Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
PROBLEMATYKA SPOŁECZNA W TWÓRCZOŚCI HAKANA GÜNDAYA NA PRZYKŁADZIE WYBRANYCH POWIEŚCI
Get PDFThe aim of the paper is to present an image of a fragment of Turkish society that emerges from the work of Hakan Günday on the basis of two novels by the author: “Az” (Polish title "Mało" published by Sonia Draga, transl. D. Haftka-Işık, 2016) and “Daha” (Polish title "Jeszcze", published by Sonia Draga, transl. D. Haftka-Işık, 2018).
Hakan Günday (born 1976) is a contemporary Turkish prose writer, screenwriter and playwright whose work in Turkey is classified as yeraltı edebiyatı (literally 'underground literature'). His novel "Daha", for which Günday was awarded Prix Médicis (2015, Paris, France) in the category of foreign prose, deals with current social issues, including, in particular, the issue of illegal emigrants and smuggling of people. Günday's novel reveals the following themes: the hell of war and the drama of refugees, the problem of soldiers' children, human, arms and drug trafficking, violence, rape, exploitation, all forms of discrimination, social inequality, demoralization, lawlessness, exclusion, human impotence, indifference, and confusion and loneliness.
Thanks to the social issues raised in his work, Hakan Günday's novels can be read in the socio-moral dimension, with the emphasis that the emerging image is not a panorama or cross-section of Turkish society, but only shows its excerpt, emphasizing the occurrence of certain phenomena and showing their consequences in relation to individuals.Celem artykułu jest przedstawienie obrazu wycinka tureckiego społeczeństwa, jaki wyłania się z twórczości Hakana Gündaya na podstawie dwóch powieści autora: Az (tytuł polski „Mało” wyd. Sonia Draga, tłum. D. Haftka-Işık, 2016 ) oraz Daha (tytuł polski „Jeszcze”, wyd. Sonia Draga, D. Haftka-Işık, 2018).
Hakan Günday (ur. 1976) to współczesny turecki prozaik, scenarzysta i dramaturg, którego twórczość w Turcji klasyfikowana jest do nurtu yeraltı edebiyatı (dosł. ‘literatura podziemna’). Jego powieść Jeszcze, za którą Günday został nagrodzony Prix Médicis (2015, Paryż, Francja) w kategorii proza zagraniczna, porusza aktualną tematykę społeczną, w tym przede wszystkim kwestię nielegalnych emigrantów i przemytu ludzi. Z powieści Gündaya wybrzmiewają takie tematy jak: piekło wojny i dramat uchodźców, problem dzieci żołnierzy, handel ludźmi, bronią i narkotykami, przemoc, gwałt, wyzysk, wszelkie przejawy dyskryminacji, nierówności społeczne, demoralizacja, bezprawie, wykluczenie, ludzka niemoc, obojętność, zagubienie i samotność. Pisarz drąży genezę kondycji współczesnego świata i człowieka, a jego wielowymiarowa twórczość stwarza pole do interdyscyplinarnej analizy: socjologicznej, filozoficznej, kulturowej, psychologicznej czy językowej.
Dzięki poruszanym w jego twórczości kwestiom społecznym, powieści Hakana Gündaya można odczytywać w wymiarze społeczno-obyczajowym z zaznaczeniem, iż wyłaniający się wizerunek nie stanowi panoramy czy przekroju społeczeństwa tureckiego, a ukazuje jedynie jego wyimek, akcentując występowanie pewnych zjawisk oraz ukazując ich konsekwencje w odniesieniu do jednostki
Królowe – Habsburżanki jako panie dworu: Proces rekrutacji na dwory żon Zygmunta III Wazy
Get PDFIn this article, the queen’s court is seen as a place of her activity, where she creates multi-dimensional interpersonal relationships, becoming the center of a complex social network. Its aim is to present the Habsburg wives of Sigismund III as conscious ladies of the court who influenced the selection of courtiers. Queens Anne and Constance initiated the recruitment process. They benefited from the intermediation of the Munich court. They had specific requirements for candidates for courtiers. They judged the work of their servants but in return, they surrounded them with loving care. The Habsburg women cared for the appropriate living and financial conditions of their courtiers, especially the upbringing and favorable marriage to the ladies-in-waiting. With their actions, they made their coutrs resemble well-managed households.W niniejszym artykule dwór królowej postrzegany jest jako miejsce jej aktywności, gdzie tworzy ona wielowymiarowe relacje międzyludzkie, stając się centrum skomplikowanej społecznej sieci. Jego celem jest przedstawienie habsburskich żon Zygmunta III jako świadomych pań dworu, mających wpływ na dobór dworzan. Królowe Anna i Konstancja inicjowały proces rekrutacyjny. Korzystały z pośrednictwa dworu monachijskiego. Miały sprecyzowane wymagania odnośnie do kandydatów na dworzan. Oceniały pracę swoich sług. W zamian otaczały ich troskliwą opieką. Habsburżanki dbały o odpowiednie warunki bytowe i finansowe swoich dworzan, a zwłaszcza wychowanie i korzystne zamążpójście dworek. Swoimi działaniami sprawiały, że ich dwory przypominały solidnie zarządzane gospodarstwa
Przemoc domowa w pandemii COVID-19: Przegląd aktualnego piśmiennictwa
Get PDFDomestic violence (DV) is the most common issue affecting the most vulnerable who are not able to defend themselves. The COVID-19 pandemic created conditions for it to occur. The aim of this work was to review the current literature on DV during the pandemic in 2020 and 2021. The material and method of choice were a review of the literature from the years 2020–2021. The results regarding violence against women, children and the elderly were analyzed and criticized. Results: during the analyzed period, about 200 articles contained the key words. 37 of them were qualified to the complete analysis. They were selected from different countries. Conclusions: The pandemic led to a rise in DV. It was noticed that the number of attempts to seek help was lower. There were trigger factors such as a high level of negative emotions, being overwhelmed by housework, job loss, poor financial situation, and psychoactive substances.Przemoc w rodzinie najczęściej dotyka najsłabszych, którzy nie potrafią sami się obronić. Pandemia COVID-19 stworzyła warunki do jej występowania. Celem pracy był przegląd aktualnej literatury naukowej na temat przemocy domowej podczas pandemii w latach 2020–2021. Przeanalizowano doniesienia pod względem przyjętego kryterium, czyli występowania przemocy wobec kobiet, dzieci i osób starszych, oraz poddano je krytycznej ocenie. W analizowanym okresie znaleziono ok. 200 artykułów zawierających wyszukiwane hasła. Do pełnej analizy zakwalifikowano 37 artykułów. Wyłoniono doniesienia z różnych krajów na świecie. Pandemia wpłynęła na zwiększenie przemocy domowej, ale odnotowano rzadsze próby szukania pomocy. Czynnikami spustowymi były: wysoki poziom negatywnych emocji, obciążenie obowiązkami domowymi, utrata pracy, zła sytuacja finansowa, środki psychoaktywne
Kreatywność w procesie uczenia się muzyki poprzez audiację we wczesnej edukacji
Get PDFThis article refers to pedagogy used to support learning music through the audiation of infants, preschool, and early school-age children. The goal is to emphasize the relationships among musical play, creativity, emotional regulation, and executive functioning. For nine years, 300 children were observed while participating in activities for babies and toddlers. The focus was on the educational potential of joint activities that each music teacher should competently implement. The article begins with the explanation of the terms: learning, development and “sustainable collaborative audiating". Next, the author presents the considerations on creativity in the process of absorption, imitation, and assimilation, as well as on the regulation of emotions and executive functioning in the process of audiation development. Progress in learning music in the early years of life is identified in various educational situations in which the observed behaviours prove the developmental trajectory of young children learning music. Expression of involvement in tonal and rhythm patterns supports theories suggesting the connection of play, creativity, and emotional regulation.Artykuł dotyczy pedagogiki stosowanej do wspierania uczenia się muzyki poprzez audiację niemowląt, dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Celem jest podkreślenie związków między muzyczną zabawą, kreatywnością, regulacją emocji i funkcjonowaniem wykonawczym. Przez dziewięć lat obserwowano 300 dzieci uczestniczących w zajęciach dla niemowląt i małych dzieci. Koncentrowano się na potencjale edukacyjnym wspólnych działań, które każdy nauczyciel uczący muzyki powinien kompetentnie realizować. Artykuł rozpoczyna się od wyjaśnienia terminów „uczenie się”, „rozwój” oraz „zrównoważone wspólne audiowanie”. Dalej zamieszczono rozważania o kreatywności w procesie absorbowania, imitowania i asymilowania oraz o regulacji emocji i funkcjonowaniu wykonawczym w procesie rozwoju audiacji. Postęp w uczeniu się muzyki we wczesnych latach życia jest identyfikowany w różnych sytuacjach edukacyjnych, gdzie obserwowane zachowania dowodzą o trajektorii rozwojowej małych dzieci uczących się muzyki. Ekspresja zaangażowania w śpiewanki i rytmiczanki wspiera teorie sugerujące powiązanie zabawy, kreatywności i regulacji emocji
Obraz historii Polski w podręcznikach do nauczania języka polskiego jako obcego – wybrane zagadnienia
Get PDFTeachers working with non-philology students feel particularly strongly that teaching a foreign language competently is inextricably linked to imparting knowledge about the culture and history of the country or countries in which it is used. Without such coherence, many phenomena (such as idioms, specific phraseology, or unusual grammatical constructions created under the influence of historical international contacts) will remain largely unintelligible to those taking the course. However, the issue of “smuggling” information about the history of a given culture during language classes can be looked at not only from the perspective of a language teacher, but also from that of a historian. This article follows from such considerations on the image of Polish history, which is transmitted during the Polish language course to foreigners studying in the Republic of Poland other than in Polish Studies. The analysis focused on educational aids, more specifically on selected textbooks written by native speakers of Polish created after 2005. This time frame is dictated by the changes taking place in glottodidactics over the past half-century in the approach to teaching cultural aspects. As a result of these inquiries, the following questions were sought to be presented. Firstly, the state of research on the problem in question at the end of the 20th century and the beginning of the 21st century, in comparison with the then-published publications intended for teaching specialist Polish in other disciplines. Secondly, a typology of issues in the history of the Republic of Poland introduced to the teaching of Polish as a foreign language, highlighting the historical figures, events and places which are particularly often used in the analyzed teaching materials. Thirdly, the problem of the possibility of correlating this typology with the levels of foreign language teaching specified in the CEF. The main result of the above considerations is the conclusion that the image of Polish history for foreigners by means of texts that are undoubtedly well thought out and valuable in their linguistic layer, is incomplete from the historian’s point of view (especially in relation to the modern period and the 20th century). This can lead listeners from other cultural backgrounds to misunderstand the specificity of Polish place in civilization and affect the correctness of linguistic communication. At the same time, such a situation increases the responsibility of teachers for at least partial correction of deficiencies in teaching materials.Lektorzy pracujący ze studentami kierunków niefilologicznych szczególnie wyraźnie odczuwają, iż kompetentne nauczanie języka obcego nierozerwalnie wiąże się z przekazywaniem wiedzy o kulturze i historii kraju lub krajów, w którym jest on używany. Bez takiej koherencji wiele zjawisk (jak choćby idiomy, specyfika frazeologii czy nietypowe konstrukcje gramatyczne powstałe pod wpływem historycznych kontaktów międzynarodowych) pozostanie w znacznej mierze niezrozumiałe dla osób uczestniczących w lektoracie. Na kwestię „przemycania” w trakcie zajęć językowych wiadomości o dziejach danego kręgu kulturowego spojrzeć można jednak nie tylko z perspektywy nauczyciela języka, ale również z punktu widzenia historyka. Niniejszy artykuł stanowi pokłosie takich właśnie rozważań nad obrazem rodzimej historii, jaki przekazywany jest w trakcie lektoratu języka polskiego obcokrajowcom studiującym w Rzeczypospolitej inne kierunki aniżeli polonistyka. Analizie poddano pomoce edukacyjne, a ściślej wybrane podręczniki tworzone przez natywnych użytkowników języka polskiego, powstałe po 2005 r. Cezura ta podyktowana jest zachodzącymi w glottodydaktyce na przestrzeni ostatniego półwiecza zmianami w podejściu do nauczania aspektów kulturowych. Jako efekt tych dociekań starano się przedstawić następujące kwestie. Po pierwsze: stan badań nad omawianym problemem na przestrzeni końca wieku XX i początku XXI w. przy jednoczesnym porównaniu z ukazującymi się wówczas publikacjami przeznaczonymi do nauczania specjalistycznego języka polskiego w zakresie innych dyscyplin. Po drugie: typologię zagadnień z historii Rzeczypospolitej, jakie wprowadzono do nauczania tegoż języka jako obcego z podkreśleniem postaci, wydarzeń i miejsc, które wyjątkowo często wykorzystywane są w analizowanych materiałach dydaktycznych. Po trzecie: problem możliwości skorelowania rzeczonej typologii z poziomami nauczania języka obcego określonymi w ESOKJ. Wiodącym wynikiem powyższych rozważań jest konkluzja, iż obraz dziejów Polski odmalowywany przed obcokrajowcami za pomocą tekstów niewątpliwie przemyślanych i wartościowych w swej warstwie językoznawczej z punktu widzenia historyka jest niekompletny (zwłaszcza w odniesieniu do okresu nowożytnego i wieku XX). Przez to zaś może prowadzić słuchaczy z innych kręgów kulturowych do niezrozumienia polskiej specyfiki cywilizacyjnej i rzutować na poprawność komunikacji językowej. Sytuacja taka zwiększa zarazem zakres odpowiedzialności lektorów za choćby częściowe uzupełnienie niedostatków występujących w materiałach dydaktycznych
Connective Learning as Teachers’ Approach to One’s Own Professional Development: The Case of Poland
No full textAlthough the genesis of connectivism as a theory of learning in the digital age dates back to the early 2000s, in Polish pedagogy this concept remains relatively unknown, sparse in academic debates, and downright rare in empirical research. The main purpose of the article is to present the knowledge and opinions of Polish teachers regarding connectivism. To what extent do Polish teachers know the theory of connective learning? Which of its assumptions do they see as key? To what extent are they willing to apply these assumptions in practice as a path or tool for developing their own professional competences? These research questions were the basis for a survey, the presentation of which constitutes the backbone of this article. The research indicates a clear cognitive dissonance in the minds of the teachers surveyed: the gap between the perception of the potential values of connectivism and the ability/readiness to use its tools in their own learning. The summary of the text contains conclusions for in-service teacher training, which needs to be reorganized to include the most valuable connected learning instruments so as to provide teachers with the skills necessary for successful self-regulated learning in the digital age
Pandemic(s), Crisis, and Bibliotherapy
No full textThe Covid-19 crisis has led to a re-definition of our lives and a significant de-stabilization of our mental condition. Research shows that we tend to conceive of challenging realities in terms of war and battle: thus, we have struggled with depression, lower spirits and a lack of human interactions. If so, how can we counteract such depressive tendencies? Although today it seems both writing and reading are efficient in mitigating feelings of loneliness, historical records of the reactions to the Spanish influenza pandemic (1918) reveals that silence and evasion are also possible. Using the method of wide reading, I first examine the divergent responses to crisis. Through close reading, I then explore the manner in which literature may be therapeutic for both writers and readers. Finally, I argue that the literary choices of the reading public, recently re-directed towards auto/biographical fiction, may soon impact on the canon within education. This, in turn, prompts a final hypothesis concerning a generic re-shaping of a future literary canon
Mathematical Resilience as a Conceptual Framework for School Practice
No full textThe aim of the study is to analyze mathematical resilience from theoretical and practical perspectives. The paper is based on a review of the literature. Research on mathematics education has revealed a large proportion of students with math anxiety whose achievements in math are worsening. Such results encourage a discussion on preventing math anxiety. Research on the resilience of children and adolescents has accelerated in recent decades, resulting in the formulation of the concepts of school and mathematical resilience. The article presents the ecological model of mathematical resilience. The role of parents and teachers in promoting mathematical resilience is also described. The paper presents areas where students can self-foster mathematical resilience. The conclusions are related to the importance of strengthening mathematical resilience in education
Analiza porównawcza postaw mieszkańców Czech i Polski wobec pandemii COVID‑19
Get PDFOn March 11, 2020, the World Health Organization (WHO) announced the rapid spread of the coronavirus epidemic. National governments have decided to apply various restrictive measures to delay the transmission of the virus. Those restrictions had an economic and psychological impact on society and started a debate regarding ethical norms and human rights violation. The study aimed to compare the reactions and attitudes towards the applied restrictions in the two neighboring countries – Poland and the Czech Republic, and to answer the question whether they differ in the context of the same restrictive measures. The method of an internet survey was used, in which the respondents assessed 28 restrictions in terms of their effectiveness, restrictiveness and compliance into them. 1731 people particiapted in the study, 723 from the Czech Republic and 1008 from Poland. The study was conducted between May 26 and August 31, 2020 – at the end of “the first wave” of the pandemic. There are a differences in perception of the restrictive measures used. Poles assessed their effectiveness and restrictiveness lower. Poles less frequently complied with the restrictions. This allows for a practical implication about the necessity of introduction measures of the highest efficiency and the least ailments, in conjunction with an earlier information campaign.11 marca 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła szybkie rozprzestrzenianie się epidemii koronawirusa. Aby opóźnić transmisję wirusa, rządy poszczególnych krajów zdecydowały o wprowadzeniu różnych środków ograniczających. Miały one ekonomiczny i psychologiczny wpływ na społeczeństwo i spowodowały dyskusję dotyczącą norm etycznych oraz praw człowieka.
Celem badania było porównanie reakcji i postaw wobec wprowadzonych restrykcji w dwóch sąsiadujących krajach – Polsce i Czechach oraz odpowiedź na pytanie, czy różnią się one w kontekście tych samych środków ograniczających. Zastosowano metodę ankiety internetowej, w której badani oceniali 28 wprowadzonych ograniczeń pod kątem ich efektywności, restrykcyjności i stosowania się do nich. W badaniu wzięło udział 1731 osób, w tym 723 z Czech i 1008 z Polski. Badanie przeprowadzono pomiędzy 26 maja a 31 sierpnia 2020 r. – pod koniec pierwszej fali pandemii.
Wykazano różnicę w postrzeganiu stosowanych środków. Polacy niżej oceniali ich efektywność i restrykcyjność, rzadziej też stosowali się do wprowadzanych ograniczeń. Pozwala to na wniosek praktyczny o konieczności wprowadzania środków o najwyższej efektywności i najmniejszej dolegliwości w połączeniu z wcześniejszą kampanią informacyjną