Skemman (Island)
Not a member yet
50783 research outputs found
Sort by
Melkísedek: Persóna hans, hlutverk og fundur við Abram í 14. kafla Fyrstu Mósebókar
No full textMelkísedek er með sérkennilegustu persónum Biblíunnar. Í þessari ritgerð verður farið yfir persónu hans og hlutverk eins og þau birtast í fjórtánda kafla Fyrstu Mósebókar. Hann virðist koma eins og þruma úr heiðskíru lofti inn í frásögn fjórtánda kaflans. Hann er konungur í borginni Salem sem eftir hefðinni er sjálf Jerúsalem. Hann blessar Abram eftir sigur hans á Kedorlaómer og þiggur af honum tíund herfangsins. Skýringarrit þriggja fræðimanna frá síðustu öld, Wenham, Brueggemann og Westermann verða rýnd og borin saman við hvert annað sem og nýja túlkun Robert Cargills frá þessari öld. Hann leggur til að Melkísedek sé frekar konungur Sódómu og að það sé hann sem greiði Abram tíund. Þessar túlkanir verða bornar saman og metnar. Að lokum verður viðtökusaga þáttar Melkísedeks í 1Mós 14 í fornöld könnuð
Áhrif loftslagshlýnunar og breyttrar landnýtingar á vistkerfisferla á afréttum Íslands með milligöngu plantna
No full textThe Arctic is warming around four times faster than the globe, leading to visible ecosystem changes such as Arctic greening and browning, due to shifts in plant community composition and productivity (NDVI). Those shifts are accompanied by altered community functional trait composition, potentially, influencing associated ecosystem processes. Functional trait composition may either shift toward resource acquisition or conservation, depending on other environmental factors such as land use. Understanding warming influences functional traits, ecosystem processes and their relationship is critical in predicting ecosystem responses to climate change. The aim of this study was to understand how community-weighted mean (CWM) plant functional traits relate to ecosystem processes (CO2 fluxes, decomposition and greenness) and how fenced sheep grazing cessation alone (F) and warming combined with grazing cessation (F+W) influence the relationship. I used a long-term warming experiment site at Auðkúluheiði in the Icelandic highlands, where a one ha fence excludes grazing and warming has been simulated for almost 30 years with open-top chambers. Ecosystem process responses differed between treatments, with fenced plots (both F and F+W) increasing ecosystem respiration and F+W plots enhancing decomposition. F+W plots had a stronger effect on CWM plant functional traits than F, shifting communities toward a more conservative yet competitive trait composition (larger plants). The relationship between CWM plant functional traits and ecosystem processes was weak, but significant, and no trait independently explained variation in processes independent of treatments. This suggests that by removing the grazing disturbance hat warming along with grazing cessation enhanced the CWM trait-process relationships.Hlýnun er um fjórfalt sterkari á arktískum slóðum en annars staðar á Jörðinni og hefur orsakað miklar breytingar á vistkerfum þar. Svæði hafa ýmist aukið eða minnkað grósku (NDVI) vegna breytinga í samsetningu plöntusamfélaga. Slíkar breytingar hafa áhrif á samsetningu eiginda (e. plant functional traits) þeirra samfélaga og ýtir þeim ýmist í átt að aukinni auðlinda-öflun eða auðlinda-varðveislu en það fer eftir öðrum umhverfisþáttum svo sem landnýtingu. Mikilvægt er því að skilja áhrif hlýnunar á eigindi, vistkerfisferla og sambandið þar á milli til að spá fyrir viðbrögðum vistkerfa við loftlagsbreytingum. Markmið þessar rannsóknar var að auka skilning á sambandi veginna eiginda (CWM) plöntusamfélaga og vistkerfisferla (koltvísýringsflæði, niðurbrot lífrænna leifa og NDVI) og hvernig beitarfriðun ein og sér og hlýnun saman hafa áhrif á það samband. Ég nýtti mér langtíma tilraun á Auðkúluheiði, þar sem eins hektara girðing útilokar beit og líkt hefur verið eftir loftlagshlýnun með opnum harðplastbúrum síðustu 30 árin innan girðingarinnar. Vistkerfisferlar svöruðu misjafnlega við meðferðum. Vistkerfisöndun hækkaði jafnt við beitarfriðun og hlýnun en niðurbrot var hæst innan beitarfriðaðra hlýnunarreita. Áhrif hlýnunar á eigindi voru sterkari en beitarfriðunar ein sér og ýtti eigindum í átt að aukinni varðveislu auðlinda en jók einnig samkeppniseiginleika (stærri og hærri plöntur). Það var eingöngu marktækt en veikt samband milli eiginda og vistkerfisferla og ekkert eigindi eitt og sér útskýrði breytileika í vistkerfisferlum óháð áhrifum meðferða. Þetta gaf til kynna að hlýnun ásamt beitarfriðun skerpti sambandið milli eiginda og vistkerfisferla
Rekstur íslenskra golfklúbba. Hvernig ólík rekstrarlíkön hafa áhrif á félagsaðild, viðhaldsþarfir og fjárhagslega stöðu íslenskra golfklúbba
No full textRitgerð þessi fjallar um rekstur íslenskra golfklúbba og hvernig ólík rekstrarlíkön hafa áhrif á félagsaðild, viðhaldsþarfir og fjárhagslega stöðu klúbbanna. Markmið rannsóknarinnar er að greina helstu einkenni rekstrarlíkana íslenskra golfklúbba og varpa ljósi á hvernig samspil tekjumódela, opinbers stuðnings og rekstrarumhverfis mótar starfsemi þeirra.
Rannsóknin byggir á heimildarannsókn þar sem greindir voru ársreikningar íslenskra golfklúbba, opinber gögn, fræðilegar heimildir og alþjóðlegar fyrirmyndir. Business Model Canvas var notað sem greiningartæki til að bera saman ólík rekstrarlíkön og draga fram helstu styrkleika, veikleika og áhættuþætti.
Niðurstöður sýna að rekstur íslenskra golfklúbba er hægt að flokka í þrjú meginsnið: sjálfseignar- og félagakerfi, sveitarfélagastyrktan rekstur og blandað rekstrarlíkan. Flestir klúbbar starfa í reynd samkvæmt blönduðu líkani þar sem félagsgjöld mynda kjarnatekjustoð en opinber stuðningur léttir hluta kostnaðar, einkum vegna innviða og viðhalds. Stærð klúbbs og staðsetning reyndust hafa afgerandi áhrif á tekjugrunn, fjárfestingargetu og rekstraráhættu.
Ritgerðin dregur þá ályktun að rekstrarlíkön íslenskra golfklúbba séu ekki einsleit heldur mótist af aðstæðum hvers klúbbs. Hún undirstrikar mikilvægi þess að greina rekstur golfklúbba í samhengi við samfélagslegt hlutverk, opinbera stefnu og raunverulegar fjárhagslegar forsendur
Byggðakvóti og áskoranir tengdar honum
No full textRitgerðin er lokuð til 17.04.2090Ritgerðin fjallar um byggðakvóta sem stjórntæki löggjafans til að bregðast við neikvæðum byggðaáhrifum af minnkuðu aflamarki í smærri byggðarlögum. Fjallað er um helstu fordæmi Hæstaréttar um réttaráhrif aflaheimilda, auk úrlausna stjórnvalda, m.a. álits Umboðsmanns Alþingis. Einnig er gerð grein fyrir niðurstöðum Ríkisendurskoðunar um gagnsæi, markmiðasetningu og jafnræði við framkvæmd byggðakvóta. Meginefni ritgerðarinnar er mat á því hvort núverandi útfærsla uppfylli kröfur um jafnræði, réttaröryggi og fyrirsjáanleika þegar sveitarfélögum er veitt heimild til sérreglna sem víkja frá almennum skilyrðum. Greind eru réttaráhrif slíkra frávika (t.d. breytt vinnslu- og löndunarskylda og markaðssala), tengsl við 65. gr. stjórnarskrár og 11. gr. stjórnsýslulaga og hvort hætta skapist á ómálefnalegri mismunun milli sambærilegra aðila. Þá veltir höfundur fyrir sér hvort heimildir til framsals byggðakvóta gangi gegn markmiðum úrræðisins.
Niðurstaðan er að lagagrundvöllur 5,3% kerfisins sé traustur, en dreifð og misvísandi lög og reglugerðir, ásamt víðtækum sérreglum, veiki jafnræði og mælanlegan árangur. Lagt er til að lögfestar verði skýrar aðferðir til að mæla og meta félagsleg úrræði og einfalda utanumhald. Slíkar umbætur auka fyrirsjáanleika, draga úr mismununarhættu og samræma félagsleg markmið við vernd eignarréttinda og stefnu um sjálfbæra nýtingu auðlindarinnar.The thesis examines the regional quota (byggðakvóti) as a legislative policy instrument used to mitigate negative regional effects arising from reduced catch entitlements in smaller communities. It analyze Supreme Court precedents on the legal effects of catch quotas, as well as administrative determinations, including opinions of the Parliamentary Ombudsman. It also presents the National Audit Office’s findings on transparency, goal-setting and equality in the implementation of the regional quota scheme.The central question is whether the current design satisfies requirements of equality, legal certainty, and foreseeability when municipalities are authorised to adopt special rules that depart from general conditions. The analysis considers the legal effects of such derogations (e.g., modified processing and landing obligations and market sales), their relationship to Article 65 of the Constitution and Article 11 of the Administrative Procedures Act nr. 37/1993, and the risk of unjustified differential treatment between comparable parties. It also asks whether the ability to transfer or assign regional quota runs counter to the instrument’s objectives.
The conclusion is that while the statutory basis of the 5.3% allocation system is solid, dispersed and sometimes inconsistent statutes and regulations, together with extensive local derogations, undermine equality and measurable outcomes. The thesis proposes enshrining clear methods for measuring and evaluating social instruments and simplifying their administration. Such reforms would increase predictability, reduce the risk of discrimination, and align social objectives with the protection of property rights and a policy of sustainable resource use.NI
„En þú lítur ekki út fyrir að vera það“: Upplifun seinhverfra kvenna og kvára af kynjuðum staðalímyndum um einhverft fólk
No full textUmfjöllunarefni þessarar ritgerðar er upplifun seinhverfra kvenna og kvára af kynjuðum staðalímyndum um einhverft fólk. Rannsóknin á bak við ritgerðina var unnin út frá femínískri nálgun og gagnrýnum hugmyndum um taugafjölbreytileika, með áherslu á samtvinnun félagslegra áhrifaþátta. Meginmarkmið rannsóknarinnar var að varpa ljósi á upplifun seinhverfra kvenna og kvára af margþættri mismunun og setja þá upplifun í samhengi við ráðandi hugmyndir og staðalímyndir um einhverft fólk. Rannsóknin var eigindleg, tekin voru 14 hálfstöðluð viðtöl og þemagreining var notuð til að vinna úr gögnunum.
Niðurstöður benda til þess að staðalímyndir í vinsælum miðlum, þá aðallega í bíómyndum og sjónvarpsefni, móti hugmyndir seinhverfra kvenna og kvára — og fólks í umhverfi þeirra — bæði fyrir og eftir að þau fá einhverfustaðfestingu, og haldi þeim jafnvel frá því að uppgötva einhverfuna sína fyrr. Staðalímyndirnar sem nefndar voru í viðtölunum voru oftast hvítir karlar, sýndir annað hvort með miklar hömlur eða ofurgáfur, og þessir eiginleikar ýktir út frá túlkunum óeinhverfra. Viðmælendur töldu slíkar staðalímyndir byggja meðal annars á karllægum, læknisfræðilegum undirstöðum einhverfu og á hugmyndum um arfbætur, og áttu þau yfirleitt erfitt með að tengja við og spegla sig í þeim.
Þar sem viðmælendur pössuðu aldrei inn í ráðandi hugmyndir og staðalímyndir um einhverfu, upplifðu þau sig öðruvísi og utangarðs áður en þau vissu af einhverfu sinni og lærðu því að fela eða maska eiginleika hennar snemma. Karllægar staðalímyndir héldu áfram að móta líf viðmælenda eftir að þau fengu einhverfustaðfestingu, í formi fordóma, mismununar, mótlætis og þekkingarlegs ranglætis. Viðmælendum var yfirleitt ekki trúað að þau gætu verið einhverf, en voru á sama tíma hvött til að halda áfram að maska eiginleika einhverfu sinnar. Þau töldu möskun yfirleitt hafa slæmar afleiðingar á velferð sína og lífsgæði.The topic of this thesis is the late-diagnosed autistic women’s and non-binary people’s experiences of gendered stereotypes about autistic people. For the research behind this thesis a feminist approach was used along with the critical ideology of neurodiversity, with a special emphasis on intersectionality. The goal of the research was to raise awareness about late-diagnosed women’s and non-binary people’s experiences of intersectionality and how it relates to governing ideas and stereotypes about autism. The research was qualitative and contained 14 half-standardized interviews. A thematic analysis was used to interpret the results.
The results show that stereotypes in popular media, especially in movies and on TV, shape the ideas of late-diagnosed women and non-binary people—and the people around them—both before and after their autism validation, and even keep them from finding out about their autism sooner. The stereotypes mentioned in the interviews were most often white males, displayed either as severely disabled or as savants, and these attributes were usually exaggerated from the standpoint of non-autistic people. The interviewees believed that the stereotypes were mainly based on autism’s masculine, medicalized foundations as well as on ideas about eugenics, and therefore they were not able to relate to them.
Since the interviewees never felt that they fitted into those stereotypes but still experienced themselves as different or strange, they learned to mask their autistic traits at an early age. The masculine stereotypes continued to affect their lives after their autism validation in the form of prejudice, discrimination, adversity and epistemic injustice. The interviewees said they weren’t believed when they told people they were autistic, but at the same time they were encouraged to keep on masking their autistic traits. They believed masking had a negative effect on their well-being and quality of life
Moors, Mansions, and the Female Mind: Nature, Narrative Structure, and Female Subjectivity in Wuthering Heights and Jane Eyre
No full textThis thesis examines the role of the natural world in Wuthering Heights and Jane Eyre, focusing on how Emily and Charlotte Brontë employ nature to explore forms of female subjectivity. It situates both novels within the Gothic tradition, a genre that historically offered women writers a mode for articulating female fears, desires, and constraints, often in encoded or symbolic ways. Modern feminist criticism has frequently turned to Gothic fiction for this reason, making the Brontës’ works especially productive sites for analysis. The study argues that Wuthering Heights presents the repression of Catherine Earnshaw-Linton through both its imagery and narrative form. Catherine’s confinement indoors, her limited access to the natural world, and the narrative’s reliance on the mediating voices of Nelly Dean and Mr. Lockwood collectively underscore her lack of agency within the patriarchal structures of the nineteenth century. The novel’s layered, external narration mirrors Catherine’s fragmented subjectivity, emphasizing how her inner life is misrepresented, silenced, or obscured. In contrast, Jane Eyre grants its heroine a first-person narrative voice, allowing Jane to articulate her psychological and moral development directly. Her recurrent movements away from oppressive environments mark the stages of her growing autonomy, and nature becomes a crucial ally in expressing, validating, and guiding her interior life. Whereas Catherine’s disconnection from the natural world signals her repression, Jane’s deep attunement to nature supports her journey toward self-determination. Both novels employ Gothic monster-figures to explore female subjectivity in different ways. In Jane Eyre, Bertha Mason’s death functions as a catalyst for Jane’s symbolic rebirth, while in Wuthering Heights, Catherine’s spectral return reveals that suppressed female agency resists containment even in death. Read together, the novels illuminate how the Brontës use nature and Gothic conventions to interrogate the possibilities and limitations of women’s autonomy in the Victorian era
Effects of Iron Oxide Nanoparticles on Early Development in Atlantic Salmon (Salmo salar)
No full textIron oxide nanoparticles are used in various applications in scientific fields and industry, raising concern for their role as environmental pollutants. Developmental toxicology is the study of harmful agents on embryonic development, with a focus on mortality, malformations, and delay in growth. With Atlantic salmon (Salmo salar) being a species of importance in Iceland, both in wild ecosystems and aquaculture, studying their development and response to toxic exposure offers an opportunity to explore iron oxide nanoparticles as an environmental contaminant. Atlantic salmon’s relatively slow development and large egg size make them a great candidate for assessing developmental effects of nanoparticles. This study aims to evaluate the developmental toxicity of iron oxide nanoparticle exposure in Atlantic salmon embryos. Atlantic salmon embryos from five families were exposed to a range of iron oxide nanoparticle concentrations for 6 hours directly following fertilization. Data collection included developmental staging of embryos, assessing morphological abnormalities, and mortality assessments. Morphological abnormalities could be observed in early development and organogenesis in exposed embryos, which include secondary cell masses, curled tails, and a lack of eye pigment. Mortality increased significantly during gastrulation, likely due to a highly sensitive stage in salmon development. Histological staining confirmed the presence of iron oxide in sectioned eggs, most prominently in the yolk. The concentration dependent effects were largely inconclusive due to high mortality, but overall, these findings suggest that iron oxide nanoparticles can cause severe deficits in developing Atlantic salmon embryos, while also creating opportunities for their use in biotechnology.Járnoxíð nanóganir eru notaðar í ýmsum tilgangi innan vísinda og í iðnaði, sem hefur vakið áhyggjur af hlutverki þeirra sem mengunarvaldur. Þroskunareiturefnafræði snýr að áhrifum skaðlegra efna á fósturþroska, með áherslu á dánartíðni, vansköpun og seinkun á vexti. Þar sem Atlantshafslax (Salmo salar) er mikilvæg tegund á Íslandi, bæði í vistkerfum og fiskeldi, gefur rannsókn á snemmþroskun og viðbrögðum tegundarinnar við eiturefnaáhrifum tækifæri til að kanna járnoxíð nanóagnir sem umhverfismengandi efni. Tiltölulega hæg þroskun og stór egg Atlantshafslaxa gera hann að hentugri lífveru til að meta þroskunaráhrif nanóagna. Markmið þessarar rannsóknar var að meta þroskunareituráhrif sem útsetning fyrir járnoxíð nanóögnum hefur í hrognum Atlantshafslaxa. Hrogn frá fimm fjölskyldum voru útsett fyrir mismunandi styrkleika járnoxíð nanóagna í 6 klukkustundir strax eftir frjóvgun. Gagnaöflun fól í sér mat á þroskastigi, mat á formfræðilegum frávikum og skráningu á dánartíðni. Formfræðileg frávik sáust snemma í þroskun og við líffæramyndun hjá útsettum hrognum, sem voru t.d. auka frumumassar, bognir halar og skortur á augnlitarefni. Dánartíðni jókst marktækt við holfóstursmyndun, líklega vegna þess að það er viðkvæmt stig í þroskun laxins. Vefjafræðileg litun staðfesti tilvist járnoxíðs í hrognum, einkum í gulunni. Styrkháð áhrif voru að mestu óljós vegna mikillar dánartíðni, en niðurstöðurnar í heild benda til þess að járnoxíð nanóagnir geti valdið alvarlegum skaða í þroskun Atlantshafslaxa, jafnframt því að skapa möguleika á notkun þeirra í líftækni
Er grundvöllur fyrir frjálsri verðmyndun á íslenska raforkumarkaðnum?
No full textRitgerð þessi metur hvort grundvöllur sé fyrir frjálsri verðmyndun á íslenska raforkumarkaðnum, með áherslu á hvort verð geti myndast á opnum og gagnsæjum vettvangi óháð stöðu ráðandi aðila. Greiningin byggir á fræðilegum ramma um frjálsa verðmyndun, markaðsvald og SCP-líkanið (Structure–Conduct–Performance) og er studd gögnum um samþjöppun, samningsform og markaðsvirkni.
Niðurstöður sýna að þrátt fyrir formlegt regluverk um samkeppni í vinnslu og sölu raforku er framleiðslumarkaðurinn mjög samþjappaður. Landsvirkjun framleiðir um 73% raforkunnar og HHI stuðullinn er hár eða um 5.670. Jafnframt fer megnið af heildsöluviðskiptum fram í tvíhliða langtímasamningum utan opinberra markaða, sem dregur úr gagnsæi og veikir verðmerki. Tilkoma viðskiptavettvanga á borð við Elmu og Vonarskarð hefur aukið upplýsingar um verð, en viðskiptamagn er enn lítið og markaðsverð á þessum mörkuðum gegnir að mestu jaðarhlutverki. Heildarniðurstaðan er því að forsendur frjálsrar verðmyndunar eru aðeins að hluta til til staðar
Er sviðið mitt? Aðgengi sjálfstætt starfandi tónlistarmanna að tónleikahaldi í Hörpu
No full textÍ rannsókninni er skoðað hvernig sjálfstætt starfandi tónlistarmenn upplifa aðgengi sitt að tónleikahaldi í Hörpu, hvaða hindrunum þeir mæta og hvort ólík tegund tónlistar hafi þar jafnan aðgang. Markmið rannsóknarinnar er að varpa ljósi á upplifanir og reynslu tónlistarmanna sem og samskipti þeirra við þessa mikilvægu menningarstofnun. Áhersla er lögð á að skoða félagsleg og efnahagsleg áhrif á aðgengi og þátttöku við tónleikahald í Hörpu. Rannsóknin byggist á eigindlegri aðferð með hálfopnum viðtölum við sjö sjálfstætt starfandi tónlistarmenn sem allir hafa fjölbreytta reynslu af tónleikahaldi í húsinu.
Kenningar Pierre Bourdieu og Howard S. Becker um menningarframleiðslu veita fræðilegan ramma rannsóknarinnar. Í ljósi þeirra má skilja Hörpu sem vettvang þar sem ólíkar gerðir auðs, valds og samvinnu takast á. Rannsóknin varpar þannig ljósi á hvernig efnahagslegar leikreglur geta mótað raunverulegt aðgengi að menningarstofnunum eins og Hörpu þrátt fyrir yfirlýst jafnrétti.
Niðurstöður rannsóknarinnar sýna að formlega njóta allir tónlistarmenn jafns aðgangs að Hörpu, en í framkvæmd er kostnaður við tónleikahald, einkum há salaleiga og ýmiss viðbótarkostnaður, meginhindrunin. Þessi fjárhagslegi þröskuldur veldur því að aðgengi ræðst í raun af efnahagslegri getu fremur en listrænni eða faglegri hæfni, sem getur leitt til óbeinnar mismununar eftir tónlistarstíl og verkefnagerð. Þannig má segja að jafn aðgangur sé til staðar á yfirborðinu, en undirliggjandi efnahagslegar leikreglur leiði til óbeins misréttis.
Lykilorð: Tónlistarmenn, Harpa, aðgengi, menningarframleiðsla, kostnaðarhindranirThis study examines how independent musicians experience their access to concert performance opportunities at Harpa Concert Hall, the barriers they encounter, and whether access is equal across different musical genres. The aim of the study was to shed light on the experiences and perceptions of musicians, as well as their interactions with this major cultural institution. Emphasis is placed on exploring the social and economic factors that influence access to and participation in concert activities at Harpa.The research was conducted using a qualitative approach based on semi-structured interviews with seven independent musicians, all of whom have diverse experience performing at the venue.
The theoretical framework draws on the concepts of Pierre Bourdieu and Howard S. Becker concerning cultural production. Through this lens, Harpa can be understood as a field where different forms of capital, power, and collaboration intersect. The study thus reveals how economic structures can shape real access to cultural institutions such as Harpa, despite the declared equality.
The findings indicate that, while all musicians formally enjoy equal access to Harpa, in practice the high costs of venue rental and additional expenses represent the main obstacle. This financial threshold means that access is effectively determined by economic ability rather than artistic or professional merit, leading to indirect discrimination between musical styles and project types. Thus, equality of access appears to exist on the surface, while underlying economic rules create structural inequality.
Keywords: Musicians, Harpa, access, cultural production, financial barrier
Ein Sýn, sameiginleg sýn? Áhrif endurmörkunar á helgun starfsmanna
No full textRitgerð þessi fjallar um upplifun starfsmanna af endurmörkun Sýnar hf. og hvaða sálfélagslegu þættir skýra helgun þeirra í kjölfar breytinganna. Markmiðið er að kanna hvernig samsömun starfsmanna við skipulagsheildina, skýrleiki markmiða og væntinga í breytingaferlinu og upplifun af óvissu eða mögulegu broti á sálfræðilega samningnum tengjast helgun. Rannsóknin er megindleg og byggir á rafrænum spurningalista sem lagður var fyrir starfsfólk Sýnar. Notast var við staðlaða kvarða: Utrecht Work Engagement Scale til að mæla helgun, Organizational Identification Scale til að mæla samsömun, OCRBS til að meta skýrleika og Psychological Contract Breach Scale til að meta upplifun af óvissu eða samningsbroti.
Niðurstöður sýna að þátttakendur skora að jafnaði hátt á helgun og upplifa tiltölulega sterka samsömun við skipulagsheildina. Skýrleiki mældist í meðallagi en óvissa fremur lítil, þó með talsverðum breytileika innan hópsins. Í einfaldri aðhvarfsgreiningu höfðu allar frumbreytur marktæk tengsl við helgun, en í fjölþættu líkani hélt aðeins samsömun marktækum áhrifum. Þetta gefur til kynna að samsömun gegni mikilvægu hlutverki í sálfræðilegri merkingarsköpun starfsmanna á móti því hvernig þeir bæði skilgreina breytingarnar og hvernig þær hafa áhrif á orku og þátttöku í starfi.
Niðurstöðurnar gefa vísbendingar um að endurmörkun hafi ekki aðeins ytri áhrif heldur snertir hún innri upplifun starfsmanna og hvernig þeir skilgreina eigin tengsl við skipulagsheildina. Til að viðhalda og efla helgun starfsmanna í slíkum breytingum virðist skipta máli að styrkja samsömun, veita skýrar og trúverðugar upplýsingar og draga eins og kostur er úr óvissu. Með slíkum aðgerðum má skapa jákvæða og merkingarbæra upplifun starfsmanna af breytingum.This thesis examines employees’ experiences of the rebranding of Sýn hf. and explores which psychosocial factors explain employee engagement following the change. The aim is to investigate how organizational identification, clarity of goals and expectations in the change process, and perceptions of uncertainty or potential psychological contract breach relate to employee engagement. The study is quantitative and based on an online survey administered to employees of Sýn. Standardized scales were used: the Utrecht Work Engagement Scale to measure engagement, the Organizational Identification Scale to assess identification, the OCRBS to measure clarity, and the Psychological Contract Breach Scale to evaluate perceptions of uncertainty or contract breach.
The findings show that participants generally reported high levels of engagement and relatively strong organizational identification. Perceived clarity was moderate, while uncertainty was low overall, although with notable variation within the group. In simple regression analyses, all independent variables had significant relationships with engagement; however, in a multivariate model, only organizational identification remained a significant predictor. This suggests that identification plays a central role in employees’ psychological sense-making, shaping both how they interpret the rebranding and how it influences their energy and involvement at work.
The results further indicate that rebranding affects not only external positioning but also employees’ internal experience and their perceived connection to the organization. To maintain and strengthen engagement during such changes, it appears important to foster identification, provide clear and trustworthy information, and reduce uncertainty as much as possible. Through such actions, organizations may help create a positive and meaningful employee experience of transformational change