Chulalongkorn University
CUIR - Chulalongkorn University Intellectual Repository / คลังปัญญาจุฬาฯ เพื่อประเทศไทยNot a member yet
10882 research outputs found
Sort by
Effects of plating electrolyte on composition and ORR activity of PtCo alloy catalysts
Full text linkวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ (PtCo) ด้วยวิธีการพอกพูนโดยไฟฟ้าบนผ้าคาร์บอน โดยศึกษาผลของสารละลายที่ใช้ในการพอกพูนประกอบด้วย ชนิดของตัวช่วยในการนำไฟฟ้า (H2SO4, Na2SO4 และ NaCl) ค่าความเป็นกรด (pH) และความเข้มข้นของเกลือแพลทินัม (0.004 ถึง 0.01 โมลต่อลิตร) และเกลือโคบอลต์ (0.1 ถึง 0.2 โมลต่อลิตร) ในสารละลาย ต่อองค์ประกอบและสัณฐานวิทยาของตัวเร่งปฏิกิริยาที่พอกพูนได้ โดยใช้ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าในการพอกพูนแบบคงที่ ที่ 10 และ 20 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร โดยพยายามเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ให้ได้องค์ประกอบอยู่ในช่วงกว้างที่สุด (0 ถึง 100 ร้อยละโดยอะตอมแพลทินัม) สำหรับการใช้งานที่หลากหลาย รวมถึงการใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาไฟฟ้าในเซลล์เชื้อเพลิง ผลจากการศึกษาพบว่า ค่าความเป็นกรดของสารละลายที่ใช้ในการพอกพูนส่งผลต่อองค์ประกอบของตัวเร่งปฏิกิริยาที่พอกพูนได้ประมาณ ร้อยละ 7 โดยเมื่อปรับ pH ให้มีค่าต่ำลงเป็น 2.6 (จาก pH ธรรมชาติ) ของตัวช่วยในการนำไฟฟ้าแต่ละชนิด และพบว่าชนิดของตัวช่วยในการนำไฟฟ้ามีบทบาทสำคัญต่อช่วงขององค์ประกอบตัวเร่งปฏิกริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ที่พอกพูนได้ โดยเมื่อใช้ NaCl เป็นตัวช่วยในการนำไฟฟ้า ที่ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าในการพอกพูน 20 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร จะให้องค์ประกอบ Pt:Co ที่กว้างกว่าตัวช่วยในการนำไฟฟ้าชนิดอื่น โดยองค์ประกอบของตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ที่เตรียมได้คือ Pt78Co22 Pt55Co45 Pt45Co55 Pt24Co76 Pt21Co79 Pt13Co87 Pt11Co89 Pt10Co90 และ Pt8Co92 ซึ่งตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ที่องค์ประกอบ Pt8Co92 มีพื้นที่ผิวในการเกิดปฏิกิริยาต่อปริมาณแพลทินัมสูงที่สุด (ประมาณ 1443 ตารางเมตรต่อกรัมแพลทินัม) เทียบกับองค์ประกอบอื่นรวมถึงตัวเร่งปฏิกิริยาแพลทินัมบริสุทธิ์ (ประมาณ 743 ตารางเมตรต่อกรัมแพลทินัม) แต่จะให้พื้นที่ผิวในการเกิดปฏิกิริยาโดยรวมต่ำที่สุด และจากการศึกษากลไกในการเกิดปฏิกิริยารีดักชันของออกซิเจนโดยพิจารณาจากความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าจำเพาะทางจลนพลศาสตร์พบว่า ตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมแพลทินัมโคบอลต์ทุกองค์ประกอบที่พอกพูนได้มีวิถีทางการเกิดปฏิกิริยารีดักชันของออกซิเจนเป็นแบบ 4 อิเล็กตรอน โดยตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสม Pt78Co22 มีความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าจำเพาะทางจลนพลศาสตร์ (ประมาณ 131.53 ไมโครแอมแปร์ต่อตารางเมตร) สูงกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสมทุกองค์ประกอบรวมทั้งตัวเร่งปฏิกิริยาแพลทินัมบริสุทธิ์ (105.67 มิลลิแอมแปร์ต่อตารางเซนติเมตร) แสดงให้เห็นว่าตัวเร่งปฏิกิริยาโลหะผสม Pt78Co22 มีกัมมันตภาพจำเพาะในการเร่งปฏิกิริยารีดักชันของออกซิเจนสูงที่สุด และมีศักยภาพในการเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับปฏิกิริยารีดักชันของออกซิเจน สามารถนำไปใช้ในเซลล์เชื้อเพลิงแทนแพลทินัมบริสุทธิ์This research studied the eletrodeposition of PtCo alloys onto the carbon cloth in different plating baths. The effect of the plating bath including a type of the supporting electrolytes (H2SO4, Na2SO4 and NaCl), solution pH and concentrations of Pt (0.004–0.01 M) and Co (0.1–0.2 M) salts used in the plating baths on the composition and morphology of the PtCo alloys had been investigated. The Electrodeposit was carried out using the direct current (DC) at the current densities of 10 and 20 mA cm-2. The aim was to produce PtCo alloys having the Pt:Co composition range of this study as wide as possible (from 0 to 100 %Pt) in order to apply to various applications including fuel cells. The pH of the plating baths was found to have a little effect on the composition of the PtCo alloys deposited where PtCo compositions changed only ~7% when the pH of the plating bath was changed from their natural pH to 2.6. The type of the supporting electrolyte was found to play the vital role on broadening the composition range of PtCo deposited alloys. When NaCl was used as the supporting electrolyte, the Pt:Co ratios of the alloys deposited were significantly broader than those prepared from other two supporting electrolytes. The compositions of PtCo alloy catalysts produced in NaCl consisted of Pt78Co22, Pt55Co45, Pt45Co55, Pt24Co76, Pt21Co79, Pt13Co87, Pt11Co89, Pt10Co90 and Pt8Co92. Pt8Co92 had the highest electrochemical active surface area (1443 m2 gPt-1) compared to those of PtCo alloys having other compositions including pure Pt (743 m2 gPt-1). Based on the electrocatalytic reaction study towards oxygen reduction reaction (ORR), PtCo catalysts at all compositions had a direct 4 electron pathway for the ORR and Pt78Co22 yielded the highest specific kinetic current density (131.53 μA m-2) which was higher than that of pure Pt catalyst (105.67 μA m-2)
APPLICATION OF NEAR INFRARED SPECTROSCOPY FOR DETERMINATION OF FUNGAL AND AFLATOXIN B1 CONTAMINATION IN BROWN RICE
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้เนียร์อินฟราเรดสเปกโทรสโกปีในการตรวจสอบปริมาณความชื้น การปนเปื้อนของราที่มีความสามารถผลิตอะฟลาทอกซินบี 1 และอะฟลาทอกซินบี 1 ในข้าวกล้อง แบบจำลองเพื่อทำนายปริมาณความชื้นและการปนเปื้อนของรา สร้างโดยหาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลทางห้องปฏิบัติการของตัวอย่างข้าวกล้อง (ค่าเปอร์เซ็นต์ความชื้น ค่าเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อของราทั้งหมด และค่าเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อของราสกุล Aspergillus โคโลนีสีเขียวอมเหลือง) และข้อมูลเชิงแสงที่ได้จากการสแกนตัวอย่างข้าวกล้องด้วยเครื่องฟูเรียร์ทรานสฟอร์มเนียร์อินฟราเรดสเปกโตรมิเตอร์ โดยวิธีการถดถอยกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน (Partial Least Square Regression, PLSR) แบบจำลองที่ดีที่สุดสำหรับทำนายปริมาณความชื้นในตัวอย่างเมล็ดข้าวกล้อง สร้างจากเส้นสเปกตรัมที่มีการจัดการเบื้องต้นด้วยวิธีการปรับลบโดยเส้นตรง (straight line subtraction) ให้ค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (coefficient of determination, R2) เท่ากับ 0.93 ค่ารากที่สองของความผิดพลาดเฉลี่ยยกกำลังสองของกลุ่มทดสอบแบบจำลอง (root mean square error of prediction, RMSEP) เท่ากับ 0.205 เปอร์เซ็นต์ และค่าความผิดพลาดเฉลี่ยในการทำนาย (bias) เท่ากับ 0.0219 เปอร์เซ็นต์ แบบจำลองทำนายปริมาณการปนเปื้อนของราทั้งหมดที่สร้างจากเส้นสเปกตรัมที่มีการจัดการเบื้องต้นด้วยวิธีการแปลงค่าอนุพันธุ์อันดับที่หนึ่ง ทุกๆ 17 จุดร่วมกับการปรับลบโดยเส้นตรง (first derivative + straight line subtraction (17 Pts.)) ของตัวอย่างข้าวกล้องที่มีการปนเปื้อนราตามธรรมชาติ ให้ผลการทำนายดีที่สุด (R2 = 0.63, RMSEP = 5.66 เปอร์เซ็นต์, bias = 1.81 เปอร์เซ็นต์) แบบจำลองทำนายปริมาณการปนเปื้อนของราสกุล Aspergillus โคโลนีสีเขียวอมเหลืองที่สร้างจากเส้นสเปกตรัมที่มีการจัดการเบื้องต้นด้วยวิธีการแปลงค่าอนุพันธุ์อันดับที่หนึ่ง ทุกๆ 17 จุด (first derivative (17 Pts.)) ของตัวอย่างข้าวกล้องที่ปนเปื้อนราตามธรรมชาติและถูกทำให้ปนเปื้อน เป็นแบบจำลองที่ให้ผลการทำนายดีที่สุด (R2 = 0.67, RMSEP = 18.4 เปอร์เซ็นต์, bias = -0.431 เปอร์เซ็นต์) สำหรับแบบจำลองเพื่อทำนายปริมาณการปนเปื้อนของอะฟลาทอกซินบี 1 ในตัวอย่างข้าวกล้อง สร้างจากความสัมพันธ์ของค่าความเข้มข้นของอะฟลาทอกซินบี 1 ในตัวอย่างข้าวกล้องที่วิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการ และข้อมูลเชิงแสงที่ได้จากการสแกนตัวอย่างข้าวกล้องที่ผ่านการเตรียมตัวอย่าง 3 แบบ (เมล็ดข้าวกล้องทั้งเมล็ด เมล็ดข้าวกล้องที่บดแล้ว และสารสกัดหยาบเมล็ดข้าวกล้อง) แบบจำลองที่ดีที่สุดได้จากการใช้ตัวอย่างเมล็ดข้าวกล้องทั้งเมล็ดและสร้างแบบจำลองโดยใช้เส้นสเปกตรัมที่มีการจัดการเบื้องต้นด้วยวิธีการแปลงค่าอนุพันธุ์อันดับที่หนึ่ง ทุกๆ 17 จุด (R2 = 0.94, RMSEP = 0.921 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัม, bias = -0.181 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัม) สำหรับแบบจำลองเพื่อการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ แบบจำลองเพื่อการแบ่งกลุ่มที่สร้างด้วยวิธี Partial Least Square Discriminant Analysis (PLS-DA) ให้ค่าเปอร์เซ็นต์การแบ่งกลุ่มถูกต้องโดยรวมสูงกว่าวิธี Soft Independent Modeling of Class Analog (SIMCA) โดยผลการทำนายการแบ่งกลุ่มของค่าเปอร์เซ็นต์การติดเชื้อของราทั้งหมด การแบ่งกลุ่มตัวอย่างที่มีและไม่มีการปนเปื้อนของราสกุล Aspergillus โคโลนีสีเขียวอม และการแบ่งกลุ่มตามปริมาณการปนเปื้อนของอะฟลาทอกซินบี 1 ในตัวอย่างข้าวกล้อง ให้ค่าเปอร์เซ็นต์การแบ่งกลุ่มถูกต้องโดยรวมที่สูงที่สุด เท่ากับ 78.98, 86.36 และ 85.31 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับThe objective of this research was to apply near infrared spectroscopy (NIRS) for the determination of moisture content, aflatoxigenic fungal and aflatoxin B1 contaminations in brown rice. Models for predicting moisture content and fungal contamination were developed from the relationship between the laboratory data of brown rice samples (percentage of moisture content, percentage of total fungal infection and percentage of yellow-green Aspergillus infection) and the optical data obtained from brown rice sample scanning with Fourier Transform-Near infrared spectrometer (FT-NIR) by using Partial Least Square Regression (PLSR). The best model for predicting moisture content in brown rice was developed from NIR spectra pretreated by the straight line subtraction. The model gave the coefficient of determination (R2) of 0.93, a root mean square error of prediction (RMSEP) of 0.205% and a bias of 0.0219%. The model for predicting total fungal contamination developed from pretreated spectra by the first derivative (17 Pts.) and straight line subtraction of naturally contaminated brown rice samples provided the greatest prediction (R2 = 0.63, RMSEP = 5.66%, bias = 1.81%). The most predictive model for predicting yellow-green Aspergillus contamination was generated using the first derivative (17 Pts.) pretreated spectra from naturally and artificially contaminated brown rice samples (R2 = 0.67, RMSEP = 18.4%, bias = -0.431%). The model for predicting aflatoxin B1 contamination in brown rice was developed from the relationship between aflatoxin B1 concentrations in brown rice and optical data obtained by NIR scanning of brown rice samples prepared by 3 different sample preparations (whole brown rice grains, grounded brown rice grains and crude extract of brown rice grains). The best model was developed from the first derivative (17 Pts.) pretreated spectra of whole brown rice grains (R2 = 0.94, RMSEP = 0.921 µg/kg, bias = -0.181 µg/kg). For qualitative analysis, the classification models developed from Partial Least Square Discriminant Analysis (PLS-DA), provided a higher percentage of overall correct classification than Soft Independent Modeling of Class Analog (SIMCA). The model to classify brown rice samples according to the percentage of total fungal infection, yellow-green Aspergillus contamination and aflatoxin B1 contamination provided the highest percentage of overall correct classification of 78.98, 86.36 and 85.31%, respectively
Isolation of exopolysaccharide producing bacteria and characterization of exopolysaccharide for application as bioflocculant
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้ได้คัดแยกเชื้อแบคทีเรียจากแหล่งน้ำเสียที่มีความสามารถในการสังเคราะห์เอกโซพอลิแซ็กคาไรด์ได้จำนวนทั้งหมด 30 ไอโซเลต มี 5 ไอโซเลตที่สามารถสังเคราะห์พอลิแซ็กคาไรด์ได้ในปริมาณสูง คือ RV1, MK8, CG11, MK10, MK11 และ RV1 สามารถสังเคราะห์พอลิแซ็กคาไรด์ได้ปริมาณสูงสุด คือ 4.65, 4.17, 3.11, 2.63 และ 2.28 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ ในอาหารเลี้ยงเชื้อตามสูตรของ Bromfield ร่วมกับวิธีของ Tallgren และคณะ (1999) ที่มีซูโครส 4% w/v ผลการศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยา พบว่า เป็นแบคทีเรียแกรมลบ ผลการพิสูจน์เอกลักษณ์ทางอนุกรมวิธาน พบว่า MK8 คือ Klebsiella sp. ส่วน CG11, MK10, MK11 และ RV1 คือ K. pneumoniae สายพันธุ์ TGH10 211, AATZP และ Mardeille-P215 ตามลำดับ จากการศึกษาลักษณะสมบัติสมบัติทางเคมีและกายภาพของเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์ทั้ง 5 ไอโซเลต พบว่า พอลิแซ็กคาไรด์มีความสามารถในการละลายได้ปานกลาง ไม่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ จากการวิเคราะห์โดย HPLC พบว่าพอลิแซ็กคาไรด์แต่ละชนิดมีองค์ประกอบที่หลากหลาย คือ กลูโคส กาแลคโทส ไซโลส ไรโบส แรมโนส และมอนอแซ็กคาไรด์ชนิดอื่นๆ ซึ่งจัดเป็นเฮเทอโรพอลิแซ็กคาไรด์ มีชนิดประจุทั้งที่เป็นกลางและประจุลบ ผลการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมของ ความเข้มข้นของเอกโซพอลิแซ็กคาไรด์, ความเข้มข้นของ CaCl2, ค่าความเป็นกรดด่าง และอุณหภูมิ ที่ส่งผลต่อการจับกลุ่มของพอลิแซ็กคาไรด์ที่ในสารละลายอนุภาคคอลลอยด์ที่มีความเข้มข้น 4 g/L พบว่ามีประสิทธิภาพในการจับกลุ่มสูงสุด คือ ที่ความเข้มข้นพอลิแซ็กคาไรด์ 1 mg/L (88.80%) ตกตะกอนร่วมกับ CaCl2 ที่ความเข้มข้น 7.5 g/L (82.99%) ที่ pH 7 (83.77%) อุณหภูมิ 40oC (79.61%) และหลังจากหาสภาวะที่เหมาะสม ผลการทดสอบการจับกลุ่มของพอลิแซ็กคาไรด์กับน้ำเสียภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พบว่าประสิทธิภาพในการจับกลุ่มตกตะกอนของพอลิแซ็กคาไรด์ที่ได้จากไอโซเลต MK8, MK11, MK10, RV1 และ CG11 มีประสิทธิภาพเพิ่มสูงขึ้นในช่วง 48.27-53.06% ดังนั้นพอลิแซ็กคาไรด์ที่สังเคราะห์ได้เหล่านี้เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการบำบัดน้ำเสียIn the present study, thirty EPS producing bacteria isolated from municipal and industrial wastewater samples were cultured on modified Bromfield agar medium consisting of 4% (w/v) sucrose. Five isolates were characterized as high exopolysaccharide producer under aerobic condition at 30oC, 24 hours, including, RV1 (4.65g/L), MK8 (4.17 g/L), CG11 (3.11 g/L), MK10 (2.63 g/L) and MK11 (2.28 g/L). Morphological and physiological studies revealed these five bacteria as Gram negative bacteria. Taxonomic studies and 16S rDNA analysis identified isolate MK8 as Klebsiella sp., CG11, MK10, MK11 and RV1 as K. pneumoniae strain TGH10, 211, AATTZP and Marseille-P215, respectively. Chemical analysis of polysaccharides obtained demonstrated their similarity of partly water soluble and insoluble in organic solvents. Results from acid hydrolysis followed by HPLC analysis showed that they consisted of glucose, galactose, xylose, ribose, ramnose and other sugars, thus, they are heteropolysaccharide with neutral and negative charges. The effects of exopolysaccharide and CaCl2 concentrations, pH and temperature on the flocculation activity were evaluated. The maximum flocculation activity was observed at an optimum exopolysaccharide concentration of 1 mg/L (88.80%), CaCl2 of 7.5 g/L (82.99%), pH 7(83.77%) with strong thermal stability of 40oC (79.61%). After optimization, the exopolysaccharide produced (MK8, MK11, MK10, RV1 and CG11) were applied in wastewater from Chulalongkorn University and found that flocculating activity (turbidity removal) increased to the range of 48.27-53.06%, therefore, this exopolysaccharide could be a good candidate for city wastewater treatment
RHIZOBIA AND SOIL BACTERIA FOR GROWTH PROMOTION OF SOYBEAN
Full text linkวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดกรองและประเมินแบคทีเรียที่มีสมบัติในการส่งเสริมการเจริญของถั่วเหลือง ตลอดจนแบคทีเรียที่สามารถยับยั้งการเจริญของราที่ก่อโรคในถั่วเหลือง ซึ่งแบคทีเรียเหล่านี้อาจสามารถทำงานร่วมกันได้ แบคทีเรียในดินและแบคทีเรียปมรากพืชตระกูลถั่วจำนวน 100 ไอโซเลต ได้รับการทดสอบสำหรับความสามารถในการยับยั้งการเจริญของราหลายชนิดที่ก่อโรคในถั่วเหลือง ซึ่งได้แก่ Colletotrichum gloeosporioides, Colletotrichum sp., Curvularia sp., Fusarium oxysporum และ Rhizoctonia solani นอกจากนี้ สมบัติในการส่งเสริมการเจริญของถั่วเหลืองโดยไอโซเลตเหล่านี้ก็ได้รับการประเมินด้วย ผลการทดลองพบว่าแบคทีเรียในดินจำนวน 11 ไอโซเลต สามารถผลิตเอนไซม์ที่ยับยั้งรา ซึ่งรวมถึง โปรตีเอสและเซลลูเลส ไอโซเลตเหล่านี้ผลิตกรดอินโดล-3-อะซีติกในปริมาณเล็กน้อย และไซเดอโรฟอร์ในปริมาณสูง ลักษณะสมบัติทางสัณฐานวิทยา, สรีรวิทยา, และชีวเคมี รวมถึงลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณ 16S rDNA แสดงว่า แบคทีเรียในดิน 11 ไอโซเลตเหล่านี้มีความเหมือน 99% กับแบคทีเรียในสกุล Bacillus ลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณ 16S rDNA พบว่า 6 ไอโซเลตของแบคทีเรียปมรากพืชตระกูลถั่วจัดเป็น Bradyrhizobium japonicum และ 1 ไอโซเลต จัดเป็น Bradyrhizobium elkanii แบคทีเรียกลุ่มหลังนี้ไม่มีความสามารถในการยับยั้งการเจริญของราและไม่มีความสามารถในการผลิตเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการยับยั้งรา อย่างไรก็ตาม แบคทีเรียกลุ่มนี้มีลักษณะสมบัติในการส่งเสริมการเจริญของพืช ซึ่งรวมถึง การผลิตกรดอินโดล-3-อะซีติก และไซเดอโรฟอร์, ความสามารถในการตรึงไนโตรเจนและการสร้างปม สองไอโซเลตของแบคทีเรียปมรากพืช ได้แก่ B. japonicum 01010 และ B. elkanii 01027 สามารถผลิตปริมาณที่สูงของกรดอินโดล-3-อะซีติก ที่ 80 µg/ml และ 42 µg/ml, ตามลำดับ Bacillus sp. N13/2 ซึ่งมีสมบัติต้านรา และ B. japonicum 01023 ซึ่งมีสมบัติส่งเสริมการเจริญของพืช สามารถเจริญร่วมกันและใช้เป็นเชื้อผสมได้ การใส่เชื้อผสมร่วมกันของไอโซเลตเหล่านี้โดยไม่มีราพบว่า ส่งเสริมผลผลิตโดยรวมของถั่วเหลืองได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อันเป็นผลมาจากลักษณะสมบัติการส่งเสริมการเจริญของพืชของแบคทีเรียทั้งสองไอโซเลต อย่างไรก็ตาม การใส่เชื้อผสมร่วมกันยังไม่เพียงพอที่จะป้องกันการเกิดโรคในถั่วเหลืองได้ภายใต้ภาวะที่ทดสอบThe aims of this work were to screen and evaluate the bacterial isolates with plant growth promoting characteristics, as well as suppressing the growth of pathogenic fungi in soybean in which these bacteria might have combination effects. One hundred isolates of soil bacteria and root nodule-forming-bacteria from leguminous plants were tested for their abilities to inhibit the growth of several fungal pathogen of soybean including Colletotrichum gloeosporioides, Colletotrichum sp., Curvularia sp., Fusarium oxysporum and Rhizoctonia solani. In addition, plant growth promotion abilities of these isolates were also evaluated. The results revealed that eleven isolates of soil bacteria were able to produce antifungal enzymes including protease and cellulase. Moreover, they produced low amount of indole-3-acetic acid, and high amount of siderophore. Morphological, physiological, and biochemical characteristics and 16S rDNA sequence revealed that these eleven isolates of soil bacteria had 99% identity to bacteria in the genus Bacillus. 16S rDNA sequencing demonstrated that six isolates of root nodule-forming-bacteria belong to Bradyrhizobium japonicum and one isolate belongs to Bradyrhizobium elkanii. The latter group of bacteria had neither antifungal activity nor antifungal enzyme production. However, they possessed plant growth promoting characteristics including indole-3-acetic acid and siderophore productions, and nitrogen fixation and nodulation abilities. Two isolates, B. japonicum 01010 and B. elkanii 01027, could produce high amount of indole-3-acetic acid at 80 µg/ml and 42 µg/ml, respectively. Bacillus sp. N13/2 that had antifungal ability and B. japonicum 01023 that had plant growth promoting ability were able to grow together and used as mixed culture. Co-inoculation of these isolates, without fungus, significantly promoted overall yields of soybean due to the plant growth promoting characteristics of both bacteria. However, the co-inoculation was not enough to prevent disease development in soybean under the tested condition
Characteristics of Azospirillum sp. For rice growth promotion along with antagonistic activity of Bacillus sp. against Rhizoctonia solani infection
Full text linkวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาลักษณะสมบัติของ Azospirillum ที่มีสมบัติที่ดีในการส่งเสริมการเจริญของข้าว และยังมีเป้าหมายในการทดสอบความสามารถของแบคทีเรียจากน้ำทะเลจำนวนสามไอโซเลตในการยับยั้งการเจริญของ Rhizoctonia solani ที่เป็นสาเหตุของโรคกาบใบแห้งในข้าว ในด้านการควบคุมทางชีวภาพโดยใช้แบคทีเรียจากน้ำทะเลพบว่า Bacillus subtilis TD12-11 และ Bacillus aryabhattai TW1-1N9 มีฤทธิ์ในการยับยั้ง R. solani แม้ว่า Azospirillum ทุกไอโซเลตไม่สามารถยับยั้ง R. solani บนอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีการเลี้ยงร่วมกับราได้ อย่างไรก็ตาม Azospirillum เกือบทุกไอโซเลตก็มีความสามารถในการส่งเสริมการเจริญของพืชโดย ตัวอย่างเช่น สามารถผลิตกรดอินโดลอะซีติกซึ่งเป็นฮอร์โมนพืชในช่วง 0.70-200.19 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร สามารถตรึงไนโตรเจนจากอากาศ สามารถละลายฟอสเฟต และสามารถผลิตไซเดอโรฟอร์ Azospirillum brasilense ไอโซเลต TS24 เป็นไอโซเลตที่มีสมบัติดีที่สุดในการเป็นไรโซแบคทีเรียที่ช่วยส่งเสริมการเจริญของพืช จากการวิเคราะห์ผลของแบคทีเรียต่อการเจริญของข้าวโดยทดลองปลูกในหลอดทดลองพบว่า ไอโซเลตของ Azospirillum sp. ส่วนใหญ่สามารถตรึงไนโตรเจนจากอากาศ สามารถเพิ่มจำนวนของรากแขนง ความสูงของข้าว และน้ำหนักแห้งของต้นข้าวได้อย่างมีนัยสำคัญ สำหรับไอโซเลตของแบคทีเรียจากน้ำทะเลพบว่าช่วยเพิ่มความแข็งแรงของราก จำนวนของรากแขนง ความสูงของต้นข้าว และน้ำหนักแห้งของต้นข้าวอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อทดสอบผลการป้องกันโรคกาบใบแห้งในต้นข้าวพบว่าการใส่แบคทีเรียทั้ง 2 กลุ่มร่วมกันสามารถลดอาการของโรคกาบใบแห้งในข้าว และป้องกันโรคได้ 66.17-89.70% โดย Azospirillum zeae ไอโซเลต PNPHB9 ร่วมกับ B. aryabhattai ไอโซเลต TW1-1N9 มีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคได้สูงสุด การประยุกต์ใช้แบคทีเรีย 2 กลุ่มร่วมกันเพื่อเป็นหัวเชื้อผสมในปุ๋ยชีวภาพสามารถทดแทนการใช้ปุ๋ยเคมีและสารกำจัดราสำหรับการทำการเกษตรแบบยั่งยืนได้This research focused on characterization of Azospirillum with great attribute on promoting rice growth, and also intended to test the ability of three isolates of marine bacteria to inhibit the growth of the fungus Rhizoctonia solani, the causal agent of rice sheath blight. In a biocontrol aspect using marine bacteria, Bacillus subtilis TD12-11 and Bacillus aryabhattai TW1-1N9 showed antifungal activity against R. solani. Although all isolates of Azospirillum were not able to inhibit R. solani on dual culture agar plate, however, plant growth promoting capabilities were found in almost all isolates of Azospirillum; for example, they could produce indole acetic acid (IAA) which is a plant growth hormone in the range of 0.70-200.19 µg/ml, were able to fix nitrogen, could solubilize phosphate, and could produce siderophore. Azospirillum brasilense TS24 showed the best candidate for using as plant growth promoting rhizobacteria. By investigating the effects of bacterial isolates on the growth of rice, it was found that most of Azospirillum isolates were able to fix nitrogen, able to increase the number of lateral root, plant height, and dry matter, significantly. For marine bacterial isolates, they were able to increase the strength of root, number of lateral root, plant height, and dry matter, significantly as well. Sheath blight of rice protection experiment revealed that co-utilization of Azospirillum sp. together with marine bacteria could reduce the symptoms of the rice sheath blight and had control efficacy accounting for 66.17-89.70%. Azospirillum zeae PNPHB9 with B. aryabhattai TW1-1N9 were most effective in preventing this disease. Co-application of these two groups of bacteria as inoculants of biofertilizer is an efficient approach to replace chemical fertilizers and fungicides for sustainable agriculture
PREPARATION OF CARBON MONOXIDE-TOLERANT CATALYSTS USING HETEROPOLY ACID SALTS FOR PEM FUEL CELL
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558งานวิจัยนี้ศึกษาผลของการเติม H3PMo12O40 และ CsxH3-xPMo12O40 (x = 1, 2, 2.5 หรือ 3) บนตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C สำหรับปฏิกิริยาออกซิเดชันของแก๊สไฮโดรเจนที่มีการปนเปื้อนด้วยแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์ความเข้มข้น 100 พีพีเอ็มในเซลล์เชื้อเพลิงพีอีเอ็ม และออกซิเดชันของเมทานอลในสารละลายกรดซัลฟูริก-เมทานอล ซึ่งแบ่งขอบเขตของการทำงานออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาผลของร้อยละโดยน้ำหนักของ H3PMo12O40 (ร้อยละ 200-400) บนตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C ต่อความทนแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์ เมื่อพิจารณากัมมันตภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาในเซลล์เชื้อเพลิงเดี่ยว ได้ดำเนินการภายใต้ภาวะบรรยากาศไฮโดรเจนที่มีการปนเปื้อนคาร์บอนมอนอกไซด์ความเข้มข้น 100 พีพีเอ็ม และออกซิเจน พบว่า H3PMo12O40 บนตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C ที่ร้อยละ 300 โดยน้ำหนัก (H3PMo12O40(300)-Pt/C) มีความทนแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์สูงกว่าตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C ถึง 1.65 เท่า เนื่องจากการมีอยู่ของโลหะโมลิบดีนัมในโครงสร้างของเฮเทอโรพอลิแอซิดส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันของแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์ได้ดี และส่วนที่สองเป็นการศึกษาผลของการเติมซีเซียมไอออน (Cs+) แทนที่ไฮโดรเจนไอออนในโครงสร้าง H3PMo12O40 บนตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยา CsxH3-xPMo12O40(300)-Pt/C มีสภาพละลายน้ำได้ต่ำกว่าตัวเร่งปฏิกิริยา H3PMo12O40(300)-Pt/C และตัวเร่งปฏิกิริยา Cs1H2PMo12O40(300)-Pt/C มีความทนแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์สูงกว่าตัวเร่งปฏิกิริยา Pt/C ทั้งในสารละลายกรด-เมทานอลและในเซลล์เชื้อเพลิงพีอีเอ็มในภาวะที่มีการปนเปื้อนด้วยแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์This work was carried out to study the CO tolerance of Pt/C catalyst by the addition of H3PMo12O40 and CsxH3-xPMo12O40 (x = 1, 2, 2.5 or 3) for hydrogen oxidation reaction in the presence of 100 ppm CO in PEM fuel cell and for methanol oxidation in H2SO4-CH3OH solution. The work was separated into 2 parts. For the first part, the effect of H3PMo12O40 loading (200-400 wt%) on CO tolerance under 100 ppm CO:H2 and O2 was studied. The results showed that 300 wt% H3PMo12O40 on Pt/C (H3PMo12O40(300)-Pt/C) exhibited the CO tolerance greater than Pt/C catalyst by 1.65-fold because the existence of molybdenum in heteropoly acid structure enhanced CO oxidation. For the second part, the replacement of H+ by the Cs+ in the H3PMo12O40 structure was studied. It was found that the CsxH3-xPMo12O40(300)-Pt/C catalysts had a lower water solubility than the H3PMo12O40(300)-Pt/C catalysts. The Cs1H2PMo12O40(300)-Pt/C showed the CO tolerance greater than Pt/C catalyst both in the solution of H2SO4-CH3OH and in PEM fuel cell in the presence of CO
A Stability Measurement Model for Service System
No full textวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558เทคโนโลยีเซอร์วิซ เช่น เว็บเซอร์วิซเป็นส่วนหนึ่งของเทคโนโลยีหลักในการพัฒนาซอฟต์แวร์ เนื่องจากคุณลักษณะเด่น เช่น การแยกส่วนต่อประสานออกจากการพัฒนา ความสามารถใช้ซ้ำได้ง่าย และความสามารถในการประกอบกันได้ง่าย เซอร์วิซมีลักษณะเหมือนซอฟต์แวร์ทั่วไปคือ มีการปรับปรุงและบำรุงรักษาอยู่ตลอดเวลาอันเนื่องมาจากความต้องการหรือสภาพแวดล้อมการทำงานที่เปลี่ยนแปลงไปรวมถึงการแก้ไขข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น การเปลี่ยนแปลงของเซอร์วิซที่เกิดขึ้นนั้น โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงส่วนต่อประสานอาจจะส่งผลกระทบต่อส่วนอื่น ๆ ของซอฟต์แวร์ ที่ใช้งานเซอร์วิซนั้น ดังนั้นการพิจารณาความเสถียรของเซอร์วิซ จะช่วยให้นักออกแบบเซอร์วิซทราบว่าระบบเซอร์วิซมีวิวัฒนาการที่ยังคงการออกแบบเดิมไว้อยู่ได้ดีเพียงใด วิทยานิพนธ์เล่มนี้เสนอแบบจำลองการวัดความเสถียรของระบบเซอร์วิซ แบบจำลองนี้มีพื้นฐานมาจากความเสถียรเชิงตรรกะของเว็บเซอร์วิซ ซึ่งวัดค่าความเสถียรจากระดับความไม่เปลี่ยนแปลงของส่วนต่อประสานของเซอร์วิซเมื่อเกิดวิวัฒนาการจากเวอร์ชันหนึ่งไปยังอีกเวอร์ชันหนึ่ง ค่าความเสถียรนั้นพิจารณาระหว่างคู่ของเวอร์ชันใด ๆ ของเซอร์วิซและของระบบเซอร์วิซ รวมทั้งความเสถียรโดยรวมของเซอร์วิซและของระบบเซอร์วิซที่มีวิวัฒนาการแบบเป็นเวอร์ชันคู่ขนาน ค่าความเสถียรที่วัดได้จะช่วยนักออกแบบเซอร์วิซในการบำรุงรักษาระบบเซอร์วิซ เนื่องจากเซอร์วิซเวอร์ชันใหม่ควรได้รับการออกแบบให้คงความเสถียรไว้เพื่อให้เกิดผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ นอกจากนี้นักออกแบบเซอร์วิซยังสามารถทราบได้ว่าเซอร์วิซและระบบเซอร์วิซมีความเสถียรเป็นอย่างไรตลอดช่วงชีวิต ซึ่งช่วยในการตัดสินใจนำเซอร์วิซมาใช้ซ้ำ หรือวางแผนต้นทุนและความพยายามในการบำรุงรักษาเซอร์วิซService technology, such as Web service, has been part of the mainstream of software development for some time due to its promising characteristics such as interface-implementation decoupling, reusability, and composability. Like other software, a service has to undergo maintenance during its lifetime to cope with changes in requirements and environment or to handle errors. Unfortunately certain changes of a service, especially service interface changes, can have effects on other parts of the system which use the service. It is therefore useful to determine service stability so that a service designer can determine how well the service-oriented system evolves while preserving the design. This thesis proposes a stability measurement model for service-oriented systems. The model is based on logical stability of a Web service which is measured by the degree of unchanged elements of the service interface during its evolution from one version to another. The thesis considers stability between any pair of service and system versions as well as the overall stability of the service and system which involve several parallel versions. The knowledge of service stability can help the service designer during maintenance of the service-oriented system since the new service version should be designed to preserve stability and cause as minimal impacts as possible. The service designer can also observe how stable the services and the whole system are over their lifetime when considering service reuse or planning service maintenance cost and effort
CONSISTENCY VERIFICATION BETWEEN USER INTERFACE DESIGN PROGRAM AND SOFTWARE DESIGN MODELS BASED ON DESIGN COMPONENTS RELATIONSHIPS
Full text linkวิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558การออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้เป็นหนึ่งในกระบวนการที่สำคัญของการออกแบบซอฟต์แวร์ ซึ่งปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์ภายในเอกสารข้อกำหนดการออกแบบสำหรับนำไปพัฒนาเป็นโปรแกรม โดยการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้จะนำข้อมูลของแบบจำลองการออกแบบในขั้นตอนก่อนหน้า มาสร้างเป็นซีนาริโอของการใช้งานเพื่อการกำหนดโครงสร้างการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้ ซึ่งมักประสบปัญหาเรื่องความไม่ต้องกันของแบบจำลองการออกแบบ และการออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีแนวคิดในการทวนสอบความต้องกันระหว่างส่วนต่อประสานผู้ใช้กับแบบจำลองการออกแบบ เพื่อให้ได้การออกแบบที่เป็นไปตามข้อกำหนดการออกแบบ วิทยานิพนธ์มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอวิธีการทวนสอบความต้องกันระหว่างส่วนต่อประสานผู้ใช้กับแบบจำลองการออกแบบด้วยกฎที่สร้างจากความสัมพันธ์ส่วนประกอบย่อย พร้อมทั้งพัฒนาเครื่องมือสนับสนุนเพื่อการทวนสอบความต้องกันอย่างอัตโนมัติ กฎที่นำเสนอนั้นได้สร้างจากความสัมพันธ์ของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองที่ได้เลือกมา ประกอบด้วย แผนภาพยูสเคส แผนภาพคลาส คำอธิบายยูสเคส คำอธิบายคลาสแผนภาพวินโดว์เนวิเกชันและส่วนประกอบย่อยของส่วนต่อประสานผู้ใช้ ซึ่งสร้างเป็น 4 ความสัมพันธ์หลัก และ 2 ความสัมพันธ์ย่อย เพื่อนำไปสร้างเป็นกฎการทวนสอบความต้องกันได้ 76 รายการ การประเมินความครบถ้วนของความสัมพันธ์ของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองการออกแบบ และความถูกต้องในการระบุข้อผิดพลาดของกฎนั้น ดำเนินการโดยผู้เชี่ยวชาญ ด้วยการประยุกต์ใช้กฎกับกรณีศึกษา การประเมินประสิทธิผลของเครื่องมือสำหรับการการทวนสอบความต้องกันที่ได้นำกฎไปประยุกต์ใช้นั้น ดำเนินการโดยการเปรียบเทียบผลลัพธ์จากเครื่องมือ และจากการให้ผู้เชี่ยวชาญประยุกต์ใช้กฎด้วยการทำมือ ผลการทดลองพบว่าผลลัพธ์ที่ได้จากเครื่องมือสามารถสนับสนุนให้ผู้ใช้งานทวนสอบความต้องกันของส่วนประกอบย่อยของแบบจำลองการออกแบบ และระบุประเภทข้อผิดพลาดได้เหมือนกับการทวนสอบด้วยผู้เชี่ยวชาญUser interface design is an important process in a software development. It is a part of results in a design specification document for further use in a program development. Designing the user interface will bring design specification information from an early stage usually presented as design models to create use scenario development to determine user interface design structure. This usually results in the problem of the inconsistency between the design models and the user interface design. Therefore, this research provides a concept to verify consistency between design models and user interface design that fulfill the design specification. This research aims to propose a method for verifying the consistency between user interface designs and design models from the proposed rules construct from components relationships. In addition, a software tool was developed from the application of the rules for an automated consistency verification. The proposed rules were created from design model components and their relationships. The selected design models were consisted of a Use Case Diagram, a Class Diagram, a Use Case Description, a CRC Card, a Windows Navigation Diagram and user interface elements. The components of design modes and the components of user interface design elements were used to create four primary-relationships and two sub-relationships. Both were used to create 76 rules. The effectiveness evaluation of the developed software tool based on the proposed rules was performed by comparing the results from tool application and from manually done by experts. From the experiment, the result from the developed tool that supports the components consistency verification of the design models and defect identification was the same as experts
DETERMINE PROPER CONDITIONS TO REDUCE DEFECTIVES IN A SOLDER PASTE SCREEN PRINTING PROCESS
No full textวิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558กระบวนการสกรีนโลหะบัดกรีเป็นกระบวนการผลิตหลักกระบวนการหนึ่งของการผลิตแผงวงจรไฟฟ้าสำหรับเครื่องกระตุกหัวใจ ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ปริมาตรของโลหะบัดกรีที่เบี่ยงเบนไปจากขีดจำกัดข้อกำหนดเป็นสาเหตุหลักทำให้ของเสียเพิ่มสูงขึ้นและส่งผลต่อปัญหาด้านคุณภาพของแผงวงจรไฟฟ้า งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อลดของเสียจากกระบวนการสกรีนโลหะบัดกรีที่เกิดขึ้นกับแผงวงจรไฟฟ้าด้านล่างและด้านบน การออกแบบการทดลองแบบแฟคทอเรียลบางส่วนถูกนำมาใช้เพื่อคัดกรองปัจจัย 6 ปัจจัยหลักในกระบวนการสกรีนโลหะบัดกรีประกอบด้วย (1) ความเร็วที่ใช้ในการสกรีน (2) แรงที่ใช้ในการสกรีน (3) ความเร็วในการแยกออกของการสกรีน (4) ระยะทางในการแยกออกของการสกรีน (5) ขนาดของใบปาด และ (6) อายุการใช้งานของโลหะบัดกรี วิธีการพื้นผิวตอบสนองด้วยการออกแบบการทดลองแบบ บ็อกซ์-เบห์นเคน ถูกนำมาใช้เพื่อหาค่าที่เหมาะสมที่สุดแก่ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อตัวแปรตอบสนองของแผงวงจรด้านล่างและด้านบน การทดลองเพื่อยืนยันผลของเงื่อนไขที่ได้ พบว่า ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ปริมาตรโลหะบัดกรีบนแผงวงจรด้านล่างอยู่ที่ 102 เปอร์เซ็นต์ใกล้เคียงกับค่าเป้าหมายที่ 100 เปอร์เซ็นต์ และจำนวนของเสียลดลงจากเดิม 3 เปอร์เซ็นต์มาอยู่ที่ 1 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้การทดลองเพื่อยืนยันผลของแผงวงจรด้านบน พบว่า ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ปริมาตรโลหะบัดกรีบนแผงวงจรด้านบนอยู่ที่ 105 เปอร์เซ็นต์ใกล้เคียงค่าเป้าหมายที่ 100 เปอร์เซ็นต์ และมีจำนวนของเสียลดลงจากเดิม 2 เปอร์เซ็นต์มาอยู่ที่ 0 เปอร์เซ็นต์Solder paste screen printing process is one of the major processes in print circuit board assembly (PCBA) for defibrillator. The average percentage volume of solder paste deviated from specification limits is the main cause of increasing soldering defects and impacting PCBA quality. The objective of this paper is to reduce defectives from solder paste screen printing process in PCBA bottom and top sides. Fractional Factorial Design was employed in the experiment of screening six main process factors including (1) Screening Speed (2) Screening Force (3) Snap off Speed (4) Snap off Distance (5) Squeegee Size and (6) Solder paste shelf life. Response Surface Methodology with Box-Behnken experimental design was used to find the best conditions of significant factors that affect the response of PCBA bottom and top sides. The evaluation was performed to confirm the optimal conditions. The analysis found that the average percentage volume of solder paste on bottom side is 102 percentage closed to the target of 100 percentage and soldering defects reduce from 3 percentage to 1 percentage. In addition, the evaluation was performed to confirm the optimal conditions of top side found that the average percentage volume of solder paste is 105 percentage closed to the target of 100 percentage and soldering defects reduce from 2 percentage to 0 percentage
Effect of molybdate/phosphate passivation treatment for corrosion prevention of carbon steel surface
Full text linkวิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558โดยทั่วไประบบท่อและอุปกรณ์ต่างๆในโรงงานอุตสาหกรรมส่วนมากผลิตจากเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำ ด้วยความที่เป็นวัสดุราคาถูกและสามารถใช้งานได้อย่างกว้างขวาง แต่วัสดุชนิดนี้ก็มักจะมีปัญหาการผุกร่อนตามมาเสมอ การศึกษาวิธีการป้องกันการผุกร่อนด้วยการใช้เคมีสร้างฟิล์มป้องกันสนิมหรือการพาสสิเวชั่นบนผิวเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำจึงถูกจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการสร้างฟิล์มป้องกันสนิมของสารประกอบโมลิบเดทและสารประกอบฟอสเฟต โดยใช้คู่มือการใช้งานสารเคมีเป็นแนวทางในการปรับเปลี่ยนปัจจัยควบคุมต่างๆในการสร้างสร้างฟิล์มบนแผ่นชิ้นงานที่เรียกว่า “แผ่นคูปอง” แผ่นคูปองจะถูกนำมาไหลผ่านด้วยสารละลายของสารประกอบโมลิบเดทที่ความเข้มข้น 50 100 และ 200 มิลลิกรัมต่อลิตร และสารละลายของสารประกอบฟอสเฟต ที่ความเข้มข้น 235 470 และ 940 มิลลิกรัมต่อลิตร เป็นเวลา 0.5 1 2 และ 4 วันตามลำดับ โดยแต่ละการทดลองจะควบคุมความเร็วของสารละลายที่ไหลผ่านแผ่นคูปองเท่ากับ 1 เมตรต่อวินาที ซึ่งทำให้ได้ผลการทดลองที่แตกต่างกัน 24 สภาวะ ซึ่งแผ่นคูปองที่ผ่านการพาสสิเวชั่นจะนำไปทดสอบความต้านทานการกัดกร่อนและวิเคราะห์การกระจายตัวรวมไปถึงความหนาของชั้นฟิล์ม ในขั้นตอนการตรวจสอบความต้านทานการกัดกร่อน แผ่นคูปองที่ผ่านกระบวนการสร้างฟิล์มแล้วจะถูกนำไปจุ่มในน้ำเป็นเวลา 1 สัปดาห์ จากนั้นนำไปชั่งน้ำหนักเพื่อคำนวณหาอัตราการผุกร่อนจากน้ำหนักที่หายไปด้วยเครื่องชั่งทศนิยม 4 ตำแหน่ง ในส่วนของการวัดความหนาและการกระจายตัวของชั้นฟิล์มจะใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดเป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ ซึ่งผลการทดลองพบว่า การพาสสิเวชั่นด้วยเวลาที่นานขึ้นและความเข้มข้นของสารเคมีที่เพิ่มขึ้น จะก่อให้เกิดชั้นฟิล์มป้องกันสนิมที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น และยังพบอีกว่าประสิทธิภาพในการสร้างฟิล์มป้องกันสนิมของสารประกอบโมลิบเดท มีประสิทธิภาพที่สูงกว่าสารประกอบฟอสเฟตทั้งในแง่ของความต้านทานการกัดกร่อนและความหนาของชั้นฟิล์ม ทำให้แผ่นคูปองที่ผ่านการพาสสิเวชั่น 4 วัน ด้วยสารประกอบโมลิบเดท มีชั้นฟิล์มที่หนา และทนทานต่อการผุกร่อนมากที่สุดGenerally, piping and equipment in most industries are manufactured from mild steel because of its low cost and wide availability. However, corrosion is the main problem associated with this material. Passivation of mild steel is a process of film coating by chemical reaction on the metal surface to prevent flash corrosion. In this work, the Molybdate and Phosphate passivation were studied. The recommended dosages and passivation periods in the manual were used as guidelines for optimizing the experimental conditions. Passivation film performed on mild steel substrat called "Coupon". Coupons were inserted in circulated molybdate solution at 50, 100 and 200 ppm and phosphate solution at 235, 470 and 940 ppm for 0.5, 1, 2, and 4 days respectively. The solution velocity passed through the coupons under those conditions was controlled at 1 m/s. There were 24 samples for corrosion resistance test and surface analysis. In the corrosion resistance analysis, the passivated coupons were immerged in demineralize water for one week and then were estimated for corrosion rate by weight loss measurements. Scanning Electron Microscopy (SEM) was applied for the analysis of surface morphology, film thickness and film distribution on the passivated coupons. The results show that the higher chemical concentration and longer passivation period generate thicker and more effective corrosion resistance film. Between the two passivators, Molybdate was more effective in producing corrosion-resistant film. In conclusion, 4 day passivation of molybdate performed the thickest film and the highest corrosion resistance