John Paul II Catholic University of Lublin
Repozytorium Instytucjonalne KUL (Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II)Not a member yet
8466 research outputs found
Sort by
The Principle of Proportionality in the Jurisprudence of the European Court of Human Rights in Cases Concerning Workplace Monitoring
No full textThis article examines the principle of proportionality in the jurisprudence of the European Court of Human Rights concerning workplace monitoring under Article 8 ECHR. It contrasts two models of proportionality, interest balancing and balancing as reasoning, and show how the Court has increasingly adopted the latter in landmark judgements such as Bărbulescu v. Romania and López Ribalda and Others v. Spain. Particular emphasis is placed on the structural inequality inherent in the employment relationship, which undermines the notion of that relationship as a contract between equal parties and makes contextual, reasoning-based balancing especially relevant in cases concerning labor relations. The analysis highlights how proportionality, to a certain extent, constrains the margin of appreciation and provides normative guidance in adapting national legal frameworks to the challenges of digital surveillance. At the same time, the article cautions against an uncritical drive towards harmonization and eventual unification through instruments such as the GDPR or the AI Act, as excessive standardization may overlook the diversity of national labor markets. It also highlights the risks associated with the expanding role of the ECtHR beyond judicial review. Proportionality, understood as balancing as reasoning, therefore emerges as the suitable model for safeguarding employee privacy and dignity while preserving respect for legal and social pluralism in Europe
The Christological Interpretation of the Psalms in the Confraternity Book The Royal Throne by Jakub Paweł Radliński: Theological, Historical, and Spiritual Dimensions in the Context of the Era
No full textAutorzy artykułu podejmują problem oryginalności i znaczenia chrystologicznej interpretacji pięciu psalmów (Ps 2; 20[19]; 45[44]; 99[98]; 110[109]) włączonych przez ks. Jakuba Pawła Radlińskiego do dzieła Tron królewski, które zostało wydane w 1735 roku na potrzeby Bractwa Kapłańskiego w Sanoku. Księga została przygotowana jako podręcznik formacyjny. Z tego powodu podczas jej lektury rodzą się pytania o kryteria doboru tekstów, cel chrystologicznej interpretacji psalmów, oryginalność edycji w relacji do innych tego typu dzieł, a także o specyfikę przesłania teologicznego i duchowego. Z racji interdyscyplinarności badań autorzy korzystają z różnych metod i podejść. Na początku prezentują specyfikę przekładu psalmów Radlińskiego na tle innych polskich tłumaczeń Psałterza z XIV–XVIII wieku. Badanie kontekstualne jest ważne także z punktu widzenia hermeneutyki, ponieważ pozwala ocenić poprawność teologiczną i zasadność kryterium chrystologicznego w tłumaczeniu psalmów. Następnie teksty psalmów zostają poddane analizie egzegetycznej uwzględniającej podejście kanoniczne. W kolejnym etapie księga bracka zostaje zestawiona z innymi tego typu tekstami, odkrytymi na potrzeby badań w różnych bibliotekach i archiwach w Polsce. Zastosowanie metody porównawczej pozwala określić jej walory historyczne oraz specyfikę biblijną i teologiczną, a ostatecznie wskazać cel zastosowania kryterium chrystologicznego w tłumaczeniu psalmów w odniesieniu do formacji kapłanów, będących adresatami księgi. Owocem przemyślanego doboru psalmów oraz ich interpretacji jest ukazanie Jezusa Chrystusa jako Najwyższego Kapłana i Króla, zachęta do przyjęcia przez duchownych postawy adoracyjnej wobec Niego, a w konsekwencji do naśladowania Jego cnót. Wyakcentowanie godności Chrystusa oraz Jego władzy nad całym światem było bardzo ważne po reformacji, która znacząco obniżała wartość sakramentu kapłaństwa.
The authors of the article address the question of the originality and significance of the Christological interpretation of five psalms (Ps 2; 20[19]; 45[44]; 99[98]; 110[109]) included by Fr. Jakub Paweł Radliński in his work titled The Royal Throne, published in 1735 for the needs of the Priestly Confraternity in Sanok. The book was prepared as a formation manual. For this reason, its reading prompts questions about the criteria for selecting the texts, the purpose of the Christological interpretation of the psalms, the originality of the edition in relation to other works of this type, as well as the specific theological and spiritual message it conveys. Due to the interdisciplinary nature of the research, the authors employ various methods and approaches. They begin by presenting the particular features of Radliński’s translation of the psalms in comparison with other Polish translations of the Psalter from the 14th–18th centuries. This contextual study is also important from a hermeneutical perspective, as it allows one to assess the theological correctness and the legitimacy of the Christological criterion in the translation of the psalms. Next, the psalm texts are subjected to an exegetical analysis that takes the canonical approach into account. In the next stage, the confraternity book is compared with other similar texts discovered in various libraries and archives in Poland for the purposes of the study. The use of the comparative method makes it possible to determine its historical value, biblical and theological distinctiveness, and ultimately to indicate the purpose of applying the Christological criterion in the translation of the psalms with reference to the formation of priests, who were the intended recipients of the book. The fruit of the thoughtful selection of psalms and their interpretation is the presentation of Jesus Christ as High Priest and King, an encouragement for the clergy to adopt an attitude of adoration toward Him and, as a consequence, to imitate His virtues. The emphasis on the dignity of Christ and His authority over the entire world was particularly important in the post-Reformation context, which had significantly diminished the value of the sacrament of Holy Orders.Artykuł opracowany w ramach grantu na przygotowanie do udziału w konkursie „Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza” (IDUB), w zakresie interdyscyplinarnych badań naukowych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Tytuł działania: „Chrystologia i chrystocentryzm w osiemnastowiecznym przekładzie psalmów wydanych w starodruku: Radliński Jakub Paweł, Tron królewski świętemu, królewskiemu i najwyższemu kapłaństwu chrystusowemu w sercach ludzkich wystawiony albo sposób adoracji uszanowania i chwały najświętszego kapłaństwa chrystusowego przesławnemu bractwu kapłańskiemu dla codziennego ćwiczenia się w tej adoracji i uszanowaniu najwyższego kapłana Chrystusa Jezusa podany, Lublin: Drukarnia Jezuicka, 1735, 8˚”
On the premise of “in the performance of” from Article 430 of the Polish Civil Code – comments in relation to the Supreme Court judgment of 6 September 2022, II CSKP 466/22
No full textPrzesłanka odpowiedzialności zwierzchnika za szkodę wyrządzoną przez podwładnego, wymagająca aby szkoda powstała „przy wykonywaniu powierzonej czynności” (art. 430 k.c.), jest ciągle przedmiotem sporów. Celem artykułu jest ustalenie znaczenia tej przesłanki z uwagi na jej kontrowersyjną wykładnię, zaprezentowaną przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 września 2022 r. (II CSKP 466/22). W wyroku tym uznano, że w omawianej przesłance mieści się także przypadek umyślnego wyrządzenia szkody uczennicy wskutek dokonania czynu nierządnego przez księdza, co skutkuje odpowiedzialnością struktur kościelnych za tę szkodę. Sąd Najwyższy bezpodstawnie jednak przyjął, że szkoda przy wykonywaniu powierzonej czynności zachodzi także wówczas, gdy wykonywanie powierzonych obowiązków przez podwładnego, w tym przypadku księdza, umożliwiło mu wyrządzenie szkody. Jest to więc przykład daleko idącej wykładni rozszerzającej, którą można ocenić jako wykładnię contra legem, ponieważ w istocie ustanawia ona – wbrew brzmieniu art. 430 k.c. – odpowiedzialność powierzającego za szkodę wyrządzoną jedynie przy okazji wykonywania powierzonej czynności. Dotychczas przy wykładni omawianej przesłanki sięgano do różnych kryteriów, takich jak adekwatny związek przyczynowy, cel działania podwładnego, a także wewnętrzny, bezpośredni związek między powierzoną czynnością a zachowaniem podwładnego, z którego wynikła szkoda. Te kryteria zasadniczo wykluczały przyjęcie takiej wykładni, jaką w wyroku z dnia 6 września 2022 r. zaprezentował Sąd Najwyższy. Najbardziej adekwatne wydaje się przy tym ostatnie kryterium. Jest ono także przyjmowane w nauce niemieckiej na tle bliźniaczego do art. 430 k.c. przepisu tamtejszego Kodeksu cywilnego (§ 831). Kierując się tym kryterium, należy uznać, że szkodą przy wykonywaniu powierzonej czynności jest taka szkoda, która jest wynikiem wadliwej realizacji przez podwładnego powierzonej mu czynności, a nie dokonania przez niego innej czynności. Oznacza to, że powierzający nie odpowiada za czynności umyślne podwładnego, takie jak czyn nierządny, kradzież itp. Powierzający, taki jak kościelna osoba prawna, nie może więc odpowiadać za skutki czynu nierządnego księdza, dokonanego jedynie przy okazji wykonywania powierzonych mu czynności.
The premise of the superior’s liability for damage caused by a subordinate (Article 430 of the Polish Civil Code), according to which the damage should occur ‘during the performance of the entrusted activity’, is still the subject of disputes. The purpose of this paper is to determine the meaning of this premise in view of its controversial interpretation by the Supreme Court in its judgment of 6 September 2022 (II CSKP 466/22). The judgment found that this premise covered a case of intentional harm to a schoolgirl arising from an indecent act by a priest, which resulted in the liability of church institutions for this damage. The Supreme Court wrongly assumed, however, that damage ‘during the performance of the entrusted activity’ also occurred when the performance of the entrusted duties by a subordinate, in this case a priest, enabled him to cause the damage. This is an example of a far-reaching, expansive interpretation that can be assessed as an interpretation contra legem, because it establishes – contrary to the wording of Article 430 of the Civil Code – the entrusting party’s liability for damage caused only at the opportunity of performing the entrusted activity. So far, when interpreting the premise under discussion, various criteria have been used, such as an adequate causal relationship, the purpose of the subordinate’s action or an internal, direct relationship between the entrusted activity and the subordinate’s conduct from which the damage resulted. These criteria exclude the adoption of the interpretation presented by the Supreme Court. The last criterion seems to be the most adequate, and it is also accepted in German scholarship in the context of § 831 of the German Civil Code, which is similar to the analysed Polish provision. Guided by this criterion, it should be recognised that damage during the performance of the entrusted activity results from the subordinate’s defective performance of the entrusted duties and not other activity. This means that the entrusting party is not generally liable for the subordinate’s intentional actions, such as an indecent act or theft. Under Polish law, the entrusting party, such as a church legal entity, cannot therefore be liable for indecent acts committed by a priest
Historical Thought of Diodorus Siculus and the Reception of "Bibliotheke Historike" by the Christian Authors
No full textArtykuł analizuje powody wzrostu popularności Biblioteki Historycznej Diodora Sycylijskiego wśród wczesnochrześcijańskich pisarzy. Dzieło Diodora jest jednym z najważniejszych źródeł literackich dla historii starożytnej, a mimo to zostało niemal całkowicie zignorowane przez pogańskich autorów w starożytności. Tym bardziej intrygujące są przyczyny nieoczekiwanego zainteresowania ze strony chrześcijańskich autorów. Po pierwsze, artykuł krótko omawia wczesną recepcję dzieła Diodora zarówno przez pogańskich, jak i chrześcijańskich pisarzy, aż do okresu bizantyjskiego. Następnie przedstawia przyjęte przez Diodor euhemerystyczne spojrzenie na a mitologię, uważane zwykle za główny powód popularności Biblioteki wśród chrześcijańskich autorów, którzy wykorzystywali ją do wykazania fałszu pogańskich bogów. Nie negując znaczenia euhemeryzmu, artykuł wskazuje na inne aspekty dzieła Diodora, które chrześcijańscy autorzy mogli również uznać za atrakcyjne. Należą do nich przede wszystkim linearna (w przeciwieństwie do cyklicznej) koncepcja czasu przyjęta przez Diodora, jego zainteresowanie dostarczaniem czytelnikom moralnych lekcji oraz jego decyzja o połączeniu wszystkich ludów oikoumene w jedną narrację historyczną. Artykuł przedstawia hipotezę, że przekonanie Diodora, iż historia i historycy, niemal jak kapłani „boskiej opatrzności”, wspierają rozwój ludzkości, również mogło być atrakcyjne dla pisarzy chrześcijańskich.
The article analyses the reasons for the increased popularity of Diodorus Siculus’ Library of History among the early Christian writers. Diodorus’ work is one of the most important literary sources for the ancient history, yet it has been almost entirely ignored by the pagan authors in antiquity. The causes of the unexpected interest on the part of the Christian authors is thereby even more intriguing. Firstly, the article discusses briefly the early reception of Diodorus’ work by both the pagan and the Christian writers, up to the byzantine period. Next it discusses the philosophical approach of euhemerism. Diodorus’ decision to embrace the euhemeristic philosophy is usually considered the main reason for the popularity of the Library among the Christian authors, who used it to demonstrate the falsehood of the pagan gods. Notwithstanding the importance of euhemerism, the article points out other aspects of the Diodorus’ work that the Christian authors may have found appealing. These include first and foremost the linear (as opposed to circular) conception of time adopted by Diodorus, his interest in providing his readers with the moral lessons, and his decision to bring all the peoples of the oikoumene into one historical narrative. The article puts forward a hypothesis that Diodorus’ conviction that the history and historians, almost like the priests of the “divine providence”, support the development of the humanity, may also have been attractive to the Christian writers
The collaboration of rev. Professor Wincenty Myszor with the Polish scientific community in the light of correspondence
No full textKsiądz prof. dr hab. Wincenty Myszor (1941-2017), patrolog, koptolog, wieloletni pracownik Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, pozostawił po sobie spuściznę epistolarną, przechowywaną w Archiwum Archidiecezjalnym w Katowicach. Odnaleziono w niej lity będące egzemplifikacją kontaktów badacza z polskim środowiskiem naukowym (teologami, patrologami, filozofami, historykami, bizantynologami, filologami, socjologami). Zanalizowana na potrzeby artykułu korespondencja uzupełnia wiedzę na temat rozwoju kariery naukowej ks. W. Myszora, ponieważ opisowi poddano formy relacji naukowych, w tym wielowymiarowy charakter współpracy publikacyjnej z redaktorami czasopism oraz wydawnictw informacyjnych. Omówiono ponadto listy, w których świetle można poznać szczegóły projektów naukowych z jego udziałem, także znajomości "recenzenckie" i "konsultacyjne". Korespondencja pozwoliła też odtworzyć zaangażowanie badacza w wydarzenia środowiska patrologów, takie jak sympozja, wyprawy badawcze, oraz przynależność do stowarzyszeń i komisji zrzeszających historyków kultury wczesnochrześcijańskiej.
Rev. Professor (dr hab.) Wincenty Myszor (1941-2017), patrologist, Coptologist, long-time employee of the Catholic Theology Academy in Warsaw and the Faculty of Theology at the University of Silesia in Katowice, left behind a collection of letters, presrved in the Archdiocesan Archives in Katowice. It contains letters illustrating the researcher's contacts with the Polish academic community (theologians, patristic scholars, philosophers, historians, Byzantinists, philologists, sociologists). The correspondence analysed for the purposes of this article supplements our knowledge of the acadmic career of rev. W. Myszor, as it describes the forms of scholarly interactions, including the multidimensional nature of his publishing cooperation with editors of journals and informative publications. The letters were also discussed, which shed light on the details of the scientific projects in which he participated, as well as his 'reviewer' and 'consultant' connections. The correspondence also allowed us to reconstruct the researchers's involvement in events related to patristics, such as symposia, research expeditions, and membership in associations and committeees bringing together historians of early Christian culture
The Model of a Christian According to Lucifer of Cagliari
No full textWydział Teologii, Instytut Nauk Teologicznych; promotor: ks. prof. Marcin WysockiPraca doktorska nosi tytuł "Model chrześcijanina według Lucyfera z Cagliari" i została napisana przez ks. Piotra Wilka pod kierunkiem promotora - ks. prof. dr. hab. Marcina Wysockiego. Dysertacja składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. Praca przede wszystkim opisuje zawarty w pismach Lucyfera z Cagliari model męczennika za ortodoksję. Wstęp zawiera informacje na temat życia i działalności Lucyfera z Cagliari, źródeł wiedzy o jego osobie oraz studiów jemu poświęconych. Przedstawiono w nim także problem badawczy, materiał źródłowy oraz metodę prowadzenia badań w niniejszej pracy doktorskiej. W rozdziale pierwszym przedstawiono, jaki model chrześcijanina prezentowali pisarze, z których dzieł Lucyfer z Cagliari korzystał, a mianowicie Tertulian, Cyprian, Nowacjan i Laktancjusz. Wskazano również na orzeczenia synodów, do których nawiązywał nasz Autor, m.in. Nicea (325), Antiochia (341), Sardyka (343), Sirmium (351), Mediolan (355), W rozdziale drugim na podstawie analizy dzieł Lucyfera z Cagliari ustalono, że modelowy chrześcijanin to przede wszystkim osoba, która broni prawdziwej wiary oraz jest gotowa za nią oddać życie, czyli jest męczennikiem za ortodoksję. Aby wyraźnie ukazać wyjątkowość tego rodzaju męczeństwa, to, że jego powodem jest ortodoksja, opisano w rozdziale drugim powody prześladowań, w tym główną ich przyczynę - credo z Nicei, oraz scharakteryzowano prześladowcę i prześladowanego. Pokazano, że zdaniem Lucyfera powody prześladowań są na wskroś dogmatyczne, tzn. wynikają one z pobłądzenia w wierze i popadniecie w herezję. W rozdziale trzecim na podstawie dzieł Kalarytańczyka przedstawiono te cechy chrześcijanina, które go charakteryzują, ale nie są one wyrażone w tonie nakazu lub powinności, lecz w formie opisu. Wyodrębniono i opisano cztery kwestie: jakie znaczenie ma Biblia dla chrześcijanina, w jaki sposób odnosi się on do władzy doczesnej, jak chrześcijanin realizuje model postępowania jako biskup lub po prostu jako wyznawca Chrystusa. Zakończenie zawiera wnioski, które płyną z przeprowadzonych badań, i odpowiedzi na postawione pytania badawcze. Przedstawiono również perspektywy dalszych badań.
This doctoral dissertation is titled The Model of a Christian According to Lucifer of Cagliari and was written by Rev. Piotr Wilk, under the direction of Rev. Prof. Dr Habil. Marcin Wysocki. The work consists of an introduction, three chapters, conclusions and a bibliography. It focuses on the model of a martyr for the orthodox faith found in the writings of Lucifer of Cagliari. The introduction presents the life and work of Lucifer of Cagliari, the available sources and studies dedicated to him. This section also states the research problem, source material and the method used throughout the dissertation. Chapter 1 looks at the model of a Christian espoused by the writers that Lucifer of Cagliari drew from, namely Tertullian, Cyprian, Novatian, and Lactantius. Reference was also made to decisions that Lucifer drew on, formulated by the synods of Nicea (325), Antioch (341), Serdica (343), Sirmium (351), Milan (355). Chapter 2 analyses the works of Lucifer of Cagliari to determine that the exemplary Christian is, first and foremost, one who defends the true faith, being ready to give his life for it - in other words, he is a martyr for orthodoxy. In order to demonstrate the uniqueness of this kind of martyrdom, that it follows from orthodoxy, the author mentions here the reasons for religious persecution, including its principal cause - the Nicene Creed - and characterises the oppressor and the victim. It is shown that according to Lucifer the justification of persecution is utterly dogmatic as resulting from erring in faith and falling into heresy. Chapter 3, based on Lucifer's works, presents the qualities that make a Christian but are not formulated as an imperative or a obligation; instead, they are descriptive. Four questions are identified and described: What meaning does the Bible carry for a Christian? How does the Christian see worldly authority? How does the Christian follow the model of conduct as a bishop or simply as a follower of Christ? The final section offers conclusions that the presented research implies and provides answers to the research questions stated at the outset. Prospects for further research are also indicated
Interrupted Waiting: Justyna Bargielska’s Obsoletki as a Paradoxical Story
No full textPrzedmiotem artykułu jest lektura Obsoletek Justyny Bargielskiej jako prozy biorącej udział w poszukiwaniach języka umożliwiającego wyrażenie doświadczenia poronienia. Istotną składową tego doświadczenia jest gwałtowne przejście od wyobrażeń przyszłości organizowanej wokół mającego narodzić się dziecka do przymusowej z nich rezygnacji, co zostało zaznaczone w tytule tekstu formułą „przerwane oczekiwanie”. Pisarska strategia mierzenia się z nigdy nieoczekiwaną stratą została ukazana na gruncie badań feministycznych, afektywnych i widmontologicznych. We wszystkich tych kontekstach poronienie odsłania swą wieloaspektową paradoksalność, w którą wpisuje się między innymi podjęta przez narratorkę Obsoletek praktyka fotografii martwych płodów na prośbę ich rodziców – jej zasadność przedstawiono na gruncie myśli Susan Sontag, upatrując w działaniach bohaterki formy współuczestniczenia w cudzej żałobie. Naznaczona komizmem i brutalnością, asocjacyjna i alogiczna narracja Obsoletek sygnalizuje specyfikę oczekiwania na dziecko polegającą na wykluczeniu z pola widzenia straty, która – o ile do niej dojdzie – wymyka się próbom zarówno opisu, jak i nadania jej sensu.
The subject-matter of the article is Justyna Bargielska’s Obsoletki interpreted as an attempt at finding a language to express in literary prose the experience of miscarriage. An important component of such an experience is a sudden shift from imagining the future as organized around the baby about to be born to forced relinquishing such ideas, which was indicated in the title of the paper by the phrase “interrupted waiting.” The literary strategy of confronting a completely unexpected loss was presented against the background of feminist, affective, and hauntological theories. In all those contexts, miscarriage reveals its multifaceted paradoxicality expressed, for instance, by the narrator of Obsoletki taking photographs of the dead fetuses at the request of their parents. Such a practice was justified by referring to Susan Sontag’s ideas and interpreting the narrator’s actions as a manner of participating in the grief of the other. Comic and, at the same time, brutal, associative and alogical, the narration of Obsoletki signals the specificity of waiting for a child to be born: the exclusion from one’s view the possibility of the loss which, if it occurs, eludes efforts to both describe it and interpret it as meaningful
Delegated Acts - Analysis of the European Commission's Power to Adopt Them
No full textCelem artykułu jest analiza i omówienie aktów delegowanych, o których mowa w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) będących, podobnie jak akty wykonawcze, o których mowa w art. 291 TFUE aktami nie ustawodawczymi Unii Europejskiej (UE). Autor koncentruje swą uwagę na celu i procedurze przyjmowania aktów delegowanych, jak również na kompetencjach Komisji Europejskiej związanych z przyjmowaniem tych aktów.
W artykule poruszona została również kwestia znacznych zmian w zakresie równowagi instytucjonalnej pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą UE i Komisją w odniesieniu do ich funkcji związanych z tworzeniem wiążących norm prawnych, które Traktat z Lizbony spowodował wprowadzeniem do prawa unijnego kategorii aktów delegowanych i wykonawczych.
Autor artykułu dochodzi do wniosku, że ograniczony wpływ Rady UE (ale również państw członkowskich) na kształt aktów delegowanych wydawanych w sposób mało sformalizowany niewątpliwie wywołuje nieufność Rady UE w stosunku do działań Komisji. W rezultacie prawodawca unijny zdecydowanie rzadziej korzysta z możliwości przekazania Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych. Wbrew zatem oczekiwaniom, po wejściu w życie Traktatu Lizbońskiego, Komisja Europejska nie wzmocniła swojej pozycji w zakresie przyjmowania aktów normatywnych, innych niż akty ustawodawcze, i nie odciążyła w oczekiwanym stopniu Rady UE i Parlamentu Europejskiego.
The purpose of this article is to analyze and discuss delegated acts referred to in Article 290 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) which, like the implementing acts referred to in Article 291 TFEU, are non-legislative acts of the European Union (EU). The author focuses on the purpose and procedure for adopting delegated acts, as well as on the powers of the European Commission in relation to the adoption of these acts.
The article also addresses the issue of significant changes in the institutional balance between the European Parliament, the Council of the EU, and the Commission with regard to their functions related to the creation of binding legal norms, which the Treaty of Lisbon brought about by introducing the category of delegated acts and implementing acts into EU law.
The author of the article concludes that the limited influence of the Council of the EU (but also of the Member States) on the shape of delegated acts issued in a less formalized manner undoubtedly causes the Council of the EU to distrust the actions of the Commission. As a result, the EU legislator is much less likely to use the possibility of delegating powers to the Commission to adopt delegated acts. Contrary to expectations, therefore, following the Lisbon Treaty’s entry into force, the European Commission has not strengthened its position in terms of adopting normative acts other than legislative acts, nor has it relieved the EU Council and the European Parliament to the expected extent
Portable altar from the church of the Carmelite monks in Terebovlia, Ukraine (1734-1735)
No full textW listopadzie 2023 roku na strychu plebanii parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Opalewie w trakcie prac porządkowo-remontowych odnaleziono drewniany portatyl z Trembowli. Miał go przywieźć w 1945 roku ks. Artur Marynowski, pierwszy proboszcz parafii Opalewo. Z napisów ołówkiem znajdujących się na zabytku wynika, że zawierał relikwie św. Prudencji i należał do konwentu Karmelitów w Trembowli, prowincji ruskiej. Zakonnikom podarował go w 1735 roku arcybiskup ormiański Lwowa Jan Tobiasz Augustynowicz. W latach 30. XX wieku ich autentyczność potwierdził ordynariusz łaciński Lwowa bp Bolesław Twardowski herbu Ogończyk. Portatyl jest więc cennym źródłem informacji o relacjach między duchowieństwem rzymskokatolickim a katolickim obrządku ormiańskiego we Lwowie.
In November 2023, a wooden portable altar from Terebovlia was discovered during cleaning and renovation works in the attic of the rectory of the Parish of the Assumption of the Blessed Virgin Mary in Opalewo. It was probably brought there in 1945 by Father Arthur Marynowski, the first parish priest of Opalewo. Pencil inscriptions on the item indicate that it contained the relics of St Prudentiana and belonged to the Carmelite convent in Terebovlia, in the Ruthenian province. It was dondated to the monks in 1735 by Jan Tobiasz Augustynowicz, the Armenian Archbishop of Lviv. In the 1930s, their authenticity was confirmed by the Latin Ordinary of Lviv. Bishop Bolesław Twardowski of the Ogończyk coat of arms. The portable altar is therefore a valuable source of information about relations between the Roman Catholic clergy and the Armenian Catholic clergy in Lviv
Parable as Legacy: The Prodigal Son and the Paths to Freedom in Armel Job and José Pliya
No full textCet article propose une analyse comparative du Frère du fils prodigue d’Armel Job et de Parabole de José Pliya, deux réécritures contemporaines de la parabole lucanienne du fils prodigue. En s’appuyant sur la dynamique transtextuelle du récit biblique, l’étude montre comment ces auteurs, issus de contextes historiques et culturels distincts, interrogent la liberté, la responsabilité morale et la figure paternelle. Chez Job, ancré dans l’héritage humaniste et rural de la Belgique francophone, la parabole devient un espace éthique où s’affrontent justice, miséricorde et émancipation individuelle. Pliya, héritier des fractures postcoloniales et des imaginaires diasporiques, en propose une lecture sombre, dominée par la manipulation, le déterminisme et l’effondrement du lien filial. L’analyse met en évidence la manière dont ces dramaturges déplacent le centre de gravité du divin vers l’humain, faisant de la parabole un laboratoire dramatique où se rejouent les tensions contemporaines : quête identitaire, limites du libre arbitre et complexité des relations fraternelles. Ainsi, la réécriture apparaît comme un outil critique révélant la vitalité du théâtre francophone au XXIe siècle.
This article offers a comparative analysis of Le frère du fils prodigue by Armel Job and Parabole by José Pliya, two contemporary rewritings of the Lukan parable of the Prodigal Son. Drawing on the transtextual dynamics of the biblical narrative, the study shows how these authors, shaped by distinct historical and cultural contexts, explore themes of freedom, moral responsibility, and the paternal figure. In Job’s work, rooted in the humanistic and rural heritage of French-speaking Belgium, the parable becomes an ethical space in which justice, mercy, and individual emancipation intersect. Pliya, shaped by postcolonial fractures and diasporic imaginaries, offers a darker interpretation dominated by manipulation, determinism, and the collapse of filial bonds. The analysis highlights the ways in which these playwrights shift the parable’s centre of gravity from the divine to the human, turning it into a dramatic laboratory where contemporary tensions – identity, free will, and the complexity of fraternal relations – are replayed. Thus, rewriting appears as a critical tool thatreveals the vitality of twenty-first-century Francophone theatre