının müdahale kapsamına alınmasının gerekliliğine işaret etmektedir.The present study aimed to examine self-critical rumination, new type of rumination identified in the literature, in the context of negative emotions (guilt, shame, regret) and negative core beliefs, with a two-stage study. The first study consisted of 1027 participants, and the correlational and predictive relationships between the study variables were examined. Pearson Correlation Analysis, Multiple Linear Regression Analysis, and Mediation models indicated that both shame and regret positively predicted self-critical rumination, with regret being the emotion with the strongest predictive power. Moreover, the results revealed that negative core belief of helplessness/vulnerability had the highest mediating power regarding the relationship between self-critical rumination and regret. A total of 158 participants were selected from the participants of the first study to participate in the second study, among the participants of the first study. In this study, the participants' helplessness/vulnerability negative core belief scores were divided into two categories as below (low) and above (high) the median. The participants were then randomly assigned to groups, ensuring each group had equal number of participants with low and high vulnerability core beliefs. The second study consisted of three different groups (negative emotion-regret manipulation, positive emotion manipulation, and control group). Mixed Design Repeated Measures ANOVA determined that the negative emotion manipulation group with high vulnerability negative core belief had a higher increase in self-critical rumination than all other groups. These findings indicated that cognitive interventions regarding self-critical rumination based on automatic thoughts may not be sufficient and that especially vulnerability negative core belief should be included in the intervention
Knowledge, Trust, and Society: A Conceptual and Historical Inquiry into Science Communication
No full textModern yaşamın her katmanına nüfuz eden bilimsel bilgi, yalnızca bireysel yaşam
pratiklerinin değil, toplumsal karar alma süreçlerinin de asli belirleyeni haline gelmiştir.
Bu nedenle, bilimin ne olduğuna dair sorunsallaştırma, yalnızca felsefî değil, aynı
zamanda epistemolojik ve siyasal bir zorunluluk olarak karşımıza çıkar. Bu makale,
bilimsel bilginin örgün yapısı ve tanımına ilişkin kavramsal tartışmalarla başlayarak,
bilimin doğasına dair ortak bir tanımın zorluğuna rağmen onun sistematik bilgi üretimi
karakterini vurgular. Ancak burada kalmayarak, bilimsel bilginin toplumsal dolaşımına,
paylaşılabilirliğine ve özellikle de bilim iletişimi kavramına odaklanır. Çünkü bilgi,
kamusallaşmadıkça güce dönüşemez.
Bilim iletişimi, yalnızca içerik taşıyan bir araç değil; bilgiyle kurulan toplumsal
ilişkinin biçimini ve değerini belirleyen kültürel bir işleyiştir. Bu çerçevede popüler
bilim pratikleri, yalnızca sadeleştirilmiş anlatılar olarak değil; sorumluluk ve görünürlük
üretmeye yönelik entelektüel eylemler olarak ele alınmaktadır. Türkiye bağlamında kimi
güncel girişimlere yer verilmekle birlikte, bilim iletişiminin hâlen marjinalleştirilmiş bir alan olarak görüldüğü; akademik çevrelerin bu alana hem kurumsal hem etik düzeyde
yeterince sahip çıkmadığı eleştirel bir bakışla tartışılmaktadır. Oysa bilimsel bilginin
meşruiyeti, üretildiği laboratuvar kadar, dolaşıma sokulduğu kültürel bağlamlarda da inşa
edilir. Bu tartışma, tarihsel bir örnekle somutlaştırılır: 17. yüzyıl İngiltere’sinde Robert
Boyle’un deneyleri üzerinden gelişen “sanal tanıklık” uygulamaları, bilimsel güvenin
yalnızca gözlemle değil, anlatım tarzı, temsiliyet biçimi ve taşıyıcı öznenin nitelikleriyle
birlikte kurulduğunu gösterir. Boyle’un centilmenlik kültürünü bilimsel iletişimin
bir zemini hâline getirme tarzı, güvenin yalnızca bireyler arası değil, bilgi ile toplum
arasındaki bağlamlarda da şekillendiğini gözler önüne serer. Sonuç olarak bu çalışma,
bilim iletişiminin yalnızca bilgi aktarma süreci olmadığını, aynı zamanda bilginin
değerini, işlevini ve yönünü belirleyen bir kültürel sorumluluk alanı olduğunu ileri sürer.
Bilimi kamuyla buluşturmak, onu yalnızca daha anlaşılır kılmak değil; aynı zamanda
toplumun hak ettiği epistemik muhataplık düzeyini tanımaktır. Bu anlamda, bilgiyi
üretmek kadar paylaşmanın da tarihsel, etik ve siyasal boyutları olan bir yükümlülük
olduğu vurgulanmaktadır.Scientific knowledge, which influence every aspect of contemporary life, has
become not only a determinant of individual practices but also a fundamental element
in collective decision-making processes. Therefore, questioning the nature of science
is not merely a philosophical endeavor but an epistemological and political necessity.
This article first revisits classical and modern debates on the definition of science,
emphasizing its organized and systematic nature, while acknowledging the inherent
difficulty of establishing a universally accepted definition. It then shifts The study
further extend its focus to the circulation, translation, and public engagement of
scientific knowledge, arguing that without being shared, knowledge cannot attain
cultural or political power.
At the core of this inquiry lies the argument that science communication is not
a mere transmission of information but a multilayered cultural practice involving
trust-building, representation, and legitimation. In this context, popular science is
approached not as diluted knowledge, but as a form of epistemic responsibility and public visibility. The article offers a critical reflection on the marginalization of science
communication in the Turkish academic landscape, where it is rather overlooked
regarding institutionalization and ethics. Yet, the legitimacy of science depends not
only on its internal coherence but also on the contexts and channels through which it is
communicated and received.
This discussion is anchored in a historical case study: The emergence of “virtual
witnessing” in 17th-century England through the experimental practices of Robert
Boyle. Boyle’s communication strategy rooted in the cultural codes of gentlemanly
honor and rhetorical restraint demonstrates how epistemic credibility was constructed
not only through observation but also through narrative, testimony, and performative
objectivity. Then as now, the legitimacy of science is closely tied to the trust placed in its
communicators.
Ultimately, this article argues that science communication is an intellectual and
ethical responsibility. It is not merely about simplifying technical content, but about
cultivating a relationship between science and society grounded in mutual recognition
and trust. In this regard, to speak of science is always to speak of how and by whom it
is communicated
The Symbiosis of Visual and Verbal Abstractions in Architectural Education: A Systematic Literature Review and Case Study
No full textThe dynamic and constantly changing nature of the current architectural environment increases
the importance of abstraction and conceptual thinking skills in facilitating architecture students’ processes
of understanding, interpreting, and reproducing architectural knowledge. This study aims to systematically
compile existing data in the literature on abstraction and conceptual thinking in architectural education and
to offer a learning exercise for developing these processes through visual and verbal abstractions. The first
phase of the research entailed a systematic review of relevant studies from the Scopus database. In the
second phase, to fill the gap identified in the literature, a case study was conducted within an elective
undergraduate architecture course, focusing on decoding architectural knowledge through digital
research tools and transforming the acquired knowledge into visual and verbal abstractions through
interpretation. Visual-based data (concept diagrams and posters) and text-based data (semi-structured
interviews) obtained from the students were subjected to qualitative content analysis, focusing on the
learning process and outcomes. The findings revealed that this exercise, based on architectural precedents,
helped develop students’ critical thinking skills, explore different design approaches through free and taskoriented abstractions, and recognize abstraction as a skill that can be developed through practice. This
research provides insight into how the symbiotic use of visual and verbal abstractions can unravel complex
architectural knowledge and how the symbiotic use of manual and digital tools facilitates the transition from
understanding knowledge to interpreting and reproducing it
Kütüphane Bülteni, 12
No full textBültenYazılı eserlerin korunması ve nesilden nesile aktarılmasında hayati bir role sahip olan cilt; yazma veya matbu eserleri oluşturan sayfaların sıraları bozulmadan, bir bütün halinde muhafaza edilmesini sağlayan koruyucu dış kapak olarak tanımlanmaktadır. Etimolojik açıdan incelendiğinde, Arapça kökenli cilt kelimesi sözlükte ‘deri’ anlamına gelmektedir. Bu terminolojik isimlendirmenin temelinde, tarihsel süreç içerisinde kitap sanatlarında esneklik, mukavemet ve estetik özellikleri bakımından en elverişli kaplama materyalinin deri olması yatmaktadır. Klasik literatürde ciltleme faaliyeti “teclid”; bu sanatı icra eden, kitabı estetik ve teknik kurallara göre bir araya getiren zanaatkârlar ise “mücellid” olarak adlandırılmaktadır
Iceland Turf Houses in Traditional Residential Architecture
No full textBu çalışma, İzlanda’nın geleneksel mimari mirasını oluşturan çim evleri oda-ğında, vernaküler mimari anlayışını, doğal çevre ile uyumlu yapı üretim biçimle-rini, coğrafi ve iklimsel koşullarla ilişkisini, tarihsel gelişimini incelemektedir. İz-landa’nın sert iklimi, sınırlı doğal kaynakları ve coğrafi izolasyonu, yerel halkın bin yılı aşkın süredir kendi ihtiyaçlarına uygun, yerel malzemelerle şekillenen öz-gün barınma çözümleri geliştirmesine neden olmuştur. Bu bağlamda çim evler, vernaküler mimarinin karakteristik özelliklerini taşıyan, doğaya duyarlı, sürdürü-lebilir ve kültürel belleği yansıtan yapılar olarak değerlendirilmektedir. İzlanda Turba evlerinin yapısal özellikleri, inşa teknikleri, malzeme kullanımı, mekânsal organizasyonu ve günümüzdeki korunma durumu detaylı şekilde analiz edilmiştir. Ayrıca geçmişte çevresel zorunluluklarla gelişen çim kaplı çatıların, günümüzde yeşil çatı sistemleri adıyla modern mimarlıkta yeniden yorumlandığına ve ekolo-jik, enerji verimli tasarımların bir parçası hâline geldiğine dikkat çekilmiştir. Bu çerçevede, İzlanda örneği üzerinden vernaküler mimarinin çağdaş sürdürülebilir mimarlık anlayışıyla kurduğu ilişki değerlendirilmiştir.This study focuses on the turf houses of Iceland, which constitute the country’s traditional architectural heritage, examining the vernacular architectural appro-ach, construction methods harmonious with the natural environment, their relati-onship with geographical and climatic conditions, and their historical develop-ment. Iceland’s harsh climate, limited natural resources, and geographical isola-tion have led the local population to develop unique shelter solutions shaped by local materials and tailored to their needs for over a millennium. In this context, turf houses are regarded as structures that embody the characteristic features of vernacular architecture, being nature-sensitive, sustainable, and reflective of cul-tural memory. The structural characteristics, construction techniques, material usage, spatial organization, and current preservation status of Icelandic turf hou-ses are analyzed in detail. Furthermore, it is highlighted that the turf-covered roofs, originally developed out of environmental necessity, are now reinterpreted in modern architecture as green roof systems and have become part of ecological and energy-efficient design practices. Within this framework, the relationship between vernacular architecture and contemporary sustainable architectural un-derstanding is evaluated through the Icelandic example
Siyasal Reklamların Seçmen Üzerindeki Etkisinin Psikofizyolojik Veri Hasadı Tekniği ile Değerlendirilmesi: 2023 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri Örneği
No full textThe aim of this study is to evaluate voters' levels of interest and focus on the political advertisements used by presidential candidates during the second round of the 2023 presidential elections, utilizing the Psychophysiological Data Harvesting technique. According to the research findings, significant differences were identified among participants' psychophysiological outputs regarding the political advertisement videos aired during the second round of the 2023 presidential elections. In this context, participants showed high motivation towards the political advertisement of Recep Tayyip Erdoğan, with the advertisement titled “Dualar, Rüyalar, Umutlar Seninle” (Prayers, Dreams, Hopes Are With You) achieving high visual attention averages and interest percentages across all categories. It was found that participants were influenced by images that supported national and spiritual sentiments and emphasized unity and togetherness. On the other hand, participants who watched the political advertisement titled “Senin Oy’un Onun Boyunu Aşacak” (Your Vote Will Surpass Him) by Kemal Kılıçdaroğlu exhibited low attention values. A heat map of the scene with the highest central attention value indicated that participants focused more on Ekrem İmamoğlu rather than on the presidential candidate Kemal Kılıçdaroğlu. Additionally, gender-based differences were found in participants' attention averages and focus amounts regarding the political advertisement videos
Advances in Mountain Gazelle Optimizer: A Comprehensive Study on its Classification and Applications
No full textThe Mountain Gazelle Optimizer (MGO) is a newly emerging nature-inspired metaheuristic algorithm based
on mountain gazelles' regionally and adaptively directed behavior. It is intended to solve complex optimization
problems with an effective balance of exploration and exploitation. The MGO has several benefits: it is scalable,
adaptable, parameter-free, capable of multi-objective optimization , and offers real-world application opportunities.
The drawbacks of MGO include susceptibility to premature convergence, high computational complexity, and
limited scalability to solve higher dimensional problems. The focus of the work is to investigate the development
of MGO in the optimization field thoroughly. This review addresses the capabilities and limitations and express
its growing relevance across applications. The investigation will refer to 89 studies published on MGO, categorized
into four headings: adapted, variants, hybrid, and enhanced, contributing 37, 3, 33, and 27%, respectively,
of all studies. This review is to supply researchers and practitioners with a comprehensive overview of potential
optimization strategies. The review will compile and synthesize relevant studies to portray potential development
opportunities for MGO and practical applications
Mamluk-Golden Horde diplomacy and the Black Sea slave trade (1260-1354)
No full textKaradeniz'in kuzeyi olarak da nitelendirilen Deşt-i Kıpçak, IX. yüzyıldan itibaren İslâm dünyasının köle temin ettiği bir bölgedir. Abbâsîler tarafından gerçekleştirilmiş olan köle temini ve sistemi Fâtımîler, Türkiye Selçukluları ve Eyyûbîler dönemlerinde de devam ettirilmiş, bölge önemini korumuştur. XIII. yüzyılın ortalarından itibaren Deşt-i Kıpçak'tan getirilmiş olan memlûklerin Mısır'da yönetimi ele geçirerek Eyyûbîler'e son vermesinin ardından köle ticaretinde büyük bir değişim yaşanmıştır. Aynı dönemde Moğol istilalarının Anadolu, İran ve Deşt-i Kıpçak bölgesine dayanması, Altın Orda ve İlhanlı adlarıyla iki ayrı devlet kurulması Karadeniz ve Mısır arasında gerçekleşen köle ticaretini etkilemiştir. Devletler arası siyasi, askeri ve ticari mücadeleler neticesinde ticaret güzergâhlarında değişmeler meydana gelmiştir. XIV. yüzyılda Anadolu'da Türkmen beyliklerinin egemenliklerinin artması, Memlûkler ile iletişimde olmaları gibi etmenler Karadeniz köle ticaretini ve Mısır'a köle temininde yeni değişimler meydana getirmiştir. Bu çalışmada Eyyûbîlerin ardından Mısır merkezli kurulan Memlûkler ile Altın Orda arasındaki münasebetlerin köle ticaretine olan etkilerine, iki devlet arasındaki ilişkilerin bölge devletlerine tesirine değinilecektir. Ayrıca Karadeniz ile Mısır arasındaki ticaret güzergâhları üzerinden kara ve deniz yollarında gerçekleşen ticaretin bir devlet politikası haline getiriliş süreci işlenecektir. Dahası bu çalışma ile kölelerin fiyatları, köle temin etme yöntemleri, köle tüccarları ve köle satışı sırasında tüccarların uyguladıkları uygulamalardan da bahsedilecektir.Dasht-i Kipchak, also known as the north of the Black Sea, was a region where the Islamic world supplied slaves from the IXth century onwards. The slave supply and system, which had been realised by the Abbasids, was continued in the periods of the Fatimids, the Seljuks of Turkey and the Ayyubids, and the region maintained its importance. After the Mamluks, who were brought from Dasht-i Kipchak, took over the administration in Egypt and put an end to the Ayyubids in the middle of the XIIIth century, a great change took place in the slave trade. In the same period, the Mongol invasions in Anatolia, Iran and Dasht-i Kipchak region and the establishment of two separate states named Golden Horde and Ilkhanid affected the slave trade between the Black Sea and Egypt. As a result of political, military and commercial struggles between states, changes have occurred in trade routes. Factors such as the increasing sovereignty of Turkmen principalities in Anatolia in the XIVth century and their communication with the Mamluks brought about new changes in the Black Sea slave trade and the supply of slaves to Egypt. In this study, the effects of the relations between the Mamluks and the Golden Horde, which were established in Egypt after the Ayyubids, on the slave trade and the effects of the relations between the two states on the regional states will be discussed. In addition, the process of turning the trade between the Black Sea and Egypt through land and sea routes into a state policy will be studied. Moreover, this study will also discuss the prices of slaves, methods of procuring slaves, slave traders and the practices of the traders during the sale of slaves
Fake News Detection on Social Media Data using Community Notes with Machine Learning
No full textThe spread of misinformation on digital platforms
has become a critical issue that requires the development of
effective detection mechanisms. This study explores the use of
machine learning techniques to classify fake and real news using
data sourced from Platform X and the Disinformation Combat
Center (DMM). The data set consists of approximately 7,000 fake
and 17,000 real news samples, which are processed through data
cleaning, labeling, and transformation techniques such as TFIDF
vectorization. Various classification models, including Naive
Bayes, Random Forest, Support Vector Machine (SVM), and
Logistic Regression, are employed to evaluate the effectiveness
of different approaches. The study further examines the impact
of class balance on model performance, comparing results from
balanced and imbalanced datasets. The findings contribute to
ongoing research on misinformation detection by providing
insight into the most effective methodologies for automated fake
news classification
Taqlid in Muhammad b. Yusuf al-Sanūsī
No full text“Mukallid kimdir?”, “Delil olmadan da cezm sahibi olunur mu?” gibi sorular İslam
düşünce tarihinde önemli tartışma konusu olmuştur. Taklîdin, amelî uygulamalarda
kabul edilmiş olsa da inanç alanında geçerli olup olmadığı konusunda kelâmcılar
arasında ihtilaf oluşmuştur. Mukallidin imanının geçerliliğini savunanlar olduğu gibi
taklîdden kurtulmadan kişinin gerçek bir mümin olamayacağını düşünen yaklaşımlar da
bulunmaktadır. Hayatı hakkında fazla bilgi olmayan Ebû Abdillâh Muhammed b. Yûsuf
b. Ömer b. Şuayb es-Senûsî kelâm ve tasavvufla ilgilenmiş, Eş’ârîliği Mağrip’te başarılı
bir şekilde temsil etmiştir. Bu araştırmada, Senûsî’ye göre mukallidin kim olduğu, onun
mukallid tanımını diğerlerinden farklılaştıran hususların neler olduğu, mukallidin imanını
geçersiz sayıp saymadığı vb. sorulara cevap aranmıştır. Bu soruların cevapları Senûsî’nin
kendi kitaplarına yazdığı şerhler üzerinden metin tahlili ve içerik analizi yöntemleri
kullanılarak açıklanmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda Senûsî’nin mukallidi cezme sahip
olmayan, bilgisi şüphe düzeyinde kalmış bir kişi olarak tanımladığı anlaşılmıştır. Bu
sebeple ona göre mukallidin imanı sahih değildir. Bu görüşün cumhûrü’l-ulemânın
görüşü olduğunu her kitabında vurgulamış ve doğruluğunu ispat için kitap, sünnet ve
icmâ’dan deliller getirmiş; ayrıca aklî delilleri de sıklıkla kullanmıştır.Questions such as “Who is a muqallid?” and “Can one have certainty without
evidence?” have been significant topics of debate in the history of Islamic thought. While
taqlid has been accepted in practical matters, its validity in the realm of faith has been
a subject of contention among theologians. Some defended the validity of a muqallid’s
faith, whereas others argued that one cannot be a true believer without escaping imitation.
Abū ʿAbdullāh Muḥammad b. Yūsuf b. ʿUmar b. Shuʿayb al-Sanūsī (895/1490),
whose life details are rather limited , engaged in theology and Sufism and successfully
represented Ashʿarism in the Maghreb. This study seeks to answer questions such as:
Who döşe Sanūsī define as a muqallid? What distinguishes his definition from others?
Does he consider the faith of a muqallid invalid? These questions are addressed using
summarization and content analysis methods based on Sanūsī’s own commentaries. In this
context, it is understood that Sanūsī defines a muqallid as someone who lacks certainty
and whose knowledge remains at the level of doubt. Consequently, he asserts that the
faith of a muqallid is not valid. He emphasized in all his works that this view aligns with
the opinion of the majority of scholars (jumhūr al-ʿulamāʾ) and supported its correctness
with evidence from the Qur’an, Sunnah, consensus (ijmāʿ), and rational arguments