Aristotle University of Thessaloniki: Prothiki/ Βιβλιοθήκη ΑΠΘ - Προθήκη
Not a member yet
5290 research outputs found
Sort by
Τα εργαστήρια δεξιοτήτων στο μάθημα των θρησκευτικών του δημοτικού σχολείου, ένα παράδειγμα
No full textΟ Θρησκευτικός εγγραμματισμός, ως «αδιαμφισβήτητο δικαίωμα» της μόρφωσης των μαθητών και των μαθητριών του σύγχρονου κόσμου, προσεγγίζεται διδακτικά μέσα από «σύγχρονες γνωσιολογικές, παιδαγωγικές και διδακτικές θεωρίες», οι οποίες συμβάλλουν, τόσο στον πολυεπίπεδο γραμματισμό των παιδιών, όσο και στην προετοιμασία τους ως ελεύθερων, ενεργών, δημιουργικών και υπεύθυνων πολιτών. Το Νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών του Μαθήματος των Θρησκευτικών μπορεί να συνδεθεί διαθεματικά και με τα άλλα διδασκόμενα μαθήματα του σχολείου, αλλά και να αποτελέσει ταυτόχρονα δυναμικό διδακτικό αντικείμενο των καινοτόμων «Εργαστηρίων Δεξιοτήτων», σκοπό των οποίων, μεταξύ άλλων, «αποτελεί η ενίσχυση της καλλιέργειας ήπιων δεξιοτήτων, δεξιοτήτων ζωής και δεξιοτήτων τεχνολογίας και επιστήμης». Το συγκεκριμένο Εργαστήριο Δεξιοτήτων συνιστά ένα διδακτικό παράδειγμα που φιλοδοξεί, μέσα από βιωματικές, ομαδοσυνεργατικές, καλλιτεχνικές, δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά και μέσα από την κριτικά αναστοχαζόμενη διδακτική μεθοδολογία, να καλλιεργήσει από τη μια πλευρά την κριτική σκέψη, την πολιτειότητα, το πνεύμα συνεργασίας και αποδοχής του «Άλλου και από την άλλη πλευρά να ενισχύσει την ικανότητα αλληλοκατανόησης και ενσυναίσθησης με ευχάριστο και εποικοδομητικό τρόπο μέσα από το Μάθημα των Θρησκευτικών
Η Θεολογία και το κάλλος της ορθόδοξης εικονογραφίας: Διδακτικό σενάριο στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση
No full textΤην άνοιξη του 2020 , καθώς η πανδημία του covid-19 εισέβαλε στη ζωή μας, η εκπαιδευτική κοινότητα ήρθε αντιμέτωπη με μια νέα εμπειρία μάθησης. Η τηλεκπαίδευση καθιερώθηκε στην ελληνική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες .Σε μια προσπάθεια μετριασμού των επιπτώσεων της πανδημίας στο εκπαιδευτικό σύστημα η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θεωρήθηκε ως μια έκτακτη λύση. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο προέκυψε η αδήριτη ανάγκη εκπόνησης και υλοποίησης διδακτικών σεναρίων τα οποία θα είναι προσαρμοσμένα στη νέα πραγματικότητα. Το διδακτικό σενάριο που παρουσιάζεται σε αυτή την εισήγηση εφαρμόστηκε σε δύο τμήματα της Β΄τάξης του 19ου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης(Μαράσλειο).Αναφέρεται στη θεολογία και το κάλλος της ορθόδοξης εικονογραφίας. Δίνεται η ταυτότητα του σεναρίου, οι στόχοι , ο χρόνος υλοποίησης, σύντομη περιγραφή σεναρίου, η βασική ροή του σεναρίου, το πλαίσιο υλοποίησης, τα χρησιμοποιούμενα εργαλεία-μέσα και δίνεται αναλυτική περιγραφή των φάσεων με τις δραστηριότητες ,κάνοντας αντιστοίχιση με τους διδακτικούς στόχους που έχουμε θέσει και τα ψηφιακά εργαλεία που υποστηρίζουν την υλοποίηση της δραστηριότητας. Τέλος υπάρχει μια σύντομη κριτική αναφορικά με την επίτευξη των στόχων, αλλά και με την υλοποίηση του με την μέθοδο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης
Τέχνη - Πολιτισμός - Δημιουργικότητα: Τεχνικές επικοινωνίας και αναστοχασμού στη Θρησκευτική Εκπαίδευση
No full textΗ πανδημία δημιούργησε πολλούς προβληματισμούς σχετικά με τη σύγχρονη διδασκαλία. Συγχρόνως όμως αναδείχθηκαν προκλήσεις που συνδέονται με την αποτελεσματική εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Το θέμα που τίθεται είναι με ποιους τρόπους η εξ αποστάσεως θρησκευτική εκπαίδευση μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα μάθημα ελκυστικό, το οποίο θα είναι διαδραστικό, θα κινητοποιεί το ενδιαφέρον των μαθητών/τριών, θα αναπτύσσει τη δημιουργικότητά τους και θα τους οδηγεί στον αναστοχασμό. Βασικός σκοπός αυτής της εργασίας είναι να απαντήσει με επιστημονική τεκμηρίωση σε αυτόν τον προβληματισμό και να αναδείξει τις προοπτικές για μια γόνιμη δημιουργικά εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Αυτή η Εκπαίδευση περιλαμβάνει περιεχόμενα από την τέχνη και τον πολιτισμό που συνδέονται με τον θρησκευτικό χώρο καθώς και ποικίλες τεχνικές διδασκαλίας και επικοινωνίας σε ομαδοσυνεργατικό αλλά και ατομικό πλαίσιο. Η αξιοποίηση αυτών των τεχνικών και μεθόδων επιδιώκει την ενεργό και ανακαλυπτική μάθηση μέσα από τον πολιτισμό και την τέχνη του θρησκευτικού κόσμου. Έτσι οι μαθητές/μαθήτριες λαμβάνουν ενεργό ρόλο κατά την πορεία της μάθησης και καλλιεργούν τις δεξιότητές τους και τη δημιουργικότητά τους, ενώ ο/η εκπαιδευτικός μεταβάλλεται σε εμψυχωτή/τρια. Η θεωρητική ανάπτυξη του θέματος τεκμηριώνεται μέσα από παραδείγματα εργασιών που εκπόνησαν μαθητές/μαθήτριες κατά τη διάρκεια της πανδημίας στη Ρόδο και τη Θεσσαλονίκη
Δεξιότητες, καινοτομίες, ψηφιακά εργαλεία και περιβάλλοντα για την καλύτερη υποστήριξη του μαθήματος των θρησκευτικών απο τον Σ.Ε.Ε. Θεολόγων και τους συναδέλφους Θεολόγους ΠΕ01 του Βορ. Αιγαίου στον καιρό της πανδημίας (2020-2021)
No full textΣτην περίοδο της πανδημίας (Μάρτιος 2020-Σεπτέμβριος 2021) δόθηκε η δυνατότητα να αναπτυχθούν δεξιότητες και κατακτήσεις στη γνώση μέσω της διάδρασης των ψηφιακών εργαλείων και περιβαλλόντων για την καλύτερη υποστήριξη του μαθήματος των Θρησκευτικών από τον Συντονιστή Θεολόγων και τους συναδέλφους ΠΕ01 στο Βορειο Αιγαίο. Μια ιδιαίτερη πτυχή πραγματοποίησης του μαθήματος υπό τις συνθήκες της πανδημίας αποτέλεσε η εισήγηση του Συντονιστή Θεολόγων με θέμα: «Η διάδραση των τεχνών στο μάθημα των Θρησκευτικών μέσω διάφορων ψηφιακών εργαλείων και της ψηφιακής πλατφόρμας Webex». Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκαν οι προϋποθέσεις και οι χειρισμοί ψηφιακών εργαλείων ήχου και εικόνας για την καλύτερη δυνατή ανάδειξη των τεχνών που συσχετίζονται με το μάθημα των Θρησκευτικών όπως η Αγιογραφία, η Βυζαντινή Υμνολογία, η Αρχιτεκτονική, η κλασική και γενικότερα Θρησκευτική μουσική, τα ψηφιδωτά, το θέατρο, ο κινηματογράφος κ.ά. Έμφαση δόθηκε στις εξής παραμέτρους: α. Προετοιμασία των υποστηριζόμενων τεχνών με σκοπό την ανάδειξη των στόχων που τίθενται σε κάθε μάθημα, β. η επιλογή δειγμάτων με κριτήρια που θα αναδείξουν τη θεματική ενότητα που θα παρουσιαστεί σε κάθε μάθημα, γ. ο εντοπισμός των ασφαλών κριτηρίων αισθητικής που επιτρέπουν την εποικοδομητική χρήση των τεχνών κ.ά. Βασική παράμετρος στη καλύτερη χρήση των ψηφιακών μέσων - περιβαλλόντων για την ανάδειξη των τεχνών που υποστηρίζουν το μάθημα των Θρησκευτικών αποτελεί η ετοιμασία και ο εντοπισμός του ιδεολογικού υπόβαθρου οποιουδήποτε εκπαιδευτικού ψηφιακού περιβάλλοντος. Βασικά αισθητικά κριτήρια στην επιλογή υποστηριζόμενων στις τέχνες ψηφιακών εργαλείων - περιβαλλόντων αποτέλεσαν: α. η σχέση της αναφερόμενης τέχνης με το θέμα - μάθημα, β. η επιλογή με κριτήριο την άμεση συμμετοχή και διάδραση στους μαθητές, γ. η αναφορά πρώτα σε γνωστές για τους μαθητές τέχνες και έπειτα σε άγνωστες, και δ. η ένταξη των τεχνών πρώτα στον θεολογικό τους χώρο
Οικουμενικές πρωτοβουλίες για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στα σχολεία της Ελλάδας και της ομογένειας
No full textH παρούσα εργασία έχει σκοπό να αναδείξει τη δημιουργική συνεργασία του Γραφείου Περιβαλλοντικής Αγωγής της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το σύνολο της δραστηριότητας αυτής στο ευρύτερο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Το «Οδοιπορικό στην Πόλη» αποτελεί μία σειρά περιβαλλοντικών ημερίδων και δράσεων του Γραφείου Περιβαλλοντικής Αγωγής της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το αντίστοιχο Γραφείο της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, που πραγματοποιείται για δώδεκα συνεχόμενα χρόνια, με σκοπό να αναδείξει το μήνυμα της συνεργασίας για τη διαμόρφωση μιας νέας ηθικής στη βάση των αρχών της αειφορίας. Οι δράσεις τελούν υπό την αιγίδα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαίου, που πρωτοστατεί στο χώρο της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και της κτήσης και στην κινητοποίηση για τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Χρειάζεται όλοι και κυρίως οι νέοι να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη αρμονικής συνύπαρξης με το περιβάλλον. Στη κατεύθυνση αυτή συνεισφέρει η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση ανοίγοντας δρόμους για την καλλιέργεια του αειφορικού τρόπου ζωής και σκέψης για ένα βιώσιμο μέλλον
Σύγχρονες τάσεις και προσεγγίσεις για την εκπόνηση των Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης
No full textΗ ελληνική θρησκευτική σχολική πραγματικότητα εμπεριέχει πολύπλοκες παραμέτρους και σημεία, τα οποία θα πρέπει να τύχουν ειδικής μέριμνας, κατά την εκπόνηση ενός Αναλυτικού Προγράμματος (ΑΠ). Ο κίνδυνος της μεταφοράς ΑΠ από άλλα εκπαιδευτικά συστήματα, μπορεί να προκαλέσει περισσότερες δυσκολίες, παρά να ωφελήσει, εάν οι σχεδιαστές της Εκπαιδευτικής Πολιτικής, δεν συνυπολογίσουν το σύνολο των παραμέτρων αυτών ως έκφραση του κοινωνικού, ιστορικού και πολιτικού συγκείμενου, το οποίο αντανακλάται συνήθως ετεροχρονισμένα στο περιεχόμενο των ΑΠ. Οι σύγχρονες εξελίξεις προτάσσουν την αναπροσαρμογή των ΑΠ στις παρούσες συνθήκες, την αλλαγή στο σκεπτικό εκπόνησης ΑΠ, όσο και στο γενικότερο σκεπτικό στόχευσης για το τι είναι σημαντικό και προκρίνεται ως απαραίτητη γνώση, η οποία θα πρέπει να μεταλαμπαδευτεί στις επόμενες γενιές. Ιδιαιτέρως σημαντικό σημείο, η σύνδεση με την πραγματική ζωή και η αποφυγή ασύνδετων γνώσεων χωρίς νόημα και πρακτική εφαρμογή στην καθημερινή ζωή των μαθητών/μαθητριών. Η επικοινωνία με τις θρησκευτικές αντιλήψεις των άλλων, η διαθεματικότητα μεταξύ των διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων, αλλά κυριότερα η διάκριση του σημαντικού και ουσιώδους είναι μια πρόκληση για τη διαμόρφωση του περιεχομένου του μαθήματος. Οι σχεδιαστές της Εκπαιδευτικής Πολιτικής και οι εκπονητές των ΑΠ, θα πρέπει να σχεδιάζουν και να εκπονούν στοχευμένα και συγκεκριμένα. Τα πρότυπα των ανεξάρτητων φορέων σχεδιασμού και εκπόνησης των ΑΠ, όπως ισχύει στο εξωτερικό, θα πρέπει να ανοίξουν το δρόμο για αντίστοιχο φορέα εκπόνησης ΑΠ και στην Ελλάδα, ο οποίος θα έχει βασική μέριμνα και ερευνητικό αντικείμενο τα ΑΠ, όχι μόνο κατά τον σχεδιασμό και την εκπόνηση, αλλά βασικότερα κατά την εφαρμογή, επικαιροποίηση και διεξαγωγή έρευνας των εφαρμοζόμενων ΑΠ με στόχο την εξαγωγή ερευνητικών συμπερασμάτων. Τα ΑΠ είναι η γραπτή κληρονομιά της ελληνικής Εκπαίδευσης, αφού αποτελεί το πνευματικό έργο των σχεδιαστών, εκπονητών και δεν θα πρέπει να παραθεωρείται και να παραμελείται, καθώς διαθέτει πολλαπλές εκφάνσεις ανάλυσης, ενώ αποτελεί γραπτή έκφραση του έργου του κοινωνικού, πολιτικού και ιστορικού συγκείμενου. Η αξιοποίηση, μελέτη και έρευνα αναδεικνύει αγκυλώσεις, δυσκολίες και προβλήματα, σημεία τα οποία αποτελούν τους δείκτες του παρελθόντος, οι οποίοι όμως στρέφονται στην προοπτική του μέλλοντος. Σημαντικότερο σημείο η συμφωνία των ειδικών των ΑΠ τόσο για το περιεχόμενο, όσο και για την υποχρεωτική χρονική περίοδο εφαρμογής έκαστου ΑΠ, ούτως ώστε να αποδώσει τα μέγιστα και να ερευνάται παράλληλα
The Anonymus Harvardianus, Alessandro Bondino (alias Ἀλέξανδρος Ἀγαθήμερος), and the Role of the Manuscript Napoli III D 37 in Some Editiones Principes of Aristotelian Works
No full textThis paper probes the history of the Organon manuscript Napoli III D 37 (ca. 1360-1375). The author offers palaeographical, historical, and text-critical evidence that the Neapolitanus passed through the hands of the so-called Anonymus Harvardianus and Alessandro Bondino by the late 15th and early 16th century. In the second part of the article, the author provides arguments that Napoli III D 37 was one of the manuscripts used by Aldus Manutius and his coadjutors to produce the text of the editio princeps of Aristotle's Analytica priora in 1495
Η ερειπιώδης φωτογραφία: μια δοκιμή σε τέσσερα καβαφικά ποιήματα
No full textΤο παρόν άρθρο σκοπεύει να εξερευνήσει τις αισθητικές και αισθητηριακές ανταποκρίσεις που εκπορεύονται από δύο εμβληματικές εκφάνσεις της υλικής κουλτούρας του 19ου αιώνα: τα ερείπια και το νεότευκτο επίτευγμα της φωτογραφίας. Μολονότι το φαντασιακό των ερειπίων τη δεδομένη περίοδο βρίσκεται ακόμη υπό το σήμα (μετα)ρομαντικών εμμονών ενώ η φωτογραφία συγκροτείται ως ένα αντανακλαστικό στην ανάδυση της μοντερνικότητας, εκκινώντας από το δοκίμιο του Michel Foucault «Des espaces autres», οι δύο αυτοί φαινομενικά ασύμβατοι υλικοί σχηματισμοί φαίνεται να πληρούν τις προϋποθέσεις του στάτους της ετεροτοπίας. Εν συνεχεία, αυτή η αισθητική αδελφοποίηση δοκιμάζεται στην ανάγνωση των τεσσάρων φωτογραφικών ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη, αλλά και πλαισιώνεται εντός του ευρύτερου κειμενικού μαυσωλείου εν προόδω που αναγείρει σχολαστικά ο Αλεξανδρινός.Το παρόν άρθρο σκοπεύει να εξερευνήσει τις αισθητικές και αισθητηριακές ανταποκρίσεις που εκπορεύονται από δύο εμβληματικές εκφάνσεις της υλικής κουλτούρας του 19ου αιώνα: τα ερείπια και το νεότευκτο επίτευγμα της φωτογραφίας. Μολονότι το φαντασιακό των ερειπίων τη δεδομένη περίοδο βρίσκεται ακόμη υπό το σήμα (μετα)ρομαντικών εμμονών ενώ η φωτογραφία συγκροτείται ως ένα αντανακλαστικό στην ανάδυση της μοντερνικότητας, εκκινώντας από το δοκίμιο του Michel Foucault «Des espaces autres», οι δύο αυτοί φαινομενικά ασύμβατοι υλικοί σχηματισμοί φαίνεται να πληρούν τις προϋποθέσεις του στάτους της ετεροτοπίας. Εν συνεχεία, αυτή η αισθητική αδελφοποίηση δοκιμάζεται στην ανάγνωση των τεσσάρων φωτογραφικών ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη, αλλά και πλαισιώνεται εντός του ευρύτερου κειμενικού μαυσωλείου εν προόδω που αναγείρει σχολαστικά ο Αλεξανδρινός
