26509 research outputs found
Sort by
Investigation of 8th grade students' visual reasoning skills regarding algebra questions asked in high school entrance examination
No full textBu araştırmanın amacı, Liselere Geçiş Sistemi (LGS) Merkezi Ortak Sınavlarında sorulan cebir sorularına ilişkin 8. Sınıf öğrencilerinin görsel akıl yürütme becerilerini araştırmaktır. Bu araştırmada sınıf düzeyi olarak sadece 8. Sınıf ele alındığından tek durum, orta ve yüksek seviyedeki öğrencilerin görsel akıl yürütme becerilerinin analizi yapıldığından dolayı da iç içe geçmiş analiz birimi ele alınması nedeniyle durum çalışması desenlerinden iç içe geçmiş tek durum deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubundaki öğrencilerin belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu, Afyonkarahisar ili Merkez ilçesindeki devlet okulları arasından seçilen üç ortaokulun 2023-2024 eğitim öğretim yılında öğrenim gören 8. sınıf öğrencileri içerisinden belirlenen 18 öğrenci oluşturmaktadır. Belirlenen her bir okuldan orta ve yüksek başarı düzeyine sahip üçer olmak üzere toplam altı öğrenci seçilmiştir. Böylece her okuldan altışar öğrenci olmak üzere çalışma grubu 18 öğrenciden oluşmuştur. Araştırmacı tarafından hazırlanan "Cebir Testi" ve "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Soruları Formu" veri toplama araçları kullanılarak araştırmanın verileri toplanmıştır. Cebir Testinde kullanılan sorular 2018-2023 yılları arasında LGS merkezi ortak sınavlarında sorulan matematik alt testine ait cebir konu alanı ile ilgili kazanımları içeren sorular içerisinden seçilmiş 15 sorudan oluşmaktadır. Cebir Testi 18 öğrenciye uygulanmıştır. Yarı Yapılandırılmış Görüşme Soruları Formu kullanılarak 18 öğrenci arasından belirlenmiş 6 öğrenci ile görüşmeler yapılmıştır. Veri analizi "betimsel analiz" kullanılarak yapılmıştır. Elde edilen veriler, Geçici ve Türnüklü (2021)'nün önerdiği kavramsal çerçeveden yola çıkılarak analiz edilmiştir. Araştırmada, katılımcıların en çok tercih ettikleri görsel temsil çeşidinin çizim temsili olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte tablo temsilini tercih eden katılımcılar da vardır. Resim temsilini ise hiçbir öğrencinin kullanmadığı görülmüştür. Farklı görsel temsilleri kullanabilen öğrencilerin soruları çözerken matematiksel düşünmeyi gerçekleştirebilmek için gerekli olan adımları kolaylıkla tamamlayabildikleri belirlenmiştir. Görsel temsiller arası geçiş yapabilen öğrencilerin daha başarılı oldukları görülmüştür. Başarı seviyesi yüksek olan öğrencilerin diğer öğrencilere göre matematiksel düşünmeye geçiş bileşenleri olan özelleştirme, varsayımda bulunma, doğrulama ve genelleme yapma adımlarında daha başarılı oldukları görülmüştür.The aim of this study is to investigate the visual reasoning skills of 8th grade students regarding algebra questions asked in the Central Common Exams of the High School Transition System (LGS). In this study, since only the 8th grade was considered as the grade level, a single case design was used, and since the visual reasoning skills of middle and high level students were analysed, a nested single case design was used. Criterion sampling, one of the purposeful sampling methods, was used to determine the students in the study group. The study group of this research consists of 18 students selected from the 8th grade students studying in the 2023-2024 academic year in three secondary schools selected among the public schools in the central district of Afyonkarahisar province. A total of six students, three students with medium and high achievement levels, were selected from each school. Thus, the study group consisted of 18 students, six students from each school. The data of the study were collected by using 'Algebra Test' and 'Semi-structured Interview Questions Form' data collection tools prepared by the researcher. The questions used in the Algebra Test consist of 15 questions selected from the questions that include the acquisitions related to the algebra subject area of the mathematics subtest asked in the LGS central common exams between 2018-2023. Algebra Test was applied to 18 students. Using the Semi-Structured Interview Questions Form, interviews were conducted with 6 students selected among 18 students. Data analysis was conducted using 'content analysis'. The data obtained were analysed based on the conceptual framework proposed by Geçici and Türnüklü (2021). In the study, it was determined that the most preferred visual representation type of the participants was drawing representation. However, there are also participants who prefer tabular representation. It was observed that no student used the picture representation. It was determined that students who could use different visual representations could easily complete the steps necessary for mathematical thinking while solving the questions. It was observed that students who could switch between visual representations were more successful. It was observed that students with high achievement levels were more successful than other students in the steps of specialisation, conjecture, verification and generalisation, which are the components of transition to mathematical thinking
An examination of the representation of Islamic elements in the history of classical western music
No full textBatı ile İslam dünyası arasında etkileşim yüzyıllar boyunca değişkenlik göstermiştir. Bu ilişkiyi en iyi anlayabileceğimiz alanlardan biri de sanattır. Müzik, her ne kadar soyut bir sanat dalı olsa da kitlelerin bakış açılarını anlayabilmemiz için bize yol göstericidir. Orta Çağ Avrupası’dan itibaren Müslümanlarla kurulan temaslar şüphesiz ki klasik batı müziği eserlerine de yansımıştır.
Bu tez çalışmasında, Klasik Batı Müziği tarihinde İslam’ın nasıl işlendiği tarihsel ve kültürel açıdan incelenmektedir. Bunun için gerçekleştirilen tarama işleminde Gültekin Oransay’ın “Bağdarlar Geçidi” kitabından yararlanılmıştır. Kitabın basımından günümüze geçen zaman dilimi için ise güncel kaynaklar değerlendirilmiştir. Bale ve sahne eserlerinin taranmasında da Metin And’ın “Gönlü Yüce Türk” (1958) ve “Türkiye’de İtalyan Sahnesi, İtalyan Sahnesinde Türkiye” (1989) kitaplarından yararlanılmıştır.
Çalışmanın amacı, “Klasik Batı Müziği” olarak adlandırılan müzik geleneğinin içindeki İslam unsurların taranması ve sınıflandırılmasının ardından, söz konusu alandaki temsil biçimlerinin yorumlanmasıdır. Konunun, bugüne dek üzerinde fazla durulmamış bir konu olması, çalışmanın önemini arttırmaktadır. Çalışma, ileride yapılacak daha kapsamlı araştırmalar için bir temel ve zemin olabilecek niteliktedir.The interaction between the West and the Islamic World has varied throughout the centuries. One of the best ways to understand this relationship is through art. Although music is an abstract form of art, it serves as a guide to understanding the perspectives of societies. The contact established with Muslims since Medieval Europe has undoubtedly been reflected in Western classical music compositions.
This thesis examines how Islam has been represented in the history of Western classical music from historical and cultural perspectives. Fort his purpose, Gültekin Oransay’s Bağdarlar Geçidi was utilized during the literatüre review. For the period extending from the publication of that book to the present, contemporary sources were also evaluated. In the review of ballets and stage Works, Metin And’s Gönlü Yüce Türk and Türkiye’de İtalyan Sahnesi, İtalyan Sahnesinde Türkiye were used as references.
The aim of this study is to identify and classify the Islamic elements within the musical tradition known as “Western Classical Music” and to interpret the modes of represantation of these elements. The fact that this topic has received little attention so far increases the significance of the study. It is hoped that this research will serve as a basis for more comprehensive studies in the future
CuCrZr alaşımının seçici lazer ergitme prosesi ile üretim parametrelerinin belirlenmesi
No full textCuCrZr alloy is a widely preferred material in the space, defense, and electronics industries with its high thermal and electrical conductivity properties. There are limited publications on the investigation of the tribological properties of CuCrZr alloys produced via the selective laser melting (SLM) method. In this study, it was aimed to optimize the process parameters and examine the effect of process parameters on density, hardness, microstructure, and tribological properties of domestically produced CuCrZr powder to be produced by the SLM method, which allows the production of complex structured parts. The optimum process parameters of the CuCrZr alloy were determined as laser power of 435 W, scanning speed of 350 mm/s, layer thickness of 0.02 mm, laser diameter of 0.1 mm, hatch distance of 0.1 mm, and energy density of 621.42 J/mm3. The relative density, hardness, COF, and wear values of the samples produced with the optimized SLM process parameters were obtained as 99% and 96 HV, 0.5520 ±0.1648, and 1.17x 10-4 (mm3/N.m), respectively.CuCrZr alloy is a widely preferred material in the space, defense, and electronics industries with its high thermal and electrical conductivity properties. There are limited publications on the investigation of the tribological properties of CuCrZr alloys produced via the selective laser melting (SLM) method. In this study, it was aimed to optimize the process parameters and examine the effect of process parameters on density, hardness, microstructure, and tribological properties of domestically produced CuCrZr powder to be produced by the SLM method, which allows the production of complex structured parts. The optimum process parameters of the CuCrZr alloy were determined as laser power of 435 W, scanning speed of 350 mm/s, layer thickness of 0.02 mm, laser diameter of 0.1 mm, hatch distance of 0.1 mm, and energy density of 621.42 J/mm3. The relative density, hardness, COF, and wear values of the samples produced with the optimized SLM process parameters were obtained as 99% and 96 HV, 0.5520 ±0.1648, and 1.17x 10-4 (mm3/N.m), respectively
Osmanlı Devleti'nde Gayr-i Avârız Sınıflar ve Mütekâid Tahrirleri
No full textOne of the important sources for illuminating the 17th and 18th centuries of Ottoman history is the avârız registers. In the avârız registers, individuals were generally recorded in two main groups: those subject to avârız and those exempt, known as gayr-i avârız. There have been many studies on avârız registers, mufassal(detailed) and icmal(summary) avârız registers, and avârız households. However, gayr-i avârız and mütekâid tahrirs have not yet been the subject of an independent study. There is also no clear information on when these tahrirs began and in which periods they were conducted. In the avârız regis-ters, those subject to avârız are recorded as a single class. On the other hand, it is ob-served that the gayr-i avâriz are formed by merging different classes that can vary accord-ing to kazâs (district). Because the largest class within gayr-i avârız is made up of mütekâids(pensionary), gayr-i avârız were generally referred to by the name "mütekâid". This study focuses on the gayr-i avârız and introduces a new type of register, known as 'mufassal mütekâid tahrirs'. The topic has been largely investigated using archival sources. As examples, four identified mütekâid tahrir registers are introduced. © 2025, Selim Hilmi Ozkan. All rights reserved
In vitro analyzes of synergistic anticancer effects of sorafenib and lipoic acid combination on hepatocellular carcinoma cells
No full textKaraciğer kanserinin en yaygın türü olan hepatosellüler karsinom (HSK), dünya çapında kanserden ölümlerin üçüncü nedenini temsil etmektedir. Karmaşık patogenezi ve moleküler heterojenliği, karaciğer kanseri vakalarında tedaviyi zorlaştırmaktadır. Bu nedenle hedefe yönelik tedavilerin geliştirilmesi ihtiyacı artmaktadır. Alfa Lipoik Asit'in (ALA) moleküler çözünürlükte hücrelerle etkileşime girebilmesi ve koruyucu etkileri nedeniyle çeşitli antineoplastik ilaçlarla birlikte kullanılmasının kanser kontrolü ve tedavisi için umut vadedeceği öngörülmektedir. Bu çalışmada ALA'nın farklı kombinasyonlarının HepG2 hücre hattı üzerine sinerjistik, anti-proliferatif ve anti-kanser etkisinin hücre canlılık testi (MTT) ve bazı genlerin ifade düzeylerinin (Tnf-?, Bax, Kaspaz-3 ve Bcl-2) belirlenmesi ve ELISA metodu ile aynı genlerin protein seviyelerinin değerlendirilmesi, bunun yanı sıra Komet testi ile muhtemel DNA hasarının tespit edilmesi amaçlanmıştır. MTT testinden elde edilen bulgulara göre, 24 saatlik uygulamada yalnızca Sorafenib uygulanan grup yaklaşık %42 oranında hücre canlılığı göstermiştir ve bu, bileşiğin tek başına anlamlı düzeyde sitotoksik etki gösterdiğini ortaya koymaktadır. Benzer şekilde, yalnızca 5 µM ALA uygulanan grupta hücre canlılığı yaklaşık %56 düzeyinde olup, ALA'nın da tek başına hücre canlılığını azalttığı gözlemlenmiştir. ALA + Sorafenib kombinasyonunun uygulanması sonucu %85 hücre canlılığı tespit edilmiştir. 48 saatlik uygulamada ise Sorafenib uygulanan grupta hücre canlılığı yaklaşık %45 olarak tespit edilirken, (5 µM ALA) uygulanan grup %47 canlılık oranı göstermiştir. ALA + Sorafenib kombinasyon grubunda ise hücre canlılığı %48'dir. Komet test sonuçlarında ise DNA hasarı Sorafenib 20 ?M dozunda 24 saat için 20.33±2.52 iken ve 48 saatte 25.33±4.16 olarak tespit edilmiştir. Verilerdeki en düşük DNA hasarının 24 saatte 4.67±2.08 ile ALA dozu olduğu tespit edilmiştir. 48 saatlik ALA uygulamasında DNA hasarında bir artış gözlemlenmiş olup bu hasar 15.67±1.15 olarak belirlenmiştir. Hem 24 hem de 48 saatlik uygulamada Sorafenib'in oluşturduğu DNA hasarı kombinasyon uygulamasıyla karşılaştırıldığında düşüş göstermiştir. HepG2 hücre hattında 24 ve 48 saatlik Sorafenib ve ALA kombinasyonlarının etkileri, apoptotik ve inflamatuvar süreçlerde görev alan Bax, Bcl-2, Kaspaz-3 ve Tnf-? genlerinin ekspresyon düzeyleri incelenerek değerlendirilmiştir. Elde edilen qRT-PCR verileri doğrultusunda, her iki sürede de gen ekspresyonlarında anlamlı değişiklikler gözlenmiştir. Yine Bax, Bcl-2, Kaspaz-3 ve TNF-? gibi apoptoz ve inflamasyonla ilişkili anahtar gen ürünlerinin seviyeleri hem 24 saat hem de 48 saat uygulamalarla belirlenmiş, gen ekspresyon seviyeri ile protein ürünlerinin genellikle uyumlu olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu çalışmalardan elde edilen bulgular, kombinasyon tedavisinin çoğu durumda tekli ajanlara kıyasla daha belirgin etkiler yarattığını ortaya koymaktadır. Özellikle Bax ve Kaspaz-3 gibi pro-apoptotik genlerin ekspresyonundaki artışlar, uygulanan ajanların hücre ölümü mekanizmaları üzerindeki etkilerini ortaya koyarken; Bcl-2 gibi antiapoptotik genlerdeki değişimler bu sürecin nasıl düzenlendiğini anlamak açısından kritik öneme sahiptir. Anahtar Kelimeler: Alfa-Lipoik Asit; Hepatosellüler Karsinoma; HepG2 Hücre Hattı; Sorafenib; Sitotoksisite, Genotoksisite, BAX, BCL-2, KASPAZ-3, TNF- ?Hepatocellular carcinoma (HCC), the most common type of liver cancer, represents the third leading cause of cancer death worldwide. Its complex pathogenesis and molecular heterogeneity complicate the treatment of liver cancer cases. Therefore, the need for the development of targeted therapies is increasing. It is anticipated that the use of Alpha Lipoic Acid (ALA) together with various antineoplastic drugs will be promising for cancer control and treatment due to its ability to interact with cells at molecular resolution and its protective effects. This study aimed to determine the synergistic, anti-proliferative and anti-cancer effects of different combinations of ALA on HepG2 cell line by cell viability test (MTT) and expression levels of some genes (Tnf-?, Bax, Caspase-3 and Bcl2) and to evaluate the protein levels of the same genes by ELISA method, as well as to detect possible DNA damage by Comet test. According to the findings obtained from MTT test, the group that was administered only Sorafenib showed approximately 42% cell viability after 24 hours of application, indicating that the compound alone showed significant cytotoxic effect. Similarly, the group that was administered only 5 µM ALA showed approximately 56% cell viability, and it was observed that ALA alone reduced cell viability. As a result of the application of ALA + Sorafenib combination, 85% cell viability was detected. In the 48 hour application, cell viability was approximately 45% in the Sorafenib group, and 47% in the 5 µM ALA group. In the ALA + Sorafenib combination group, cell viability was 48%. In the comet test results, DNA damage was determined as 20.33±2.52 for 24 hours at the Sorafenib 20 µM dose and 25.33±4.16 for 48 hours. The lowest DNA damage in the data was determined to be the ALA dose with 4.67±2.08 at 24 hours. An increase in DNA damage was observed in 48 hour ALA application, and this damage was determined as 15.67±1.15. DNA damage caused by Sorafenib decreased in both 24 and 48 hour applications compared to the combination application. The effects of Sorafenib and ALA combinations for 24 and 48 hours in HepG2 liver cancer cell line were evaluated by examining the expression levels of Bax, Bcl-2, Caspase-3 and Tnf-? genes involved in apoptotic and inflammatory processes. According to the qRT-PCR data obtained, significant changes were observed in gene expressions in both periods. Again, the levels of key gene products related to apoptosis and inflammation, such as Bax, Bcl-2, Caspase-3 and TNF-?, were determined in both 24 hour and 48 hour applications, and it was found that gene expression levels and protein products were generally consistent. The findings from all these studies suggest that combination therapy produces more pronounced effects compared to single agents in most cases. While increases in the expression of pro-apoptotic genes, especially Bax and Caspase-3, reveal the effects of the applied agents on cell death mechanisms, changes in anti-apoptotic genes, such as Bcl-2, are critical to understanding how this process is regulated. Keywords: Alpha-Lipoic Acid; Hepatocellular Carcinoma; HepG2 Cell Line; Sorafenib; Cytotoxicity, Genotoxicity, BAX, BCL-2, CASPASE-3, TNF-
Effect of polarity on the ınteractions between poorly water-soluble drugs and cetrimide-based surfactant micelles
No full textBu çalışmanın amacı farmasötik uygulamalarda sıklıkla kullanılan üçlü katyonik yüzey aktif madde karışımı olan setrimid (dodesiltrimetil ammonyum bromür; DTAB + tetradesiltrimetil amonyum bromür; TTAB + hekzadesiltrimetil amonyum bromür; CTAB) ve bileşenlerinin suda düşük çözünürlüğe sahip olan asidik sülfametoksazol (SMZ) ve bazik trimetoprim (TMP) ilaç etken maddeleri ile arasındaki etkileşimlerin incelenmesidir. SMZ ve TMP’nin DTAB, TTAB, CTAB ve Setrimid ile etkileşimleri katyonik yüzey aktif maddelerin kritik misel derişimleri altında ve üzerindeki derişimlerinde spektrofotometrik yöntemle 298 K’de çalışıldı. Benesi-Hildebrand Denklemi kullanılarak, TMP ve SMZ’nin katyonik misellere bağlanma sabitleri hesaplandı. İlaç etken maddelerinin farklı hidrofobisiteye sahip katyonik miselere bağlanma sabitleri büyüklüğü karşılaştırıldığında CTAB > TTAB > DTAB sırasını izlediği ve en kuvvetli etkileşimin CTAB miselleri varlığında gerçekleştiği bulundu. TMP’nin, setrimid misellerine bağlanma eğilimi en yüksek ilaç etken maddesi olduğu saptandı. TMP ve SMZ'nin katyonik misellere bağlanma eğilimleri karşılaştırıldığında bağlanma sabitleri ve misellerin hidrofobisiteleri arasında doğrudan bir ilişki olduğu görüldü.This study aims to examine the interactions of cetrimide which is a ternary cationic surfactants mixture (dodecyl trimethyl ammonium bromide; DTAB + tetradecyl trimethyl ammonium bromide; TTAB + hexadecyl trimethyl ammonium bromide; CTAB) which is frequently used in pharmaceutical applications and its components with sulfamethoxazole (SMX) and basic trimethoprim (TMP) known as poorly water-soluble drugs at 298 K. The interactions of SMX and TMP with DTAB, TTAB, CTAB and Cetrimid have been studied by absorption spectra as a function of cationic surfactant concentration ranging from the premicellar to postmicellar region at 298 K. Binding constants (Kb) of SMX and TMP to cationic micelles have been calculated employing the Benesi-Hildebrand Equation. When comparing the binding tendencies of drugs having different hydrophobicities of cationic micelles the stronger interaction has been found in the presence of CTAB micelles and followed the order as CTAB>TTAB>DTAB. It has also been determined that TMP had the highest tendency to bind to cetrimide micelles compared with SMX. Comparing the binding affinities of TMP and SMX to cationic micelles indicated that there was a direct relationship between the binding constants and the hydrophobicity of the micelles
An analysis of the feasibility of transforming the organization of Turkic states into a Turkic union
No full textTürk Devletleri Teşkilatı (TDT), tarihsel, kültürel ve dilsel bağları asırlara dayanan Türk topluluklarını, günümüzün değişen uluslararası koşullarında ortak bir kurumsal yapı altında bir araya getiren en önemli girişimlerden biri olarak ortaya çıkmaktadır. Yaklaşık 11 milyon kilometrekareye yayılan ve 260 milyonu aşkın nüfusa sahip Türk dünyası, Adriyatik’ten Çin Seddi’ne uzanan geniş bir coğrafyada, geçmişten günümüze çeşitli siyasal, ekonomik ve toplumsal dönüşümlere sahne olmuştur. Sovyetler Birliği’nin dağılması ile bağımsızlığını kazanan Türk cumhuriyetleri, 1990’lı yıllardan itibaren artan bir hızla, karşılıklı iş birliği ve bütünleşme arayışlarını kurumsal platformlara taşımışlardır. Bu sürecin bir ürünü olarak, 1992’de başlayan Türk Dili Konuşan Ülkeler Devlet Başkanları Zirveleri, 2009 yılında Nahçıvan Anlaşması ile kalıcı ve örgütlü bir yapı olan Türk Konseyi’ni, daha sonra ise 2021’de Türk Devletleri Teşkilatı’nı doğurmuştur.
Günümüzde TDT, üye ve gözlemci ülkeleriyle yaklaşık 180 milyonluk bir nüfusu ve 5 milyon kilometrekareyi bulan bir alanı kapsamakta, siyasi, ekonomik ve kültürel iş birliğini önceleyen bir vizyonla faaliyetlerini sürdürmektedir. Teşkilat, tam anlamıyla bir siyasi birlikten ziyade, ortak kimlik ve tarihsel mirastan beslenen, esnek ama giderek kurumsallaşan bir entegrasyon platformu olarak öne çıkmaktadır. Ortak dil, din ve kültür, TDT’nin yalnızca bir uluslararası örgüt değil; aynı zamanda bir “kimlik topluluğu” olarak şekillenmesine de zemin hazırlamaktadır. Bu noktada, Avrupa Birliği’nin “farklılıkta birlik” yaklaşımının aksine, TDT’de “aynılıkta birlik” olarak adlandırdığımız model ön plana çıkmakta, ortak dil ve tarih unsurları entegrasyon sürecinde başat bir rol üstlenmektedir.
Çalışmanın ana amacı, TDT’nin bütünleşme süreçlerini, uluslararası ilişkiler disiplinindeki klasik ve çağdaş entegrasyon kuramları çerçevesinde analiz etmek ve elde edilen bulguları stratejik önerilerle bütünleştirmektir. Bu bağlamda, kurumsal gelişim, ekonomik entegrasyon, savunma ve güvenlik iş birliği, kültürel ve toplumsal yakınlaşma ile kimlik inşası, çalışmanın temel inceleme başlıklarını oluşturmaktadır. Ayrıca, SWOT (GZFT) analiziyle TDT’nin mevcut güçlü ve zayıf yönleri, karşı karşıya olduğu fırsatlar ve tehditler kapsamlı biçimde değerlendirilmiştir. Güçlü yönler arasında, Türkiye’nin savunma sanayi ve teknolojideki gelişmişliği, Azerbaycan, Kazakistan ve Türkmenistan’ın enerji ve doğal kaynak zenginlikleri, kültürel-tarihsel ortaklık, bölgesel liderlik ve diaspora kapasitesi öne çıkarken; zayıf yönler arasında kurumsallaşma eksikliği, ulaşım altyapısındaki bütünsellik yetersizliği, ticaret kapasitesinin düşüklüğü ve siyasi-iktisadi uyumsuzluklar yer almaktadır. Çalışmada ayrıca, Kuşak ve Yol Girişimi gibi uluslararası projelerle artan jeopolitik fırsatlar ve Çin, Rusya, İran gibi aktörlerin baskıları ile etnik çatışmalar, sınır sorunları ve güvenlik tehditleri gibi dışsal riskler de bütünleşme sürecine etki eden başlıca unsurlar olarak ele alınmıştır.
Tezde, TDT’nin çok boyutlu entegrasyon süreci, uluslararası ilişkiler teorileri perspektifinden incelenmektedir. Federalizm, konfederalizm, kurumsalcılık, karşılıklı bağımlılık, iletişim (transactional) teorileri, bölgeselcilik, devletlerarasıcılık, liberal bütünleşme, fonksiyonalizm, neo-fonksiyonalizm ve sosyal inşacılık gibi yaklaşımlar, TDT’nin gelişim çizgisiyle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş; bunun yanında, fonksiyonalist ve konstrüktivist dinamiklerin sentezlendiği özgün bir model olarak “işlevsel-inşacılık” (fonksiyonalist-konstrüktivizm) yaklaşımı önerilmiştir. Bu model, teknik iş birliğinin toplumsal yakınlaşmaya, toplumsal-kültürel yakınlaşmanın da yeni teknik ve siyasi adımlara zemin hazırladığı döngüsel bir bütünleşme dinamiği tanımlamaktadır. Böylece, TDT’nin entegrasyon deneyimi, klasik teorilerin ötesine geçen, esnek ve kendine özgü bir kuramsal bakış açısı sunmaktadır.
Çalışmada elde edilen bulgular, TDT’nin entegrasyonunun yalnızca teknik-ekonomik iş birlikleriyle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda ortak kimlik ve kültürel değerler üzerinden de güçlendiğini göstermektedir. Son on yıllık dönemde, Türk dünyasının “tarihsel romantizmden” pragmatik ve akılcı entegrasyona doğru önemli bir dönüşüm yaşadığı; eğer mevcut zayıflıklar giderilip fırsatlar doğru şekilde değerlendirilirse, uzun vadede TDT’nin Türk Birliği’ne evrilme potansiyeli taşıdığı öne sürülmektedir. 2040 Vizyonu gibi stratejik belgeler de bu entegrasyonun hem fonksiyonel (ulaştırma, enerji, dijitalleşme) hem de normatif (ortak alfabe, diaspora, kültürel iş birliği) hedefler üzerinden ilerlediğini göstermektedir. Öte yandan, kurumlar arası düzenli temas ve ortak normların filizlenmesiyle TDT’nin bir örgüt kültürü ve kimliği geliştirmeye başladığı, ekonomik ve beşerî bağların güçlenmesiyle çatışma olasılıklarının azaldığı, Türk toplulukları arasında karşılıklı güven ve dayanışma ruhunun pekiştiği analiz edilmiştir.
Sonuç olarak bu çalışma; TDT örneğinde, fonksiyonel ve kimlik temelli entegrasyonun eş zamanlı ve birbirini destekleyen bir süreç olarak ilerlediğini ortaya koymakta; klasik bütünleşme teorilerinin ötesine geçen, özgün bir “işlevsel-inşacılık” modeli önermektedir. TDT’nin gelecekte Türk Birliği’ne evrilme potansiyeli, kurumsal reformlar, ekonomik entegrasyon, kültürel yakınlaşma ve uluslararası meşruiyetin güçlendirilmesiyle bağlantılı olarak değerlendirilmektedir. Elde edilen analizler ışığında hem akademik literatüre hem de politika yapıcılarına yönelik kapsamlı öneriler sunulmuş, TDT’nin küresel düzeyde etkili bir aktör olabilmesi için atılması gereken adımlar detaylandırılmıştır.The Organization of Turkic States (OTS) emerges as one of the most significant initiatives that brings together Turkic communities—whose historical, cultural, and linguistic ties span centuries—under a common institutional framework amidst the evolving conditions of today’s international system. The Turkic world, extending across nearly 11 million square kilometers and encompassing a population exceeding 260 million, has witnessed various political, economic, and social transformations from the past to the present in a vast geography stretching from the Adriatic Sea to the Great Wall of China. Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent Turkic republics, from the 1990s onward, increasingly transferred their pursuit of mutual cooperation and integration to institutional platforms. As a result of this process, the Summits of Heads of State of Turkic Speaking Countries, which began in 1992, led to the establishment of the Turkic Council as a permanent and organized entity through the Nakhchivan Agreement in 2009, and subsequently, to the founding of the Organization of Turkic States in 2021.C
Today, the OTS, with its member and observer states, covers a population of approximately 180 million and an area of about 5 million square kilometers, operating with a vision that prioritizes political, economic, and cultural cooperation. The organization stands out as a flexible yet increasingly institutionalized platform for integration, nourished by a shared identity and historical legacy, rather than as a fully-fledged political union. The common language, religion, and culture form the basis not only for the OTS’s role as an international organization but also for its evolution into a “community of identity.” At this point, in contrast to the European Union’s model of “unity in diversity,” the OTS embodies a model we can term “unity in similarity,” wherein common language and historical elements play a dominant role in the integration process.
The main objective of this study is to analyze the integration processes of the OTS within the framework of both classical and contemporary integration theories in the discipline of international relations, and to integrate the findings with strategic recommendations. In this context, institutional development, economic integration, defense and security cooperation, cultural and societal rapprochement, and identity formation constitute the main areas of examination. Furthermore, a comprehensive SWOT analysis evaluates the current strengths and weaknesses of the OTS, as well as the opportunities and threats it faces. Among the strengths are Turkey’s advanced defense industry and technological development, the energy and natural resource wealth of Azerbaijan, Kazakhstan, and Turkmenistan, cultural-historical partnership, regional leadership, and diaspora capacity. Weaknesses include a lack of institutionalization, insufficient integration in transport infrastructure, low trade capacity, and political-economic incompatibilities. The study also addresses external factors affecting the integration process, such as the geopolitical opportunities presented by international projects like the Belt and Road Initiative, as well as external risks stemming from the pressures of actors such as China, Russia, and Iran, along with ethnic conflicts, border issues, and security threats.
The thesis examines the multidimensional integration process of the OTS from the perspective of international relations theories. Approaches such as federalism, confederalism, institutionalism, interdependence, transactional theories, regionalism, intergovernmentalism, liberal integration, functionalism, neo-functionalism, and social constructivism are comparatively evaluated in relation to the OTS’s trajectory. In addition, the study proposes an original model—termed “functional-constructivism”—that synthesizes functionalist and constructivist dynamics. This model describes a cyclical integration dynamic, where technical cooperation fosters societal rapprochement, and societal-cultural convergence, in turn, paves the way for new technical and political steps. Thus, the OTS’s integration experience offers a flexible and sui generis theoretical perspective that transcends classical theories.
The findings of the study demonstrate that OTS integration is not limited to technical and economic cooperation but is also strengthened by shared identity and cultural values. Over the past decade, the Turkic world has undergone a significant transformation from “historical romanticism” to pragmatic and rational integration. If current weaknesses are addressed and opportunities are effectively leveraged, it is argued that the OTS holds the potential to evolve into a Turkic Union in the long term. Strategic documents such as the “Vision 2040” show that this integration is progressing through both functional (transportation, energy, digitalization) and normative (common alphabet, diaspora, cultural cooperation) objectives. Moreover, the study finds that with regular inter-institutional contact and the emergence of common norms, the OTS has begun to develop an organizational culture and identity; that the strengthening of economic and human ties has reduced the likelihood of conflict; and that mutual trust and solidarity among Turkic communities have been consolidated.
In conclusion, this study reveals that, in the case of the OTS, functional and identity-based integration proceed simultaneously and in a mutually reinforcing manner. It proposes an original “functional-constructivist” model that goes beyond classical integration theories. The OTS’s potential to evolve into a Turkic Union in the future is assessed as being contingent upon institutional reforms, economic integration, cultural rapprochement, and the strengthening of international legitimacy. In light of the analyses presented, the study offers comprehensive recommendations for both the academic literature and policymakers, detailing the necessary steps for the OTS to become an effective global actor
Prediction of rock type from physical and mechanical properties by data mining implementations
No full textRock type characterization is an essential issue in mining and other geosciences. At every stage of mining operations, the rock type is the critical parameter in determining the procedures to be carried out and the equipment to be used. The description of rock types often requires detailed investigations by geologists in the field and laboratory. The experience of the geologists conducting these investigations is also very influential in rock type description. In many cases, this process is time-consuming. With these investigations come extra costs, and, in some cases, relative or inaccurate descriptions can also affect operating costs. This paper shows that it is possible to predict rock type from some physical and mechanical properties of rocks without incurring these costs. The paper's main objective is to present the applicability of data mining algorithms in rock type determination. The physical and mechanical properties of the rocks were evaluated with different data mining algorithms, and the rock types were predicted 95.6% correctly with the model generated with the Support Vector Machine algorithm. Therefore, it is possible to predict rock types by data mining in extensive databases. This method provides both reliable and cost-effective results
Research on Genotoxicity Evaluation of the Fungal Alpha-Amylase Enzyme on Drosophila melanogaster
Get PDFAlpha-amylase is an extracellular enzyme abundantly produced from fungal sources. The catalytic activity of microbial enzymes is higher, more stable, and economical compared to plant and animal enzymes; they can be produced in large quantities in a short time and do not produce unwanted by-products. In this study, the genotoxic effect of different concentrations (25 mg/mL, 50 mg/mL, and 100 mg/mL) of a native fungal thermostable alpha-amylase enzyme, produced from the Aspergillus niger G2-1 isolate with an enzyme activity of 38.6 U/mg, was investigated on the Drosophila melanogaster model organism. The effect of the alpha-amylase enzyme added to the culture medium on the developmental performance of D. melanogaster was assessed through larval toxicity analysis, its effect on DNA damage through the comet assay, and its response to oxidative stress through various biochemical parameters. As a result, it was determined that low-dose alpha-amylase enzyme concentration (25 mg/mL) did not cause intracellular oxidative stress, did not cause genotoxicity, and did not adversely affect growth performance, although feeding with alpha-amylase at 50 mg/mL and 100 mg/mL concentrations caused a significant decrease in the survival rate of D. melanogaster larvae and an increase in DNA damage rate in imagos. However, oxidative stress parameters in adult D. melanogaster did not change after the same alpha-amylase application
Mülteciliği eleştirel bir perspektiften yeniden okumak: Türkiye’de Suriyeli mülteciliğine Marksist bir yaklaşim
No full textExisting refugee research has been mainstreamed in a liberal and normative perspective on the root causes of refugeeness, and the relationships and experiences of refugees. However, the multifaceted feature of refuge makes this mainstreaming insufficient to address historical-structural explanations. Therefore, this dissertation adopts a critical perspective through the case of Syrian refugees in Türkiye. The framework in this dissertation addresses the refugee phenomenon from a critical Marxist perspective to reveal overlooked and ignored terms through Syrian refugees in Türkiye. Based on a qualitative-descriptive approach, the dissertation analyzes the research on Syrians in Türkiye, identifies the main themes and missing points, and thus draws an overarching deconstructive framework for revisiting the Syrian refugee experience. In this context, the issue of Syrian refugees in Türkiye is discussed from a Marxist approach through the arguments of accumulation by dispossession, surplus population, class formation and struggle, and industrial reserve army. Asserting that the critical perspective is generally overlooked in the existing research on Syrian refugees in Türkiye and through a Marxist revisit, this dissertation reveals that the global capitalist structure is the main cause of refugeeness, refugees create the surplus population and emerge in the class formation and struggle, and dispossession from the means of financial and human capital forms an industrial reserve army; thus, refugees are exploitated under precarious working conditions. In particular, in the case of Syrians in Türkiye, it is argued that refugeeness is a process of dispossession, and it continues in a vicious cycle from dispossession to accumulation by dispossession.Mevcut mülteci araştırmaları, mülteciliğin ana sebeplerine, içerdiği ilişkilere ve mültecilerin deneyimlerine liberal ve normatif perspektiften bakan bir ana akımlaşma içerisindedir. Ancak mülteciliğin çok yönlü yapısı nedeniyle bu ana akımlaşma, tarihsel-yapısal açıklamalar yapmada yetersiz kalmaktadır. Dolayısıyla bu tez, Türkiye’deki Suriyeli mülteciliği örneği üzerinden Marksist bakış açısı ile mülteciliğe eleştirel bir yaklaşımı benimsemektedir. Bu tezde sunulan çerçeve, mülteci fenomenini eleştirel Marksist bir perspektiften ele alarak Türkiye’deki Suriyeli mülteciler üzerinden gözardı ve ihmal edilmiş kavramları ortaya çıkarmaktadır. Nitel-betimleyici yaklaşıma dayanan tezde, Türkiye’deki Suriyeliler üzerine yapılan araştırmalar incelenmekte, ana temaları ile eksik bıraktıkları noktalar ortaya çıkarılmakta ve böylece Suriyeli mülteci deneyiminin yeniden okunmasına yönelik kapsayıcı yapı-sökümcü bir çerçeve çizilmektedir. Bu kapsamda, Türkiye’deki Suriyeli mülteciler konusu, Marksist bir yaklaşımla mülksüzleştirme yoluyla birikim, artık nüfus, sınıf oluşumu ve mücadelesi ve endüstriyel yedek ordu argümanları üzerinden ele alınmaktadır. Türkiye’deki Suriyeli mültecilere ilişkin mevcut literatürde eleştirel perspektifin büyük oranda gözardı edildiğini ileri süren tez, Marksist bir yeniden okumayla, küresel kapitalist sistemin aslında mülteciliğin ana sebebi olduğunu, mültecilerin artık nüfus ile sınıf oluşumunun ve mücadelesinin ortaya çıktığını, finansal ve beşeri sermayeden mülksüzleştirme ile endüstriyel yedek ordu oluşumu ve bu yolla mültecilerin güvencesiz çalışma koşullarında sömürüye maruz kaldığını ortaya koymaktadır. Özellikle, Türkiye’deki Suriyeliler özelinde mülteciliğin bir mülksüzleştirme süreci olduğu ve bunun bir kısır döngü halinde mülksüzleştirme yoluyla birikime yönelik olarak devam ettiği ileri sürülmektedi