87504 research outputs found
Sort by
Avrupa Birliği’nin stratejik özerkliğinin NATO ile işbirliğine etkisi
No full textBu tez çalışmasında, Avrupa Birliği’nin stratejik özerkliği ile AB-NATO arasındaki stratejik ortaklık arasındaki ilişki kullanılarak Incelenmektedir. Bu tezin ana argümanı 2016’dan sonra Avrupa güvenlik ve savunma mimarisini ve AB’nin güvenlik ve savunma politikasını şekillendşren bu iki konseptin birbirlerine bağlantılı olarak şekillendiği fakat benzer alanlardaki görev dağılımlarında örtüşmelere sebep olduğu için karşıtlık ve rekabet unsurları taşıdığıdır. 2016 tarihi, hem stratejik özerkliğin AB dış politikasında temel hedef haline getirildiği hem de ilk AB-NATO Ortaklık Deklarasyonu’nun imzalandığı yıl olması açısından oldukça önemlidir. Bu tez çalışmasının birinci bölümünde Avrupa stratejik özerkliğinin tarihsel gelişimi, AB literatürüne geçişi, tanımına yönelik çalışmalar ve tartışmalara neden olan noktaları analiz edilecektir. Çalışmanın ikinci bölümünde öncelikle AB-NATO stratejik ortaklığının arka planı, düzenlemeler ve deklarasyonlar ışığında Incelenmekte; sonrasında ortaklığın olumlu yanları ve sınırlılıklarına yönelik değerlendirmeler sunulacaktır. Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ilk olarak bu iki konsepte yönelik girişimlerin Avrupa güvenlik ve savunma mimarisi içinde hangi süreçlerde ve olaylar sonrasında gelişim gösterdiğini sınıflandırılacak açıklanacaktır. Sonrasında bu girişimlerin pratiğe yansımaları değerlendirilmektedir. Sonuç olarak bu çalışmada stratejik özerklik ve stratejik ortaklık konseptler arasında “tamamlayıcılık” ve “NATO’nun Avrupa sütunun güçlendirme” vizyonları ile söylemlere ve pratiklere bakıldığında bağlantı (nexus) olduğu fakat konuya ilişkin araştırmalar incelendiğinde kriz yönetimi ve sınır ötesi operasyon alanında rekabete dayalı bir karşıtlığın (versus) bulunduğu ortaya konulmaktadırThis thesis examines the relationship between the strategic autonomy of the European Union and the strategic partnership between the EU and NATO. The main argument of this thesis is that since 2016, these two concepts have shaped European security and defense architecture and the EU’s security and defense policy in interconnected yet conflicting ways due to overlapping responsibilities in similar areas. The year 2016 is significant as it marked the establishment of strategic autonomy as a fundamental goal in EU foreign policy and the signing of the first EU-NATO Joint Declaration. The first chapter of this thesis analyzes the historical development of European strategic autonomy, its introduction into EU literature, and the points of contention and debate regarding its definition. The second chapter examines the background of the EU-NATO strategic partnership, considering agreements and declarations, followed by assessments of its positive aspects and limitations. In the third and final chapter, the thesis categorizes and explains the developments of initiatives related to these two concepts within the European security and defense architecture, identifying the processes and events that influenced them. Subsequently, it evaluates the practical implications of these initiatives. In conclusion, this study demonstrates that while there is a nexus between the concepts of strategic autonomy and strategic partnership, particularly in terms of complementarity and NATO’s reinforcement of the European pillar, research indicates a competitive opposition in crisis management and cross-border operational domain
Diacritical marks and vocalization system in early Qur’anic manuscripts : the case of Damascus documents collection in the Museum of Turkish and İslamic arts
No full textİlk mushaflardaki yazının, telaffuzu tam olarak yansıtmaması üzerine hicri ilk asrın ikinci yarısından itibaren kitabeti tamamlayıcı alamet ve işaretler geliştirme yönünde bir dizi çalışma yürütülmüştür. Bu çalışmaların bir neticesi olarak geliştirilen ve zabt üst kavramıyla ifade edilen bu işaretler, erken dönemlerden itibaren mushaflarda muhtelif düzeylerde uygulamaya konmuştur. Zamanla erken dönem mushaflarında zabt işaretlerinin kullanım şekil ve keyfiyeti etrafında belli bir teorik bilgi oluşmuş ve bu bilgi literatüre taşınmıştır. Ne var ki literatür bilgisinin sınırlı ve yetersiz oluşu, farklı dönemlere ve coğrafyalara ait tam ve nâtamam yazma Kur’an nüshalarını, zabt geleneğinin tarihsel durumunu ve farklı bölgelerdeki gelişimini daha iyi anlamada önemli bir veri haline getirmiştir. Türk ve İslam Eserleri Müzesinde Şam Evrakı Koleksiyonu’nda korunan tarih kayıtlı Kur’an yazmaları örnekleminde erken dönem mushaflarındaki zabt olgusunu incelemeye alan bu araştırmanın hareket noktasını da anılan önem oluşturmaktadır. Bu araştırmayla Kur’an yazmalarında kendini gösteren uygulama ile zabt kaynaklarında geçen bilgilerin mukayeseli olarak incelenmesi ve bunun üzerinden de erken dönem mushaflarındaki zabt uygulamalarının aydınlatılması amaçlanmıştır. Bu amacın tahakkuku için Şam Evrakı Koleksiyonu’nda yer alan ve şimdiye dek literatürde müstakil bir araştırmaya konu edilmemiş olan hicri III-VI. asır tarihli on Kur’an yazması incelenmiştir. Kapsamlı bir literatür taraması üzerine kurulu olması, örneklem mushaflardaki verilerle kadim kaynaklardaki bilgileri, yanı sıra da yazma mushaflara dair güncel araştırmalardaki bulguları bütüncül bir bakışla değerlendirmeye tabi tutması, bu araştırmanın en belirgin özellikleri olarak ifade edilebilir. Bu incelemeler sonucunda, Şam Evrakı Koleksiyonu’ndaki mushafların Meşrik ve Mağrib zabt ekollerinden hangisine ait oldukları belirlenmiş ve kadim kaynaklarda geçmeyen bölsesel/ kronolojik zabt işaretleme usulleri ortaya çıkarılmıştır. Bu araştırma, erken döneme tarihlenen mushaflar üzerinden art zamanlı ve bölge temelli zabt geleneklerini aydınlatma imkânı sunmasıyla alan için özgün katkı barındırmaktadır.Beginning from the latter half of the first century of the Hijra, a series of efforts were made to develop supplementary marks and signs to complete the writing, as the script in the earliest masāḥif did not fully reflect pronunciation. Developed as an outcome of these studies and denoted by the overarching concept of ḍabt (the diacritical marks), these marks have been implemented at various levels in the masāḥif from early periods. However, the knowledge of the literature on early period diacritical marks is scarce and insufficient in reflecting regional ḍabt traditions. Given the inadequacies in the current resources on early period ḍabt traditions, examining Qur’anic manuscripts from different periods and regions is critically important for better understanding the historical and regional development of the ḍabt tradition and filling the gaps in this field. This thesis addresses the diacritical marks and vocalization system in early Qur’anic manuscripts, focusing on samples from the Damascus Documents Collection in the Museum of Turkish and Islamıc Arts. This research aims to comparatively examine the practices observed in the Qur’anic manuscripts within the Damascus Documents Collection against the information found in ḍabt sources, to shed light on ḍabt practices in early Qur’anic manuscripts. To achieve this aim, ten Qur’anic manuscripts from the Damascus Documents Collection, dating back to the 3rd-6th centuries AH and not previously studied separately, have been examined. Based on a comprehensive literature review, this study differs from other studies by holistically evaluating the data from the manuscripts that comprise the thesis sample, along with ancient sources and findings from recent research on Qur’an manuscripts. In the thesis, it has been determined which of the Mashriq and Maghrib dabt schools the manuscripts in the Damascus Documents Collection belong to, and regional/ chronological ḍabt marking methods not mentioned in ancient sources have been uncovered. Additionally, in this research, the possibility of illuminating both the chronological and regional ḍabt traditions through early-period Qur’anic manuscripts has been demonstrated
Comparison of practices for family and children in social development centers in Turkey and England
No full textAraştırmanın amacı, Türkiye Sakarya ili Adapazarı ilçesindeki büyükşehir belediyesine bağlı Sosyal Gelişim Merkezinde aile ve çocuklara yönelik uygulamalar ile İngiltere Londra şehrinin Greenwich Kraliyet İlçe Belediyesine (Konseyine) bağlı Better firması tarafından yürütülen Waterways Children Centre şubesindeki uygulamaların benzerlik ve farklılıklarını ortaya koymaktır. Ortaya konulan veriler ışığında, bahsedilen iki merkez örnekleri üzerinden yerel yönetimlerin sosyal hizmet uygulama ve çalışmalarının insan hakları doğrultusunda ve sosyal belediyecilik anlayışı ve konuyla ilgili uygulamaların karşılaştırılmasına, aile ve çocuklara yönelik hizmetlerin geliştirilmesine katkı sağlanması öngörülmekte; varsa sorunlara yönelik çözüm önerileri sunarak farkındalık oluşturulması hedeflenmektedir. Bu araştırma, nitel bir durum çalışması olarak tasarlanmıştır. Çalışmanın örneklemi, olasılığa dayalı olmayan ve amaçlama örnekleme türlerinden biri olan “uygun örnekleme” tekniği ile seçilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak belirlenen döküman incelemesi, yarı yapılandırılmış görüşme ve gözlem yöntemleri çerçevesinde elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda Sosyal Gelişim Merkezi Aile ve Çocuk Hizmetleri Şube Müdürlüğünün edindiği misyon ile sosyal adaleti sağlamak adına çocuk hakları, kadın hakları, toplumsal ruh sağlığı yönündeki uygulamaları-çalışmaları, çocuk kulüpleri ve aile danışma birimleri çatısı altında gerçekleştirildiği görülmektedir. Waterways Children Centre’da da benzer uygulamalar ve çalışmalar bulunmaktadır. Gelişmiş refah toplumunda ortaya çıkan yeni sosyal ihtiyaçların karşılanması noktasında sosyal belediyeciliğinin önemi Sosyal Gelişim Merkezi ve Waterways Children Centre örneklerinde görülmektedir.The aim of the research is to reveal the similarities and differences between the practices for family and children in the Social Development Center affiliated to the metropolitan municipality in Sakarya province, Adapazarı district, and the practices in the Waterways Children Center branch, which is run by the Better firm of the Royal Borough Municipality in the English city of Greenwich. In the light of the data revealed, it is foreseen to contribute to the comparison of social service practices and works of local governments in line with human rights, the understanding of social municipality and related practices, and the development of services for families and children, through the examples of the two centers mentioned; It is aimed to raise awareness by offering solutions for problems, if any. This research was designed as a qualitative case study. The sample of the study was selected with the appropriate sampling technique, which is one of the non-probabilistic and purposeful sampling types. The data obtained within the framework of the document review, semi- structured interview and observation methods determined as the data collection tool in the research were examined with the content analysis method. In line with the findings, it is seen that the Social Development Center Family and Child Services branch directorate has carried out its practices-works on children's rights, women's rights, social mental health in order to ensure social justice, under the roof of children's clubs and family counseling units. There are similar practices and studies at the Waterways Children Center. The importance of social municipality in meeting the new social needs emerging in the developed welfare society is seen in the examples of the Social Development Center and Waterways Children Centre
Synthesis of bio-based polycarboxylate superplastisizers and investigation of their effect as cement additıves
No full textBu tezde sırası ile iki çalışma yapılması hedeflendi. Çalışmanın birinci bölümünde Polikarboksilat süperplastikleştirici ürününü elde edebilmek için biyo esaslı gliserin hammaddesi ile başlanarak gerekli adımlar sürdürüldü. İlk olarak Magnezyum oksit/ Potasyum karbonat katalizörü kuru emdirme yöntemi ile hazırlandı. Ardından hazırlanan katalizör, gliserinin transesterleşmesi reaksiyonu ile gliserin karbonat eldesinde kullanıldı. Elde edilen gliserin karbonat N, N’-Disiklohekzilkarbodiimid, 4-Dimetilaminopiridin ve susuz diklorometan çözeltisi eklenerek çeşitli saflaştırma işlemleri sonrasında renksiz, sıvı gliserin karbonat metakrilat monomeri elde edildi. Daha önceden sentezlenen Gliserin Karbonat Metakrilat ile birlikte Metakrilik asit, İtakonik asit ve zincir transfer ajanı olarak 3-Merkaptopropiyonik asit, başlatıcı olarak Amonyum persülfat eklenerek radikal polimerleşme ile istenilen özelliklerde kopolimerler elde edildi. Sentezlenen Gliserin karbonat metakrilat içeren kopolimeri ile Metoksi polietilen glikol amin reaksiyon ünitesine alındı. Amin fonksiyonel Polietilen Glikolün karbonat halkasına eklenerek açmasıyla çeşitli molekül ağırlıklarında polikarboksilat eterler elde edildi. Sentezlenen tüm yapılar Fourier Transform Infrared Spektroskopisi (FT-IR), Proton Nükleer Manyetik Rezonans Spektroskopisi (1H-NMR), Jel Geçirgenlik Kromatografisi (GPC), Termogravimetrik Analiz (TGA) ve Diferansiyel Taramalı Kalorimetre (DSC) ile karakterize edildi. Çalışmanın ikinci bölümünde ise sentezlenen biyo esaslı polikarboksilat süperplastikleştiricinin çimento katkı maddesi olarak etkinliği incelendi. Elde edilen yeni bir tip biyo esaslı polikarboksilat süperplastikleştiricinin çimento katkı maddesi olarak etkinliği incelenmek üzere harç karışım denemesi, yayılma tablası deneyi, basınç dayanım tayini, zeta potansiyel ölçümleri ve yüzey gerilimi ölçümleri yapıldı.In this thesis, two studies were aimed to be conducted sequentially. In the first part of the study, the necessary steps were followed to obtain a polycarboxylate superplasticizer product starting with bio-based glycerol as a raw material. Firstly, a magnesium oxide/ potassium carbonate catalyst was prepared using the dry impregnation method. Then, the prepared catalyst was used in the transesterification reaction of glycerol to obtain glycerol carbonate. The obtained glycerol carbonate was subjected to various purification processes by adding N, N’-Dicyclohexylcarbodiimide, 4-Dimethylaminopyridine, and an anhydrous dichloromethane solution, resulting in a colorless, liquid glycerol carbonate methacrylate monomer. Along with previously synthesized glycerol carbonate methacrylate, methacrylic acid, itaconic acid, and 3-Mercaptopropionic acid as a chain transfer agent, and ammonium persulfate as an initiator, were added to obtain copolymers with the desired properties through radical polymerization. The synthesized glycerol carbonate methacrylate-containing copolymer was reacted with methoxy polyethylene glycol amine. By adding amine-functionalized polyethylene glycol to the carbonate ring, polycarboxylate ethers of various molecular weights were obtained. All the synthesized structures were characterized using Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FT-IR), Proton Nuclear Magnetic Resonance Spectroscopy (1H-NMR), Gel Permeation Chromatography (GPC), Thermogravimetric Analysis (TGA), and Differential Scanning Calorimetry (DSC). In the second part of the study, the effectiveness of the synthesized bio-based polycarboxylate superplasticizer as a cement additive was investigated. To examine the effectiveness of the newly developed bio-based polycarboxylate superplasticizer as a cement additive, mortar mix trials, flow table tests, compressive strength determination, zeta potential measurements, and surface tension measurements were conducted
Synthesis and characterization of six coordinated Ni(II) dithiophosphonato complexes
No full textİki pertiyofosfonik asit anhidritinin, 2,4-bis(Rx,y)-1,3-ditiya-2,4-difosfetan 2,4- disulfür [(Rx,y-P(S)S)2; Rx= 4-metoksi-2-metilfenil- (SAV-B1) ve Ry= 4-metoksi-3-metilfenil (SAV-B2)] sentezlendi. Bu pertiyofosfonik asit anhidritlerinin etil alkolle reaksiyonundan sentezlenen 2 ditiyofosfonik asit (Rx,y(EtO)P(S)SH)), kararlı amonyum tuzlarına ([NH4][S2P(Rx,y)(OEt)]) dönüştürüldü. Amonyum tuzlarının NiCl2.6H2O tuzuyla reaksiyonundan dört koordinasyonlu iki ditiyofosfonato nikel(II) kompleksi ([Ni(S2P(Rx,y)(OEt))2]) hazırlandı. Daha öceden bilinen dört koordinasyonlu komplekslerin değişik Lewis bazı ligandlarıyla (piridin=py, bipiridin= bipy ve fenantrolin=phen), yeni altı koordinasyonlu kompleksleri ([(phen)3Ni][(S2P(Rx,y)(OEt))2] ve [(L)nNi(S2P(Rx,y)(OEt))2], n=2, L= py ; n=1, bipy) sentezlendi. Yeni komplekslerin elementel analizleri, IR, ESI-MS ve manyetik alınganlık ölçümleriyle (meff) yapıları aydınlatıldı.Two compounds, 2,4-bis(Rx,y)-1,3-dithia-2,4-diphosphetane 2,4-disulfide ([(Rx,y-P(S)S)2; Rx= 4-methoxy-2-methylphenyl- (SAV-B1) and Ry= 4-methoxy-3-methylphenyl (SAV-B2)]), were produced by synthesising perthiophosphonic acid anhydrides. Two dithiophosphonic acids were synthesised by reacting perthiophosphonic acid anhydrides with ethyl alcohol (Rx,y(EtO)P(S)SH). These dithiophosphonic acids were then transformed into stable ammonium salts ([NH4][S2P(Rx,y)(OEt)]). Two nickel(II) complexes with dithiophosphonato ligands, each coordinated to four atoms to sulfur, were synthesized by reacting ammonium salts with NiCl2.6H2O. The synthesis of new six-coordinated complexes, namely [(phen)3Ni][(S2P(Rx,y)(OEt))2] and [(L)nNi(S2P(Rx,y)(OEt))2], where n=2 and L=py ; n=1 and L=bipy, were carried out using various Lewis base ligands such as pyridine (py), bipyridine (bipy), and phenanthroline (phen). The structures of the novel complexes were determined by elemental analysis, infrared spectroscopy (IR), electrospray ionisation mass spectrometry (ESI-MS), and magnetic susceptibility measurements (meff)
Outcomes and considerations for retrograde intrarenal surgery (RIRS) in the setting of multiple and large renal stones (>15 mm) in children: Findings from multicentre and real-world setting
No full textPurpose: The aim of this study is to evaluate the outcomes of retrograde intra renal surgery (RIRS) in the setting of large or multiple stones in children (15 mm, or both. Outcomes included stone free rate (SFR) and complications within 30 days. Results: In total, 344 patients were included with 197 and 147 in Groups 1 and 2, respectively. Ureteric access sheaths were more frequently used in Group 2 (39.5% vs. 56.8%, p = 0.021). The operation time was significantly longer in Group 2 (p < 0.001). SFR after a single procedure was 84.7% in Group 1 and 63.7% in Group 2. Overall complication rates in Groups 1 and 2 were 7.6% and 33.3%, respectively. The most frequently reported complication in both groups was post-operative fever (4.4% vs. 14%, p = 0.004). The rate of Clavien I/II complications in groups 1 and 2 was 6% and 25.1%, respectively (p < 0.05). The rate of Clavien ≥ III complications in groups 1 and 2 was 1.6% and 8.1%, respectively (p < 0.05). On multivariate analysis, total operation time, stone size and multiplicity were significant predictors of residual fragments. Conclusions: RIRS can be performed in paediatric cases with large and multiple stone burdens, but the complication rate is significantly higher when compared to smaller stones
Peripheral T-Cell Lymphoma Coexisting with Autoimmune Hemolytic Anemia: Analysis of Clinical Features
No full textAutoimmune hemolytic anemia (AIHA) is characterized
by the production of antibodies targeting red blood cells
(RBCs) antigens. The diagnosis is based on the presence
of a hemolytic anemia with a positive direct antiglobulin
test (or Coombs test) and on the absence of any other
hereditary or acquired cause of hemolysis, although direct
antiglobulin test-negative cases are not quite uncommon
(5% of 308 cases of AIHA recently reported by the Gruppo
Italiano Malattie EMatologiche dell’Adulto [GIMEMA])
[1, 2]. AIHA can present in primary and secondary forms.
Secondary AIHA generally includes factors such as connective
tissue diseases, drugs, infections, and lymphomas [3].
Cases of AIHA accompanied by lymphoma are rare and are
typically presented in the literature as case reports. Roughly
one-fifth of AIHA patients have lymphoma, while 7–10%
of lymphoma patients have co-existing AIHA, indicating
a clinicopathological link between both diseases [4–6]. In
clinical settings, AIHA is commonly associated with indolent
B-cell lymphomas, whereas the combination of AIHA
with peripheral T-cell lymphoma (PTCL) is rarely observed
[7–11]. This study retrospectively analyzes the clinical data,
laboratory characteristics, treatment processes, and prognosis
of five patients with the coexistence of PTCL and AIHA
who were diagnosed within the last 10 years in our center
Küresel iklim değişikliği ve etkileri konulu animasyon filmlerin fen bilimleri öğretmen adaylarının farklı öğrenme ürünlerine etkisi
No full textKüresel iklim değişikliği, günümüzde insanlığın karşı karşıya olduğu en ciddi tehditlerden biridir. İklim değişikliği; yükselen deniz seviyeleri, aşırı hava olayları, kuraklıklar, orman yangınları ve ekosistemlerin bozulması gibi pek çok olumsuz etkiyi beraberinde getirmektedir. Bu etkiler, yalnızca doğal yaşamı değil, aynı zamanda insan sağlığını, tarımı, ekonomiyi ve genel yaşam kalitesini de tehdit etmektedir Küresel iklim değişikliği ile mücadelede farkındalığın artırılması ve toplumun bilinçlendirilmesi büyük önem taşımaktadır. Küresel iklim temalı animasyon filmler, bu hedefe ulaşmada güçlü bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bilimsel bilgiyi anlaşılır hale getirme, duygusal bağ kurma, geniş kitlelere ulaşma ve harekete geçirme gibi faydaları sayesinde, bu tür filmler, iklim değişikliği konusunda toplumsal bilincin artırılmasına ve küresel çözümler geliştirilmesine önemli katkılar sağlamaktadır. Bu araştırma, küresel iklim değişikliği ve etkileri konulu animasyon filmlerin fen bilimleri öğretmen adaylarının farklı öğrenme ürünlerine etkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır Bu bağlamda yapılan bu çalışmada, animasyon filmlerin öğretmen adaylarının bilgi, endişe, farkındalık düzeyleri ile kavramsal anlama, tutum ve motivasyon gibi farklı öğrenme ürünlerine olan etkilerini araştırmayı hedeflemektedir. Bu araştırma, fen bilimleri eğitiminde daha etkili öğretim yöntemlerinin geliştirilmesine katkı sağlayabilir. Araştırma 2022-2023 eğitim öğretim yılının ikinci döneminde İstanbul ilindeki bir devlet üniversitesindeki ikinci sınıf 67 kişiden oluşan fen bilimleri öğretmen adayının katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada nicel araştırma deseninden faydalanılmıştır. Çalışma yer bilimi dersi içerisinde 7 haftalık süreç içerisinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında “Küresel Isınma Bilgi Ölçeği”, “Küresel Isınma Tutum Ölçeği”, “İklim Değişikliği Endişe Ölçeği” ve “Küresel İklim Değişikliğine Yönelik Farkındalık ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma kapsamında toplanan verilerin analizi için SPSS 29.01.0 paket kullanılmıştır. Nicel analiz sürecinde verilerin öncelikle normallik analizinin yapılabilmesi için” Kolmogorov-Smirnow testi” uygulanmıştır. Elde edilen verilerin normallik analizine uyum gösterdiği sonucuna ulaşıldıktan sonra, çalışma tek değişken barındırdığı için parametrik analiz deseninden “Tek Örneklem T Testi” uygulanmıştır. Sonuç olarak, çalışma sonuçlarımız, küresel iklim değişikliği konulu animasyon filmlerinin fen bilimleri öğretmen adaylarının farklı öğrenme ürünlerine olumlu etkisi olduğunu göstermektedir. Bu filmler, öğretmen adaylarının kavramsal anlayışlarını derinleştirmekte, eleştirel düşünme becerilerini geliştirmekte ve çevresel farkındalıklarını artırmaktadır. Ayrıca, animasyon filmlerin öğretim süreçlerinde kullanılması, öğretmen adaylarının pedagojik becerilerini güçlendirmekte ve mesleki hayatlarında daha etkili eğitimciler olmalarına katkı sağlayabilir. Bu bağlamda, eğitim programlarının ve öğretim stratejilerinin, iklim değişikliği gibi önemli ve güncel konuları kapsayan görsel ve interaktif materyallerle zenginleştirilmesi önerilmektedir. Bu tür yaklaşımlar, sadece fen bilimleri eğitimine değil, genel olarak eğitimde yenilikçi ve etkili öğretim yöntemlerinin yaygınlaşmasına da katkıda bulunacaktır.Global climate change is one of the most serious threats facing humanity today. Climate change brings with its many negative effects such as rising sea levels, extreme weather events, droughts, forest fires and ecosystem degradation. These effects threaten not only natural life, but also human health, agriculture, economy and general quality of life. Increasing awareness and raising public awareness in the fight against global climate change is of great importance. Global climate-themed animated films appear as a powerful tool to achieve this goal. Thanks to their benefits such as making scientific knowledge understandable, establishing an emotional connection, reaching large audiences and mobilizing action, such films make significant contributions to increasing social awareness about climate change and developing global solutions. This research was conducted to investigate the effects of animated films on global climate change and its effects on different learning products of science teacher candidates. Within the scope of this study, six research questions were determined. In this context, this study aims to investigate the effects of animated films on different learning products such as knowledge level, anxiety level, awareness level, conceptual understanding, attitude and motivation of prospective teachers. This research may contribute to the development of more effective teaching methods in science education. The research was conducted in the second semester of the 2022-2023 academic year with the participation of 67 second-year science teacher candidates at a state university in Istanbul. Quantitative research design was used in the study. The study was carried out within an 7-week period within the earth science course. Within the scope of the study, Global Warming Knowledge Scale, Global Warming Attitude Scale, Climate Change Concern Scale and Global Climate Change Awareness Scale were used. SPSS 29.01.0 package program was used to analyze the data collected within the scope of the research. During the quantitative analysis process, the Kolmogorov-Smirnow test was applied to first analyze the normality of the data. After it was concluded that the data obtained complied with the normality analysis, the One Sample T Test from the parametric analysis design was applied since the study contained a single variable. In conclusion, our study results show that animated films on global climate change have a positive effect on different learning products of science teacher candidates. These films deepen prospective teachers' conceptual understanding, improve their critical thinking skills and increase their environmental awareness. In addition, the use of animated films in teaching processes can strengthen the pedagogical skills of prospective teachers and contribute to them becoming more effective educators in their professional lives. In this context, it is recommended that educational programs and teaching strategies be enriched with visual and interactive materials covering important and current issues such as climate change. Such approaches will contribute not only to science education, but also to the spread of innovative and effective teaching methods in education in general
Kız meslek lisesi sınıf mikro kültürüne teknoloji entegrasyon sürecinin sosyo-matematiksel normlar bağlamında incelenmesi
No full textHer sınıf bir diğer sınıftan farklı ve kendine özgü bir mikro kültürü içinde barındırır. Sınıf mikro kültürünü inceleyen Cobb ve Yakel (1996) öğrenci öğrenmelerine etki eden sosyal çevreyi betimleyebilmek için sosyal ve sosyo-matematiksel norm kavramlarını geliştirmişlerdir. Sosyal normlar, sınıf içi gerçekleştirilen uygulamalarda öğrencilerden beklenenin ne olduğunun, nelerin kabul edilebilir nelerin ise kabul edilemez davranış formları olduğunun ölçüsünü ortaya koymaktadır (Yackel ve Cobb, 1996; Özmantar, Bingölbali, Demir, Sağlam ve Keser, 2009). Sosyal normlardan farklı olarak sosyo- matematiksel normlar matematik etkinliklerine özgü ve matematik çalışmalarına rehberlik eden sınıf eylem ve mikro etkileşimlerin standartlarını tanımlar (Yackel ve Rasmussen, 2002; Franke, Kazemi ve Battey, 2007). Sınıf mikro kültürünün sosyo-matematiksel normlar bağlamında incelenmesi, sınıfın matematiksel anlamda yaşayışının nasıl olduğunu sistemli bir şekilde analiz eder. Düşük başarılı öğrencilerin sınıf mikro kültürlerinin incelenmesi ise, onların başarısızlık nedenleri hakkında bilgi verir niteliktedir. Nitekim öğrencilerin matematiksel etkinliklerinin tamamen sosyal olduğu ve içinde bulundukları sosyal ve kültürel çevre bağlamında anlaşılmadan tam olarak aydınlatılamayacağı aktarılmıştır (Cobb, Jaworski ve Presmeg, 1996). Meslek lisesi perspektifinde, öğrencilerin ilgi duymadıkları ve sevmedikleri derslerden birinin matematik olduğu ve okul öğrencilerinin matematik başarılarının diğer okullara nazaran daha düşük olduğu bilinmektedir (Bekdemir, 2009). Sınıfa yapılacak yeni bir uygulama onun mikro kültürünü de zaman içerisinde değiştirir ve geliştirir. Yapılan etki, öğretim tekniğini değiştirmek ise hem öğrenci hem öğretmen boyutunu etkiler. Yeni uygulanacak yaklaşımlar ise yeni normların benimsenmesi ile başarılı olabilir. Sınıf mikro mikro kültürüne yön vermesi beklenen teknoloji entegrasyonu, öğrenme ve öğretme ortamlarında teknolojinin işe koşulma süreci olarak ifade edilmektedir (Ersoy, Yurdakul ve Ceylan, 2016). Araştırmacılar bilgisayarlı destekli matematik öğretimi yapılan sınıflarda yaptıkları çalışmalarla tipik olan sosyo-matematiksel normları alanyazına aktarmışlardır (Hershkowitz ve Schwarz 1999'a, 1999b; McClain ve Cobb, 2001b; Akyüz, 2014; Akkoç ve Savuran, 2021). Bu çalışmanın amacı kız meslek lisesi çocuk gelişimi bölümünde öğrenimlerine devam eden 10.sınıf öğrencilerinin sınıf mikro kültürünü, yapılacak teknoloji entegrasyonuyla birlikte sosyo-matematiksel norm boyutuyla incelemektir. Araştırmacı bir yıldır eğitim verdiği sınıftaki mikro kültürü betimlemek adına gözlemci rolündedir. Araştırmacının öğretmen rolünü de üstlendiği derslerin video kaydı alınarak verilerin ilk elden toplanmıştır. Toplanan veriler transkript edildikten sonra nitel veri analizleri, matematiği öğrenmeye kültürel ve sosyal bir perspektiften bakan yorumlayıcı çerçeve (Cobb ve Yakel, 1996) ile sınıflandırılmıştır. Yapılacak veri analizlerinde sınıfın mikro kültürü teknoloji entegrasyon öncesi ve sonrası şeklinde iki boyutta incelenmiştir. Sınıf mikro kültürünün teknoloji entegrasyonu öncesi incelemesinde elde edilen normlar bulgular kısmında sunulmuştur. Teknoloji entegrasyonu sonrasında yer alan normlar da bulgulara eklenerek iki durum mukayese edilmiştir. Sonuçlar, teknoloji entegrasyonunun sınıfı daha öğrenci merkezli bir öğretime yöneltirken sorgulamaya dayalı normların geliştiğini göstermektedir. Teknoloji öncesinde normlar anlayabilme ve anlamlı olabilme fikriyatları etrafında şekillenirken teknoloji entegrasyonu sonrasında sorgulama ve aktif katılım çerçevesinde gelişen sınıf mikro kültürü görülmektedir. Sınıf mikro kültürünün gelişimi sırasında normların birbirlerini etkilediği düşünülerek bu etkileşimin hangi normlar arasında ve nasıl gerçekleştiği de araştırmada aktarılmıştır. Sınıfın mikro kültüründe oluşan yeni normlarla teknoloji etkisinin araştırılmak ve bilgi edinebilmek üzerine yeni başlangıçlar sunduğu düşünülmektedir. Alanyazın incelemesi yapılmış olup benzer bir durum çalışmasının varlığı araştırmacının bilgisi dâhilinde değildir. Bu nedenle çalışma alanyazına katkı sağlar niteliktedir. Katılımcıların diğer norm çalışmalarından farklı olarak düşük başarılı öğrencilerden oluşuyor olması norm araştırmalarına farklı bir pencere sunmuştur. Sosyo-matematiksel normların meslek lisesi bağlamında incelenecek olması meslek lisesi sınıf mikro kültürünü daha iyi anlamamızı sağlayarak, eğitim gören öğrencilerin ihtiyaç ve sorunlarının tespitine yardımcı olup meslek lisesi öğrencilerine dönük yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.Each class contains a different and unique micro-culture from other classes. Cobb and Yakel (1996), who examined classroom micro-culture, developed the concepts of social and socio-mathematical norms to describe the social environment that affects student learning. Social norms reveal the extent of what is expected from students in classroom practices and what are acceptable and unacceptable forms of behavior (Yackel & Cobb, 1996; Özmantar, Bingölbali, Demir, Sağlam, & Keser, 2009). Unlike social norms, socio-mathematical norms define standards of classroom action and micro-interactions that are specific to mathematical activities and guide mathematical studies (Yackel & Rasmussen, 2002; Franke, Kazemi, & Battey, 2007). Examining classroom micro-culture in the context of socio-mathematical norms systematically analyzes how the classroom lives in mathematical terms. Examining the classroom micro-cultures of low-achieving students provides information about the reasons for their failure. It has been stated that students' mathematical activities are completely social and cannot be fully elucidated without understanding the context of their social and cultural environment (Cobb, Jaworski, & Presmeg, 1996). From the perspective of vocational high schools, it is known that one of the subjects that students are not interested in and do not like is mathematics, and the mathematics achievement of school students is lower than in other schools (Bekdemir, 2009). A new application to the classroom changes and develops its micro-culture over time. Changing the teaching technique affects both the student and the teacher. New approaches can be successful by adopting new norms. Technology integration, which is expected to shape the micro-micro culture of the classroom, is expressed as the process of putting technology to work in learning and teaching environments (Ersoy, Yurdakul, & Ceylan, 2016). Researchers have transferred typical socio-mathematical norms to the literature through their studies in classes where computer-assisted mathematics teaching is provided (Hershkowitz and Schwarz 1999a, 1999b; McClain and Cobb, 2001b; Akyüz, 2014; Akkoç and Savuran, 2021). This study aims to examine the classroom micro-culture of 10th grade students who continue their education in the child development department of girls' vocational high school, in terms of socio-mathematical norms along with technology integration. The researcher plays the role of observer in order to describe the micro culture in the classroom where he has been teaching for a year. Data were collected first-hand by video recording the lessons in which the researcher also played the role of teacher. After the collected data were transcribed, qualitative data analyzes were classified with the interpretive framework (Cobb & Yakel, 1996), which looks at learning mathematics from a cultural and social perspective. In the data analysis, the micro culture of the classroom was examined in two dimensions: before and after technology integration. The norms obtained from the examination of classroom micro-culture before technology integration are presented in the findings section. The norms after technology integration were added to the findings and the two situations were compared. Results show that inquiry-based norms develop as technology integration moves the classroom toward more student-centered instruction. While before technology, norms were shaped around the ideas of understanding and being meaningful, after technology integration, a classroom micro culture is seen developing within the framework of questioning and active participation. Considering that norms influence each other during the development of classroom micro-culture, the research also explains which norms and how this interaction takes place. It is thought that it offers new beginnings in researching the impact of technology and gaining knowledge with the new norms formed in the micro culture of the classroom. A literature review has been made, but the existence of a similar case study is not within the knowledge of the researcher. Therefore, the study contributes to the literature. The fact that the participants consisted of low-achieving students, unlike other norm studies, offered a different window to norm studies. It is thought that examining socio-mathematical norms in the context of vocational high schools will enable us to better understand the vocational high school classroom micro culture, help identify the needs and problems of students studying, and contribute to studies on vocational high school students
Türkiye’de kadın cinayetleri bağlamında kamu vicdanının sosyal medya üzerinden tesis edilmesi : X (twıtter) mahkemeleri
No full textTürkiye’de kadın cinayetleri bağlamında kamu vicdanının sosyal medya üzerinden tesis edilmesi: “X (Twitter) Mahkemeleri” tez çalışmasına; toplumsal cinsiyetin getirdikleri, “kadın olmak” ve “Türkiye’de kadın olmak” deneyiminin temelleri incelenerek başlanmıştır. Tez çalışmamız 4 bölümden oluşmaktadır. Bu tez çalışmasının ilk bölümünde, toplumsal cinsiyetin ve Türkiye’de kadın olma olgusunun temelleri incelenmiştir. Çalışmamızda, kadınların yaşam pratiklerine ve gündelik yaşamda karşılaştıkları olaylara dair teorik bilgiler sunulmuş ve bu bilgiler, kadın cinayetleri üzerinden belirli bir odaklanma sağlanması amacıyla sınırlandırılmıştır. Bu kapsamda, Türkiye’de meydana gelmiş ve toplumda büyük yankı uyandırmış olan Şule Çet, Ceren Damar Şenel ve Pınar Gültekin cinayetleri incelenmek üzere seçilmiştir. Çalışmanın devamında, çoğunlukla yazı temelli bir platform olması ve kamuoyunun kolektif tepkisini yansıtmak için tercih ettiği birinci platform olması nedeniyle X (Twitter) üzerinden yapılan paylaşımlar değerlendirilmiştir. Gerekli incelemelerin tamamlanmasının ardından, kamu vicdanının tesis edilmesi ile X (Twitter) paylaşımları arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Bununla birlikte, kamu vicdanının sosyal medya aracılığıyla tesis edilmesinin etkileri de araştırma kapsamında incelenmiştir. Bu bağlamda, çalışmanın araştırma kısmında, alanında uzman kişilerin görüşlerine de yer verilmiştir. Çalışmanın kavramsal bölümünde toplumsal cinsiyet, kadın cinayetleri, sosyal medya, kamu vicdanı, medya ve kadın, adalet kavramları incelenmiştir. Bu çalışma ile, “X (Twitter) Mahkemeleri” olgusunun kavramsallaştırılması ve literatüre kazandırılması amaçlanmaktadır.Establishing public conscience through social media in the context of femicides in Turkey: “X (Twitter) Courts” thesis study started by examining the implications of gender and the foundations of the experience of being a woman in Turkey. Our thesis consists of 4 chapters. In the first part of this thesis, the foundations of gender and the phenomenon of being a woman in Turkey are analyzed. In our study, theoretical information on women's life practices and the events they encounter in daily life is presented and this information is limited in order to provide a specific focus on femicides. In this context, the murders of Şule Çet, Ceren Damar Şenel and Pınar Gültekin, which took place in Turkey and caused a great resonance in the society, were selected to be analyzed. In the remainder of the study, the posts made on X (Twitter) were evaluated since it is a mostly text-based platform and is the primary platform preferred by the public to reflect their collective reaction. Following the completion of the necessary examinations, the relationship between the establishment of public conscience and X (Twitter) posts was evaluated. In addition, the effects of the establishment of public conscience through social media were also analyzed within the scope of the research. In this context, the opinions of experts in the field were also included in the research part of the study. In the conceptual part of the study, the concepts of gender, femicides, social media, public conscience, media and women, and justice were analyzed. This study aims to conceptualize the phenomenon of “X (Twitter) Courts” and bring it into the literature