National Institute of Development Administration
NIDA (National Institute of Development Administration): Wisdom Repository / สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์Not a member yet
3872 research outputs found
Sort by
อ่านให้เธอฟัง EP.5 : การศึกษาเปรียบเทียบนโยบายผู้สูงอายุ: ศึกษาประเทศนอร์เวย์ ญี่ปุ่น สิงคโปร์ และไทย โดย ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์ พรเลิศ อาภานุทัต อานุภาพ รักษ์สุวรรณ และธีรพล พงษ์บัว
No full textเนื้อหาที่นำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบทความวิจัย เรื่อง "การศึกษาเปรียบเทียบนโยบายผู้สูงอายุ: ศึกษาประเทศนอร์เวย์ ญี่ปุ่น สิงคโปร์ และไทย" โดย ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์ พรเลิศ อาภานุทัต อานุภาพ รักษ์สุวรรณ และธีรพล พงษ์บัว ติดตามอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ วารสารการจัดการภาครัฐและเอกชน ปีที่ 30 ฉบับที่ 1 หน้า 53-76
Sustainable value creation through circular economy in the second-hand clothing business
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2567ธุรกิจเสื้อผ้ามือสองในประเทศไทยเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพในการสร้างคุณค่าเพิ่มตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) อย่างไรก็ตาม กระบวนการดำเนินงานของธุรกิจในปัจจุบันยังขาดแนวทางในการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ และไม่สามารถจับคุณค่าที่สูญเสียไปได้ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์คุณค่าที่จับได้ (Value Captured) และคุณค่าที่เสียไป (Value Uncaptured) ตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) เพื่อเสนอแนะโอกาสในการสร้างคุณค่า (Value Opportunity) ให้กับธุรกิจเสื้อผ้ามือสองของประเทศไทย ผ่านการใช้เครื่องมือวิเคราะห์คุณค่ายั่งยืน (Sustainable Value Analysis Tool: SVAT) งานวิจัยนี้นำเสนอข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi-structured Interview) กับผู้ประกอบการธุรกิจเสื้อผ้ามือสองที่มีการดำเนินธุรกิจในลักษณะและแนวทางที่แตกต่างกัน และวิเคราะห์วงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์ในแต่ละขั้นตอน ตั้งแต่การจัดหา
การคัดเลือกสินค้า การบำรุงรักษา ไปจนถึงการจัดจำหน่ายและการจัดการของเสีย เพื่อระบุโอกาส
ในการปรับปรุงกระบวนการและเพิ่มคุณค่าให้กับธุรกิจ
ผลการศึกษาพบว่าธุรกิจเสื้อผ้ามือสองในประเทศไทยมีการจัดการที่ยังไม่สามารถสอดรับ
กับหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้เกิดคุณค่าที่เสียไปในหลายมิติ โดยเฉพาะคุณค่าที่พลาดไป (Value Missed) เนื่องจากการขาดความเข้าใจในแนวโน้มตลาด
การตอบสนองความต้องการของลูกค้า และการขาดแผนในการจัดการสินค้าค้างสต็อก รวมถึง
การไม่ได้นำของเหลือใช้มาสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ ทั้งนี้ยังพบคุณค่าที่ถูกทำลาย (Value Destroyed) จากการดำเนินธุรกิจที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เช่น การใช้ทรัพยากรอย่างไม่คุ้มค่า และการสร้างของเสียจากกระบวนการผลิต อย่างไรก็ตาม คุณค่าที่เกินความจำเป็น (Value Surplus) และ
คุณค่าที่ขาดหายไป (Value Absence) มีความสำคัญรองลงมาในบริบทของธุรกิจเสื้อผ้ามือสอง
ธุรกิจเสื้อผ้ามือสองมีโอกาสในการสร้างคุณค่าใหม่ตามแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียน ดังนั้นการดำเนินธุรกิจเสื้อผ้ามือสองตามแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียนไม่เพียงช่วยลดการสูญเสียทรัพยากร แต่ยังสร้างคุณค่าเพิ่มให้กับธุรกิจในระยะยาว ทั้งนี้การนำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ควรได้รับการสนับสนุนจาก
ภาคธุรกิจและนโยบายของภาครัฐ เพื่อสร้างความยั่งยืนให้กับอุตสาหกรรมแฟชั่น และขับเคลื่อนสังคมสู่การใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและมีประสิทธิภาพสูงสุดในอนาคตThe second-hand clothing business in Thailand holds significant potential for creating added value based on the principles of the circular economy. However,
the current operational processes of these businesses often lack effective resource utilization and fail to capture the full value of used clothing. This study aims to identify and analyze the value captured and value uncaptured in the second-hand clothing business following the circular economy approach, in order to propose opportunities for creating new value for Thailand's second-hand clothing businesses. The research employed a qualitative approach using the Sustainable Value Analysis Tool (SVAT). Semi-structured interviews were conducted with second-hand clothing business operators who adopt different business models and approaches. The study also analyzed the product life cycle at each stage, from sourcing and selecting items to maintenance, distribution, and waste management, to identify opportunities for process improvement and value enhancement.
The findings reveal that second-hand clothing businesses in Thailand currently operate in a manner that does not fully align with circular economy principles, leading to value loss in multiple dimensions. A key issue is "value missed" due to a lack of understanding of market trends, inability to meet customer demands, and poor planning for managing unsold inventory. Additionally, the failure to repurpose leftover materials into new products represents wasted potential. The research also identified instances of "value destroyed" resulting from business practices that negatively impact the environment, such as inefficient use of resources and waste generation during production. However, "value surplus" and "value absence" were found to be of lesser significance in the context of the second-hand clothing business. Despite these challenges, the second-hand clothing business has significant opportunities to create new value through circular economy practices. Adopting circular economy principles in this sector can not only reduce resource loss but also add long-term value to the business. For successful implementation, support from both the business sector and government policy is essential to foster sustainability in the fashion industry and drive society toward optimal and efficient resource utilization in the future
อ่านให้เธอฟัง EP.2 : บทบาทของมหาวิทยาลัยในการร่วมพัฒนาเมืองน่าอยู่ โดย เตชินท์ ก้อนนิล และณพงศ์ นพเกตุ
No full textเนื้อหาที่นำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบทความวิจัย เรื่อง "บทบาทของมหาวิทยาลัยในการร่วมพัฒนาเมืองน่าอยู่" โดย เตชินท์ ก้อนนิล และณพงศ์ นพเกตุ ติดตามอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม ปีที่ 19 ฉบับที่ 1/2566 หน้า 26-43
An analysis of land use changes that affect non-agricultural water use in the lower Mae Nam Prachinburi Tributary River Basin
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2567การศึกษาครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) มีวัตถุประสงค์หลัก
ก) เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในลุ่มน้ำฯ ช่วงตั้งแต่ พ.ศ. 2567-2616 โดยการประยุกต์ใช้แบบจำลอง CA_Markov Chain ร่วมกับเทคโนโลยีการสำรวจระยะไกล (RS: Remote Sensing) และการสำรวจและตรวจสอบในภาคสนาม ข) เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้น้ำนอกภาคการเกษตรในลุ่มน้ำฯ ช่วงตั้งแต่ พ.ศ. 2567-2616 ค) เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินต่อปริมาณการใช้น้ำนอกภาคการเกษตรในลุ่มน้ำฯ ช่วงตั้งแต่ พ.ศ. 2567-2616 และ ง) เพื่อการกำหนดแนวทางวางแผนพัฒนาและบริหารจัดการทรัพยากรน้ำในภาพรวมนอกภาคการเกษตรในสภาพอนาคตในลุ่มน้ำฯ โดยการวิจัยเป็นการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิจากแหล่งข้อมูลต่างๆ (เช่น เอกสาร/งานวิจัย ข้อมูลพื้นฐานจากภาครัฐและภาคเอกชน ฯลฯ) และข้อมูลปฐมภูมิจากการสำรวจและตรวจสอบในภาคสนามช่วงเดือนพฤษภาคม–ธันวาคม 2566
ผลการศึกษาวิจัยพบว่าการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินต่อรูปแบบและปริมาณความต้องการใช้น้ำนอกภาคการเกษตรในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ จะมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นในพื้นที่ตอนกลางและพื้นที่ตอนล่างของพื้นที่ลุ่มน้ำฯ ส่วนการคาดการณ์รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินในคาบ 50 ปี (พ.ศ. 2616) ด้วยการประยุกต์ใช้แบบจำลอง CA_Markov Chain ชี้ให้เห็นว่า รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินนอกภาคการเกษตร (เฉพาะพื้นที่ชุมชนและสิ่งปลูกสร้าง) จะมีผลกระทบโดยตรงต่อรูปแบบและปริมาณการใช้น้ำนอกภาคการเกษตร แม้ว่าพื้นที่ชุมชนและสิ่งปลูกสร้างมีแนวโน้มลดลงจาก +316.22 ตารางกิโลเมตร (พ.ศ. 2566) เหลือเพียง +222.67 ตารางกิโลเมตร (พ.ศ. 2616) หรือลดลง –93.55 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ –4.27 ของพื้นที่ลุ่มน้ำฯ แต่ปริมาณความต้องการใช้น้ำนอกภาคการเกษตร (การอุปโภค-บริโภค ภาคอุตสาหกรรม และภาคการท่องเที่ยว) ในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ ในสภาพอนาคต 50 ปี (พ.ศ. 2616) มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจาก +255.671 ล้านลูกบาศก์-เมตรต่อปี (พ.ศ. 2566) เป็น +703.033 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี (พ.ศ. 2616) หรือเพิ่มขึ้น +447.362 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี หรือเพิ่มขึ้นคิดเป็นร้อยละ +174.98 เนื่องจากได้รับผลกระทบโดยตรงจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ อย่างรวดเร็ว พร้อมกับการขยายตัวและเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็ว และยังพบการปรับเปลี่ยนจากสภาพสังคมเกษตรดั้งเดิมไปสู่สังคมอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นประกอบกับการเพิ่มของจำนวนประชากรและประชากรแฝงในภาคอุตสาหกรรมและภาคการท่องเที่ยว และการขยายตัวเป็นชุมชนเมืองและภาคอุตสาหกรรมที่มีความเกี่ยวเนื่องกับโครงการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC: Eastern Economic Corridor) หรือพื้นที่รองรับเป็นแหล่งท่องเที่ยวพิเศษ (เช่น แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ (อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่) อ่างเก็บน้ำนฤบดินทรจินดาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และแก่งหินเพิง ฯลฯ จึงเป็นผลกระทบโดยตรงให้เกิดความต้องการใช้น้ำเพิ่มมากขึ้น
หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง (เช่น สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ กรมชลประทาน กรมทรัพยากรน้ำ กรมทรัพยากรน้ำบาดาล การประปาส่วนภูมิภาค กรมโรงงานอุตสาหกรรม กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กรมป่าไม้ และกรมพัฒนาที่ดิน ฯลฯ) ต้องกำหนดทิศทางและวางแนวทางการพัฒนาแหล่งเก็บกักน้ำขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง การขุดเจาะบ่อบาดาลและการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำอย่างบูรณาการในทุกภาคส่วนให้เกิดความสมดุลและให้เพียงพอกับความต้องการปริมาณการใช้น้ำในสภาพอนาคต 50 ปี (พ.ศ. 2616) และต้องมีความเหมาะสมตามศักยภาพและกิจกรรมต่างๆ ที่จำเป็นต้องมีการใช้น้ำอาจเกิดขึ้นในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ พร้อมทั้งการกำหนดนโยบายหรือมาตรการเพื่อส่งเสริมให้ทุกภาคส่วนสามารถพัฒนาพื้นที่ดินที่ถูกปล่อยทิ้งร้างว่างเปล่า หรือพื้นที่อื่นๆ (เช่น พื้นที่เปิดโล่ง ทุ่งหญ้าธรรมชาติ พื้นที่ลุ่ม พื้นที่ไม้ละเมาะ ฯลฯ)) ที่มีศักยภาพและคุณสมบัติของทรัพยากรดินที่มีความสมบูรณ์เหมาะสมหรือตั้งอยู่ใกล้แหล่งน้ำธรรมชาติหรือแหล่งเก็บกักน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นสามารถนำพื้นที่ดังกล่าวมาใช้ให้เกิดมูลค่าและผลประโยชน์สูงสุด จึงเป็นการพัฒนาพื้นที่ลุ่มน้ำอย่างยั่งยืนควบคู่ไปกับการควบคุมความต้องการใช้น้ำในทุกภาคส่วนให้สอดคล้องกับปริมาณน้ำต้นทุนที่มีอยู่จริงในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ
This study is quantitative research. The main objective of this study is to; a) to study changes in land use in the basin from B.E. 2567–2616 by applying the CA_Markov Chain model together with remote sensing technology (RS: Remote Sensing) and field investigation; b) to study changes in non-agricultural water use in the basin area from B.E. 2567–2616; c) to analyze the impact of land use changes on non-agricultural water use in the basin area from B.E. 2567–2616 and d) to determine guidelines for planning the development and management of water resources in general non-agricultural sector in the future in the basin area. This research is the collection and analysis of secondary data from various sources (such as documents/research, basic data from the public and private sectors, etc.) and primary data from field investigation during May–December B.E. 2566.
The results of this study found that changes in land use patterns affect the pattern and quantity of non-agricultural water demand in the basin area. There will be an increasing trend in the central and lower areas of the basin area. As for the prediction of land use patterns over 50-years period (B.E. 2616) using the CA_Markov Chain model, it is indicated that non-agricultural land use patterns (only community areas and buildings) will have a direct impact on the pattern and amount of non-agriculture water demand. Although the area of communities and buildings tends to decrease from +316.22 square kilometers (B.E. 2566) to +222.67 square kilometers (B.E. 2616) or decreases –93.55 square kilometers or equivalent to –4.27 percent of the basin area. The amount of non-agriculture water demand (water consumption, industrial sector and tourism sector) in the basin area in the future 50 years (B.E. 2616) is likely to increase from +255.671 million cubic meters per year (B.E. 2566) to +703.033 million cubic meters per year (B.E. 2616) or an increase of +447.362 million cubic meters per year or an increase of +174.98 percent. This study is indicated that being directly affected by rapid changes in land use patterns in the basin area along with rapid economic and social expansion and growth. It also found that a shift from the original agricultural society to an increasingly industrial society, along with an increase in the population and hidden populations in the industrial and tourism sectors, and expansion into urban communities and industrial sectors that are related to the Eastern Economic Corridor (EEC) development project or areas supporting special tourist attractions (such as the natural world heritage areas (Khao Yai National Park), Naruebodindrachinta Reservoir (Huai Sa-mong under the royal initiative) and Kaeng Hin Phoeng, etc., are a direct impact on the demand for water in the basin area.
The relevant government agencies (such as the Office of National Water Resources, Royal Irrigation Department, Department of Water Resources, Department of Groundwater Resources,
Provincial Waterworks Authority, Department of Industrial Works, Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation, Royal Forest Department and Land Development Department, etc.) must determine the direction and establish guidelines for the development of small to medium sized water reservoirs, drilling artesian wells and managing water resources in an integrated manner in all sectors to create a balance and adequate water consumption needs in the future 50 years (B.E. 2616) according to potential and various activities that require the use of water may occur in the basin area. The establishing policies or measures to encourage all sectors to develop abandoned land areas or other areas (such as open spaces, natural grasslands, lowland areas, scrub areas, etc.) that have the potential and properties of soil resources that are suitable or are located near natural water sources or man-made water reservoirs can bring such areas to gain high-value and the greatest benefit. Therefore, the sustainable development of the basin area along with controlling the demand for water in all sectors in accordance with the needs and suitability of the potential and various activities that require the use of water may occur in the basin area according to actual amount of water available in the basin area
อ่านให้เธอฟัง EP.1 : บทความรับเชิญ: มุมมองความเสี่ยงในโลกธุรกิจ โดย ทนง ทิพยะ ประดิษฐ์ วรรณรัตน์ และมณีวรรณ ฉัตรอุทัย
No full textเนื้อหาที่นำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบทความเรื่อง "บทความรับเชิญ: มุมมองความเสี่ยงในโลกธุรกิจ" โดย ทนง พิทยะ ประดิษฐ์ วรรณรัตน์ และมณีวรรณ ฉัตรอุทัย ติดตามอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ วารสารบริหารธุรกิจ นิด้า เล่มที่ 31 พฤศจิกายน 2565 หน้า 6-1
อ่านให้เธอฟัง EP.4 : ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวผ่านแพลตฟอร์ม ยูทูป โดย อนุชา สุขแสง และวรรษิดา บุญญาณเมธาพร
No full textเนื้อหาที่นำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบทความวิจัย เรื่อง "ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวผ่านแพลตฟอร์ม ยูทูป" โดย อนุชา สุขแสง และวรรษิดา บุญญาณเมธาพร ติดตามอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ วารสารวิชาการการท่องเที่ยวนานาชาติ ปีที่ 19 ฉบับที่ 1 มกราคม - มิถุนายน 2566 หน้า 76-100
Measures of water pollution and domestic wastewater law enforcing in Bangkok
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2567การศึกษามาตรการการจัดการน้ำเสียและการบังคับใช้กฎหมายมลพิษทางน้ำที่มีแหล่งกำเนิดมาจากชุมชน กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา กฎหมาย มาตรการทางกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง บทบาทและหน้าที่ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และวิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรค มาตรการทางกฎหมายในการบริหารจัดการน้ำเสียในชุมชนเมืองกรุงเทพมหานคร เพื่อเสนอแนะแนวทางการบริหารจัดการน้ำเสียในชุมชนเมืองที่เหมาะสมกับกรุงเทพมหานคร และมีประสิทธิภาพมากขึ้น เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยวิจัยจากเอกสาร (Documentary Research) ศึกษาค้นคว้าจาก ตำรา หนังสือ บทความ วิทยานิพนธ์ สารสาร ทฤษฎี หลักกฎหมายทั้งไทยและต่างประเทศ รวมถึงกรณีศึกษาที่เกิดขึ้นจริง รวมถึงข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต เพื่อวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวกับการแก้ปัญหามลพิษทางน้ำที่เกิดจากชุมชนในกรุงเทพมหานคร
จากการศึกษาพบว่ากรุงเทพมหานครกำลังประสบกับปัญหาน้ำเสียชุมชน (Domestic Wastewater) ที่มีแหล่งกำเนิดมลพิษทางน้ำมาจากที่พักอาศัย ครัวเรือน ชุมชน หรือหมู่บ้านจัดสรรพบว่า มากกว่าร้อยละ 80 ของปริมาณน้ำเสียในกรุงเทพมหานคร น้ำเสียที่ถูกระบายลงแหล่งน้ำสาธารณะมีปริมาณมากขึ้นจนเกินขีดจำกัดการรองรับปริมาณน้ำเสียได้ ซึ่งโรงบำบัดน้ำเสียของกรุงเทพมหานครทั้ง 8 แห่ง สามารถบำบัดน้ำเสียได้เพียง ร้อยละ 45 ของปริมาณน้ำเสียทั้งหมดต่อวัน อีกทั้งใช้งบประมาณจำนวนมากในการเดินระบบและบำรุงรักษาระบบบำบัดน้ำเสียหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการรับผิดชอบ ควบคุม กำกับ ดูแลจัดการน้ำของกรุงเทพมหานครประกอบด้วย กรมควบคุมมลพิษ สำนักงานจัดการคุณภาพน้ำ สำนักการระบายน้ำ และสำนักงานเขต การมีอำนาจของในแต่ละหน่วยงาน ทำให้เกิดความทับซ้อนของบทบาทหน้าที่
ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครในเรื่องของการจัดเก็บค่าธรรมเนียมแหล่งกำเนิดน้ำเสีย แต่พบว่า ข้อกฎหมายไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน เพราะมีอาคาร บ้านเรือน ชุมชนแออัด ชุมชนริมคูคลองบางส่วน ไม่เข้าข่ายที่ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมในการบำบัดน้ำเสีย และไม่ได้มีการควบคุมการปล่อยน้ำเสียอย่างถูกกฎหมาย และกับการลักลอบทิ้งขยะกากของเสีย สิ่งปฏิกูลในทุกรูปแบบลงในแหล่งน้ำสาธารณะ ซึ่งควรเข้มงวดในการกวดขัน สอดส่องดูแล บังคับใช้ข้อกฎหมายอย่างจริงจัง แต่ก็ยังมีข้อจำกัดที่บุคคลากรในการปฏิบัติหน้าที่ยังไม่เพียงพอ
จากปัญหาดังกล่าวผู้ศึกษาได้เสนอแนะแนวทางให้กำหนดมาตรการสำหรับบ้านเรือนที่ไม่เข้าข่ายตามที่ประกาศกำหนด อาจดำเนินการให้สำนักงานเขตสำรวจลักษณะดังกล่าว และเก็บสถิติเพื่อเป็นข้อมูลในการวางแผนการจัดการทางระบายน้ำ พร้อมทั้งจัดกิจกรรมรณรงค์ ประชาสัมพันธ์ ให้ความรู้เรื่องถังบำบัดน้ำเสีย แนวทางการจัดการน้ำเสียในครัวเรือน รวมทั้งกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ให้ประชาชนทราบอย่างต่อเนื่อง ภาครัฐอาจร่วมกับภาคเอกชน ธุรกิจ เพื่อประชาสัมพันธ์ และจัดหารูปแบบการบำบัดน้ำเสียที่ประชาชนสามารถเข้าถึงได้ โดยรัฐบาลอาจให้ความช่วยเหลือ เช่น การลดหย่อนภาษี การให้การสนับสนุนภาคเอกชนในเรื่องผลิตภัณฑ์เพื่อการจัดการสิ่งแวดล้อม การแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมบำบัดน้ำเสียใหม่ แก้ไขปัญหาเรื่องการจัดการขยะควบคู่ไปกับการจัดการมลพิษทางน้ำ กรุงเทพมหานครควรใช้นโยบายที่เคร่งครัดในเรื่องการทิ้งขยะอย่างผิดกฎหมาย และเข้มงวด ออกตรวจเชิงรุกมากขึ้น ออกนโยบายหรือข้อกฎหมายที่มุ่งเน้นใช้หลัก 3R ในการจัดการขยะStudy of wastewater management measures and enforcement of water pollution laws that originate from communities. Bangkok The objective is to study laws and other related legal measures. Roles and duties of relevant agencies and analyze problems and obstacles Legal measures for wastewater management in Bangkok communities To suggest guidelines for wastewater management in urban communities that are appropriate for Bangkok. and more efficient It is Qualitative Research by researching from Documentary Research, studying and researching from textbooks, books, articles, theses, substances, theories, and principles of law, both Thai and foreign. Including actual case studies and information on the internet To analyze laws related to solving water pollution problems caused by communities in Bangkok.
The study found that Bangkok is experiencing the problem of domestic wastewater (Domestic Wastewater) where the source of water pollution comes from residences, households, communities, or housing developments. More than 80 percent of the wastewater volume in Bangkok The amount of wastewater being released into public water sources has increased to the point where it exceeds the wastewater capacity limit. Bangkok's 8 wastewater treatment plants can treat only 45 percent of the total daily wastewater volume. In addition, a large budget is spent on operating and maintaining the wastewater treatment system. The agencies involved in being responsible, controlling, supervising, and managing Bangkok's water include: the Pollution Control Department Water Quality Management Office Drainage Bureau, and the district office The power of each agency This causes overlapping roles and responsibilities.
Bangkok regulations regarding the collection of fees for wastewater sources, but it was found that the laws are not consistent with the current situation because there are buildings, houses, slum communities, and communities along some canals. It is not eligible to pay a fee for wastewater treatment. and there is no legal control over the release of wastewater. and with the illegal dumping of garbage and waste All forms of sewage into public water sources. which should be strict in tightening, monitoring, and seriously enforcing the law. However, there are still limitations in that there are not enough personnel to carry out their duties.
From the above problems, the study has suggested guidelines for setting measures for houses that do not fall into the criteria as specified in the announcement. May proceed with the district office to survey this nature. and collect statistics to provide information for planning drainage management. along with organizing campaign activities and public relations Provide knowledge about wastewater treatment tank Guidelines for managing household wastewater Including related laws Keep the public informed continuously The government sector may join with the private sector and businesses to publicize. and provide a form of wastewater treatment that the public can access. The government may assist such as tax deductions. Supporting the private sector in environmental management products Amending the new wastewater treatment fee rate Solving the problem of waste management along with water pollution management. Bangkok should adopt a strict policy on illegal garbage dumping and be more proactive in inspecting it. Issue policies or laws that focus on using the 3R principles in waste management
รายงานการพัฒนาพื้นที่อย่างยั่งยืน ภาคตะวันออก ปี พ.ศ. 2565
No full textรายงานการพัฒนาพื้นที่อย่างยั่งยืน ภาคตะวันออก จัดทำขึ้นเพื่อติดตามสถานการณ์การพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันออกตามแนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยรายงานฯ ฉบับที่ 1 ปี พ.ศ. 2564 ได้เจาะลึกเรื่องการบริหารจัดการขยะในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก และรายงานฯ ปี พ.ศ. 2565 ฉบับนี้ นำเสนอการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำในพื้นที่ภาคตะวันออก เนื่องจาก "น้ำ" เป็นทรัพยากรหลักทั้งในการดำรงชีวิตและการพัฒนาเศรษฐกิจ รวมถึงเป็นปัจจัยสำคัญในการรักษาสมดุลทางธรรมชาติ
เนื้อหาของรายงานแบ่งออกเป็น 5 บท เริ่มจากบทนำที่ทบทวนการพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันออกโดยรวมและผลกระทบจากการพัฒนพื้นที่ในช่วงที่ผ่านมา จากมุมมองของการพัฒนาที่ยั่งยืน เริ่มต้นจากการพัฒนาภาคตะวันออกภายใต้โครงการพัฒนาพื้นที่บริเวณขายฝั่งทะเลตะวันออก (Eastern Seaboard Development Program: ESB) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 มาจนถึงปัจจุบัน ภายใต้โครงการเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (Eastern Economic Corridor: EEC) ซึ่งในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา แม้ว่าจะประสบความสำเร็จที่เป็นแบบอย่างในการพัฒนาพื้นที่อื่น ๆ ได้ แต่ก็มีปัญหาที่เกิดขึ้นและสั่งสมมาในหลากหลายมิติเช่นกันมูลนิธิเสนาะ อูนากู
อ่านให้เธอฟัง EP.3 : การออกแบบวิถีชีวิตตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดย วิชัย อุตสาหจิต
No full textเนื้อหาที่นำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของบทความวิจัย เรื่อง "การออกแบบวิถีชีวิตตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง" โดย วิชัย อุตสาหจิต ติดตามอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ ปีที่ 14 ฉบับที่ 2/2565 หน้า 92-115
Efficiency comparison of particulate matter 2.5 microns (PM2.5) measurement instruments in ambient air : light scattering and a dichotomous air sampler
No full textการค้นคว้าอิสระ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2567การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของเครื่องมือตรวจวัดฝุ่นละอองขนาดเล็ก 2.5 ไมครอน (PM2.5) ในบรรยากาศโดยรอบ ที่ตรวจวัดด้วยวิธีกระเจิงแสง (light scattering) และวิธีเชิงน้ำหนักด้วยเครื่องเก็บตัวอย่างอากาศแบบไดโคโตมัส (dichotomous air sampler) ตั้งเครื่องมือเก็บตัวอย่างทั้ง 2 ประเภท ไว้ในสถานที่เดียวกันเพื่อเปรียบเทียบผลการตรวจวัดที่ได้จากวิธีทั้งสอง ในการศึกษานี้ได้ทำการตรวจวัดเป็นระยะเวลา 30 วัน ตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน ถึง 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 จุดตรวจวัดในพื้นที่หมู่บ้านในฝันเคหะธานี แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร โดยค่าเฉลี่ยราย 24 ชั่วโมงจะถูกนำมาวิเคราะห์เชิงสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลความเข้มข้นของฝุ่นที่ได้จากแต่ละวิธี ประกอบด้วย Paired sample T-Test (Two tailed) สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Correlation) และวิเคราะห์สมการถดถอยแบบเส้นตรง (Linear Regression) ผลการทดสอบการกระจายของข้อมูลที่ได้จากเครื่องมือทั้งสองชนิดพบว่ามีการกระจายแบบปกติ ความสัมพันธ์กันระหว่างเครื่อง Particles plus Model 10,000 และเครื่อง Thermo Partisol™ 2000-FRM Ambient Particulate Sampler, AMS Analitica Model DustCheck DPM-1 และเครื่อง Junray Model ZR-3930B Environmental Analysis Automatic Sampler มีค่าเท่ากับ 0.8746, 0.8652 และ 0.8531 ตามลำดับ พบว่าตัวแปรทั้งสองมีความสัมพันธ์กันและมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกัน และเมื่อวิเคราะห์ความแม่นยําหรือ (R2) พบว่ามีความแม่นยําอยู่ในช่วงระหว่าง 72.78 - 76.05% อย่างไรก็ตาม หากต้องการใช้เครื่องมือวัดแบบ Light scattering ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง หรือใช้เพื่อดูแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของฝุ่นละอองThis study aims to compare the efficiency of Particulate Matter 2.5 (PM 2.5) in ambient. The measurements were performed by the light scattering method, which is an automatic sample collector, and a gravimetric method using a dichotomous air sampler. The experiment was conducted by setting up both types of sampling equipment in the same location to compare the results. This study measured PM 2.5 over a period of 30 days, from June 28 to July 28, 2024, in the Ban Nai Fun Keha Thani Village, Tha Raeng Subdistrict, Bang Khen District, Bangkok. The 24-hour average PM 2.5 was analyzed statistically using a paired sample T-Test (two-tailed), Correlation, and Linear regression. The data distribution test results of both instruments showed a normal distribution. The correlations between the Particles plus Model 10000, Thermo Partisol™ 2000-FRM Ambient Particulate Sampler, AMS Analitica Model DustCheck DPM-1, and Junray Model ZR-3930B Environmental Analysis Automatic Sampler were found to be 0.8746, 0.8652, and 0.8531, respectively. The study found that both variables were related and linearly correlated. In addition, when analyzing the accuracy (R2), it was found that the accuracy is between 72.78-76.05%. However, if light scattering measurement equipment is to be used, it should be used with caution or used for observing trends in the variation of particulate matter concentrations