19,101 research outputs found

    J. Gwyn Griffiths, Plutarch's De hide et Osiride

    No full text
    De Wit Constant. J. Gwyn Griffiths, Plutarch's De hide et Osiride. In: L'antiquité classique, Tome 40, fasc. 1, 1971. pp. 248-250

    The metro and the city: interaction with the urban landscape in the new underground stations in Valencia 1995-2010

    No full text
    The first stations of the Valencia subway lines were accessible by conventional metro entrances, stairs leading to an underground corridor or hallway, invisible from the street and from where you came, directly or through other corridors, to the platforms. In the new metro lines from the network of FGV Ferrocarriles de la Generalitat Valenciana (Railways of the Regional Government of Valencia) built between 1995 and 2010 the architectural design of the stations is addressed in a different way from design strategies that seek greater interaction with the public space and the urban environment. To expose these strategies of interaction with the urban environment, the paper uses as case studies several stations designed by the author, belonging to lines 3 and 5 of the Valencia Metro network.Pérez Igualada, J. (2015). The metro and the city: interaction with the urban landscape in the new underground stations in Valencia 1995-2010. WIT Transactions on the Built Environment. 146:363-374. doi:10.2495/UT150291S36337414

    Ultraiectini Dominii tabula multo aliis auctior et correctior

    No full text
    Deze kaart van Utrecht verscheen in Frederick de Wits atlas van de Nederlanden: 'Nieut kaert-boeck vande XVII Nederlandtsche provincien'. Deze atlas, de meest logische en volledige die De Wit zou uitgeven, bestaat uit 25 kaarten van de Nederlandse regio's. De kaarten zijn alfabetisch genummerd met een letter in een hoek van A tot Z (uitgezonderd de J). Opmerkelijk is dat destijds vrijwel gelijktijdig een bijna identieke atlas van de Nederlanden op de markt werd gebracht door Nicolaas Visscher. In eerste instantie verschilden beide atlassen van elkaar, doch al gauw kregen ze dezelfde boekdruktitel, dezelfde gegraveerde titelpagina en kaarten die nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden. Of hier sprake was van concurrentie of van intensieve samenwerking is niet duidelijk. Het meest waarschijnlijk is het dat beide uitgevers met elkaar concurreerden, anders hadden zij er niet voor gekozen allebei platen van dezelfde regio's te vervaardigen. De hier afgebeelde kaart van Utrecht heeft De Wit in elk geval van Visscher gekopieerd. Zo zijn de cartouches van de kaart van Visscher overgenomen, echter zonder de naam van de graveur Romein de Hooghe te kopiëren. De Wit liet ook na de gradenverdeling van Visscher in te tekenen. De bronnen voor de kaarten van Visscher en De Wit zijn niet duidelijk. Ze verschillen totaal van de kaart van Van Berckenrode in de Mercator-Hondiusatlas, die in 1628 door Hamersveldt is gegraveerd (zie elders in de collectie gedigitaliseerde kaarten van Holland en Utrecht). De hier afgebeelde kaart toont de interlokale weg van Amersfoort naar het landgoed Vollenhoven. Deze kaarsrechte Amersfoortseweg werd in 1653 aangelegd. Naast de weg werden rechthoekige percelen heidegrond uitgegeven met een breedte van 100 roeden (ruim 375 meter). De nieuwe eigenaren van deze percelen waren verplicht het aangrenzende deel van de weg te onderhouden. De kaart van De Wit toont een eerste aanzet tot deze percelering. Ook vandaag de dag nog is de weg goed in het landschap herkenbaar; het tracé wordt voor het grootste gedeelte nog gevolgd door de provinciale weg N237. Een ander opvallend aspect aan de kaart is dat het Naardermeer is ingetekend als verkavelde droogmakerij. Ten tijde van de uitgave van de kaart lag het Naardermeer echter niet droog; nog in 1629 - het jaar waarin de eerste poging tot drooglegging werd ondernomen - stak men als verdediging tegen de Spaanse troepen de dijken door. Een tweede poging tot drooglegging gebeurde pas in 1883. Het Horstermeer, ten zuidwesten van het Naardermeer, biedt op de kaart van De Wit een meer werkelijkheidsgetrouwe weergave. Dit meer werd in 1629 met behulp van windmolens voor het eerst drooggemalen. Door de grote hoeveelheid kwelwater vanuit omliggende gebieden kon men de polder echter niet drooghouden. In 1636 besloot men daarom de bemaling te stoppen, waarna een vogelrijk moerasgebied ontstond. De kaart van De Wit toont het Horstermeer inderdaad als een onverkaveld gebied, maar geeft tegelijkertijd een grote hoeveelheid windmolens weer. Pas in 1882 werd de Horstermeerpolder definitief drooggelegd, hoewel men in de oorlogsjaren 1940-1945 de polder tot tweemaal toe defensief onder water zette

    Tomatengen tegen bananenschimmel (interview met Pierre de Wit)

    No full text
    Er gloort hoop voor door schimmels geplaagde bananentelers. Wageningse onderzoekers hebben ontdekt dat een eiwit dat tomatenplanten resistent maakt tegen bladvlekkenziekte, mogelijk ook de banaan kan wapenen tegen de zwarte Sigatokaschimmel. Dat schrijven ze in PNAS (online op 5 april). Voor het onderzoek bundelden onderzoekers van de groepen van Gert Kema en Pierre de Wit hun krachten. Zij zijn experts op de gebieden van respectievelijk bananenschimmel Mycospaerella fijiensis en tomatenschimmel Cladosporium fulvu

    Tomatengen tegen bananenschimmel (interview met Pierre de Wit)

    No full text
    Er gloort hoop voor door schimmels geplaagde bananentelers. Wageningse onderzoekers hebben ontdekt dat een eiwit dat tomatenplanten resistent maakt tegen bladvlekkenziekte, mogelijk ook de banaan kan wapenen tegen de zwarte Sigatokaschimmel. Dat schrijven ze in PNAS (online op 5 april). Voor het onderzoek bundelden onderzoekers van de groepen van Gert Kema en Pierre de Wit hun krachten. Zij zijn experts op de gebieden van respectievelijk bananenschimmel Mycospaerella fijiensis en tomatenschimmel Cladosporium fulvu

    Ambidextrous marketing organizations to support product innovation : a case study in the chemical industry

    No full text
    Contains fulltext : 81988.pdf (Publisher’s version ) (Open Access)RU Radboud Universiteit Nijmegen, 28 september 2010Promotor : Wit, J. de Co-promotores : Dankbaar, B., Vissers, G.A.N.X, 245 p

    Dr. J. Th. Beysens, bijz. hoogleeraar aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. Hoofdstukken wit de bijzondere Ethiek

    No full text
    Mansion Auguste. Dr. J. Th. Beysens, bijz. hoogleeraar aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. Hoofdstukken wit de bijzondere Ethiek. In: Revue néo-scolastique de philosophie. 23ᵉ année, n°89, 1921. pp. 112-114

    E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499.

    No full text
    Dhénin Michel. E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499. In: Revue numismatique, 6e série - Tome 20, année 1978 pp. 212-213

    E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499.

    No full text
    Dhénin Michel. E. J. A. van Beek et G. W. de Wit, Het Munttarief van 1499. In: Revue numismatique, 6e série - Tome 20, année 1978 pp. 212-213
    corecore