Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Językowy obraz jednostek miar w studenckich bajkach matematycznych
Get PDFIn the article we analyse textual tasks taken from mathematical fairy tales by students, created in 2020–2022 at the University of Silesia in Katowice. The aim of the analysis is to identify mathematical concepts and units of measurement and to describe methodical solutions suitable for pupils in grades 1–3. We take into account findings from the didactics and methodology of mathematics, the cognitive theory of text analysis, the neurodidactic guidelines for mathematics education and the formal requirements for the first stage of education. The original research material comes from the textual tasks, contained in 98 mathematical fables. In the analysis, we use division of textual tasks according to the presence of conventional and unconventional units of measurement in them. We present those types of metrology tasks that gained the highest frequency in the research material. In textual tasks the conventional units of measurement are used thoughtfully and intentionally. Among other things, the presence of unconventional units of measurement is connected with an anthropocentric perception of the world. We believe that fairy tales provide an attractive context for early childhood education. An anthology of mathematical fables with methodical suggestions could provide an alternative to school textual tasks.W artykule analizujemy zadania tekstowe pochodzące z bajek matematycznych, napisanych w latach 2020–2022 przez studentów Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Celem analizy jest wyłonienie pojęć matematycznych i jednostek miary oraz opis rozwiązań metodycznych adekwatnych dla uczniów klas 1–3. Uwzględniamy ustalenia dydaktyki i metodologii matematycznej, kognitywistyczną teorię analizy tekstu, neurodydaktyczne wskazówki dotyczące kształcenia matematycznego oraz wymagania formalne dla absolwentów pierwszego etapu edukacji. Oryginalny materiał badawczy pochodzi z zadań tekstowych zawartych w 98 bajkach matematycznych. W analizie stosujemy podział zadań tekstowych ze względu na obecność w nich konwencjonalnych i niekonwencjonalnych jednostek miary. Prezentujemy te typy zadań metrologicznych, które zyskały największą frekwencję w materiale badawczym. W zadaniach tekstowych konwencjonalne jednostki miary są stosowane w sposób przemyślany i intencjonalny. Obecność niekonwencjonalnych jednostek miary należy wiązać m.in. z antropocentrycznym postrzeganiem świata. Uważamy, że bajki stanowią atrakcyjny kontekst procesu uczenia się dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Antologia bajek matematycznych wraz z sugestiami metodycznymi mogłaby stanowić alternatywę dla szkolnych zadań tekstowych
Rodzicielskie fora internetowe, jako przestrzeń do dyskusji o rozwoju mowy dziecka
Get PDFParents, as the first educators and teachers of the child, are obliged to delve into the basics of pedagogical theory and practice, which also includes the proper development of the child’s speech. Today, due to the increasing digitalization of the world, the Internet is one of the most popular sources of communication and learning. Parental online forums are becoming a special place for parents in which they may discuss various topics and share information about their own parenting experiences, including speech therapy content. The article will present studies on the analysis of parental online forums in the field of discussion about child speech development. This area, so rich in research information, has become the basis for understanding the ways parents communicate, transmit information, ask questions and give answers; their positive or negative impact on the dissemination of speech therapy knowledge; as well as the culture of expression and compliance with the rules of netiquette of users posting their texts on parental online forums. The collected research material concerning discussions based on speech therapy knowledge on parental Internet forums is presented in the form of quoted real statements of users, without any stylistic or linguistic corrections.Rodzice, jako pierwsi wychowawcy i nauczyciele dziecka są zobowiązani do zagłębiania się w podstawy teorii i praktyki pedagogicznej, do której należy również prawidłowy rozwój mowy dziecka. Współcześnie ze względu na postępującą cyfryzację świata, internat stanowi jedno z popularniejszych źródeł porozumiewania się i zdobywania wiedzy. Takim szczególnym miejscem dla rodziców stają się rodzicielskie fora internetowe, które stanowią prężnie działającą przestrzeń do dyskusji między rodzicami, przekazującymi sobie informacje o własnych doświadczeniach rodzicielskich, w tym treściom z zakresu logopedii. W artykule zostaną przedstawione badania dotyczące analizy rodzicielskich for internetowych z zakresie dyskusji o rozwoju mowy dziecka. Obszar ten tak bogaty w informacje badawcze, stał się podstawą do poznania sposobów komunikowania się rodziców, przekazywania informacji, zadawania pytań i udzielania odpowiedzi, ich korzystny bądź niekorzystny wpływ na rozpowszechnianie wiedzy logopedycznej, jak również poznać kulturę wypowiedzi i przestrzegania zasad netykiety użytkowników korzystających z rodzicielskich forów internetowych. Zgromadzony materiał badawczy, dotyczący dyskusji opierających się na wiedzy logopedycznej na rodzicielskich forach internetowych przedstawiony został w formie cytowanych rzeczywistych wypowiedzi użytkowników, nie poddanych żadnej obróbce stylistycznej i językowej
Rezyliencja miast i sektor kultury
Get PDFResilience, understood as the ability to respond adequately to shocks, disruptions and disturbances, i.e. the capacity to sustain or revert to the assumed functioning or swiftly adapt to the situation through transformation is a crucial characteristic of the contemporary city. To appropriately confront contemporary challenges, cities should leverage available endogenous resources. One of them, still insufficiently acknowledged, is the cultural sector and its activities. The aim of the article is to show that culture can serve as a significant building component in fostering urban resilience. Drawing upon extensive literature review, examples of employing culture to foster social, economic, and environmental resilience are presented. They confirm the cultural potential that cities possess in harnessing culture to bolster their resilience.Istotną cechą współczesnego miasta jest rezyliencja rozumiana jako zdolność do odpowiedniego reagowania na szoki, zakłócenia i perturbacje, tj. umiejętność utrzymania bądź powrotu do założonego funkcjonowania albo szybkiej adaptacji do sytuacji poprzez transformację. By odpowiednio przygotować się na współczesne wyzwania, miasta powinny wykorzystywać dostępne zasoby endogeniczne. Jednym z nich, wciąż niedostatecznie docenianym, jest sektor kultury i jego działania. Celem artykułu jest pokazanie, że kultura może być ważnym elementem budowania miejskiej rezyliencji. Na podstawie szerokich badań literaturowych zaprezentowane zostają przykłady wykorzystania kultury na rzecz tworzenia rezyliencji społecznej, ekonomicznej i środowiskowej. Potwierdzają one potencjał kultury, który miasto może wykorzystać w budowaniu swojej odporności
Joseph Conrad – władca czasu
Get PDFConrad’s fiction manages the temporal dimension in highly innovative ways. Conrad was ahead of his time in employing such devices as delayed decoding, flashbacks, time-shifts, as well as by enveloping his characters in temporal loops or a timeless space. In his works, time defies the laws of physics, allowing him to create an idiosyncratic space-time continuum.Conrad w sposób nowatorski wykorzystuje kategorię czasu w swych utworach. Stosując takie narzędzia jak opóźnione dekodowanie, retrospekcje, przesunięcia czasowe, a także wprowadzając swoich bohaterów w pętlę czasową lub pozbawioną czasu przestrzeń, pisarz wyprzedzał swoją epokę. W jego dziełach czas przeczy prawom fizyki, pozwalając mu tworzyć idiosynkratyczną czasoprzestrzeń
Zerokulturowość: nowe zjawisko w przestrzeni cyfrowej. Geneza, charakterystyka, konsekwencje
Get PDFThis article explores a recently discovered phenomenon in the digital landscape, labeled as “zeroculturality.” Unveiled through the author’s recent research in the realms of politics, culture, and communication, zeroculturality represents a transformative shift where cultural boundaries are not only spontaneously vanishing but are also intentionally obliterated. Individuals embodying zeroculturality consciously reject conventional cultural norms while preserving specific values, adapting their identity to synchronize with the dynamic demands of time and place. Essentially, these individuals may discard certain cultural behaviors while retaining the fundamental values associated with them. While not yet pervasive, zeroculturality merits significant consideration, particularly for entities striving to effectively communicate, manage relationships, and disseminate information. Traditional approaches in persuasive communication, grounded in demographics, psychosocial factors, or values, may be losing efficacy. The author’s research on zeroculturality aims to have a practical impact by offering insights that can guide effective communication, business strategies, and political decision-making in the digital age. The article provides a nuanced understanding of how individuals embracing zeroculturality navigate cultural boundaries, offering practical solutions for communicators to engage effectively with this audience. In the business sphere, the research seeks to inform marketers on tailoring strategies to the unique purchasing behaviors of those embodying zeroculturality. Additionally, the author hopes policymakers will leverage these insights to make informed decisions on societal values in the face of evolving cultural norms. Ultimately, the research aims to bridge the gap between academic understanding and practical application, empowering professionals across various sectors to navigate the challenges posed by zeroculturality in the digital era.Badania, które autorka prowadziła przez ostatnie lata w przestrzeni cyfrowej, pozwoliły jej zidentyfikować nowe zjawisko zarysowujące się na pograniczu świata polityki, kultury i komunikacji. „Zerokulturowość” – jak je nazwała – zasadza się na przekonaniu, iż granice między kulturami nie tylko coraz częściej spontanicznie zanikają, ale także są bardzo świadomie usuwane. Jednostka, nieidentyfikująca się z emanacjami kultury, ale nadal czująca przywiązanie do określonych wartości, próbuje kształtować swoją tożsamość w taki sposób, aby odpowiadała wymogom czasu i miejsca. Innymi słowy, osoby zerokulturowe mogą odmawiać przyjęcia określonych sposobów postępowania (nośników kultury), ale wciąż podzielać wybrane idee czy wartości, z którymi związane były te wzorce. Choć zjawisko bez wątpienia nie jest powszechne, zasługuje na poważną analizę, szczególnie przez te podmioty, które pragną skutecznie komunikować się z odbiorcami, zarządzać relacjami oraz informacją.
Dotychczasowe czynniki skuteczności dialogu perswazyjnego, zasadzające się na próbach targetowania na podstawie podstawowych kryteriów demograficznych, psychospołecznych czy argumencie wartości, mogą bowiem wykazywać się coraz mniejszą efektywnością. Niniejszy artykuł ma na celu dostarczenie praktycznych wskazówek pozwalających na usprawnienie procesów komunikacyjnych, strategii biznesowych oraz mechanizmów decyzyjnych w erze cyfrowej. Tekst wyjaśnia, w jaki sposób osoby manifestujące zerokulturowość przekraczają tradycyjne granice kulturowe oraz jak zjawisko to może wpływać na różnorodne procesy w przestrzeni publicznej. W obszarze biznesowym wiedza ta może się okazać cenna dla marketerów, pomagając im w adaptacji strategii zakupowych do wyzwań wynikających z zerokulturowości. W sferze politycznej decydenci mogą wykorzystać ją z kolei do podejmowania bardziej świadomych decyzji, szczególnie tych dotyczących systemu wartości w kontekście zmieniających się norm kulturowych
Prosochê i przeobrażenie siebie w poezji Geoffreya Chaucera
Get PDFThe article deals with the concept of prosochê, defined as concentration on the present moment, in Geoffrey Chaucer’s poetry. Even though the Greek term never appears in Chaucer’s poetry, the idea of attentive reflection on the self, others, and the cosmos is often articulated by the poet, especially in his courtly poetry, which construes individuals as steeped in apathy and in need of inner transformation. The poet underlines the transformative power of attention through a call to wake up, examples of which will be examined in this article, based on two poems: The Book of the Duchess and Troilus and Criseyde. It will be shown that Chaucer’s engagement with the concept of prosochê is testament to the poet’s creativity while handling his sources as well as to his moral sensitivity and philosophical reflection.Tematem niniejszego artykułu jest pojęcie prosochê, definiowane jako skupienie się na chwili obecnej, w poezji Geoffreya Chaucera. Mimo iż sam termin grecki nie pojawia się w utworach Chaucera, to idea uważnej refleksji nad samym sobą, innymi oraz kosmosem jest mocno zaakcentowana przez angielskiego poetę, szczególnie w jego poezji dworskiej, która przedstawia postaci pogrążone w apatii oraz potrzebujące wewnętrznej przemiany. Poeta podkreśla transformacyjną moc uwagi poprzez wezwanie do przebudzenia, którego przykłady zostaną omówione w niniejszym artykule na podstawie dwóch utworów: Księga księżnej oraz Troilus i Criseyda. To, w jaki sposób poeta traktuje temat prosochê, świadczy o jego twórczym podejściu do źródeł, jak również o wrażliwości moralnej i filozoficznej refleksji
Edytorial na powitanie
Get PDFDear Readers, Authors, and Reviewers, On January 5, 2024, I was appointed as Editor-in-Chief of Perspectives on Culture by the Resolution of the Council of the Institute of Cultural Studies and Journalism at the Jesuit University Ignatianum in Krakow. I accepted this reputable and responsible role with exultancy and a profound sense of fulfillment. I am aware that being in charge of the journal with a prestigious and acclaimed title in the academia attests immense reliance bestowed upon me. I express my sincere gratitude to all members of the Institute’s Council for their vote for me and I assure you that I will do my best to proceed continue the tradition of the journal, which for almost fifteen years has made a significant contribution primarily to cultural and religious studies, as well as to other humanities disciplines, including history, literary studies, Polish studies, art, and cultural anthropology.Szanowni Czytelnicy, Drodzy Autorzy i Recenzenci, 5 stycznia 2024 r. Uchwałą Rady Instytutu Kulturoznawstwa i Dziennikarstwa Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie zostałem powołany na stanowisko redaktora naczelnego Perspektyw Kultury. Decyzję o powierzeniu mi tej zaszczytnej i odpowiedzialnej roli przyjąłem z wielką radością i poczuciem głębokiej satysfakcji. Mam przy tym świadomość, że kierowanie czasopismem o prestiżowym i ugruntowanym w świecie akademickim tytule świadczy o ogromnym zaufaniu, jakim zostałem obdarzony. Wszystkim członkom Rady Instytutu bardzo dziękuję za oddany na mnie głos i zapewniam, że zrobię wszystko, aby kontynuować piękną tradycję czasopisma, które przez niespełna piętnaście lat swojego istnienia wniosło niebagatelny wkład przede wszystkim do nauk o kulturze i religii, ale także do innych dyscyplin nauk humanistycznych, m.in. historii, literaturoznawstwa, polonistyki, sztuki czy antropologii kulturowej
Hélie de Chambarlhac, brat arcybiskupa Nikozji, długoletni nieobecny biskup Limassol (1352–1357) i Pafos (1357–1377), elekt Famagusty (1365) i Procurator Regis w Awinionie
Get PDFThis paper is one of a series of detailed biographies of the bishops of Paphos during the Avignon papacy. At first glance, the life of Hélie de Chambarlhac seems to be a mere reflection of the nepotism, pluralism, and absenteeism of the Western Church in general and of the Latin clergy on Frankish Cyprus in particular during the fourteenth century. Protegé of cardinals and brother of an archbishop, despite his apparent lack of higher education, the Périgordin Hélie received numerous benefices and positions, culminating in a quarter century as largely absentee bishop, first of Limassol and then of Paphos. Yet there is evidence that he had extensive early experience in diplomacy and administration under his brother Philippe. Accordingly, a careful examination of papal letters reveals that Hélie’s long absence from Cyprus is due to his two decades of service as permanent royal agent at the papal curia, at a time when the larger kingdoms were also establishing fixed ambassadors in Avignon.Niniejszy artykuł jest jedną z kilku prac składających się na serię szczegółowych biografii biskupów Pafos w okresie pontyfikatu awiniońskiego. Na pierwszy rzut oka życie Héliego de Chambarlhac wydaje się być zwykłym odzwierciedleniem nepotyzmu, pluralizmu i absencji Kościoła zachodniego w ogóle, a zwłaszcza duchowieństwa łacińskiego na frankijskim Cyprze w XIV wieku. Protegowany kardynałów i brat arcybiskupa, pomimo pozornego braku wyższego wykształcenia, Périgordin Hélie otrzymał liczne beneficja i stanowiska, których kulminacją było ćwierć wieku jako w dużej mierze nieobecny biskup, najpierw Limassol, a następnie Pafos. Istnieją jednak dowody na to, że miał duże doświadczenie w dyplomacji i administracji pod rządami swojego brata Filipa de Chambarlhac. W związku z tym dokładna analiza dokumentów papieskich ujawniła, że długa nieobecność Héliego na Cyprze wynikała z jego dwudziestoletniej służby jako stałego agenta królewskiego w kurii papieskiej, w czasie, gdy inne państwa również ustanawiały stałych ambasadorów w Awinionie
Niemcy wobec Europy Środkowej na przestrzeni XVIII-XX wieku: Zarys problematyki
Get PDFThe article presents an outline of history of Germany’s approach towards the Central Europe since the eighteenth century. It is to be pointed out that this attitude from the very beginning (i. e. since the Enlightenment) was determined by two factors: primate of Realpolitik dictated by the egoistic policy of Prussia and since 1871 of the German Reich towards the Central Europe which led e.g. to „negative Polish policy“ and the German (Prussian) political culture which emphasized „cultural mission of the Germans“ in this region of Europe. This stance, as the article stresses, was articulated by German political and intellectual elites till the twentieth century. It is to be examined whether such an approach reamains an influential factor nowadays, as far as the German policy and the German political culture are concerned.Artykuł przedstawia zarys historii stosunku Niemiec do Europy Środkowej od osiemnastego wieku po koniec wieku dwudziestego. Należy podkreślić, że od samego początku (tj. od epoki oświecenia) na relację tą wpływały dwa najważniejsze czynniki: prymat Realpolitik ukształtowany przez egoistyczną politykę Prus, a od 1871 roku Rzeszy Niemieckiej wobec Europy Środkowej oraz przez niemiecką (pruską) kulturę polityczną akcentującą
„kulturową misję” Niemiec w tej części Starego Kontynentu. Jak podkreśla się w artykule, to ostatnie stanowisko jest charakterystyczne dla niemieckich elit politycznych i intelektualnych aż do końca dwudziestego wieku. Zadaniem badawczym jest zweryfikowanie do jakiego stopnia te dwa czynniki wpływają również obecnie na politykę Niemiec wobec Europy Środkowej
Terapeutyczna funkcja literackich relacji o wojnie w Ukrainie adresowanych do dzieci
Get PDFThe aim of the article is to analyse children’s books on war, written by Polish and Ukrainian authors, with special emphasis on the war in Ukraine. The starting point for the considerations is the methodology of children’s studies, which is a scientific discipline that places childhood as the subject of in-depth research. The interpretation used current data on psychological problems related to the youngest refugees from Ukraine. Children’s books by Polish authors published in the series Adult Wars – Children’s Stories about the war in Ukraine were analysed, and their indisputable therapeutic functions were indicated. Reading them individually or collectively brings relief to the traumas experienced by Ukrainian children who find themselves in exile in a new, unknown country. At the same time, it teaches compassion and creates empathy for those in need among the youngest Poles. Then, the works from the indicated series were compared with those written at the same time, i. e. from February 2022, by Ukrainian authors. It turned out that they did not take into account the psychological needs of Ukrainian children, promoting primarily patriotic content and focusing on providing knowledge about the homeland in a state of danger. The summary includes a postulate regarding the need to adapt the content and form of the message related to war in children’s literature to the audience of early school age, in such a way that its therapeutic function is fulfilled.Celem artykułu jest analiza książek o wojnie adresowanych do dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem wojny w Ukrainie, autorstwa pisarzy polskich i ukraińskich. Punktem wyjścia rozważań jest metodologia children studies, dyscypliny naukowej stawiającej okres dzieciństwa jako przedmiot wnikliwego badania. W interpretacji wykorzystano aktualne dane dotyczące problemów psychologicznych związanych z najmłodszymi uciekinierami z Ukrainy. Analizie poddano książeczki dla dzieci polskich autorów wydane w serii „Wojny Dorosłych – Historie Dzieci” opowiadające o wojnie w Ukrainie i wskazano na ich niepodważalne funkcje terapeutyczne. Indywidualna lub wspólna lektura tych książek niesie ukojenie doznanych traum przez dzieci ukraińskie, które znalazły się na uchodźstwie w nowym nieznanym kraju. Jednocześnie uczy współodczuwania i rodzi empatię dla potrzebujących wśród najmłodszych Polaków. Utwory ze wskazanej serii zostały zestawione z tymi, które w tym samym czasie, tj. od lutego 2022 roku, napisane zostały przez autorów ukraińskich. Okazało się, że nie uwzględniają one psychicznych potrzeb dzieci ukraińskich, propagując przede wszystkim treści patriotyczne i skupiając się na przekazaniu wiedzy o ojczyźnie w stanie zagrożenia. W podsumowaniu zawarty jest postulat dotyczący potrzeby dostosowania treści i formy przekazu związanego z wojną w literaturze dla dzieci do odbiorcy w wieku wczesnoszkolnym w taki sposób, by realizowała się jego funkcja terapeutyczna