Aristotle University of Thessaloniki: Prothiki/ Βιβλιοθήκη ΑΠΘ - Προθήκη
Not a member yet
5290 research outputs found
Sort by
Αναπλήρωση της Ακολουθίας του αγίου Κορνηλίου του εκατοντάρχου, Ποίημα του μοναχού Ιακώβου του Νεοσκητιώτη
No full textThe Discourse of Transgender Activists for Social Change
No full textΣτόχος της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του λόγου ατόμων που αυτοπροσδιορίζονται ως διεμφυλικοί σχετικά με τον τρανς ακτιβισμό στην Ελλάδα, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τους τρόπους δράσης τους με σκοπό την επίτευξη της κοινωνικής αλλαγής. Η έρευνα ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογία και περιλαμβάνει ημι-δομημένες συνεντεύξεις με οκτώ άτομα (n = 8), εκ των οποίων έξι αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες, ένα ως άντρας και ένα ως άφυλο. Τα αποτελέσματα της θεματικής ανάλυσης του υλικού καταδεικνύουν αφενός τους λόγους για τους οποίους τα τρανς άτομα οδηγούνται σε κινητοποίηση και αφετέρου τις διεκδικήσεις και το ρεπερτόριο των δράσεων τους. Συγκεκριμένα, οι λόγοι της κινητοποίησης είναι η καταπίεση που υφίστανται εξαιτίας των παραδοσιακών έμφυλων ταυτοτήτων και οι διακρίσεις σε βασικές διαστάσεις της καθημερινής ζωής όπως η στέγαση, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η εργασία. Τέλος, παράγοντας κινητοποίησης είναι και ο στιγματισμός που υφίστανται τα τρανς άτομα, ο οποίος περιλαμβάνει την ψυχιατρικοποίηση της τρανς ταυτότητας. Το εύρος των δράσεων του κινήματος αφορά κυρίως θεσμικές διεκδικήσεις που σχετίζονται με αλλαγές στη νομοθεσία και την εκπαίδευση. Βασική μαζική διεκδίκηση της τρανς κοινότητας της Ελλάδας αναδείχθηκε η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, και μια σειρά διεκδικήσεων που αφορούν τη διασφάλιση ετεροκανονικών δικαιωμάτων όπως η τεκνοθεσία, ο γάμος και η κενή καταχώρηση φύλου κατά τη γέννηση. Επιπλέον, οι δράσεις στον δημόσιο χώρο αφορούν την ενημέρωση και την ορατότητα της κοινότητας μέσω ομιλιών, επιστολών σε θεσμούς και συμμετοχής στα φεστιβάλ υπερηφάνειας. Τέλος, οι δράσεις στοχεύουν στην ενδυνάμωση των μελών της κοινότητας μέσω της αυτοβοήθειας και της αλληλεγγύης,The aim of the present study is to explore the discourse of transgender activists in Greece and their opinions about activism, the difficulties they face in their daily life and their actions that aim for the transgender social movement to bring social change. This study follows a qualitative approach and was conducted through semi-structured interviews with eight participants (n = 8), six of whom were identified as women, one as man and one as agender. Thematic analysis highlighted the reasons why transgender activists engage in collective action as well as their claims and actions. Three core motives for collective action were identified, namely, the oppression that transgender people face due to traditional gender identities, as well as the discrimination they face in core aspects of daily life, such as access to accommodation, employment, and healthcare. Finally, the stigmatization of the transgender community which includes the pathologization of trans identity. The actions of the transgender movement in Greece include institutional claims, such as reforms in the legal and educational system. The principal demand of transgender community in Greece was the legal recognition of gender identity, while other demands focused on acquiring heteronormative rights, such as adoption, marriage and the acquisition of a birth certificate without indication of sex. In addition, public actions involve raising awareness and community visibility through speeches, letters to institutions and participation in pride. Lastly, the actions aim to empower community members through self-help and solidarity in order for individuals to cope with the difficulties they face
Hypnosis reduces oxidative stress in patients before surgery, a randomized clinical trial
No full textBackground: Laparoscopic surgeries can cause anxiety and other stress-related disorders in patients preoperatively and postoperatively. Both sedative premeditations and complementary therapies such as hypnosis are currently used to relieve anxiety. In this study; we evaluated the effect of hypnotherapy on the alleviation of oxidative stress resulting from surgery.Methods: Ninety-nine patients hospitalized in the general surgery section of the hospital; who were candidates for laparoscopic cholecystectomy surgery participated in the study. Patients were randomly divided into three groups of 33 persons: without any preoperative intervention as a control group (C), with a premedication intervention group (PI), and with a preoperative hypnosis intervention group (HI). Prooxidant–antioxidant balance (PAB), as a marker for oxidative stress (OS), was measured.Results: There was no significant difference in mean age among groups. A significant decrease in OS was seen in the HI group in comparison to the C group, but not between the PI group and the C group. There was a significant decrease in oxidative stress in the HI group in comparison to the PI group.Conclusion: Our results show hypnosis has more effective in decreasing oxidative stress in patients compared to drug premedication. We can conclude that preoperative hypnosis could be applied as an adjuvant treatment for decreasing oxidative stress and anxiety
Προς μία queer αισθητική: τρεις ελληνικές παραστάσεις στα χρόνια της οικονομικής κρίσης
No full textΤο άρθρο διερευνά το φαινόμενο της εγκαθίδρυσης πολιτισμικά μίας queer αισθητικής στο ελληνικό θέατρο τη δεκαετία της οικονομικής κρίσης, κατά την οποία η βία ενάντια στη λοατκι+ κοινότητα αυξήθηκε, ενώ θεατρικές παραγωγές χρεοκόπησαν. Επί σκηνής διαμορφώθηκε ένα ψηφιδωτό queer αισθητικής με έντονο πολιτικό περιεχόμενο. Η στρατευμένη queer performance Οι Κότες και οι Ψύλλοι από την ομάδα Nova Melancholia, η queer σκηνοθετημένη performance Ερκουλίν Μπαρμπέν: οι αναμνήσεις ενός ερμαφρόδιτου από την ομάδα Angelus Novus και τον Δαμιανό Κωνσταντινίδη, το έργο Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ στη φορμαλιστική σκηνοθεσία των Κορίνας Βασιλειάδου και Χάρη Πεχλιβανίδη αποτελούν σκηνικές αναπαραστάσεις, που μελετήθηκαν μέσω της queer θεωρίας, καθώς αποτυπώνουν όψεις της επικοινωνίας του queer με το νεοελληνικό θέατρο, χωρίς αυτό να σηματοδοτεί και την αμετάκλητη προσάρτηση του queer στη σύγχρονη ελληνική σκηνή
Contested Evidence: Patristic Proof Texts in Doctrinal Controversies in Twelfth-Century Constantinople
No full textThis article focuses on one aspect of the theological discourse in twelfth-century Constantinople: the use of Patristic proof texts. It discusses how three authors whose theological views were deemed heretical by the synod – Eustratios of Nicaea, Soterichos Panteugenos and Constantine of Corfu – sought to back up their positions through recourse to passages from the writings of Cyril of Alexandria, Andrew of Crete and John of Damascus. And it argues that the synod did not always find it easy to propose alternative interpretations of these passages
Ο Λόρδος Byron, ο φιλελληνισμός και η «φαύλη αρπαγή» του Λόρδου Έλγιν Εισαγωγικά σχόλια στο ποίημα «Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ»
No full text
Les peuples nomades d’Europe dans la littérature. L'invention d'un discours d'exclusion entre fascination et mépris
No full textL'article suivant traite, d'une part, les diverses manifestations de “Tsiganes” dans la littérature, ses formes de présentation, les discours apparentés et ses stéréotypes. D'autre part, il porte sur de la production littéraire d'auteurs qui se disent eux-mêmes “Tsiganes,” “Rroms,” “Manouches,” “Yénisch” etc., une affectation qui soulève d'emblée plusieurs problèmes terminologiques et idéologiques . L'article se veut une contribution aux études littéraires contextuelles et socio-historiques. Le corpus analysé comprend des textes allemands, français, anglais et hongrois datant du début du XIXe à la fin du XXe siècle. Il traite les contextes et discours pertinents pendant les différentes époques, allant du mythe de l'âge d'or à la figure du "bon sauvage", en passant par les discours paternalistes ou ouvertement racistes jusqu'aux diverses formes de contestation. L'article se termine par une présentation de quelques textes exemplaires d'auteurs rroms de la seconde moitié du XXe siècle, dans lesquels émergent diverses attitudes nouvelles telles qu'une certaine esthétisation et idéalisation du "Gitan", mais aussi la revendication et une marginalité plus ou moins réussie.L'article suivant traite, d'une part, les diverses manifestations de “Tsiganes” dans la littérature, ses formes de présentation, les discours apparentés et ses stéréotypes. D'autre part, il porte sur de la production littéraire d'auteurs qui se disent eux-mêmes “Tsiganes,” “Rroms,” “Manouches,” “Yénisch” etc., une affectation qui soulève d'emblée plusieurs problèmes terminologiques et idéologiques . L'article se veut une contribution aux études littéraires contextuelles et socio-historiques. Le corpus analysé comprend des textes allemands, français, anglais et hongrois datant du début du XIXe à la fin du XXe siècle. Il traite les contextes et discours pertinents pendant les différentes époques, allant du mythe de l'âge d'or à la figure du "bon sauvage", en passant par les discours paternalistes ou ouvertement racistes jusqu'aux diverses formes de contestation. L'article se termine par une présentation de quelques textes exemplaires d'auteurs rroms de la seconde moitié du XXe siècle, dans lesquels émergent diverses attitudes nouvelles telles qu'une certaine esthétisation et idéalisation du "Gitan", mais aussi la revendication et une marginalité plus ou moins réussie
Ludique et tragique – le rôle des chansons dans la trilogie shakespearienne du cinéaste indien Vishal Bhardwaj
No full textWilliam Shakespeare inspire encore aujourd’hui de nombreux cinéastes. Le cinéma hindi puise depuis presque un siècle dans les pièces de Shakespeare et les renouvèle sur le grand écran. Au XXIe siècle, le musicien et compositeur devenu réalisateur Vishal Bhardwaj tourne une trilogie de films adaptés de trois tragédies shakespeariennes – Macbeth (Maqbool), Othello (Omkara) et Hamlet (Haider). Cet article porte sur la façon dont Bhardwaj adapte certaines scènes et personnages d’Othello et de Hamlet dans trois chansons des deux derniers films de ce cycle. Les chansons jouent depuis le début du cinéma parlant indien un rôle très important, surtout dans les films grand public, mais elles servent principalement d’intermèdes qui ne font pas avancer la narration. Cela n’est pas le cas des chansons analysées dans cet article qui, à la fois, font progresser l’histoire et contribuent à faire renouer le théâtre de Shakespeare avec son ancrage populaire initial.William Shakespeare inspire encore aujourd’hui de nombreux cinéastes. Le cinéma hindi puise depuis presque un siècle dans les pièces de Shakespeare et les renouvèle sur le grand écran. Au XXIe siècle, le musicien et compositeur devenu réalisateur Vishal Bhardwaj tourne une trilogie de films adaptés de trois tragédies shakespeariennes – Macbeth (Maqbool), Othello (Omkara) et Hamlet (Haider). Cet article porte sur la façon dont Bhardwaj adapte certaines scènes et personnages d’Othello et de Hamlet dans trois chansons des deux derniers films de ce cycle. Les chansons jouent depuis le début du cinéma parlant indien un rôle très important, surtout dans les films grand public, mais elles servent principalement d’intermèdes qui ne font pas avancer la narration. Cela n’est pas le cas des chansons analysées dans cet article qui, à la fois, font progresser l’histoire et contribuent à faire renouer le théâtre de Shakespeare avec son ancrage populaire initial