Skemman (Island)
Not a member yet
50783 research outputs found
Sort by
Krossbandsslit í knattspyrnu eftir leikstöðum : greining á upplýsingum vefmiðla um krossbandsslit á árunum 2020-2025
No full textMarkmið verkefnisins var að greina upplýsingar vefmiðla er tengdust krossbandsslitum meðal knattspyrnufólks sem spilaði í íslenskum deildum yfir tímabilið 1.janúar 2020 til 1.nóvember 2025. Alls fundust upplýsingar um 78 staðfest krossbandaslit, þar af 55.1% hjá körlum og 44.9% hjá konum, þar sem flest slit urðu á fremra krossbandi (94.1%). Flest slit urðu meðal miðjumanna (30.8%) og framherja (26.9%), en fæst hjá markvörðum. Fleiri krossbandsslit áttu sér stað í leikjum (59%) en á æfingum (16.7%), þar sem meirihluti slita urðu í fyrri hálfleik (50%), sérstaklega á 31-45 mínútum leiksins (21.7%). Næst flest slit áttu sér stað strax eftir hálfleik (17.4%) á 46-60 mínútum leiksins. Einnig slitu sex varamenn krossband og þrír þeirra innan við 15 mínútum eftir skiptingu. Konur voru líklegri til að slíta á keppnistímabili (68.5%) en undirbúningstímabili (25.7%), þar sem flest slitin áttu sér stað í upphafi keppnistímabils (maí og júní, 28.6%). Karlar voru jafn líklegir til þess að slíta krossband á báðum tímabilum, en flest krossbandsslit urðu í febrúar (16.3%). Fæst krossbandsslit hjá báðum kynjum urðu undir lok keppnistímabilsins. Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að miðjumenn og framherjar séu líklegustu leikstöðurnar til þess að slíta krossband. Líkur á krossbandsslitum séu meiri í leikjum og þá sérstaklega undir lok fyrrihálfleiks og í upphafi seinni hálfleiks. Karlar eru líklegastir til að slíta krossband í leikjum á undirbúningstímabili, en mesta áhættan hjá konum er í leikjum í upphafi keppnistímabils. Þessar niðurstöður undirstrika mikilvægi einstaklingsmiðaðra meiðslaforvarna allt árið, þá sérstaklega markvissrar upphitunar fyrir leiki, eftir leikhlé og við innkomu varnarmanna.
Leitarorð: Krossband, leikir, æfingar, undirbúningstímabil, keppnistímabil, vefmiðlar
Physiologically Based Pharmacokinetic Modeling of Drug Disposition in Undernourished Adolescents
No full textUndernutrition alters physiological processes relevant to drug disposition, yet pharmacokinetic data in undernourished pediatric populations remain sparse due to ethical and practical constraints. Physiologically based pharmacokinetic (PBPK) modeling provides a mechanistic framework to evaluate how disease-related physiological changes may influence drug exposure in such vulnerable groups. The aim of this study was to develop and apply PBPK models for adolescents with anorexia nervosa (AN) and non-edematous malnutrition (MN), and to evaluate the impact of nutritional status on the pharmacokinetics of drugs with diverse physicochemical properties and elimination pathways.
Custom adolescent virtual populations representing AN and MN were constructed in the Simcyp® simulator using literature-derived physiological scalars describing changes in body composition, organ size, blood flow, and enzyme and transporter activity. A healthy adolescent population served as the reference. Five probe compounds – caffeine, atorvastatin, midazolam, metformin, and zidovudine – were selected to represent a range of metabolic pathways, including CYP-mediated metabolism, renal transporter-mediated clearance, and high lipophilicity. All compounds were simulated following single-dose oral administration, and pharmacokinetic outputs including area under the concentration-time curve (AUC), maximum concentration (Cmax), apparent oral clearance (Dose/AUC), volume of distribution at steady state (Vss), and plasma concentration-time profiles were analyzed. Overall, simulations showed increased systemic exposure and reduced clearance in AN and MN compared with healthy controls, with compound-specific effects dependent on the dominant absorption, distribution, metabolism, and excretion (ADME) pathway and most pronounced changes observed in the MN populations.
Considering several factors influencing the simulations – most notably the limited availability of pediatric malnutrition-specific physiological data – the findings of this study should be interpreted with caution. Further development of pediatric population files informed by richer clinical datasets, including organ-level physiological and biochemical measurements, would strengthen future PBPK applications and enable more refined predictions of drug disposition in undernourished children and adolescents.Vannæring er þekkt fyrir að valda breytingum á lífeðlisfræðilegum ferlum sem hafa þýðingu fyrir lyfjahvörf, en þrátt fyrir það eru lyfjahvarfagögn fyrir vannærð börn og unglinga takmörkuð vegna siðferðilegra og hagnýtra áskorana við framkvæmd klínískra rannsókna í þessum viðkvæma hópi. Lífeðlisfræðilega byggð lyfjahvarfalíkön (physiologically based pharmacokinetic, PBPK, modeling) bjóða upp á kerfisbundinn og mekanískan ramma til að rannsaka hvernig sjúkdómstengdar lífeðlisfræðilegar breytingar geta haft áhrif á lyfjaútsetningu við slíkar aðstæður. Markmið þessarar rannsóknar var að þróa og beita PBPK-líkönum fyrir unglinga með lystarstol (anorexia nervosa, AN) og vannæringu án bjúgs (non-edematous malnutrition, MN), og meta áhrif næringarástands á lyfjahvörf lyfja með ólíka eðlisefnafræðilega eiginleika og útskilnaðarleiðir. Sérsniðin sýndarpersónulíkön fyrir unglinga með AN og MN voru þróuð í Simcyp® herminum með notkun lífeðlisfræðilegra stuðla fengna úr fræðiritum, sem lýstu breytingu á líkamssamsetningu, líffærastærð, blóðflæði og virkni ensíma og flutningspróteina. Heilbrigt þýði var notað sem viðmið í sama aldurshóp. Fimm próflyf – koffín, atorvastatín, mídazólam, metformín og zídóvúdín – voru valin til að endurspegla fjölbreyttar efnaskipta- og útskilnaðarleiðir, þar á meðal CYP-miðlað umbrot, nýrnaháða flutningsmiðlaða útskiljun og fitusækni. Öll lyf voru hermd eftir staka inntöku og lyfjavarfaparametrar, þar á meðal flatarmál undir ferli (AUC), hámarksþéttni (Cmax), úthreinsun (Dose/AUC), dreifirúmmál við jafnvægi (Vss) og plasma-styrk-tíma ferlar, voru greindir.
Niðurstöður hermana sýndu almennt aukna kerfislæga lyfjaútsetningu og minnkaðan útskilnað hjá AN- og MN-hópunum samanborið við heilbrigða þýðið, með lyfjasértækum áhrifum sem enduspegluðu ríkjandi ADME-ferla. Breytingarnar voru að jafnaði mest áberandi í MN-hópnum. Í ljósi þeirra þátta sem hafa áhrif á hermunina – einkum skorts á nákvæmum lífeðlisfræðilegum gögnum um vannærð börn og unglinga – ber að túlka niðurstöður þessarar rannsóknar með aðgát. Frekari þróun PBPK-líkana sem byggjast á ítarlegri klínískum gögnum, þar á meðal líffærafræðilegum og lífefnafræðilegum mælingum, myndi styrkja framtíðarnotkun slíkra líkana og bæta forspárgildi þeirra fyrir lyfjahvörf hjá vannærðum börnum og unglingum
Áhrif fátæktar á þátttöku barna í íþrótta - og tómstundastarfi
No full textRitgerð þessi fjallar um þau áhrif sem fátækt hefur á þátttöku barna í íþróttum – og tómstundastarfi í Reykjavík og hvernig félagsráðgjafar geta stutt við þau börn sem búa við slæm efnahagsleg kjör og tryggt þeim jöfn tækifæri til þátttöku. Stuðst er við tvær fræðilegar kenningar og eru það Vistfræðikenning Bronfenbrenners sem varpar ljósi á samspil milli einstaklings og umhverfis og Hæfninálgun Dréze og Sen sem leggur áherslu á tækifæri einstaklinga til þátttöku og virkni félagslega. Markmið ritgerðar var að sýna hvernig kerfisbundnar hindarnir geta takmarkað aðgang barna sem búa við fátækt að uppbyggilegu og skipulögðu íþrótta – og tómstundastarfi og hvaða verkfæri og leiðir félagsráðgjafar hafa til að draga úr neikvæðum áhrifum ójöfnuðar. Niðurstöður sýna fram á bæði bein og óbein áhrif fátæktar á þátttöku barna, beinu áhrifin koma fram í hindrunum fjárhagslega t.d. í æfingagjöldum og kaupum á búnaði en tekjulægri fjölskyldur eiga erfitt með standa straum af þeim kostnaði. Óbeinu áhrifin koma síðan þannig fram að það er takmarkað framboð í sumum hverfum í Reykjavík af aðstöðu fyrir íþrótta – og tómstundastarf, skortur á upplýsingum hvað varðar réttindi og styrki er til staðar ásamt því að foreldrar upplifa óöryggi. Frístundakort Reykjavíkurborgar hefur verið að bera árangur en dugir oft ekki fyrir efnalitlar fjölskyldur. Hlutverk félagsráðgjafa er margvíslegt í þessum efnum og sýna þeir börnum stuðning, auka samhæfingu milli kerfa, aðstoða foreldra og beita sér fyrir betri stefnumótun og þjónustu. Greiður aðgangur og þátttaka barna að íþrótta- og tómstundastarfi eflir heilsu þeirra og félagslega færni og er því mjög mikilvægur þáttur fyrir velferð þeirra. Til þess að auka jöfnuð þarf að draga úr hindrunum og styrkja samstarf milli þeirra kerfa sem hafa áhrif á og móta líf barna
„Það er kalt á toppnum“: Upplifun íslenskra kvenna af framkvæmdastjórnarhlutverki í karllægum fyrirtækjum og atvinnugreinum
No full textMarkmið rannsóknarinnar var að varpa ljósi á helstu áskoranir og tækifæri sem konur standa frammi fyrir í framkvæmdastjórastöðum íslenskra fyrirtækja, þar sem karlar eru í meirihluta stjórnenda og starfsmanna. Sérstök áhersla var lögð á hvernig konur upplifa að viðhalda stöðu sinni og þá hvort þær upplifi mun í þeim efnum samanborið við karlkyns stjórnendur. Einnig var skoðað hvernig fyrirtækin geta stutt við konur til að auka fjölbreytileika og jafnrétti í æðstu stjórnunarstöðum. Rannsóknin byggir á eigindlegri fyrirbærafræðilegri nálgun og gögnum sem var aflað með fimm hálfopnum djúpviðtölum við núverandi og fyrrverandi framkvæmdastýrur í karlægum atvinnugeirum. Eitt af því sem niðurstöður rannsóknarinnar leiddi í ljós var að þátttakendurnir höfðu ekki markvisst sóst eftir framkvæmdastjórastöðu heldur verið hvattar, beðnar eða valdar. Einnig kom fram að þrátt fyrir að konurnar nytu faglegs trausts innan sinna skipulagsheildar stóðu þær jafnframt frammi fyrir ósýnilegum, kerfislægum og ómeðvituðum hindrunum, einkum utan skipulagsheildanna. Þær upplifðu að þær þyrftu oftar að sanna hæfni sína og hefðu síður aðgang að óformlegum tengslanetum. Lykilþættir í því að halda stöðu sinni og ná árangri í starfi reyndust vera hæfni og seigla. Rannsóknin undirstrikar mikilvægi markviss stuðnings og aukinnar vitundar til að tryggja
jafnrétti í æðstu stjórnunarstöðum íslenskra fyrirtækja
Áhrif byggðagerða á neyslutengd kolefnisspor á Norðurlöndum
No full textA substantial body of research has examined the relationship between urbanization and carbon emissions. While higher-density urban areas are often found to be more energy efficient—particularly in terms of transportation and housing energy use—this efficiency can be overridden by higher levels of consumption, typically associated with urban lifestyles. At the same time, less is known about emission patterns across other settlement types and density gradients. This study aims to explore the relationship between the consumption-based carbon footprints and the settlement type in the Nordic countries, including cities, dense towns, semi-dense towns, suburban/peri-urban areas, villages, dispersed rural areas and mostly uninhabited areas. The consumption-based carbon footprints were calculated using data from an online survey of ~7,400 respondents and assessed through a hybrid lifecycle assessment method (LCA), capturing both direct and indirect emissions. Bivariate analysis is used to compare the footprints across the different settlement types, while regression analysis is employed to assess the unique influence of settlement type and other sociodemographic factors on household emissions. The results indicate that dense (6.9 tCO₂e/CU) and semi-dense towns (7.0 tCO₂e/CU) have the lowest footprints, followed by cities (7.1 tCO₂e/CU), while the highest footprints are observed in thinly populated areas like villages (8.2 tCO₂e/CU) and mostly uninhabited areas (8.3 tCO₂e/CU). Settlement type was found to be a significant predictor of the total CBCFs. After controlling for socioeconomic factors cities had the lowest total CBCF, with suburban and rural areas exhibiting 12-18% higher emissions. Even though settlement type was a statistically significant predictor, other sociodemographic characteristics were found to exert stronger influence on total CBCFs, as well as on the CBCFs of certain consumption domains. Housing emissions were more strongly influenced by country-level characteristics, and emissions from goods and services were driven mainly by income. These findings suggest that effective mitigation strategies must combine spatial planning with demand-side measures that address affluence and lifestyle-driven consumption.Fjölmargar rannsóknir hafa verið gerðar á samhengi þéttbýlismyndunar og losunar koltvísýrings. Þótt þéttbýl borgarsvæði reynist oft hlutfallslega orkunýtnari en strjálli svæði, einkum varðandi samgöngur og húsnæði, getur sá munur verið veginn upp af meiri neyslu sem jafnan tengist borgarlífsstíl. Minni þekking liggur fyrir á losunarmynstrum byggða af mismunandi þéttleika. Markmið þessarar rannsóknar er að kanna tengslin milli neyslumiðaðs kolefnisspors og mismunandi tegunda byggðar á Norðurlöndum — í borgum, þéttum bæjum, hálfþéttum bæjum, úthverfa- og jaðarsvæðum, þorpum, dreifbýlissvæðum og að mestu óbyggðum svæðum. Neyslumiðað kolefnisspor var reiknað út frá gögnum úr netkönnun meðal 7,400 svarenda og metið með blandaðri lífsferilsgreiningaraðferð (LCA), sem nær bæði til beinnar og óbeinnar losunar. Tvíþátta greining er notuð til að bera saman kolefnisspor milli mismunandi tegunda byggða, en aðhvarfsgreiningu er beitt til að meta losun heimila í einstökum byggðaflokkum, þar sem tillit er m.a. tekið til félagslegra og lýðfræðilegra þátta. Niðurstöðurnar sýna að þéttir bæir (6.9 tCO₂e/CU) og hálfþéttir bæir (6.9 tCO₂e/CU) eru með lægsta kolefnissporið, þar á eftir koma borgir (7.1 tCO₂e/CU), en hæsta kolefnissporið mælist á strjálbýlum svæðum á borð við þorp (8.2 tCO₂e/CU) og á nær óbyggðum svæðum (8.3 tCO₂e/CU). Tegund byggðar reyndist marktækur forspárþáttur fyrir neyslumiðað kolefnisspor. Borgarúthverfi og dreifbýlissvæði-sýndu 12–18% meiri losun en borgir. Þrátt fyrir að tegund byggðar væri tölfræðilega marktækur forspárþáttur kom í ljós að aðrir félags- og lýðfræðilegir eiginleikar höfðu sterkari áhrif á neyslumiðað kolefnisspor, sem og á kolefnisspor tiltekinna neyslusviða. Losun tengd híbýlum var fremur undir áhrifum svæðisbundinna þátta á landsstigi, en losun vegna vöru og þjónustu var aðallega knúin áfram af tekjum. Niðurstöður þessarar rannsóknar benda til þess að tengja þurfi skipulag byggðasvæða og aðgerðir til að minnka lífsstílsdrifna neyslu til að draga úr kolefnisspori mismunandi byggðagerða
Í hverju felst sköpun á sviði verkgreina? : rannsókn á skapandi áherslum textílkennara og sýn nemenda á skapandi verkgreinanám.
No full textViðfangsefni þessarar ritgerðar er að kanna verkgreinakennslu á grunnskólastigi og sýn nemenda með tilliti til grunnþáttarins sköpunar ásamt því að móta mína starfskenningu. Rannsóknin var tvíþætt annars vegar var um að ræða eigindlega rannsókn þar sem tekin voru viðtöl við starfandi textílkennara til að kanna viðhorf þeirra til sköpunar, frumlegra hugmynda nemenda og kennsluhætti þeirra. Viðtölin gáfu góða innsýn inn í áherslur þeirra á sköpun, hvernig þær birtust í kennslu og samspil þeirrar áherslu og hæfniviðmiða greinarinnar um tæknilega hæfni og færni. Hins vegar var rannsókninni ætlað að vera mótandi fyrir starfskenningu mína og hafði ég hugmyndir um hverju mætti bæta við til þess að uppfylla betur skapandi nálgun í kennslu út frá kenningum og hugmyndafræði um hvað sköpun er og að efla ímyndunarafl og frumlegar hugmyndir nemenda. Einnig vildi ég að sýn nemenda myndi endurspeglast í niðurstöðum. Því framkvæmdi ég tilviksrannsókn og lagði verkefni fyrir nemendur í 5. og 9. bekk, hluti af niðurstöðum rannsóknarinnar hlutust úr ígrundun á minni kennslu og vettvangsdagbók. Niðurstöður sýndu að viðmælendur mínir höfðu svipaða hætti í kennslu og vildu leggja áherslu á sköpun, tóku vel við frumlegum hugmyndum nemenda og leiðbeindu í hugmyndavinnu. Það sem ég vildi bæta við var að gefa nemendum meira svigrúm til þess að vinna að frjálsum verkefnum með frjálsa útkomu út frá hugðarefnum sínum. Niðurstöður úr tilviksrannsókn gáfu mis góðan árangur og að það er vandmeðfarið verk að draga fram sköpun nemenda í sjálfstæðum verkefnum, það þarfnast góðs ramma og uppsetningar. Þessi rannsókn gaf mér góða innsýn inn í verkgreinakennslu á grunnskólastigi, hugmyndir að verkefnum og mótaði svo sannarlega mína starfskenningu. Báðar rannsóknir eru mitt framlag til þess að efla sköpun og sjálfstæði nemenda í list- og verkgreinum.The aim of this thesis is to examine arts and craft education at the elementary school level and students’ perspectives with regard to the core skill of creativity in the National Curriculum Guide, as well as to develop my own professional teaching philosophy. The study was twofold. First, a qualitative research approach was employed, involving interviews with practicing textile teachers in order to explore their attitudes toward creativity, students’ original ideas, and their teaching practices. The interviews provided valuable insight into their emphasis on creativity, how it is manifested in teaching, and the interaction between this emphasis and the subject’s competence criteria related to technical skills and craftsmanship. Second, the research was intended to be formative for my professional teaching philosophy. I reflected on potential ways to enhance a more creative approach to teaching, drawing on theories and perspectives on the nature of creativity and on fostering students’ imagination and originality. In addition, I sought to ensure that students’ perspectives were reflected in the findings. For this reason, a case study was conducted in which project-based assignments were implemented with students in grades 5 and 9. Part of the research findings emerged from reflective analysis of my own teaching practice and a fieldwork journal. The results indicate that the interviewed teachers employed similar teaching approaches and emphasized creativity in their instruction, were receptive to students’ original ideas, and provided guidance during the idea development process. What I sought to add to existing practices was to offer students greater freedom to work on open-ended projects with outcomes based on their personal interests. The findings from the case study yielded mixed results, demonstrating that eliciting students’ creativity through independent projects is a complex task that requires careful structuring and a well-defined framework. This research provided valuable insight into art and craft education at elementary school level, contributed ideas for instructional projects, and played a significant role in shaping my professional teaching philosophy. Both components of the study represent my contribution to promoting creativity and student autonomy within art and craft education
Raflagnahönnun í einbýlishús
No full textÍ þessu verkefni er unnin raflagnahönnun fyrir einbýlishús. Hönnunin tekur til lágspennu, smáspennu, lýsingar, einlínumyndar og hússtjórnarkerfis. Unnið er samkvæmt íslenskum stöðlum og reglugerðum, og tekið mið af því að húsið er byggt þar sem engin hitaveita er. Teikningarnar sýna alla helstu lagnir og búnað hússins ásamt snjalllausnum fyrir lýsingu og hitakerfi. Verkefnið sýnir útfærslu rafkerfis fyrir íbúðarhúsnæði
Samveruleiki barna og leikskólakennara. Gildi samskipti í námi og mótun sjálfsmyndar
No full textRitgerðin fjallar um mikilvægi samskipta í leikskólastarfi og hvernig þau móta nám, þroska og sjálfsmynd barna. Markmið hennar er að varpa ljósi á hvernig leikskólakennarar geta meðvitað notað samskipti til að efla tjáningu, trú barna á eigin getu og tilfinningu þeirra fyrir eigin virði. Byggt er á fræðilegri greiningu sem sækir í kenningar Berit Bae um víð og þröng samskiptamynstur, hugmyndir Vygotsky um félagslegt nám og heimspekilega sýn Páls Skúlasonar á samveruleika og siðferðileg gildi. Niðurstöður benda til þess að samskipti sem einkennast af virðingu, hlustun og jafnvægi í valdastöðu styrki sjálfsmynd barna og stuðli að virkni þeirra í eigin námi. Þröng og stýrandi samskipti geta á hinn bóginn dregið úr frumkvæði, forvitni og trú barna á eigin getu. Meginniðurstaðan er að samskipti eru ekki aðeins tæki til kennslu heldur sjálfur grundvöllur náms og sjálfsmyndarmótunar barna. Ritgerðin undirstrikar faglega ábyrgð leikskólakennara og mikilvægi þess að þeir séu meðvitaðir um eigin samskiptamynstur og geri sér grein fyrir áhrifum þeirra á sjálfsmynd og velferð barna
Fyrir þjóðarhagsmuni Rússlands: Lögin um erlenda útsendara og hvernig rússnesk stjórnvöld herja á hið borgaralega samfélag
No full textÞessi ritgerð er lokaverkefni til BA-prófs í rússnesku við Mála- og menningardeild Háskóla Íslands. Í henni verða skoðuð lög um erlenda útsendara í Rússlandi (r. иноагенты) sem komu fyrst fram á sjónarsviðið árið 2012 og hafa verið í stöðugri þróun síðan þá. Farið verður yfir aðdragandann að lagasetningunni, þar sem dregin verður upp mynd af rússneskum stjórnmálum og samfélagi frá falli Sovétríkjanna. Að því loknu verða lagafrumvörpin skoðuð auk viðbragða frá hlutaðeigandi aðilum. Í lokin verða tekin fyrir frjáls félagasamtök og aðrir sem skilgreindir hafa verið sem erlendir útsendarar af rússneskum stjórnvöldum. Þannig er leitast við að skýra hvað þessi lög fela í sér og hvaða áhrif þau kunna að hafa haft á borgaralegt samfélag í Rússlandi. Stjórnvöld þar í landi telja að lögin um erlenda útsendara verndi rússneska þjóðarhagsmuni og verji fólk frá óæskilegum erlendum áhrifum. Þegar betur er að gáð, kemur í ljós að lögin fela í sér mikil harðindi fyrir þá sem stjórnvöld velja að skilgreina sem erlenda útsendara. Þeir verði fyrir pólitískum ofsóknum, sem hafa stigmagnast með hverju árinu frá setningu laganna. Aðgerðir stjórnvalda gegn frjálsum félagasamtökum, líkt og lögin um erlenda útsendara, sýna að hið borgaralega samfélag stendur höllum fæti í Rússlandi. Harðstjórn hefur aukist og ekki sér fyrir endanum á þeirri þróun
Að hanga á bláþræði: Innikróun og óraunsæ markmið í tengslum við sjálfsvígshugsanir meðal háskólanema.
No full textBackground: According to the Integrated Motivational-Volitional model, entrapment is considered a key driving factor of suicidal ideation, with certain factors moderating the relationship between them. Given the lack of suicidology research within the Icelandic population, it is crucial to determine whether these findings apply to an Icelandic setting. Aim: This study examined how entrapment and goal adjustment have an effect on the severity of suicidal ideation among Icelandic undergraduate students. Method: Multiple linear regression was conducted using data obtained from participants (N=196) who completed an online survey containing the Suicidal Ideation Attributes Scale (SIDAS), Entrapment Scale Short-Form (E-SF) and Goal Adjustment Scale (GAS). Results: Entrapment was a strong predictor of suicidal ideation. A significant interaction was found, suggesting that goal adjustment serves as a moderator and acts as a protective buffer against the influence of entrapment. Limitations: The study was limited by a relatively low response rate and a cross-sectional design. Conclusions: The findings lay crucial ground work for further research and highlight the importance of interventions targeting goal adjustment to prevent suicidal thoughts within the university population