87504 research outputs found
Sort by
The role of ease of doing business in the effect of corruption on investment intention : a research on Democratic Republic of Congo
No full textKüreselleşme, işletmelere ulusal sınırların ötesine genişleme fırsatları sunmuş ve bu nedenle birçok işletme küresel açılımları değerlendirmektedir. İşletmeler, yurtdışında faaliyet gösterecekleri ülkeyi seçerken çeşitli faktörleri göz önünde bulundurmaktadır. Bu faktörler arasında, Dünya Bankası tarafından yayımlanan İş Yapma Kolaylığı Raporu ve Uluslararası Şeffaflık Örgütü tarafından her yıl yayımlanan Yolsuzluk Algısı Endeksi bulunmaktadır. Bu raporlar, risklerin ve kurulum maliyetlerinin değerlendirilmesine yardımcı olduğu için işletme yöneticileri için son derece önemlidir. Uluslararası Şeffaflık Örgütü'nün 2023 yılı raporuna göre, Kongo Demokratik Cumhuriyeti (KDC) dünyada yolsuzluk oranı en yüksek 15. ülke olarak belirtilmektedir. Ayrıca, Dünya Bankası'nın 2020 yılı raporuna göre, KDC, 190 ülke arasında 183. sırada yer alarak dünyada iş yapmanın en zor olduğu 7 ülkeden biri olarak kabul edilmektedir. Araştırmanın amacı, literatüre dayanarak yolsuzluğun yatırım niyeti üzerindeki etkisini incelemek ve bu etkide iş yapma kolaylığının rolünü araştırmaktır. Araştırmanın örneklemi, kolayda örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve 962 katılımcıdan oluşmuştur. Veri toplama yöntemi olarak, Mart 18 - Haziran 29, 2024 tarihleri arasında online anket kullanılmıştır. Toplanan veriler, yol (path) analizi ile incelenmiş ve yolsuzluk, iş yapma kolaylığı ve yatırım niyeti arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir. Veri toplama aracı olarak yolsuzluk algısı, algılanan iş yapma kolaylığı ve yatırım niyeti ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, yolsuzluk algısının yatırım niyeti ve algılanan iş yapma kolaylığının boyutlarından algılanan azınlık yatırımcıların haklarının korunması ile iflas çözümü kolaylığı üzerinde doğrudan pozitif bir etkiye sahip olduğu, buna karşın algılanan işe başlama ve tapu siciline kayıt kolaylığı üzerinde negatif bir etkisi olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, algılanan iş yapma kolaylığının yatırım niyetini dolaylı olarak etkilediği, bu etkinin özellikle algılanan azınlık haklarının korunması ve iflas çözümü kolaylığı üzerinden gerçekleştiği tespit edilmiştir. Bulgulara dayalı olarak, yolsuzlukla mücadele stratejilerinin geliştirilmesi ve iş yapma kolaylığını artırıcı düzenlemelerin yatırım niyetini olumlu yönde güçlendireceği önerilmektedir.Globalization has provided businesses with opportunities to expand beyond national borders, and as a result, many companies are evaluating global expansion opportunities. When selecting a country to operate in abroad, businesses consider various factors. Among these are the Ease of Doing Business Report published by the World Bank and the Corruption Perceptions Index published annually by Transparency International. These reports are extremely important for business managers as they help assess risks and setup costs. According to the 2023 report by Transparency International, the Democratic Republic of Congo (DRC) is ranked as the 15th most corrupt country in the world. Additionally, according to the World Bank's 2020 report, the DRC is ranked 183rd out of 190 countries, making it one of the seven most challenging countries in the world for doing business. The aim of this research is to examine the impact of corruption perception on investment intention based on the literature, and to investigate the role of ease of doing business in this effect. The study sample was selected using a convenience sampling method and consists of 962 participants. The data collection method used was an online survey, conducted between March 18 and June 29, 2024. The collected data were analyzed using path analysis to evaluate the relationships between corruption perception, ease of doing business, and investment intention. The data collection tools used were scales measuring corruption perception, perceived ease of doing business, and investment intention. The research found that corruption perception has a direct positive effect on investment intention and on specific dimensions of the perceived ease of doing business, particularly the perceive ease of protection of minority investors' rights and resolving insolvency. However, it was also found that corruption perception has a negative effect on the ease of starting a business and the ease of registering property. Additionally, the perceived ease of doing business indirectly influences investment intention, with this effect occurring primarily through the perceived ease of protection of minority rights and the ease of resolving insolvency. Based on the findings, it is recommended to develop anti-corruption strategies and implement reforms that improve the ease of doing business, as these can positively strengthen investment intentions
The New Formulations of Immunoglobulin Replacement Therapies and Future Aspects
No full textImmunoglobulin replacement therapy (IgRT) stands as the established method of treatment for numerous inborn errors of immunity (IEI). Over the past six decades, there have been notable advancements in the dosing, processing, and administration routes of IgRT for IEI. Intravenous immunoglobulin has proven to be an effective treatment method, typically administered every 3 to 4 weeks. Traditional subcutaneous intravenous immunoglobulin (SCIG) is equally effective in maintaining biological IgG levels, with smaller doses administered daily every 2 weeks. F-SCIG is also equally effective and is typically administered every 3 to 4 weeks, in which patients are first required to administer hyaluronidase and then the gammaglobulin. Compared to less concentrated SCIG products, those with higher concentrations allow for the infusion of a smaller volume, less time spent on infusion, increased interval between infusions, and improved health-related quality of life. In addition, high-concentration products are reported to be similarly effective and well-tolerated by patients compared to lower-concentration SCIG and IVIG bioequivalents. High-concentration SCIG products, such as Cutaquig/Gammanorm (16.5% IgG) and Hizentra, Cuvitru, and Xembify (20% IgG), are available in the market. Overall results demonstrated that high-concentration SCIG products were efficient and well-tolerated, and allowed successful self-administration in individuals with IEI. A precise and personalized approach to IgRT is essential for improving outcomes in patients with IEI. The quest for new IgRT formulations and improved ancillary tools for SCIG aims to lower the occurrence of infections and complications related to them by enhancing adherence to long-term IgRT
Validity and Reliability Study of the Parent-School Collaboration Scale
No full textAraştırmalar, aile ve okul arasındaki ilişkinin okuldaki öğrenci başarısı üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Çocuğun yetiştirilmesinde aile önemli bir rol oynar ve okul ile aile arasındaki işbirliğinin önemi her geçen gün daha da önem kazanmaktadır. Bu nedenle velilerin bu süreçte öğretmen ve okul yöneticileri ile koordineli çalışmaları beklenmektedir. Beklentilerinin dikkate alınmadığını düşünen bir ebeveyn, çocuğunun okuldaki eğitim süreci hakkında öğretmen ve yönetici gibi okuldaki diğer aktörlerle aktif olarak işbirliği yapmaz. Bu çalışmanın amacı, öğrenci velileri ile okulun diğer paydaşları arasındaki işbirliği, iletişim ve paylaşımı belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirmektir. Çalışma 336 katılımcı ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında internet tabanlı yöntem kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan “Veli-Okul İşbirliği Ölçeği (VOKİ)” kullanılmıştır. Ölçek 5 alt ölçek ve 4’lü derecelemeli 30 Likert tarzı maddeden oluşmaktadır. Çalışma 1: Alt boyutların belirlenmesinde ölçek geliştirme istatistiği olarak Varimax rotasyonlu AFA (açımlayıcı faktör analizi) kullanılmıştır. Güvenirliği belirlemek için madde-toplam korelasyon katsayısı ve madde-kalan korelasyon katsayısı, Cronbach ve Rulon katsayısı hesaplanmıştır. Çalışma 2: Ölçek AFA (açımlayıcı faktör analizi) ve madde analizi ile yapılandırıldıktan sonra DFA (Doğrulayıcı Faktör Analizi) ile yapı geçerliği test edilmiştir. CFA modelinin uygunluğunu test etmek için CFI (Karşılaştırmalı Uyum İndeksi) ve RMSEA (Yaklaşıklığın Ortalama Karekök Hatası) uyum indeksleri kullanılmıştır. Bu kriterler göz önünde bulundurularak ölçekler için DFA modelleri oluşturulmuştur. Ölçeğin geçerli, güvenilir ve istatistiksel işlemler sonucunda kullanılabilir olduğu tespit edilmiştir.Studies indicate that the relationship between family and school has a positive effect on student success in school. The family plays an important role in raising the child, and the importance of cooperation between school and family is increasing day by day. For this reason, parents are expected to work in coordination with teachers and school administrators in this process. A parent who thinks that their expectations are not taken into account does not actively cooperate with other actors in the school, such as teachers and administrators, about their child's educational process at school. The aim of this study is to develop a scale to determine cooperation, communication and sharing between students' parents and other stakeholders of the school. The study was conducted with 336 participants. Internet-based method was used to collect the data. The "Parent-School Cooperation Scale (VOKI)" prepared by the researchers was used as a data collection tool. The scale consists of 5 subscales and 30 Likert-style items with 4-point gradation. Study 1: Varimax rotated EFA (exploratory factor analysis) was used as scale development statistics to ascertain sub-dimensions. Item-total correlation coefficient and item-remainder correlation coefficient, Cronbach and Rulon coefficient were calculated to determine the reliability. Study 2: After the scale was structured with EFA (exploratory factor analysis) and item analysis, the construct validity was tested with CFA (Confirmatory Factor Analysis). CFI (Comparative Fit Index) and RMSEA (Root Mean Square Error of Approximation) fit indices were used to test the CFA model's suitability. Considering these criteria, CFA models were created for scales. The scale was found to be valid, reliable and available as a result of statistical procedures
Preparation and in vitro evaluation of matrix type transdermal formulations containing vildagliptin
No full textAmaç: Vildagliptinin FDA onaylı polimerlerden Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selüloz kullanılarak transdermal yama formülasyonlarının hazırlanarak ve in vitro salım özelliklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Vildagliptinin transdermal terapötik sistem formülasyonları ile ilk geçiş etkisinin elimine edilmesi, kan plazma seviyelerinin daha uzun süre korunması ve dozlama sıklığı azaltılarak hasta uyuncunun artırılması amaçlanmıştır. Literatürde vildagliptinin transdermal yama şeklinde hazırlandığı farklı çalışmalar mevcut olsa da Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selülozun planlanan çalışmada kullanıldığı şekildeki formülasyonlara rastlanmamıştır. Çalışma bu açıdan literatürdeki eksikliği tamamlayacak niteliktedir. Gereç ve yöntem: Ön formülasyon çalışmaları ile elde edilen veriler sonucu polimer olarak farklı oranlarda Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 ve etil selüloz; plastifiyan olarak %25 PEG 400 veya trietil sitrat kullanılarak 10 farklı transdermal yama formülasyonu hazırlanmıştır. Öncelikle vildagliptinin fizikokimyasal özellikleri tayin edilerek UV spektrofotometrik yöntemin validasyonu yapılmıştır. Daha sonra formülasyonlarda kalınlık, ağırlık sapması, miktar tayini, membran inertliği ve in vitro salım çalışmaları yapılmıştır. Bulgular: Vildagliptinin tayin edilen fizikokimyasal özellikleri literatürdeki çalışmalarla uyumlu bulunmuştur. Analitik yöntemin validasyonu yapılmış, yöntemin doğrusallığı, kesinliği, doğruluğu, seçiciliği, ve stabilitesi ispat edilmiştir. Formülasyonlarda kalınlık, ağırlık sapması, miktar tayini, membran inertliği parametrelerinin transdermal yamalar için ideal olduğu görülmüştür. İn vitro salım çalışmalarında kümülatif vildagliptin salımı %12,941 (F5-GNWP) ila %95,444 (F9, HAWP) arasında değişmiştir. Sonuç: Transdermal terapötik sistemlerden vildagliptin salımı planlandığı şekilde 6 saat boyunca devam etmiştir. Eudragit RL100 ve HPMC E50 (5:2) kullanılarak hazırlanan transdermal yama formülasyonu ile HAWP membranında Higuchi kinetiği ile en fazla salım elde edilmiştir. Vildagliptin kullanılarak hazırlanan transdermal formülasyonlarda ileride yapılacak in-vivo çalışmalar ile etkililik ve güvenliliklerinin kanıtlanması planlanmaktadır.Objective: It was aimed to prepare transdermal patch formulations of vildagliptin using FDA approved Eudragit RL100, Eudragit RS100, hydroxipropyl metyl cellulose and etyl cellulose as polymers and to evaluate their in vitro release profiles. Transdermal therapeutic system formulations of vildagliptin aim to eliminate the first-pass effect, maintain blood plasma levels for a longer period of time and increase patient compliance by reducing dosing frequency. Although there are different studies in the literature in which vildagliptin was prepared as a transdermal patch, formulations such as Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50 and ethyl cellulose used in the planned study have not been found. Therefore, this study aims to fill this gap in the literature. Material and method: Based on the data obtained from preliminary formulation studies, 10 different transdermal patch formulations were prepared using varying ratios of Eudragit RL100, Eudragit RS100, HPMC E50, and ethyl cellulose as polymers, and 25% PEG 400 or triethyl citrate as plasticizers. Firstly, the physicochemical properties of vildagliptin were determined and the UV spectrophotometric method was validated. Subsequently, thickness, weight variation, content uniformity, membrane inertness and in vitro release studies were conducted on the formulations. Results: The determined physicochemical properties of vildagliptin were consistent with the studies available in literature. By validating the analytical method, the linearity, precision, accuracy, selectivity and stability of the method have been demonstrated. Thickness, weight deviation, quantification and membrane inertness parameters in the formulations were found to be ideal for transdermal patches. In vitro release studies showed cumulative vildagliptin release ranging from 12.941% (F5-GNWP) to 95.444% (F9, HAWP). Conclusion: Release of vildagliptin from transdermal therapeutic systems continued as planned for 6 hours. The highest release was obtained in line with Higuchi kinetics on the HAWP membrane with the transdermal patch formulation prepared using Eudragit RL100 and HPMC E50 (5:2). Further in vivo studies are planned to demonstrate the efficacy and safety of the transdermal formulations prepared using vildagliptin
Annulment of arbitral awards in international commercial arbitration
No full textBir uyuşmazlık hakkında gerek devlet yargılaması gerekse de tahkim yargılaması sonucunda bir karar verildiğinde, taraflardan birinin söz konusu karardan memnun kalmaması muhtemeldir. Bu sebeple hukuk düzenlerinde karardan memnun olmayan tarafın, karara karşı sınırlı da olsa üst mercilere başvurabileceği kurumlar düzenlemişlerdir. Hal böyle olunca yasa koyucular, hukuki güvenirlik ilkesi ile hak arama hürriyeti arasında belirli bir dengenin sağlanması için kanun yollarına ilişkin düzenlemeler yapmışlardır. Örneğin devlet yargılamasında verilen bir kararın kural olarak bir üst derece mahkemesi tarafından incelenmesi ve bunun sonucunda onanması veya bozulması mümkün kılınmıştır. Verilmiş olan karar ise ancak öngörülmüş olan bütün kanun yollarından geçmekle veya kanun yollarına başvurulmaması ile kesin, nihai ve bağlayıcı niteliği haiz olmaktadır. Bununla birlikte karar kesinleşse dahi yasa koyucular, belirli şartlar ve durumlar dahilinde bu karara karşı kullanılabilecek sınırlı sayıda başvuru yolunu saklı tutmakta ki bu yollara da olağanüstü kanun yolu denmektedir. Bir mahkeme kararına karşı bu kadar çok başvuru imkanının ve kesinleşme engelinin bulunması, ortalama olarak davaların bir hayli uzun sürmesine sebep olmakta ve bu durum bazı sorunları da beraberinde getirmektedir. Örneğin devlet yargısında yargılamaların uzun sürmesi, uluslararası ticaret hayatının devamı için gerekli olan hızı karşılayamamaktadır. Tahkim kurumu başlangıçta, devlet yargısına nazaran daha hızlı bir şekilde uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesinin yanında diğer bazı sorunlara da çözüm olarak gündeme gelmiştir. Örneğin gizlilik, hız, uluslararası ticarete uygunluk ve yargılamaya ilişkin olarak tarafların irade serbestisi gibi hususlar tahkim yargılamasını devlet yargılamasına göre bir hayli avantajlı duruma getirmektedir. Yine de ulusal yasalar uyarınca devlet yargısının, tahkim yargılaması sonucunda verilen bir hakem kararının üzerinde bazı durumlarda sınırlı da olsa denetim imkanı bulunmaktadır.Devlet, yargılama imtiyazlarının devredilmesine izin verdiği için ortaya çıkan sonucu kontrol etme hakkını saklı tutması da aslında son derece doğaldır. İşte hakem kararlarına karşı başvurulabilecek olan iptal davası yolu da tahkim yargılaması üzerindeki denetim mekanizmalarından birisi olarak gündeme gelmektedir. Tahkim yargılamasının esasında tarafların serbest iradeleri yatmakta ve bu doğrultuda mahkemelerin müdahalesinin oldukça aza indirgenmesi hedeflenmektedir. Dolayısıyla milletlerarası ticari tahkim merkezi olan ülkelerde bu anlayışa paralel olarak hakem kararlarına karşı başvurulabilecek olan yolların olabildiğince sınırlı tutulması yönünde bir anlayış gelişmiştir. Gerek UNCITRAL Model Kanunu’nda gerekse de bu kanunu mehaz alan devletlerin uluslararası tahkime ilişkin yerel kanunlarında uluslararası tahkim alanında verilmiş olan hakem kararlarına karşı yegane başvuru yolunun iptal davası olduğu düzenlenmektedir. Nitekim Türk Hukuku’nda da hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davası açılabileceği, temyizin mümkün olmadığı düzenlenmektedir. Türk Hukuku’nda yabancılık unsuru içeren tahkime ilişkin düzenlemeler, UNCITRAL Model Kanunu’ndan esinlenerek hazırlanan Milletlerarası Tahkim Kanunu’nda yer almaktadır. Milletlerarası Tahkim Kanunu, UNCITRAL Model Kanunu ile paralel olarak hakem kararlarına karşı yalnızca iptal davasına başvurulabileceğini düzenlemektedir. Türk Hukuku kapsamında hem milletlerarası tahkimi düzenleyen Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun 15.maddesi hem iç tahkimi düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 439.maddesi uyarınca hakem kararlarına karşı başvurulabilecek tek yol iptal davası olarak öngörülmüştür. İptal davası, yalnızca tahkim yargılaması sonunda verilen hakem kararlarına karşı açılabilmektedir. İptal davası yargılamasında hakem kararı, yalnızca kanunda belirtilen sınırlı sayıdaki sebeplerin mevcut olup olmadığı yönünden bir incelemeye tabi tutulmaktadır. Dolayısıyla hakem kararlarının esastan incelenmesi, bir başka deyişle kararın doğru olup olmadığı yönünde bir inceleme söz konusu olmamaktadır. Milletlerarası Ticari Tahkimde Hakem Kararlarının İptali adlı çalışmamızda, yabancılık unsuru içeren milletlerarası tahkim kapsamında verilen hakem kararlarının iptal prosedürü ve sebepleri incelenmiştir.When a decision is made regarding a dispute, either as a result of state litigation or arbitration proceedings, it is possible that one of the parties will not be satisfied with the decision in question. For this reason, institutions have been established in legal systems where a party who is not satisfied with the decision can appeal to higher authorities, albeit to a limited extent, against the decision. In this case, legislators have made regulations regarding legal remedies in order to ensure a certain balance between the principle of legal reliability and the freedom to seek justice. For example, as a rule, a decision given in state litigation can be reviewed by a higher court and as a result, it can be approved or overturned. The decision given can only be final, conclusive and binding by going through all the foreseen legal remedies or by not resorting to legal remedies. However, even if the decision becomes final, legislators reserve a limited number of remedies that can be used against this decision under certain conditions and circumstances, and these remedies are called extraordinary legal remedies. The existence of so many appeal opportunities and obstacles to finalization against a court decision causes cases to take quite a long time on average, and this situation brings with it some problems. For example, the long duration of trials in state courts cannot meet the speed required for the continuation of international trade life. The institution of arbitration initially came to the agenda as a solution to some other problems, in addition to resolving disputes more quickly compared to state courts. For example, issues such as confidentiality, speed, compliance with international trade and the parties' freedom of will regarding the trial make arbitration proceedings quite advantageous compared to state courts. Nevertheless, under national laws, state courts have the opportunity to control an arbitration decision made as a result of arbitration proceedings, albeit limited, in some cases. Since the state allows the transfer of trial privileges, it is actually very natural for it to reserve the right to control the outcome. Here, the method of annulment suit, which can be applied against arbitration decisions, comes to the agenda as one of the control mechanisms on arbitration proceedings. The basis of arbitration proceedings is the free will of the parties and in this context, it is aimed to reduce the intervention of the courts to a great extent. Therefore, in countries that are centers of international commercial arbitration, an understanding has developed in parallel with this understanding that the means of appeal against arbitral awards are kept as limited as possible. Both the UNCITRAL Model Law and the local laws of the states that take this law as a basis for international arbitration regulate that the only means of appeal against arbitral awards rendered in the field of international arbitration is an action for annulment. In fact, in Turkish law, it is regulated that only an action for annulment can be filed against arbitral awards and that appeal is not possible. Regulations regarding arbitration that include a foreign element in Turkish law are included in the International Arbitration Law, which was prepared inspired by the UNCITRAL Model Law. The International Arbitration Law regulates that only an action for annulment can be filed against arbitral awards, in parallel with the UNCITRAL Model Law. Within the scope of Turkish Law, the only way to appeal against arbitration awards is set out as an annulment suit, in accordance with both Article 15 of the International Arbitration Law, which regulates international arbitration, and Article 439 of the Code of Civil Procedure, which regulates domestic arbitration. An annulment suit can only be filed against arbitration awards given at the end of arbitration proceedings. In annulment proceedings, the arbitration award is subject to an examination only in terms of whether the limited number of reasons specified in the law are present. Therefore, there is no examination of the merits of arbitration awards, in other words, an examination of whether the award is correct. In our study titled Annulment of Arbitration Awards in International Commercial Arbitration, the annulment procedure and reasons for arbitration awards given within the scope of international arbitration that include a foreign element have been examined
Bursa yöresi geleneksel ipekli dokumaların sürdürülebilirliği
No full textDokumacılık sanatı, Anadolu’da yüzyıllar boyunca büyük gelişmeler göstermiş ve aynı zamanda kültürel aktarımın en önemli ögelerinden biri olmuştur. Bursa, XVI. yüzyıldan itibaren yoğun bir şekilde “İpekli Kumaş Dokumacılığı ve İpek Yetiştiriciliği” ile Osmanlı İmparatorluğunun ekonomisinde büyük gelir kaynağını oluşturan en önemli bir dokuma merkezidir. Tarihsel süreçte, üretimin standardizasyonunu korumak ve kaliteyi düşürmemek için devlet tarafından çeşitli kanunnameler hazırlanmış, fermanlar yayınlanmış, yasaklamalar getirilerek sürekli denetimler yapılmıştır. XIX. yüzyılın ilk başlayan fabrikalaşma dönemine kadar, Bursa’da “İpekli Dokumalar” el mancınıklarında işlenen kozaların küçük el tezgâhlarında dokunması ile gerçekleştirilmiştir. Üretim süreci; ipekböceği yetiştirerek koza elde etme, kozadan iplik çekimi ve çekilen ipliğin bükülmesi, dokunması, boyanması ve dokunan ipekli kumaşların denetimi aşamalarının sonunda ürünlerin satılmasıyla gerçekleştirilmiş ve yeni bir ticari alan oluşturulmuştur. Bursa’da, kullanım amaçlarına uygun ve üretim bütünlüğünü koruyacak şekilde; istimhaneler, kozaklıklar, mancınıkhaneler, devdahhaneler, bükümhaneler ve çözgühaneler, dokuma atölyeleri ve boyahaneler gibi özel mekânlar inşa edilerek biçimlendirilmiştir. Avrupa’da, buhar gücü ile çalışan, ipek teli çeken ve ipek ipliği üreten filatür fabrikaların açılmasından kısa bir süre sonra; Bursa’da ilk filatür fabrikasının 1837 Günümüzde ise, Bursa ve yöresinde geleneksel ipek üretimi ve dokumacılık faaliyetleri devlet desteği ve özel çabalarla sürdürülmektedir.The art of weaving has undergone great developments in Anatolia for centuries and has also been one of the most important elements of cultural transmission. Bursa has been an important weaving center since the 16th century, with intensive Silk Fabric Weaving and Silk Cultivation as the most important source of income in Anatolia and the largest in the economy of the Ottoman Empire. Historically, the state has prepared various regulations, issued decrees, imposed prohibitions, and conducted continuous inspections to maintain the high standard of production and prevent quality from declining. Until the beginning of the factory period in the first half of the 19th century, Silk Weavings in Bursa were made by weaving the cocoons processed in hand coils on small looms. The stages of production were; obtaining cocoons by raising silkworms, reeling thread from cocoons, twisting the extracted thread, weaving, dyeing, and inspecting the woven silk fabrics; at which point the product was ready to be sold, thusly creating a new field of trade. In this period, special facilities such as “istimhane”, “kozaklık”, “mancınıkhane”, “devdahhane”, “bükümhane”, “çözgühane”, weaving workshops and dyehouses were built in order to meet the needs and preserve the integrity of production, and the architectural structure was shaped accordingly. Shortly after the founding of steam powered filature factories in Europe that reel silk thread and produce silk yarn; the first filature factory was founded in Bursa in 1837 and a significant industrialization process took place in the region onwards. In addition to the efforts to revitalize the silkworm breeding activity with the establishment of the Düyûn-ı Umûmiye İdâresi in 1881, the first silk school, the “Harir Darüttalimi Mektebi”, was opened in the same period and scientific studies were carried out in the field of silk production. Today, traditional silk production and weaving activities are upheld by private enterprise
Tarımsal destekleme politikalarının verimlilik ve rekabet gücü üzerindeki etkisinin incelenmesi
No full textSanayinin gelişmesiyle geri planda kalan tarım sektöründe, 1929 yılında yaşanan ekonomik krizin talebini düşürmesi sonucu üretici gelirlerinde yaşanan azalmaların gıda arzını sıkıntıya sokması, gıda arzını güvence altına alma sorununu ortaya çıkarmıştır. Yaşanılan bu durum, tarımda koruyucu politikaların ortaya çıkmasına neden olmuş ve ülkeler tarıma destek vermeye başlamıştır. Tarım sektörünün korunması ve yüksek desteklerin verilmesi, akabinde gelişen tarım teknolojilerinin verimlilik artırıcı etkisiyle, desteklenen ürünlerde arz fazlası sorunu yaşanmaya başlanmıştır. 1980’li yıllarda, ülkelerin arz fazlası yaşanan ürünlerin üretimini kontrol altına alma ve ihraç etme politikaları döneme hâkim olmuş ve gelişmiş ülkeler arasında sübvansiyon savaşları başlatmıştır. Tarımsal desteklerin kamu bütçesi üzerinde yarattığı baskının azaltılması ve arz fazlasının önüne geçmesi amacıyla 1986 yılında 123 ülkenin katılımıyla Uruguay’da GATT toplantısı düzenlenmiştir. Tarımın neoliberal sisteme eklenmesinin tartışıldığı toplantı nihayetinde 1994 yılında Tarım Anlaşması üzerine ortaklaşa bir karar verilmiştir. Desteklerin ve gümrük tariflerinin ülkelerin gelişim seviyelerine göre azaltılmasına ve ihracat sübvansiyonların kaldırılmasına karar verilen tarım anlaşmasıyla tarımda serbest piyasa mekanizması işlemeye başlamıştır. Çalışmada bu noktadan hareketle, yapısı değişen desteklerin verimlilik ve rekabet gücü üzerindeki etkisi incelenmiştir. Türkiye, Meksika, AB, ABD, Güney Afrika, Avustralya, Rusya’da uygulanan destekleme politikalarının verimlilik ve rekabet gücü üzerindeki etkinliğini ölçmeyi amaçlayan çalışmada buğday, mısır, mercimek, ayçiçeği, elma, kayısı, domatesi patates ürünleri incelenmiştir. 1992-2020 yılları arasında uygulanan OECD destek tanımında yer alan Üretici Destek Tahmini (PSE), Genel Hizmetler Destek Tahmini (GHDT), Tek Ürün Transfer Desteği (SCT) ve Nominal Koruma Katsayısı (NPC) desteklerinin verimliliği ve rekabet gücünü (AKÜ Endeksi) etkileyip etkilemediği eşbütünleşme panel veri analizi kapmasında test edilmiştir. Yapılan ekonometrik analiz sonucu, incelenen 8 ürünün verimliliğinin ve rekabet gücünün Üretici Destek Tahmini (PSE) ile pozitif anlamlı ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Genel Hizmet Destek Tahmini (GHDT)’nin incelenen ürünlerin verimliliği ile pozitif anlamlı ilişkisi bulunurken, gelişmekte olan ülkelerin rekabet gücünde bu ilişki bazı ürünlerde (mısır ve buğday) anlamsız bulunmuştur. Aynı şekilde Tek Ürün Transfer Desteği (SCT) desteği uygulayan Türkiye ve Meksika’nın buğday AKÜ-SCT ilişkisi anlamsız bulunmuş, diğer ülkelerin verimlilik-AKÜ-destek ilişkisi pozitif anlamlı bulunmuştur. NPC desteği veren ülkelerin verimlilik-AKÜ-destek ilişkisi pozitif anlamlı bulunmuştur. Genel olarak gelişmekte olan ülkelerde uygulanan bu destek, üreticilerin rekabet gücüne olumlu katkı yapmaktadır. Çalışmada, desteklerin verimlilik üzerinde pozitif bir etkiye sahip olduğu, destek-AKÜ ilişkisinin her ülkede pozitif olmadığı ve gelişmekte olan ülkelerin daha düşük katsayıya sahip olduğu yapılan panel veri analizleri sonucunda gözlemlenmiştir. Gelişmiş ülkelerin tarımsal desteklere büyük bütçeler ayırması nedeniyle bu ülkelerin verimlilik-AKÜ-destek ilişkisinde pozitif anlamlı ve yüksek katsayı oranına sahip olduğunu gösteren sonuçlar bulunmuştur. Sonuç olarak incelenen 8 üründen 6 ürüne SCT ve NPC desteğinde bulunan Türkiye’nin rekabet gücünde istediği başarıyı elde edemediği görülmüştür. Herhangi ek bir destek vermediği kayısı ve mercimekte rekabet gücünün bulunduğu ancak artan üretici maliyetleri nedeniyle Türkiye’nin mercimek dünya ihracatındaki payının yıllar içinde azaldığı gözlenmiştir. Yapılan bu analizler sonucunda Türkiye’de uygulanan desteklerin istenilen etkiye ulaşmada başarılı olamadığı görülmektedir.In the agricultural sector, which remained in the background with the development of industry, the problem of securing food supply arose due to the decrease in producer incomes as a result of the decrease in demand as a result of the economic crisis in 1929. This situation led to the emergence of protective policies in agriculture and countries started to support agriculture. With the protection of the agricultural sector and the implementation of high subsidies, followed by the productivity-enhancing effect of developing agricultural technologies, the problem of excess supply in the supported products started to be experienced. With the 1980s, the policies of countries to control and export the production of products with excess supply dominated the period and started subsidy wars among developed countries. In 1986, the GATT meeting was organized in Uruguay with the participation of 123 countries in order to reduce the pressure of agricultural subsidies on the public budget and to prevent excess supply. At the end of the meeting, where the inclusion of agriculture into the neoliberal system was discussed, a common decision was taken on the Agreement on Agriculture in 1994. With the agricultural agreement, in which it was decided to reduce supports and customs tariffs according to the development levels of countries and to abolish export subsidies, the free-market mechanism started to operate in agriculture. Based on this point, the study analyses the impact of the change in the structure of subsidies on productivity and competitiveness. Wheat, maize, lentil, sunflower, sunflower, apple, apricot, tomato, potato, apricot, tomato and potato products were analyzed in the study aiming to measure the effectiveness of support policies implemented in Türkiye, Mexico, EU, USA, South Africa, Australia and Russia. Whether the Producer Support Estimate (PSE), General Services Support Estimate (GSSA), Single Crop Transfer Support (SCT) and Nominal Protection Coefficient (NPC) supports, which are included in the OECD support definition applied between 1992-2020, affect productivity and competitiveness (RCA Index) were tested in the context of cointegration panel data analysis. As a result of the econometric analysis, it is concluded that the productivity and competitiveness of the 8 products examined have a positive significant relationship with the Producer Support Estimate (PSE). While the General Service Support Estimate (GSSA) has a positive significant relationship on the productivity of the country's agriculture, this relationship is found to be insignificant for products such as maize and wheat in the competitiveness of some developing countries. Likewise, in Türkiye and Mexico, which implement Single Crop Transfer Support (SCT) support, the relationship between wheat RCA-SCT was found to be insignificant, while the productivity-RCA-support relationship of other countries was found to be positively significant. The productivity-RCA-support relationship was found to be positively significant in the countries providing NPC support. This support, which is generally applied in developing countries, contributes positively to the competitiveness of producers. In the study, it is observed that supports have a positive effect on productivity, the support-RCA relationship is not positive in all countries and developing countries have lower coefficients as a result of panel data analyses. Since developed countries allocate large budgets to agricultural subsidies, it was found that these countries have positive significant and high coefficient ratio in the productivity-RCA-support relationship. As a result, it was observed that Turkey, which provided SCT and NPC support for 6 products out of 8 products analyzed, could not achieve the desired success in competitiveness. It is seen that Türkiye has competitiveness in apricot and lentil, for which it does not provide any additional support, but Türkiye's share in the world exports of lentil has decreased over the years due to increasing producer costs. As a result of these analyses, it is seen that the supports applied in Turkey have not been successful in achieving the desired effect
Okullar Açıldı, Ya Kütüphaneler?
No full textOkullar 9 Eylül’de açıldı. Hem çocuklarda hem velilerde tatlı bir hazırlık telaşı...
Eylüller hep böyledir. Öğrenciler ve ebeveynleri kırtasiye alışverişinde iken eğitim kadrosu yeni döneme hazırlanır. Görev başına dönen öğretmenler yeni senenin planlamasını yaparlar. Tayini çıkanlar, okul değiştirenler, izinden dönenler, ders programı içinde yerlerini bulur.
Bu süreçte okul binaları da hazırlanmaktadır. Duvarlar boyanır, tesisatlar gözden geçirilir, derslikler kontrol edilir. Laboratuvarlar, kantin, spor salonu, kısaca okul içindeki her mekân, ihtiyaçlarına kavuşturulur. Biri hariç; kütüphaneler
Sleep patterns among children and adolescents with type 1 diabetes mellitus compared to case-control peers without diabetes
No full textAmaç: Bu çalışmanın amacı, tip 1 diyabeti (T1D) olan ve olmayan sağlıklı kontrol akranlarıyla uyku sağlığı bileşenlerini ve kronotipi karşılaştırmak ve bu uyku parametreleri ile T1D'deki glisemik değişkenlik arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 6-18 yıl arasında değişen 84 T1D’si olan katılımcı ile yaş ve cinsiyete göre eşleştirilmiş 84 sağlıklı katılımcı dahil edildi. Uyku sağlığı bileşenleri aktigrafi cihazı, uyku günlükleri ve öz veya ebeveyn beyanı kullanılarak ölçüldü. Uyku bozukluğu DSM-5 Düzey-2 Uyku Bozuklukları Ölçeği Kısa Formu ile değerlendirildi. Sirkadiyen tercih Çocukluk Dönemi Kronotipi Anketi ile belirlendi. Glisemik değişkenlik sürekli glukoz izlem (SGİ) parametreleri ile değerlendirildi. Bulgular: T1D ve kontrol grubunun uyku sağlığı bileşenleri ortanca toplam puanı 3,0 (3,0-4,0) olup iki grup arasında anlamlı bir fark görülmedi (p=0,485). Uyku kalitesi, T1D’si olan katılımcıların %89,3’ünde ve kontrol grubunun ise %96,4’ünde iyi olarak beyan edildi (p=0,072). Aktigrafiden elde edilen objektif verilere göre ise T1D’si olan katılımcıların %56’sının ve kontrol grubunun %59,5’inin kötü uyku kalitesine sahip olduğu saptandı (p=0,639). T1D’si olan katılımcıların %88,1'inin (n=74) ve sağlıklı katılımcıların %84,5'inin (n=71) yaşa göre önerilen sürenin altında uyuduğu tespit edildi (p=0,501). Sirkadiyen tercih her iki grubun yaklaşık %50'sinde ara formda gözlendi (p=0,121). T1D’si olan katılımcılar arasında, stabil glisemik değişkenliğe (glisemik dalgalanma katsayısı [CV] <%36) sahip olanlar daha erken bir orta nokta uykusuna sahipti (p=0,008). Ayrıca, glisemik değişkenliğin (CV) ara forma kıyasla akşamcıllarda daha yüksek olduğu gözlendi (p=0,024). Sonuç: Bulgularımız, tip 1 diyabeti olan ve olmayan çocuk ve ergenlerde uyku sağlığı bileşenlerinin ve sirkadiyen tercihin farklı olmadığını göstermektedir. Uyku kalitesi, katılımcıların çoğunda subjektif olarak iyi olarak beyan edilmesine rağmen, objektif kriterlere göre incelendiğinde çoğunlukla kötü olduğu saptanmıştır. Bu tutarsızlık, çocukların ve ergenlerin kötü uyku kalitesi düzeylerini gerçekte olduğundan daha hafife alabileceklerini düşündürmektedir.Objective: Our objectives were to compare sleep health composite dimensions and chronotype in children and adolescents with and without type 1 diabetes (T1D) and to explore the relationship between sleep and glycemic variability in T1D. Materials and Methods: The study comprised 84 participants with T1D aged between 6 and 18 years, matched by age and sex with 84 healthy participants. The sleep health composite was measured using actigraphy, sleep diaries, and self or parental reports. Sleep disturbance was evaluated using the DSM-5 Level 2 Sleep Disorders Scale Short Form. Chronotype was determined using the Children’s Chronotype Questionnaire. Glycemic variability was assessed using continuous glucose monitoring (CGM). Results: The median total sleep health composite score for both the T1D and control groups was 3.0 (3.0-4.0), with no significant difference between the two groups (p=0.485). Sleep quality was reported as good by 89.3% of participants with T1D and 96.4% of controls (p=0.072). Objective data from actigraphy indicated poor sleep quality in 56% of participants with T1D and 59.5% of controls (p=0.639). Additionally, 88% (n=74) of participants with T1D and 84.5% (n=71) of controls had inadequate total age-appropriate sleep duration (p=0.501). Approximately 50% of both groups exhibited an intermediate circadian preference (p=0.121). Among participants with T1D, those with a stable glycemic variability (coefficient of variation [CV] <%36) had an earlier midpoint sleep (p=0.008). Furthermore, CV was higher in the evening types compared to the intermediate types (p=0.024). Conclusion: Our study indicates that there are no significant differences in the sleep health composite and chronotype between children and adolescents with and without T1D. Although most participants reported good sleep quality, objective assessments indicated poor sleep quality. These findings suggest that children and adolescents may overestimate their sleep quality
The role of interactivity in augmented reality on purchase intention
No full textBu çalışma, günümüzün dijitalleşmiş tüketicilerinin artırılmış gerçeklik hakkındaki düşüncelerinin satın alma niyetlerini etkilemedeki rolünü ölçerek yeni bir yaklaşım benimsemektedir. Artırılmış gerçeklik yaklaşık 50 yıldır hayatımızın bir parçası olsa da, geniş kitleler tarafından benimsenmesi ancak son 20-25 yılda gerçekleşmiştir. Bu çalışma, bu teknolojiyle etkileşime giren kişilerin deneyimsel değerlerinin (içsel ve dışsal değerler) satın alma niyetleri üzerinde olumlu bir etkiye sahip olup olmadığını araştırmayı amaçlamaktadır. Titizlikle kontrol edilen bu nicel çalışmada katılımcılar iki gruba ayrılmıştır. Katılımcılar önce bir ön anket doldurmuştur. Ardından, ilk grup artırılmış gerçeklik aracılığıyla ürünleri deneyimleme fırsatı bulurken, diğer grup aynı ürünlerin web sitesindeki fotoğraflarını incelemiştir. Deneyim sürecinin ardından katılımcılar, düşüncelerinin ve tepkilerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını sağlayan son anketi doldurdu. Araştırma bulguları, kesin olmamakla birlikte, insanların artırılmış gerçeklik uygulamalarını genellikle dışsal (faydacı) değerlerle ilişkilendirdiğini göstermektedir. Başka bir deyişle, ilgili uygulamada artırılmış gerçeklik kullanan kişiler bunu hedonik duygulardan oluşmayan duygularla, yani faydacı duygularla kullanmaktadır. Çalışmada ayrıca, muhtemelen artırılmış gerçeklik deneyiminin yetersizliği nedeniyle, artırılmış gerçeklik deneyimi sonrasında katılımcıların satın alma niyetinde potansiyel bir düşüş tespit edilmiştir.This study takes a fresh approach by measuring the role of today's digitalising consumers' thoughts about augmented reality in influencing their purchase intentions. While augmented reality has been a part of our lives for about 50 years, its widespread adoption by the masses has only occurred in the last 20-25 years. The study aims to investigate whether the experiential values (intrinsic and extrinsic values) of people who engage with this technology have a positive effect on their purchase intentions. This research, a meticulously controlled and quantitative study, divided the participants into two groups. They first filled out a preliminary questionnaire. Subsequently, the first group had the unique opportunity to experience products through augmented reality, while the other group viewed the photos of the same products on the website. After the experience period, the participants filled out the final questionnaire, ensuring a comprehensive understanding of their thoughts and reactions. The research findings, while not definitive, suggest that people generally associate augmented reality applications with extrinsic (utilitarian) values. In other words, people who use augmented reality on the relevant application use it with emotions that do not consist of hedonic emotions, that is, utilitarian emotions. Furthermore, the study observed a potential decrease in the purchase intention of the participants after the augmented reality experience, possibly due to the inability of hedonic emotions to be satisfied by the application that is the subject of the research