University of Maria Curie-Skłodowska (UMCS): Scientific e-Journals / Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej: e-czasopisma naukowe
Not a member yet
11584 research outputs found
Sort by
Прававая тэрміналогія ў беларускім заканадаўстве з рэтраспектыўнага і праспектыўнага погляду
Get PDFThe article is devoted to the analysis of the problem of formation of legal terminology in the Belarusian language. It is noted that since the beginning of the twentieth century, legislative acts in Belarus were initially developed in Russian, and then translated into Belarusian. The main periods of rule-making before the period of independence, when the status of the Belarusian language was the only state language, are analyzed, and the distinctive features of the transition period are highlighted. The problem of translating terms into the Belarusian language is analyzed on the basis of an analysis of international agreements and acts of domestic Belarusian legislation. It is noted that the dominance of the practice of translating legislative acts into the Belarusian language, the lack of a permanent tradition of rule-making in Belarusian, the inability to use the Belarusian language in law enforcement negatively affects the development of special legal terminology in Belarusian. As a result, borrowings, mainly Russianisms, get along in translations. As a possible solution to the problem, it is proposed to analyze the origin of the term during translations, and combine the translation process with scientific research activities. In the context of the existence of two official languages, it is important to simultaneously create authentic texts in both languages. The best solution to the problem is the existence of the Belarusian language as a single state and a single language of legislation.Artykuł poświęcony jest analizie zagadnienia kształtowania się terminologii prawniczej w języku białoruskim. Należy zauważyć, że od początku XX w. akty ustawodawstwa w Białorusi były najpierw opracowywane w języku rosyjskim, ale jednocześnie robiono tłumaczenia na język białoruski. Przeanalizowano główne okresy tworzenia norm, zaczynając od momentu ukształtowania Białoruskiej RSR do odzyskania niepodległości w 1991 r., tj. do momentu, kiedy język białoruski miał status jedynego języka państwowego, wyodrębniono charakterystyczne cechy każdego okresu. Przeanalizowano problem tłumaczenia terminów prawniczych na język białoruski na podstawie analizy umów międzynarodowych oraz aktów wewnętrznego ustawodawstwa białoruskiego. Podczas badania zauważono, że dominacja praktyki tłumaczenia aktów prawnych na język białoruski, brak stałej tradycji tworzenia norm w języku białoruskim, ograniczenia w użyciu języka białoruskiego w egzekwowaniu prawa negatywnie wpływa na opracowanie specjalnej terminologii prawniczej w języku białoruskim. W rezultacie w tłumaczeniach na język białoruski przeważają zapożyczenia, głównie rusycyzmy. Jako możliwy sposób rozwiązania problemu proponuje się analizowanie podczas tłumaczenia pochodzenia terminu, a proces tłumaczenia łączyć z działalnością badawczą. W warunkach istnienia dwóch języków państwowych ważne jest równoległe tworzenie autentycznych tekstów w obu językach. Najlepszym rozwiązaniem problemu byłoby jednak sprowadzenie języka białoruskiego do statusu jedynego języka urzędowego i jedynego języka ustawodawstwa białoruskiego.Артыкул прысвечаны аналізу праблемы фарміравання прававой тэрміналогіі ў беларускай мове. Адзначаецца, што ад пачатку XX ст. акты заканадаўства ў Беларусі распрацоўваліся на рускай мове, але адначасова рабіліся пераклады на беларускую мову. У тэксце прааналізаваны асноўныя перыяды норматворчасці ад часу ўтварэння Беларускай ССР да перыяду атрымання незалежнасці ў 1991 г., г.зн. да моманту, калі беларуская мова ў краіне была адзінай дзяржаўнай, вылучаны адметныя рысы кожнага перыяду. Прааналізавана праблема перакладу юрыдычных тэрмінаў на беларускую мову на падставе аналізу міжнародных пагадненняў і актаў унутранага беларускага заканадаўства. У даследаванні адзначана, што панаванне практыкі перакладу актаў заканадаўства на беларускую мову, адсутнасць сталай традыцыі норматворчасці па-беларуску, абмежаванасць ужывання беларускай мовы ў правапрымяненні негатыўна ўплывае на выпрацоўку спецыяльнай юрыдычнай тэрміналоіі па-беларуску. У выніку ў перакладах ужываюцца запазычанні, пераважна русізмы. У якасці магчымага варыянта вырашэння праблемы ў артыкуле прапануецца аналізаваць падчас перакладу паходжанне тэрміна, а сам працэс спалучаць з навукова-даследчыцкай дзейнасцю. Ва ўмовах існавання дзвюх дзяржаўных моў важна адначасовае стварэнне аўтэнтычных тэкстаў на абедзвюх мовах. Найлепшым жа вырашэннем праблемы бачыцца існаванне беларускай мовы як адзінай дзяржаўнай і адзінай мовы заканадаўства.
Асоба і творчасць Алеся Адамовіча ў сучасных даследаваннях
Get PDFThe purpose of the article is to review publications in Belarusian, Russian, English and Czech devoted to Ales Adamovich, as well as to highlight current directions of research into his work. To achieve this goal, a brief analysis of some of the studies have been made. Thus a guide to the research on this topic was created. The author explains the necessity of studying Adamovich's work and outlines interesting directions of research: study of the themes of social and political essays and works of literary criticism, conceptual meaning and poetics of literary works, biographical and comparative studies, analysis of the specificity of genres, connection with Soviet military prose and the work of Svetlana Aleksievich, de-ideologization. This publication may be useful for a scholar studying Adamovich's work.Celem artykułu jest przegląd publikacji w języku białoruskim, rosyjskim, angielskim i czeskim poświęconych Alesiowi Adamowiczowi oraz określenie aktualnych kierunków badań nad jego twórczością. W celu realizacji założeń badawczych przeprowadzono analizę wybranych prac naukowych, składających się na przewodnik po literaturze przedmiotu. Autorka uzasadnia postulat studiowania twórczości Adamowicza i nakreśla rozwojowe kierunki badań nad jego spuścizną, w szczególności – badania z zakresu publicystyki i studiów literackich, problematyki i poetyki dzieł literackich, studiów biograficznych i komparatystycznych, specyfiki gatunkowej, związków z radziecką prozą wojenną i twórczością Swiatłany Aleksiewicz, deideologizacja. Publikacja jest adresowana zarówno do badaczy twórczości Adamowicza, jak i szerokiego kręgu odbiorców.Мэтай артыкула з’яўляецца агляд публікацый на беларускай, рускай, англійскай і чэшскай мовах, прысвечаных Алесю Адамовічу, а таксама асвятленне сучасных кірункаў даследаванняў яго творчасці. Для дасягнення мэты мы коратка прааналізавалі некаторыя публікацыі, стварыўшы такім чынам даведнік навуковай літаратуры па гэтай тэме. У артыкуле абгрунтоўваецца неабходнасць вывучэння творчасці Адамовіча і акрэсліваюцца перспектыўныя кірункі даследаванняў: вывучэнне тэматыкі публіцыстыкі і літаратуразнаўчых прац, ідэйнага зместу і паэтыкі мастацкіх твораў, біяграфічныя, параўнальна-гістарычныя даследаванні, аналіз спецыфікі жанраў, сувязі з савецкай ваеннай прозай і творчасцю Святланы Алексіевіч, дэідэалагізацыя. Публікацыя можа быць карыснай для даследчыка, які вывучае творчасць Адамовіча
Metafikcja w „Opowiadaniu bez końca” Antoniego Czechowa
Get PDFThe paper seeks to explore how the metafictional awareness within each character shapes the overall interpretation of “A Story Without an End” (1886) by Anton Chekhov. From this perspective, this short story can be seen as Chekhov’s commentary on his own writing, revealing the path of evolution he would take in the years that followed. The analysis leads to the conclusion that “A Story Without an End” should be regarded as one of the key texts in the author’s creative breakthrough period, since after 1886 Chekhov’s works evolve towards greater artistic challenges and a style that goes far beyond the norms of humorous writing.„Opowiadanie bez końca” (1886) to utwór, w którym metafikcja funkcjonuje na kilku poziomach. Jego bohater, Wasiliew jest „ironicznym Hamletem”, który w różnych okolicznościach życia (tragicznych i szczęśliwych) snuje opowieść o swoim losie. Główny narrator tekstu również świadomie komentuje swój proces twórczy. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób perspektywa metafikcji, zawarta w świadomości każdego bohatera, wpływa na interpretację całego utworu. Przy uwzględnieniu tej perspektywy badawczej, tekst okazuje się komentarzem Czechowa do własnej twórczości, wskazując drogę ewolucji, którą pisarz podążył w kolejnych latach
Jubileuszowa publikacja Katedry Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego
Get PDFA review of: Kaleta, Radoslaw, ed. Discovering Belarus...: On the Occasion of the 65th Anniversary of Belarusian Studies at the University of Warsaw. Warsaw University Press, 2023. ISBN 978-83-235-6266-5, 325 pp. [In Polish: Kaleta, Radosław, red. Odkrywając Białoruś... 65-lecie białorutenistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Warszawa: Wydawnictwo UW, 2023.]Recenzja książki: Kaleta, Radosław, red. Odkrywając Białoruś... 65-lecie białorutenistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Warszawa: Wydawnictwo UW, 2023. ISBN 978-83-235-6266-5, 325 ss
Mediacje i arbitraż w relacjach polityczno-gospodarczych na przykładzie Umowy o Wolnym Handlu między Stanami Zjednoczonymi, Meksykiem i Kanadą (USMCA) 2020–2023
Get PDFConsultation, mediation or arbitration are important elements of the dispute resolution system in the international environment. Both world wars of the 20th century taught societies and governments that a lack of willingness to agree and giving vent to aggression in international relations usually leads to collapse and huge losses for all participants in the conflict. Therefore, it is not surprising that after the Second World War an atmosphere of understanding developed for a series of political and economic agreements and the creation of international organisations. Organisations and agreements of a defence, political, economic, financial, cultural nature, as well as integration groupings, were created. Within the latter, free trade zones and customs unions began to gain popularity. The end of the twentieth century with its gradually increasing globalisation has further intensified the expectations of states. However, the lack of success in the area of transatlantic economic agreement did not prevent the search for free trade agreements on the North American continent. Thus was born the success of the North American Free Trade Agreement (NAFTA) and its new incarnation, the US-Mexico-Canada Agreement (USMCA). All of these agreements and organisations presuppose the need to implement a dispute settlement system, preferably in a non-judicial manner. Member states of these agreements, as well as economic operators acting on their behalf, can thus seek assistance in resolving disputes. The purpose of this study is to examine the dispute settlement mechanism of the USMCA. A working hypothesis can be made that the functioning of the dispute settlement mechanism avoids the escalation of economic conflicts so characteristic of the first half of the 20th century. The analysis of dispute resolution mechanisms will emphasise the identification of informal and amicable methods, such as consultation, mediation or arbitration, as it is these methods that minimise the cost of proceedings. The research carried out uses a document analysis method, a literature review and a comparative method involving case studies.Keywords: US–Mexico–Canada Agreement (USMCA); North American Free Trade Agreement (NAFTA); mediation; arbitration; dispute settlementKonsultacje, mediacje czy arbitraż są istotnymi elementami systemu rozwiązywania sporów w środowisku międzynarodowym. Obie wojny światowe w XX wieku nauczyły społeczeństwa i rządy państw, że brak woli porozumienia i dawanie upustu agresji w relacjach międzynarodowych prowadzi zwykle do upadku i ogromnych strat wszystkich uczestników konfliktu. Dlatego nie dziwi, że po II wojnie światowej wytworzyła się atmosfera zrozumienia dla polityczno-gospodarczych porozumień i tworzenia organizacji międzynarodowych. Powstały organizacje i porozumienia o charakterze obronnym, politycznym, gospodarczym, finansowym, kulturalnym, jak również ugrupowania integracyjne. W ramach tych ostatnich popularność zaczęły zdobywać strefy wolnego handlu i unie celne. Koniec XX wieku ze stopniowo rosnącą w siłę globalizacją jeszcze zdynamizował oczekiwania państw. Brak sukcesu w obszarze porozumienia gospodarczego na linii transatlantyckiej nie przeszkodził jednak szukać porozumień o wolnym handlu na kontynencie północnoamerykańskim. Tak zrodził się sukces Północnoamerykańskiej Umowy o Wolnym Handlu (NAFTA) oraz jej nowego wcielenia – Umowy Stany Zjednoczone–Meksyk–Kanada (USMCA). Wszystkie te porozumienia i organizacje zakładają potrzebę implementacji systemu rozstrzygania sporów, najlepiej w sposób pozasądowy. Państwa członkowskie tych porozumień, jak również podmioty gospodarcze występujące w ich imieniu mogą dzięki temu szukać pomocy w rozstrzygnięciu sporów. Celem niniejszego opracowania jest zbadanie mechanizmu rozstrzygania sporów w ramach USMCA. Można przyjąć hipotezę roboczą, że funkcjonowanie mechanizmu rozstrzygania sporów pozwala uniknąć eskalacji konfliktów gospodarczych, tak charakterystycznych dla I połowy XX wieku. W ramach analizy mechanizmów rozstrzygania sporów zostanie położony nacisk na wskazanie metod nieformalnych i polubownych, jak konsultacje, mediacje czy arbitraż, gdyż właśnie te metody pozwalają zminimalizować koszty postępowania. W przeprowadzonych badaniach zastosowano metodę analizy dokumentów, przegląd literatury oraz metodę porównawczą, jak również studium przypadków.Słowa kluczowe: Umowa Stany Zjednoczone–Meksyk–Kanada (USMCA); Północnoamerykańska Umowa o Wolnym Handlu (NAFTA); mediacje; arbitraż; rozstrzyganie sporó
Zastosowanie nowoczesnych technologii w procesie mediacji w konfliktach zbrojnych
Get PDFThe aim of this article is to explore the role of modern technologies, particularly digital diplomacy, in the process of mediation in armed conflicts. The evaluation focuses on how digital technologies can support traditional diplomatic approaches, improve communication between conflicting parties, and accelerate the process of conflict resolution. A key aspect examined is whether digital tools are sufficiently effective to replace traditional methods, or if their greatest value lies in complementing the personal interactions of diplomats. The article employs a literature review and case studies from mediation practices to assess the impact of modern technologies on diplomatic processes. It analyzes how digital technologies, such as video conferencing, social media, data analysis, and artificial intelligence, can support various stages of mediation, including conflict analysis, party engagement, and strategic communication. The analysis shows that digital diplomacy has significant potential to improve mediation processes, particularly in increasing the accessibility and speed of communication between conflicting parties. Digital tools can facilitate contact, analyze large data sets, and predict potential conflict escalations. However, they lack certain key elements of personal interaction, such as building deep trust and empathy, which are often crucial in long-term negotiations. Therefore, the authors suggest that the best results are achieved through a hybrid approach, combining traditional diplomacy with modern technologies.Keywords: diplomacy; mediation; modern technologies; armed conflicts; conflict resolutionCelem artykułu jest zbadanie roli nowoczesnych technologii, w szczególności dyplomacji cyfrowej, w procesie mediacji w konfliktach zbrojnych. Ocenie zostało poddane to, w jaki sposób technologie cyfrowe mogą wspierać tradycyjne podejścia dyplomatyczne, poprawiać komunikację między stronami konfliktu i przyspieszać proces rozwiązywania sporów. Istotnym aspektem jest zbadanie, czy narzędzia cyfrowe są wystarczająco efektywne, aby zastąpić tradycyjne metody, czy też ich największa wartość polega na uzupełnianiu osobistych interakcji dyplomatów. W artykule zastosowano metodę analizy literatury oraz przypadków z praktyki mediacyjnej, aby ocenić wpływ nowoczesnych technologii na procesy dyplomatyczne. Przeanalizowano, jak technologie cyfrowe, takie jak wideokonferencje, media społecznościowe, analiza danych oraz sztuczna inteligencja, mogą wspierać różne etapy mediacji, w tym analizę konfliktu, zaangażowanie stron oraz strategiczną komunikację. Z analizy wynika, że dyplomacja cyfrowa ma znaczący potencjał w usprawnianiu procesów mediacyjnych, zwłaszcza w zakresie zwiększania dostępności i szybkości komunikacji między stronami konfliktu. Narzędzia cyfrowe mogą ułatwiać kontakt, analizować duże zbiory danych, a także przewidywać potencjalne eskalacje konfliktów. Niemniej brakuje im pewnych kluczowych elementów osobistych interakcji, takich jak budowanie głębokiego zaufania i empatii, które są często decydujące w długotrwałych negocjacjach. W związku z tym autorzy sugerują, że najlepsze rezultaty przynosi hybrydowe podejście, łączące tradycyjną dyplomację z nowoczesnymi technologiami.Słowa kluczowe: dyplomacja; mediacje; nowoczesne technologie; konflikty zbrojne; rozwiązywanie konfliktó
Mediacja jako alternatywna forma rozwiązywania sporów z perspektywy Grecji
Get PDFThe purpose of this research paper is to discuss the institution of mediation in Greek law. A historical-legal, dogmatic-legal and legal-comparative analysis has been made regarding the institution of mediation. Acts of international, EU and Greek law that regulate mediation proceedings in their provisions have been analysed. The next part of the article describes the basic principles that determine the course of mediation. These are voluntariness, confidentiality, impartiality and neutrality of the mediator. The Central Register of Mediators is then described, as well as the methods of selecting a mediator for a given dispute. The course of optional and mandatory mediation proceedings was also described. Finally, selected areas of the application of mediation in Greek law were presented. The focus was primarily on family law, as well as restructuring and insolvency law.Celem niniejszego opracowania naukowo-badawczego jest omówienie instytucji mediacji w prawie greckim. Dokonano analizy historyczno-prawnej, dogmatycznoprawnej oraz prawnoporównawczej odnośnie do instytucji mediacji. Zostały przeanalizowane akty prawa międzynarodowego, unijnego oraz greckiego, które w swoich zapisach regulują postępowanie mediacyjne. W następnej części artykułu opisano podstawowe zasady, które warunkują przebieg mediacji. A są nimi dobrowolność, poufność, bezstronność i neutralność mediatora. Następnie został omówiony Centralny Rejestr Mediatorów, a także sposoby wyboru mediatora do danego sporu. Zanalizowano przebieg fakultatywnego i obligatoryjnego postępowania mediacyjnego. Na koniec przedstawiono wybrane obszary stosowania mediacji w prawie greckim. Skupiono się przede wszystkim na prawie rodzinnym, a także prawie restrukturyzacyjnym i upadłościowym
Związki pomiędzy aspektami mentalizacji i podskładnikami współczucia dla innych w grupie kobiet
No full textIntroduction: Mentalization and compassion for others are defined and studied in many ways in psychology. Essential for intra- and inter-personal functioning and critical of psychotherapy, however, they have not been studied together in a broad way.Research Aim: This study aimed to investigate the relationship between mentalization and compassion for others in a female group (n = 101).Research Method: The links between mentalization and compassion for others were measured via self-report using the Polish versions of the Mentalization Scale (MentS) by Jańczak and the CS-R-PL scale by Fopka-Kowalczyk et al.Results: Mentalization and compassion for others were positively correlated. The strongest relationship was found between mentalizing others and motivation to mentalize and kindness and mindfulness towards others. Lowered indifference, another component of compassion, correlated less with these two aspects of mentalization. The subcomponent of common humanity correlated only with the motivation to mentalize. The relationship between the aspect of self-mentalizing was insignificant in all the components of compassion for others.Conclusion: The study found that the greater the mentalization of others and the motivation to mentalize, the stronger the compassion for others. It is these two aspects of mentalizing that are primarily related to the affective and cognitive potential of compassion for others – kindness and mindfulness. This way of functioning is socially desirable because it can protect against automatic compassion for others without differentiating people’s intentions.Wprowadzenie: Mentalizacja i współczucie dla innych są definiowane i badane na wiele sposobów w psychologii. Niezbędne dla funkcjonowania intra- i interpersonalnego oraz kluczowe dla psychoterapii, dotąd nie były jednak badane łącznie w szerokim ujęciu.Cel badań: Celem badania było sprawdzenie związku między mentalizacją a współczuciem dla innych w grupie kobiet (n = 101).Metoda badań: Związki między mentalizacją a współczuciem dla innych mierzono metodą samoopisu, wykorzystując polską wersję Skali Mentalizacji (MentS) autorstwa Jańczak oraz skalę CS-R-PL autorstwa Fopki-Kowalczyk i in.Wyniki: Mentalizacja i współczucie dla innych były pozytywnie skorelowane. Najsilniejszy związek stwierdzono między mentalizowaniem innych i motywacją do mentalizacji a życzliwością i uważnością wobec innych. Zmniejszona obojętność, kolejny składnik współczucia, w mniejszym stopniu korelował z tymi dwoma aspektami mentalizacji. Podskładnik wspólnego człowieczeństwa korelował jedynie z motywacją do mentalizacji. Związek między aspektem mentalizacji siebie był nieistotny względem wszystkich podskładników współczucia dla innych.Wnioski: Badanie wykazało, że im większe nasilenie mentalizowania innych i motywacji do mentalizowania, tym silniejsze było współczucie dla innych. To te dwa aspekty mentalizowania wiążą się przede wszystkim z potencjałem afektywnym i poznawczym współczucia dla innych – życzliwością i uważnością. Taki sposób funkcjonowania jest społecznie pożądany, gdyż może chronić przed automatycznym współczuciem dla innych przebiegającym bez różnicowania cudzych intencji
Środek wychowawczy w postaci skierowania do ośrodka kuratorskiego – aktualne tendencje, możliwości i wyzwania
No full textIntroduction: Referral to a probation centre is still rarely adjudicated, i.e. against about 2% of juveniles, mainly those showing signs of demoralization (about 70%). So far, the activity of the centres has confirmed the effectiveness in working with minors, as well as lower cost of their stay in the centre, compared to 24-hour facilities, which may justify their further development.Research Aim: The aim of the analysis is to present current trends, opportunities and challenges faced by probation centres and their staff in the context of recent (mainly legislative) developments and their consequences. The deliberations were based on statistical data from district courts having territorial jurisdiction over the Lublin area (with the largest number of probation centres). Answers were sought to the questions: how many juveniles were adjudicated with educational measure in the form of referral to a probation centre or supervision by a probation officer, and on what grounds was the measure adjudicated.Evidence-based Facts: Recent legislative changes (including the introduction of the Act on the Support and Social Rehabilitation of Juveniles) have turned probation centres into educational and social rehabilitation facilities, enabling professionalization of activities (considering the narrowing down of the group of wards/probationers only to juveniles referred there by the court). The number of probation centres has increased in recent years, but they still do not operateat all courts (only 100 out of 318, about 31%), which means that not every district court has the capacity to adjudicate upon this educational measure.Summary: Based on the analysis of statistical data from the territorial jurisdiction of Lublin, it can be concluded that in juvenile proceedings pending due to demoralization, the court was more likely to decide on the educational measure of supervision by a probation officer. Attending a probation centre brings a number of benefits to probationers, yet the potential of probation centres as facilities for minors who have not yet committed criminal acts appears to be have been unexploited.Wprowadzenie: Skierowanie do ośrodka kuratorskiego nadal jest orzekane rzadko (względem ok. 2% nieletnich), głównie wykazujących przejawy demoralizacji (ok. 70%). Dotychczasowa działalność ośrodków potwierdziła ich skuteczność w pracy z nieletnimi i niższy koszt pobytu w nich, w porównaniu do placówek całodobowych, co może uzasadniać ich dalszy rozwój.Cel badań: Celem dokonanej analizy jest przedstawienie aktualnych tendencji, możliwości i wyzwań, jakie stoją przed ośrodkami i ich kadrą w kontekście bieżących zmian, głównie prawnych i ich następstw. Podstawą rozważań stały się dane statystyczne z sądów rejonowych apelacji lubelskiej (apelacja z największą liczbą ośrodków kuratorskich). Poszukiwano odpowiedzi na pytania: względem ilu nieletnich orzeczono środek wychowawczy w postaci skierowania do ośrodka kuratorskiego lub nadzór kuratora sądowego oraz jaka była podstawa orzeczenia danego środka.Stan wiedzy: Ostatnie zmiany przepisów (m.in. wprowadzenie Ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich) uczyniły z ośrodków kuratorskich placówki wychowawczo-resocjalizacyjne, umożliwiając profesjonalizację działań (uwzględniając zawężenie grona podopiecznych jedynie do nieletnich skierowanych tam przez sąd). Ich liczba w ostatnich latach zwiększyła się, jednak nadal nie działają one przy wszystkich sądach (tylko 100 spośród 318, ok. 31%), co sprawia, że nie każdy sąd rejonowy ma możliwość orzekania tego środka wychowawczego.Podsumowanie: Na podstawie analizy danych statystycznych apelacji lubelskiej, można stwierdzić, że u nieletnich, których postępowanie toczyło się w związku z demoralizacją, sąd częściej decydował się na środek wychowawczy w postaci nadzoru kuratora sądowego. Uczęszczanie do ośrodka, niesie ze sobą szereg korzyści dla podopiecznych, jednak potencjał ośrodków kuratorskich, jako placówek dla nieletnich, którzy jeszcze nie dopuścili się popełnienia czynów karalnych zdaje się być niewykorzystany