Online Journal System of KMUTNB / วารสารวิชาการออนไลน์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
Not a member yet
2627 research outputs found
Sort by
Performance and Pathway of 4-Chloroaniline Degradation: A Comparative Study of Electro-Peroxone, Ozonation, and Electrolysis Processes
Full text link4-chloroaniline (4CA) is a carcinogen in animals and a possible carcinogen in humans. It is widely used as a feedstock in various industrial processes, leading to environmental contamination and potential risks to drinking water sources. This study evaluates the Electro-peroxone process (E-peroxone) for 4CA removal under various applied currents. The reduction of dissolved organic carbon (DOC) and ultraviolet UV absorbance at 254 nm (UV254) was analyzed to assess mineralization among the E-peroxone, ozonation, and electrolysis processes. The E-peroxone process (all applied currents) achieved 4CA removal within 5 min and partially reduced DOC. The E-peroxone process (640 mA) exhibited the highest 4CA removal rate constant (1.256 min–1). Among the three systems, both E-peroxone and ozonation showed comparable 4CA removal but E-peroxone achieved greater UV254 and DOC reduction indicating enhanced mineralization. 4-chloronitrobenzene was identified as a byproduct, suggesting that E-peroxone and ozone can convert 4CA to less toxic compounds. Overall, these findings demonstrate that E-peroxone is more effective than ozonation and electrolysis, offering a promising approach for 4CA removal and mineralization. Residual DOC after oxidation could be further treated using biological processes
The Development of Potential Model for Software Engineer in the Digital Industry for the Industrial Business Competitiveness in the Digital Economy Era
Full text linkเทคโนโลยีดิจิทัลกำลังพลิกผันสังคมมนุษย์ให้เข้าสู่ยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ส่งผลให้องค์กรธุรกิจจะต้องใช้วิศวกรซอฟต์แวร์เข้ามาเปลี่ยนแปลงการดำเนินธุรกิจขององค์กรให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว แต่ประเทศไทยกำลังเผชิญกับปัญหาขาดแคลนวิศวกรซอฟต์แวร์ที่มีศักยภาพในตลาดแรงงาน องค์กรธุรกิจจึงต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาศักยภาพวิศวกรซอฟต์แวร์ให้เป็นผู้ผลักดันและขับเคลื่อนการดำเนินธุรกิจให้ประสบความสำเร็จได้ตามเป้าหมาย การวิจัยในครั้งนี้จึงมุ่งศึกษาองค์ประกอบศักยภาพที่จำเป็นของวิศวกรซอฟต์แวร์ในการทำงานเพื่อสร้างศักยภาพให้แก่องค์กรธุรกิจในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล เพื่อให้องค์กรธุรกิจมีรูปแบบการพัฒนาศักยภาพของวิศวกรซอฟต์แวร์ที่ถูกต้องและเหมาะสมในการนำไปใช้ในทางปฏิบัติ โดยการวิจัยใช้เทคนิคเดลฟายและการประชุมสนทนากลุ่ม เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบศักยภาพที่วิศวกรซอฟต์แวร์จำเป็นจะต้องมีในการทำงาน และจัดทำรูปแบบศักยภาพของวิศวกรซอฟต์แวร์ในกลุ่มอุตสาหกรรมดิจิทัลเพื่อการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ซึ่งผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบศักยภาพที่ผ่านเกณฑ์ฉันทามติของการวิจัยด้วยเทคนิคเดลฟายเป็นองค์ประกอบด้านความรู้จำนวน 11 องค์ประกอบ คิดเป็นร้อยละ 15.71 องค์ประกอบด้านทักษะจำนวน 21 องค์ประกอบ คิดเป็นร้อยละ 30.00 องค์ประกอบด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ 24 องค์ประกอบ คิดเป็นร้อยละ 34.28 และองค์ประกอบที่ผ่านเกณฑ์ฉันทามติมาพัฒนาเป็นรูปแบบศักยภาพของวิศวกรซอฟต์แวร์ ซึ่งองค์ประกอบด้านความรู้ ประกอบด้วย ความรู้เกี่ยวกับโค้ดและการประมวลผล ความรู้เกี่ยวกับเครื่องมือในการพัฒนาซอฟต์แวร์ ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ ความรู้เกี่ยวกับโครงสร้างพื้นฐานของซอฟต์แวร์ ความรู้เกี่ยวกับธุรกิจ และความรู้เกี่ยวกับการพัฒนานวัตกรรม ส่วนองค์ประกอบด้านทักษะประกอบด้วยทักษะในการพัฒนาซอฟต์แวร์ ทักษะในการออกแบบซอฟต์แวร์ ทักษะด้านกระบวนการคิด ทักษะด้านการจัดการ ทักษะด้านการสื่อสาร และทักษะภาษาอังกฤษ และในองค์ประกอบด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์ประกอบด้วยความรับผิดชอบในงาน พฤติกรรมที่ส่งเสริมความสำเร็จในการทำงาน การพัฒนาตนเอง การทำงานเป็นทีม ความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม และความเป็นผู้นำDigital technology is disrupting human society to be the digital economy era. As a result, business organizations have to employ software engineers to change the organization's business operations to be in line with such changes. However, Thailand is confronting a shortage of potential software engineers. The business organizations must therefore give importance to development of software engineers to make the software engineers to be the ones who can drive business operations to be successful and achieved their targets. This research aims to study the necessary potential components of software engineers to build the potential of business organizations in the digital economy era and to provide business organizations an appropriate model for software engineers’ potential development for the proper use in practice. This study uses Delphi technique and focus group discussion to analyze the potential components that software engineers need to have in their work and create a model for the potential of software engineers for the industrial business competitiveness in the digital economy era. The results of the research found that the potential components that meet the consensus in the Delphi technique were 11 knowledge components (15.71 percent), 21 skill components (30.00 percent), and 24 attributes components (34.28 percent). The components that meet the consensus criteria were used to create a potential model for software engineers, which knowledge comprised of code and algorithm, software development tools, software development processes, software infrastructure, business which is developing the software and innovation development. Key skills include software development, software design, cognitive abilities, management, communication, and English proficiency. Essential attributes encompass accountability, professional work ethics, self-development, teamwork, innovative creativity, and leadership
Development of Nanoemulsions Containing Essential Oils for Gel Formulations
Full text linkThe formulations of nanoemulsions containing lime-peel essential oils (LPO) and LPO-encapsulated nanoemulsion gels (nanoemulgels) for a cosmetic product were investigated. The IC50 value for LPO essential oils, which was determined using the 1, 1-Diphenyl-2-picrylhydrazyl (DPPH) method to determine the antioxidant activity of the oils, is 21.7 ± 0.5 mg/ml. To facilitate the preparation of the nanoemulsion formula and ensure that the essential oils were in the form of oil-in-water (O/W) nanoemulsions, the most suitable surfactant, and cosurfactant utilized were Brij IC20 and glycerine, respectively. When LPO (concentration of 3% by weight) and the surfactant and cosurfactant (total concentration of 20% by weight) were mixed at a weight ratio of 3:1, the resulting LPO nanoemulsion contained fine particles with a uniform particle size distribution, low zeta potential, and good physical stability. All results exhibited that nanoemulsions stabilized by a mixture of Brij IC20 and glycerine are suitable as delivery vehicles for LPO. Nanoemulgel was also manufactured utilizing the nanoemulsion. The optimal gelling agent for the nanoemulgel was determined to be Carbopol 940 with a concentration of 0.3 % by weight. The nanoemulgel was physically stable with a pH of 5.3 (near the skin pH) and an adequate viscosity of 1290 cP
การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการจัดการโรคพืชยุคใหม่: โอกาสที่มาพร้อมข้อควรระวังThe Application of Artificial Intelligence (AI) in Modern Plant Disease Management: Opportunities with Cautionary Considerations
Full text linkโรคพืชเป็นปัญหาสำคัญต่อการเกษตรทั่วโลก ส่งผลกระทบต่อผลผลิตพืชและสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจ ซึ่งทำให้ปัญญาประดิษฐ์ Artincial Intelligence (Al) โดยเฉพาะ Machine Leaming (ML) และ Deep Leaming (DL) 1A กลายเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสำหรับการตรวจหาโรคพืชในช่วงเริ่มต้น การวินิจฉัยโรค การพยากรณ์โรค และการจัดการโรคที่เกิดขึ้น [1], [2]โดย AI สามารถวิเคราะห์ภาพถ่ายข้อมูลสภาพแวดล้อม และทำนายการระบาดของโรคพืชได้ซึ่งเทคโนโลยีนี้ช่วยเสริมสร้างความยั่งยืนในด้านเกษตรรมและเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันโรคตั้งแต่เริ่มต้นก่อนที่จะแพร่กระจาย และช่วยลดความเสียหายของผลผลิต [2
การพัฒนาเซรั่มผสมสารสกัดจากเปลือกผลไม้ที่มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียก่อโรคผิวหนังSerum Development of Fruit Peel Extracts Against Skin Pathogenic Bacteria
No full textปัจจุบันผลิตภัณฑ์เซรั่มมีคุณสมบัติในการเพิ่มความชุ่มชื้นแก่ผิวหนัง อย่างไรก็ตามการพิจารณาประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโรคผิวหนังเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเพิ่มคุณค่าทางการใช้งานของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเซรั่มที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียก่อโรคผิวหนัง โดยใช้สารสกัดจากเปลือกผลไม้ไทย 5 ชนิด ได้แก่ ทับทิม ทุเรียน ส้มโอ มังคุด และกล้วย ในการศึกษาความสามารถในการยับยั้งแบคทีเรียสายพันธุ์ Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhimurium, Staphylococcus aureus และ Staphylococcus epidermidis โดยทำการสกัดสารออกฤทธิ์ 2 วิธี ได้แก่ การสกัดด้วยน้ำและการสกัดด้วยเอทานอล 95% ผลการทดลองพบว่าเซรั่มที่มีส่วนผสมของสารสกัดเปลือกทับทิม ร้อยละ 1 สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด การประเมินความชอบพบว่าเซรั่มที่ผสมสารสกัดจากเปลือกทับทิมได้รับความนิยมสูงสุดในกลุ่มผู้เข้าร่วมการทดสอบ ดังนั้นสารสกัดจากเปลือกทับทิมจึงมีศักยภาพในการนำไปพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์หลักในผลิตภัณฑ์เซรั่ม เพื่อสุขอนามัยผิวหนังและอาจเป็นทางเลือกที่มีความปลอดภัยและยั่งยืนสำหรับการควบคุมการติดเชื้อจากจุลินทรีย์บนผิวหนังในอนาคตCurrently, serum products are widely recognized for their moisturizing properties. However, consideration of their antimicrobial efficacy against skin pathogens is also important to enhance the functional value of these products. This study aimed to develop serum products with ntibacterial activity against common skin pathogens. The extracts in this study were obtained from the peels of five Thai fruits: pomegranate, durian, pomelo, mangosteen, and banana. The bacterial strains tested included Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella typhimurium, Staphylococcus aureus, and Staphylococcus epidermidis. The antibacterial activity of each extract and serum was evaluated. Two extraction methods were used: aqueous extraction and 95% ethanol extraction. The results showed that the serum containing 1% pomegranate peel extract exhibited the strongest antibacterial activity. Furthermore, the preference test revealed that most participants favored the serum containing pomegranate peel extract. Therefore, pomegranate peel extract may serve as a potential antibacterial ingredient in skincare serum products,contributing to improved skin hygiene and providing a safe and sustainable option for controlling microbial infections on the skin in the future
A 1-D Convolutional Neural Network with Gradient Mapped Intensity Features for Detection of Mitosis in Histopathological Images
Full text linkThis paper proposes a mitosis detection algorithm that utilizes gradient-mapped intensity (GMI) features integrated into a one-dimensional convolutional neural network (1-D CNN) for the classification of mitotic cells in histopathological images. The proposed framework begins by preprocessing the input images through intensity compensation, followed by contrast enhancement using adaptive histogram equalization. Mitosis candidates are subsequently identified using adaptive thresholding techniques and morphological operations. From each detected candidate, GMI features are extracted through gradient estimation in both the x and y directions, construction of gradient histograms, and mapping of gradient magnitudes with corresponding intensity values. These features, derived from the red, green, and blue (RGB) channels, are used to train a 1-D CNN classifier that categorizes the inputs into two classes: mitosis and non-mitosis. The effectiveness of the proposed approach is evaluated using two benchmark datasets, ICPR 2012 and ICPR 2014, with performance measured via precision, recall, and F1-score metrics. The proposed model achieves an F1-score of 0.846, a recall of 0.859, and a precision of 0.863 on the ICPR 2012 dataset, demonstrating competitive performance compared to existing methods
A New Fuzzy Sliding Mode Controller for 2-DOF Aero System with Pitch Disturbance
Full text linkThe two-degree-of-freedom aero flight control simulator is a nonlinear, unstable, and multi-input multi-output system with gravitational disturbance in its pitch dynamics. Its attitude control is a challenging task with linear controllers. The fuzzy controller by parallel distributed compensation uses a combination of linear controllers. It is a simple method, but exhibits poor tracking performance under disturbance. This study presents a design of a fixed structure fuzzy sliding mode controller to track the desired trajectory for this system. A sliding mode controller is combined with the fuzzy controller using an integral sliding surface to overcome gravitational disturbance and track the attitude. Lyapunov’s method verifies the stability of the closed-loop system. To validate the proposed design, numerical simulations are carried out and compared with existing methods. The tracking responses of yaw and pitch point out fast convergence of error with minimum settling time in the presence of matched disturbances
AI-Driven Detection of Tomato Leaf Diseases for Sustainable Agriculture
Full text linkThis study explores a novel approach for detecting diseases in tomato leaves through the application of neural networks, aiming to enhance early diagnosis and management strategies for farmers and plant pathologists. The research investigates nine prevalent diseases affecting tomato foliage, including Early Blight, Late Blight, Septoria Leaf Spot, Target Spot, Yellow Leaf Curl Virus, Bacterial Spot, Spider Mites, Leaf Mold, Tomato Mosaic Virus, and Healthy leaves, using pre-trained deep learning models, ResNet-34 and VGG16. A diverse dataset of tomato leaf images, exhibiting various disease symptoms under field and curated conditions, was pre-processed, labeled, and split into training (80%) and testing (20%) sets to fine-tune the models. Evaluation of the testing dataset revealed that ResNet-34 achieved a higher accuracy of 99% compared to VGG16’s 89%, demonstrating superior performance in disease classification. Precision, recall, and F1 scores further confirmed ResNet-34’s robustness, averaging 0.99 across classes. These findings highlight the efficacy of deep learning in agricultural disease detection, contributing to sustainable practices by enabling timely interventions, reducing crop losses, and minimizing pesticide use. The study underscores the potential of AI-driven solutions to transform tomato cultivation, paving the way for scalable, real-time applications in resource-constrained farming environments
การศึกษาผลกระทบของปัจจัยการอัดรีดต่อคุณสมบัติเชิงกลของเส้นใยพลาสติก ABS รีไซเคิล โดยใช้การออกแบบการทดลองA Study on the Effects of Extrusion Factors on the Mechanical Properties of Recycled ABS Plastic Fibers Using Experimental Design
No full textงานวิจัยนี้มุ่งเน้นการปรับปรุงสมบัติของเส้นใยพลาสติก ABS รีไซเคิลสำหรับการพิมพ์สามมิติ เพื่อแก้ไขปัญหาการสะสมของเศษพลาสติกที่ส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมและลดต้นทุนการจัดการขยะ โดยศึกษาผลกระทบของอัตราส่วนการเติมเศษพลาสติก ABS รีไซเคิลและความเร็วของสกรูในกระบวนการอัดรีดต่อค่าความทนทานต่อแรงดึงสูงสุด (UTS) และค่าความสามารถในการยืดตัวของวัสดุ (%El) ผ่านการออกแบบการทดลองพื้นผิวตอบสนองแบบส่วนประสมกลาง (CCD) ผลการทดลองพบว่า อัตราส่วนการเติมเศษพลาสติก ABS รีไซเคิล 650 กรัม และความเร็วของสกรูในกระบวนการอัดรีด 100 รอบต่อนาที ส่งผลให้ค่าความทนทานต่อแรงดึงสูงสุดเฉลี่ย 33.334 เมกะปาสคาล ลดลง 14.91 เปอร์เซ็นต์ และค่าความสามารถในการยืดตัวของวัสดุเฉลี่ย 3.012 เปอร์เซ็นต์ ลดลง 10.89 เปอร์เซ็นต์ ลักษณะเส้นใยที่ผลิตได้มีความสม่ำเสมอที่ 1.75 ±0.15 มิลลิเมตร เมื่อเทียบกับวัสดุใหม่ และเมื่อนำมาทดสอบการพิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ระบบชุดดันเส้นแบบติดหัวฉีดที่ติดตั้งชุดดันเส้นเฟืองขับแบบสองตัวพบว่าชิ้นงานจากเส้นใยพลาสติก ABS รีไซเคิลมีคุณภาพผิว รูปร่างและความสวยด้อยกว่าเส้นใยพลาสติก ABS ใหม่ แต่การใช้วัสดุรีไซเคิลสามารถลดต้นทุนวัตถุดิบได้ 34.41 เปอร์เซ็นต์ (ประหยัดได้ 55.75 บาทต่อกิโลกรัม) และลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ลง 61.94 เปอร์เซ็นต์ (1.1799 kg CO2e) ได้อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับเม็ดพลาสติกใหมThis study focuses on improving the properties of recycled ABS plastic filaments for 3D printing to address the issue of plastic waste accumulation that affects the environment and to reduce waste management costs. The research examines the effects of the ratio of added recycled ABS plastic scraps and the screw speed in the extrusion process on the ultimate tensile strength and the material's elongation capability. A Central Composite Design (CCD) under the Response Surface Methodology (RSM) was used for the experimental design. The results showed that an addition rate of 650 grams of recycled ABS plastic and a screw speed of 100 revolutions per minute in the extrusion process resulted in an average ultimate tensile strength of 33.334 megapascals, representing a 14.91 percent decrease, and an average elongation of 3.012 percent, representing a 10.89 percent decrease. The produced filament exhibited a consistent diameter of 1.75 ±0.15 millimeters when compared to the new material. When tested with a printer using a dual-gear extruder system with an attached injection head, it was found that workpieces made from recycled ABS filament had inferior surface quality, shape, and appearance compared to those made from new ABS filament. However, using recycled materials can reduce plastic pellet consumption by up to 34.41 percent (saving 55.75 THB per kilogram) and significantly reduce carbon dioxide emissions by 61.94 percent (1.1799 kg CO2e) compared to virgin ABS pellets, highlighting its economic and environmental benefits
Development of Heat Resistance Properties of Geopolymer Bricks from Fly Ash and Metakaolin by Bagasse Ash Additionการพัฒนาสมบัติการทนความร้อนของอิฐจีโอโพลิเมอร์จากเถ้าลอยและดินขาวเผาโดยการเติมเถ้าชานอ้อย
No full textงานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการพัฒนาอิฐจีโอโพลิเมอร์จากเถ้าลอยผสมดินขาวเผาและเถ้าชานอ้อยเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการป้องกันความร้อน โดยศึกษาผลของการแทนที่เถ้าลอยด้วยเถ้าชานอ้อยในอัตราส่วนร้อยละ 0 10 20 และ 30 โดยน้ำหนัก ต่อคุณสมบัติทางกายภาพและเชิงกล ได้แก่ กำลังรับแรงอัด ความหนาแน่น ความพรุน การดูดซึมน้ำ ค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อน และความสามารถในการต้านทานความร้อนสูง ผลการวิจัยพบว่าการเพิ่มปริมาณเถ้าชานอ้อยส่งผลให้ค่าการนำความร้อนลดลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยสูตร BA30 มีค่าการนำความร้อนลดลงมากที่สุดถึง 41.1% (0.277 W/m·K) ขณะที่กำลังรับแรงอัดมีแนวโน้มลดลงเมื่อเพิ่มปริมาณเถ้าชานอ้อย โดยที่อายุ 28 วัน สูตร BA0 BA10 BA20 และ BA30 มีค่ากำลังรับแรงอัดเฉลี่ย 14.23 13.29 8.53 และ 9.18 MPa ตามลำดับ ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาคุณสมบัติโดยรวมพบว่าสูตร BA10 มีความเหมาะสมที่สุดโดยมีกำลังอัดสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน มอก.77-2565 ถึง 32.9% ค่าการนำความร้อนลดลง 12.8% มีความทนทานต่อความร้อนสูงสุด โดยรักษากำลังไว้ได้ 18.7% ที่อุณหภูมิ 1000°C การวิเคราะห์ต้นทุนพบว่าอิฐจีโอโพลิเมอร์มีต้นทุนประมาณ 4 บาทต่อก้อน ทั้งยังมีค่าการนำความร้อนต่ำกว่าอิฐมอญและอิฐบล็อกทั่วไปกว่า 40% และสามารถทนไฟได้นานกว่า 4 ชั่วโมง แสดงถึงคุณสมบัติในการป้องกันความร้อนที่เหนือกว่าอย่างชัดเจนThis research aimed to develop geopolymer bricks using fly ash blended with metakaolin and bagasse ash to enhance thermal insulation properties. The study examined the effects of replacing fly ash with bagasse ash at proportions of 0%, 10%, 20%, and 30% by weight on the physical and mechanical properties, including compressive strength, density, porosity, water absorption, thermal conductivity coefficient, and high-temperature resistance. The results showed that increasing the bagasse ash content significantly reduced thermal conductivity, with the BA30 formulation achieving the greatest reduction of 41.1% (0.277 W/m·K). Meanwhile, compressive strength tended to decrease with increasing bagasse ash content. At 28 days, formulations BA0, BA10, BA20, and BA30 exhibited average compressive strengths of 14.23, 13.29, 8.53, and 9.18 MPa, respectively. Overall, the BA10 formulation was found to be optimal, with compressive strength exceeding the TIS 77-2565 standard by 32.9%, thermal conductivity reduced by 12.8%, and maximum heat resistance, retaining 18.7% of its strength at 1000°C. Cost analysis revealed that geopolymer bricks cost approximately 4 baht per unit. It also exhibited thermal conductivity values over 40% lower than those of conventional clay and concrete bricks, and withstood fire exposure for more than 4 hours, clearly demonstrating superior thermal insulation performance