National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
ค่าFTคำนวณค่าไฟฟ้าด้วยราคาเป็นธรรม
No full textในอดีตการไฟฟ้าคิดอัตราค่าไฟฟ้าจากต้นทุนการผลิตและกำไรโดยมีมติคณะรัฐมนตรีประกาศขึ้นค่าไฟฟ้าทุกครั้งแต่ในทศวรรษ2520ราคาน้ำมันในตลาดโลกสูงขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้ประเทศไทยต้องประกาศขึ้นค่าไฟฟ้าหลายครั้งรศ.ดร.วิชิตหล่อจีระชุณห์กุลและรองศาสตราจารย์ดร.ธีระพงษ์วิกิตเศรษฐได้เสนอสูตรการปรับอัตราค่าไฟฟ้าโดยอัตโนมัติ(Ft)ซึ่งเป็นวิธีการคำนวณที่ปรับเปลี่ยนไปตามต้นทุนที่แท้จริงเพื่อให้สามารถปรับค่าไฟฟ้าได้ทันการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของราคาเชื้อเพลิ
Thai SMES' response in the digital economy age : a case study of the service sector of community-based tourism in the upper Northern provinces group 2
No full textThesis (D.P.A.)--National Institute of Development Administration, 2021The purposes of the study were to identify the factors affecting SMEs’ response in the digital economy age, to examine the context of policy implementation and the role of stakeholders in the promotion and development of SMEs in the service sector of community-based tourism (CBT), to analyze the competitiveness of CBT, and to reveal the gap of service quality of SMEs at the CBT attractions. The research design consisted of both the qualitative and quantitative methods in order to fulfill four objectives of the study. The findings of this study are as follows. (1) It was found that five independent variables, i.e., the strategic management factor, the decision-making process factor, the structural contingency factor, the perceptive factor, and the SMEs’ potential factor, in the multiple regression model could together predict dependent variables. (2) Policy actors can be divided into three levels. Politicians or the Cabinets at the national policy level, high-level bureaucrats at the implementation level, and stakeholders of CBT in the province and community at the local level. Policy instruments are plans and projects to support SMEs. Stakeholders as the local-level actors played the role in development of SMEs under the concept of Collaborative Public Management. (3) The competitiveness analysis of CBT can be divided into five forces: rivalry of CBT, threat of new entrants, threat of substitute, bargaining power of suppliers, and bargaining power of customers. And (4) the gap of service quality of the CBT business. There are some problems in assurance of service
Factor affecting the contaminated microplastics information exposure and behavior of using plastic in daily life
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม. (การจัดการสิ่งแวดล้อม))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปิดรับข้อมูลข่าวสาร
ไมโครพลาสติกปนเปื้อน ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความเชื่อ ความกลัวเรื่องไมโครพลาสติกปนเปื้อน การเปิดรับข้อมูลข่าวสารไมโครพลาสติกปนเปื้อน กับพฤติกรรมการใช้ผลิตภัณฑ์พลาสติกในชีวิตประจำวัน และเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการบริหารจัดการเพื่อป้องกัน และแก้ไขปัญหา
ไมโครพลาสติกปนเปื้อนตามบริบทของประเทศไทย รวมถึงพฤติกรรมการใช้ผลิตภัณฑ์พลาสติกในชีวิตประจำวันที่ช่วยลดปัญหาจากขยะพลาสติก ซึ่งใช้วิธีการวิจัย 2 ส่วน คือ 1) การวิจัยเอกสาร ประกอบกับการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ และ 2) การวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามผ่านระบบออนไลน์ Google Form เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่อาศัยหรือทำงานอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล เคยทราบข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับไมโครพลาสติก จำนวน
678 ตัวอย่าง จากการคำนวณขนาดของกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของ W.G. Cochran แล้วสุ่มตัวอย่างด้วยการโควตาเป็นสัดส่วน และแบบบังเอิญ จากนั้นประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS โดยใช้สถิติ t-Test/ One-way ANOVA/ Multiple Response/ Pearson’s Correlation Coefficient และMultiple Linear Regression Analysis
ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศ และระดับการศึกษาที่แตกต่างกันจะมีการเปิดรับข้อมูลข่าวสารไมโครพลาสติกปนเปื้อนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ปัจจัยด้านความเชื่อ ความกลัว และทัศนคติเรื่องไมโครพลาสติกปนเปื้อนกับการเปิดรับข้อมูลข่าวสารไมโครพลาสติกปนเปื้อนมีความสัมพันธ์กันทางบวกในระดับสูง ส่วนความรู้เรื่องไมโครพลาสติกมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำ ในส่วนความสัมพันธ์ของความรู้ ความเชื่อ ความกลัวเรื่อง
ไมโครพลาสติกปนเปื้อน การเปิดรับข้อมูลข่าวสารไมโครพลาสติกปนเปื้อน กับพฤติกรรมการใช้ผลิตภัณฑ์พลาสติกในชีวิตประจำวันมีความสัมพันธ์กันโดยสามารถทำนายพฤติกรรมฯ ของประชาชนในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑลได้ในระดับต่ำที่ร้อยละ 27.3 ทั้งนี้ แนวทางการบริหารจัดการเพื่อป้องกัน และแก้ไขปัญหาไมโครพลาสติกปนเปื้อนในเชิงรุกให้ความสำคัญกับการประเมินวัฏจักรชีวิตของผลิตภัณฑ์พลาสติก มีความชัดเจนในการมอบหมายงาน และจัดสรรงบประมาณ เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาการใช้งานเจ้าหน้าที่หรืองบประมาณที่ผิดประเภทไม่ตรงตามวัตถุประสงค์ ซึ่งส่งผลให้การดำเนินงานเรื่องที่เกี่ยวข้องเป็นไปอย่างไม่มีประสิทธิภาพ เชิงแก้ไขให้ความสำคัญกับการสร้างความเข้าใจเรื่องผลกระทบด้านลบจากไมโครพลาสติกปนเปื้อน เพื่อให้ประชาชนเห็นผลกระทบทางลบที่ตนจะได้รับจากการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในสิ่งแวดล้อม และการมีคุณภาพชีวิตที่ดีบนคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดี รวมถึงให้มีสิทธิ์ตรวจสอบการทำงานได้ทุกขั้นตอน เชิงป้องกันให้ความสำคัญกับการจัดทำระบบโครงสร้างพื้นฐานที่รองรับการจัดการขยะพลาสติก เพื่อให้มีโครงข่ายการจัดการขยะพลาสติกที่มีประสิทธิภาพ และสร้างวินัยให้ประชาชนปฏิบัติตามแนวทางที่กำหนดด้วยความเต็มใจ และเชิงรับให้ความสำคัญกับการสร้างการรับรู้ สร้างความร่วมมือ และความพร้อมในการปฏิบัติงาน เพื่อให้ทุกภาคส่วนรับรู้ถึงปัญหามลพิษจากพลาติก นำไปสู่ความเต็มใจในการร่วมมือกัน ประกอบกับมีความพร้อมในการปฏิบัติงานต่อไป ทั้งนี้การดำเนินงานทุกอย่างจะต้องเหมาะสมกับบริบทของแต่ละพื้นที่ ในส่วนของพฤติกรรมการใช้ผลิตภัณฑ์พลาสติกในชีวิตประจำวันพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยโดยรวมของพฤติกรรมที่ช่วยลดการเกิดขยะพลาสติกในระดับที่ทำบ่อยครั้งโดยเป็นการใช้ถุงผ้า เป้ กระเป๋าหรือตะกร้า เพื่อลดการรับถุงพลาสติกหูหิ้วให้ได้มากที่สุดThe purpose of this study is to investigate factors affecting the contaminated microplastics Information exposure and behavior of using plastic in daily life among people in the Bangkok Metropolitan Region, to search for the relationship between knowledge, belief and fear about microplastics contamination with exposure to information on microplastics contaminated and behavior of using plastic products in daily life and then to propose appropriate guidelines for preventive management on problems of microplastics contamination including the behavior of using plastic products in daily life that helps reduce problems of plastic waste. The 2 parts of the research methods: 1) Documentary research together with the interview guide to key informants, policy analysts, and practitioners 2) Survey research by the Google Form online questionnaire collecting data from people are living or working in Bangkok Metropolitan Region had known about microplastics. The sample size calculation using the formula of W.G. Cochran was carried out to obtain 678 samples then proportional and random quota sampling was deployed. Then process the data with SPSS t-Test/ One-way ANOVA/ Multiple Response/ Pearson's Correlation Coefficient and Multiple Linear Regression Analysis.
The results of the study showed that personal factors involving different gender and educational level had different information exposure to microplastics contamination statistically significantly at 0.05 level. Factors of belief, fear and attitude about microplastics contamination with information exposure microplastics contamination showed a high level of positive correlation. There was a low positive correlation between knowledge of microplastics and information exposure about microplastics contamination. The knowledge, belief and fear of microplastics contamination with information exposure on microplastics contaminated and the behavior of using plastic products in daily life were related by explaining the variation of the behavior of people in Bangkok Metropolitan Region at a low level of 27.3 percent, therefore propose guidelines for management to prevent and correct the problem of microplastics contamination. The S-O approach focus on the life cycle assessment of all plastic products that originate from microplastics. Assign workers clearly and appropriate budget allocation in order to avoid problems with the use of staff or the wrong type of budget that does not meet the purpose. This results in inefficient operations on related matters. The W-O approach focus on creating an understanding of the negative impacts of microplastics contamination to let people see the negative impact they can have from microplastics contamination on the environment and having a good quality of life based on good environmental quality including having the right to inspect the work at every step. The S-T approach focus on establishing an infrastructure system that supports plastic waste management to have an effective plastic waste management network and create discipline for people to follow the prescribed guidelines willingly and the W-T approach focus on creating awareness cooperation and ready to work for make all sectors aware of the problems of plastic pollution lead to a willingness to cooperate as well as being ready to continue working. However, all operations must be appropriate for the context of each area. As for the behavior of using plastic products in daily life, it was found that the sample group had average of the behaviors that reduce plastic waste by using cloth bags, backpacks, bags, or baskets in order to reduce the receipt of plastic bags as much as possibl
Development of the airside and landside facility management at U-Tapao International Airport
No full textวิทยานิพนธ์ (กจ.ม. (การจัดการการท่องเที่ยวและบริการแบบบูรณาการ))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบระดับความคาดหวังและความพึงพอใจของผู้โดยสารด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา 2) เพื่อประเมินศักยภาพของการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษา 2 ด้าน ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ ผู้โดยสารสัญชาติไทยที่เดินทางโดยสายการบินต้นทุนต่ำ ณ ท่าอากาศยานนนาชาติอู่ตะเภา จำนวน 450 คน โดยใช้วิธีการการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ทดสอบ t-test และสถิติที่ทดสอบ F-Test และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิจัยในการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบิน ของท่าอากาศยานนนาชาติอู่ตะเภา รวมทั้งสิ้น 6 ท่าน ร่วมกับข้อมูลทุติยภูมิ แล้วจึงนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา เพื่อทราบศักยภาพการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา และนำข้อมูลที่ได้ทั้ง 2 ด้าน มาสรุปเป็นแนวทางการพัฒนาการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา
ผลการวิจัยพบว่า ผู้โดยสารมีระดับความคาดหวังด้านความพร้อมของบุคลากรผู้ให้บริการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.63 กล่าวคือ มีระดับความคาดหวังอยู่ในระดับมาก และผู้โดยสารมีความพึงพอใจด้านโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวกมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.39 กล่าวคือ มีระดับความพึงพอใจอยู่ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยทางด้านประชากรศาสตร์ ประกอบด้วย อายุ การศึกษา อาชีพ และรายได้ต่อเดือน ส่งผลต่อระดับความคาดหวังของผู้โดยสารที่แตกต่างกัน และปัจจัยทางด้านประชากรศาสตร์ ประกอบด้วย อายุและรายได้ต่อเดือนส่งผลต่อระดับความพึงพอใจของผู้โดยสารที่แตกต่างกัน จากการเปรียบเทียบระดับความคาดหวังและความพึงพอใจของผู้โดยสาร พบว่า ระดับความคาดหวังของผู้โดยสารสูงกว่าระดับความพึงพอใจมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในทุกด้าน จากการสังเคราะห์ผลการศึกษาการเสนอแนวทางการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกภายในและนอกเขตการบินของท่าอากาศยาน ควรมีการปรับปรุงคุณภาพการบริการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทั้ง 6 ด้าน เพื่อลดช่องว่างระหว่างระดับความคาดหวังและระดับความพึงพอใจต่อคุณภาพการบริกา
Promote and support in local governance, case studied, promote the public participation in local development plan of Lakha Subdistrict Municipality
No full textวิทยานิพนธ์ (รป.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพลวัตการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อกระบวนการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลหลักห้า โดยผู้วิจัยได้ใช้กรณีศึกษาคือเทศบาลตำบลลหักห้า และผู้วิจัยได้ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการศึกษาจากข้อมูลทุติยภูมิ และการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลศึกษาพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมขอประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นแบ่งออกเป็น 5 ระดับ การมีส่วนร่วมระดับการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร การมีส่วนร่วมระดับการเปิดรับฟังความเห็นจากประชาชน การมีส่วนร่วมระดับการมีส่วนร่วมในระดับการปรึกษาหารือหรือการเข้าร่วมประชุม การมีส่วนร่วมระดับการมีส่วนร่วมในระดับการวางแผนร่วมกัน และการมีส่วนร่วมในระดับการมีส่วนร่วมในการติดตามและตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินงานตามแผนพัฒนาท้องถิ่น 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่น ได้แก่ การมีภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้นำชุมชน ศักยภาพของประชาชน ความสะดวกของประชาชน ทัศนคติของประชาชน การเป็นคนในพื้นที่ ความสัมพันธ์อันดีระหว่างประชาชนกับเทศบาล และปัจจัยภายนอกชุมชนได้แก่ การประชาสัมพันธ์และสื่อที่ใช้ประชาสมัพันธ์ ระดับความเข้มข้นของปัญหาและความต้องการของประชาชน 3) แนวทางการส่งเสริมและสนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นโดยมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงและการพัฒนาการดำเนินงานของเทศบาลตำบลหลักห้าได้แก่ การพัฒนากลไกการประชาสัมพันธ์ของเทศบาลตำบลหลักห้าให้มีประสิทธิ การส่งเสริมสนับสนุนการจัดทำแผนชุมชน การปรับเปลี่ยนรูปแบบการประชุมให้มีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น การพัฒนาศักยภาพของประชาชนหรือผู้แทนที่เข้ามาดำรงตำแหน่งกรรมการ และการปรับปรุงรูปแบบการรายงานและติดตามประเมินผลแผนพัฒนาท้องถิ่นThe objectives of this study are to investigate the dynamic of public participation in developmental planning process of lakha subdistrict municipality.The researcher selected lakha subdistrict municipality as studied case. The study was carried out through collection of information by secondary data studies (document data) and in-depth interviews.
The research finding are following; 1) There are five level of public participation in developmental planning process of lakha subdistrict municipality : Information acknowledgement data offering, meeting attendance, planning attendance, and operational auditing attendance 2) The factor that determine the aspects of public participation : Transformational leadership of community leader, Capacity of committee, spend time of committee, local people and severity of problem and frequency of need 3) The way to promote public participation : the way that amphasis on lakha subdistrict municipality, the advertising development process of lakha subdistrict municipality, promote community planning and community leader capacity building, the development of advertising of lakha subdistrict municipality, the promote local plan, the development process - meetings and teamwork, the capacity building committee and development process improvement of evaluating implementation of local development pla
A study of factors influencing the success of the Smart Jobs Smart Workers Project implementation in the Smart Job Center
No full textวิทยานิพนธ์ (รป.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการนำโครงการก้าวสู่งานที่ดี คนมีคุณภาพ ไปปฏิบัติ และ 2) เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการนำโครงการก้าวสู่งานที่ดี คนมีคุณภาพ ไปปฏิบัติ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ มีกลุ่มตัวอย่าง คือ เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานจำนวน 215 คน และมีหน่วยวิเคราะห์ คือ ศูนย์บริการจัดหางานเพื่อคนไทย 87 ศูนย์ ใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุ โดยตัวแปรต้นทำการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และตัวแปรตามวัดจากข้อมูลตัวชี้วัดความสำเร็จซึ่งถูกเก็บรวบรวมโดยกองพัฒนาระบบบริการจัดหางาน
ผลการศึกษาวิจัย พบว่า ปัจจัยด้านเป้าหมายและวัตถุประสงค์มีผลเชิงบวก และปัจจัยด้านสมรรถนะของศูนย์มีผลเชิงลบ สำหรับปัจจัยด้านสมรรถนะของศูนย์ที่มีผลเชิงลบ อาจเกิดจากหลายสาเหตุ เช่น บริบทที่แตกต่างกันของการนำนโยบายไปปฏิบัติ ตัวแปรที่เกี่ยวข้องจำนวนมากและแตกต่างกันออกไปตามชนิดของนโยบายนั้น ๆ นอกจากนี้สำหรับปัญหาและอุปสรรค พบปัญหาด้านสมรรถนะองค์การ และปัญหานอกเหนือปัจจัยที่ศึกษา คือ สภาพสังคมและเศรษฐกิจของแต่ละจังหวัด และการประชาสัมพันธ์
จากผลการศึกษาวิจัยดังกล่าวจึงนำไปสู่ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ด้วยการเสนอยุทธศาสตร์เพื่อการส่งเสริมและพัฒนาโครงการก้าวสู่งานที่ดี คนมีคุณภาพ ประกอบด้วย 2 โครงการ คือ โครงการอบรมเพื่อพัฒนาความรู้ความเข้าใจและแก้ไขปัญหาในโครงการ Smart Job Smart Worker และโครงการจัดตั้งศูนย์ให้คำปรึกษาและบริการข้อมูลระบบเทคโนโลยีที่ใช้ในการจัดหางาน สำหรับข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ ควรเน้นย้ำเป้าหมายและวัตถุประสงค์ด้วยการอบรม ประชุม ติดตามประเมินผล และควรนำเทคโนโลยีดิจิตอลไปใช้ประโยชน์ในระบบการจัดหางานในรูปแบบที่ซับซ้อนมากขึ้น ประกอบด้วยการสร้างระบบการจัดการข้อมูลทันสมัย และใช้โปรแกรมในการนำข้อมูลสภาพปัญหา เศรษฐกิจ สังคม มาวิเคราะห์ เปรียบเทียบ และร่วมบูรณาการ ปรึกษา แก้ไขปัญหาระหว่างศูนย์ สำหรับการแก้ไขปัญหาการรับรู้ข่าวสารด้วยการประกาศข้อมูลร่วมกับทางแอปพลิเคชันเป๋าตังค์ นับเป็นการบูรณาการระหว่างหน่วยงานและช่วยประหยัดงบประมาณในการประชาสัมพันธ์The objectives of this research were 1) to study and analyze on factors influencing the success of the project implementation and 2) to study the problems and obstacles of the project implementation. By using quantitative approach, the sample group were 215 staff members and the analytical unit was 87 Smart Job Centers. Multiple Regression Analysis was used for data analysis. Moreover, the independent variables were collected with a questionnaire. The dependent variables were measured from the success indicators data collected by the Employment Service System Development Division.
The results found that the goals and the objectives factors had a positive effect and the competency factor of the centers had a negative effect. For the competency factor of the centers had a negative effect. This could be due to many reasons, such as the different contexts in policy implementation or many variables were involved and vary according to the type of policy. Moreover, there were problems in the performance factors and the problems beyond the factors studied: the social and economic conditions of each province and publicization.
From the results, it had led to policy recommendations by proposing the strategy for promotion and development the Smart Jobs Smart Workers Project. It consists of two projects, namely “the project for training to develop knowledge, understanding and problem solving in the Smart Job Smart Worker” and “the project for establishing a counselling and servicing information technology center in recruitment”. For practical recommendations by emphasizing in the goals and objectives factors through training, meetings, monitoring and evaluation. Furthermore, digital technology should be utilized in more complex recruitment systems. It consists of creating a modern information management system and bringing information on economic and social problems to analyze, compare, integrate, consult and solve problems between Smart Job Centers. Finally, they should solve the problems about the perception of news by publishing information together with the Paotang application. This is the integration between departments and saves the budget for public relations
Mechanism of cross-national communication barriers between Chinese and Thai employees, a study of companies at the Eastern economic corridor of Thailand
No full textThesis (Ph.D. (Management))--National Institute of Development Administration, 2021Scholars give different and inconsistent definitions of cross-national communication barriers. It is not beneficial for the research of cross-national communication barriers. To confirm the affecting factors of cross-national communication barriers, this research reviewed and summarized the potential factors through reviewing the articles. There are some factors are explored, for instance, personal emotion, communication attitude, communication atmosphere, culture traits, and individual traits. It is essential and valuable to research the communication barriers. Furthermore, the relationships between cross-national communication barriers and the affecting factors should be tested and be tested in this research.
In interpersonal communication, encoding, transmitting, and decoding are three key communication phases. Noises are the main influence factors in three phases. With conjoining the concept of mechanism, this research proposed the personal emotion, communication attitude, communication atmosphere, culture traits, and individual traits as noises and constructs the research framework. and all factors (personal emotion, communication attitude, communication atmosphere, culture traits, individual traits, encoding, transmitting, decoding, and cross-national communication barriers) are operationally measured. After the operational measurements of all factors, this research makes a questionnaire about cross-national communication barriers which includes questions to measure all factors.
This research targeted the employees of companies at the Eastern Economic Corridor (EEC) of Thailand. 516 valid questionnaires were collected. Exploratory Factor Analysis (EFA) to confirm all factors are measured and classified in correct. 13 factors are extracted. Every factor has a higher value of Cronbach’s Alpha. The analysis of Confirmatory Factor Analysis (CFA) confirms the factors classify and measurement. Finally, the regressions and multi-group analyses in the Structural Equation Modeling (SEM) test all effects and hypotheses.
Some effects are tested: the effects verbal communication on cross-national communication barriers; the effects of nonverbal communication on cross-national communication barriers; the effects of decoding on cross-national communication barriers; the effects of transmitting on cross-national communication barriers; The effects of personal emotion, communication atmosphere, communication attitude, intrinsic culture traits, special traits to other culture, conflict control, intercultural sensitivity, and Individual traits on verbal communication, nonverbal communication, decoding, transmitting, and cross-national communication barriers.
To decrease the cross-national communication barriers, the key capabilities of understanding special traits to other cultures need to be increased. The special traits to other cultures, both directly and indirectly, affect the cross-national communication barriers through verbal communication and decoding. Personal emotion and intrinsic cultural traits affect the cross-national communication barriers, but their effects are subtle. Verbal communication will increase the cross-national communication barriers, and the special traits to other cultures can decrease the verbal communication and decrease the cross-national communication barriers. In addition, verbal communication is affected by both personal emotion and special traits to other cultures. Nonverbal communication is affected by personal emotion, atmosphere, intrinsic culture traits, special traits to other cultures, conflict control, and Individual traits. The decoding is affected by personal emotion, atmosphere, attitude, intrinsic culture traits, special traits to other cultures, and conflict control. The transmitting is affected by personal emotion and atmosphere. Intercultural sensitivity has no influence on verbal communication, nonverbal communication, decoding, encoding, and cross-national communication barrier
Access to and benefit sharing of the same plant genetic resources in neighboring nations
No full textวิทยานิพนธ์ (น.ด.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาปัญหาเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์และการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันที่มีในประเทศที่มีพรมแดนติดกัน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงหลักการและแนวคิด รวมถึงกฎหมายที่ใช้บังคับกับกรณีดังกล่าวในระดับระหว่างประเทศและในระดับประเทศ ได้แก่ ราชอาณาจักรไทย สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ราชอาณาจักรกัมพูชา และสหพันธรัฐมาเลเซีย เพื่อเสนอแนวทางแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์และการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันที่มีในประเทศที่มีพรมแดนติดกัน
จากการศึกษาวิเคราะห์กฎหมายเกี่ยวกับการเข้าถึงและการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืชในระดับระหว่างประเทศ พบว่าอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ (The Convention on Biological Diversity 1992: CBD) และพิธีสารนาโงยาว่าด้วยการเข้าถึงทรัพยากรพันธุกรรมและการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการใช้ประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมอย่างเท่าเทียมและยุติธรรม (Nagoya Protocol on Access to Genetic Resources and the Fair and Equitable Sharing of Benefits Arising from their Utilization 2001: NP) กำหนดให้รัฐถิ่นกำเนิดมีสิทธิและสามารถอ้างสิทธิเหนือทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ (in-situ) ในดินแดนของตนได้ตามหลักสิทธิอธิปไตยเหนือทรัพยากรพันธุกรรม แต่ไม่สามารถมีสิทธิหรืออ้างสิทธิเหนือทรัพยากรพันธุกรรมพืชในดินแดนของประเทศอื่นได้แม้เป็นทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกัน ส่วนทรัพยากรพันธุกรรมพืชนอกถิ่นที่อยู่อาศัย (Ex-situ) ที่ถูกเก็บรวบรวมไว้ในธนาคารพันธุกรรม จะอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของ World Bank หรือ FAO ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาว่าด้วยทรัพยากรพันธุกรรมพืชเพื่ออาหารและการเกษตร (International Treaty on Plant Genetic Resources for Plant and Agriculture: ITPGR) ซึ่งเป็นการบริหารจัดการทรัพยากรพันธุกรรมอีกระบอบหนึ่งต่างหากจากหลักสิทธิอธิปไตยของรัฐ หากต่อมาทรัพยากรพันธุกรรมพืชทั้งที่อยู่ในถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ (in-situ) และอยู่นอกถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ (ex-situ) ถูกนำไปวิจัย พัฒนาจนเกิดเป็นพันธุ์พืชใหม่หรือผลิตภัณฑ์ใหม่ และนำไปขอรับความคุ้มครองสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา ทรัพยากรพันธุกรรมพืชที่เกิดขึ้นใหม่นั้นจะไม่ถูกรวมอยู่ในความหมายของทรัพยากรพันธุกรรมพืชที่จะต้องขออนุญาตเข้าถึงแก่ผู้มีสิทธิเหนือทรัพยากรพันธุกรรมพืชเดิมอีกต่อไป แต่จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้พัฒนาหรือปรับปรุงพันธุ์แต่เพียงผู้เดียวทันที
อย่างไรก็ดี แม้กรรมสิทธิ์ในทรัพยากรพันธุกรรมพืชจะเปลี่ยนแปลงไปแต่ผู้ใช้ทรัพยากรพันธุกรรมพืชก็ยังคงมีความผูกพันที่จะต้องแบ่งปันผลประโยชน์กลับคืนแก่ผู้มีสิทธิเดิม ทั้งนี้ เนื่องมาจากในการเข้าถึงทรัพยากรพันธุกรรมพืชกฎหมายระหว่างประเทศกำหนดให้ผู้เข้าถึงต้องทำสัญญาตกลงแบ่งปันผลประโยชน์แก่ผู้มีสิทธิเหนือทรัพยากรพันธุกรรมพืช หากทรัพยากรพันธุกรรมพืชถูกนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์เชิงพาณิชย์ โดยเป็นไปตามรูปแบบการแบ่งปันผลประโยชน์ตามที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญาระหว่างประเทศนั้น ๆ ซึ่งอาจแยกออกได้เป็น 2 รูปแบบ คือ ทวิภาคีและพหุภาคี ภายใต้เงื่อนไขความผูกพันระหว่างผู้ให้และผู้ใช้ทรัพยากรพันธุกรรมพืชเท่านั้น ประเทศอื่นแม้จะมีทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันหากไม่ได้อยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ตกลงกันก็หามีสิทธิได้รับการแบ่งปันผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการใช้ประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันไม่ เนื่องจาก CBD และ ITPGR ไม่ได้กล่าวถึงรูปแบบการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันแยกต่างหากจากกรณีทั่วไป และแม้ในพิธีสารนาโงยาจะกล่าวถึงกรณีพบทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันไว้เฉพาะในสถานการณ์ข้ามพรมแดนให้ภาคีฝ่ายต่างๆต้อง "พยายามร่วมมือกันอย่างเต็มที่" แต่กรณีมิได้กำหนดหลักเกณฑ์ไว้เฉพาะว่าต้องใช้รูปแบบใดในการแบ่งปันผลประโยชน์
อนึ่ง จากการศึกษากฎหมายภายในของราชอาณาจักรไทย สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม สหพันธรัฐมาเลเซีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และราชอาณาจักรกัมพูชา ปรากฏว่าเฉพาะสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม สหพันธรัฐมาเลเซีย และราชอาณาจักรไทยเท่านั้นที่มีการออกกฎหมายภายในเกี่ยวกับการเข้าถึงและแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืช แต่ไม่ปรากฏว่ามีประเทศใดกำหนดหลักเกณฑ์การแบ่งปันผลประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันที่พบได้ในหลายประเทศเอาไว้ จึงเป็นปัญหาในการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรพันธุกรรมพืชอย่างเป็นธรรมและเท่าเทียมกัน
จากการศึกษาวิเคราะห์ได้เสนอแนวทางแก้ไขเป็น 2 ระยะ ดังนี้ ระยะต้น ควรทำความตกลงแบ่งปันผลประโยชน์ในระดับภูมิภาคระหว่างประเทศภาคีที่มีทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกันในรูปแบบทวิภาคีหรือทวิภาคี โดยคงไว้ซึ่งหลักสิทธิอธิปไตยเหนือทรัพยากรพันธุกรรม และกำหนดนิยามศัพท์ “การใช้ประโยชน์ทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกัน” และ “ลำดับอนุกรมวิธานพืช” เพิ่มเติมเพื่อให้ทราบถึงกรณีที่มีการใช้ทรัพยากรพันธุกรรมพืชชนิดเดียวกัน และเปิดโอกาสให้มีการเจรจาตกลงกันจัดตั้งกองทุนระดับภูมิภาค เพื่อก่อให้เกิดการบริหารจัดการผลประโยชน์ในรูปแบบพหุภาคีได้ ระยะปลาย กำหนดมาตรการความร่วมมือข้ามพรมแดนในข้อ 11 ของพิธีสารนาโงยาให้ชัดเจนโดยพิจารณาแนวปฏิบัติจากการทำความตกลงระดับภูมิภาคในระยะต้น และใช้แนวทางพหุภาคีระดับโลกเพื่อการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างเป็นธรรมและเท่าเทียมกันโดยสอดคล้องกับข้อ 10 ของพิธีสารนาโงยาThis Thesis showcases a study on a problem in harnessing and sharing benefits from Plant Genetic Resources derived from the same plant type that inhabits countries that share borders, with an objective to study principles and concepts, including laws that apply to such case in both international and national levels, i.e., the Kingdom of Thailand, the Socialist Republic of Vietnam, the Lao People’s Democratic Republic, the Kingdom of Cambodia and the Federation of Malaysia; as well as to propose a solution to the problem about exploiting and sharing benefits from same Plant Genetic Resources existent in neighboring countries.
Having studied and analyzed the laws governing an access to and benefit-sharing of Plant Genetic Resources in the international stage, it is found that the Convention on Biological Diversity (CBD) and the Nagoya Protocol (NP) provide that a country of origin has a right with which it could claim over same Plant Genetic Resources in-situ in its territorial land pursuant to the Principle of Sovereign Rights over the genetic resources, but it may not acquire or claim its right over Plant Genetic Resources in other country’s territory despite being a genetic resources of the same plant type. Meanwhile, Plant Genetic Resources in ex-situ collections which are gathered and stored at the Gene Bank shall be subject to an administration by the World Bank or the FAO, under conditions of the International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture (ITPGR) – an administrative system for genetic resources other than the Principle of Sovereign Rights of state. Then if the Plant Genetic Resources, in-situ or ex-situ, are to be researched and developed to breed into another novel plant varieties or products, and be applied for an intellectual property protection, a Plant Genetic Resources so newly generated shall no longer be shadowed under the scope of Plant Genetic Resources whose access to which requires consent from a rightsholder of the original Plant Genetic Resources, rather, it shall forthwith be vested exclusively in the developer or breeder.
With the ownership over the Plant Genetic Resources being shifted, users of such Plant Genetic Resources are nonetheless held obligated to share benefits back to the original rightsholder. This is because the international treaty has been stipulating that any person accessing to the Plant Genetic Resources shall enter into a benefit-sharing agreement in favor of the rightsholder thereof if the Plant Genetic Resources would be utilized in a commercial manner, in accordance with a benefit-sharing scheme prescribed in a prevailing international convention – either bilateral or multilateral – with a condition that binds exclusively upon the grantor and the user of such Plant Genetic Resources. Other country, despite possessing genetic resources of the identical type, is not eligible for the benefit-sharing derived from utilization of same Plant Genetic Resources, so long as it is not subject to the agreed terms, for the CBD and the ITPGR do not address about any specific benefit-sharing scheme from same Plant Genetic Resources that differs from general cases. Even though the Nagoya Protocol specifically mentions about discovery of the same genetic resources in a cross-border manner in which each contracting party shall “exert its fullest cooperation”, it is silent on any particular criterion as to a basis for benefit-sharing.
Furthermore, researching internal laws of the Kingdom of Thailand, the Socialist Republic of Vietnam, the Federation of Malaysia, the Lao People’s Democratic Republic, and the Kingdom of Cambodia reveals that merely the Socialist Republic of Vietnam, the Federation of Malaysia and the Kingdom of Thailand have enacted their respective internal legislations on accessing and benefit-sharing of the Plant Genetic Resources. Nevertheless, none of these countries has specified a benefit-sharing criteria with respect to the same Plant Genetic Resources found in several countries, impeding the fair and equitable sharing of benefits.
From such analytical study derives a corrective approach consisting of 2 phases. A primary phase should encompass a regional benefit-sharing agreement between/among contracting parties sharing same Plant Genetic Resources, bilaterally or trilaterally, whereby maintaining the Principle of Stage Sovereignty over genetic resources; an addition of definitions for “Utilization of Same Plant Genetic Resources” and “Taxonomic Hierarchy of Plants” to promote awareness of cases to utilize same Plant Genetic Resources; and open chance to agree and conclude on a regional fund establishment that bears a multi-lateral benefit administration. A secondary phase should stage an explicit determination of cross-border cooperative measures per Article 11 of the Nagoya Protocol, taking into consideration a standing arrangement upon the regional agreement in the primary phase; together with an adoption of global-level multilateral approach of the fair and equitable benefit-sharing in alignment with Article 10 of the Nagoya Protocol
การฝึกอบรมเพื่อการพัฒนา
No full textในยุคเริ่มต้นของการก่อตั้งสถาบันมีหน่วยราชการไม่กี่แห่งที่ฝึกอบรมนักบริหารระดับสูงซึ่งสถาบันดำเนินการฝึกอบรมโดยคณะและสำนักในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องใน พ.ศ.2555 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานชื่อใหม่แก่สำนักฝึกอบรมว่า "สำนักสิริพัฒนา” หมายถึง สำนักที่มีหน้าที่จัดการพัฒนาอันดียิ่งเป็นสิริมงคลอย่างหาที่เปรียบมิได้แก่สถาบัน และเจ้าหน้าที่ทุกค