Buckinghamshire New University
Not a member yet
17928 research outputs found
Sort by
Réttarvissa í ESB- og EES-rétti. Lögfræðileg rannsókn og lagakenningar um eðli og hlutverk meginreglunnar
No full textRitgerð þessi fjallar um meginregluna um réttarvissu í evrópskum rétti, með sérstakri áherslu á hvernig hún birtist, mótast og hefur áhrif í réttarkerfi Evrópska efnahagssvæðisins. Í upphafi er leitast við að skýra réttarríkishugtakið bæði í sögulegu og heimspekilegu samhengi, en viðfangsefni ritgerðarinnar – réttarvissan – er órjúfanlega tengt þeirri hugmynd. Reglan er tekin til ítarlegrar greiningar þar sem stuðst er við aðferðafræði Gátlista Feneyjarnefndar Evrópuráðsins, þverþjóðlega réttarframkvæmd og kenningar fræðimanna. Réttarvissu er skipt í form- og efnisþætti: aðgengi, fyrirsjáanleika, stöðugleika, vernd réttmætra væntinga, bann við afturvirkni og bindandi áhrif dómstóla. Greining þessara þátta fer fram með hliðsjón af túlkun og þróun reglunnar í alþjóðlegum, evrópskum og íslenskum rétti.
Í framhaldinu beinist athyglin að stöðu réttarvissu í réttarframkvæmd Evrópusambandsins og EES-réttar. Þar hefur hún verið staðfest sem sjálfstæð meginregla. Fjallað er um tilkomu hennar og hlutverk innan EFTA-stoðarinnar. Lykildómar á borð við Fokus Bank og Fesil o.fl., auk mála þar sem EFTA-ríkin sjálf hafa verið aðilar að málsmeðferð, eru greindir og sérstaða reglunnar innan EES-réttar dregin fram.
Í lokaköflum ritgerðarinnar er fjallað um helstu áskoranir sem réttarvissan stendur frammi fyrir í EES-kerfinu. Þar er vikið að hindrunum tengdum innleiðingartöfum, aðgengis- og túlkunarvanda auk almennra samræmingarörðugleika. Þegar helstu niðurstöður hafa verið dregnar saman beinist athyglin að framtíðinni. Þá er sett fram sú spurning hvort samningsaðilar þurfi að beita sér fyrir skýrari og virkari framkvæmd reglunnar í ljósi þeirra vaxandi krafna sem evrópskur réttur gerir til landsréttar og réttarvissu
Customer Experience of Service Promises by Telecommunications Companies in Iceland
No full textMarkmið rigerðarinnar er að kanna hvernig neytendur skynja og upplifa þjónustuloforð fjarskiptafyrirtækja á Íslandi með áherslu á væntingar, skynjun og áhrif á tryggð. Rannsóknin byggir á megindlegri aðferðafræði þar sem gagna var aflað með rafrænni spurningakönnun. 428 þátttakendur svöruðu.
Niðurstöðurnar gefa til kynna að þjónustuloforð eru oft lítið sýnileg og óskýr í augum neytenda. Margir þátttakendur höfðu takmarkaða vitneskju um hvað felst í loforðunum og sumir þekktu þau mögulega ekki yfirhöfuð. Svörin við því hvort fjarskiptafyrirtækin standi við þjónustuloforð sín einkennast af mikilli óákveðni sem bendir til þess að loforðin séu ekki nægilega skýr eða trúverðug í augum neytenda. Þessi niðurstaða samræmist því sem fram kemur í rannsókn Bhargava og Bedi (2021) þar sem tekið er fram að „talsverð óvissa sé til staðar í því hvernig markaðsaðgerðir eru túlkaðar“ og að „það sé líklegur breytileiki í bæði aðgerðum fyrirtækja við að byggja upp vörumerki og í skilningi og túlkun neytenda á þeim aðgerðum“ (bls. 5–6). Þetta undirstrikar að þjónustuloforð, ef þau eru ekki sett fram á skýran hátt, geta misst áhrif sín sem tæki til að móta væntingar og efla traust.
Jafnframt kom í ljós að flestir þátttakendur telja mikilvægt að loforð séu efnd, sérstaklega eldri neytendur sem leggja áherslu á traust og áreiðanleika. Verð og áskriftakjör reyndust þó mikilvægasti þátturinn við val á fjarskiptafyrirtæki en þjónustuloforð, netgæði og traust skiptu einnig máli. Rannsóknin dregur fram þörf fyrir skýrari og markvissari miðlun loforða auk þess að tryggja að þau séu í samræmi við raunverulega þjónustu. Niðurstöðurnar veita mikilvægar vísbendingar fyrir stefnumótun í fjarskiptageiranum og leggja grunn að frekari rannsóknum á þessu sviði.The aim of this study was to explore how consumers perceive and experience service promises made by telecommunications companies in Iceland, with a focus on expectations, perceptions, and the impact on customer loyalty. The study employed a quantitative methodology and was based on an online survey answered by 428 participants.
The findings reveal that service promises are often unclear and lack visibility from the consumers’ perspective. Many participants reported limited knowledge about the promises, and some did not recognize them at all.
A high number of neutral responses to whether companies fulfill their promises indicates that these promises are not perceived as sufficiently clear or credible. This is consistent with Bhargava and Bedi (2021), who emphasize that “there is considerable ambiguity in how marketing actions are interpreted,” and that there is “likely to be variability in both firms’ brand-building efforts and in how consumers understand and interpret those efforts” (pp. 5–6).
Most respondents considered it important that companies fulfill their promises particularly older consumers, who value trust and reliability. While pricing and subscription terms were the most decisive factors in provider selection, service promises, network quality, and trust also played significant roles. The study underscores the need for clearer and more strategic communication of service promises, as well as greater alignment between promises and actual service delivery.
These findings offer valuable insights for strategic planning in the telecommunications sector and lay the groundwork for further research on the role and reception of service promises among consumers
Nýburar með gastroschisis. Áhrif staðlaðra fæðuleiðbeininga á næringu, dvalartíma á sjúkrahúsi og fylgikvilla: Samþætt fræðileg samantekt
No full textBakgrunnur: Gastroschisis er algengasti fæðingargallinn á kviðvegg og ein helsta ástæða þess að nýburi þarf að gangast undir skurðaðgerð á kviðarholi. Eftir að gallanum hefur verið lokað er fæðugjöf ein af lykilþáttunum í meðferð. Fæðugjöfin er þó flókin og vöntun er á rannsóknum sem styðja gagnreynd vinnubrögð. Síðustu ár hafa komið fram nýjar rannsóknir sem benda til þess að notkun staðlaðra fæðuleiðbeininga sem byggðar eru á hefðbundnum samræmdum vinnubrögðum og rannsóknum, geti haft jákvæð áhrif, dregið úr alvarlegum afleiðingum og stytt dvöl á nýburagjörgæslu.
Tilgangur: Að skoða hvort niðurstöður nýlegra rannsókna á notkun staðlaðra fæðuleiðbeininga um fæðugjöf nýbura með gastroschisis bæti útkomu þeirra og dragi úr líkum á neikvæðum afleiðingum, með áherslu á upphaf og fyrirkomulag fæðugjafar, tíma með næringu í æð, lengd sjúkrahúsdvalar og tíðni fylgikvilla sem tengst geta meðferð og dvöl á sjúkrahúsi.
Aðferð: Notast var við aðferðafræði samþættrar fræðilegrar samantektar (e. integrative review). Heimildaleit fór fram í gagnasöfnunum Pubmed og CINAHL og miðað var við greinar sem birtust á árunum 2011 - 2025. Valdar greinar voru metnar og greindar samkvæmt leiðbeiningum Joanna Briggs stofnunarinnar og niðurstöður samþættar.
Niðurstöður: Þrettán rannsóknir stóðust inntökuskilyrði og gæðamat, tólf megindlegar rannsóknir og ein með blandaðri aðferð. Þátttakendur voru 1299 nýburar. Flestar rannsóknir skoðuðu áhrif staðlaðra fæðuleiðbeininga á útkomu nýbura með gastroschisis en þrjár rannsóknir skoðuðu að auki nýbura sem gengist höfðu undir skurðaðgerð á þörmum. Niðurstöður bentu til þess að notkun staðlaðra fæðuleiðbeininga um fæðugjöf stytti tíma með næringu í æð, fækki fylgikvillum tengdum meðferð og stytti dvöl á sjúkrahúsi.
Ályktun: Notkun staðlaðra fæðuleiðbeininga fyrir nýbura með gastroschisis stuðlar að markvissari meðferð og bættri útkomu þessa sjúklingahóps. Hjúkrunarfræðingar gegna lykilhlutverki í framkvæmd og eftirfylgd fæðugjafar og mikilvægt er að þeir hafi greiðan aðgang að stöðluðum fæðuleiðbeiningum til að tryggja örugga meðferð og samræmda umönnun.
Lykilorð: nýburi, gastroschisis, fæðugjöf, staðlaðar fæðuleiðbeininga
Samanburður krosslímdra og rammatimbureininga í timburháhýsum : með tilliti til efnisnýtingar miðað við burðargetu sem fall af hæð.
No full textÞessi ritgerð kynnir samanburðargreiningu á efnisnýtingu krosslímda timbureininga og rammatimbureininga, með breytilegum fjölda af stoðum. Til að meta árangur þessara tveggja aðferða verður skilgreint umslag með viðeigandi hönnunarbreytum, og þróað greiningarlíkan til að lýsa því hvernig hvort kerfi hagar sér við mismunandi aðstæður. Með því að aðlaga þessar breytur setur rannsóknin fram jöfnur og samanburðar viðmið, sem sýna hvaða kerfi virkar betur við tilteknar og skýrt skilgreindar aðstæður.
Þó að ekkert eitt líkan geti tekið tillit til allra mögulegra hönnunartilfella í mannvirkjagerð, er greiningin byggð á einfölduðum og vel afmörkuðum forsendum, sem mynda hagnýtan grunn að samanburði. Þessar niðurstöður veita grunn sem hægt er að víkka í framtíðarrannsóknum fyrir víðtækari hönnunarskilyrði
Samvinnunám : Mímir finnur sína leið
No full textRitgerðin er lokuð til 01.06.2027 og fylgiefni til 01.01.2100Þetta B.Ed.-verkefni fjallar um samvinnunám og áhrif þess á námsupplifun barna. Verkefnið skiptist í tvo hluta: fræðilega greinargerð um samvinnunám og barnabók sem sýnir áhrif samvinnunáms í gegnum sögu drengs með lesblindu.
Fræðilegi hlutinn gerir grein fyrir kenningum um félagslega gagnverkun og fimm grundvallarþætti árangursríks samvinnunáms: jákvæða gagnverkun, einstaklingsbundna ábyrgð, hvetjandi samskipti, félagslega færni og ígrundun í hóp. Fjallað er um þróun samvinnunáms frá upphafi 20. aldar til nútímans og fjórar árangursríkar kennsluaðferðir samvinnunáms: púslaðferðina, einn-tveir-allir, mottuaðferðina og kliðfund. Rannsóknir sýna að samvinnunám hefur jákvæð áhrif á námsárangur, félagslega færni og sjálfsmynd nemenda, sérstaklega þeirra sem glíma við námsörðugleika.
Skáldsagan Mímir finnur sína leið byggir á raunverulegri reynslu og segir frá Mími sem uppgötvar nýjar leiðir til að læra í gegnum samvinnu. Í upphafi upplifir Mímir sig heimskan og einskis nýtan, en uppgötvar smám saman styrkleika sína í gegnum samvinnunám. Sagan fylgir Mími frá grunnskóla til fullorðinsára þar sem hann sjálfur verður kennari. Skáldsagan er ætluð sem kennsluefni fyrir miðstig grunnskóla og henni fylgja kennsluleiðbeiningar.
Verkefnið tengist hugmyndafræði um skóla án aðgreiningar og undirstrikar mikilvægi fjölbreyttra kennsluaðferða til að mæta ólíkum þörfum nemenda. Með því að tengja saman fræðilega þekkingu, skáldaða frásögn og hagnýt verkefni skapar höfundur heildstætt námsefni sem bæði fræðir um samvinnunám og veitir kennurum verkfæri til að innleiða það í sinni kennslu.This B.Ed. project focuses on cooperative learning and its impact on children's learning experience. The project is divided into two parts: a theoretical report on cooperative learning and a children's book that illustrates the effects of cooperative learning through the story of a boy with dyslexia. The theoretical section explains theories of social interaction and the five fundamental elements of successful cooperative learning: positive interdependence, individual accountability, promotive interaction, social skills, and group processing. It discusses the development of cooperative learning from the early 20th century to the present day and four effective cooperative learning teaching methods: the jigsaw method, think-pair-share, place mat technique, and buzz groups. Research shows that cooperative learning has positive effects on academic achievement, social skills, and self-image of students, especially those struggling with learning difficulties. The novel Mímir finds his way is based on real-life experience and tells the story of Mímir, who discovers new ways of learning through cooperation. Initially, Mímir perceives himself as stupid and worthless but gradually discovers his strengths through cooperative learning. The story follows Mímir from elementary school to adulthood, where he himself becomes a teacher. The novel is intended as teaching material for middle school and is accompanied by teaching guidelines. The project is connected to the ideology of inclusive education and emphasizes the importance of diverse teaching methods to meet the different needs of students. By combining theoretical knowledge, fictional narrative, and practical exercises, the author creates comprehensive educational material that both informs about cooperative learning and provides teachers with tools to implement it in their teaching
"Ég vissi alveg að þetta væri ekki heilbrigt samband sem ég var í": Upplifun kvenna á því að eiga maka með vímuefnaröskun
No full textVímuefnaröskun hefur ekki einungis áhrif á einstaklinginn sjálfan heldur fjölskyldukerfið hans í heild. Áhrif hennar á aðra fjölskyldumeðlimi geta verið andleg, líkamleg og félagsleg, en geta þó verið misjöfn meðal fjölskyldumeðlima. Markmið þessarar eigindlegu rannsóknar er að dýpka skilning og lýsa upplifun og reynslu íslenskra kvenna sem eiga eða hafa átt maka með vímuefnaröskun eða þeir þurft á aðstoð að halda vegna neyslu vímuefna. Horft var til upplifunar þeirra á samskiptum ásamt áhrifum vímuefnaröskunar á andlega, líkamlega og félagslega líðan þeirra. Rannsóknin byggði á eigindlegri aðferðarfræði og fyrirbæranálgun þar sem gögnum var safnað í formi hálfstaðlaðra opinna viðtala ásamt því að finna merkingarbærar niðurstöður út frá upplifun og reynslu þátttakenda.
Niðurstöður rannsóknarinnar leiddu í ljós sex þemu sem nýttust til að svara rannsóknarspurningum sem og fræðilegt yfirlit ritgerðarinnar. Niðurstöður sýna að konur sem eiga eða hafa átt maka með vímuefnaröskun upplifa gjarnan álag, óöryggi og tilfinningalega spennu sem getur haft áhrif á líðan þeirra og sjálfsmynd. Flestar konurnar báru meginábyrgð á heimilinu sem og börnum þeirra, ábyrgðinni sem fylgdi því að eiga maka með vímuefnaröskun hafði einnig áhrif á félagslega virkni þeirra.
Rannsóknin undirstrikar mikilvægi þess að líta á vímuefnaröskun sem fjölskyldusjúkdóm fremur en einstaklingssjúkdóm, sem og að efla stuðningsúrræði fyrir maka einstaklinga með vímuefnaröskun. Miklvægt er að leggja áherslu á fræðslu, ráðgöf og félagslegan stuðning til að draga úr skömm, félagslegri einangrun og vanlíðan kvenna í slíkum aðstæðum.
Lykilorð: Vímuefnaröskun, fjölskylda, parasamband, áhrif og upplifunSubstance use disorder is an illness that affects not only the individual but also the family system as a whole. Its impact on other family members can be psychological, physical, and social, although it may vary between individuals within the family. The aim of this qualitative study was to deepen the understanding of and describe the experiences of Icelandic women who are or have been in a relationship with a partner suffering from a substance use disorder, or who have required assistance due to their partner’s substance use. The study explored their experiences of communication and the effects of substance use disorder on their mental, physical, and social well-being. The research was based on a qualitative methodology and a phenomenological approach, using semi-structured interviews to collect data and identify meaningful themes derived from participants’ lived experiences.
The findings revealed six main themes that contributed to answering the research questions, as well as supporting the theoretical framework of the study. The results showed that women who are or have been in a relationship with a partner with a substance use disorder experience significant stress, insecurity, and emotional tension, all of which influence their well-being and self-image. Most participants carried the main responsibility for household management and childcare, and the burden of living with a partner suffering from substance use disorder also affected their social well-being.
The study highlighted the importance of viewing substance use disorder as a family illness rather than an individual one and emphasizes the need to strengthen support systems for partners of individuals with substance use disorders. It is essential to promote education, counseling, and social support to reduce stigma, social isolation, and emotional distress among women living in such circumstances.
Keywords: Substance use disorder, family, parter relationship, impact and experienc
Part of our world : mental health outcomes and the role of culture in adult Icelandic CODAs (Children of Deaf Adults)
No full textChildren of Deaf Adults (CODAs) navigate both Deaf and hearing cultures, which may create unique identity challenges and vulnerability to mental health difficulties. This study examined cultural identity, depressive and anxiety symptoms, and the association between acculturation and mental well-being among Icelandic CODAs. Participants comprised 72 individuals, 27 CODAs and 45 comparisons who completed standardized self-report measures online on depressive symptoms (Patient Health Questionnaire-9), anxiety symptoms (Generalized Anxiety Disorder-7), and acculturation (Deaf Acculturation Scale-58). Group differences were analyzed using multivariate and univariate analyses of variance and correlation. Most CODAs were classified as Hearing acculturated (69.2%), though non-Hearing acculturation (30.8%) was higher in CODAs than in the comparison group. CODAs endorsed higher depressive symptoms than the comparison group (p = .005), while no difference was found for anxiety (p = .099). Deaf acculturation was positively correlated with depressive symptoms (r= 0.294), while Hearing acculturation was negatively associated with depressive symptoms (r = -0.413) and anxiety (r = -0.337). These findings suggest that acculturation to Hearing culture may serve as a protective factor against depressive and anxiety symptoms in CODAs. The results highlight the importance of culturally sensitive mental health interventions, and suggest a broader societal acceptance and awareness of Deaf culture could improve mental health for CODAs. Further research should adopt a mixed methods approach to better understand the mechanisms behind mental health outcomes of CODAs.
Key words: Children of Deaf Adults, CODAs, Deaf culture, mental health, depression, anxiety, acculturation
How could green infrastructure in the detail plan of the New Landspítali promote the implementation of nature-based therapy as a treatment option in Iceland to improve patients‘ health and well-being?
No full textMarkmið þessarar rannsóknar er að kanna hvernig markviss notkun grænna innviða (GI) í deiliskipulagi Nýja Landspítala við Hringbraut geti stuðlað að innleiðingu náttúrumeðferðar (NM) sem viðurkennds meðferðarúrræðis innan íslenska heilbrigðiskerfisins og þannig bætt heilsu og vellíðan sjúklinga. Rannsóknin er samanburðar tilviksrannsókn og byggir á fræðilegri yfirsýn yfir sögu, kenningar og mismunandi gerðir NM, tengsl hennar við GI, hlutverk skipulagsfræðinnar í lýðheilsu og stefnur stjórnvalda. Meðferðargarðurinn í Alnarp, Malmö (Svíþjóð) er skoðaður sem fyrirmynd af garði sem nýtir GI fyrir NM. Greind eru tvö norræn deiliskipulög sjúkrahúsa til samanburðar við Nýjan Landspítala um GI og möguleika til innleiðingar NM: Sahlgrenska sjúkrahúsið í Gautaborg (Svíþjóð) og Hvidovre sjúkrahúsið í Kaupmannahöfn (Danmörku).
Deiliskipulagssvæði Landspítalans er greint út frá gildandi skilmálum, byggingaáformum og þeim breytingum sem gerðar hafa verið á skipulaginu og borið saman við norrænu dæmin. Niðurstaða greiningarinnar er að núverandi áhersla á GI sé takmörkuð og styðji aðeins í litlum mæli við markvissa NM. Græn svæði eru að mestu skilgreind sem leik-, útivistar- eða upplifunarsvæði en ekki sem virkir meðferðarinnviðir.
Tillögurnar fela í sér aðgerðir til að tengja GI svæðis sterkar við klíníska starfsemi spítalans:
Aðgengilegir meðferðargarðar með ólíkum eiginleikum fyrir mismunandi sjúklingahópa.
Vel tengdar gönguleiðir um GI og að nálægum grænum almenningssvæðum sem henta breiðum hópi einstaklinga.
Niðurstaðan er að með markvissu og þverfaglegu skipulagi geti GI Landspítalans orðið mikilvægur þáttur í að innleiða NM á Íslandi, stuðlað að jöfnuði í heilsu og dregið úr álagi á hefðbundna sjúkrahúsþjónustu. Til að það takist þarf aukið samstarf milli skipulagsyfirvalda, heilbrigðiskerfisins, stofnanna og annarra hagaðila.
Lykilorð: náttúrumeðferð, grænir innviðir, deiliskipulag, Landspítali, meðferðargarðar, lýðheilsa, heilsujöfnuður, norræn dæmi, heilsuefling, skipulagsfræðiThe objective of this research is to investigate how the targeted use of green infrastructure (GI) in the detailed planning of the New Landspítali Hospital at Hringbraut can contribute to the implementation of nature-based therapy (NM) as a recognised treatment option within the Icelandic healthcare system, thereby improving patients’ health and well-being.
The study is a comparative case study and is based on a theoretical overview of the history, theories and different forms of NM, its relationship with GI, the role of urban planning in public health, and government policies. The therapy garden in Alnarp, Malmö (Sweden) is examined as a model of a garden that utilises GI for NM. Two Nordic hospital detailed plans are analysed for comparison with the New Landspítali Hospital regarding GI and opportunities for implementing NM: Sahlgrenska University Hospital in Gothenburg (Sweden) and Hvidovre Hospital in Copenhagen (Denmark).
The detailed planning area of Landspítali is analysed based on current planning conditions, building plans and the changes that have been made to the plan, and compared with the Nordic examples. The conclusion of the analysis is that the current emphasis on GI is limited and only supports targeted NM to a small extent. Green areas are mostly defined as play, outdoor recreation or experience areas rather than as active therapeutic infrastructure.
The proposals include measures to more strongly link the site’s GI to the hospital’s clinical activities:
Accessible therapy gardens with different characteristics for different patient groups.
Well-connected walking paths through GI and to nearby public green spaces suitable for a broad range of individuals.
The overall conclusion is that, with targeted and interdisciplinary planning, the GI of Landspítali can become an important factor in introducing NM in Iceland, promote health equity and reduce the pressure on conventional hospital services. For this to succeed, increased collaboration is needed between planning authorities, the healthcare system, institutions and other stakeholders.
Keywords: nature-based therapy, green infrastructure, detailed planning, Landspítali, therapy gardens, public health, health equity, Nordic examples, health promotion, urban plannin
Kostnaðarnytjagreining á innleiðingu Vöku við meðferð sykursýki 2 á landsvísu
No full textSykursýki 2 er langvinnur sjúkdómur sem hefur farið vaxandi í heiminum seinustu ár. Orsakir þess má meðal annars rekja til aukinnar ofþyngdar og breyttrar aldurssamsetningar þjóða. Sjálfsumönnun sjúklinga er mikilvægur þáttur meðferðar við sykursýki 2. Fjöldi rannsókna hefur sýnt að með fjarlækningum við umönnun einstaklinga með sykursýki 2 er bæði hægt að spara fjármagn og stuðla að bættri líðan og heilsu sjúklinga. Vaka er fjarvöktunarkerfi, hannað af Helix Health, með það að markmiði að minnka útgjöld heilbrigðisstofnana, auka yfirsýn heilbrigðisstarfsfólks og spara tíma. Hagkvæmni innleiðingar á Vöku var könnuð með kostnaðarnytjagreiningu út frá samfélagslegu sjónarhorni til tíu ára. Við mat á kostnaði og virkni meðferðar var notast við gjaldskrá Landspítalans, laun hjúkrunarfræðinga, meðalmánaðarlaun hérlendis, niðurstöður úr erlendri rannsókn og handbækur Helix Health. Allur kostnaður var reiknaður á verðlagi ársins 2025 og við núvirðingu var miðað við sölukröfu á verðtryggðu ríkisskuldabréfi til tólf ára. Næmisgreiningar voru gerðar með tilliti til afvöxtunarstuðuls, kostnaðarliða, atvinnuþátttöku, fjölda einstaklinga með sykursýki 2 hér á landi, tíma við verk með og án Vöku, niðurstaða erlendrar rannsóknar og framleiðslusparnaðar. Heildarkostnaður við innleiðingu á Vöku eru 95,6 milljónir íslenskra króna (ISK) og heildarsparnaður sem hægt er að ná fram eru 602,6 milljónir ISK. Nettó ábati innleiðingar á Vöku nemur því 507 milljónum ISK. Innleiðing á Vöku til tíu ára skilar 724,9 áunnum lífsgæðavegnum lífárum. Innleiðing á Vöku er því bæði kostnaðarsparandi og eykur heilsutengd lífsgæði til tíu ára
Búum til fyrirmyndir með sýnileika: Palla og stóri draumurinn
No full textFyrirmyndir geta haft mikil áhrif á einstaklinga þegar kemur að því að móta sjálfsmynd. Þegar einstaklingar sjá einhvern sem líkist þeim eða hefur svipaða reynslu í lífinu getur það haft djúpstæð áhrif á sjálfsmynd þeirra og sjálfstraust. Jákvæðar fyrirmyndir geta gefið innblástur, von og trú á eigin getu til að ná markmiðum sínum. Einnig geta sýnilegar og fjölbreyttar fyrirmyndir sýnt fram á að fatlað fólk er alls konar og á sama tíma breytt því hvernig samfélagið lítur á fatlað fólk. Verkefnið skiptist í tvo hluta, greinargerð og barnabók. Greinargerðin beinir sjónum á það hvaða máli fyrirmyndir skipta fyrir ungmenni þegar kemur að fjölbreytileika. Samhliða greinargerðinni var unnin barnabók sem sýnir hvernig jákvæðar fyrirmyndir geta veitt innblástur og trú á eigin getu til að ná lengra. Markmið bókarinnar er að sýna fram á það að með því að eiga sér fyrirmynd getur einstaklingur trúað meira á sjálfan sig og þorað að fara enn lengra til að ná markmiðum sínum. Með því að auka sýnileika fötlunar í samfélaginu er hægt að stuðla að því að aðrir fatlaðir einstaklingar hafi einhvern til að spegla sig í. Mikilvægt er að fötluð ungmenni líti ekki á fötlun sína sem hindrun eða neikvæðan eiginleika heldur geti litið upp til jákvæðra fyrirmynda og speglað sig í þeim