41 research outputs found
Yoğun bakım ünitelerinden izole edilen Pseudomonas aeruginosa suşlarının bazı antibiyotiklere duyarlılıkları
No full textPrevalance of Metallo-Beta Lactamase Among Pseudomonas aeruginosa Isolates Resistant to İmipenem
No full textTüberküloz Tanısında Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR), Bactec kültürü, Löwenstain-jensen Besiyerinde Kültür ve Ehrlich Ziehl Nielsen (EZN) Boyama Yöntemlerinin Karşılaştırılması
No full textİzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarında çeşitli Klinik Örneklerden İzole Edilen Bakterilerde Tigesiklin Duyarlılığı
No full textAlt solunum yolu enfeksiyonu olan çocuklarda solunum yolu viral etkenlerinin sıklığı
No full textAmaç: Alt solunum yolu enfeksiyonları çocuklarda sık görülür ve özellikle erken çocukluk çağında ölüm oranı yüksektir. Bu araştırmada bölgemizde alt solunum yolu enfeksiyonları belirtileri bulunan çocuklarda solunum yolu viral etkenlerinin sıklığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma grubu Ekim 2009-Mart 2010 tarihleri arasında, alt solunum yolu enfeksiyonları belirtileri ile hastaneye başvuran 160 çocuktan (ort. 14,6 ay) oluşturulmuştur. Bu çocuklardan alınan boğaz sürüntü örneklerinde respiratuar sinsityal virüs (A+B), influenza virüs (A+B), parainfluenza virüs (1, 2, 3, 4), insan metapnömovirüs, rinovirüs ve koronavirüs (OC43+229E) varlığı real-time PCR yöntemiyle [The RealAccurateTM Respiratory RT PCR Kit (PathoFinder BV, Hollanda)] araştırılmıştır. Bulgular: Örneklerin 67sinde (%41,8) alt solunum yolu enfeksiyonları belirtilerine neden olabilecek bir viral etken saptanmıştır. Respiratuar sinsityal virüs %61,2lik oranla (41/67) en sık saptanan virüs olmuştur. Bunu %35,8 (24/67) ile rinovirüsler izlemektedir. Dört örnekte (%5) koronavirüs, iki örnekte (%2,9) insan metapnömovirüs , bir örnekte de (%1,4) parainfluenza virüs diğer viral etkenler olarak belirlenmiştir. Birlikte enfeksiyon sıklıkları değerlendirildiğinde, dört örnekte respiratuar sinsityal virüs-rinovirüs birlikteliği, bir örnekte respiratuar sinsityal virüs-koronavirüs birlikteliği, bir örnekte rinovirüs-koronavirüs birlikteliği, bir örnekte de respiratuar sinsityal virüs- rinovirüs-koronavirüs birlikteliği saptanmıştır. Çıkarımlar: Çalışma grubunun %41,8inde klinik belirtilerden sorumlu olabilecek bir viral etken saptanmıştır. Bu nedenle viral solunum yolu enfeksiyonlarına neden olan virüslerin hızlı ve duyarlı tanısı gereksiz antibiyotik kullanımının engellenebilmesi ve bu virüslerin neden olabilecekleri hastane enfeksiyonlarının önlenebilmesi açısından klinisyene yol gösterici olacaktır
Hastane enfeksiyonu etkeni Pseudomonas aerugionasa suşlarının Metallo-ß-Laktamaz aktivitesinin fenotipik ve Genotipik Yöntemler ile Saptanması
No full text
One year period of invasive pneumococcal disease in children from a tertiary care hospital in Turkey in the post-vaccine era
No full textThe incidence of invasive pneumococcal disease (IPD) has decreased after pneumococcal conjugate vaccine used; however, a breakthrough infection may still be seen after vaccination. In this study, eight pediatric inpatients and nine episodes with IPD in our center were included. Their age and gender, diagnoses, facilitating factors, the status of immunization and the antibiotic resistance of Pneumococci, serotypes of Pneumococci were noted. The isolates were subjected to disc susceptibility tests for penicillin, macrolides, and fluoroquinolones, according to the guidelines of the Clinical and Laboratory Standards Institute. Of the vaccinated seven cases, four of them (57.1%) developed IPD which their serogroups were in vaccine content. It was observed that all four cases in question had an underlying facilitating factor. Pneumococcal antibiotic susceptibility is also crucial. Three of nine isolates (33.4%) were resistant, and one isolate (11.2%) was intermediate susceptible to penicillin. Six of the nine isolates (66.7%) had macrolide resistance in our investigation. Invasive pneumococcal infections with serogroups that exist in pneumococcal conjugate vaccine content may occur in vaccinated individuals
Increasing suction pressure during endotracheal suctioning increases the volume of suctioned secretions, but not procedure-related complications: A comparative study in open system endotracheal suctioning
No full textObjectives: To compare the effect of three different suction pressures (80 mmHg, 150 mmHg, 250 mmHg) with the open system suction method in terms of the volume of secretions and complications development in intubated intensive care patients. Research methodology/design: This study was planned as a prospective, experimental, self-controlled design. The study sample included 47 patients. Data were collected using a data collection and patient follow-up form from patient records. Setting: Single adult intensive care unit in a university hospital. Results: Fifty five percent of the patients were male, 61.7% were older than 65 years and 38.32% had lung infection. The amount of suctioned secretions tended to increase significantly with increasing negative pressure and there was a significant difference between the pressures in terms of the median volume of suctioned secretions (p 0.05). Tachycardia, bradycardia, hypoxaemia, tracheal mucosal damage or mucosal bleeding were not observed during suctioning with three different suction pressures. Conclusion: It may be assumed that 250 mmHg suction pressure, via compliance with open system suction method related procedures, is being more effective and equally safe for secretion cleaning in comparison to the 80 and 150 mmHg suction pressures. (C) 2020 Elsevier Ltd. All rights reserved
Prevalência e fatores de risco associados à colonização por enterococos resistente à vancomicina
No full textEnterococci have been recognized as clinically important pathogen in high-risk population of hospitalized patients. The aims of this study were to detect the prevalence of intestinal vancomycin-resistant enterococci (VRE) colonization among patients in the high-risk departments and the risk factors related to resistance in hospitalized patients in where VRE had been rarely isolated previously in Tepecik Educational and Research Hospital, Izmir, Turkey. Following the first isolation of VRE in two patient in intensive care unit (ICU) and neonatal ICU in the same day, we carried out a point prevalence culture survey. Rectal swabs were obtained from patients. For comparison, 30 control patients hospitalized in internal medicine service were also analyzed. Ninety-three patients were investigated. Eighteen patients (19.3%) were found to be VRE carriers, whereas none of the control group patients had VRE. Thirteen strains were identified as Enterococcus faecium, four were Enterococcus gallinorum, and one was Enterococcus casseliflavus. Nine of E. faecium strains were resistant to vancomycin; the remainders were intermediate resistance to vancomycin and all of them sensitive to teicoplanin. Lengths of hospital stay, age and low birth weight for newborn were significantly associated with VRE colonization. A high prevalence of colonization by VRE was found at our ICUs, emphazing the importance of length stay in the ICU and low birth weight for newborn as a risk factor for colonization. VRE colonization must be monitored and risk factors should be determined, because of establish prevention and control measures.Os enterococos foram reconhecidos como patógenos clinicamente importantes na população de alto risco de pacientes hospitalizados. Os objetivos deste estudo foram detectar a prevalência da colonização por enterocos intestinais resistentes à vancomicina (VRE) no Hospital Tepecik, Izmir, Turquia, entre pacientes dos serviços de alto risco e os fatores de risco relacionados com a resistência em pacientes internados onde a VRE foi raramente isolada anteriormente. Após o primeiro isolamento de VRE em dois pacientes na unidade de terapia intensiva (UTI) e UTI neonatal, no mesmo dia, foi realizado um levantamento de prevalência utilizando swab retal. Para efeito de comparação, 30 amostras de pacientes-controle do serviço de controle de medicina interna também foram analisadas. Noventa e três pacientes foram investigados. Dezoito pacientes (19,3%) foram considerados portadores de VRE, apesar de nenhum dos pacientes do grupo controle tinham VRE. Treze cepas foram identificadas como Enterococcus faecium, quatro foram Enterococcus gallinorum, e um foi Enterococcus casseliflavus. Nove cepas de E. faecium foram resistentes à vancomicina, os restos eram de resistência intermediária à vancomicina e todos eles sensíveis à teicoplanina. O tempo de permanência hospitalar, idade e peso baixo ao nascer de recém-nascidos foram significativamente associados à colonização por VRE. A alta prevalência de colonização por VRE foi encontrado em nossas UTIs, enfatizando a importância do tempo de internação na UTI e baixo peso ao nascer de recém-nascidos como fator de risco para a colonização. A colonização por VRE deve ser monitorada e fatores de risco devem ser determinados, no intuito de estabelecer medidas de prevenção e controle
