Online-Journals und digitale Zeitschriftenausgaben des DAI (Deutsches Archäologisches Institut)
Not a member yet
3677 research outputs found
Sort by
Samos – Berlin – Moscow: On the fate and significance of an archaic tripod cauldron
No full textIn einem Spezialdepot des Puschkin-Museums in Moskau stieß der Verfasser unter antiken Bronzen aus ehemals Berliner Beständen auf ein bislang unpubliziertes archaisches Dreifußbein von erheblicher kunsthistorischer Bedeutung. Im Archiv der Berliner Antikensammlung entdeckte er danach eine bis dato unbekannte Zeichnung dieses Stücks. Nach einer Tagebuchnotiz wurde das Dreifußbein 1912 bei den Ausgrabungen unweit des sogenannten Rhoikos-Altars im Heraion von Samos gefunden. Das massiv gegossene, auf einer Löwenpranke stehende Dreifußbein ist auf der Vorderseite mit gravierten Bildern verschiedener Tiere und Mischwesen verziert. Unter den sehr seltenen archaischen Dreifußkesseln mit figürlichem Bildschmuck ist es das besterhaltene Ex emp lar. Für die Kombination von voll gegossenen Beinen und Gravur ist kein weiteres Beispiel bekannt. Stilistische Parallelen sprechen für eine Herstellung in einer westkleinasiatischen bzw. inselionischen, vielleicht samischen oder milesischen Werkstatt und für eine Datierung um die Mitte des 6. Jahrhunderts v. Chr. Aufgrund von Vergleichen erscheint neben der Deutung als Weihgeschenk auch ein Gebrauch als Sakralgerät möglich.Πρωτότυπος τίτλος: Samos – Berlin – Moskau. Zu Schicksal und Bedeutung eines archaischen Dreifußkessels
Σε μία ειδική αποθήκη του Μουσείου Πούσκιν στη Μόσχα, ανάμεσα σε αρχαία χάλκινα αντικείμενα τα οποία προέρχονταν από πρώην συλλογές του Βερολίνου ο συντάκτης του άρθρου εντόπισε ένα μέχρι στιγμής αδημοσίευτο πόδι αρχαϊκού τρίποδα, σημαντικό από την άποψη της ιστορίας της τέχνης. Στο αρχείο της Συλλογής Αρχαιοτήτων του Βερολίνου (Antikensammlung) ανακάλυψε, κατόπιν, ένα άγνωστο μέχρι τότε σχέδιο του αντικειμένου. Σύμφωνα με μία σημείωση του ημερολογίου, το πόδι του τρίποδα βρέθηκε το 1912 στο Ηραίο της Σάμου, στις ανασκαφές που διενεργήθηκαν κοντά στον λεγόμενο βωμό του Ροίκου. Το πόδι, το οποίο έχει κατασκευαστεί με την τεχνική της συμπαγούς χύτευσης και καταλήγει σε πέλμα λιονταριού, είναι στην μπροστινή πλευρά του διακοσμημένο με εγχάρακτες παραστάσεις διαφόρων ζώων και μιξογενών όντων. Πρόκειται για το καλύτερα σωζόμενο δείγμα, ανάμεσα στους πολύ σπάνιους αρχαϊκούς τριποδικούς λέβητες που φέρουν εικονιστική διακόσμηση. Για το συνδυασμό των ολόχυτων ποδιών και της εγχάραξης δεν είναι γνωστό κανένα άλλο παράδειγμα. Στυλιστικά παράλληλα συνηγορούν υπέρ της κατασκευής σε εργαστήριο της δυτικής Μικράς Ασίας ή της περιοχής της Ιωνίας – ίσως της Σάμου ή της Μιλήτου – και υπέρ μιας χρονολόγησης γύρω στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. Βάσει αναλογιών, πέρα από την ερμηνεία του τρίποδα ως αναθήματος επίσης πιθανή θεωρείται η χρήση του ως ιερού σκεύους.Original title: Samos – Berlin – Moskau. Zu Schicksal und Bedeutung eines archaischen Dreifußkessels
In a special storeroom of the Pushkin Museum in Moscow, the author stumbled upon a previously unpublished tripod leg of considerable art-historical importance among ancient bronzes once held in Berlin. The author also discovered a previously unknown sketch of this piece in the archives of the Collection of Classical Antiquities (Antikensammlung) in Berlin. According to a diary entry, the tripod leg was found in 1912 not far from the so-called Rhoicos Altar in the Heraion of Samos. The front of the massive, cast tripod leg, standing on a lion’s paw, is engraved with images of different animals and hybrid creatures. Among very rare archaic tripod cauldrons with figurative decoration, it is the best-preserved specimen. No other example of the combination of legs cast as a single piece and engraving is known. Stylistic parallels suggest that it was produced in a workshop in western Asia Minor or the Ionian islands, potentially Samos or Miletos, around the middle of the 6th century B. C. Besides the interpretation that the piece was a votive offering, comparison to other pieces suggest that it may have been used as a ritual object
The so-called North Stoa in the Heraion of Samos – sifting the evidence
No full textBereits auf dem ersten Gesamtplan des Heraions von Samos war als nördliche Begrenzung des Temenos eine Hallenanlage eingezeichnet. Ihr westlicher Teil, die sogenannte Nordwesthalle, wurde ausführlicher vorgelegt, ihre Erweiterung nach Osten, die sogenannte Nordhalle, dagegen nur pauschal. Die gesamte Anlage war von Beginn an fester Bestandteil der Topographie des Heraions, die hier vorgelegte Untersuchung zeigt jedoch, dass es keinen Befund gibt, anhand dessen eine solche Rekonstruktion zu gewinnen wäre. Die baulichen Reste stammen vielmehr von einem Damm und einer an ihn anschließenden Mauer; beide sollten dafür sorgen, das Wasser des Imbrasos vom Heiligtum fernzuhalten. Die ›Nordhalle‹ des Heraions von Samos ist reine Fiktion.Πρωτότυπος τίτλος: Die sogenannte Nordhalle im Heraion von Samos – eine Spurensuche
Ήδη στην πρώτη συνολική κάτοψη του Ηραίου της Σάμου είχε σχεδιαστεί ως βόρειο όριο του τεμένους ένα στωικό οικοδόμημα. Το δυτικό του τμήμα, η λεγόμενη Βορειοδυτική Στοά, παρουσιαζόταν λεπτομερέστερα, αντίθετα, η επέκτασή της προς τα αριστερά, η λεγόμενη Βόρεια Στοά, αποδιδόταν μόλις ακροθιγώς. Το οικοδόμημα αποτέλεσε εξαρχής μόνιμο συστατικό στοιχείο της τοπογραφίας του Ηραίου, ωστόσο η έρευνα που παρουσιάζεται εδώ δείχνει ότι δεν υπάρχει κανένα δεδομένο βάσει του οποίου θα μπορούσαμε να κομίσουμε μια τέτοια αποκατάσταση. Τα οικοδομικά κατάλοιπα προέρχονται μάλλον από ένα φράγμα και από έναν συνδεόμενο προς αυτό τοίχο· σκοπός και των δύο κατασκευών ήταν να κρατάνε τα νερά του Ίμβρασου ποταμού μακριά από το ιερό. Η ›Βόρεια Στοά‹ του Ηραίου της Σάμου αποτελεί καθαρό αποκύημα της φαντασίας.Original title: Die sogenannte Nordhalle im Heraion von Samos – eine Spurensuche
Already the first general map of the Heraion of Samos featured a hall complex as the northern border of the temenos. Its western part, the so-called North-West Stoa, was presented in detail; its extension to the east, the so-called North Stoa, only in vague terms. From the start, this entire complex has been a fixed element of the topography of the Heraion. The present study, however, shows that there is no evidence that could justify such a reconstruction. The structural remains in question derive from a dam and an adjoining wall; both of these structures served to keep the water of the Imbrasos River away from the sanctuary. The ›North Stoa‹ of the Heraion of Samos is pure fiction
The urban centre of Athens in Late Antiquity
No full textDer vorliegende Beitrag befasst sich mit der Entwicklung des Stadtzentrums von Athen zwischen dem 3. und dem Ende des 6. Jahrhunderts n. Chr. Der Stadtkern bestand in der Kaiserzeit unter anderem aus verschiedenen Platzanlagen – der Agora, der römischen Agora und der Hadriansbibliothek –, auf denen sich ein Großteil des politischen, wirtschaftlichen, ad mi ni stra ti ven und kulturellen Lebens der Stadt abspielte. Eine Betrachtung dieser Bereiche erweist sich als besonders aufschlussreich, um wesentliche Entwicklungen des städtischen Raums während der Spät an tike nachzuvollziehen. Nach anfänglichen Bestrebungen zur Instandhaltung der Platzanlagen ist zu beobachten, wie die Agorai in ihrer traditionellen Form im Laufe der Spätantike ihre Bedeutung als Knotenpunkte des städtischen Lebens verloren und wohl auch den Bedürfnissen der Bevölkerung nicht mehr entsprachen. Dagegen traten nun andere Orte in Erscheinung, an denen die bisherigen Funktionen der Platzanlagen ausgeübt wurden; letztere erfuhren dagegen in dieser Zeit einen Funktionswandel.Πρωτότυπος τίτλος: Das Stadtzentrum Athens in der Spätantike
Η παρούσα συμβολή διαπραγματεύεται την εξέλιξη του κέντρου της πόλεως των Αθηνών μεταξύ του 3ου και του τέλους του 6ου αιώνα μ.Χ. Κατά τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική εποχή ο πυρήνας της πόλης συνίστατο, μεταξύ άλλων, από διάφορες εγκαταστάσεις ανοικτών χώρων – την Αγορά, τη ρωμαϊκή Αγορά και τη Βιβλιοθήκη του Αδριανού –, στους οποίους διαδραματιζόταν ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής, οικονομικής, διοικητικής και πολιτισμικής ζωής της πόλης. Η εξέταση αυτών των περιοχών αποδεικνύεται ιδιαίτερα διδακτική για την κατανόηση ουσιαστικών εξελίξεων του αστικού χώρου κατά τη διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας. Ύστερα από αρχικές προσπάθειες για τη διατήρηση των εγκαταστάσεων ανοικτού χώρου σε καλή κατάσταση, κατά τη διάρκεια της Ύστερης Αρχαιότητας παρατηρεί κανείς πώς στην παραδοσιακή τους μορφή οι αγορές έχασαν τη σημασία τους ως κόμβοι της αστικής ζωής και μάλλον δεν πληρούσαν πλέον τις ανάγκες του πληθυσμού. Αντίθετα, τότε εμφανίστηκαν άλλες θέσεις, στις οποίες εκτελούνταν οι μέχρι τότε λειτουργίες των εγκαταστάσεων ανοικτών χώρων. Οι τελευταίες γνώρισαν την εποχή αυτή μια μεταβολή της λειτουργίας τους.Original title: Das Stadtzentrum Athens in der Spätantike
This article concerns the development of the urban centre of Athens from the 3rd century to the end of the 6th century A.D. Under the Roman Empire, the urban core consisted of several different public squares – the Agora, the Roman Agora and the Library of Hadrian – where most of the political, economic, administrative and cultural life of the city played out. Observing these areas proves to be particularly valuable in determining the key developments in civic space during the late antique period. After initial efforts to maintain these public spaces, we can observe how, over the course of Late Antiquity, the agorai in their traditional form lost their importance as nodes of civic life and probably no longer satisfied the needs of the population. Other places now emerge that provided the former functions of the public squares, whereas the latter underwent a functional transformation during this period
›Ptoiketas kalos‹. Der Blick aus einem böotischen Grab
No full textThis paper presents the figured and inscribed pottery from a Boeotian tomb of the first decade of the 5th century B.C., which contained mostly black-glazed kantharoi as well as a knife, and discusses it in the context of its grave group. The text is supplemented with an osteological analysis and a find list. The only vessels decorated with images are two black-figure skyphoi, while there is one inscribed kantharos bearing the graffito ›Ptoiketas kalos‹. The style of drawing is mediocre and the depicted scenes are generic ones of athletics (boxing and wrestling) as well as the one of a seated woman. The paper discusses the following topics: 1. The tomb’s occupant in association with his grave offerings. 2. Figured and inscribed vessels as part of a mise en scène exalting gender values and social identities. 3. Complementarity between painted scenes and inscription in commemoration of the male deceased. 4. Patterns of consumption and deposition of grave furnishings in early 5th century B.C. Boeotia.Originaltitel: ›Ptoiketas kalos‹. A view from the Boeotian grave
Dieser Beitrag präsentiert die verzierte und mit Inschriften versehene Keramik eines böotischen Grabes des ersten Jahrzehnts des 5. Jahrhunderts v. Chr., welches zumeist schwarzgefirnisste Kantharoi sowie ein Messer enthielt und bespricht es im Zusammenhang seiner Grabgruppe. Der Textteil wird von einer osteologischen Analyse sowie einer Fundliste ergänzt. Die einzigen mit Bildern verzierten Gefäße sind zwei schwarzfigurige Skyphoi, während ein Kantharos mit dem Graffito ›Ptoiketas kalos‹ beschriftet ist. Der Zeichenstil ist mittelmäßig und dargestellt sind generische Szenen aus dem Wettkampf (Faustkampf und Ringen) sowie eine sitzende Frau. Folgende Themen werden erörtert: 1. Die bestattete Person in Verbindung mit den Grabbeigaben. 2. Verzierte Gefäße und solche mit Inschriften als Teil einer Inszenierung, die geschlechtsspezifische und soziale Identitäten hervorhebt. 3. Die wechselseitige Ergänzung der gemalten Szenen und der Inschrift im Gedenken an den männlichen Verstorbenen. 4. Konsum- und Niederlegungsmuster von Grabbeigaben im frühen 5. Jh. v. Chr. in Böotien.Πρωτότυπος τίτλος ›Ptoiketas kalos‹. A view from the Boeotian grave
Στο άρθρο παρουσιάζεται η εικονιστική και ενεπίγραφη κεραμική ενός Βοιωτικού τάφου της πρώτης δεκαετίας του 5ου αιώνα π. Χ. ο οποίος είχε κτεριστεί κυρίως με μελαμβαφείς κανθάρους καθώς κι ένα εγχειρίδιο. Τα ευρήματα συζητώνται στο ταφικό τους πλαίσιο και, κυρίως, ως συναπαρτίζοντα ενιαίο σύνολο. Η μελέτη πλαισιώνεται με οστεολογική ανάλυση και κατάλογο ευρημάτων. Τα μοναδικά εικονιστικά αγγεία είναι δύο μελανόµορφοι σκύφοι, ενώ υπάρχει κι ένας μελαμβαφής κάνθαρος που φέρει την χαρακτή επιγραφή «Πτωικέτας καλός». Οι απεικονιζόμενες αθλητικές σκηνές (πάλη και πυγμαχία) καθώς και μια καθιστή γυναικεία μορφή λειτουργούν συμπληρωματικά εικονοποιώντας την έννοια του νυμφικού αγώνος. Στο άρθρο θίγονται τα εξής: 1. Τα κτερίσματα του τάφου σε σχέση με τον κάτοχό του. 2. Εικονιστικά και ενεπίγραφα αγγεία ως μέρος ενός ταφικού «σκηνικού» που εξαίρει την κοινωνική θέση του νεκρού ανακαλώντας συνδηλώσεις που σχετίζονται με το κοινωνικό φύλο. 3. Διαλεκτική σχέση μεταξύ εικόνων και επιγραφής στην κατασκευή ενός μνημονικού τόπου. 4. Μοτίβα στη διευθέτηση ταφικών συνόλων στη Βοιωτία του πρώιμου 5ου αιώνα π. Χ
From Earth to Eternity: Investigating Bitumen and Clay Use in Byzantine Church Construction at Ashdod-Yam
Full text linkThis paper presents the results of an archaeometric analysis aiming to characterize bitumen and plastic earthen materials (PEM) samples brought to light at the Ashdod-Yam Byzantine church (Israel). The site, active from the late 4th or early 5th century CE, shows evident signs of destruction by fire towards the end of the 6th century CE. This destruction was evident from the large number of shattered roof tiles embedded in a hard, earthen matrix, suspected to be composed of clay and bitumen. Selected samples from this destruction layer underwent examination through pXRF, WD-XRF, ESEM and thin-section petrographic analyses (TSPA). The goal was to determine the roofing material composition through cost-effective archaeometric techniques, investigate its microstructures, and discern the manufacturing technologies employed. While clay use in ceiling structures is well-documented in Byzantine-period regional structures, bitumen application as an intermediate layer between tiles and ceiling has not been previously recorded, thus offering a new insight into specific construction practices
Pergamon – Die Arbeiten in der Kampagne 2023
No full textIm Mittelpunkt standen die Aktivitäten in Pergamon und seinem Umland im Rahmen des Forschungsprogramms »Die Transformation der Mikroregion Pergamon zwischen Hellenismus und römischer Kaiserzeit« (TransPergMikro). Seitens der Bauforschung wurden die Untersuchungen zur Umwandlung des hellenistischen Gymnasions von Pergamon in ein Thermengymnasion fortgesetzt. Ein Novum stellten die Dokumentation und Erforschung antiker Uferbefestigungen des Selinus (Bergama Çayı) dar, die ein wichtiges Zeignis für den Eingriff der Menschen in den Naturraum sind. Die Kombination geophysikalischer Prospektionen und Feldbegehungen hat den Nachweis einer kaiserzeitlichen Dachziegelmanufaktur nördlich des Yığma Tepe im vorstädtischen Bereich der antiken Metropole erbracht. Der Umlandsurvey hat den nördlichen Teil der unteren östlichen Ebene des Kaikos (Bakırçay) untersucht. Dabei zeichnen sich Brüche in der Besiedlung zwischen der hellenistischen Epoche und der römischen Kaiserzeit ab. Ein weiterer Survey widmete sich zweier antiker bis byzantinischer Produktionsstätten von Keramik und Baukeramik in der westlichen unteren Ebene. Die geoarchäologische Forschung durch die Physische Geographie legte ihre diesjährigen Schwerpunkte auf die Paläoumwelt und die ›Ton‹-Ressourcen der östlichen unteren Bakırçay-Ebene und der angrenzenden Höhenzüge. Unter den zahlreichen Materialstudien fand erstmals in jüngerer Zeit wieder eine systematische Untersuchung von Dachziegeln statt. Viel Raum nahmen auch in diesem Jahr wieder Capacity Building, Baudenkmalpflege und Konservierung ein, wobei Schwerpunkte im Bereich der Theaterterrasse und den Ostthermen des Gymnasions lagen.The campaign’s focus was on the activities in Pergamon and its surrounding area as part of the research program “The Transformation of the Pergamon Microregion between Hellenism and the Roman Empire” (TransPergMikro). The Bauforschung team continued the investigations into the transformation of the Hellenistic gymnasium of Pergamon into a thermal gymnasium. A new aspect of the work lay in the documentation and research of ancient bank reinforcements of the Selinus (Bergama Çayı), which are an important testimony to human intervention in the natural environment. The combination of geophysical prospection and field surveys has provided evidence of a Roman tile manufactory north of Yığma Tepe in the suburban area of the ancient metropolis. The survey of the area surrounding the city examined the northern part of the lower eastern plain of the Kaikos (Bakırçay); it revealed breaks in the occupation between the Hellenistic and the Roman imperial periods. Another survey was dedicated to two ancient to Byzantine production sites for pottery and ceramic building material in the western lower plain. This year, the geoarchaeological research carried out by members of the physical geography team focused on the paleoenvironment and the ›clay‹ resources of the eastern lower Bakırçay plain and the adjacent hilly areas. Among the numerous material studies, a systematic investigation of roof tiles took place for the first time in recent years. As in previous years, capacity building, heritage preservation and conservation (with a focus on the theatre terrace and the eastern baths of the gymnasium) were also focal points
Νύμφαι ὀρεσκῷοι βαθύκολποι: On the nymph of the Samos – Tralles type
No full textDer Nymphentypus Samos – Tralles ist in zwei maßgleichen Repliken (Pythagoreion und Istanbul aus Tralles) sowie zwei vereinfachten Wiederholungen (einstmals Smyrna und Tarent) belegt. Im Gegensatz zu dem Gros der kaiserzeitlichen Nymphenfiguren zeichnet sich dieser Typus durch die kunstvolle Drapierung des stoffreichen Himation aus, dessen Kanten von einem breiten Hohlsaum und langen Fransen gesäumt werden. Das hinter den Kopien stehende Original wird wahrscheinlich um die Mitte des 2. Jhs. v. Chr. entstanden sein und ist ein Zeugnis für den Nymphenkult der Insel. Ein Mantel mit Borte und Fransen wird schon in der Schatzinschrift von 346/345 v. Chr. aus dem Heraion erwähnt. In diesem Zusammenhang wird erneut auf das mit Fransen besetzte Manteltuch der Knidischen Aphrodite eingegangen, und es werden die Statuetten dieses Typus aus dem Heraion vorgestellt.Πρωτότυπος τίτλος: ΝΥΜΦΑΙ ΟΡΕΣΚΩΟΙ ΒΑΘΥΚΟΛΠΟΙ. Zum Nymphentypus Samos – Tralles
Ο τύπος Νύμφης «Σάμου – Τράλλεων» επιβεβαιώνεται σε δύο ρεπλίκες ίδιων διαστάσεων (Πυθαγόρειο και Κωνσταντινούπολη, από τις Τράλλεις), καθώς και σε δύο απλοποιημένα αντίγραφα (στο παρελθόν, Σμύρνη και Τάραντας). Σε αντίθεση με την πλειονότητα των μορφών Νυμφών από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο, ο συγκεκριμένος τύπος διακρίνεται για τις περίτεχνες πτυχώσεις του πλούσιου ιματίου, οι παρυφές του οποίου ορίζονται από φαρδύ στρίφωμα και μακριά κρόσσια. Το πρότυπο στο οποίο ανάγονται τα αντίγραφα δημιουργήθηκε πιθανόν περί τα μέσα του 2ου αιώνα π. Χ. και αποδεικνύει τη λατρεία των Νυμφών στο νησί. Ήδη στην επιγραφή του 346/345 π. Χ. που αφορά καταγραφή των πολύτιμων αντικειμένων τα οποία φυλάσσονταν στο Ηραίον, υπάρχει αναφορά σε ιμάτιο με μπορντούρα και κρόσσια. Υπό αυτό το πρίσμα, εξετάζεται εκ νέου το ιμάτιο της Αφροδίτης της Κνίδου, το οποίο φέρει κρόσσια, και παρουσιάζονται τα αγαλμάτια αυτού του τύπου που προέρχονται από το Ηραίον.Original title: ΝΥΜΦΑΙ ΟΡΕΣΚΩΟΙ ΒΑΘΥΚΟΛΠΟΙ. Zum Nymphentypus Samos – Tralles
The nymph of the Samos – Tralles type is attested in two replicas of equal dimensions (Pythagoreion and Istanbul from Tralles) and in two simplified copies (formerly Smyrna and Taranto). Unlike the bulk of the imperial-period nymph figures, this type is characterized by the artistic draping of the thick himation, whose edges are bordered by a wide hem and long fringes. The original behind the copies was probably created in the mid 2nd century BC and is evidence of the island’s cult of the nymphs. A cloak with a border and fringes is mentioned in the treasure inscription of 346/345 B.C. from the Heraion. In this connection the fringed cloak of the Knidian Aphrodite is discussed once again, and the statuettes of this type from the Heraion are presented
Το Αμφίγλυφο της Ακαδημίας
No full textIn der vorliegenden Untersuchung werden Überlegungen zur Deutung des Amphiglyphons angestellt, das in der Gegend von Platons Akademie ans Licht gekommen ist. Auf Seite A ist Athena Polias in ihrer Eigenschaft als Beschützerin der Stadt dargestellt. Der fragmentarische Zustand erschwert jedoch die Deutung von Seite B: Nach Ansicht der Verfasserin handelt es sich um die Darstellung der Kentauromachie. Besondere hermeneutische Aspekte werden im Folgenden analysiert.Original title: Das Amphiglyphon der Akademie
This study investigates the interpretation of the amphiglyphon that has been found in the area of Plato’s Academy. On side A, Athena Polias is depicted in her capacity as protector of the city. The fragmentary condition makes interpretation of side B difficult: in the author’s view it shows the centauromachy. The paper goes on to analyse particular hermeneutic aspects.Πρωτότυπος τίτλος: Das Amphiglyphon der Akademie
Στην προκείμενη μελέτη εμπεριέχονται σκέψεις για την ερμηνεία του Αμφίγλυφου που βρέθηκε στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος. Στην πλευρά Α απεικονίζεται η Αθηνά Πολιάς, στην ιδιότητά της ως προστάτιδα της πόλης. Η θραυσματική, ωστόσο, κατάσταση της πλευράς Β δυσχεραίνει την ερμηνεία της: Κατά την άποψη της συγγραφέως πρόκειται για απεικόνιση της Κενταυρομαχίας. Εν συνεχεία αναλύονται ιδιαίτερες ερμηνευτικές απόψεις