Aristotle University of Thessaloniki: Prothiki/ Βιβλιοθήκη ΑΠΘ - Προθήκη
Not a member yet
5290 research outputs found
Sort by
The Cinematic Brain: Between Deleuze and Bellour
No full textThis article aims to make some sense of Gilles Deleuze’s conception of the brain and show how it not only provides a framework for his film-philosophy, but also connects issues raised in his cinema books to the major abiding themes of his overall project. I consider in detail how the work of Raymond Bellour elucidates the contours of Deleuze’s concept of the brain by showing the various ways in which it builds upon ideas from science, philosophy, and art (including, of course, film). It also shows how the cinematic brain, no longer conceived as a mere fleshy organ, provides one way to theorize an expanded notion of cinema to include video and new electronic media. This brain also provides clues to both Deleuze’s and Bellour’s non-Freudian concepts of the unconscious. However, while Bellour perhaps goes the furthest in describing the contours of the Deleuzian brain, his reliance on hypnosis – which he employs in order to move beyond psychoanalysis – ultimately betrays key aspects of Deleuze’s cinematic philosophy, especially the ethical and political implications we find in the conclusion of Cinema 2
Artificial Intelligence and Legal Personality: Obligations, Rights, and Liability in the Age of Autonomous Systems
No full textThe accelerating development of artificial intelligence (AI) is reshaping foundational concepts of legal personality, accountability, and institutional liability. This article explores, through a doctrinal and comparative legal approach, the possibility and normative conditions under which AI systems may be granted legal personhood. Drawing on theories of legal personhood (Kurki, Alfaro), the European regulatory framework (AI Act, European Commission White Paper), and selected international practices, the study investigates both theoretical foundations and practical implications. Particular attention is paid to the functional autonomy of AI, the opacity of algorithmic decision-making ("black box" phenomenon), and the problematic attribution of liability in cases of harm or rights violations. The paper evaluates the model of selective legal recognition as a viable alternative, avoiding full anthropomorphism while enabling coherent legal integration. The proposed framework aims to establish a legally consistent and technologically feasible model for regulating autonomous AI entities within the legal order.
Fish mislabel beyond financial profit. The case of Sanger sequencing and high resolution melting RT-PCR for the identification of Merluccius merluccius, Solea solea and Anguilla anguilla in the Greek markets
No full textEuropean hake, common sole and European eel represent economically important species in the Mediterranean basin and are commonly sold all over Europe. Reviewing of literature revealed that these species are highly prone to substitution, such as Merluccius merluccius by other hake species, Solea solea by other low-cost flatfish, and Anguilla anguilla by other eel species from China. Here we present the development of three methods for the rapid and accurate detection of possible substitutes using COI and cytb mtDNA genes. Conventional PCR through agarose screening and real-time PCR protocols are deployed, showing that all methods are able to provide accurate results and differentiate the target species. However, the results are strongly associated with DNA quantity, with High-Resolution-Melting (HRM) analysis showing the higher efficiency compared to the low-melting curve real-time PCR and conventional PCR. In our dataset we detected mislabeling of frozen M. hubbsi filet by M. capensis. Moreover, S. aegyptiaca specimens were mislabeled as S. solea in fish markets. However, the latter may be due to the extremely difficult morphological identification of the two sole species. The findings demonstrate the necessity of regulating processed fish-containing seafood and the feasibility of the suggested technology for tracing them. The findings are discussed in terms of public health hazards and conservation consequences, in addition to the financial losses brought on by mislabeling and seafood species substitution
Τεχνητή Νοημοσύνη Στην Υγεία: Σύγχρονες Εφαρμογές Και Τρόποι Βελτίωσης Του Συστήματος Υγείας Στην Ελλάδα
No full textΣτη παρούσα δημοσίευση, εξετάζονται οι σύγχρονες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στον τομέα της υγείας και προτείνονται τρόποι ενσωμάτωσης της TN στο ελληνικό σύστημα υγείας, με στόχο την αποτελεσματικότερη και ποιοτικότερη φροντίδα των ασθενών. Σήμερα, η τεχνητή νοημοσύνη έχει αναπτυχθεί και εισαχθεί σταδιακά σε όλους σχεδόν τους τομείς της ιατρικής, από την πρωτοβάθμια περίθαλψη έως τις σπάνιες ασθένειες, την επείγουσα ιατρική, τη βιοϊατρική έρευνα και τη δημόσια υγεία. Στα πλαίσια της εξέτασης αυτών των εξελίξεων, ανακύπτουν νομικά και βιοηθικά ζητήματα καθώς και κίνδυνοι που ελλοχεύουν, τα οποία παρουσιάζονται αναλυτικά. Ενδεικτικά, τα νομικά ζητήματα αφορούν την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την ευθύνη και την αξιοπιστία των εφαρμογών, ενώ τα βιοηθικά ζητήματα αφορούν τις αρχές που θα πρέπει να διέπουν την τεχνητή νοημοσύνη, τον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια και τη προστασία της προσωπικής σχέσης ιατρού – ασθενή. Παράλληλα, οι κίνδυνοι που προβλέπονται αφορούν την κατάλληλη εκπαίδευση και προετοιμασία του ιατρικού προσωπικού και του συστήματος υγείας, την θωράκιση των δεδομένων και προστασία αυτών από κυβερνοεπιθέσεις και διαρροές και την αποφυγή των διακρίσεων καθώς και την εξάλειψη των ανισοτήτων. Τέλος, αναλύεται το παρόν ελληνικό τοπίο ως προς τις εξελίξεις αυτές, το πως θα μπορούσε να συμβάλει η αξιοποίηση αυτών των σύγχρονων τεχνολογιών στο ελληνικό σύστημα υγείας, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως η αύξηση του κόστους, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και η ανάγκη για παροχή ποιοτικών υπηρεσιών και κατατίθενται ορισμένες προτάσεις και τα συμπεράσματα που συνάγονται από την έρευνα
Ενδοσυμβατική ευθύνη των μελών της ιατρικής ομάδας
No full textΗ παρούσα μελέτη εξετάζει το στενότερο δεσμό, που εντοπίζεται κατά την συνεργασία περισσότερων γιατρών, ήτοι την ιατρική ομάδα. Δεδομένου, δε, ότι η αδικοπρακτική ευθύνη περισσότερων γιατρών, έχει απασχολήσει ιδιαζόντως τη θεωρίακαι τη νομολογία (μέσω του άρθρου 926 ΑΚ), στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η ευθύνη των μελών της ιατρικής ομάδας από τη σκοπιά της ενδοσυμβατικής ευθύνης και συγκεκριμένα τις είδους ενοχή δημιουργείται μεταξύ των γιατρών τόσο ως προς την πρωτογενή υποχρέωση προς παροχή όσο και ως προς τη δευτερογενή υποχρέωση προς αποζημίωση
Umorismo, satira e intertestualità: l’Arcadia in Brenta da Ginnesio Gavardo Vacalerio a Polisseno Fegejo
No full textL’umorismo, la comicità, la satira, la parodia, l’ironia ed altre forme del comico sono ben presenti in tutti i secoli della Letteratura Italiana. Dal Seicento in poi, «Arcadi come Gravina e Rolli si servirono della satira per attaccare gli eccessi dei seguaci di Marino» (2004: 708). Ginnesio Gavardo Vacalerio, nome arcadico dello scrittore e politico veneziano Giovanni Sagredo (1617-1682), scrisse la commedia L’Arcadia in Brenta, ovvero la malinconia sdandita (1667). Nel Settecento e più precisamente nel 1749, Carlo Goldoni (1707-1793) presenta nel pubblico veneziano nel teatro di Sant’Angelo la sua commedia L’Arcadia in Brenta, firmata anche sotto il nome arcadico di Polisseno Fegejo. Obiettivo del presente lavoro è di studiare l’umorismo e l’intertestulità delle opere sopraccennate che costituiscono un macrotesto satirico nella commediografia della Letteratura Italiana tra Seicento e Settecento.Humour, comedy, satire, parody, irony and other forms of the comic are present throughout the centuries of Italian literature. From the 17th century onwards, «Arcadians such as Gravina and Rolli used satire to attack the excesses of Marino's followers» (2004: 708). Ginnesio Gavardo Vacalerio, Arcadian name of the Venetian writer and politician Giovanni Sagredo (1617-1682), wrote the comedy L'Arcadia in Brenta, ovvero la malinconia sdandita (1667). In the 18th century, and more precisely in 1749, Carlo Goldoni (1707-1793) presented his comedy L'Arcadia in Brenta, also signed under the Arcadian name of Polisseno Fegejo, to Venetian audiences in the theatre of Sant’Angelo. The aim of the present work is to study the humour and intertextuality of the above-mentioned works, which constitute a satirical macro-text in the comedy of Italian literature between the 17th and 18th centuries.L’umorismo, la comicità, la satira, la parodia, l’ironia ed altre forme del comico sono ben presenti in tutti i secoli della Letteratura Italiana. Dal Seicento in poi, «Arcadi come Gravina e Rolli si servirono della satira per attaccare gli eccessi dei seguaci di Marino» (2004: 708). Ginnesio Gavardo Vacalerio, nome arcadico dello scrittore e politico veneziano Giovanni Sagredo (1617-1682), scrisse la commedia L’Arcadia in Brenta, ovvero la malinconia sdandita (1667). Nel Settecento e più precisamente nel 1749, Carlo Goldoni (1707-1793) presenta nel pubblico veneziano nel teatro di Sant’Angelo la sua commedia L’Arcadia in Brenta, firmata anche sotto il nome arcadico di Polisseno Fegejo. Obiettivo del presente lavoro è di studiare l’umorismo e l’intertestulità delle opere sopraccennate che costituiscono un macrotesto satirico nella commediografia della Letteratura Italiana tra Seicento e Settecento
Απόρρητο επικοινωνιών: Το Σύνταγμα προστατεύει και τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας είτε αφορούν το μέλλον είτε το παρελθόν
No full textΤο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου έκρινε το ζήτημα αν τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας εμπίπτουν στο απόρρητο. Στο παρελθόν, υποστηρίχθηκε με τη Γνωμοδότηση 9/2009 (ΕισΑΠ Γ. Σανιδάς) ότι τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας δεν εμπίπτουν στην προστασία του άρθρο 19 παρ. 1 Συντ. Και τούτο, παρά τη ρητή νομοθετική επιταγή της οδηγίας 2002/58 που μεταφέρθηκε με το ν. 3471/2006 και το άρθρο 4 που εντάσσει τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας, όπως είναι η διεύθυνση ΙΡ διαδικτύου, τα στοιχεία συνδρομητή και κλήσεων κοκ, στο απόρρητο των επικοινωνιών.Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δέχεται ότι τα διατηρούμενα από τους παρόχους, σύμφωνα με τον νόμο, εξωτερικά στοιχεία - μεταδεδομένα των χρηστών των ηλεκτρονικών επικοινωνιών υπάγονται στο απόρρητο των επικοινωνιών, όπως ακριβώς το περιεχόμενο της επικοινωνίας, η δε άρση του απορρήτου αυτών, για όσο χρονικό διάστημα διατηρούνται (ήτοι για δώδεκα μήνες), γίνεται υπό τις ίδιες προϋποθέσεις και κατά την ίδια, καταρχήν, διαδικασία, που ορίζεται στον σχετικό εφαρμοστικό νόμο του Συντάγματος, ήτοι προηγουμένως του ν. 2225/1994 και ήδη του ν. 5002/2022. Η συνταγματική προστασία του απορρήτου εντοπίζεται κατά το στάδιο της επικοινωνίας, δηλαδή κατά τον χρόνο που αυτή πραγματοποιείται και λήγει με το πέρας της.Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η προστασία του απορρήτου τελειώνει από την στιγμή που ο παραλήπτης λάβει γνώση του περιεχομένου του μηνύματος. Αντιθέτως, το προϊόν τηλεφωνικής υποκλοπής, που έχει αποτυπωθεί σε υλικό φορέα, εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 19 παρ.1 του Συντάγματος, διότι δεν μπορούσε να συλλεγεί παρά μόνο κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας και, για τον λόγο αυτόν προβλέπεται αυστηρή ποινική μεταχείριση της χρήσης και ειδικότερα της αναμετάδοσης του προϊόντος υποκλοπής, όχι μόνο τη στιγμή που αυτή πραγματοποιείται, αλλά και πολύ μεταγενέστερα.Όμως, ο ΑΠ δέχεται ότι από το χρονικό σημείο της λήξης της επικοινωνίας και έπειτα, κάθε στοιχείο (μήνυμα και εξωτερικά στοιχεία) μπορεί να εμπίπτει στο ρυθμιστικό πεδίο της συνταγματικής προστασίας της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων ή του πληροφοριακού αυτοκαθορισμού (άρθρα 9 και 9Α του Συντάγματος αντιστοίχως) και της προστασίας της ιδιωτικής ζωής του ατόμου, κατά το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (ΕΔΔΑ, Libert κατά Γαλλίας, απόφαση της 22-2-2018, Copland κατά Ηνωμένου Βασιλείου, απόφαση της 3-4-2007), αλλά το μεν μήνυμα δεν καλύπτεται πλέον από τη συνταγματική προστασία του απορρήτου, τα δε εξωτερικά στοιχεία, όπως προεκτέθηκε, δεν υπάγονται στη συνταγματική αυτή προστασία.Αυτό δέχεται και η παλαιότερη νομολογία του ΑΠ (βλ. Ολ. ΑΠ 1/2017, Πολ.), πλην όμως, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το νόμο και δεν δικαιολογείται από τα σύγχρονα δεδομένα της τεχνολογίας. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 2 αριθ. 3 ν. 3471/2006 ορίζονται ως "δεδομένα κίνησης" τα δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία για τους σκοπούς της διαβίβασης μίας επικοινωνίας σε δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή της χρέωσής της και ως δεδομένα θέσης" τα δεδομένα που υποβάλλονται σε επεξεργασία σε δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών και που υποδεικνύουν τη γεωγραφική θέση του τερματικού εξοπλισμού του χρήστη μίας διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Δεν γίνεται, συνεπώς, διάκριση στο νόμο σχετικά με το χρόνο της επικοινωνίας και δεν εξαιρούνται από την προστασία τα εξωτερικά στοιχεία (μεταδεδομένα), μετά τη λήξη της επικοινωνίας, διότι δεν χάνουν το χαρακτήρα τους ως μεταδεδομένα της επικοινωνίας.
The Nature and Conditions of Collaboration in School Development during Stable and Unstable States Viewed Through the Lens of Complex Adaptive Systems
No full textComplexity theory describes systems that evolves and adapt to their environment as a complex adaptive system (CAS). By relying on the complexity theory framework, this study examined teachers' experiences of the nature and conditions of collaboration in a stable (before COVID-19) and unstable (during COVID-19) state in five primary schools in Finland. The aim of the study was to examine how teachers describe their 1. collaborative professional activities, 2. innovation climate and 3. resources in both stable and unstable states, and whether and how these components changed during COVID-19 enforced distance education. The data consisted of teachers’ open-ended self-report questionnaires collected in autumn 2019 (n = 61) and teacher interviews conducted in May 2020 (n = 10) from five schools. The data was qualitatively content analyzed. The results indicate that changes emerged in relation to 1. Teachers’ collaborative professional activities, including teamwork, leadership, competence development, and external networks, 2. Schools’ innovation climate and 3. Resources when comparing the conventional classroom education in fall 2019 and COVID induced distance education period in May 2020. Distance education became a cross-cutting innovation object for all school actors and stakeholders, appearing as a coercive external change driver with teachers developing their operations and competences accordingly. Sharing of knowledge increased, and teachers relied on colleagues’ support recognizing its importance more than before. Rapid change accompanied with novel technology use caused negative changes such as increased workload. By learning from the nature and conditions of collaboration in stable and unstable states and by acknowledging both enhancing and hindering factors and practices for object-oriented school development, they can be utilized to support systemic school transformations, which are by nature complex and hard-to-control
La βασιλεία in Giovanni Geometra e il rapporto in base al diverso βασιλεὺς: alcune considerazioni.
No full textThe article examines the presence of imperial figures in the epigrammatic production of John Geometres, aiming at demonstrating that the poet wanted to use his poetry as an instrument to express his political ideas. In particular, the article aims at showing that even when Geometres is criticising an emperor, this cannot be interpreted as a critic towards the βασιλεία as an institution
An Overview of Cell Theory Using Empedocles' Four Elements Theory
No full textThis paper explores the parallels between Empedocles' theory of the four elements and modern cell biology, elucidating the interconnectedness of philosophical concepts and scientific understanding. Empedocles proposed air, fire, earth, and water as the foundational components of reality, which resonate with various structural and functional aspects of cellular biology. From the role of gases like oxygen and carbon dioxide in cellular respiration to the significance of water as the intracellular fluid, each element corresponds to vital processes essential for life. Additionally, the concept of energy production and transformation aligns with cellular mechanisms involved in ATP synthesis and metabolic pathways. Furthermore, the notion of stability and durability represented by the earth element mirrors structural components within cells that provide support and maintain integrity. By exploring these correlations, this study contributes to a deeper appreciation of the intricate balance and harmony inherent in cellular processes sustaining life. Integrating philosophical ideas from antiquity with contemporary scientific knowledge enriches our understanding of fundamental principles governing the natural world