Akademia Ignatianum w Krakowie: Czasopisma
Not a member yet
2764 research outputs found
Sort by
Zarządzanie destynacją turystyczną i jego dynamika: przypadek Barcelony na tle Katalonii
Get PDFThe present article tries to evaluate, from the analysis of different managerial components and factors, the degree of competitiveness and dynamism of a tourist destination. To carry out this analysis, the city of Barcelona and its role as the capital of Catalonia have been chosen. At a time of deep worldwide economic crisis due to Covid-19 pandemic tourism has declining by 70% worldwide during 2020. Nevertheless, tourism has demonstrated its great resilience and strength as a global engine for economic activities development generating jobs and wealth over the last decades. It is in this context, where the article analyzes the behavior of Barcelona, as a reference for the destination Catalonia, in front the pandemic crisis and the strength of new emerging tourism competitors. Indeed, the reorganization of the pattern of distribution of tourist flows in the global tourism market due to health restrictions and the pace of economic emitting powers recovery generates a significant number of new opportunities. Tourist flows are posing new challenges in terms of their reception, the management of their stay and the fulfillment of a high degree of satisfaction in relation to their tourist experience. This article analyses a series of strategies promoted by different agents and managers in the field of tourism to subsequently present a set of recommendations to help assist decision-making in a tourism sector that is going through difficult times.Niniejszy artykuł stara się ocenić stopień konkurencyjności i dynamiki destynacji turystycznej na podstawie analizy różnych elementów i czynników zarządczych. Do przeprowadzenia analizy wybrano miasto Barcelonę i rolę jej stolicy Katalonii. W czasach głębokiego światowego kryzysu ekonomicznego z powodu pandemii Covid-19 w roku 2020 ruch turystyczny na całym świecie spadł o 70%. Niemniej, branża turystyczna wykazała wielką odporność i wytrzymałość jako globalny generator zatrudnienia i rozwoju działalności gospodarczej oraz bogactwa w ciągu ostatnich dziesięcioleci. To właśnie w tym kontekście artykuł analizuje zachowanie Barcelony jako punktu odniesienia dla destynacji, jaką jest Katalonia, w obliczu kryzysu pandemicznego i siły nowych, wschodzących konkurentów w turystyce. Reorganizacja struktury rozkładu ruchu turystycznego na światowym rynku turystycznym, spowodowana ograniczeniami zdrowotnymi i tempem odbudowy potęg gospodarczych, generuje bowiem znaczną liczbę nowych możliwości. Przepływy turystów tworzą nowe wyzwania w zakresie ich przyjmowania, zarządzania ich pobytem i zapewnienia wysokiego stopnia zadowolenia z doświadczenia turystycznego. Artykuł analizuje wiele strategii promowanych przez różnych agentów i menedżerów w dziedzinie turystyki, aby następnie przedstawić zbiór zaleceń, który wspomaga podejmowanie decyzji w sektorze turystycznym w trudnych czasach
Tożsamość oparta na podmiotowości. Przydatność tez Feliksa Konecznego do badań nad współczesnym zderzeniem cywilizacji
Get PDFIn Latin civilization, subjectivity and the associated identity are integral components of the human being. In this area, one person can fully update their potentialities – as Koneczny says. Other civilizations perceive the individual being differently; rather as an object than as a subject. These differences are particularly important in the face of the growing number of migrants coming to Europe from the Middle East and Africa.W obrębie cywilizacji łacińskiej podmiotowość oraz związana z nią tożsamość są integralnymi składowymi osoby ludzkiej. Dzięki temu, zdaniem Feliksa Konecznego, człowiek może w pełni aktualizować swoje potencjalności. Pozostałym analizowanym cywilizacjom autor historiozoficznej teorii przypisuje przedmiotowe traktowanie jednostki. Rozróżnienia te dają dodatkowe narzędzia interpretacji zjawisk kulturowych i nabierają szczególnego znaczenia w obliczu rosnącej liczby migrantów przybywających do Europy z państw Bliskiego Wschodu i Afryki
Elity w Imperium Osmańskim w XVI w. w świetle traktatu Teodora Spandounesa pt. O pochodzeniu Cesarzy Osmańskich
Get PDFTheodore Spandounes was born in the middle of the 15th century to a family of Greek exiles who had found shelter in Italy after the fall of Constantinople. The Spandounes family had not played any significant role in the history of the Byzantine Empire but his mother Eudotia came from the famous Kantakouzenos family. Theodore established close relationships with Popes Clement VII and Paul III, who he advised on Ottoman affairs. Probably around 1515, Spandounes wrote the first version of the treatise: On the Origin of the Ottoman Emperors. In 1538 he dedicated the final version to Dauphin Henry from France. As suggested by the title, the main objective of Spandounes’s treatise was to explain how the Ottomans rose in a relatively short time from humble beginnings to their current mighty state. The article presents the usefulness of Spandounes’ treatise as a source for the study of the elite in the Ottoman Empire. The author came to the following conclusions: 1) The treaty is a very rich source of information on the broadly understood elite in the Turkish Empire. Spandounes is well informed and at the same time is critical of the information he has obtained. 2) When presenting the history of the sultans, the author seems to be relying not only on information from Western sources, but also seems to know (at least to some extent) the historical Turkish tradition. 3) The work of Spandounes provides particularly valuable information on the organization of the Sultan’s court, structure, competences of court and state officials, and military organization. 4) Theodore’s observations on the everyday life of the elite in the Sultan state (interior design, clothes, meals, etc.) are very valuable.Teodor Spandounes urodził się w połowie XV w. w rodzinie greckich emigrantów, która po upadku Konstantynopola znalazła schronienie we Włoszech. Ród Spandounesów nie odegrał znaczącej roli w historii Cesarstwa Bizantyjskiego, ale matka Todora, Eudoksja, pochodziła ze znanej rodziny Kantakuzenów. Teodor nawiązał bliskie stosunki z papieżami Klemensem VII i Pawłem III, którym doradzał w sprawach osmańskich. Prawdopodobnie około 1515 r. Spandounes napisał pierwszą wersję traktatu: O pochodzeniu Cesarzy Osmańskich. W 1538 r. zadedykował ostateczną wersję delfinowi Francji Henrykowi. Jak sugeruje tytuł, głównym celem traktatu Spandounesa było wyjaśnienie, w jaki sposób Turcy, w stosunkowo krótkim czasie, rozbudowali swe państwo od skromnych początków do obecnego, potężnego stanu. W artykule dokonano analizy przydatności traktatu Spandounesa jako źródła do badań nad elitami w Imperium Osmańskim. Autor doszedł do następujących konkluzji: 1) Traktat jest obfitym źródłem wiadomości na temat szeroko pojętych elit w Imperium Tureckim. 2) Autor jest dobrze poinformowany i jednocześnie krytycznie podchodzi do informacji, jakie uzyskał. Przedstawiając dzieje sułtanów, opiera się nie tylko na wiadomościach ze źródeł zachodnich, ale zdaje się znać (przynajmniej w jakimś stopniu) historyczną tradycję turecką. 3) Dzieło Spandounesa dostarcza szczególnie cennych wiadomości na temat organizacji dworu sułtańskiego, struktury, kompetencji urzędników dworskich i państwowych oraz organizacji wojskowej. 4) Bardzo cenne są spostrzeżenia Teodora na temat życia codziennego elit w państwie sułtańskim (wystrój wnętrz, ubiór, posiłki itp.)
Wzorce jako narzędzia transmisji oddziaływań wychowawczych
Get PDFDefining upbringing as a pedagogical process of influencing an individual’s personality, it is assumed that the process is carried out as an intentional and unintentional activity by professional and non-professional educators, and also as a self-educational activity. All these activities can be perceived as a transmission of values using the tools of forming correct identity parameters, which are identification patterns (behaviour patterns) that include role models and models of behaviour. The article contains a description of these models and their interpretation as a field of values within which a specific social game is played, determining the types of influence of the patterns on the identity of an individual. The fields of values of the patterns permeate each other, which is why it is possible to explore them in search for new patterns and in extending the cognitive space. Today, in the era dominated by the Internet, the child is submerged in a world of patterns, including those institutionally imposed, those suggested by educators, and the ones the child discovered on their own. Among these, only the patterns accepted by the child are activated in the processes of transmission of educational influence based on imitation, identification and internalisation. The article presents the characteristics of this influence from the perspective of the pedagogy of upbringing and in relation to different types of patterns used.Definiując wychowanie jako proces pedagogiczny w zakresie oddziaływania na sferę osobowości jednostki zakłada się, że prowadzony jest on jako działanie intencjonalne i nieintencjonalne przez zawodowych i niezawodowych wychowawców oraz działanie samokształceniowe. Wszystkie te działania można traktować jako transmisję wartości przy użyciu narzędzi kształtowania prawidłowych parametrów tożsamościowych, którymi są wzorce identyfikacyjne (wzorce postępowania), w skład których wchodzą wzorce osobowe i wzorce zachowań. W artykule zamieszczono opis tych wzorców i ich interpretację jako pola wartości, w obrębie których prowadzona jest określona gra społeczna wyznaczająca rodzaje wpływów wzorców na tożsamość jednostki. Pola wartości wzorców przenikają się i dzięki temu jest możliwa ich eksploracja w poszukiwaniu nowych wzorców i w poszerzaniu przestrzeni poznawczych. Współcześnie, w epoce zdominowanej przez Internet, dziecko jest zanurzone w galaktyce wzorców, w tym narzuconych instytucjonalnie, sugerowanych przez wychowawców oraz własnych, odkrytych samodzielnie. Spośród nich tylko wzorce akceptowane przez dziecko są uaktywniane w procesach transmisji oddziaływań wychowawczych opartych na imitacji, identyfikacji i internalizacji. A artykule przedstawiono charakterystykę tych oddziaływań z perspektywy pedagogiki wychowania i w powiązaniu z różnymi rodzajami stosowanych wzorców
Wprowadzenie
Get PDFOne of the most important goals of modern education is to develop the dispositions and skills necessary for life-long independent learning. As pointed out by the European Council (2018), though learning by heart, memorizing facts or concepts is still an important skill, it is not sufficient to survive and thrive in modern knowledge-based societies. Much more crucial become these abilities which serve as tools for solving complex, interdisciplinary problems, such as: critical and creative thinking, formulating problems, predicting, drawing conclusions, computational thinking, planning and evaluating one’s own learning, generating new ideas or sharing/discussing knowledge with others
Identyfikacja genderowa w rosyjskim dyskursie kulturowym: Od średniowiecza po oświecenie
Get PDFThe article examines the process of transformation of ideas about gen- der identity on the material of Russian culture 16th and the beginning of the 18th century. The main goal of the work is the analysis and description of differences in the concept of gender and age characteristics, as well as the description and analysis of the process of the formation of female dis- course as independent. According to the authors of the study, the identi- fication of a man and a woman from the point of view of belonging to the home (gender, family) as a whole, which is belong to traditional culture, does not imply an independent gender identity, but only a functional one. At the same time, the fixation of the functions of the wife and husband, as well as servants and children (“Domostroy”) leads to the fact that the cus- tom acquires a normative character and, as a result, each of the functions acquires legal independence, which makes it possible, on the one hand, to transfer the structure of the home (as the relationship of functions) to other cultural phenomena (for example, the state), as A. Kurbsky does, and on the other hand, suppose the independence of individual functions, the possibility of their absence in the system, the features of such point of view are demonstrated by Ivan IV, although on the whole they retain traditional semantic patterns. But it is this approach that allows independent female images to emerge in the 17th century in the person of the teachers of the schismatic Morozova and Urusova or princess Sophia. At the beginning of the 18th century, a complete reformatting of the cultural sphere takes place and one can speak of an independent female discourse, like the male one. In the second half of the 18th century, a man and a woman were already perceived separately, although, for example, for M. Shcherbatov it was the result of damage to morals.Tematem artykułu jest proces transformacji wyobrażeń o genderowej tożsamości przedstawiony na przykładzie rosyjskiej kultury od XVI do początków XVIII w. Głównym celem pracy jest analiza i opis specyfiki ówczesnych wyobrażeń na temat cech płciowych mężczyzny i kobiety, a także procesu stanowienia autonomicznego dyskursu żeńskiego. Zdaniem autorów niniejszego badania, tożsamość mężczyzny i kobiety z punktu widzenia przynależności do domu (rodu, rodziny) jako całości, właściwa dla kultury tradycyjnej, nie zakładała samodzielnej genderowej tożsamości, a jedynie tożsamość funkcjonalną. Jednocześnie, utrwalenie funkcji żony oraz męża, jak również służących i dzieci (Domoustroj), prowadziło do tego, że obyczaj uzyskał charakter normatywny, na skutek czego każda z takich funkcji uzyskała samodzielność w świetle prawa. Z jednej strony czyni to możliwym przeniesienie trójczłonowej struktury domu (jako systemu powiązanych funkcji ojca, żony oraz dzieci/służących) na inne społeczno-kulturowe fenomeny, jak choćby na państwo, przykładem czego są idee A. Kurbskiego (państwo jako trójczłonowa relacja car – doradcy – naród). Zarazem staje się możliwe rozpatrywanie poszczególnych funkcji w oderwaniu od płci lub całkowite pominięcie niektórych funkcji w systemie społecznym. Przykładem tego jest podejście reprezentowane przez cara Iwana Groźnego, chociaż ogólnie zachowuje on jeszcze tradycyjne wzorce generujące sensy kulturowe, postrzegając państwo jako dwuczłonową strukturę car – poddani. Usamodzielnienie funkcji społecznych w dalszej perspektywie czasowej pozwala na kształtowanie niezależnych żeńskich obrazów w XVII w. – w postaci czy to nauczających działaczek religijnych, jak Morozowa lub Urusowa, czy też księżnej Sofii. Następnie, już na początku wieku XVIII, miało dojść do całkowitego przeformatowania sfery kulturowej – od tego momentu można mówić o samodzielnym żeńskim dyskursie, jak również o dyskursie męskim. W drugiej połowie XVIII w. mężczyzna i kobieta są już postrzegani w ramach dwóch autonomicznych – żeńskiego i męskiego – dyskursów, chociaż M. Szczerbatow uznaje taką tendencję za skutek upadku obyczajów.
 
Piotr Wierchowieński Fiodora Dostojewskiego: Dlaczego nie nawraca się „mały bies”?
Get PDFThe article is about the problem of evil in the work of Fyodor Dostoyevsky on the basis of an analysis of the behavior of Pyotr Verkhovensky, the hero of the Demons. The aim of the analysis will be to show that Pyotr Verkhovensky, as a human, broke and trampled all the ideals and laws that people should follow. He turned the concept of good and bad around to use them for his own evil purposes. The author will show that the hero of Fyodor Dostoyevsky’s novel consciously turned away from the Christian values of goodness, love and truth in order to devote himself to evil and introduce a new moral order in Russia in the name of socialism. Fyodor Dostoyevsky’s novel, Demons, was used as the source material. The analysis used the statements of researchers dealing with the work of Dostoyevsky, both Russian (Vyacheslav Ivanov, Paul Evdokimov, Michael Bakhtin, Leo Zander, Fyodor Stiepun, Nicholas Berdyaev) and Polish (e.g. Stanislaw Cat-Mackiewicz, Cezary Wodziński, Anna Raźny, Jan Krasicki, Grzegorz Przebinda). The collected research material allowed for an in-depth analysis that confirmed the thesis that Pyotr Verkhovensky is not to be forgiven because he is unrepentant about the wrongs he has committed, and he does not want to correct himself. Using the hermeneutic method, the author showed that Pyotr Verkhovensky does not deserve forgiveness, because he does not feel responsible for the crimes committed and does not show any remorse. He does not realize his guilt and the necessity of punishment. It is this state of consciousness, and not only his criminal deeds, that distinguishes him from other heroes. The conducted analysis and the collected material proves that all his ideas and actions are illusions, as they are not rooted in ontological or axiological truth. His mind and soul are plunged into a falsehood that creates chaos, and all his actions resulted from the evil within him of a demonic nature. However, there is hope for salvation for Pyotr Verkhovensky, but first he must confess his guilt and accept the punishment.Artykuł porusza problem zła w twórczości Fiodora Dostojewskiego na podstawie interpretacji zachowania Piotra Wierchowieńskiego, bohatera Biesów. Celem przeprowadzonej analizy będzie wykazanie, że Piotr Wierchowieński, jako człowiek, złamał i podeptał wszystkie ideały i prawa, jakimi powinni kierować się ludzie. Odwrócił pojęcie dobra i zła, aby wykorzystać je do własnych, niecnych celów. Autorka wykaże, że bohater powieści Fiodora Dostojewskiego w sposób świadomy odwrócił się od wartości chrześcijańskich, jakimi są dobro, miłość bliźniego i prawda, aby poświęcić się złu i wprowadzić w Rosji nowy porządek moralny w imię socjalizmu. Jako materiał źródłowy do badań posłużyła powieść Fiodora Dostojewskiego Biesy. Do analizy użyto wypowiedzi badaczy zajmujących się twórczością Dostojewskiego: zarówno rosyjskich (Wiaczesław Iwanow, Paul Evdokimov, Michaił Bachtin, Lew Zander, Fiodor Stiepun, Mikołaj Bierdiajew), jak i polskich ( Stanisław Cat-Mackiewicz, Cezary Wodziński, Anna Raźny, Jan Krasicki, Grzegorz Przebinda). Zebrany materiał badawczy pozwolił na wnikliwą analizę, która potwierdziła postawioną tezę, że Piotr Wierchowieński nie zasługuje na wybaczenie, ponieważ nie odczuwa odpowiedzialności za popełnione grzechy i nie wykazuje skruchy. Nie ma też świadomości swojej winy i konieczności kary. Ten właśnie stan świadomości, a nie same tylko zbrodnicze uczynki wyróżniają go pośród innych bohaterów. Przeprowadzona analiza i zebrany materiał dowiodły, że wszystkie jego idee i działania są ułudą, gdyż nie mają zakorzenienia w prawdzie ontologicznej ani w prawdzie aksjologicznej. Jego umysł i dusza pogrążone są w fałszu, który rodzi chaos, a wszystkie jego czyny wynikały z tkwiącego w nim zła o charakterze demonicznym. Pozostaje dla Piotra jednak nadzieja na zbawienie, ale musi wyznać swoją winę i przyjąć karę
Introduction
Get PDFLike the earlier issue of the Yearbook, this one also consists of two major parts. The first is devoted to the cultural and intellectual climate of the courts of queens in medieval and modern Europe. At the beginning of the 2000s, comments made in Polish historiography that we know little about the queens and their role in the state, or about their environment, and that the structures of the courts of Polish duchesses and queens remain outside the mainstream of research, were by all means correct. Over the past twenty years, however, the subject of the courts of Polish queens in the Middle Ages and in the modern era has gained a group of scholars who have increasingly went beyond structural and interpersonal studies, and in Polish studies, the current of queenship, which is part of this problem and which has enjoyed a noticeable popularity in Western historiographies, is more and more visible
Teologia stworzenia i etyka ekologiczna. Wprowadzanie wątków ekologicznych do programu kształcenia katechetów
Get PDFThe aim of the article is to analyze the content and methodology of the academic course prepared for students of catechetics, entitled "Theology of creation and moral ecology". The course is inspired primarily by Pope Francis’ encyclical Laudato si', which provides a deeper foundation for ecological ethics than secular ethics, also briefly recalled in the article. The argumentation leads to the conclusion that new initiatives of ecological catechesis are needed to shape the Christian attitude towards the natural environment, which at the same time is consistent with the state of modern scientific knowledge. The course presented in the paper may help in preparing future catechists for this task.Celem artykułu jest analiza treści i metod akademickiego kursu przygotowanego dla studentów kierunków katechetycznych, zatytułowanego „Teologia stworzenia i etyka ekologiczna”. Teoretyczną inspiracją kursu jest przede wszystkim encyklika Laudato si’ Papieża Franciszka, która daje głębszą podstawę dla etyki ekologicznej niż etyka świecka, również pokrótce przypomniana w artykule. Wywód prowadzi do wniosku, że nowe inicjatywy katechezy ekologicznej są potrzebne dla kształtowania chrześcijańskiego, a zarazem zgodnego ze stanem współczesnej wiedzy naukowej, stosunku do środowiska naturalnego, zaś przedstawiony kurs może pomóc w przygotowaniu przyszłych katechetów do realizacji tego zadania