Aristotle University of Thessaloniki: Prothiki/ Βιβλιοθήκη ΑΠΘ - Προθήκη
Not a member yet
5290 research outputs found
Sort by
Γλωσσική εκπαίδευση ενήλικων προσφύγων την περίοδο της πανδημίας
Following an action research framework, this study focuses on decisions made for the adaptation of a Greek and English language programme for adult refugees during the COVID-19 pandemic. It highlights the shift from face-to-face to emergency remote teaching and to a blended course design in response to the different circumstances of the pandemic (lockdown and return to classrooms with strict protective measures). The article examines the changes in employed methodologies and teaching practices and the role of mobile learning and digital media in the education of vulnerable groups as well as the effect of these changes on learners and teachers. The adoption of mobile and blended learning modes expanded teachers’ repertoire of teaching techniques, provided essential psycho-social support to refugee learners and succeeded in creating strong bonds between learners and their language teachers
Mood in factive contexts: Evidence from European Portuguese
A traditional spread idea concerning mood in Romance languages is that Subjunctive is the mood of irrealis, Indicative occurring in sentences describing reality. This idea faces different problems, Giannakidou’s work on non-veridicality having been a major step towards the comprehension of what rules mood choice. However, the reason for the mood that occurs in different kinds of sentences describing facts is still to be fully understood. Basing on data from European Portuguese, this paper proposes an analysis of such contexts, showing that the conditions that rule mood choice explain the mood selected in factive and non-factive contexts
Crossing the Borders in Serbian Art Song of the First Half of the Twentieth Century
In this paper, we examine the vocal creation of three Serbian composers from the first half of the twentieth century: Petar Konjović (1883‒1970), Miloje Milojević (1884‒1946), and Stevan Hristić (1885‒1958). Their work in this generic field is very varied, thanks to the different poetic inspirations, and is marked by a constant going beyond the borders once established: aesthetic and stylistic, generic but also geographical. The three composers who were educated and had spent a long time in European cultural centers were naturally influenced by different stylistic currents. In a period of artistic creation marked by the plurality of stylistic and aesthetic currents, as well as by borrowings from cultural heritages from distant countries, their art song is part of this intersection of stylistic, generic, and geographic frameworks. Stylistically, it spreads from Romanticism, through Impressionism, to atonal Modernism. Generically, their art song affirms the proximity with the German Lied, the French mélodie, the Russian romance and the Balkan vocal models, like sevdalinka. Geographically, the work of all these authors, as well as of their important contemporaries such as Marko Tajčević (1900‒1984) or Josip Slavenski (1896‒1955), was inspired by folkloric music from different, then Yugoslav, regions, more broadly, from the Balkans, by European folkloric heritage, but also by distant or “exotic” cultures. Although all three authors composed sevdalinka, stylizing the traditional song of Bosnia and Herzegovina, this generic variant was the most represented in Konjović’s opus. We will examine in our paper the art songs by Konjović ‒ Sabah (1922) stylizing the Islamic tradition, by Stevan Hristić ‒ The Spanish song (ed. 1949) evoking the Iberian folkloric milieu, as well as songs by Miloje Milojević, whose extensive vocal work has several times exceeded previously set poetic frameworks.
Preface
This Preface highlights the scientific profile of late Katy Romanou in the broader context of Greek and World Musicology and refers to the content of the present special issue
The Idea of the Book and the Creation of Literature (Book Review)
Βιβλιοκρισία στο The Idea of the Book andthe Creation of Literature. Oxford Textual Perspectives (Series), του Stephen OrgelA review of The Idea of the Book and the Creation of Literature. Oxford Textual Perspectives (Series), by Stephen Orge
Από το ιδιωτικό πένθος στη δημόσια επιτέλεση του συναισθήματος: ενσώματες πολιτικές του τραύματος της γυναικοκτονίας
Το άρθρο αποτελεί μια βιωματική, behind-the-scenes αποτίμηση της παράστασης θεάτρου ντοκιμαντέρ PIETÀ, η οποία διερευνά το προσωπικό και συλλογικό τραύμα της γυναικοκτονίας μέσα από την ουσιαστική συμβολή των μητέρων πέντε δολοφονημένων γυναικών. Στο άρθρο, η σκηνοθέτις-δραματουργός της PIETÀ επικοινωνεί τις διαπροσωπικές σχέσεις που προηγούνται κι έπονται της σύντομης ζωής μιας παράστασης του θεάτρου του πραγματικού, καθώς και τις ηθικές, μεθοδολογικές και δημιουργικές προκλήσεις που συνεπάγεται η μεταγραφή του τραύματος της έμφυλης βίας σε δραματουργικό υλικό και ακολούθως σε σκηνική επιτέλεση. Παράλληλα, το άρθρο εστιάζει στην πολιτική διάσταση του συναισθήματος, τοποθετώντας τη μητρότητα στο φως μιας έμφυλης πολιτειότητας που διαρρηγνύει τις πατριαρχικές ταξινομήσεις του οικιακού (θήλυ) και του πολιτικού (άρρεν) και αναδεικνύει την ενδυναμωτική, χειραφετητική ισχύ του συναισθήματος όπως αυτή αναδύεται μέσα από τη μετασχηματιστική δυναμική της απώλειας και του πένθους, τους έμφυλους δεσμούς αλληλοφροντίδας και αλληλεγγύης και τις συλλογικές διεκδικήσεις για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Θέτοντας στο επίκεντρο τις σκηνικές τροπικότητες της ευαλωτότητας, της βιωμένης εμπειρίας, της μνήμης και της μαρτυρίας, το άρθρο αναλύει και προτείνει μια πολυφωνική και θραυσματική ενσώματη δραματουργία, η οποία διασταυρώνεται με τα διακυβεύματα της κριτικής φεμινιστικής θεωρίας και των σπουδών φύλου, αντλώντας από τις επιστημολογικές αναζητήσεις της «συναισθηματικής στροφής»
Τα κορίτσια μας: εξεικονίσεις των αοιδών στην αθηναϊκή μυθιστορία
Το συγκεκριμένο άρθρο παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται δυο Γαλλίδες αρτίστες σε ένα «λαϊκό» ελληνικό μυθιστόρημα του 1893. Πρόκειται για γυναίκες, οι οποίες συχνάζουν σε καφενεία και σε μπυραρίες και αποτελούν μέρος της αθηναϊκής νυχτερινής-καλλιτεχνικής ζωής. Μέσα από την περιγραφή της εξωτερικής τους εμφάνισης φανερώνονται τα αντιθετικά δίπολα παρόν-παρελθόν, ομορφιά-ασχήμια, γηρατειά-νεότητα και ταυτόχρονα δηλώνεται η φθαρτή φύση της θεατρικής δόξας και το εφήμερο της μοντέρνας εποχής. Η σωματοποίηση των ηρωίδων και η επιφανειακή προσέγγιση του χαρακτήρα τους μαρτυρεί τις κοινωνικές αντιθέσεις και προκαταλήψεις ως προς την θέση της γυναίκας καλλιτέχνη στα τέλη του 19ου αιώνα. Επομένως, από την μια πλευρά το σώμα τους μετατρέπεται σε αντικείμενο λατρείας και χλευασμού από την ανδρική οπτική, από την άλλη αποτελεί μορφή έκφρασης της γυναικείας σεξουαλικότητας και επιθυμίας
Ένα ημιτελές ανθολόγιο στον κώδικα Hieros. Sabbaiticus gr. 419
The purpose of the present article is to publish an incomplete alphabetical sacro-profane florilegium, which has been handed down from the codex Hierosolymitanus Sabbaiticus graecus 419, dating back to the end of the 14th century, on pages 199v – 201r. The florilegium in question, which is very short, contains a total of twenty-nine excerpts, some of a secular nature and others of a christian one, while eight remain unidentified. A source apparatus, a parallel apparatus and a critical apparatus have been compiled for each excerpt
Ανθρωπωνύμια και τοπωνύμια στην τριλογία "Οι Πρόγονοί μας" του Italo Calvino
Ο Italo Calvino παρουσιάζει στα έργα του την πραγματικότητα, όχι όμως με καθαρές εικόνες φαντασίας, αλλά κάνοντας χρήση μεταφορών, αλληγοριών και μετωνυμιών. Η γλώσσα του είναι κοινή, όχι ειδική ή στάνταρ και δεν υπόκειται σε λογοτεχνικούς κανόνες, παρ’ όλο που υπάρχουν ρήματα, επίθετα και λέξεις (όπως, για παράδειγμα, τα ονόματα των ηρώων και των δεύτερων ρόλων), που είναι γέννημα της φαντασίας του συγγραφέα (Gianola, 1987: 259-281). Στην παρούσα μελέτη, παρουσιάζονται παραδείγματα τοπωνύμιων και ανθρωπωνύμιων από τα τρία μυθιστορήματα της τριλογίας Οι Πρόγονοι μας του Italo Calvino και σχολιάζεται ο τρόπος απόδοσης τους στα ελληνικά. Βάσει των τεχνικών που προτείνει ο Newmark αναλύονται οι επιλογές των μεταφραστών της τριλογίας (Ρούλα Στράτου, Θεόδωρος Ιωαννίδης, Ανταίος Χρυσοστομίδης, Γεώργιος Κασαπίδης). Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε διότι παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός ότι πολλά ονόματα ηρώων και τόπων στα τρία μυθιστορήματα της τριλογίας είναι βγαλμένα από τη φαντασία του Italo Calvino και έχουν αποδοθεί με διαφορετικό τρόπο στα ελληνικά από τους μεταφραστές
Σχήματα λόγου και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στα ιταλικά παραμύθια της συλλογής του Italo Calvino "Le Fiabe Italiane"
Το 1956 ο Italo Calvino εξέδωσε τη συλλογή Le Fiabe Italiane (Ιταλικά Παραμύθια). Πρόκειται για τρεις τόμους στους οποίους συμπεριλαμβάνονται διακόσια παραμύθια, τα οποία προέρχονται από διάφορες περιοχές της Ιταλίας: Βενετία, Τοσκάνη και Σικελία. Έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά οχτώ από τα παραμύθια της συγκεκριμένης συλλογής: 1. Το Καράβι με τα τρία καταστρώματα, Ένα Βαπόρι χρυσάφι, Ο Πρίγκιπας κάβουρας (Δεξαμενή, 1983), 2. Ο Δράκος με τα εφτά κεφάλια, Ο Λοχαγός και ο Στρατηγός, Άφωνη για εφτά χρόνια (Δεξαμενή, 1983), 3. Ο κουτός και ο άφοβος και ο Μάρτιος και ο Βοσκός (Περιοδικό Οδός Πανός, 1987, τεύχος 30, σσ. 7-9). Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζουμε σε πίνακες τα σημαντικότερα παραδείγματα από τα είδη επαναλήψεων που εντοπίζουμε στα παραπάνω παραμύθια και σχολιάζουμε την απόδοσή τους στην ελληνική γλώσσα. Για την ανάλυση των επαναλήψεων χρησιμοποιούμε τις μελέτες του Θανάση Νάκα. Η κατασκευή και παρουσίαση των πινάκων της συγκεκριμένης εργασίας, βασίζεται στη μελέτη Ποσοτικές και ποιοτικές αναλύσεις στη μετάφραση λογοτεχνικού κειμένου (Ζωγραφίδου, Κασάπη Σοφιανού, 2000: 64 – 122), όπου προτείνονται ποικίλες μεταφραστικές ασκήσεις