229 research outputs found
Fields, farms and colonists : intensive field survey and early Roman colonization in the Pontine region, central Italy
Get PDFIntensieve archeologische veldverkenningen kunnen veel meer inzicht geven in de plattelandsbewoning en vormen van landbouw in de Romeinse tijd dan tot nu toe werd gedacht, zo blijkt uit onderzoek van promovendus Tymon de Haas. De Haas toont aan dat het traditionele beeld van de vroege Romeinse kolonisatie van midden Italië (die vooral gebaseerd zijn op historische bronnen) moet worden bijgesteld.
De veldverkenning is een onderzoeksmethode waarbij in akkers opgeploegde archeologische sporen in kaart worden gebracht. Tymon de Haas heeft in drie landschappen in de Pontijnse regio (midden-Italië) in een klein areaal, maar op een zeer gedetailleerde manier, veldverkenningen uitgevoerd. Analyse en vergelijking van deze gegevens laten zien dat deze methodologische benadering, anders dan critici menen, belangrijke nieuwe inzichten biedt in de functie en status van nederzettingen en bovendien bruikbaar is om landbouwstrategieën te onderscheiden.
De Haas voerde deze veldverkenningen uit in delen van de regio die in de laat-6e tot 4e eeuw v. Chr. zijn gekoloniseerd. Hij bracht de schaarse archeologische resten uit deze periodes in kaart. In combinatie met recente opgravingen tonen ze aan dat de aard en invloed van de vroege Romeinse kolonisatie anders was dan op basis van historische bronnen wordt aangenomen. De archeologische sporen duiden erop dat vroege kolonies op strategische plekken lagen en dat er tempels stonden, maar het is onzeker of het ook steden waren. De veldverkenningen laten bovendien zien dat er weinig veranderingen optreden in het ommeland van kolonies: het aantal gekarteerde boerderijen daalt in de periode van kolonisatie, terwijl men vaak aanneemt dat grote aantallen kolonistenboerderijen zouden zijn gesticht. In een deel van de regio, de Pontijnse moerassen, zijn wel nieuwe boerderijen uit de (late) 4e eeuw aangetroffen. De Haas suggereert dat deze moerassen werden ontwaterd, verkaveld en ontsloten door een doorgaande weg. In de (late) 4e eeuw had de Romeinse kolonisatie dus wel een grote impact op het landschap.
Archaeological field survey is a research method which involves mapping archaeological remains that have been ploughed up in agricultural fields. For De Haas’s thesis field surveys have been conducted in three landscapes in the Pontine region (central Italy) in a very detailed way, but within restricted areas. An analysis and comparison of the data shows that this intensive approach, unlike critics have argued, yields new insights in the function and status of rural settlements and that it is useful to study agricultural strategies.
These intensive field surveys concern parts of the region that were colonized in the late 6th to 4th centuries BC and they have identified remains from this period. In combination with recent excavations they show that the nature and impact of early Roman colonization was different than is assumed on the basis of historical sources. Archaeological remains indicate that early colonies were occupied strategic locations and housed temples, but they were probably not cities. Furthermore, the field surveys show that there are few changes in rural settlement around colonies: the numbers of farms that have been mapped decreases in the period of colonization, while it is often assumed that large numbers of colonist farms were established. In one part of the region, the Pontine marshes, new farms dating to the 4th century have been found. The research shows that this marsh was reclaimed, parcelled out and opened through an important road. Therefore, in the (late) 4th century Roman colonization did have major impact on the landscape.
Introduction — Human-environment interfaces: Assessing the use of palaeoenvironmental information in Mediterranean landscape archaeology
No full textThis short paper serves as an introduction to a special issue of JASRep that brings together some of the papers from a session at the European Association of Archaeologists annual conference held in Istanbul in 2014. The aim of that session, and these papers was to discuss recent developments in Mediterranean palaeoenvironmental research, but more specifically, how this research is integrated with archaeological evidence. The papers in this special issue deal with the full range of Mediterranean landscape-types and time-periods, encompassing early prehistory to the Medieval period; some engage with broad-scale climatic processes, while others deal with individual landscape or site-based assessments of human-environment interactions. They illustrate how, in very different ways, we can try to integrate environmental and archaeological data to understand the reciprocal links between cultural and environmental change. This introduction thus serves to situate these papers into a methodological and theoretical framework
Fields, farms and colonists:intensive field survey and early Roman colonization in the Pontine region, central Italy
Get PDFIntensieve archeologische veldverkenningen kunnen veel meer inzicht geven in de plattelandsbewoning en vormen van landbouw in de Romeinse tijd dan tot nu toe werd gedacht, zo blijkt uit onderzoek van promovendus Tymon de Haas. De Haas toont aan dat het traditionele beeld van de vroege Romeinse kolonisatie van midden Italië (die vooral gebaseerd zijn op historische bronnen) moet worden bijgesteld. De veldverkenning is een onderzoeksmethode waarbij in akkers opgeploegde archeologische sporen in kaart worden gebracht. Tymon de Haas heeft in drie landschappen in de Pontijnse regio (midden-Italië) in een klein areaal, maar op een zeer gedetailleerde manier, veldverkenningen uitgevoerd. Analyse en vergelijking van deze gegevens laten zien dat deze methodologische benadering, anders dan critici menen, belangrijke nieuwe inzichten biedt in de functie en status van nederzettingen en bovendien bruikbaar is om landbouwstrategieën te onderscheiden. De Haas voerde deze veldverkenningen uit in delen van de regio die in de laat-6e tot 4e eeuw v. Chr. zijn gekoloniseerd. Hij bracht de schaarse archeologische resten uit deze periodes in kaart. In combinatie met recente opgravingen tonen ze aan dat de aard en invloed van de vroege Romeinse kolonisatie anders was dan op basis van historische bronnen wordt aangenomen. De archeologische sporen duiden erop dat vroege kolonies op strategische plekken lagen en dat er tempels stonden, maar het is onzeker of het ook steden waren. De veldverkenningen laten bovendien zien dat er weinig veranderingen optreden in het ommeland van kolonies: het aantal gekarteerde boerderijen daalt in de periode van kolonisatie, terwijl men vaak aanneemt dat grote aantallen kolonistenboerderijen zouden zijn gesticht. In een deel van de regio, de Pontijnse moerassen, zijn wel nieuwe boerderijen uit de (late) 4e eeuw aangetroffen. De Haas suggereert dat deze moerassen werden ontwaterd, verkaveld en ontsloten door een doorgaande weg. In de (late) 4e eeuw had de Romeinse kolonisatie dus wel een grote impact op het landschap
Fields, farms and colonists:intensive field survey and early Roman colonization in the Pontine region, central Italy
Get PDFIntensieve archeologische veldverkenningen kunnen veel meer inzicht geven in de plattelandsbewoning en vormen van landbouw in de Romeinse tijd dan tot nu toe werd gedacht, zo blijkt uit onderzoek van promovendus Tymon de Haas. De Haas toont aan dat het traditionele beeld van de vroege Romeinse kolonisatie van midden Italië (die vooral gebaseerd zijn op historische bronnen) moet worden bijgesteld. De veldverkenning is een onderzoeksmethode waarbij in akkers opgeploegde archeologische sporen in kaart worden gebracht. Tymon de Haas heeft in drie landschappen in de Pontijnse regio (midden-Italië) in een klein areaal, maar op een zeer gedetailleerde manier, veldverkenningen uitgevoerd. Analyse en vergelijking van deze gegevens laten zien dat deze methodologische benadering, anders dan critici menen, belangrijke nieuwe inzichten biedt in de functie en status van nederzettingen en bovendien bruikbaar is om landbouwstrategieën te onderscheiden. De Haas voerde deze veldverkenningen uit in delen van de regio die in de laat-6e tot 4e eeuw v. Chr. zijn gekoloniseerd. Hij bracht de schaarse archeologische resten uit deze periodes in kaart. In combinatie met recente opgravingen tonen ze aan dat de aard en invloed van de vroege Romeinse kolonisatie anders was dan op basis van historische bronnen wordt aangenomen. De archeologische sporen duiden erop dat vroege kolonies op strategische plekken lagen en dat er tempels stonden, maar het is onzeker of het ook steden waren. De veldverkenningen laten bovendien zien dat er weinig veranderingen optreden in het ommeland van kolonies: het aantal gekarteerde boerderijen daalt in de periode van kolonisatie, terwijl men vaak aanneemt dat grote aantallen kolonistenboerderijen zouden zijn gesticht. In een deel van de regio, de Pontijnse moerassen, zijn wel nieuwe boerderijen uit de (late) 4e eeuw aangetroffen. De Haas suggereert dat deze moerassen werden ontwaterd, verkaveld en ontsloten door een doorgaande weg. In de (late) 4e eeuw had de Romeinse kolonisatie dus wel een grote impact op het landschap
Between reclamation and restoration: the archaeology, historical ecology and future development of drained wetland landscapes
Get PDFThis editorial introduces the context for a special issue of the Journal of Wetland Archaeology, co-edited by Mairi Davies, Tom Gardner, Benjamin Gearey, Tymon de Haas, Mans Schepers and Michael Stratigos. The volume is a result of a session of the 2021 Annual Meeting of the European Association of Archaeologists hosted virtually by Kiel University entitled ‘The Historical Ecology of Reclamation Landscapes: Towards a Cross-Cultural Comparative Perspective’. The papers explore the archaeology and historical ecology of wetland environments which have been reclaimed and thus take on unique and important characteristics. This includes ever increasing importance as calls grow for wetland environments globally to be restored in order to combat two of the key challenges of the Anthropocene – climate change and biodiversity declines
Navigating the past of the Pontine plain, human and wetland interaction from protohistory to the Early Modern period
Get PDFThroughout history, the Pontine Plain was characterised by the presence of numerous and extensive water bodies. Lagoons lined the coast while rivers, lakes and marshes characterised the vast inland plain up till the Lepine and Ausoni mountains. Essentially this situation lasted up to the fascist land reclamations of the 1930s when drainage of superfluous water became controlled and malaria was eradicated. Before this transformation, the populations inhabiting the Pontine Plain interacted closely with this wetland ecosystem, using its rich natural resources and profiting from access to the sea. The coastal lagoons could be used as natural ports when trading became increasingly important within a context of growing social complexity. The dynamic nature of the wetlands, however, posed challenges to its exploitation in terms of permanent settlement and agricultural exploitation and we know of several historical attempts to improve drainage conditions dating as far back in time as the Roman Republican period. This contribution aims to delineate the nature of human and landscape interactions in the Pontine wetland environment over time and the scale and scope of human interventions in the natural landscape. It discusses changes in settlement organisation, in the wetland and in its periphery, over a period spanning the ancient Bronze Age to the Early Modern period. The authors draw upon data from various research projects coordinated by the Universities of Groningen and Amsterdam, which have focused on this area, and add new data provided by their current work. The mapping of anthropic dynamics is complemented, in a dialectical relationship, with that of the environment and physical landscape. Together, geology and archaeology reveal the dynamic nature of human interactions with this wetland through time
Paesant agricultural strategies in Souithern Tuscany: convertible agriculture and the importance of pasture
No full textThis chapter deals with the study of 6 archaeological sites in Tuscany (Grosseto-Cinigiano) dated between the II century BC and the VI century AD. The principal objective of the research is to identify the main features of the rural economy, and its connections with a characteristic local and regional environment. Thepalynological analysis was integrated with the study of microcharcoal and non pollen palynomorphs (NPP), which both are informative, especially at a local scale, of palaeoecological aspects. In addition, carpological analysis was carried out on samples from the main archaeological contexts. Data point to the complex agricultural activity that was practiced in this territory, based on the rotation of cereal fields alternated with grassland / pastures and some plot of land with fruit plants
- …
