Skemman (Island)
Not a member yet
50783 research outputs found
Sort by
Lyfjaávísanir á væga ópíóíða á heilsugæslum á höfuðborgarsvæðinu: Þróun og tengsl við sjúkdóma á 15 ára tímabili.
Inngangur: Undanfarin ár hefur notkun ópíóíða og andlát tengd þeim aukist verulega á Íslandi. Ópíóíðar eru verkjalyf sem henta vel við bráðum verkjum og krabbameinsverkjum. Lyfjunum fylgir hætta á líkamlegri fíkn, þolmyndun og ávanabindingu.
Markmið: Að kanna þróun lyfjaávísana einstaklinga sem fengu ávísað vægum ópíóíðum á heilsugæslum höfuðborgarsvæðisins 2009-2013, samanborið við þá sem fengu ekki slíka ávísun. Athugað var hvort breyting var á ávísuðu magni eða styrkleika lyfja með eftirfylgd til ársins 2024.
Efni og aðferðir: Rannsóknin var afturskyggð og náði til allra einstaklinga, 18 ára og eldri, sem leituðu á heilsugæslustöðvar höfuðborgarsvæðisins 2009-2013. Rannsóknarhópur hvers árs innihélt þá sem fengu ávísað meira en 10 skilgreindum sólarhringsskömtum (SSS) af Parkódíni án sterkari ópíóíðum og höfðu ekki fengið ávísað ópíóíðum árin á undan. Samanburðarhópar samanstóðu af einstaklingum sem fengu 10 SSS eða minna af Parkódíni og ekkert af sterkum. Þróun ávísana var skoðuð með lýsandi tölfræði.
Niðurstöður: Heildarávísanir vægra og sterkra ópíóíða (SSS/einstakling/ári) voru fleiri í rannsóknarhópum en samanburðarhópum (p < 0,001). Ávísanir mjög sterkra ópíóíða (SSS/einstakling/ári) hjá hóp 2013 voru að meðaltali 0,085SSS hjá rannsóknarhóp og 0,20SSS hjá samanburðarhóp (p = 0,56). Hlutfallsleg aukning rannsóknarhóps 2013 á ávísunum Parkódíns forte milli fyrsta og seinasta árs eftirfylgdartíma var 93,8% (p = 0,25) og samanburðarhóps 469,8% (p < 0,001). Aukning í ávísunum Tramadóls hjá sömu hópum var 187,1% (p = 0,38) og 629,6% (p < 0,001) og aukning í ávísunum mjög sterkra ópíóíða 195,7% (p = 0,63) og 3159,5% (p < 0,001).
Ályktanir: Einstaklingar sem fá ávísað vægum ópíóíðum fá marktækt fleiri ávísanir á bæði væga og sterka ópíóíða árin á eftir. Ekki virðist aukin hætta á að einstaklingar sem fá ávísað vægum ópíóíðum fái síðar ávísað mjög sterkum ópíóíðum umfram samanburðarhóp
„Það er eins og verslun sem auglýsir ódýrasta vöruverðið en er með tómar hillur“ Rannsókn á umfjöllum um leikskólamál í fjölmiðlum árið 2024
Í þessari ritgerð er fjallað um rannsókn sem unnin var til B.Ed.-prófs í leikskólakennarafræðum við Menntavísindasvið Háskóla Íslands. Markmið rannsóknarinnar er að skoða hvernig fjölmiðlar fjalla um hlutverk leikskólans og þær breytingar sem nokkur sveitarfélög hafa unnið að. Tilgangur þess er að varpa ljósi á hvernig fjölmiðlaumfjöllun mótar og hefur áhrif á ímynd leikskóla og hlutverk leikskólakennara í samfélaginu. Rannsóknarspurningin sem lögð er til grundvallar er: Hvernig var fjallað um leikskólastarf í fjölmiðlum árið 2024, með áherslu á breytingar á leikskólakerfinu, og hvernig birtist hlutverk leikskóla og leikskólakennara í þeirri umfjöllun?
Í fyrri hluta ritgerðarinnar er fræðilegur bakgrunnur á hvernig leikskólakerfi hefur þróast hér á landi, hvert hlutverk leikskóla og leikskólakennara er samkvæmt lögum og aðalnámskrá. Í síðari hluta ritgerðarinnar er farið yfir aðferðir og uppbyggingu rannsóknarinnar, svo sem greiningu og úrvinnslu gagna ásamt því að niðurstöður eru settar í samhengi við fræðilegan bakgrunn. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar voru að mikil óánægja var í samfélaginu með þær markvissu breytingar sem sum sveitarfélög hafa farið í til þess að bæta leikskólakerfið, ef marka má umfjöllun í fjölmiðlum þá er hlutverk leikskóla að halda atvinnulífi landsins gangandi en ekki fyrsta skólastigið, sem það er samkvæmt lögum. Um hlutverk leikskólakennara kom mest fram um mikilvægi þess að fjárfesta í og fjölga leikskólakennurum til þess að geta sinnt því mikilvæga starfi sem fram fer á leikskólum landsins
Með næmu og gagnrýnandi auga: Um þýðingarhandrit Ástu Sigurðardóttur
Lokaverkefni þetta er til BA-prófs í Íslensku sem öðru máli við Íslensku- og menningardeild Háskóla Íslands, unnið undir leiðsögn dr. Daisy L. Neijmann. Viðfangsefni verkefnisins er þýðingarhandrit Ástu Sigurðardóttur (1930-71) á bandarískri vísindasmásögu „The Public Hating“ (1955) eftir Steve Allen (1921-2000). Handrit þetta er geymt í Handritadeild Landsbókasafns en hefur ekki vakið mikla athygli hingað til. Markmið ritgerðarinnar er að endurskoða ímynd Ástu við þýðandavinnu, þ.e., sem viðtakandi erlends menningarheims.
Verkefnið er tvíþætt og beinist annars vegar að því að staðsetja bæði frumtextann og þýðingartextann í íslenskri bókmennta- og þýðingarsögu. Í ferlinu verða rakin ævisöguleg atriði Ástu ásamt stefnum í íslenskum bókmenntaheimi á eftirstríðsárunum. Hins vegar er um að ræða þýðinguna sjálfa og ljósi varpað á markmið Ástu varðandi þýðinguna. Hér er þýðingartextinn borinn saman við frumtextann og viðbætur og breytingar eru greindar ítarlega. Leitast er einnig við að fjalla um snertifleti milli frumtextans og verka Ástu. Sýnt verður fram á að Ásta hafði fullt vald á ensku og djúpan málskilning á boðskap rithöfundar frumtextans en þýðingarvinna hennar fór fram án þess að eyða eða hunsa undirliggjandi boðskap rithöfundar frumtextans. Auk þess var hún næm fyrir því sem var að gerast í heiminum og málefnum líðandi stundar og endurspeglast það í þýðingu hennar. Umfram allt fékk hún útrás fyrir sköpunargleðina í þýðingarvinnunni, rétt eins og hún gerði í skáldskap sínum
Viðbótarmeðferð í brjóstakrabbameini og meðferðarheldni innkirtlameðferðar árin 2013-2015
Inngangur:
Innkirtlameðferð er almennt gefin sem viðbótarmeðferð eftir skurðaðgerð í hormónajákvæðu brjóstakrabbameini á stigi I-III. Meðferðin er gefin í a.m.k. 5 ár og er tilgangur hennar að lækka endurkomutíðni brjóstakrabbameins og bæta lifun. Helstu lyfin sem eru notuð eru tamoxifen og arómatasahemlar en ýmsar aukaverkanir geta fylgt þeim og haft áhrif á meðferðarheldni þessara lyfja.
Markmið:
Að athuga hver meðferðarheldni innkirtlameðferðar var hjá sjúklingum sem greindust með brjóstakrabbamein á stigi I-III árin 2013-2015 á Íslandi, skoða áhrif meðferðarheldni á heildarlifun og sjúkdómsfría lifun og skoða forspárþætti meðferðarheldni.
Aðferðir:
Rannsóknin er afturskyggn ferilrannsókn. Fengin voru gögn frá Krabbameinsskrá um alla sem greindust með brjóstakrabbamein á Íslandi árin 2013-2015, Lyfjagagnagrunni Landlæknis um lyf og lyfjaútleysingar og Dánarmeinaskrá Landlæknis. Einnig var gögnum safnað úr sjúkraskrám. Meðferðarheldni var skilgreind sem lyfjaútleysing Tamoxifen og/eða arómatasahemla í fimm ár eða fram að dánardegi/endurkomudegi brjóstakrabbameins. Sjúklingur taldist meðferðarheldinn hafði hann leyst út lyf fyrir ≥80% af tímabilinu. Við tölfræðiúrvinnslu var notuð lýsandi tölfræði, tvíundargreining og Kaplan-Meier lifunargreining.
Niðurstöður:
Samtals 466 sjúklingar uppfylltu inntökuskilyrði rannsóknarinnar. Rannsóknarþýðið samanstóð af 457 konum og 9 körlum og var miðgildi aldurs 61 ár. Innkirtlameðferð sem viðbótarmeðferð var ráðlögð öllum sjúklingunum en 13 höfnuðu meðferðinni. Eftir skurðaðgerð fengu 35,2% frumudrepandi lyfjameðferð og 58,6% geislameðferð. Meðal þeirra sem fengu innkirtlameðferð (N=453) eftir aðgerð fengu 56,1% arómatasahemil og 43,9% tamoxifen. Alls reyndust 333 sjúklingar (71,5%) meðferðarheldnir á tímabilinu. Tvíundaraðhvarfsgreining sýndi að frumudrepandi lyfjameðferð eftir skurðaðgerð væri marktækur jákvæður forspárþáttur meðferðarheldni (líkindahlutfall 1,17; ÖB: 1,05-1,30; p=0,004). Ekki mældust marktæk tengsl milli meðferðarheldni og heildarlifunar (p=0,19) eða sjúkdómsfrírrar lifunar (p=0,12).
Umræður:
Um 28% reyndist ekki meðferðarheldinn á tímabilinu. Mikilvægt er að bæta meðferðarheldni þessa sjúklingahóps. Leggja þarf áherslu á að tryggja aðgengi sjúklinga að heilbrigðisstarfsfólki og auka sjúklingafræðslu um mikilvægi meðferðarinnar sem og bjargráð við aukaverkunum.Background:
Endocrine therapy is generally given as an adjuvant treatment after surgery for stage I-III hormone-positive breast cancer. The treatment is given for at least 5 years and its goal is to reduce breast cancer recurrence and improve survival. The main drugs used are tamoxifen and aromatase inhibitors, but various side effects can accompany them and affect adherence to these drugs.
Objective:
To examine the adherence to adjuvant endocrine therapy in patients diagnosed with stage I-III breast cancer in Iceland between 2013 and 2015 and inspect the effect of endocrine therapy adherence on overall survival and disease-free survival. In addition, prognostic factors for adherence will be examined.
Methods:
The study is a retrospective case-control study. Data was obtained from the Icelandic Cancer Registry on all breast cancer patients diagnosed in 2013-2015 in Iceland, the Icelandic Prescription Database on drug prescriptions and prescription refills, and the Icelandic Medical Records Registry. Data was also collected from medical records. Adherence to treatment was defined as filled prescriptions of tamoxifen and/or aromatase inhibitors for five years or until the day of death/recurrence of breast cancer. A patient was considered to be adherent if they had filled prescriptions for ≥80% of the period. Descriptive statistics, logistic regression analysis, and Kaplan-Meier survival analysis were used for statistical analysis.
Results:
466 patients met the inclusion criteria of the study. The study population consisted of 457 women and 9 men, with a median age of 61 years. Adjuvant endocrine therapy was recommended for all patients, but 13 declined treatment. After surgery, 35.2% received cytotoxic chemotherapy and 58.6% received radiation therapy. Among those who received adjuvant endocrine therapy (N=453), 56.1% received an aromatase inhibitor and 43.9% tamoxifen. A total of 333 patients (71.5%) were found to be adherent during the study period. Logistic regression analysis showed that adjuvant cytotoxic chemotherapy was a significant predictor of adherence (OR 1.17; CI: 1.05-1.30; p=0.004). No significant association was observed between treatment adherence and overall survival (p=0.19) or disease-free survival (p=0.12).
Conclusions:
About 28% of patients were found to be non-adherent during the study period. It is important to improve adherence in this patient group. Emphasis must be placed on ensuring patient access to healthcare providers and increasing patient education about the importance of treatment and how to cope with side effects
Háfantasíur í teiknimyndum; Tilraunir til þess að setja háfantasíur í myndrænt form
Í þessari ritgerð verður ekki stórt spurt en svörin verða þess lengri sérstaklega þegar kemur að þeim staðhæfingum sem ég mun reyna að rökstyðja. Meginspurningin sem reynt verður að svara er hvað sé háfantasía (e. High fantasy) og er meginefni ritgerðarinnar fullyrðing mín af hverju ég tel teiknimyndamiðilinn vera besta miðilinn sem hægt er að nota til þess að yfirfæra háfantasíu sögur og fantasíusögur yfir höfuð á myndrænt form. Því jafnvel þó reynt sé að gera leikna mynd eftir fantasíu sögum, hvort sem þær eru háfantasía eða venjuleg fantasía, þá sé það ekki mögulegt að fjarlægja sig alveg frá teiknimyndagerðinni þegar að kemur að því að yfirfæra þær á sjónrænan miðil
Öflun sönnunargagna sem eru í vörslum annarra samkvæmt X. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála
Ritgerð þessi fjallar um heimildir aðila til að afla sönnunargagna úr vörslum annarra á grundvelli X. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Í upphafi ritgerðarinnar er gerð grein fyrir helstu reglum sem gilda um sönnunarfærslu í einkamálum og helstu meginreglum einkamálaréttarfars sem því tengjast. Í framhaldi af því verður farið yfir inntak ákvæða 67. og 68. gr. laga nr. 91/1991 sem kveða á um öflun sönnunargagna úr vörslum gagnaðila og þriðja manns sem ekki á sjálfur aðild að máli. Í þeirri umfjöllun er gerð grein fyrir þeim skilyrðum sem verða að vera fyrir hendi svo aðili geti aflað sönnunargagna á grundvelli framangreindra reglna. Jafnframt verður farið nánar yfir þær reglur sem gilda um öflun sönnunargagna úr vörslum bæði gagnaðila og þriðja manns og til hvaða úrræða aðili getur gripið samkvæmt lögum nr. 91/1991 til að bregðast við ef gagnaðili eða þriðji maður leggur ekki umbeðin gögn fram í málinu. Að því loknu verður gerð grein fyrir helstu leiðum sem aðilar hafa farið í dómaframkvæmd í því skyni að afla gagna úr hendi gagnaðila síns umfram þau úrræði sem aðilar hafa samkvæmt lögum nr. 91/1991. Loks eru niðurstöður ritgerðarinnar dregnar saman
Góður skóli gerður betri : öflugt innra mat í grunnskólum og starfshættir sem styrkja það
Í þessari rannsókn er sjónum beint að því hvað það var sem einkenndi starfshætti við innra mat í skólum sem fengu A eða B á öllum sex þáttum innra mats sem Námsmatsstofnun og síðar Menntamálastofnun framkvæmdu á árunum 2013 - 2017.
Rannsóknaraðferðin var eigindleg, tekin voru einstaklings- og rýnihópaviðtöl. Einstaklingsviðtölin voru tekin við umsjónarmenn innra mats í þeim skólum sem skoðaðir voru og í rýnihópunum í sömu skólum voru fulltrúar kennara, fulltrúar annars starfsfólk, fulltrúar nemenda og foreldra. Megininntak viðtalanna var svo tekið saman og greint í þemu. Skólarnir sem rannsóknin beindist að fóru í gegnum ytra mat árin 2013, 2016, og 2017.
Helstu niðurstöður voru að ákveðnir starfshættir einkenndu þá skóla sem skoðaðir voru og náðu eins og áður segir góðum árangri við að sinna innra mati. Ber þar hæst að ákveðinn aðili hafði yfirumsjón með matsvinnunni. Einnig hafði tekist í þessum skólum að tvinna vinnu við innra matið saman við almennt skólastarf og þannig festa það í sessi. Það var skýr forysta við verkið og allir verkferlar skýrir. Andrúmsloft og menning skólanna var jákvætt og menn tilbúnir til að leita lausna og læra saman og hver af öðrum. Kveikjan að þessari rannsókn var að mjög fáir grunnskólar á Íslandi hafa náð þeim áfanga að fá jákvæða umsögn á alla sex þætti innra mats sem ytra mat Námsmatsstofnunar og síðar Menntamálastofnunar mældi á áðurnefndu tímabili. Áhugavert var því að skoða hvað einkenndi helst starfshætti við innra matið í þessum skólum og læra af því. Lykilorð rannsóknarinnar eru: Innra mat, ytra mat, lærdómssamfélag og skólamenning.In this research, the focus is on what characterized the working methods for internal evaluation in those primary schools that received A or B in further analysis in the external evaluation by the Directorate of Education on all six aspects of internal evaluation during the years 2013 - 2017.
The research method was qualitative, with individual and focus group interviews. Individual interviews were conducted with supervisors of internal evaluation in the schools that were examined, and the focus groups in the same schools included representatives of teachers, other staff, students, and parents. The main content of the interviews was then compiled and analyzed into themes. The schools that the research focused on underwent external evaluation in 2013, 2016, and 2017.
The main findings were that certain working practices characterized the schools examined, which, as mentioned before, achieved good results in conducting internal evaluation. Most notably, a specific individual had overall supervision of the evaluation work. Additionally, these schools had managed to integrate the internal evaluation work with general school activities, thus establishing it firmly. There was clear leadership for the work and all processes were well-defined. The atmosphere and culture of the schools were positive, with people ready to seek solutions and learn together and from each other. The spark for this research was that very few primary schools in Iceland have achieved the milestone of receiving positive reviews on all six aspects of internal evaluation measured by the external evaluation of the National Testing Institute and later the Directorate of Education during the aforementioned period. It was therefore interesting to examine what primarily characterized the working methods for internal evaluation in these schools and to learn from it. The key term of the research are: internal evaluation, external evaluation, learning community and school culture
Understanding psychological stressors of mental well-being in athletes : exploring differences between individual and team sport athletes
Background: Athletes encounter a lot of psychological challenges such as anxiety, depression and sport anxiety. Understanding these challenges that athletes experience are important for promoting good mental health among athletes. Former studies have shown that individual athletes encounter different stressors than team sport athletes.
Aims: The aims of this study was to explore the relationship of performance anxiety in overall mental well – being among athletes. As well, to explore the differences between athletes in individual and team sport.
Methods: Data was collected from 172 athletes in Iceland, 18 years to 64 years with mean age of 27.4 years. The sample included 45.9% males and 54.1% females. Participants represented three sport types, team sports involving 80 participants, MMA involving 23 participants and golf involving 67 participants. Psychological measurements included the Patient Health Questionnaire (PHQ – 9), General Anxiety Disorder (GAD – 7) and Sport Anxiety Scale (SAS).
Results: Main findings from Moderation analysis revealed that performance anxiety was associated with general anxiety symptoms and depression symptoms regardless of athletes sport type. The study lacks of limits generalizability due to small sample of this study. Findings from ANCOVA analysis showed that individual (MMA and Golf) athletes are in more risk to be associated with higher sport anxiety compared to team sports, gender also influenced depression scores while age was related to general anxiety.
Conclusion: Its important to recognize the unique stressors that athletes encounter, so that appropriate psychological interventions can be given to improve their performance and overall mental well-being.
Key words: Anxiety, depression and performance anxietyBakgrunnur: Íþróttamenn glíma við margar sálfræðilegar áskoranir eins og kvíða, þunglyndi og íþróttakvíða. Að skilja þessar áskoranir sem íþróttamenn upplifa er mikilvægt til að stuðla að góðri geðheilsu meðal íþróttamanna. Fyrri rannsóknir hafa sýnt að einstaklingsíþróttamenn glíma við mismunandi streituþætti en liðsíþróttamenn. Markmið: Markmið þessarar rannsóknar var að kanna tengsl frammistöðukvíða við almenna andlega líðan meðal íþróttamanna. Einnig að kanna muninn á íþróttamönnum í einstaklingsog liðsíþróttum. Aðferðir: Gögnum var safnað frá 172 íþróttafólki á Íslandi, á aldrinum 18 ára til 64 ára en meðalaldur úrtaksins var 27,4 ár. Úrtakið samanstóð af 45,9% karlmönnum og 54,1% konum. Íþróttagreinar úrtaksins voru þrjár talsins, en það voru 80 þátttakendum í liðsíþróttum, 23 þátttakendur í bardagaíþróttum (MMA) og 67 þátttakendur í gólfi. Patient Health Questionnaire (PHQ – 9), General Anxiety Disorder (GAD – 7) and Sport Anxiety Scale (SAS) voru notaðir sem mælikvarðar þessarar rannsóknar. Niðurstöður: Helstu niðurstöður leiddu í ljós að frammistöðukvíði tengdist almennum kvíðaeinkennum og þunglyndiseinkennum óháð íþróttagrein íþróttafólks, sem undirstrikar mikilvægi þess að íþróttafólk fá viðeigandi aðstoð til að efla andlega vellíðan. Niðurstöður sýndu einnig að íþróttafólk í einstaklingsíþróttum (MMA og golf) að finna fyrir frammistöðukvíða í íþróttum samanborið við íþróttafólk í liðsíþróttum. Kyn hafði sýndi einnig marktækar áhrif á þunglyndiseinkenni en aldur sýndi fram marktæk áhrif í almennum kvíða. Niðurstöður leiddu einnig í ljós að frammistöðukvíði tengdist almennum kvíðaeinkennum og þunglyndiseinkennum óháð íþróttagrein íþróttafólks, sem undirstrikar mikilvægi þess að íþróttafólk fá viðeigandi aðstoð til að efla andlega vellíðan. Ályktun: Niðurstöður þessarar rannsóknar undirstrikar mikilvægi þess að bera kennsl á þá einstaka streituþætti sem íþróttafólk stendur frammi fyrir, til veita íþróttafólki viðeigandi aðstoð til að bæta bæði árangur þeirra og almenn vellíða
Exploring Indicators of Human Wellbeing and Ecological Sustainability in the Nordic Countries
Balancing human wellbeing with ecological sustainability has become a central challenge of sustainable development. This study examines how these dimensions are measured, interconnected and applied in the Nordic countries - Denmark, Finland, Iceland, Norway, and Sweden - where high levels of wellbeing coexist with considerable ecological overshoot. Using a mixed-methods design, the research combines (i) quantitative analysis of composite indicators - the Human Development Index (HDI), Social Progress Index (SPI), Sustainable Development Goals Index (SDGI), and Ecological Footprint (EF) and (ii) qualitative analysis of national wellbeing economy frameworks. The findings show that Nordic countries consistently perform well on overall human wellbeing indicators, however, this progress has not been matched by genuine ecological efficiency improvements. Declines in per capita EF are largely explained by population growth, while absolute EFs remain high. Persistent gaps remain in core wellbeing dimensions such as health, diet and housing affordability. Correlation analysis nevertheless suggests signs of decoupling with wellbeing indicators negatively associated with EF challenging the dominant perspective in existing research. National wellbeing economy frameworks vary in scope, measurement tools, and integration strategies with no unified approach to harmonising ecological sustainability and human wellbeing metrics. Indicator coverage is uneven with key ecological and human wellbeing areas underrepresented. Most frameworks remain in their early stages with effectiveness depending on moving beyond monitoring toward concrete policy actions. Overall, the study highlights the need for stronger political commitment, cross-sectoral coordination, and harmonised metrics that reflect both national and global ecological limits ensuring wellbeing is achieved within the regenerative capacity of natural resources
Úrræði í geðþjónustu. Samanburður á geðheilbrigðisþjónustu fyrir einstaklinga með langvarandi geðrænan vanda og geðrof á Íslandi og í Bretlandi
Í ritgerð þessari eru úrræði í geðþjónustu sem eiga við einstaklinga með langvarandi geðrænan vanda og eru með geðrofseinkenni skoðuð út frá því þjónustustigi sem þau tilheyra. Megináhersla er lögð á að skoða íslensk þjónustuúrræði en einnig verður fjallað um úrræði í Bretlandi. Einungis er fjallað um úrræði innan höfuðborga landanna tveggja. Farið er yfir helstu hugmyndafræði sem löndin hafa tileinkað sér í geðþjónustu og hún sett í samhengi við þau úrræði sem fjallað er um. Farið er yfir fyrirliggjandi töluleg gögn um tíðni geðraskana innan landanna og þau nýtt til að meta þjónustuþörf. Umfjöllun um úrræði er skipt upp eftir þjónustustigum og löndum, en farið er ítarlega yfir starfsemi þeirra, hvaða hópur einstaklinga getur nýtt sér þjónustuna, hvernig meðferð er háttað og lengd þjónustu. Að lokum er gerður samanburður á þjónustu landanna tveggja en markmið ritgerðarinnar er einnig að athuga hvort munur sé á þjónustu á milli Íslands og Bretlands. Niðurstöður samanburðar sýndu að löndin hátta þjónustu sinni á svipaðan hátt, þrátt fyrir að umfang breskrar geðheilbrigðisþjónustu sé mun meira en íslenskrar. Bæði löndin styðjast við batamiðaða hugmyndafræði ásamt líkani um áframhaldandi umönnun í þjónustu sinni og er einstaklingsmiðuð þjónusta í höfð í forgrunni. Sá munur kom þó í ljós að innleiðing félagsráðgjafar í heilbrigðiskerfið var meiri á Íslandi en í Bretlandi