Srinakharinwirot University: SWU e-Journals System
Not a member yet
5319 research outputs found
Sort by
คุณภาพและความปลอดภัยของส่วนผสมหรือท็อปปิ้งเม็ดไข่มุกและเจลลี่ในชานม
Get PDFQuality and Safety of Tapioca Pearl and Jelly Mixed or Topped with milk Tea
Kanokpan Somyoonsup, Nabilah Hayiawae, Sasithorn Thitipetcharakul, Siriwan Khwanthongoo and Pornchanok Mueangporn
รับบทความ: 10 กรกฎาคม 2567; แก้ไขบทความ: 14 พฤศจิกายน 2567; ยอมรับตีพิมพ์: 19 พฤศจิกายน 2567; ตีพิมพ์ออนไลน์: 18 ธันวาคม 2567
บทคัดย่อ
การศึกษานี้สำรวจตัวอย่างไข่มุกและเจลลี่จำนวน 40 ตัวอย่างในจังหวัดนนทบุรี โดยแบ่ง เป็นตัวอย่างจากร้านที่จำหน่ายถุงปิดผนึกพร้อมรับประทาน 14 ตัวอย่าง และจากร้านชานม 26 ตัวอย่าง พบว่าไม่ผ่านมาตรฐานคุณภาพทางเคมีและทางจุลชีววิทยารวมทั้งสิ้น 15 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 37.5) การวิเคราะห์ทางเคมีตรวจพบสารกันเสียทั้ง 40 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 100) โดยมี 9 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 22.5) เกินเกณฑ์มาตรฐาน ระดับกรดเบนโซอิกอยู่ในช่วง 102–5,546 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมจำนวน 5 ตัวอย่าง โดย 3 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 7.5) เกินเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด ส่วนระดับกรดซอร์บิกอยู่ในช่วง 192–231 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมจำนวน 3 ตัวอย่างซึ่งทั้งหมดอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน พบสารกันเสียทั้ง 2 ชนิดใน 32 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 80) ในช่วง 79.4–3,089 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และ 6 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 15) เกินเกณฑ์มาตรฐาน โดยค่าเกินมาตรฐานนั้นเป็นตัวอย่างประเภทบรรจุถุงปิดสนิทแบบพร้อมรับประทานถึง 8 ตัวอย่าง การทดสอบด้านจุลชีววิทยา พบว่า 7 จาก 40 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 17.5) ไม่เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดโดยกรมวิทยาศาสตร์ การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2560) พบจำนวน 9 ตัวอย่างมีจำนวนจุลินทรีย์ทั้งหมดน้อยกว่า 10 CFU/กรัม จำนวน 31 ตัวอย่างอยู่ระหว่าง 10 ถึง 5.8×106 CFU/กรัม และจำนวน 5 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 12.5) อยู่ระหว่าง 1.0×106 ถึง 5.8×106 CFU/กรัม ซึ่งเกินเกณฑ์มาตรฐาน พบโคลิฟอร์ม (coliforms) ตั้งแต่ 3.6 ถึง >1,100 MPN/กรัมถึง 15 ตัวอย่าง มีจำนวน 2 ตัวอย่างที่มีโคลิฟอร์มจากอุจจาระ (fecal coliforms) ในช่วง 14 ถึง 110 MPN/กรัม จำนวน 1 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 2.5) มี Escherichia coli เกินเกณฑ์ในปริมาณ 3 MPN/กรัม จำนวน 1 ตัวอย่าง (คิดเป็นร้อยละ 2.5) มีจำนวน 13 ตัวอย่างยีสต์อยู่ในช่วง 20 ถึง 1,100 CFU/กรัม โดย 1 ตัวอย่าง (ร้อยละ 2.5) เกินเกณฑ์มาตรฐาน 1×103 CFU/กรัม มี 1 ตัวอย่างที่พบรา 30 CFU/กรัม และทุกตัวอย่างตรวจไม่พบ Bacillus cereus Staphylococcus aureus และ Salmonella spp.
คำสำคัญ: เม็ดไข่มุก เจลลี่ คีออส กรดเบนโซอิก กรดซอร์บิก
Abstract
The study surveyed 40 tapioca pearl and jelly samples in Nonthaburi Province, including 14 samples from stores selling ready–to–eat sealed bags and 26 samples from milk tea kiosks. Fifteen samples (37.5%) did not pass criteria of the chemical and microbiological qualities. Chemical analysis detected preservatives in all 40 samples (100%) by 9 samples (22.5%) exceeding standard limits. Benzoic acid levels were in a range of 102–5,546 mg/kg with 5 samples and 3 samples (7.5%) exceeding the standard limit. Sorbic acid levels were in a range of 192–231 mg/kg with 3 samples which were in the standard limit. Two types of preservatives were found in 32 samples (80%), with levels ranging from 79.4–3,089 mg/kg and six samples (15%) exceeded the standard. Notably, this excess was observed in 8 ready–to–eat sealed bag samples. Microbiological testing revealed that 7 out of 40 samples (17.5%) did not meet the standards set by the Department of Medical Sciences, Ministry of Public Health (3rd issue, 2017). The total microbial count was less than 10 CFU/g in 9 samples, between 10 to 5.8×106 CFU/g in 31 samples, and between 1.0×106 to 5.8×106 CFU/g in 5 samples (12.5%), which exceeded the standard criteria. Coliforms ranged from 3.6 to >1,100 MPN/g in 15 samples. Fecal coliforms ranged from 14 to 110 MPN/g in 2 samples. Escherichia coli exceeded the standard limit at 3 MPN/gram in one sample (2.5%). Yeasts ranged from 20 to 1,100 CFU/g in 13 samples, with one sample (2.5%) exceeding the standard limit of 1×103 CFU/g. Mold was detected at 30 CFU/g in one sample. Bacillus cereus, Staphylococcus aureus and Salmonella spp. were not detected in all samples.
Keywords: Tapioca pearl, Jelly, Kiosk, Benzoic acid, Sorbic aci
มาตรการทางกฎหมายในการให้บริการรถยนต์ขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชัน: Legal measure on public car transportation service applications
Get PDFรายงานการวิจัยเรื่องมาตรการทางกฎหมายในการให้บริการขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชัน มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งศึกษามาตรการทางกฎหมายและวิเคราะห์สภาพปัญหาเกี่ยวกับหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบในการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจการให้บริการรถยนต์ขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชัน โดยศึกษานิติสัมพันธ์ระหว่างผู้ให้บริการระบบแอปพลิเคชันกับผู้ขับขี่ว่าอยู่ในบังคับของกฎหมายฉบับใด เพื่อให้ได้แนวทางในการพัฒนาระบบ การขนส่งสาธารณะที่เหมาะสมและเป็นธรรม รวมถึงได้แนวทางในการบังคับใช้กฎหมายให้เกิดประสิทธิภาพต่อไปในอนาคต ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลเอกสารไปพร้อม ๆ กับการเก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการให้บริการขนส่งผู้โดยสารสาธารณะ และนำข้อมูลที่ได้มาใช้ในการตีความรวมทั้งกำหนดประเด็นที่สำคัญเพื่อทำการเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาต่อไป
จากผลการศึกษาวิจัยพบว่าในปัจจุบันมีกฎหมายที่เข้ามากำกับดูแลในเรื่องของการนำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลมาให้บริการขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชัน คือ กฎกระทรวงรถยนต์รับจ้างผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2564 ซึ่งกรมการขนส่งทางบกเป็นหน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่ในการกำกับดูแลและบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับ การขนส่งสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชันในปัจจุบัน โดยพบว่าผู้ให้บริการระบบแอปพลิเคชันบางรายไม่ยอมเข้ามา ยื่นขอรับรองระบบแอปพลิเคชันตามกฎกระทรวงดังกล่าว เพราะกฎหมายไม่ได้มีบทลงโทษสำหรับผู้ให้บริการระบบ แอปพลิเคชันที่ไม่ได้เข้ามายื่นขอรับรองระบบแอปพลิเคชันไว้ ดังนั้น กรมการขนส่งทางบกควรมีการกำหนดมาตรการ จูงใจหรือบทลงโทษกับผู้ให้บริการระบบแอปพลิเคชันที่ไม่ยอมเข้ามายื่นขอรับรองตามกฎกระทรวง ส่วนแนวทางในการพัฒนาการให้บริการรถยนต์ขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชันที่เหมาะสมในยุคปัจจุบัน ไม่ควรกำหนดให้ ผู้ขับขี่ที่ต้องการจะเข้ามาอยู่ในระบบการขนส่งสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชันจะต้องนำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลมา จดทะเบียนเปลี่ยนประเภทเป็นรถยนต์รับจ้างผ่านระบบแอปพลิเคชันเพราะเป็นการสร้างภาระให้ผู้ขับขี่ต้องนำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลมาจดทะเบียนเปลี่ยนประเภท แต่ควรเปลี่ยนเป็นการนำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลมาจดแจ้งเพื่อให้บริการขนส่งผู้โดยสารสาธารณะผ่านระบบแอปพลิเคชันแทน นอกจากนี้พบว่า นิติสัมพันธ์ระหว่างผู้ให้บริการระบบแอปพลิเคชันและผู้ขับขี่มีลักษณะเป็นสัญญาต่างตอบแทนประเภทหนึ่ง โดยรูปแบบการให้บริการมีลักษณะเป็นการตอบแทนซึ่งกันและกัน โดยนิติสัมพันธ์ดังกล่าวไม่เป็นไปตามลักษณะของสัญญาจ้างแรงงาน สัญญาจ้างทำของ สัญญานายหน้า สัญญาหุ้นส่วนหรือสัญญารับขนคนโดยสารแต่อย่างใด ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความรับผิดชอบระหว่างผู้ใช้บริการ กับผู้ให้บริการระบบ แอปพลิเคชันและผู้ขับขี่ในอนาคตได้
(The research reports legal measures for public transportation services through applications. The objective of this research is to study the legal measures and analyze related problems of the state agencies responsible for supervising public transportation services through applications. This is done by studying legal relations between the application system service providers and the drivers to find which laws can effectively be enforced to set up guidelines for developing appropriate and fair public transportation systems in the future. This qualitative research employs document data analysis together with field work data and in-depth interviews with those who provided public transportation services. The acquired data were subjected to overall interpretation and used to pinpoint key issues to propose guidelines for solving problems.
The research shows that the present law supervising public transportation services through the application systems is the Ministerial Regulation Re: Ride-Hailing Vehicle via an Electronic System B.E. 2564 (2021), currently under the supervision and enforcement of the state agency, namely, the Department of Land Transportation on public transportation services through the application systems. This research reveals that some application service providers refuse to submit applications required by the said ministry because such law has never imposed legal punishment for the application system service providers who failed to comply with the application system requirements. Therefore, the Department of Land Transportation should set up measures to motivate or punish the application service providers who refuse to submit the system applications in accordance with the ministerial rules. As for developing guidelines for “Ride-Hailing Service Vehicle via an Electronic System” appropriate measures for the present era, the guidelines should not require the drivers to register changing personal vehicle to the Ride-Hailing Service Vehicle via an Electronic System because it would create a burden for the registered drivers. Instead, it should register changing to passenger transportation services through an Electronic System. Furthermore, the findings suggest the legal relations between the application services providers and the drivers as one type of bilateral contract that the service model is characterized by reciprocal obligations, having such legal relations does not conform with the nature of the following contracts: labor contract, contract for making goods, brokerage contract, partnership contract or carriage of passengers contract which may impact the responsibilities between the service recipients and application service providers and potential drivers in the future.
การออกแบบเนื้อหาการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี สำหรับการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน: Effective Learning Content Design Influencing MOOC Technology Acceptance for Massive Open Online Courses
No full textการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน (MOOC) ในประเทศไทยมีผู้สนใจและเข้าใช้งานมากขึ้นกว่าเท่าตัวในปีที่ผ่านมา แต่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากระบบเหล่านี้ยังมีอยู่จำกัด ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาปัจจัยด้านการจัดโครงสร้างเนื้อหาการเรียนรู้ ที่อาจมีผลต่อการยอมรับการใช้เทคโนโลยีการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาผลกระทบของปัจจัยด้านโครงสร้างเนื้อหาการเรียนรู้ ได้แก่ การแสดงผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างชัดเจนไว้ตอนต้น, การจัดลำดับเนื้อหา, การแบ่งเนื้อหาเป็นหน่วยย่อยแบบมีโครงสร้าง, และการมีส่วนการอภิปราย ที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน (2) เพื่อสร้างแบบจำลองผลกระทบของปัจจัยเหล่านี้ต่อการยอมรับการใช้เทคโนโลยีการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน (Technology Acceptance Model) การวิจัยนี้ศึกษาข้อมูลเชิงลึกจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาระบบและออกแบบโครงสร้างรวมถึงเนื้อหาการเรียนการสอนบน MOOC โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ตามบทบาทของผู้เชี่ยวชาญ ผสมผสานกับการสุ่มแบบลูกโซ่ จำนวน 10 คน และใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผ่านทางแอพพลิเคชัน Zoom ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยด้านโครงสร้างเนื้อหาการเรียนรู้มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี MOOC และสามารถสร้างแบบจำลองผลกระทบของปัจจัยด้านโครงสร้างเนื้อหาการเรียนรู้ที่มีผลต่อการยอมรับการใช้เทคโนโลยี MOOC สำหรับในอนาคต คณะผู้วิจัยอาจขยายกลุ่มตัวอย่างผู้ให้สัมภาษณ์ หรือศึกษาปัจจัยอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพทางการเรียนการสอนออนไลน์แบบเปิดเพื่อมหาชน
(While the adoption of Massive Open Online Courses (MOOCs) in Thailand has doubled in the past year, research has continued to reveal their limited success, which can be attributed to multiple factors. We contribute to clarifying this underperformance by investigating how the structuring of content might affect the student acceptance of MOOCs. Specifically, our objectives are (1) to study how displaying clear learning goals, logically ordering the content, dividing the content into small-structured units, and organizing discussion forums might promote student acceptance, and (2) to build a technology acceptance model (TAM) of this relationship. We conducted in-depth interviews on Zoom with 10 experts who have taken varying key roles in developing MOOCs, using purposive and snowball sampling techniques. We find that structuring does indeed influence student acceptance and that TAM can help clarify this effect. Future works may diversify the panel of interviewees or investigate other factors on academic achievement.
การศึกษาคุณลักษณะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3: A STUDY OF DIGITAL ERA LEADERSHIP TRAITS OF FEMALE SCHOOL ADMINISTRATORS FOR PRIMARY SCHOOLS UNDER PHITSANULOK EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3
Get PDF การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3 และ (2) เพื่อเปรียบเทียบคุณลักษณะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3 จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลกเขต 3 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 51 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณลักษณะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3 ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก และ 2) ผลการเปรียบเทียบคุณลักษณะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสตรีในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 3 จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน พบว่าโดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกั
The Effect of Space Environments on the Material Degradations: The Current Understanding and Proposed Synergistic Effects
Get PDFThe objective of this research was to study the effect of micrometeoroids (MM) and space debris (SD), atomic oxygen (AO) and vacuum on space material degradation. The synergistic effect was also proposed inferences based on the comprehensive findings of prior researches. The research was carried out in four steps including article review design, conducting review, collecting and analyzing information and article structuring and writing. The results showed that MM and SD impacted on somewhere of spacecraft, leading to delamination, crack, or fracture. Outgassing is a key degradation existing in vacuum environments, especially on polymeric-based materials. Polyetheretherketone (PEEK) performed the lowest outgassing rate comparative to Polybenzimidazole (PBI) and Polyimide (PI). AO generates from dissociation of oxygen gas in low earth orbit (LEO). Thermal AO broke apart the covalent bonds and formed volatile products. Additionally, AO reacted to some metals, causing several kinds of metal oxides. The second effect was erosion caused by hyperthermal AO. Erosion yields of polymers were higher than metals because of mechanical and chemical properties differentiation. The synergistic effect among two environmental conditions would further contribute to the degradation of space materials. In this review article, the mutual effect of MM and SD, outgassing and AO was proposed. MM and SD would impact on space material and originate the delamination and/or abrasion on the surface. Hyperthermal AO would erode and reveal material’s surface and then, enlarge the damaged surface area. Thermal AO accelerated oxidation reaction and volatile products. Moreover, vacuum would enhance outgassing and release many types of gases. The proposed mechanism should be validated in the future
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลเท้าในผู้ป่วยเบาหวาน กลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้า Factors Influencing Foot Care Behaviors Among Diabetic Patients with A High Risk of Diabetic Foot Ulcer
Get PDFบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาพฤติกรรมการดูแลเท้าและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลเท้าในผู้ป่วยเบาหวานกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้า วิธีการศึกษา: การศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนายของปัจจัยต่อพฤติกรรมการดูแลเท้ามีตัวอย่างคือ ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้าที่รับการรักษาที่คลินิกเบาหวาน แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี จำนวน 97 รายจากการสุ่มอย่างง่าย รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกข้อมูลโรคเบาหวาน แบบประเมินสภาวะเท้า แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลเท้าผู้ป่วยเบาหวานกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้า ความรอบรู้ด้านสุขภาพ การสนับสนุนทางสังคม การรับรู้ความสามารถของตนเองในการปฏิบัติพฤติกรรมการดูแลเท้า และความคาดหวังในผลของการปฏิบัติพฤติกรรมการดูแลเท้า วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการดูแลเท้าระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 73.42 ± 12.09 จาก 95 คะแนน) ปัจจัยความรอบรู้ด้านสุขภาพ การสนับสนุนทางสังคมและการรับรู้ความสามารถของตนเองร่วมกันทำนายความแปรปรวนของพฤติกรรมการดูแลเท้าได้ร้อยละ 32 (adj. R2 = 0.32, P-value < 0.001) การรับรู้ความสามารถตนเองทำนายพฤติกรรมการดูแลเท้ามากที่สุด (β = 0.41, P-value < 0.001) ตามด้วยการสนับสนุนทางสังคม (β = 0.193, P-value = 0.034) และความรอบรู้ด้านสุขภาพ (β = 0.192, P-value = 0.043) สรุป: พฤติกรรมดูแลเท้าของผู้ป่วยเบาหวานกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้าอยู่ในระดับปานกลาง และทำนายได้ด้วยการรับรู้ความสามารถตนเองในการดูแลเท้า การสนับสนุนทางสังคม และความรอบรู้ด้านสุขภาพ
คำสำคัญ: พฤติกรรมการดูแลเท้า; ผู้ป่วยเบาหวานกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผลที่เท้า; ความรอบรู้ด้านสุขภาพ; การรับรู้ความสามารถตนเอง; การสนับสนุนทางสังคม
Abstract
Objective: To determine foot care behaviors of patients at high risk of diabetic foot ulcer (DFU) and the associations with its influencing factors. Method: This predictive correlational research examined the predictive factors of foot care behaviors including health literacy, social support, perceived self-efficacy and outcome expectation. The participants were 97 patients with type 2 diabetes mellitus at high risk of DFU, treated at the outpatient department at Phrapokklao Hospital, recruited by a simple random sampling. Questionnaires collected demographic data and diabetic personal health record, and assessed diabetic patients’ foot care behaviors, diabetic patients’ health literacy, social support, perceived self-efficacy, and outcome expectation. Data were analyzed by multiple linear regression. Results: The foot care behaviors were at a moderate level (mean = 73.42 ± 12.09 out of 95 points). Health literacy, social support and perceived self-efficacy explained 32% of the behavior variance (adj. R2 = 0.32 P-value < 0.001). Perceived self-efficacy was the most effective predictor of the behaviors (β = 0.41, P-value < 0.001), followed by social support (β = 0.193, P-value = 0.034) and health literacy (β = 0.192, P-value = 0.043). Conclusion: The foot care behaviors among diabetic patients at high risk of DFU were at a moderate level and could be predicted by perceived self-efficacy, social support and health literacy.
Keywords: foot care behaviors; diabetic patients at high risk of diabetic foot ulcer; health literacy; self-efficacy; social suppor
ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรู้ พฤติกรรม และภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโควิด-19 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลบุฉนวน อำเภอซับใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ Effects of Knowledge Behavior and an Authentic Leadership Enhancement Program for COVID-19 Prevention among Village Health Volunteers, Buchanuan Sub-district, Sap Yai District, Chaiyaphum Province
Get PDFบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรู้ พฤติกรรม และภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโควิด-19 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน วิธีการศึกษา: การวิจัยกึ่งทดลองแบบศึกษากลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลัง ตัวอย่างเป็นอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านใน ต.บุฉนวน อ.ซับใหญ่ .ชัยภูมิ 35 คน โดยเลือกแบบเจาะจง การทดลองใช้โปรแกรมการส่งเสริมความรู้ พฤติกรรม และภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโควิด-19 ช่วงกรกฎาคมถึงสิงหาคม 2565 รวบรวมข้อมูลทั่วไป และประเมินความรู้ในการป้องกันโรคโควิด-19 พฤติกรรมในการป้องกันโรคโควิด-19 ภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโรคโควิด-19 ที่ก่อนและหลังโปรแกรม ทดสอบความแตกต่างของคะแนนความรู้ พฤติกรรม และภาวะผู้นำอย่างแท้จริงฯ ก่อนและหลังโปรแกรมโดย paired sample t-test ผลการศึกษา: หลังจากได้รับโปรแกรมฯ ค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ พฤติกรรม และภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโควิด-19 สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สรุป: พยาบาลหรือบุคลากรสุขภาพสามารถนำโปรแกรมการส่งเสริมความรู้ พฤติกรรมและภาวะผู้นำอย่างแท้จริงในการป้องกันโควิด-19 ไปใช้ในอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านที่อื่น โดยให้สอดคล้องกับบริบทของชุมชนและสถานการณ์แพร่ระบาดของโควิด-19
คำสำคัญ: โปรแกรม; ความรู้; ภาวะผู้นำอย่างแท้จริง; พฤติกรรมป้องกันโควิด-19; อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน
Abstract
Objective: To examine benefits of the program to promote knowledge, behavior, and authentic leadership in preventing COVID-19 among village health volunteers. Methods: This quasi-experimental research with a single-group pre-post design had 35 village health volunteers in Buchanuan subdistrict, Sap Yai district, Chaiyaphum province selected by purposive sampling. The experimental program was conducted from July to August 2022. Demographic characteristics were collected. Knowledge, behavior, and authentic leadership were assessed before and after the program. Scores of knowledge, behavior, and authentic leadership before and after the program were compared using paired sample t-test. Results: After the program scores of knowledge, behavior, and authentic leadership improved significantly (P-value < 0.001). Conclusion: Nurses and other healthcare providers could use the program to enhance knowledge, behavior, and authentic leadership in preventing COVID-19 for among village health volunteers in other places with a concern of difference of context and COVID-19 outbreak situation.
Keywords: program; knowledge; authentic leadership; COVID-19 prevention behavior; village health volunteer
ความรู้เกี่ยวกับการรับประทานกรดโฟลิกเพื่อป้องกันความพิการแต่กำเนิดของสตรีตั้งครรภ์: การศึกษาแบบภาคตัดขวาง ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง Knowledge on Folic Acid Consumption to Prevent of Birth Defects among Pregnant Women: A Cross-sectional Study at a Hospital in Thailand
Get PDFบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความรู้ของสตรีตั้งครรภ์เกี่ยวกับการรับประทานกรดโฟลิกเพื่อป้องกันความพิการแต่กำเนิด การได้รับข้อมูลเกี่ยวกับกรดโฟลิกและแหล่งที่ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับกรดโฟลิก วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงบรรยายแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างคือสตรีตั้งครรภ์ที่มารับบริการฝากครรภ์ ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งจำนวน 130 ราย คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความรู้เกี่ยวกับการรับประทานกรดโฟลิก และแบบสอบถามการได้รับข้อมูลและแหล่งที่ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับกรดโฟลิก รวบรวมข้อมูลช่วงมิถุนายน-สิงหาคม พ.ศ. 2562 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ผลการศึกษา: พบว่าสตรีตั้งครรภ์มีคะแนนความรู้รวมเฉลี่ยเท่ากับ 5.7 ± 0.2 จากคะแนนเต็ม 10 คะแนน ร้อยละ 58.5 มีความรู้ระดับดี มีเพียงร้อยละ 33.8 ที่รู้ว่าควรรับประทานกรดโฟลิกก่อนตั้งครรภ์ 3 เดือนและรับประทานต่อจนตั้งครรภ์ 3 เดือน และร้อยละ 40.7 เคยทราบข้อมูลเกี่ยวกับกรดโฟลิกมาก่อน โดยได้รับข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตและสื่อโซเชียลเป็นอันดับแรกร้อยละ 22.3 สรุป: สตรีตั้งครรภ์มีความรู้เกี่ยวกับการรับประทานกรดโฟลิกเพื่อป้องกันความพิการแต่กำเนิดในระยะก่อนและขณะตั้งครรภ์ยังไม่มาก ดังนั้นบุคลากรสุขภาพที่เกี่ยวข้องควรเร่งการขับเคลื่อนนโยบายของประเทศเกี่ยวกับปัญหานี้สู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรมและทั่วถึง
คำสำคัญ: ความรู้; กรดโฟลิก; สตรีตั้งครรภ์; ความพิการแต่กำเนิด
Abstract
Objectives: To determine knowledge on folic acid consumption to prevent birth defects among pregnant women, provision of information about folic acid and sources of the information. Methods: This cross-sectional descriptive study had 130 pregnant women visiting antenatal care clinic at a hospital using a convenience sampling method. Data were collected from June - August, 2019 by self-reported questionnaires including personal characteristics, knowledge on folic acid consumption to prevent birth defects, provision of information and source of the information. Descriptive statistics were performed to summarize the findings. Results: Mean score of knowledge on folic acid was 5.7 ± 0.2 out of 10 points. 58.5% of the participants had a good level of knowledge on folic acid. Only 33.8% had correct knowledge regarding consumption of folic acid 3 months before and after pregnancy. 40.7% had known about folic acid supplementations. The main source of folic acid information was from the Internet and social media (22.3 %). Conclusion: Pregnant women had knowledge about folic acid consumption to prevent birth defects before and during pregnancy. It was urgent for responsible health personnel to form a health policy regarding folic acid supplementation into practice.
Keywords: knowledge; folic acid; pregnant women; birth defec
ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของเด็กวัยเรียนในภาคตะวันออก Predictors of Preventive Behaviors for Coronavirus Disease 2019 among School-age Children in the Eastern Region of Thailand
Get PDFบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และอิทธิพลของปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมตามแบบจำลองการวางแผนส่งเสริมสุขภาพ (PRECEDE-PROCEED MODEL) ต่อพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของเด็กวัยเรียน วิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยเรียนในภาคตะวันออก ช่วงการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ระหว่างเดือนธันวาคม 2564 ถึงมีนาคม 2565 จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจำนวน 250 คน เครื่องมือเป็นแบบสอบถามพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และปัจจัยที่อาจมีอิทธิพล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในระดับมาก (mean = 51.43, SD = 12.80) ซึ่งการรับรู้สมรรถนะในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (β = 0.330, P-value < 0.001) ทัศนคติต่อมาตรการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (β = - 0.310, P-value < 0.05) และการเข้าถึงบริการสุขภาพ (β = 0.262, P-value < 0.05) เป็นปัจจัยที่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ร่วมทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อโคโรนา 2019 ได้ร้อยละ 21.6 (R2 = 0 .216, P-value < 0.05) สรุป: พฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สัมพันธ์กับการรับรู้สมรรถนะในการป้องกันโรค ทัศนคติต่อมาตรการป้องกันโรค และการเข้าถึงบริการสุขภาพ การพัฒนากิจกรรมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อโคโรนา 2019 เด็กวัยเรียนควรเน้นกิจกรรมเสริมสร้างการรับรู้สมรรถะแห่งตน ทัศนคติต่อมาตรการป้องกันโรค และการเข้าถึงบริการสุขภาพ
คำสำคัญ: โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019; พฤติกรรมการป้องกันโรค; เด็กวัยเรียน; การรับรู้สมรรถนะในการป้องกันโรค; ทัศนคติต่อมาตรการป้องกันโรค; การเข้าถึงบริการสุขภาพ
Abstract
Objective: To study health behavior for COVID-19 prevention and the influence of predisposing, enabling, and reinforcing factors according to the PRECEDE-PROCEED MODEL on the behaviors among school age. Method: This predictive correlational study had 250 school age children’s participants in the eastern region of Thailand during the COVID-19 pandemic from December 2021 to March 2022. Participants were selected through a multi-stage random sampling. The questionnaire assessed the behavior and influencing factors. Stepwise multiple linear regression was school age children to test the associations. Results: The participants had a high level of health behavior for COVID-19 prevention (mean = 51.43, SD = 12.80). Perceived self-efficacy in COVID-19 prevention (β = 0.330, P-value < 0.001), attitude towards COVID-19 preventive measures (β = - 0.310, P-value < 0.05), and access to health services (β = 0.216, P-value < 0.05) were statistically significant predictors and could predict the behavior by 21.6% (R2 = 0.216, P-value < 0.05). Conclusion: COVID-19 prevention behavior was associated with perceived self-efficacy, attitude towards preventive measures, and access to health services. Preventive behaviors could be developed through activities to enhance perceived self-efficacy, positive attitudes, and access to health service.
Keywords: coronavirus disease 2019; preventive behaviors; school-age children; perceived self-efficacy in disease prevention; attitude toward preventive measures; access to health service