John Paul II Catholic University of Lublin
Repozytorium Instytucjonalne KUL (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)Not a member yet
8466 research outputs found
Sort by
On the objections regarding the nine positive opinions/votes recorded by the theological consulters on the position for the process of beatification and the canonization of the servant of God cardinal August Hlond, primate of Poland
No full textPositio super vita, virtutibus, fama sanctitatis Sługi Bożego kard. Augusta Hlonda, prymasa Polski, członka Zgromadzenia Salezjańskiego oraz założyciela Societatis Christi pro Emigrantibus (1881-1948), została poddana głosowaniu na Specjalnym Kongresie Konsultorów Teologicznych w dniu 9 marca 2017 roku. Positio, której relatorem był ks. Ambroży Eszer OP, uzyskała jednogłośną aprobatę - dziewięć głosów "za" na dziewięć oddanych. W następstwie głosowania Postulacja Generalna Zgromadzenia Salezjańskiego została poproszona o odniesienie do kilku zastrzeżeń i pytań sformułowanych przez konsultorów. Dotyczyły one przede wszystkim okoliczności związanych z obsadą urzędów administratorów apostolskich w okresie bezpośrednio powojennym, a w szczególności kwestii prawdomówności prymasa Hlonda. Ponadto wskazano na brak udokumentowanej opinii ówczesnych biskupów niemieckich oraz na potencjalny wpływ ich "zastrzeżeń" na przebieg procesu. Wyrażono również wątpliwości co do heroicznego praktykowania przez Sługę Bożego cnót roztropności i sprawiedliwości. Ostatnia uwaga odnosiła się do problematyki ślubów zakonnych i przebiegu studiów. Niniejszy artykuł stanowi odpowiedź na powyższe zastrzeżenia.
The Positio super vita, virtutibus, fama sanctitatis of the Servant of God Cardinal August Hlond, Primate of Poland, member of the Salesian Society and founder of the Societas Christi pro Emigrantibus (1881-1948), was submitted to a vote at the special Congress of Theological Consultors on 9 March 2017. The Positio, for which the relator was Fr Ambrogio Eszer, OP, received unanimous approval - nine votes in favour out of nine cast. Following the vote, the General Postulation of the Salesian Society was invited to address several reservations and questions formulated by the Consultors. These concerned chiefly the circumstances surrounding the appointment of apostolic administrators in the immediate post-war period, and in particular the question of the truthfulness of Primate Hlond. Furthermore, attention was drawn to the absence of a documented opinion from the German bishops of the time, and to the potential influence of their "reservations" on the course of the process. Doubts were also expressed regarding the heroic practice by the Servant of God of the virtues of prudence and justice. The final remark concerned matters relating to religious wovs and the course of studies. The present article constitutes a resonse to the above reservations
Bishops and Presbyters in the Church of Rome in the 1st and 2nd Century (part 2)
No full textAnaliza źródeł chrześcijańskich związanych z Rzymem, jak 1 List do Koryntian Klemensa Rzymskiego i Pasterza Hermasa wykazała, że Kościołem w Rzymie w I i II wieku kierowali πρεσβύτεροι w sensie „starsi”, czyli przełożeni wspólnoty, utożsamiani niekiedy z ἐπίσκοποι. Nigdy jednak w tych źródłach termin πρεσβύτεροι nie był rozumiany jako drugi stopień hierarchii kościelnej, tak, jak w Listach Ignacego z Antiochii. Zadaniem tych ἐπίσκοποι i πρεσβύτεροι była λειτουργία, czyli przewodzenie wspólnocie, celebracja kultu, a także działalność charytatywna wobec potrzebujących braci. Nigdzie jednak w źródłach nie pojawia się określenie typu „kolegium prezbiterów” wymyślone przez uczonych. Simonetti ma rację twierdząc, że Kościołem w Rzymie kierowali πρεσβύτεροι, ale rozumiani jako „starsi” i utożsamiani z biskupami, ale nie ma racji, jeśli rozumie ten termin jako drugi stopień hierarchii kościelnej, gdyż źródła nie potwierdzają w żadnym wypadku takiego rozumienia. Dysputa pomiędzy Polikarpem ze Smyrny a papieżem Anicetem w połowie II wieku na temat daty świętowania Wielkanocy potwierdza, że w tym czasie funkcjonował już w Rzymie episkopat monarchiczny. W zależności zaś od oceny listy biskupów Rzymu przytaczanej przez Ireneusza, nie można wykluczyć, że w Kościele rzymskim od początku istniał episkopat monarchiczny, choć biskupi byli nadal określani dawnym ogólnym terminem πρεσβύτεροι - „starsi”, jako przełożeni wspólnoty.
All sources relating to the Church of Rome confirm that it was led by πρεσβύτεροι in the sense of “elders”, or superiors of the community, sometimes identified with ἐπίσκοποι. However, never in sources related to Rome, was the term πρεσβύτεροι understood as the second degree of the ecclesiastical hierarchy, as in the Epistles of Ignatius of Antioch. The task of these bishops and elders was λειτουργία, i.e., leadership of the community, celebration of worship, as well as charity to needy brethren. However, nowhere in the sources does the phrase like “college of presbyters” appear. We have all been too seduced by the perspective of the Epistles of Ignatius of Antioch, in which a three-degrees hierarchy appears, and presbyters are the second degree of the Church hierarchy. On the other hand, depending on the evaluation of the list of bishops of Rome cited by Irenaeus, it cannot be ruled out that there was a monarchical episcopate in the Roman Church from the beginning, and the bishops continued to be referred to by the old generic term πρεσβύτεροι – “elders”, as the superiors of the community. The meeting of Polycarp, bishop of Smyrne and pope Anicetus confirms that in the middle of the II century there was a single bishop in Rome
The legal nature of the subintabulate, and the enforcement of satisfaction from its object
No full textWydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, Instytut Nauk Prawnych; promotor: dr hab. Kamil ZaradkiewiczHipoteka na wierzytelności hipotecznej nie stanowiła dotychczas przedmiotu wielowątkowych rozważań doktryny i orzecznictwa, a przyczyn tego stanu rzeczy należy upatrywać w niewielkim jej wykorzystaniu w praktyce. Tymczasem problematyka dotyczącą subintabulatu ma kluczowe znaczenie zarówno dla teorii prawa prywatnego, jak i dla praktyki stosowania prawa. Skuteczne zabezpieczenie wierzytelności stanowi jedno z podstawowych i koniecznych determinantów demokratycznego państwa prawa oraz zasadniczy instrument obrotu i rozwoju gospodarczego. Ogranicza bowiem ryzyka związane z dokonywanymi w ramach obrotu gospodarczego transakcjami i umożliwia zaspokojenie wierzyciela w sytuacji braku wykonania zobowiązania przez dłużnika zgodnie z treścią stosunku zobowiązaniowego.
The subintabulate has not been yet the subject of multifaceted considerations in doctrine and jurisprudence, and the reasons for this can be traced to its little use in practice. Meanwhile, the issue of subintabulate is of key importance both for private law theory and for the practice of law application. Effective debt security is one of the basic and necessary determinants of a democratic state of law and an essential instrument of trade and economic development. This is because it reduces the risks associated with transactions carried out in the course of economic turnover and makes it possible to satisfy the creditor in the event of the debtor's failure to perform his obligation in accordance with the content of the contractual relationship
Ekonomiczne aspekty dziedzictwa sakralnego
No full textThe main purpose of the study was the perception of monuments of religious art by a social unit from the perspective of behavioural economics and behavioural finance. The specific purpose is to find an answer to the following question: Would a social unit be willing to pay a tax for the protection of monuments of religious art, and if "yes" then how much? The study was prepared on the basis of a review of the source literature and the results of the authors' own empirical research. This study applied a secondary literature analysis, a qualitative method (a document analysis approach and an observation), and quantitative methods (surveys). A Kruskal-Wallis ANOVA test and a Pearson's chisquare test were used. A church is a structure that is the most commonly associated with a monument of religious art, the surveyed persons rated the highest the development of tourism by locating monuments of religious art in a given town, whereas the benefits of a social unit were rated the lowest. Economics and finance are seen here as areas influenced by the fact that a monument of religious art is part of a given locality - the development of religious tourism generates higher revenues for local government budgets and allows the development of cities or regions. At the same time, these material benefits apply to the macro level, whereas on the micro level (a unit, a person) there are spiritual and emotional benefits instead of material instead of material ones. Only 5% of the surveyed persons are willing to pay a tax for the preservation of monuments.
Głównym celem badania było postrzeganie zabytków sztuki sakralnej przez jednostkę społeczną z perspektywy ekonomii behawioralnej i finansów behawioralnych. Konkretnym celem jest znalezienie odpowiedzi na pytanie: Czy jednostka społeczna byłaby skłonna płacić podatek za ochronę zabytków sztuki sakralnej i jeśli „tak”, to w jakiej wysokości? Opracowanie przygotowano na podstawie przeglądu literatury źródłowej oraz wyników własnych badań empirycznych autorów. W badaniu zastosowano analizę literatury wtórnej, metodę jakościową (podejście oparte na analizie dokumentów i obserwację) oraz metody ilościowe (ankiety). Zastosowano test ANOVA Kruskala-Wallisa i test chi-kwadrat Pearsona. Kościół jest obiektem najczęściej kojarzonym z zabytkiem sztuki sakralnej, osoby badane najwyżej oceniły rozwój turystyki poprzez lokowanie zabytków sztuki sakralnej w danej miejscowości, zaś najniżej walory jednostki społecznej. Ekonomię i finanse postrzega się tu jako dziedziny, na które wpływ ma fakt, że zabytek sztuki sakralnej jest częścią danej miejscowości – rozwój turystyki religijnej generuje większe dochody dla budżetów samorządów lokalnych i pozwala na rozwój miast czy regionów. Jednocześnie te korzyści materialne dotyczą poziomu makro, podczas gdy na poziomie mikro (jednostka, osoba) zamiast materialnych występują korzyści duchowe i emocjonalne. Tylko 5% ankietowanych jest skłonnych płacić podatek za konserwację zabytków
Spirituality and Hope in Old Age: Case Study of the Spiritual Academy
No full textThe article examines the meaning of spirituality and hope in old age, with a special focus on the Spiritual Academy, a programme at the Faculty of Theology of the University of Ljubljana. The research question focuses on how and why spirituality becomes an important factor in maintaining hope in old age and what role it plays in the context of a secularised society that often does not provide sufficient support for existential issues related to ageing. The article deals with both theoretical and empirical aspects of spirituality and hope in old age. It initially draws on relevant psychological, sociological and theological sources from established authors. The methodology of the following empirical section is based on the analysis of anonymous questionnaires completed by participants at the end of each year to investigate whether the programme meets the spiritual needs of older adults. For this purpose, a case study method with an evaluation questionnaire (with elements of a Likert scale and open questions) was used. The results show that the programme effectively addresses the need for spiritual and personal growth and provides a space for sharing experiences and reflection. Although the survey indicates a high level of participant satisfaction with the Spiritual Academy programme, it also points to areas for improvement, both in terms of organisation and content. The analysis revealed a strong interest among participants in topics related to spirituality and hope, confirming the importance of such non-formal educational programmes for older people
Свобода прерывания беременности как элемент конституционного стандарта публичной политики во Франции – поправка к Конституции Пятой Республики от 2024 года с точки зрения конституционализации политики
No full textArtykuł jest poświęcony nowelizacji konstytucji V Republiki Francuskiej, w wyniku której wpisano do dokumentu gwarancje dopuszczalności swobodnego przerywania ciąży. Modyfikacja została przyjęta w 2024 r. z inicjatywy obozu prezydenckiego wspierającego Emmanuela Macrona. Autor stawia hipotezę, że przyjęcie tej ustawy konstytucyjnej może być postrzegane jako forma tzw. konstytucjonalizacji polityki, zjawiska traktowanego tu jako zawężanie zakresu możliwych alternatyw w obszarze danej polityki publicznej ze względu na określone brzmienie nowo dodanych przepisów konstytucyjnych. Zwrócono uwagę na fakt, że taka konstytucjonalizacja miała swoje granice, ponieważ w jej następstwie nie doszło do przyjęcia wprost nowego rozszerzonego prawa podmiotowego, które ma narzucać dalszą liberalizację ustawodawstwa zwykłego. Od strony metodologii artykuł bazuje na analizie treści nowelizacji z 2024 r. oraz wcześniejszych inicjatyw parlamentarnych, które zaczęły być składane w 2022 r. Uwzględniono także szerszy polityczny i społeczny kontekst nowelizacji, jako że przedmiotem analizy są zarówno stanowiska grup parlamentarnych, jak i badania opinii społecznej dotyczące kwestii przerywania ciąży.
The article deals with the amendment to the constitution of the Fifth French Republic, which included guarantees of the free possibility of terminating pregnancy. The modification was adopted in 2024 at the initiative of the presidential camp supporting Emmanuel Macron, although numerous parliamentary initiatives had been submitted in previous years. The broader political and social context of the amendment was taken into account. The author hypothesizes that the adoption of this constitutional act can be regarded as a form of the so-called constitutionalization of politics, which is treated here as narrowing the range of possible alternatives in the area of a specific public policy due to the specific wording of the newly added constitutional provisions. Attention is also drawn to the fact that such constitutionalization had its limits, because it did not result in the direct adoption of a new subjective right.
Стаття присвячена новелізації Конституції П’ятої Французької Республіки, у результаті якої до основного закону було внесено гарантії допустимості вільного переривання вагітності. Зміни були прийняті 2024 року з ініціативи президентського табору, що підтримує Еммануеля Макрона. Автор статті висуває гіпотезу, що ухвалення цього конституційного закону може розглядатися як форма так званої конституціоналізації державної політики, явища, яке тут трактується як звуження кола можливих альтернатив у сфері певної державної політики через конкретне формулювання новододаних конституційних положень. Було звернено увагу на те, що така конституціоналізація мала свої межі, оскільки в результаті її не було прийнято прямо нового, розширеного суб’єктивного права, яке зобов’язувало б до подальшої лібералізації звичайного законодавства. З методологічної точки зору стаття базується на аналізі змісту поправки 2024 року та попередніх парламентських ініціатив, які почали подаватися 2022 року. Також автором було враховано ширший політичний та соціальний контекст поправки, оскільки предметом аналізу є як позиції парламентських груп, так і дослідження громадської думки щодо питання переривання вагітності.
Статья посвящена поправке к Конституции Пятой Республики Франции, в результате которой в документ были включены гарантии допустимости свободного прерывания беременности. Поправка была принята в 2024 году по инициативе президентского лагеря, поддерживающего Эммануэля Макрона. Автор выдвигает гипотезу, что принятие этого конституционного закона можно рассматривать как форму так называемой конституционализации политики, явления, рассматриваемого здесь как сужение спектра возможных альтернатив в области данной публичной политики в связи с конкретной формулировкой недавно добавленных конституционных положений. Обращено внимание на тот факт, что такая конституционализация имела свои ограничения, поскольку в результате не было принято прямое новое расширенное субъективное право, которое должно навязывать дальнейшую либерализацию обычного законодательства. С методологической точки зрения статья основана на анализе содержания поправки от 2024 года и более ранних парламентских инициатив, которые начали вноситься в 2022 году. Также был учтен более широкий политический и социальный контекст поправки, поскольку предметом анализа являются как позиции парламентских групп, так и исследования общественного мнения по вопросу прерывания беременности.Publikacja finansowana ze środków Narodowego Centrum Nauki w ramach projektu badawczego „Konstytucjonalizacja polityki jako narzędzie kontroli i równowagi w ujęciu porównawczym” (UMO-2018/31/B/HS5/02637)
Избранные проблемы объема защиты иммунитетом судей и прокуроров
No full textW artykule omówione zostały mające źródła konstytucyjne uregulowania związane z zakresem obowiązywania immunitetu sędziowskiego. Z uwagi na to, że na poziomie ustawowym immunitet dotyczy też prokuratorów, przedstawiono również normy obejmujące tę grupę zawodową, uwzględniając ponadto istniejące odmienności normatywne. Autor zaprezentował poglądy doktryny i orzecznictwa związane z momentem, od i do którego obowiązuje ochrona immunitetowa. Dokonał również szczegółowej analizy nieporuszanej dotąd szerzej w literaturze kwestii podstaw orzekania przez sąd dyscyplinarny w sprawach o wyrażenie zgody na zatrzymanie sędziego, a także odnośnie do możliwości objęcia immunitetem przedmiotów lub pomieszczeń należących do sędziego lub prokuratora, opatrując te kwestie własnym komentarzem.
This article discusses the constitutional regulations related to the extent of the immunity of judges. Since at the statutory level, judicial immunity also applies to prosecutors, the norms regarding this professional group are also discussed, taking into account the existing normative differences. The author presents views found in the doctrine and past rulings regarding the moments when immunity protection starts and ceases to apply. He also analyses in detail and provides his own commentary on problems which have not been discussed in greater depth in the literature so far, namely, the question of the grounds for the disciplinary court’s ruling in cases concerning permission to detain a judge, as well as the question of the possibility of extending immunity to the judge’s or prosecutor’s belongings or office space.
У статті розглядаються норми конституційного походження, що стосуються обсягу суддівської недоторканності. У зв’язку з тим, що на законодавчому рівні недоторканність поширюється і на прокурорів, норми, що стосуються цієї професійної групи, також представлені з урахуванням існуючих нормативних розбіжностей. Автор представив погляди доктрини та судової практики щодо моменту, з якого і до якого застосовується захист недоторканності. Він також детально проаналізував питання підстав для винесення дисциплінарним судом ухвал у справах про надання згоди на затримання судді, яке досі не обговорювалося в літературі, а також можливість надання імунітету об’єктам чи приміщенням, що належать судді чи прокурору, надавши власний коментар з цих питань.
В статье рассматриваются конституционно закрепленные нормы, касающиеся объема судебного иммунитета. В связи с тем, что на законодательном уровне иммунитет распространяется и на прокуроров, представлены нормы, охватывающие и эту профессиональную группу, с учетом, в том числе, существующих нормативных различий. Автор представил взгляды доктрины и судебной практики, касающиеся момента, с которого и до которого действует защита иммунитета. Он также провел подробный анализ вопроса об основаниях вынесения дисциплинарным судом постановлений по делам о даче согласия на заключение судьи под стражу, который до сих пор не рассматривался в литературе, а также о возможности распространения такой защиты на предметы или помещения, принадлежащие судье или прокурору, представив собственный комментарий по этим вопросам
[REVIEW]: Eberhard Ablauff de Rheno, Cronica de novella plantatione provincie Austrie, Bohemie et Polonie quoad fratres Minores de Observantia, ed. by A. Kalous, J. Svobodová, Franciscans and Europe: History, Identity, Memory, 1, Viella, Rome 2024, pp. 190
No full textA review of the source edition of Cronica de novella plantatione provincie Austrie, Bohemie et Polonie quoad fratres Minores de Observantia by Eberhard Ablauff de Rheno, edited by A. Kalous, J. Svobodová, Franciscans and Europe: History, Identity, Memory, 1, Viella, Rome 2024
Book requests in the Acta Episcopalia wills of Kraków clergy from the 17th century
No full textWśród 106 zachowanych w krakowskich Acta Episcopalia testamentów duchownych z XVII wieku aż 72 zawierały legaty książkowe. Wskazują one pośrednio także na fakt posiadania przez ówczesnych księży osobistych bibliotek, zawierających książki wykorzystywane przez nich zarówno w duszpasterstwie, jak i w pracy naukowej (w przypadku wykładowców). Pomimo większej dostępności książki po wynalezieniu druku nadal była ona używana przede wszystkim w środowiskach o wysokim stopniu alfabetyzacji. Książka była także przedmiotem wartościowym, chętnie przekazywanym w testamentach zarówno innym księżom, jak i osobom z rodziny, zwłaszcza studentom, dla których stanowiła cenny legat. Duchowni nie zapominali też o wzbogaceniu własnym księgozbiorem bibliotek kościołów, w których pracowali, lub z miejscowości, skąd pochodzili. W świetle analizy prezentowanych testamentów wydaje się, że osobista majętność testatora w niewielkim stopniu wpływała na fakt posiadania książek, chociaż niewątpliwie mogła wpłynąć na ich liczbę. Jednakże testamenty, w odróżnieniu od inwentarzy, rzadko prezentują liczbę tomów składających się na osobistą bibliotekę testatora, lepiej zaś pozwalają poznać jego relacje z innymi ludźmi.
Among the 106 wills of clergymen from the 17th century preserved in the Acta Episcopalia in Kraków, as many as 72 contained bequests of books. They also indirectly indicate that priests at that time had personal collections containing books used by them both in pastoral and in academic (in the case of lecturers) work. Despite the greater availability of books after the invention of printing press, they continued to be used primarily in environments with high literacy rates. The book was also a valuable item, often bequeathed in wills to other priests and family members, especially students, for whom it was a precious legacy. The clergymen also did not forget to enrich the libraries of the churches where they worked or the towns where they came from with their own book collections. In light of the analysis of the wills presented, it seems that the personal wealth of the testator had little influence on the fact of owning books, although it could undoubtedly have influenced their number. However, unlike inventories, wills rarely indicate the number of volumes comprising the testator's personal collection, but they do provide a better insight into their relationships with other people