Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Próby dyskursywnego nadawania tożsamości osobowej robotom humanoidalnym
Get PDFThe primary purpose of this text is to determine in what dimensions and in what ways personal identity is attempted to be given to humanoid robots in selected media discourses. In the first part, it was pointed out that even simple robotic systems that send mental signals can strongly affect people’s emotions. The study was conducted using text analysis in media discourse. The main focus of the analysis was a text that described a humanoid robot designed for use in healthcare. Based on the survey, it was found that there were attempts in the media domain to give personal identity in formal, axiological and teleological dimensions. In the media discourses that were analyzed, this was done by describing such events as, for example, giving the robot a name, citizenship, student status, as well as assigning a professional role, a social mission and quoting statements from the robot itself. The conclusions state that such discursive practices have far-reaching cultural consequences.Podstawowym celem tego tekstu jest określenie, w jakich wymiarach i w jaki sposób próbuje się nadawać tożsamość osobową robotom humanoidalnym w wybranych dyskursach medialnych. W pierwszej części wskazano, że nawet proste systemy robotyczne, które wysyłają sygnały psychiczne, mogą silnie oddziaływać na emocje ludzi. Badanie zostało przeprowadzone za pomocą analizy tekstu w dyskursie medialnym. Głównym przedmiotem analizy był tekst, w którym został opisany robot humanoidalny przeznaczony do pracy w służbie zdrowia. Na podstawie przeprowadzonego badania stwierdzono, że w domenie medialnej były podejmowane próby nadania tożsamości osobowej w wymiarze formalnym, aksjologicznym oraz teleologicznym. W dyskursach medialnych, które zostały przeanalizowane, dokonano tego poprzez opis takich wydarzeń jak np. nadanie robotowi imienia, obywatelstwa, statusu studenta, a także przypisanie roli zawodowej, misji społecznej oraz cytowanie wypowiedzi samego robota. We wnioskach stwierdzono, że tego typu praktyki dyskursywne mają daleko idące konsekwencje kulturowe
Pejzaż krajobrazowi nierówny: Znaczenie terminu „krajobraz” w XIX-wiecznej kulturze polskiej
Get PDFThe concept of “landscape,” in the descriptive and ethnographic sense, entered the vocabulary of European intellectuals in the nineteenth century, gaining particular prominence among German scholars such as Alexander von Humboldt. In Poland, the term was popularized by Joachim Lelewel, who employed it as early as 1814. Importantly, the inclusion of this concept in the Polish language coincided with a period in which nature began to gain special importance in Polish culture. his developmen was influenced, among other factors, by the rise of folk studies and Slavophilic ideology. In the face of Russification and Germanization, it was believed essential to preserve as much information as possible about the way of life and culture of the inhabitants of Polish lands for future generations. Nature played a key role in folklore research. The dominant worlview of that time was marked by geographic determinism, according to which the natural environment shaped the character, behavior of peasants, and even the gentry in a given territory. The aim of this article is to reflect on the meaning of the term “landscape” in Polish culture of the 19th century. It demonstrates that both the concepts developed by Western thinkers and the ideals of romantic ideology influenced the shaping of the Polish understanding of the term “landscape.” Pojęcie „krajobrazu” w rozumieniu opisowo-etnograficznym weszło do słownika myślicieli europejskich w XIX w., zyskując popularność szczególnie wśród badaczy niemieckich, takich jak między innymi Alexander von Humboldt. Na gruncie polskim termin został spopularyzowany przez Joachima Lelewela. Polski uczony użył pojęcia „krajobrazu” już w 1814 r. Co istotne, włączenie powyższego terminu do języka polskiego zbiegło się z okresem, w którym przyroda zaczęła zyskiwać szczególne znaczenie w polskiej kulturze. Wpływ na to miał między innymi rozwój ludoznawstwa oraz ideologii o charakterze słowianofilskim. Uważano bowiem, że w obawie przed rusyfikacją i germanizacją należy zachować dla kolejnych pokoleń jak najwięcej informacji o sposobie życia mieszkańców ziem polskich i o ich kulturze. W badaniach ludoznawczych przyroda odgrywała kluczową kwestię. W ówczesnych poglądach dominował bowiem determinizm geograficzny, wedle którego to właśnie przyroda i środowisko naturalne miały wpływać na charakter zamieszkujących daną krainę ludzi, ich poczynania, a nawet szlachetność. Artykuł podejmuje refleksję nad znaczeniem terminu „krajobraz” w polskiej kulturze XIX w., ukazując, że wpływ na jego kształtowanie miały zarówno koncepcje zachodnich myślicieli, jak i ideologia romantyczna
'Mantle of Expert (MoE)’ w edukacji przedszkolnej – „Zagrajmy w bibliotekarza!”
Get PDFIn our study, the complexity of skill development of preschool children is presented through the Mantle of the Expert (MoE) method which is a specific type of education approach based on drama pedagogy. The adaptation of the method was developed by Dorothy Heathcote (Heathcote&Bolton, 1995) and the development potential of the game in kindergarten is exemplified by the expert game of playing library in the ’Central Kindergarten’ in Jászberény, Hungary. The ‘Librarian MoE’ will be demonstrated with the help of the theoretical background of MoE and our empirical research based on a qualitative, structured interview method with parents (N=11). Our preliminary research focuses on the experience of the parents of those children who were actively participating in the ‘Librarian MoE’ during the initiation, creation and operation of the special kindergarten drama game. Regarding the results of the research, it can be claimed that the “play library” created according to the Mantle of the Expert method, had positive effects on the children’s social relationships and their ability to cooperate. Moreover, the children’s digital competence and use of ICT tools has become more conscious.W niniejszej pracy prezentujemy złożoność procesu rozwijania umiejętności dzieci przedszkolnych za pomocą metody „Mantle of Expert” (MoE, „Szaty eksperta”). Jest to specyficzna metoda nauczania oparta na pedagogice dramy. Opracowaniem tej metody zajmowała się głównie Dorothy Heathcote (Heathcote & Bolton, 1995), a rozwojowy potencjał proponowanych przez nią zabaw można zaobserwować na przykładzie zabawy w bibliotekę przeprowadzonej w przedszkolu ‘Central Kindergarten’ w Jászberény (Węgry). Zabawa w bibliotekarza (‘Bibliotekarz MoE’) zostanie opisana po przedstawieniu teoretycznego kontekstu metody MoE, po czym zaprezentujemy badania empiryczne oparte na jakościowej metodzie wywiadu kwestionariuszowego przeprowadzonego z rodzicami (N=11). Badania wstępne koncentrują się na doświadczeniu rodziców dzieci aktywnie uczestniczących w ‘Bibliotekarzu MoE’ na etapie rozpoczynania, tworzenia i rozwijania tej specyficznej zabawy opartej na technice dramy. W oparciu o wyniki badań można powiedzieć, że „zabawa w bibliotekę” wg metody „Mantle of Expert” wywarła pozytywny wpływ na społeczne relacje dzieci i ich umiejętność współpracy w innymi. Ponadto, ich kompetencje cyfrowe i umiejętność posługiwania się narzędziami ICT stały się bardziej świadome
Kariera wojskowa wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego
Get PDFThe aim of the article is to trace the military career of Mikołaj Zebrzydowski, the Voivode of Cracow, and to try to find answers to the questions to what extent it influenced his civil activities and helped build the prestige of Zebrzydowski and his family. The research was carried out on the basis of manuscript and printed sources (The Crown Register, fiscal and military documents, correspondence, diaries), as well as the secondary literature on the subject. The thesis adopted at the beginning of the research assumed that the military service – first as the cavalry captain, then the court hetman – played an important role in Zebrzydowski’s life, significantly contributing to the development of his civil service career and allowing him to accumulate wealth, especially due to the granting of royal estates. A direct and indirect analysis of primary and secondary sources allowed to positively verify the adopted research assumptions. Mikołaj Zebrzydowski was not one of the most outstanding captain of the era of Stephen Bathory and Sigismund III, but military service played a significant role in his career. The trust of Stephen Bathory, and especially of his closest associate, the Chancellor and the Crown Hetman Jan Zamoyski, gained during war expeditions, resulted in granting offices and royal estates and allowed Zebrzydowski to climb to the top of the senatorial hierarchy and lay the foundations for the power of the family. The forms of Zebrzydowski’s military activity change with the rhythm of his promotions. The captain of the court cavalry in the years 1576–1582, and then of the quarter army, he becomes, by gaining the dignity of the Captain of Cracow, the guardian of the capital of the state, and then as the Lublin voivode and the court hetman he commands a significant – at that time – military units. The expenses incurred in connection with the military expenditures, however, are returned not so much due to the income from his military pay, but thanks to the royal grace and Zamoyski’s trust.Celem artykułu jest prześledzenie kariery wojskowej wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego oraz próba znalezienia odpowiedzi na pytania, w jakim stopniu wpłynęła ona na jego cywilną działalność oraz pomogła w budowie prestiżu Zebrzydowskiego i jego rodziny. Badania zostały przeprowadzone na podstawie źródeł rękopiśmiennych oraz wydanych drukiem (księgi Metryki Koronnej, akta skarbowe oraz skarbowo-wojskowe, korespondencja, diariusze), jak również literatury przedmiotu. Przyjęta na wstępie badań teza zakładała, że służba wojskowa – najpierw w charakterze rotmistrza jazdy, później zaś hetmana nadwornego – odegrała istotną rolę w życiu Zebrzydowskiego, znacznie przyczyniając się do rozwoju kariery urzędniczej oraz pozwalając na gromadzenie przezeń majątku, zwłaszcza dzięki nadaniom dóbr królewskich. Bezpośrednia oraz pośrednia analiza źródeł oraz opracowań pozwoliła pozytywnie zweryfikować przyjęte założenia badawcze. Mikołaj Zebrzydowski nie należał do najwybitniejszych rotmistrzów epoki Stefana Batorego oraz Zygmunta III, ale służba wojskowa odegrała znaczącą rolę w jego karierze. Zdobyte w toku wypraw wojennych zaufanie Stefana Batorego, a zwłaszcza jego najbliższego współpracownika, kanclerza oraz hetmana koronnego Jana Zamoyskiego, zaprocentowało nadaniami urzędów oraz dóbr królewskich i pozwoliło Zebrzydowskiemu wspiąć się na szczyt hierarchii senatorskiej oraz położyć podwaliny pod potęgę rodziny. Ciekawe, że formy aktywności wojskowej Zebrzydowskiego zmieniają się wraz z rytmem jego awansów. Rotmistrz jazdy nadwornej w latach 1576–1582, a następnie wojska kwarcianego zostaje wraz z uzyskaniem starostwa krakowskiego strażnikiem stolicy państwa, po czym jako wojewoda lubelski i hetman nadworny dowodzi znaczącymi – w owych czasach – oddziałami wojskowymi. Wydatki, poczynione w związku z działaniami wojennymi, zwracają się jednak nie tyle dzięki dochodom z żołdu, ile dzięki łasce królewskiej i zaufaniu Zamoyskiego
Ruch pielgrzymkowy i bractwa różańcowe w dekanacie radoszyckim 1918–1939
Get PDFThe subject of research are mass forms of religious worship, i.e., the pilgrimage movement and the participation of the faithful in rosary brotherhoods in the deanery of Radoszyce in 1918–1839. In the studied deanery of Radoszyce, as in the diocese of Sandomierz, the faithful took part in mass pilgrimages, mainly to the Jasna Góra Shrine. It resulted above all from the fact that the religiosity of the deanery’s population (peasants dominated) had a clear Marian trait. Also, the mass participation of the faithful in rosary confraternities was partly related to this phenomenon. The described forms of collective religious worship were a space where the religious needs of the faithful and the spiritual formation of the faithful were carried out as far as possible. Sources, apart from statistics, say little about their activity. It can only be assumed (as confirmed by the publications on the Sandomierz diocese and the country) that the Church did not fully use the potential of members of the brotherhoods and the pilgrimage movement. This resulted, inter alia, from from the fact that those involved in these forms of worship were mainly the lower social classes characterized by insufficient intellectual and social background.Przedmiotem badań są zbiorowe formy kultu religijnego o charakterze masowym, tj. ruch pielgrzymkowy i udział wiernych w bractwach różańcowych w dekanacie radoszyckim w latach 1918–1839. W badanym dekanacie radoszyckim, podobnie jak na terenie diecezji sandomierskiej, wierni masowo uczestniczyli w pielgrzymkach, głównie do sanktuarium na Jasnej Górze. Wynikało to nade wszystko z faktu, że religijność ludności dekanatu (dominowali włościanie) miała wyraźny rys maryjny. Również masowe uczestnictwo wiernych w bractwach różańcowych wiązało się po części z tym fenomenem. Opisywane formy zbiorowego kultu religijnego to przestrzeń, gdzie realizowane były potrzeby religijne wiernych oraz prowadzona w miarę możliwości formacja duchowa wiernych. Źródła poza statystyką niewiele mówią o ich aktywności. Można przyjąć jedynie (co potwierdzają publikacje dotyczące diecezji sandomierskiej i kraju), że Kościół nie wykorzystał w pełni potencjału członków bractw i ruchu pielgrzymkowego. Wynikało to m.in. z faktu, iż zaangażowane w te formy kultu były głównie niższe warstwy społeczne charakteryzujące się niewystarczającym zapleczem intelektualnym i społecznym
Samoaktywność dzieci w wieku przedszkolnym w okresie izolacji społecznej wywołanej pandemią COVID-19 według deklaracji rodziców
Get PDFThe article analyses the self-activity of preschool children during social isolation caused by the Covid-19 pandemic. In the first part of the article, a literature review was conducted, which made it possible to define self-activity and its significance for the development of the individual. The following part reflects on the potential of self-activity, considered in the context of the Covid-19 pandemic. The review of literature provided the basis for the development of methodological foundations of the author’s own empirical research. The empirical research was conducted according to a quantitative strategy, by means of a diagnostic survey, with the use of a survey technique and a questionnaire. The article contains the characteristics of the study group. Afterwards, the collected and analysed research material provided the basis for the final conclusions. It was found that, according to parents’ declarations, children often or very often undertook self-activity during social isolation. The predominant types of activity undertaken by the children were identified. It was also determined what nature of creative/reproductive activities dominated the children’s own activity time.W artykule dokonano analizy aktywności własnej dzieci w wieku przedszkolnym podczas izolacji społecznej spowodowanej pandemią wirusa Covid-19. W pierwszej części artykułu dokonano przeglądu literatury, co pozwoliło na zdefiniowanie samoaktywności i jej znaczenia dla rozwoju jednostki. W kolejnej części podjęto refleksję nad potencjałem autoaktywności, rozpatrywanym w kontekście pandemii Covid-19. Przegląd literatury stanowił podstawę do opracowania podstaw metodologicznych autorskich badań empirycznych. Badania empiryczne przeprowadzono według strategii ilościowej, metodą sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety i kwestionariusza. W artykule zawarto charakterystykę grupy badawczej. Następnie zebrany i przeanalizowany materiał badawczy stanowił podstawę do sformułowania wniosków końcowych. Stwierdzono, że według deklaracji rodziców dzieci często lub bardzo często podejmowały aktywność własną w czasie izolacji społecznej. Określono dominujące rodzaje aktywności podejmowanej przez dzieci. Ustalono również, jaki charakter aktywności twórczej/reprodukcyjnej dominował w czasie aktywności własnej dzieci
Aktywność publiczna Mikołaja Zebrzydowskiego w czasie krakowskich negocjacji w sprawie zawarcia antytureckiej Ligi Świętej w 1596 r.
Get PDFThe purpose of the article is to present the public activities of Mikołaj Zebrzydowski, the Grand Marshal of the Crown and the Captain of Cracow, during the international negotiations on the conclusion of the anti-Turkish Holy League initiated by the papacy in the summer of 1596 in Cracow. To reconstruct this aspect, the author used mainly manuscript source materials from the Roman archives, in addition to printed sources and relevant literature. Mikołaj Zebrzydowski came to Cracow on July 10, 1596, at the time when the papal legate, Cardinal Enrico Caetani, who was to preside over the negotiations, had already arrived in the town almost a month before. Zebrzydowski met with the cardinal many times, both officially and in private. The cardinal informed the Secretariat of State about these contacts, reporting that Zebrzydowski was one of those Polish dignitaries who openly supported the Holy See’s initiative. As it seems, however, Mikołaj Zebrzydowski, as a close associate of Chancellor Jan Zamoyski, realistically assessed these chances, seeing a threat to the papal policy in the Habsburgs’ hard and hostile stance toward Poland.Celem artykułu jest przedstawienie działalności publicznej marszałka wielkiego koronnego i starosty krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego w czasie toczących się latem 1596 r. w Krakowie międzynarodowych pertraktacji w sprawie zawarcia pod egidą papiestwa antytureckiej Ligi Świętej. Do odtworzenia tego aspektu autor wykorzystał głównie rękopiśmienne materiały źródłowe pochodzące z archiwów rzymskich oraz źródła drukowane i odnośną literaturę przedmiotu. Mikołaj Zebrzydowski pojawił się w Krakowie 10 lipca 1596 r. w momencie, gdy już od prawie miesiąca przebywał w nim legat papieski, kardynał Enrico Caetani, który miał przewodniczyć wspomnianym obradom. Zebrzydowski wielokrotnie spotykał się z kardynałem zarówno na oficjalnych obradach, jak również na stopie prywatnej. Kardynał informował o tych kontaktach Sekretariat Stanu, donosząc, iż Zebrzydowski jest jednym z tych polskich dostojników, który otwarcie pragnie wspierać inicjatywę Stolicy Apostolskiej. Jak się jednak wydaje, Mikołaj Zebrzydowski jako bliski współpracownik kanclerza Jana Zamoyskiego realistycznie oceniał te szanse, dostrzegając zagrożenie dla polityki papieskiej w twardym i nieprzychylnym Polsce stanowisku Habsburgów
Mikołaj Zebrzydowski (1553–1620) jako epistolograf
Get PDFThe aim of article is to present Mikołaj Zebrzydowski as an epistolographer. For this purpose there have been analyzed both his unpublished letters (housed in national libraries and archives) and the published ones. The examined correspondence comes from the years 1581–1615. The article discusses the themes covered explicitly and implicitly (deep meaning layer) in the letters, the relations with the addressees, the language and the style. The subjects of correspondence conducted by Mikołaj Zebrzydowski are strictly related to his public activity. So far, no letters of the voivode that were addressed to the members of the immediate family or were exclusively private in nature have been found. Most of the letters written by Zebrzydowski are concise, catious and focused on specifics, which seems to correspond to the secretive and pragmatic nature of the sender. There are already in the correspondence some traces of contesting the actions of Sigismund III before the Sandomierz sedition, which, of course, increase in the years 1606–1609. Letters addressed to a collective addressee deserve special attention. Unlike the ones intended for individual recipients, in the correspondence addressed to the wider public, the voivode expresses his feelings, often refers to authorities, tries to play with the emotions of readers, stylises his behavior and manipulates facts. To strengthen the power of expression he willingly uses amplification, one of the basic rhetorical devices. It should be considered that this type of correspondence was one of the most important propaganda tools used by the voivode.Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie postaci Mikołaja Zebrzydowskiego jako epistolografa. Analizie poddano listy Zebrzydowskiego zarówno niepublikowane, znajdujące się w krajowych bibliotekach i archiwach, jak również wydane drukiem. Przebadana korespondencja pochodzi z lat 1581–1615. Omówiono problematykę poruszaną w listach (zarówno informacje przekazywane bezpośrednio, jak i te ukryte w „warstwie głębokiej” tekstu), relacje z adresatami listów, język oraz styl epistoł. Tematyka korespondencji prowadzonej przez Mikołaja Zebrzydowskiego jest ściśle powiązana z jego publiczną działalnością. Jak dotąd nie udało odnaleźć się listów wojewody, które były kierowane do członków najbliższej rodziny bądź miały wyłącznie prywatny charakter. Większość listów napisanych przez Zebrzydowskiego cechuje oględność, skupienie się na konkrecie i brak rozwlekłości, co zdaje się korespondować ze skrytą i pragmatyczną naturą nadawcy. Już w korespondencji przedrokoszowej odnaleźć można ślady kontestacji poczynań Zygmunta III, które - rzecz jasna - przybrały na sile w latach 1606–1609. Na szczególną uwagę zasługują listy kierowane do zbiorowego adresata. W odróżnieniu od epistoł przeznaczonych do pojedynczych odbiorców, w korespondencji zwróconej do szerszej publiki wojewoda wspomina o swoich uczuciach, często odwołuje się do autorytetów, stara się poruszyć emocje czytelników, stylizuje swoje zachowanie, manipuluje faktami. By wzmocnić siłę wypowiedzi, chętnie korzysta z amplifikacji, jednego z podstawowych narzędzi w retoryce. Uznać należy, że ten typ korespondencji był jednym z ważniejszych narzędzi propagandowych stosowanych przez wojewodę
Zmienne losy prepozytury szpitalnej w Zebrzydowicach
Get PDFThe issue of the hospital parish in Zebrzydowice is closely related to Mikołaj Zebrzydowski, the founder of the hospital at the family seat designated for 12 military veterans in 1599. Most patients belonged to the Soldier Fraternity of St. Michael the Archangel founded by the voivode in 1596. It was his intention that the sick staying there would receive proper care for both body and soul, so the management of the shelter and the care of the patients’ needs were entrusted to the local parish priest, who was also the provost of the hospital. In time, it turned out that this solution did not satisfy the founder, and he eventually decided to hand the work over to the Brothers Hospitallers of St. John of God, whom he brought to Zebrzydowice from Cracow in 1611. This article shows one stage of the process of seeking to find a better way to manage the foundation and the parish simultaneously, which Zebrzydowski tried to achieve as early as 1601. A hitherto unpublished document by Bishop Bernard Maciejowski dated August 3, 1601, registered in the Acts of the Bishop of Cracow (edition with translation in the Appendix) brought forth a solution seeking to maintain the hospital at the expense of the local parish, while the person linking the two administrative units was henceforth to be a hospital provost and not the parish priest. At the same time, the document is an interesting example of the bishop’s cooperation with the nobility in ecclesiastical matters, which was extremely important in the system of interdependence between the collators of the local church and the ordinary bishop, who was responsible for all ecclesiastical life in the territory of the diocese he administered.Tematyka prepozytury szpitalnej w Zebrzydowicach jest ściśle związana z osobą Mikołaja Zebrzydowskiego, który w 1599 roku ufundował w rodowej siedzibie szpital dla 12 weteranów wojskowych, przede wszystkim dla tych, którzy należeli do bractwa żołnierskiego świętego Michała Archanioła założonego przez wojewodę w 1596 roku. W jego zamierzeniu przebywający tam chorzy mieli otrzymać odpowiednią opiekę zarówno dla ciała, jak i dla duszy, dlatego też zarząd przytułku oraz troskę o potrzeby pacjentów zostały powierzone miejscowemu proboszczowi, który był zarazem prepozytem tegoż szpitala. Z czasem okazało się, iż takie rozwiązanie nie zadowalało fundatora i ostatecznie zdecydował on o przekazaniu tego dzieła braciom bonifratrom, których sprowadził do Zebrzydowic z Krakowa w 1611 roku. W niniejszym artykule został ukazany jeden z etapów procesu poszukiwania lepszego sposobu na zarządzanie równocześnie fundacją i parafią, który Zebrzydowski spróbował wcielić w życie już w 1601 roku. Niepublikowany dotąd dokument biskupa Bernarda Maciejowskiego z 3 sierpnia 1601 roku, oblatowany w aktach czynności biskupa krakowskiego (edycja wraz z tłumaczeniem w aneksie), wprowadzał rozwiązanie dążące do utrzymania prepozytury kosztem miejscowej parafii, zaś osobą łączącą obie jednostki administracyjne miał być od tej pory prepozyt, a nie proboszcz. Dokument ten stanowi zarazem ciekawy przykład współpracy biskupa ze szlachtą w sprawach kościelnych, co było niezwykle istotne w ówczesnym systemie zależności pomiędzy kolatorami miejscowego kościoła a biskupem ordynariuszem, odpowiedzialnym za całość życia kościelnego na terytorium zarządzanej przez siebie diecezji
The Perspektywy antropologii kultury: Pomiędzy ontologią a metafizyką
No full textThe essay is an attempt to create a brief characteristic of the scientific field of cultural anthropology. It presents a synthetic automodel (Łotman’s) of the discipline – its main paradigms, subjects and discourses. It also compares anthropology and Polish cultural studies in the context of metaphysical and ontological perspectives of humanistic research.Niniejszy esej jest próbą stworzenia krótkiej charakterystyki dziedziny naukowej, jaką jest antropologia kulturowa. Przedstawia syntetyczny automodel (Łotmanowski) dyscypliny – jej główne paradygmaty, przedmioty i dyskursy. Dokonuje także porównania antropologii i polskiego kulturoznawstwa w kontekście metafizycznych i ontologicznych perspektyw badań humanistycznych