Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi / Journal of Early Childhood Studies
Not a member yet
213 research outputs found
Sort by
0-24 Ay Arası Bebeği Olan Annelerin Kendini Sevme-Öz Yeterlikleri ile Duyarlı Bakım Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Get PDFThis study was conducted to examine the relationship between the self-love/self-efficacy and sensitive caregiving skills of mothers with infants aged 0-24 months. The study group consisted of 340 mothers with infants in this age range. The data collection tools used in the study were the “Two-Dimensional Self-Esteem: Self-Love / Self-Efficacy Scale” and the “RIE Approach-Based Infant Care Sensitivity Scale”.The relationship between scale scores was assessed using Spearman’s correlation coefficient, while comparisons of scale scores based on the variables in the information form were conducted using the Mann-Whitney U test or Kruskal-Wallis test. In our research, it was observed that the mothers' self-efficacy was above average and their sensitive care skills were at a good level. It was determined that mothers' self-efficacy did not directly affect their sensitive care skills. regarding baby care; A statistically significant difference was found between the variables of reading books, watching educational videos, educational status, profession, whether they received prenatal information training or training on baby care, whether there was someone else taking care of the baby, and the sensitive care skills of the mothers.Bu araştırma 0-24 aylık bebeği olan annelerin kendini sevme/özyeterlikleri ile duyarlı bakım becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 0-24 aylık bebeği olan 340 anne oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “İki Boyutlu Benlik Saygısı: Kendini Sevme/Özyeterlik Ölçeği” ile “RIE Yaklaşımına Dayalı Bebek Bakımı Duyarlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek puanları arasındaki ilişki Spearman korelasyon katsayısı ile, annelerin demografik özellikleri ile ölçek puanlarının karşılaştırılması ise Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, annelerin özyeterlik düzeylerinin ortalamanın üzerinde, duyarlı bakım becerilerinin ise iyi düzeyde olduğu belirlenmiştir. Analizler, annelerin özyeterlik düzeylerinin duyarlı bakım becerilerini doğrudan etkilemediğini göstermiştir. Bununla birlikte, annelerin bebek bakımıyla ilgili kitap okuma ve eğitici videolar izleme durumları, eğitim düzeyleri, meslekleri, doğum öncesi bilgilendirme eğitimi alma durumları, bebek bakımı konusunda eğitim alıp almamaları ve bebek bakımı sürecinde yardım alıp almamaları değişkenlerine göre duyarlı bakım becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır
Düşünme Becerilerini Destekleyici Eğitim Programının 60-72 Aylık Çocukların Sosyal Beceri Gelişimine ve Sosyal Problem Çözme Becerilerine Etkisinin İncelenmesi
Get PDFThis study was conducted to examine the effect of the "Training Program Supporting Thinking Skills" (DBDEP), prepared using the Philosophy for Children Approach, on the social skills development and social problem-solving skills of children aged 60–72 months. In this study, the Personal Information Form, the
"
Preschool Social Skills Evaluation Scale (OSBED) (Teacher and Parent Form)
"
and the “Social Problem-Solving Skills Scale” were used as data collection tools. The study group of research consisted of 62 children aged 60-72 months who were studying in a preschool education institution affiliated with the Ministry of National Education in the 2023-2024 academic year. In the study, which lasted 12 weeks in total, the
"
Training Program Supporting Thinking Skills
"
prepared by the researcher was applied to the children in the experimental group in 24 sessions in 12 weeks, two sessions per week. As a result of the analysis of the data, it was concluded that the Training Program Supporting Thinking Skills applied to the experimental group provided a significant increase in children's social skills and social problem-solving skills.
Keywords: Preschool Education, Philosophy for Children, Social Skills, Social Problem-Solving SkillsBu araştırma, Çocuklar için Felsefe Yaklaşımından yararlanarak hazırlanmış olan “Düşünme Becerilerini Destekleyici Eğitim Programının (DBDEP)” 60-72 ay arası çocukların sosyal beceri gelişimine ve sosyal problem çözme becerilerine olan etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yapılan bu araştırmada Kişisel Bilgi Formu, "Okul Öncesi Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği (OSBED) (Öğretmen ve Ebeveyn Formu)" ile "Sosyal Problem Çözme Becerileri Ölçeği" veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma, 2023-2024 eğitim-öğretim döneminde Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı bir okul öncesi eğitim kurumunda eğitim alan 60-72 ay arası 62 çocukla yürütülmüştür. Toplamda 12 hafta süren araştırmada, araştırmacı tarafından hazırlanan “Düşünme Becerilerini Destekleyici Eğitim Programı” deney grubunda bulunan çocuklara haftada iki oturum olacak şekilde uygulanmıştır. Verilerin analizi sonucunda; deney grubuna uygulanan DBDEP’nın, çocukların sosyal becerilerinde ve sosyal problem çözme becerilerinde anlamlı düzeyde artış sağladığı sonucuna ulaşılmıştır
Erken Dönemde Stres, Etkileri ve Yılmazlık
Get PDFNowadays, stress factors have been increasing from early childhood, and unfortunately, it is not possible to completely eliminate them. There is a growing body of literature demonstrating how stress alters brain structure and leads to long-term negative outcomes. However, it is possible to foster resilience, which encompasses both the protective systems that reduce the negative impact of stressors and the individual’s coping skills. When the expanding resilience literature is combined with the conditions and needs of modern people, it becomes clear that resilience should no longer be regarded merely as a rising research interest, but as a capacity that must be cultivated. Current article addresses the stress and resilience topics within the early childhood context, explaining “positive stress, tolerable stress, and toxic stress.” Subsequently, resilience is examined as a capacity standing in direct opposition to these stressors, and the transformative role of early childhood education in enhancing resilience is discussed.Günümüzde erken çocukluktan itibaren her geçen gün insanlar için stres unsurları çoğalmakta ve bunların tamamını ortadan kaldırmak da ne yazık ki mümkün olamamaktadır Yaşanan stresin beyin yapısını nasıl değiştirdiğini, uzun vadeli negatif sağlık ve gelişim çıktılarına nasıl yol açtığını ortaya koyan birikimli bir literatür bulunmaktadır. Öte yandan, hem stresörün olumsuz etkisini azaltan koruyucu sistemleri hem de bireyin başa çıkabilme becerilerini içinde bulunduran “yılmazlığı” geliştirmek mümkündür. Büyüyen yılmazlık literatürü, günümüz insanının koşulları ve ihtiyaçları ile birleştirildiğinde; yılmazlığın artık ilginin arttığı bir araştırma konusundan ziyade mutlaka geliştirmesi gereken bir kapasite haline gelmesi gerektiği açıktır. Bunu sağlamaya yönelik bir çaba olarak mevcut makalede stres ve yılmazlık konuları erken çocukluk bağlamında ele alınmış, “pozitif stres, tolere edilebilir stres ve toksik stres” açıklanmıştır. Ayrıca, yaygın bir toksik stresör olarak yoksulluktan bahsedilmiştir. Sonrasında bunların tam karşısında duran bir kapasite olarak “yılmazlık” irdelenmiş ve erken çocukluk eğitiminin psikolojik sağlamlığı arttırmadaki dönüştürücü rolü tartışılmıştır
Erken Çocukluk Duyusal Gelişim Destek Programının 60-72 Aylık Çocukların Gelişimlerine, Duyusal Özelliklerine ve Öğrenme Davranışlarına Etkisi
Get PDFIn this study, the effects of an Early Childhood Sensory Development Support Program on the development, sensory characteristics, and learning behaviors of children aged 60 to 72 months were examined. The research employed a quasi-experimental design with pre-test and post-test matched control groups using quantitative research methods. The study group consisted of typically developing children attending preschool institutions affiliated with the MEB. A convenience sampling method was utilized with analogous sampling. Data were collected through the LAP-3 Development Assessment Scale, Sensory Evaluation Form, and the Preschool Learning Behaviors Scale. The program, developed by the researcher, was designed as a three-stage module aimed at enhancing children's internal and external senses. The modules include sequential levels of initial, developmental, and complementary stages. The program was implemented for a total of 12 weeks, with five sessions per week, each lasting 50 minutes. The quantitative data from the research were analyzed using SPSS. Analyses included Independent Samples T test, Mann-Whitney U and ANCOVA. The results indicated that the developmental scores of the participating children increased, their sensory problems decreased, and significant differences were found in their attitudes and behaviors toward learning, such as attention and motivation. Thus, the applied Early Childhood Sensory Development Support Program had a significant impact on the development, sensory characteristics and learning behaviors of children in the experimental group. These findings were discussed in light of the literature, and suggestions for researchers were provided.Bu araştırmada, Erken Çocukluk Duyusal Gelişim Destek Programının 60-72 aylık çocukların gelişimlerine, duyusal özelliklerine ve öğrenme davranışlarına etkisi incelenmiştir. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden öntest-sontest eşleştirilmiş kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu, MEB’e bağlı okul öncesi eğitim kurumunda öğrenim gören ve tipik gelişim gösteren çocuklardan oluşmaktadır. Kolay ulaşılabilirlik örnekleme yöntemi ile benzeşik örnekleme kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, LAP-3 Gelişim Değerlendirme Ölçeği, Duyusal Değerlendirme Formu ve Okul Öncesi Öğrenme Davranışları Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen Erken Çocukluk Duyusal Gelişim Destek Programı çocukların içsel ve dışsal duyularını geliştirmeyi hedefleyen üç aşamalı modül olarak tasarlanmıştır. Modüller, birbirini takip eden başlangıç, geliştirici ve tamamlayıcı düzeylerden oluşmaktadır. Program haftada beş gün, 50 dakikalık oturumlar ile toplamda 12 hafta boyunca uygulanmıştır. Araştırmanın nicel verileri, SPSS ile analiz edilmiştir. Analizde; Bağımsız Örneklem T testi, Mann-Whitney U testi ve ANCOVA analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; programa katılan çocukların gelişim puanlarının arttığı, duyusal problemlerinin azaldığı ve dikkat, motivasyon gibi öğrenmeye karşı tutum ve davranışlarında anlamlı farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Bu anlamda; Erken Çocukluk Duyusal Gelişim Destek Programı deney grubundaki çocukların gelişimlerine, duyusal özelliklerine ve öğrenme davranışlarına anlamlı bir etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgular alanyazın ışığında tartışılarak araştırmacılara yönelik önerilere yer verilmiştir
The examination of the working memory capacity and the visual perception levels of kindergarten children
Get PDFThe research, conducted in the relational screening model, was conducted with 107 children attending the kindergarten affiliated with Ankara Provincial Directorate of National Education. General information form, Working Memory Scale and Frostig Visual Perception Test were used in the research. In the analysis of data collected between May and June 2021; t-test, ANOVA and Pearson Correlation Test were performed for independent groups. As a result of the research, it was found that children's working memory and verbal memory capacities, visual perception levels, and scores obtained from the areas of eye motor coordination, figure-ground discrimination and shape constancy differed significantly in favor of girls. It was determined that the average score obtained from the figure-ground discrimination sub-dimension, one of the visual perception areas, differs according to the duration of attendance at pre-school education, and the average score obtained increases as the duration of attendance at pre-school education increases. It was found that there was a moderate and significant relationship between children's working memory capacity and visual perception level. Based on the results, it can be said that it is important to conduct studies that support working memory capacity and visual perception skills together.The research, conducted in the relational screening model, was conducted with 107 children attending the kindergarten affiliated with Ankara Provincial Directorate of National Education. General information form, Working Memory Scale and Frostig Visual Perception Test were used in the research. In the analysis of data collected between May and June 2021; t-test, ANOVA and Pearson Correlation Test were performed for independent groups. As a result of the research, it was found that children's working memory and verbal memory capacities, visual perception levels, and scores obtained from the areas of eye motor coordination, figure-ground discrimination and shape constancy differed significantly in favor of girls. It was determined that the average score obtained from the figure-ground discrimination sub-dimension, one of the visual perception areas, differs according to the duration of attendance at pre-school education, and the average score obtained increases as the duration of attendance at pre-school education increases. It was found that there was a moderate and significant relationship between children's working memory capacity and visual perception level. Based on the results, it can be said that it is important to conduct studies that support working memory capacity and visual perception skills together
Formasyon Eğitimi Alan Öğretmen Adaylarına Yönelik Çocuk Hakları Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması
Get PDFThe primary aim of this study is to develop a valid and reliable measurement tool to assess pre-service teachers' attitudes toward children's rights. The study group consisted of 300 pre-service teachers. In selecting participants, a purposive sampling technique aimed at ensuring maximum diversity was used. The construct validity of the scale was examined through exploratory and confirmatory factor analyses, and the Bootstrap Maximum Likelihood method was employed in the structural equation model. The internal consistency of the scale was analyzed using Cronbach’s alpha coefficient. For non-normally distributed data, comparisons were made using the Mann-Whitney U test for two-group comparisons, the Kruskal-Wallis test for three or more groups, and the Dunn test for multiple comparisons.The analysis revealed a single-factor structure, explaining 56.084% of the total variance. The scale, with scores ranging from a minimum of 15 to a maximum of 75, achieved a Cronbach’s alpha of 0.943, indicating a high level of reliability. As a result of the confirmatory factor analysis, three different modification processes were performed, and the fit indices demonstrated that the scale is a valid measurement tool.Bu araştırmanın temel amacı, formasyon eğitimi alan öğretmen adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutumlarını ölçen geçerli ve güvenilir bir ölçme aracını geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu formasyon eğitimi alan 300 öğretmen adayı oluşturmuştur. Katılımcıların belirlenmesinde, amaçlı örnekleme tekniklerinden maksimum çeşitlilik sağlamaya dönük örnekleme tekniği kullanılmıştır. Ölçeğe ait yapı geçerliliği açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiş, yapısal eşitlik modelinde hesaplama yöntemi olarak Bootstrap Maximum Likelihood kullanılmıştır. Ölçeğin iç tutarlılığı cronbach’s alfa katsayısı ile incelenmiştir. Normal dağılmayan verilerin karşılaştırılması; ikili gruplarda Mann-Whitney U, üç ve üzeri gruplarda Kruskal Wallis, çoklu karşılaştırmalar ise Dunn testi kullanılarak yapılmıştır. Analiz sonucunda tek faktörlü bir yapı ortaya konmuştur. Toplamda tek boyut ile toplam varyansın %56,084’lük kısmı açıklanmaktadır. Minimum 15 ve maksimum 75 puan alınabilen ölçeğin cronbach’s alfası 0,943 olarak elde edilmiştir. Elde edilen cronbach’s alfa katsayısına göre ölçek yüksek güvenilirlik elde edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda 3 farklı modifikasyon işlemi gerçekleştirilmiş ve uyum değerleri ölçeğin geçerli bir ölçme aracı olduğunu göstermiştir
Annelerin Covid-19 Korkusunun Okul Öncesi Çocuklarda Kızgınlık/Saldırganlık, Sosyal Yetkinlik ve Kaygı Davranışları Üzerindeki Etkisinde Annenin Ebeveynlik Tutumunun Aracı Etkisinin İncelenmesi
Get PDFThis study aims to examine the mediating effect of mothers' parenting attitudes on the relationship between mothers' fear of Covid-19 and preschool children's anger/aggression, social competence, and anxiety/introversion behaviors. The research sample consisted of 140 mothers who have pre-school children who attended a private or public kindergarten and have not had Covid-19 previously. The data obtained from participants were collected online using the Covid-19 Fear Scale, Social Competency and Behavior Rating Scale, Parenting Attitude Scale and Sociodemographic Information Form. The data suggested that authoritarian parenting attitude and overprotective parenting attitude fully mediated the relationship between mothers' fear of Covid-19 and children's anxiety/introversion behaviors. Despite the limitation of the research on the mediating effect of parenting attitudes on children's behaviors during pandemic is scarce this research contributes to the literature by highlighting the importance of the parenting attitudes and contribute to the treatment.Bu araştırma, annelerin Covid-19 korkusu ile okul öncesi çocukların kızgınlık/saldırganlık, sosyal yetkinlik ve anksiyete/içe dönüklük davranışları arasındaki ilişkide annelerin ebeveynlik tutumlarının aracı etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma örneklemi özel ve devlet anaokuluna giden 140 okul öncesi çocuk sahibi ve Covid-19 geçirmemiş anneden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında elde edilen veriler Covid-19 Korkusu Ölçeği, Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği, Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Sosyodemografik Bilgi Formu aracılığıyla uygun örneklem yöntemi ile çevrim içi ortamda toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre otoriter ebeveynlik tutumunun ve aşırı koruyucu ebeveynlik tutumunun, annelerin Covid-19 korkusu ile çocukların anksiyete/içe dönüklük davranışları arasındaki ilişkide tam aracılık ettiği bulunmuştur. Bulgular doğrultusunda, araştırma annelerin Covid-19 korkusu ile çocukların anksiyete/içe dönüklük davranışları ilişkisinin annelerin otoriter ve aşırı koruyucu ebeveynlik tutumları aracılığıyla gerçekleştiğini ortaya koymaktadır. Pandemi sürecinde ebeveynlik tutumlarının aracı etkisine yönelik yapılan araştırmaların kısıtlılığı göz önüne alındığında bu araştırma literatüre ve bu kapsamda klinik çerçevede tedavi planlarına katkı sağlamaktadır
Erken Çocukluk Eğitiminde Dış Mekan Etkinliklerine Yönelik Ebeveyn Tutumları için bir Ölçek Geliştirme Çalışması
No full textAlthough current education programs in Türkiye encourage the use of outdoor spaces, teachers are affected by parents' attitudes. Since the power of parental attitudes to affect the involvement of outdoor activities in preschool education practices is so evident, it is essential to examine these attitudes in detail and according to their possible sub-factors. However, the lack of a valid and reliable tool measuring these attitudes in the national literature constituted the main problem of the study. In this direction, the aim was to develop the "Parental Attitudes Scale on Outdoor Activities in Preschool Education - OAP-PAS" by collecting data from 303 parents with 36–72-month-old children. As a result of the exploratory factor analysis, it was seen that the scores obtained from the scale produced reliable results (α=.90) and had a two-factor structure. These factors were named "Development and Learning (α=.95)" and "Environment and Security (α=.76)". The analysis results indicate that the obtained measurements produced valid and reliable results. OAP-PAS, developed in this study, is a sufficient tool to produce statistically valid and reliable results consistent with literature.Türkiye’deki güncel eğitim programları dış mekân kullanımını teşvik etse de uygulamada öğretmenlerin, ebeveynlerin tutumlarından etkilendiği görülmektedir. Ebeveyn tutumlarının, okul öncesi eğitim uygulamaları içinde yer alan dış mekân etkinliklere yer verme durumunu etkileme gücü bu denli belirginken bu tutumları detaylı ve olası alt faktörlerine göre incelemek önem taşımaktadır. Ancak ulusal alanyazında bu tutumları ölçen geçerli ve güvenilir bir araç bulunmaması, çalışmanın temel problem durumunu oluşturmuştur. Bu doğrultuda 36-72 aylık çocuğu olan 303 ebeveynle veri toplanarak "Okul Öncesi Eğitimde Dış Mekân Etkinliklerine İlişkin Ebeveyn Tutumları Ölçeği – DME-ETÖ" geliştirilmesi amaçlanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçekten elde edilen puanların güvenilir sonuçlar verdiği (α=.90) ve iki faktörlü bir yapıya sahip olduğu görülmüş, bu faktörler; “Gelişim ve Öğrenme (α=.95)” ve “Ortam ve Güvenlik (α=.76)” olarak adlandırılmıştır. Analiz sonuçları ölçümlerin geçerli ve güvenilir sonuçlar ürettiğini göstermektedir. Sonuçlar DME-ETÖ’nün alanyazın ile tutarlı ve istatistiksel olarak geçerli ve güvenilir sonuçlar ortaya koymada oldukça yeterli bir araç olduğu görülmektedir
Kardeş Kıskançlığı Görülen ve Görülmeyen Ailelerdeki Ebeveyn Görüşlerinin İncelenmesi
Get PDFThe main aim of this study is to examine the views of parents with children who show and do not show signs of sibling jealousy. Another objective of the research is to compare the attitudes and behaviors of these two groups of parents. The study is qualitative, and a case study design was used. The study group consists of the parents (11 mothers and 7 fathers) of children attending preschool who have at least one sibling. In the research, a personal information form and a semi-structured interview form were used as data collection tools. The data were analyzed using content analysis. According to the findings of the study, the attitudes and behaviors of parents of children showing sibling jealousy differ from those of parents of children not showing sibling jealousy. Parental attitudes and behaviors are influential on sibling jealousy. Parental behaviors such as inequality in time allocation, shifting attention to the younger child, and the younger child sleeping with the mother were found to increase sibling jealousy, while behaviors such as treating children equally, not making comparisons between children, and trying to meet needs equally were found to reduce sibling jealousy. The study also provides recommendations on what parents can do regarding sibling jealousy.Bu araştırmanın temel amacı kardeş kıskançlığı belirtileri gösteren ve göstermeyen çocuğa sahip ebeveynlerin görüşlerini incelemek ve bu doğrultuda iki ebeveyn grubunun tutum ve davranışlarını karşılaştırmaktır. Çalışma nitel bir araştırma olup durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu okul öncesi eğitime devam eden en az bir kardeşe sahip olan çocukların ebeveynleri oluşturmaktadır (11 anne ve 7 baba). Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre kardeş kıskançlığı gösteren çocukların ebeveynlerinin tutum ve davranışları, kardeş kıskançlığı göstermeyen çocukların ebeveynlerin tutum ve davranışlarından farklılık göstermektedir. Ebeveyn tutum ve davranışları kardeş kıskançlığı üzerinde etkilidir. Zaman ayırmada eşitsizlik, ilginin küçük çocuğa çevrilmesi ve küçük çocuğun anneyle uyuması gibi ebeveyn tutum ve davranışlarının kardeş kıskançlığını artırdığı; eşit davranma, çocuklar arasında kıyaslama yapmama, ihtiyaçları eşit olarak karşılamaya çalışma gibi ebeveyn tutum ve davranışlarının ise kardeş kıskançlığını azalttığı sonucuna varılmıştır. Çalışmada kardeş kıskançlığı konusunda ebeveynlerin neler yapabileceği ile ilgili önerilerde bulunulmuştur
Annelerin Paylaşan Ebeveynlik Eylemleriyle Çocuklarının Sosyal Medya Kullanımlarına Yönelik Görüşleri Arasındaki İlişki
Get PDFSharenting is a recent concept and more research is needed for its outcomes. In addition, as a result of the widespread use of social media, it is also necessary to explore the opinions of mothers who engage in sharenting behaviors about their children's social media use. In this context, the study was conducted online throughout Türkiye with the participation of 410 mothers of children aged 36-72 months using a survey research model and convenience sampling. As a result of the study, it was seen that there was a significant relationship between the scores of the sharenting behaviors scale and the scores of the parents’ opinions on children's social media use scale. The study also found that the scores obtained from the sharenting behaviors scale were a significant predictor of the scores of the parents’ opinions on children's social media use scale, and there was a significant difference in terms of child's age, mother's age and mother's daily social media use variables.Paylaşan ebeveynlik güncel bir kavramdır ve sonuçları için daha çok araştırmaya ihtiyaç vardır. Ayrıca yaygın kullanımı olan sosyal medya sonucunda günümüzde, paylaşan ebeveynlik eylemlerinde bulunan annelerin çocuklarının sosyal medya kullanımları ile ilgili görüşlerinin bilinmesi de gereklilik olmaktadır. Bu kapsamda araştırma tarama modelinde ve kolay örnekleme kullanılarak 36-72 aylık çocuğu olan 410 annenin katılımı ile Türkiye genelinde çevrimiçi yürütülmüştür. Araştırma sonucunda paylaşan ebeveynlik eylemleri ölçeği puanları ile anne babaların çocukların sosyal medya kullanımlarına yönelik görüşleri ölçeği puanları arasında anlamlı bir ilişki olduğu, paylaşan ebeveynlik eylemleri ölçeğinden alınan puanların, anne babaların çocukların sosyal medya kullanımlarına yönelik görüşleri ölçeği puanlarının anlamlı bir yordayıcısı olduğu, çocukların ve annelerin yaşı ile annelerin günlük sosyal medya kullanımları değişkenleri açısından anlamlı farklılık olduğu görülmüştür