26509 research outputs found
Sort by
TASARIMDAN İCRAYA BİR ÇALGININ YARATIM SÜRECİNİN TASARIMCI, LUTİYE VE İCRACI DENEYİMLERİYLE BETİMLENMESİ: EFECE ÇALGISI ÖRNEĞİ
Human beings have created, developed, and transformed instruments with their imagination in line with their musical needs. Today, it is seen that the main dynamics of such a creation process consist of a new organological or industrial idea, luthier experiences, communication between luthiers and performers, and the common experiences of all those concerned. This research is qualitative phenomenological research that aims to obtain inductive data to understand the dynamics of instrument creation processes by starting from these common experiences in the example of the modified guitar named Efece, designed by Mutlu SUBAŞI. In order to describe the design, production and consumption processes of the modified instrument, the data obtained from interviews with a group of 10 people consisting of designers, luthiers and performers were subjected to content analysis. Chronological findings on the need, aesthetic pursuit, and processes that lead the designer to modify an instrument, the measures taken by luthiers regarding the encountered and potential problems, and the performers’ performance potential of the instrument are used to describe the research in detail. The article also provides information on how the string and tuning characteristics of folk instruments can be used in the design of guitar modifications. On the other hand, the potential of the modified guitar, which is finalized with the designer’s imagination and the experience of the luthiers, to combine the characteristics of different instruments to perform many different musical genres, mediates the opportunities that the intersection of traditional and modern instruments can offer. As a result, the designer’s imaginative search for difference combined with the luthier’s experiences to create a new modified instrument; the research findings describing this process provide important clues to designers, luthiers, and performers for similar modification processes in the future. © 2025, Tolga Karaca. All rights reserved
Exploring latent profiles of digital game addiction, socio-emotional well-being, and resilience in Turkish preschoolers
Background: Digital gaming is increasingly common in early childhood, raising concerns about its effects on children's emotional and social development. Socio-emotional well-being (SEW) and psychological resilience (PR) are critical for helping children navigate challenges, yet their interaction with digital game addiction remains underexplored. This study addresses this gap by examining patterns of digital game addiction in relation to SEW and PR among Turkish preschoolers. Method: Data were collected from 405 children aged 49 to 73 months in Afyonkarahisar, T & uuml;rkiye, using teacherrated measures. A latent profile analysis identified four distinct profiles. Results: The first profile included children with average SEW and PR but high digital game addiction. The second profile consisted of children with high SEW and PR and average digital game addiction. The third profile included children with low SEW and PR and average digital game addiction. The fourth profile represented children with average levels across all three variables. These findings highlight that similar levels of digital game addiction may coexist with differing levels of SEW and PR, indicating complex developmental patterns. Conclusion: The study underscores the need for tailored early interventions and guidance on digital game use in early childhood settings
Examining the relationship between teachers' dark triad characteristics, their curriculum literacy and fidelity curriculum
Bu çalışma, öğretmenlerin karanlık üçlü özellikleriyle program okuryazarlıkları ve programa bağlılıkları arasındaki ilişkiyi incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, nicel araştırma modelinde ilişkisel desen temel alınmıştır. Araştırmanın evreni, Hatay ilinde görev yapan öğretmenler, örneklem ise evrenden seçkisiz örnekleme yöntemiyle belirlenen 400 öğretmenden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Karanlık Üçlü Ölçeği, Öğretmenlerin Program Okuryazarlığı Ölçeği ve Öğretmenin Program Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler bilgisayar ortamında, betimsel istatistikler, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson Korelasyon Analizi ve Basit Regresyon Analizi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda; öğretmenlerin narsisizmprogram okuryazarlıkları ve programa bağlıklarının yüksek düzeyde olduğu ve cinsiyet, fizyolojik yaş, branş, medeni durum, kıdem, çalıştığı okul türü, haftalık ders sayısı ve öğrenci sayısına göre bazı alt boyutlarında farklılaştığı tespit edilmiştir. Psikopati düzeyinin program okuryazarlığı ve alt boyutlarıyla zayıf derecede pozitif doğrusal, öğretim programı uygulama bağlılığı düzeyleri arasında zayıf derecede pozitif; bağlılığı etkileyen dış etkenler arasında orta derecede negatif doğrusal ilişki saptanmıştır.Narsisizm düzeyinin ise bilgi, beceri ve program okuryazarlığı ve öğretim programı farkındalığı, bağlılığı etkileyen dış etkenler ve öğretim programına bağlılık düzeyleri arasında zayıf derecede negatif doğrusal ilişki tespit edilmiştir.Narsisizmin tutum düzeyi ve makyavelizm düzeyinin program okuryazarlığı ile ilişki saptanmamıştır. Makyavelizm düzeyleri ile öğretim programı uygulama bağlılığı düzeyleri arasında orta derecede pozitif; bağlılığı etkileyen dış etkenler arasında orta derecede negatif doğrusal ilişki tespit edilmiştir. Bilgi düzeyleri ile öğretim programı uygulama bağlılığı, öğretim programına bağlılık düzeyleri ve beceri düzeyleri ile öğretim programı uygulama bağlılığı, öğretim programı farkındalığı, öğretim programına bağlılık; program okuryazarlığı düzeyleri ile öğretim programı uygulama bağlılığı, öğretim programı farkındalığı ve öğretim programına bağlılık düzeyleri arasında orta derecede pozitif; tutum düzeyleri ile öğretim programı uygulama bağlılığı düzeyleri arasında zayıf derecede pozitif; bilgi düzeyleri öğretim programı farkındalığı düzeyleri arasında güçlü derecede pozitif ilişki tespit edilmiştir. Bilgi, beceri ve tutum düzeylerinin bağlılığı etkileyen dış etkenler ile arasında zayıf derecede negatif doğrusal ilişki saptanmıştır. Öğretmenlerin makyavelizm düzeylerinin program okuryazarlığı düzeylerini anlamlı bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Psikopati ve narsisizm düzeyleri program okuryazarlığı düzeylerini anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Psikopati ve narsisizm düzeylerinin program okuryazarlıklarını etkileme gücü düşük düzeydedir. Öğretmenlerin Makyavelizm ve psikopati düzeylerinin öğretim programına bağlılık düzeylerini anlamlı bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Narsisizm düzeyleri öğretim programına bağlılık düzeylerini anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Narsisizm düzeylerinin öğretim programına bağlılığı etkileme gücü düşük düzeydedir.This study aims to examine the relationship between teachers' dark triad characteristics, curriculum literacy and curriculum commitment. The study was based on a relational design in quantitative research model. The population of the study consisted of teachers working in Hatay province, and the sample consisted of 400 teachers selected from the population by random sampling method. The Dark Triad Scale, Teachers' Curriculum Literacy Scale and Teachers' Curriculum Commitment Scale were used as data collection tools. The data obtained from the scales were analyzed using descriptive statistics, independent groups t test, one-way ANOVA, Pearson Correlation Analysis and Simple Regression Analysis in computer environment. As a result of the study, it was determined that teachers' narcissism curriculum literacy and curriculum commitment were at a high level and differed in some sub-dimensions according to gender, physiological age, branch, marital status, seniority, type of school, number of weekly courses and number of students. There was a weak positive linear relationship between psychopathy level and curriculum literacy and its sub-dimensions, a weak positive linear relationship between curriculum implementation commitment levels, and a moderate negative linear relationship between external factors affecting commitment. A weak negative linear relationship was found between narcissism level and knowledge, skills and curriculum literacy and curriculum awareness, external factors affecting commitment and curriculum commitment levels. There was no relationship between the attitude level of narcissism and the level of Machiavellianism and curriculum literacy. A moderately positive linear relationship was found between the levels of Machiavellianism and curriculum implementation commitment and a moderately negative linear relationship was found between the levels of external factors affecting commitment. There was a moderately positive relationship between knowledge levels and curriculum implementation commitment, curriculum commitment, curriculum awareness, curriculum commitment; a moderately positive relationship between curriculum literacy levels and curriculum implementation commitment, curriculum awareness and curriculum commitment; a weakly positive relationship between attitude levels and curriculum implementation commitment; and a strongly positive relationship between knowledge levels and curriculum awareness levels. A weak negative linear relationship was found between knowledge, skill and attitude levels and external factors affecting commitment. It was found that teachers' levels of Machiavellianism did not significantly predict their curriculum literacy levels. Psychopathy and narcissism levels significantly predicted curriculum literacy levels. The power of psychopathy and narcissism levels to affect curriculum literacy levels is low. It was found that teachers' levels of Machiavellianism and psychopathy did not significantly predict their level of commitment to the curriculum. Narcissism levels significantly predicted the level of commitment to curriculum. The power of narcissism levels to affect commitment to the curriculum is low
Aile Hayatının Sergilenmesi: Jean Baudrillard’ın Bakış Açısından Sosyal Medyada Kendini Sunma, Onaylama ve Kişilerarası Çatışmalar
Bu makale, günümüz toplumunda aile hayatının sosyal medya aracılığıyla sunulma biçimlerini Jean Baudrillard’ın hipergerçeklik, simülasyon ve simülakra kavramları çerçevesinde incelemektedir. Sosyal medya platformlarında ailelerin, seçilmiş ve düzenlenmiş görüntüler aracılığıyla idealize edilmiş, mutlu ve kusursuz aile imgelerini paylaştığı sıkça rastlanan bir durum haline gelmiştir. Bu tür temsiller, gerçek yaşamın karmaşık, çatışmalı ve çoğu zaman sıradan yönlerinden arındırılarak kurgulanmakta ve böylece Baudrillard’ın ifade ettiği biçimiyle temsillerin gerçekliğin önüne geçtiği bir hipergerçeklik düzeyi ortaya çıkmaktadır. Makalede, sosyal medyanın beğeni ve yorum gibi onay mekanizmalarıyla bu içeriklerin ölçülebilir hale geldiği ve böylece aile paylaşımlarının toplumsal onay ekonomisine dâhil olduğu tartışılmaktadır. Bu süreç, aile bireyleri arasında sosyal karşılaştırma, kıskançlık ve çatışmaların oluşmasına zemin hazırlayabilmektedir. Ayrıca sosyal medya kullanımı, romantik ilişkilerden ebeveyn-çocuk ilişkilerine kadar farklı düzeylerde gerilim alanları yaratabilmektedir. Makale, Baudrillard’ın kavramsal çerçevesi üzerinden sosyal medyanın yarattığı sürekli görünürlük ve şeffaflığın mahremiyeti aşındırdığını; bu durumun da aile yaşamının anlam ve değerini yeniden sorgulanır hale getirdiğini ortaya koymaktadı
Son Dönem Osmanlı Aydınlarının Oryantalistlerin Kur’an’a Yönelik İddialarına Verdiği Cevaplar Üzerine Bir İnceleme: Manastırlı İsmail Hakkı ve Şehbenderzâde Ahmed Hilmi Örneği
Geçmişten günümüze oryantalistlerin değişik zamanlarda ortaya attıkları iddialara karşı İslam dünyasının farklı bölgelerindeki ilim adamları tarafından reddiyeler yazılmıştır. Reddiye kaleme alan bu ilim adamları içerisinde son dönem Osmanlı aydınlarından bazıları da yer almıştır. Bu kapsamda Hollandalı oryantalist Reinhart Dozy’nin (ö. 1883) orijinal adı “Essai sur l’Histoire de l’Islamisme” olan ve Abdullah Cevdet’in (ö. 1932) Türkçeye “Târîh-i İslamiyyet” adıyla tercü-me ettiği esere İslam’a ve Kur’an’a yönelik iddia ve iftiralardan dolayı İslam dünyasında ve özellikle son dönem Osmanlı ilmî çevrelerinde pek çok reddiye yazılmıştır. Bu reddiyeler içeri-sinde Manastırlı İsmail Hakkı’nın (ö. 1912) “Hak ve Hakikat” isimli kitabı ve Şehbenderzâde Filibeli Ahmed Hilmi’nin (ö. 1914) “Tarih-i İslam” isimli çalışması içerikleri ve kapsamları açı-sından oldukça dikkat çekmiştir. Mezkûr reddiyelerde temelde Dozy’nin dile getirdiği iddia ve suçlamalar merkeze alınırken bunun yanında diğer başka oryantalistlerin iddiaları da muhtelif açılardan cevaplandırılmıştır. Bu çalışmada Osmanlı son dönem ilim ve fikir adamlarından Ma-nastırlı İsmail Hakkı ile Şehbenderzâde Ahmed Hilmi’nin oryantalist çevrelerce Kur’an hakkında dile getirilen iddialara verdikleri cevaplara ilişkin Kur’an’ın kaynağı, vahyin mahiyeti, Kur’an’ın üslûp özellikleri, Kur’an’ın muhtevası ve benzeri bazı başlıklar üzerinden söz konusu iki eser merkeze alınarak analitik bir yöntemle bazı tespitler ve tahliller yapılmıştır. Yine bu çalışmada oryantalistlerin Kur’an hakkında öne sürdükleri iddiaların son dönem Osmanlı’da nasıl bir karşı-lık bulduğu ve onlara hangi yönlerden cevaplar verildiği ortaya konulmuştur. Araştırmamızda elde edilen bulgulara göre her iki ismin kaleme aldıkları reddiyelerde metot ve muhteva olarak farklı hususların öne çıktığı görülmüş olup Dozy tarafından ileri sürülen eleştirilere dinî, ilmî ve felsefî açılardan çeşitli cevaplar verdikleri tespit edilmiştir
Türkiye’de Zekâtın Kurumsallaşması İçin Bir Öneri: Zekât Gözetim Merkezi
Zekât, İslâm’ın beş temel şartından birisidir. Zekâtın kimler tarafından hangi varlıklardan ve ne kadar verileceği ile kimlere dağıtılacağı Kur’an-ı Kerim’de apaçık bir şekilde belirtilmiştir. Hz. Peygamber ilk zamanlarda kendisine verilen zekâtı kendi imkânlarıyla ihtiyaç sahiplerine dağıtırken, daha sonra bu işle görevli memur (amil) atamış ve toplanan malların konulacağı bir yer tahsis etmiştir. Hz. Peygamber’den sonra gelen dört halife, ufak tefek değişiklikler dışında Allah Resulünün uygulamalarını sürdürmüştür. Zekât, Emevîler ve Abbâsîler döneminde de devlet eliyle kurumsal bir şekilde toplanıp dağıtılmaya devam etmiştir. Tarih boyunca bazı İslâm devletleri zekât için kurumsal yapılar kurarken, bazıları bu görevi bireylerin kendi inisiyatifine bırakmıştır. Son yüzyılda, zekâtın kurumsallaşmasına yönelik olarak bazı Müslüman ülkelerde yasal düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemeler çerçevesinde; bazı ülkelerde zekât sistemi zorunlu, bazı ülkelerde hem zorunlu hem gönüllülük esasına dayalı, bazı ülkelerde ise tamamen gönüllü bir yapı üzerinden yürütülmektedir. Devletin zekât sisteminde aktif olarak yer aldığı ülkelerde güven sorunu öne çıkmaktadır. Zira devlet, siyasal bir organizasyonla yönetildiği için; devleti yöneten siyasi iktidarın karşısında muhalif bir kitlenin varlığı söz konusudur. Muhalif gruplar başta olmak üzere toplumun belli bir kesimi, zekâtın gereği gibi toplanıp dağıtılmadığına inanmaktadır. Sonuç olarak, farklı nedenlerle birçok kişi devlet eliyle zekât toplayan kurumlara ya hiç güvenmemekte ya da çok az güvenmektedir. Bu durum, zekâtın devlet kontrolünde yürütülmesinin toplumun tüm kesimlerini kapsayamadığını ortaya koymaktadır. Günümüzde ise zekâtın, hem Kur’an-ı Kerim’de belirtilen ilkelere uygun hem de Hz. Peygamberin uygulamasıyla örtüşen; aynı zamanda modern çağın ihtiyaçlarına cevap verebilecek kurumsal bir yapının olması elzemdir. Bu çalışmada, devletin zekât organizasyonunda; zekâtın verenden alıcıya ulaşmasına kadar geçen süreci, dinî ilkelere ve yasal düzenlemelere uygun şekilde denetleyip düzenlemesi önerilmektedir. Bu görevin, Zekât Gözetim Merkezi aracılığıyla yerine getirilmesi öngörülmektedir. Zekât ibadetini yerine getirmek isteyen gönüllü Müslümanlardan zekât toplayacak Zekât Kurumlarının; fıkhî, malî ve operasyonel açıdan denetlenmesi ve bu denetim sonuçlarının şeffaf bir şekilde kamuoyuyla paylaşılması esasına dayalı bir kurumsal yapı önerilmektedir. Böylece, Müslümanlar bir yandan dinî vecibelerini denetlenebilir ve hesap verebilir kurumlar aracılığıyla yerine getirirken; diğer taraftan devletin sistem üzerindeki düzenleyici rolüyle olası suiistimallere karşı korunmuş olacaktır. Ayrıca, zekâtın iktisadî fonksiyonlarından faydalanılarak yoksulluğun azaltılması, gelir dağılımındaki adaletsizliklerin giderilmesi ve toplumsal dengenin güçlendirilmesi mümkün olabilecektir
Hotel employees' perception of organizational justice and their social courage and organizational voice behaviors
Bu çalışma, Afyonkarahisar’daki beş yıldızlı otellerde çalışanların çalışan sesliliği, işyerinde sosyal cesaret ve örgütsel adalet (dağıtımsal, süreçsel, etkileşimsel) algılarını betimsel-karşılaştırmalı yaklaşımla ele alarak alan yazına katkı sunmakta; cinsiyet, yaş, eğitim, kıdem, kurumda çalışma süresi, gelir ve departman değişkenlerine göre kapsamlı bir görünüm üretmektedir. Anketlerde, Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen örgütsel adalet ölçeği, Van Dyne ve LePine (1998) tarafından geliştirilen çalışan ses çıkarma davranışı ölçeği ile Howard vd. (2017) tarafından geliştirilen işyerinde sosyal cesaret ölçeği gibi, geçerlilik ve güvenilirliği kanıtlanmış ölçme araçları kullanılmıştır. Bu araştırmanın amacı, örneklem kapsamındaki beş yıldızlı otel çalışanlarında çalışan sesi, sosyal cesaret ve örgütsel adalet algısı düzeylerini betimlemek ve bu düzeylerin demografik niteliklere (cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, medeni durum, toplam ve kurum içi kıdem, görev/pozisyon, departman ve gelir aralığı) göre anlamlı biçimde farklılaşıp farklılaşmadığını sınamaktır. Bu doğrultuda 309 çalışandan 1-5 aralıklı ölçeklerle toplanan veriler SPSS ortamında analiz edilerek güvenilir bir örneklem üzerinde tutarlı sonuçlar elde edilmiştir. Bulgular, çalışan sesliliğinin süreç şeffaflığı ve etkileşim kalitesine yapılacak yatırımların sesliliği güçlendirme potansiyeline işaret etmektedir. Demografik gruplar karşılaştırıldığında, adalet boyutları ve gelir gruplarında benzer düzeyler gözlenmiş, etki büyüklükleri ılımlı kalmıştır. Bu durum, algıların kurum genelinde istikrarlı bir yapıda ilerlediğini ve gelişim odaklarının özellikle süreçlerin şeffaflaştırılması, adil ve açık kriterlere dayalı ödül/terfi mekanizmaları, saygılı-destekleyici liderlik pratikleri ve psikolojik güvenliği besleyen geri bildirim kanallarında yoğunlaşabileceğini ortaya koymaktadır. Genel olarak çalışma, sektörün dinamiklerine uyumlu bir iyileşme çerçevesi sunarak ses davranışının şeffaf süreçler, saygılı-katılımcı liderlik ve yapılandırılmış geri bildirim mekanizmalarıyla anlamlı biçimde güçlendirilebileceğini vurgulamakta; ileriye dönük olarak da nitel veri tasarımlarıyla bu ilişkilerin daha derinlemesine incelenmesine yönelik faydalı bir kaynak sağlamaktadırThis study contributes to the literature by examining the perceptions of employee voice, social courage in the workplace, and organizational justice (distributive, procedural, and interactional) among employees working in five-star hotels in Afyonkarahisar using a descriptive-comparative approach; providing a comprehensive overview based on variables such as gender, age, education, seniority, length of service at the institution, income, and department. The surveys used measurement tools with proven validity and reliability, such as the organizational justice scale developed by Niehoff and Moorman (1993), the employee voice behavior scale developed by Van Dyne and LePine (1998), and the workplace social courage scale developed by Howard et al. (2017). The purpose of this study is to describe the levels of employee voice, social courage, and organizational justice perceptions among employees of five-star hotels in the sample and to examine whether these levels differ significantly according to demographic characteristics (gender, age, education level, marital status, total and internal seniority, job/position, department, and income range). In this regard, data collected from 309 employees using 1-5 interval scales were analyzed in the SPSS environment, yielding consistent results on a reliable sample. The findings indicate that investments in process transparency and interaction quality have the potential to enhance employee voice. When demographic groups were compared, similar levels were observed in terms of fairness dimensions and income groups, with moderate effect sizes. This situation reveals that perceptions are progressing in a stable structure across the institution and that development focuses may concentrate particularly on making processes transparent, reward/promotion mechanisms based on fair and open criteria, respectful-supportive leadership practices, and feedback channels that foster psychological safety. Overall, the study emphasizes that employee engagement can be meaningfully strengthened through transparent processes, respectful and participatory leadership, and structured feedback mechanisms, offering a framework for improvement aligned with the sector's dynamics. It also provides a useful resource for further exploring these relationships through qualitative data designs in the future
Effects of phytogenic feed additives on reproductive performance in cows
Bu çalışmada natural microplant immunmodulasyon teknolojisi kullanarak çeşitli bitkilerden üretilen ve postpartum dönemde bulunan ineklere fitojenik destek sağlaması amacı ile hazırlanan ticari yem premiksinin reprodüktif açıdan olası etkileri araştırılmıştır. Özel bir hayvancılık işletmesinde laktasyon sayıları 1-5 aralığında olan Holştayn ırkı ineklerin postpartum dönemde görülen bazı hastalıkları ile reprodüktif parametre verileri kullanıldı. İşletmeye ait veriler, sürü yönetim programı ve veteriner hekim tarafından tutulan klinik kayıtların incelenmesi ile elde edilmiştir. Çalışma kapsamında iki farklı veri (Veri A ve Veri B) kayıtları analiz edilmiştir. Veri A’da kontrol grubu olarak 61 inek belirlenmiş, deneme grubu olarak YD COW fitobiyotik premiks verilen 93 inek seçilmiştir. İki grup arasında bitkisel yem katkı maddesinin kullanıldığı deneme grubu ile kontrol grubu arasında retensiyo secundinarium, metritis, hipokalsemi ve tohumlama sayısı karşılaştırılmıştır. Kontrol grubunda retensiyo sekundinarium oranı %25 (15/61), deneme grubunda ise %13 (12/93) olarak anlamlı bir şekilde kontrol grubuna göre daha düşük çıkmıştır. Uterus enfeksiyonu (UE) oranı Kontrol grubunda % 20 (12/61), Deneme grubunda % 14 (13/93) olarak belirlendi. Tohumla sayısı (Kontrol: 2,25±1,52; Deneme: 2,11±1,26), ilk tohumlamada gebelik oranı (Kontrol: %42,6; Deneme: %39,8), pik süt verimi (Kontrol: 45,59±8,00; Deneme: 46,51±8,02) ve 305 günlük süt verimi (Kontrol: 10454,38±1704,66; Deneme: 10364,28±1899,00) açısından iki grup arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Veri B’de sadece fitobiyotik premiks verilen 128 Holştayn ırkı ineğin 7. ve 14. günlerde ki Beta-Hidroksibütirik Asit (BHBA) düzeyleri, ketozis, hipokalsemi, retensiyo sekundinarium, metritis, tohumlama sayılarına ve gebe kalma oranları değerlendirilmiştir. Retensiyo sekundinarium %11(14/128), uterus enfeksiyonları %13(16/128), subklinik ketosiz %15 (19/128), korpus luteum varlığı postpartum 25. günde %28(36/128), 40. günde %45 (58/128) ve her iki günün en az birinde %55(71/128) olarak tespit edilmiştir. Birinci tohumlamada gebe kalan ineklerde ortalama servis periyodu 81,82 ± 10,5 gün iken, birden fazla tohumlananlarda 132,85±26,4 gün, ilk tohumlamada gebelik oranı %52,3(67/128), gebelik başına düşen tohumlama sayısı ise 1,67±0.81olarak belirlendi. Bu parametrelerin mevsime bağlı olarak değişmediği tespit edildi. Sonuç olarak kullanılan fitojenik yem katkı maddelerinin ineklerde negatif bir etkiye yol açmadığı, retensiyo sekundinarium ve ketosiz olgularından korunmak için kullanılabileceği, kontrol ve deneme grupları oluşturularak daha sağlıklı veriler ile bu premiksin, doz ve uygulama sürelerini, ovaryum üzerine etkilerini ve reprodüktif parametrelere olan etkilerine yönelik araştırılmaların yapılması önerilmektedir.In this study, the potential reproductive effects of a commercial feed premix developed using natural microplant immunomodulation technology and produced from various plants to provide phytogenic support for cows in the postpartum period were investigated. Data on certain diseases observed during the postpartum period and reproductive parameters were collected from Holstein cows (parity 1–5) at a private dairy farm. The data were obtained by examining the herd management software and clinical records kept by the farm veterinarian. Two different datasets (Data A and Data B) were analyzed in the study. In Data A, a control group of 61 cows was identified, and an experimental group of 93 cows was supplemented with the YD COW phytobiotic premix. The two groups were compared in terms of the incidence of retained placenta (retentio secundinarum), metritis, hypocalcemia, and number of inseminations. The rate of retained placenta was significantly lower in the experimental group (13%; 12/93) compared to the control group (25%; 15/61). The incidence of uterine infections was 20% (12/61) in the control group and 14% (13/93) in the experimental group. There was no significant difference between the two groups in terms of number of inseminations (Control: 2.25±1.52; Experimental: 2.11±1.26), pregnancy rate at first insemination (Control: 42.6%; Experimental: 39.8%), peak milk yield (Control: 45.59±8.00 kg; Experimental: 46.51±8.02 kg), and 305-day milk yield (Control: 10.454.38±1.704.66 kg; Experimental: 10.364.28±1.899.00 kg) (p>0.05). In Data B, only 128 Holstein cows receiving the phytobiotic premix were evaluated for their BHBA levels on days 7 and 14, ketosis, hypocalcemia, retained placenta, metritis, number of inseminations, and pregnancy rates. The rates of retained placenta, uterine infections, and subclinical ketosis were 11% (14/128), 13% (16/128), and 15% (19/128), respectively. The presence of a corpus luteum was observed in 28% (36/128) of cows on postpartum day 25. 45% (58/128) on day 40, and in 55% (71/128) on at least one of these two days. Among the cows that conceived after the first insemination, the average service period was 81.82 ± 10.5 days, while for those that required more than one insemination, it was 132.85 ± 26.4 days. The pregnancy rate at first insemination was 52.3% (67/128), and the number of inseminations per pregnancy was 1.67 ± 0.81. These parameters were found not to vary with the season. In conclusion, the phytogenic feed additive used did not cause any negative effects in cows. It may be useful in preventing retained placenta and ketosis. It is recommended to conduct further research using control and experimental groups to evaluate the premix’s dosage, duration of application, effects on the ovaries, and impact on reproductive parameters.Bu tez çalıması; Afyon Kocatepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri
Koordinasyon Birimi (BAPK) Tarafından Desteklenmiştir.
Proje No: 23.SAĞ.BİL.1
Determination of the phytochemical profiles of some hawthorn taxa naturally distributed in Afyonkarahisar
Rosaceae familyasının Crataegus L. cinsine ait türlerin farklı dokuları geleneksel ve modern tıpta çeşitli hastalıkları tedavi etmek amacıyla kullanılmaktadır. Farklı Crataegus taksonlarının fenolik bileşik içerikleri hakkında yapılan çalışmalar bulunsa da bitkilerin doğal olarak yetiştikleri bölgelerde fitokimyasal bileşenleri ve miktarları değişmektedir. Bu araştırmada, Afyonkarahisar ili Merkez ilçesinden toplanan beş farklı alıç taksonunda fenolik bileşik içeriği Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografisi (HPLC) ile analiz edilmiştir. C. monogyna’da ve C. microphylla taksonlarında esas bileşen (+)−kateşin olarak belirlenirken, C. orientalis subsp. szovitsii, C. tanacetifolia ve C. orientalis subsp. orientalis taksonlarında 1,2−dihidroksibenzenin esas fenolik bileşik olarak tespit edilmiştir. Bununla birlikte, tüm taksonlarda naringenin en az miktarda tespit edilen fenolik bileşik olmuştur. Crataegus taksonlarında fenolik bileşik içeriği ve miktarlarında belirlenen farklılıklar bitki dokusu örneklerinin alındığı alanların ekolojik özelliklerinden kaynaklanmaktadır.Different tissues of species belonging to the Crataegus L. genus of the Rosaceae family, are used in traditional and modern medicine to treat various diseases. Although there are studies on the phenolic compound contents of different Crataegus taxa, their phytochemical components and amounts vary in the regions where they grow naturally. In this study, the phenolic compound contents of five different hawthorn taxa collected from the Central district of Afyonkarahisar province were analyzed by High Performance Liquid Chromatography (HPLC). While the main component in C. monogyna and C. microphylla taxa is (+)−catechin, 1,2−dihydroxybenzene was determined as the main phenolic compound in C. orientalis subsp. szovitsii, C. tanacetifolia and C. orientalis subsp. orientalis taxa. However, naringenin was the phenolic compound detected in the lowest amount in all taxa. The differences determined in the phenolic compound content and amounts in Crataegus taxa are due to the ecological characteristics of the areas where plant tissue samples were taken
Pharmacokinetics of Levamisole After a Single 20 mg/kg Intravenous, Intramuscular, or Subcutaneous Dose in Chukar Partridges (Alectoris chukar)
The pharmacokinetic features of levamisole were assessed in chukar partridges (Alectoris chukar) following intravenous (IV), intramuscular (IM), and subcutaneous (SC) administrations. The investigation included nine male partridges and a crossover pharmacokinetic design. Levamisole was administered to partridges at a dose of 20 mg/kg via IV, IM, and SC routes. Blood samples were collected at time points of 0, 0.25, 0.50, 1, 1.5, 2, 3, 4, 6, 8, 10, 12, 18, and 24 h after administrations. Plasma concentrations of levamisole were quantified by high-performance liquid chromatography (HPLC) and evaluated using a non-compartmental analysis. The elimination half-life was 1.92, 2.94, and 2.97 h for IV, IM, and SC administration, respectively. The IV injection for levamisole showed the volume of distribution at a steady state of 1.91 L/kg and total clearance of 0.73 L/h/kg. The peak plasma concentration (Cmax) for IM and SC routes of levamisole was 5.32 and 4.65 mu g/mL at 0.25 h, respectively. The absolute bioavailability was 66.16% for the IM route and 58.48% for the SC route. The study findings reveal that levamisole administered via IM and SC routes exhibit comparable pharmacokinetic profiles, with both routes achieving bioavailability exceeding 50%. However, the significant adverse effects (muscle tremors, hyperexcitability, and increased respiratory rate) associated with IV administration underscore the need for caution and support the preference for IM and SC routes, which offer better safety profiles for bird anthelmintic treatments.Coordination of Scientific Research Projects, University of Selcuk, Turkiye [20301012]This work was supported by The Coordination of Scientific Research Projects, University of Selcuk, Turkiye, 20301012