1,721,896 research outputs found
Novissima Arragoniae regni tabula [Material cartográfico]
No full textEscala expresada también en millas españolas comunes y millas alemanas comunesCopia digital : Fondo Documental Histórico (Cortes de Aragón)Orientado.- Márgenes graduados.- Relieve por montes de perfil.- Arbolado representado.- Red hidrográfica.- Poblaciones representadas por conjuntos de edificacionesTítulo sobre cortinaje llevado por querubines. - Sobre las escalas escudo del Reino de Aragó
Western Hemisphere 1666
No full textShows California as an island. Relief shown pictorially. Includes illustrations and 6 views across the top margin. State 3, 1660, according to McLaughlin (date erased from cartouche and with "2" or "3" in top right). State 2, c. 1666, according to Burden. Indexed in: McLaughlin, G. Mapping California as an island, 24 and Burden, P.D. Mapping of North America, 356. This map has been conserved with a generous anonymous donation, June 2010.Color1:43,000,00
Ultraiectini Dominii tabula multo aliis auctior et correctior
No full textDeze kaart van Utrecht verscheen in Frederick de Wits atlas van de Nederlanden: 'Nieut kaert-boeck vande XVII Nederlandtsche provincien'. Deze atlas, de meest logische en volledige die De Wit zou uitgeven, bestaat uit 25 kaarten van de Nederlandse regio's. De kaarten zijn alfabetisch genummerd met een letter in een hoek van A tot Z (uitgezonderd de J). Opmerkelijk is dat destijds vrijwel gelijktijdig een bijna identieke atlas van de Nederlanden op de markt werd gebracht door Nicolaas Visscher. In eerste instantie verschilden beide atlassen van elkaar, doch al gauw kregen ze dezelfde boekdruktitel, dezelfde gegraveerde titelpagina en kaarten die nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden. Of hier sprake was van concurrentie of van intensieve samenwerking is niet duidelijk. Het meest waarschijnlijk is het dat beide uitgevers met elkaar concurreerden, anders hadden zij er niet voor gekozen allebei platen van dezelfde regio's te vervaardigen. De hier afgebeelde kaart van Utrecht heeft De Wit in elk geval van Visscher gekopieerd. Zo zijn de cartouches van de kaart van Visscher overgenomen, echter zonder de naam van de graveur Romein de Hooghe te kopiëren. De Wit liet ook na de gradenverdeling van Visscher in te tekenen. De bronnen voor de kaarten van Visscher en De Wit zijn niet duidelijk. Ze verschillen totaal van de kaart van Van Berckenrode in de Mercator-Hondiusatlas, die in 1628 door Hamersveldt is gegraveerd (zie elders in de collectie gedigitaliseerde kaarten van Holland en Utrecht). De hier afgebeelde kaart toont de interlokale weg van Amersfoort naar het landgoed Vollenhoven. Deze kaarsrechte Amersfoortseweg werd in 1653 aangelegd. Naast de weg werden rechthoekige percelen heidegrond uitgegeven met een breedte van 100 roeden (ruim 375 meter). De nieuwe eigenaren van deze percelen waren verplicht het aangrenzende deel van de weg te onderhouden. De kaart van De Wit toont een eerste aanzet tot deze percelering. Ook vandaag de dag nog is de weg goed in het landschap herkenbaar; het tracé wordt voor het grootste gedeelte nog gevolgd door de provinciale weg N237. Een ander opvallend aspect aan de kaart is dat het Naardermeer is ingetekend als verkavelde droogmakerij. Ten tijde van de uitgave van de kaart lag het Naardermeer echter niet droog; nog in 1629 - het jaar waarin de eerste poging tot drooglegging werd ondernomen - stak men als verdediging tegen de Spaanse troepen de dijken door. Een tweede poging tot drooglegging gebeurde pas in 1883. Het Horstermeer, ten zuidwesten van het Naardermeer, biedt op de kaart van De Wit een meer werkelijkheidsgetrouwe weergave. Dit meer werd in 1629 met behulp van windmolens voor het eerst drooggemalen. Door de grote hoeveelheid kwelwater vanuit omliggende gebieden kon men de polder echter niet drooghouden. In 1636 besloot men daarom de bemaling te stoppen, waarna een vogelrijk moerasgebied ontstond. De kaart van De Wit toont het Horstermeer inderdaad als een onverkaveld gebied, maar geeft tegelijkertijd een grote hoeveelheid windmolens weer. Pas in 1882 werd de Horstermeerpolder definitief drooggelegd, hoewel men in de oorlogsjaren 1940-1945 de polder tot tweemaal toe defensief onder water zette
Comitatus Hollandiæ tabula pluribus locis recens
No full textDeze kaart van Holland behoort tot de zogeheten 'tweede generatie' foliokaarten naar de kaart Van Berckenrode uit 1629 (zie elders in de collectie gedigitaliseerde kaarten van Holland en Utrecht). Kenmerkend voor de tweede generatie zijn de titelstrook aan de bovenzijde, het wapen van Holland rechtsboven en het inzetkaartje met de Waddeneilanden linksonder. Frederick de Wit gebruikte als voorbeeld de derde staat van de kaart 'Comitatus Hollandiæ [...]', uitgegeven door Claes Jansz. Visscher (zie voor de vijfde staat elders in de collectie gedigitaliseerde kaarten van Holland en Utrecht). Kenmerkend voor het navolgen van Visscher is de weergave van de stadsomwalling van Amsterdam en de aanwezigheid van de trekvaart tussen Haarlem en Leiden. Inhoudelijk en decoratief is het kaartbeeld vrijwel identiek. Verschillend is echter de oriëntatie van Schokland, de weergave van Friesland, de vorm van de omwalling van Breda en de toevoeging van 'Witsdiep' op het inzetkaartje. In decoratief opzicht heeft het wapen van Holland rechtsboven een rijkere entourage gekregen. Van de kaart zijn zes staten bekend. De eerste staat werd omstreeks 1670 gepubliceerd. Afgebeeld is de derde staat, waarbij de plattegrond van Amsterdam is ingevuld. Op de voorgaande twee staten was alleen de omwalling van Amsterdam ingetekend. De derde staat komt voor in wereldatlassen en atlassen van de Nederlanden, die door Frederick de Wit rond 1690 zijn gepubliceerd. De vijfde en zesde staat verschenen in de 18de eeuw bij het uitgevershuis Covens & Mortier
De noordelyckste Zee kusten van America van Groenland door de Straet Davis ende Straet Hudson tot Terra Neuf
No full textColour. Compass rose and rhumb lines. Two decorative title cartouches. Bar scales in German miles, "mitaria geometrica," French miles and "milaria Gallica."CNS map no. 286
Going Beyond Counting First Authors in Author Co-citation Analysis
Full text linkThe present study examines one of the fundamental aspects of author co-citation analysis (ACA) - the way co-citation
counts are defined. Co-citation counting provides the data on which all subsequent statistical analyses and mappings
are based, and we compare ACA results based on two different types of co-citation counting - the traditional type that
only counts the first one among a cited work's authors on the one hand and a non-traditional type that takes into
account the first 5 authors of a cited work on the other hand. Results indicate that the picture produced through this non-traditional author co-citation counting contains more coherent author groups and is therefore considerably clearer. However, this picture represents fewer specialties in the research field being studied than that produced through the traditional first-author co-citation counting when the same number of top-ranked authors is selected and analyzed. Reasons for these effects are discussed
Variations on the Author
Full text link“Variations on the Author” discusses two of Eduardo Coutinho’s recent films (Um Dia na Vida, from 2010, and Últimas Conversas, posthumously released in 2015) and their contribution to the general question of documentary authorship. The director’s filmography is characterized by a consistent yet self-effacing form of authorial self-inscription: Coutinho often features as an interviewer that rather than express opinions propels discourses; an interviewer that is good at listening. This mode of self-inscription characterizes him as an author who is not expressive but who is nonetheless markedly present on the screen. In Um Dia na Vida, however, Coutinho is completely absent form the image, while Últimas Conversas, on the contrary, includes a confessional prologue that moves the director from the margins to the center of his films. This article examines the ways in which these works stand out in the filmography of a director who offers new insights into the notion of cinematic authorship
Appropriate Similarity Measures for Author Cocitation Analysis
Full text linkWe provide a number of new insights into the methodological discussion about author cocitation analysis. We first argue that the use of the Pearson correlation for measuring the similarity between authors’ cocitation profiles is not very satisfactory. We then discuss what kind of similarity measures may be used as an alternative to the Pearson correlation. We consider three similarity measures in particular. One is the well-known cosine. The other two similarity measures have not been used before in the bibliometric literature. Finally, we show by means of an example that our findings have a high practical relevance.information science;Pearson correlation;cosine;similarity measure;author cocitation analysis
Dispelling the Myths Behind First-author Citation Counts
Full text linkWe conducted a full-scale evaluative citation analysis study of scholars in the XML research field to explore just how different from each other author rankings resulting from different citation counting methods actually are, and to demonstrate the capability of emerging data and tools on the Web in supporting more realistic citation counting methods. Our results contest some common arguments for the continued
use of first-author citation counts in the evaluation of scholars, such as high correlations between author rankings by first-author citation counts and other citation
counting methods, and high costs of using more realistic citation counting methods that are not well-supported by the ISI databases. It is argued that increasingly available digital full text research papers make it possible for citation analysis studies to go beyond what the ISI databases have directly supported and to employ more
sophisticated methods
- …
